Gezondheid alle pijlers

Zoon met hypospadie

20-11-2008 10:17 35 berichten
Alle reacties Link kopieren
Onze zoon moet binnenkort een operatie ondergaan.



Hij heeft een lichte vorm van hypospadie. Dit is een verkorte plasbuis waardoor de opening van de plasbuis op een andere plek zit als waar deze hoort te zitten. Dit gaan ze binnenkort corrigeren in een operatie die anderhalf uur duurt.



Heeft iemand hier ervaring mee of ervaringen met operaties bij kinderen van 2 jaar. We krijgen nog een voorlichtingsmiddag in het betreffende ziekenhuis over de gang van zaken.



Ik wil graag persoonlijke ervaringen lezen.



Alvast bedankt,



Groet
Alle reacties Link kopieren
Hartstikke fijn dat het zo goed verlopen is en dat je even een update hebt gegeven
Alle reacties Link kopieren
Ik ben blij voor je dat het achter de rug is en alles goed is verlopen!

Het is waar hoor, die kinderen kunnen meer hebben dan je denkt, laat hem maar klauteren, hij stopt heus wel als het zeer doet.

Bedankt voor je update!
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Afgelopen week is onze tweede zoon aan hypospadie geopereerd