Gezondheid
alle pijlers
Zoon met hypospadie
donderdag 20 november 2008 om 10:17
Onze zoon moet binnenkort een operatie ondergaan.
Hij heeft een lichte vorm van hypospadie. Dit is een verkorte plasbuis waardoor de opening van de plasbuis op een andere plek zit als waar deze hoort te zitten. Dit gaan ze binnenkort corrigeren in een operatie die anderhalf uur duurt.
Heeft iemand hier ervaring mee of ervaringen met operaties bij kinderen van 2 jaar. We krijgen nog een voorlichtingsmiddag in het betreffende ziekenhuis over de gang van zaken.
Ik wil graag persoonlijke ervaringen lezen.
Alvast bedankt,
Groet
Hij heeft een lichte vorm van hypospadie. Dit is een verkorte plasbuis waardoor de opening van de plasbuis op een andere plek zit als waar deze hoort te zitten. Dit gaan ze binnenkort corrigeren in een operatie die anderhalf uur duurt.
Heeft iemand hier ervaring mee of ervaringen met operaties bij kinderen van 2 jaar. We krijgen nog een voorlichtingsmiddag in het betreffende ziekenhuis over de gang van zaken.
Ik wil graag persoonlijke ervaringen lezen.
Alvast bedankt,
Groet
donderdag 20 november 2008 om 10:35
Hoi Missbee,
Ik heb hier ervaring mee, althans mijn zoontje. Hij had ook een lichte vorm van hypospadie, is met zijn 2 jaar geholpen en de operatie heeft ook een anderhalf uur geduurd. Daarna heeft hij heeft een nachtje in het ziekenhuis geslapen met mama. Voor zover wij konden beoordelen heeft hij vrijwel geen last gehad van de operatie, alleen het plassen was af en toe was pijnlijk en het verschonen icm een katheter niet prettig. Hier heeft ie een kleine week (volgens mij) mee rondgelopen om alles open te houden etc. Na de verwijdering hiervan heeft hij nergens meer last van gehad.
De operatie is geslaagd en hij heeft nu een mooie pielemans
Het klinkt allemaal zwaar, een operatie van 1,5 uur en het is een nogal nauwkeurig werk maar het valt best mee.
Tip: vertel hem vantevoren wat er gaat gebeuren en neem hem zeker mee naar de voorlichtingsmiddag! Ook al is ie misschien nog klein, ze pikken er zeker wat van mee.
Ik heb hier ervaring mee, althans mijn zoontje. Hij had ook een lichte vorm van hypospadie, is met zijn 2 jaar geholpen en de operatie heeft ook een anderhalf uur geduurd. Daarna heeft hij heeft een nachtje in het ziekenhuis geslapen met mama. Voor zover wij konden beoordelen heeft hij vrijwel geen last gehad van de operatie, alleen het plassen was af en toe was pijnlijk en het verschonen icm een katheter niet prettig. Hier heeft ie een kleine week (volgens mij) mee rondgelopen om alles open te houden etc. Na de verwijdering hiervan heeft hij nergens meer last van gehad.
De operatie is geslaagd en hij heeft nu een mooie pielemans
Het klinkt allemaal zwaar, een operatie van 1,5 uur en het is een nogal nauwkeurig werk maar het valt best mee.
Tip: vertel hem vantevoren wat er gaat gebeuren en neem hem zeker mee naar de voorlichtingsmiddag! Ook al is ie misschien nog klein, ze pikken er zeker wat van mee.
donderdag 20 november 2008 om 10:39
donderdag 20 november 2008 om 12:48
donderdag 20 november 2008 om 13:38
Ha Schravelvot,
Bedankt voor je reactie. Fijn dat alles goed is gekomen met je zoontje.
Die catheter zit gewoon in de luier of hoe moet ik dat zien. Heeft je zoon de dagen erna rustig gespeeld. Je hoort weleens dat kinderen op die jonge leeftijd doen wat ze voelen. Heeft hij geen pijn meer dan zal hij wel spelen, heeft hij pijn dan zal hij zich rustig houden.
Probleem hervan is dan zoontje erg beweeglijk is en houdt van stoeien met grote broer (4jaar). Dit zal wel even niet mogen.
Nee, geen DES in de familie maar het schijnt dat erfelijkheid ook een grote rol hierin speelt. Volgens schoonmoeder had schoonvader ook iets aan plasbuis maar schoonvader is helaas overleden voordat zoontjes geboren werden.
Dankjewel Louise1 voor succes
Bedankt voor je reactie. Fijn dat alles goed is gekomen met je zoontje.
Die catheter zit gewoon in de luier of hoe moet ik dat zien. Heeft je zoon de dagen erna rustig gespeeld. Je hoort weleens dat kinderen op die jonge leeftijd doen wat ze voelen. Heeft hij geen pijn meer dan zal hij wel spelen, heeft hij pijn dan zal hij zich rustig houden.
Probleem hervan is dan zoontje erg beweeglijk is en houdt van stoeien met grote broer (4jaar). Dit zal wel even niet mogen.
Nee, geen DES in de familie maar het schijnt dat erfelijkheid ook een grote rol hierin speelt. Volgens schoonmoeder had schoonvader ook iets aan plasbuis maar schoonvader is helaas overleden voordat zoontjes geboren werden.
Dankjewel Louise1 voor succes
donderdag 20 november 2008 om 14:26
Hier had het niks met erfelijkheid te maken, voor zover wij weten..
Die catheter zit inderdaad in zijn luier, het is even kijken hoe je dat ding zo goed mogelijk neerlegd dat je zoontje er geen last van heeft. Dat zal hij ook wel laten merken. Voor de rest merkte we weinig aan onze zoon, hij speelde gewoon zoals normaal. Wel dat hij af en toe even begon te huilen als ie een plas deed, maar dat was maar heel kort telkens.
Zoon is er ook een die niet stil kan zitten overigens, dus dat stoeien met grote broer zou misschien evengoed kunnen Ik denk dat je zoontje zelf goed aanvoelt wat wel en niet kan.. En die catheter zit goed opgeborgen in de pamper, als ie eenmaal goed zit heeft ie er als het goed is geen last van.
Het verschonen kan trouwens best even wat heftig zijn, het ziet er niet echt smakelijk uit, zo'n bont en blauw piemeltje wat ook nog eens gevoelig is.. Dat was voor man en mij het ergste eigenlijk
Die catheter zit inderdaad in zijn luier, het is even kijken hoe je dat ding zo goed mogelijk neerlegd dat je zoontje er geen last van heeft. Dat zal hij ook wel laten merken. Voor de rest merkte we weinig aan onze zoon, hij speelde gewoon zoals normaal. Wel dat hij af en toe even begon te huilen als ie een plas deed, maar dat was maar heel kort telkens.
Zoon is er ook een die niet stil kan zitten overigens, dus dat stoeien met grote broer zou misschien evengoed kunnen Ik denk dat je zoontje zelf goed aanvoelt wat wel en niet kan.. En die catheter zit goed opgeborgen in de pamper, als ie eenmaal goed zit heeft ie er als het goed is geen last van.
Het verschonen kan trouwens best even wat heftig zijn, het ziet er niet echt smakelijk uit, zo'n bont en blauw piemeltje wat ook nog eens gevoelig is.. Dat was voor man en mij het ergste eigenlijk
donderdag 20 november 2008 om 14:40
Zoon wordt vlak voor de kerstdagen geopereerd. Ik denk dat familiebezoek er niet in zit dan want vervoeren mag toch niet??
Familie woont in het noorden en wij in het zuiden, 2 uur in de auto zitten is dan veel te lang. Denk dat man met oudste zoon 2e kerstdag bij zijn moeder op visite gaat dan is zij niet helemaal alleen op deze dag.
Het verschonen moeten we maar met 2 personen doen. Ik zie het ergste op tegen de pijn die het kleine mannetje moet doorstaan.
Als de operatie gelukt is weten we ook waar dat voor is geweest. Maar er wordt toch aan je kind gesleuteld en we hebben er dan ook aan getwijfeld om deze ingreep te laten doen. Wat voor ons de doorslag gaf is dat deze nu nog kan en als ie groot is en het gaat meespelen. bv. Douchen na training of meisjes.
Wat was voor jullie doorslaggeven??
Groetjes
Familie woont in het noorden en wij in het zuiden, 2 uur in de auto zitten is dan veel te lang. Denk dat man met oudste zoon 2e kerstdag bij zijn moeder op visite gaat dan is zij niet helemaal alleen op deze dag.
Het verschonen moeten we maar met 2 personen doen. Ik zie het ergste op tegen de pijn die het kleine mannetje moet doorstaan.
Als de operatie gelukt is weten we ook waar dat voor is geweest. Maar er wordt toch aan je kind gesleuteld en we hebben er dan ook aan getwijfeld om deze ingreep te laten doen. Wat voor ons de doorslag gaf is dat deze nu nog kan en als ie groot is en het gaat meespelen. bv. Douchen na training of meisjes.
Wat was voor jullie doorslaggeven??
Groetjes
donderdag 20 november 2008 om 14:40
Missbee,
Wij hebben een zoon (inmiddels 18) die geboren is met hypospadie. Met 1,5 jaar is hij geopereerd in het Sophia Kinderziekenhuis.
Wij zijn heel erg goed voorgelicht over het verloop van de operatie, er was een speciale voorlichting, zowel over de narcose als over wat men precies ging doen tijdens de operatie, de dagen na de operatie, wanneer hij mee naar huis mocht en hoe we dan e.e.a. moesten verzorgen.
Nog steeds ben ik hel erg verbaasd wat ze allemaal kunnen, zo vreselijk knap!
Ik zal proberen om e.e.a. op een rijtje te zetten (zoals dat toen bij ons is gegaan).
- gesprek arts met film wat men precies ging doen (voorhuid werd gebruikt om de plasbuis om te leggen)
- voorlichting door assistent anesthesist waar zowel wij als onze zoon bij was, heel spelenderwijs
- na de operatie heeft hij 10 dagen in het ziekenhuis gelegen (hangt natuurlijk van de grootte van de ingreep in en zal tegenwoordig ook wel anders zijn)
- verplegend personeel heeft ons geleerd hoe we de catheter moesten verschonen, de dubbele luiers om moesten doen
- nacontrole is een aantal keren geweest gedurende een jaar
In de loop der jaren heb ik wel steeds goed opgelet of zijn plasstraal niet ging "splijten" en er een stevige straal kwam.
Toen hij iets ouder was hebben we hem al vrij snel verteld dat hij een andere piemel had dan de meeste jongetjes en waarom, hij heeft er nooit een probleem van gemaakt of problemen mee gehad.
Koop alvast grote joggingbroeken, daar passen de luiers beter in.
Wat ik heel erg eng vond, was het verwijderen van de hechtingen (gaat tegenwoordig misschien ook wel anders).
Zelf heeft het ventje er niet veel last van gehad voorzover wij konden beoordelen.
Ik wens je sterkte!
Aanvulling: Wij hadden geen keuze, onze zoon zou nooit staand hebben kunnen plassen en sex kunnen hebben.
Wij hebben een zoon (inmiddels 18) die geboren is met hypospadie. Met 1,5 jaar is hij geopereerd in het Sophia Kinderziekenhuis.
Wij zijn heel erg goed voorgelicht over het verloop van de operatie, er was een speciale voorlichting, zowel over de narcose als over wat men precies ging doen tijdens de operatie, de dagen na de operatie, wanneer hij mee naar huis mocht en hoe we dan e.e.a. moesten verzorgen.
Nog steeds ben ik hel erg verbaasd wat ze allemaal kunnen, zo vreselijk knap!
Ik zal proberen om e.e.a. op een rijtje te zetten (zoals dat toen bij ons is gegaan).
- gesprek arts met film wat men precies ging doen (voorhuid werd gebruikt om de plasbuis om te leggen)
- voorlichting door assistent anesthesist waar zowel wij als onze zoon bij was, heel spelenderwijs
- na de operatie heeft hij 10 dagen in het ziekenhuis gelegen (hangt natuurlijk van de grootte van de ingreep in en zal tegenwoordig ook wel anders zijn)
- verplegend personeel heeft ons geleerd hoe we de catheter moesten verschonen, de dubbele luiers om moesten doen
- nacontrole is een aantal keren geweest gedurende een jaar
In de loop der jaren heb ik wel steeds goed opgelet of zijn plasstraal niet ging "splijten" en er een stevige straal kwam.
Toen hij iets ouder was hebben we hem al vrij snel verteld dat hij een andere piemel had dan de meeste jongetjes en waarom, hij heeft er nooit een probleem van gemaakt of problemen mee gehad.
Koop alvast grote joggingbroeken, daar passen de luiers beter in.
Wat ik heel erg eng vond, was het verwijderen van de hechtingen (gaat tegenwoordig misschien ook wel anders).
Zelf heeft het ventje er niet veel last van gehad voorzover wij konden beoordelen.
Ik wens je sterkte!
Aanvulling: Wij hadden geen keuze, onze zoon zou nooit staand hebben kunnen plassen en sex kunnen hebben.
anoniem_53368 wijzigde dit bericht op 20-11-2008 14:42
Reden: aanvulling
Reden: aanvulling
% gewijzigd
donderdag 20 november 2008 om 14:48
Dat gaf voor ons ook de doorslag: nu is hij nog klein en gaat het nog makkelijk én krijgt hij er niet veel van mee. Als hij een jaar of 12 of ouder is en ze gaan dan aan zijn 'mannelijkheid' sleutelen wordt het een ander verhaal
Ik vond het ook een eng idee, zo'n kleintje onder narcose, operatie etc. maar het resultaat is er naar. Het ziet er echt heel mooi uit. Hij is dan wel besneden maar ik ga vanuit dat dat later geen probleem zal zijn..
2 Uur in de auto zitten zou ik vermijden, lijkt me niet zo prettig zitten allemaal al viel de autorit van het zkh naar huis mee. Niet te strak insnoeren enzo
Ik hoop dat je ventje het net zo goed doorstaat als ons zoontje, dan is het voor papa en mama ook beter te handelen.
Je woont in het zuiden zeg je, in welke regio of wil je dat niet vermelden?
Ik vond het ook een eng idee, zo'n kleintje onder narcose, operatie etc. maar het resultaat is er naar. Het ziet er echt heel mooi uit. Hij is dan wel besneden maar ik ga vanuit dat dat later geen probleem zal zijn..
2 Uur in de auto zitten zou ik vermijden, lijkt me niet zo prettig zitten allemaal al viel de autorit van het zkh naar huis mee. Niet te strak insnoeren enzo
Ik hoop dat je ventje het net zo goed doorstaat als ons zoontje, dan is het voor papa en mama ook beter te handelen.
Je woont in het zuiden zeg je, in welke regio of wil je dat niet vermelden?
donderdag 20 november 2008 om 14:55
Schravelot,
Tja... dat dacht ik al wel dat er het e.e.a. zou zijn veranderd, vandaar mijn tussen haakjes zo nu en dan.
Direct bij de geboorte was al duidelijk wat er aan de hand was. Op advies van de huisarts zijn we naar het Sophia gegaan, omdat hij een hele kromme piempel had, oneerbiedig gezegd leek het wel op een champignon met een heel krom steeltje.
Als je nu zijn piemel ziet, is het net alsof hij besneden is, ziet er keurig uit, net zoals bij jouw zoon Schravelot.
Wat ik nog steeds zo ongelofelijk vind, is dat alles gewoon is meegegroeid, van een heel heel klein pinkje tot een echte mannenpiemel.
Nee, hij heeft nooit ergens last van gehad, lichamelijk en geestelijk niet.
Tja... dat dacht ik al wel dat er het e.e.a. zou zijn veranderd, vandaar mijn tussen haakjes zo nu en dan.
Direct bij de geboorte was al duidelijk wat er aan de hand was. Op advies van de huisarts zijn we naar het Sophia gegaan, omdat hij een hele kromme piempel had, oneerbiedig gezegd leek het wel op een champignon met een heel krom steeltje.
Als je nu zijn piemel ziet, is het net alsof hij besneden is, ziet er keurig uit, net zoals bij jouw zoon Schravelot.
Wat ik nog steeds zo ongelofelijk vind, is dat alles gewoon is meegegroeid, van een heel heel klein pinkje tot een echte mannenpiemel.
Nee, hij heeft nooit ergens last van gehad, lichamelijk en geestelijk niet.
donderdag 20 november 2008 om 15:02
Dat is fijn om te horen!
Bij jouw zoon is het dus een stukje erger geweest dan bij ons zoontje.. Bij hem werd het ook meteen met de geboorte opgemerkt, zijn voorhuidje was niet helemaal gesloten, het leek op een kraagje en je kon duidelijk 2 gaatjes zien zitten.
Ik vind het ook echt ongelofelijk wat ze kunnen, petje af voor de uroloog/chirurg. Je kunt het je bijna niet voorstellen eigenlijk.
Bij jouw zoon is het dus een stukje erger geweest dan bij ons zoontje.. Bij hem werd het ook meteen met de geboorte opgemerkt, zijn voorhuidje was niet helemaal gesloten, het leek op een kraagje en je kon duidelijk 2 gaatjes zien zitten.
Ik vind het ook echt ongelofelijk wat ze kunnen, petje af voor de uroloog/chirurg. Je kunt het je bijna niet voorstellen eigenlijk.
donderdag 20 november 2008 om 15:07
Mooi gezegd Schravelot, een kraagje .
De plasbuis van jouw zoontje kwam wel uit het puntje van zijn piemel begrijp ik, dat was bij onze zoon niet het geval, die kwam ergens halverwege aan de onderkant uit zijn piemeltje. De operatie duurde bij hem 5 uur....
Zoals bij zoveel medische dingen, er zijn zoveel verschillen, wat voor de één geldt, geldt niet voor de ander. Uiteindelijk gaat het om het resultaat he? Een goede piemel voor onze zoons!
De plasbuis van jouw zoontje kwam wel uit het puntje van zijn piemel begrijp ik, dat was bij onze zoon niet het geval, die kwam ergens halverwege aan de onderkant uit zijn piemeltje. De operatie duurde bij hem 5 uur....
Zoals bij zoveel medische dingen, er zijn zoveel verschillen, wat voor de één geldt, geldt niet voor de ander. Uiteindelijk gaat het om het resultaat he? Een goede piemel voor onze zoons!
vrijdag 21 november 2008 om 13:15
Bedankt Schravelvot en Knipoogje,
Ik heb heel wat aan jullie ervaringen en zie er nu niet meer zo erg tegenop. Je weet dat het moet gebeuren maar op het moment dat het gaat gebeuren schrik je wel ff.
Ik hoop ook dat het voor ons gaat meevallen en dat kleine vent het goed doorstaat. Hij heeft ook een kraagje en de plasopening aan de onderkant zitten. Als hij bv in de douche staat te plassen dan plast hij door de benen.
Schravelvot over de vraag uit welk zuiden ik kom. Aan je nickname te zien komen we uit dezelfde regionen. Tenminste ik kom uit Noord-Limburg, regio Venlo ; ))
Groet
[/table]
Ik heb heel wat aan jullie ervaringen en zie er nu niet meer zo erg tegenop. Je weet dat het moet gebeuren maar op het moment dat het gaat gebeuren schrik je wel ff.
Ik hoop ook dat het voor ons gaat meevallen en dat kleine vent het goed doorstaat. Hij heeft ook een kraagje en de plasopening aan de onderkant zitten. Als hij bv in de douche staat te plassen dan plast hij door de benen.
Schravelvot over de vraag uit welk zuiden ik kom. Aan je nickname te zien komen we uit dezelfde regionen. Tenminste ik kom uit Noord-Limburg, regio Venlo ; ))
Groet
[/table]
vrijdag 21 november 2008 om 15:47
zondag 23 november 2008 om 20:45
donderdag 18 december 2008 om 17:31
Hallo Schravelvot,
Het zit erop. We zijn toevallig vandaag terug uit het ziekenhuis. Zoon is gisteren geopereerd en ging eigenlijk best goed.
We moesten gisteren om 11.00u in ziekenhuis zijn, nuchter, en rond 11.45u werd hij onder narcose gebracht. Ik had wel ff traantjes maar ben goed opgevangen door ped medewerker. Man heeft op kamer op me zitten wachten en we zijn maar wat gaan eten. Rond 14.00u werd ik weer naar recovery gebracht waar hij langzaam aan bij kwam.
Operatie is gelukt en de pijn viel mee. Zoon hoeft trouwens geen cateter in want de plasbuis zat al op de goede plek alleen hij had een korte plasser. Ze hebben het voorhuidje getransplanteerd en de plasser hierdoor langer gemaakt, hierdoor hoeft hij geen cateter. De hechtingen zijn oplosbaar en we hoeven pas over 3 weken terug op controle voor de hechtingen.
Tot nu toe vinden we het nog wel meevallen en zoon proberen we rustig te houden want hij wil gelijk gaan klimmen en springen. In het ziekenhuis werd al gezegd dat je dit moeilijk tegen kunt houden en ze voelen toch wat ze voelen.
Leuk dat je nog aan ons dacht en bedankt voor je belangstelling en de info die je hebt gegeven.
Groeten Missbee
Het zit erop. We zijn toevallig vandaag terug uit het ziekenhuis. Zoon is gisteren geopereerd en ging eigenlijk best goed.
We moesten gisteren om 11.00u in ziekenhuis zijn, nuchter, en rond 11.45u werd hij onder narcose gebracht. Ik had wel ff traantjes maar ben goed opgevangen door ped medewerker. Man heeft op kamer op me zitten wachten en we zijn maar wat gaan eten. Rond 14.00u werd ik weer naar recovery gebracht waar hij langzaam aan bij kwam.
Operatie is gelukt en de pijn viel mee. Zoon hoeft trouwens geen cateter in want de plasbuis zat al op de goede plek alleen hij had een korte plasser. Ze hebben het voorhuidje getransplanteerd en de plasser hierdoor langer gemaakt, hierdoor hoeft hij geen cateter. De hechtingen zijn oplosbaar en we hoeven pas over 3 weken terug op controle voor de hechtingen.
Tot nu toe vinden we het nog wel meevallen en zoon proberen we rustig te houden want hij wil gelijk gaan klimmen en springen. In het ziekenhuis werd al gezegd dat je dit moeilijk tegen kunt houden en ze voelen toch wat ze voelen.
Leuk dat je nog aan ons dacht en bedankt voor je belangstelling en de info die je hebt gegeven.
Groeten Missbee
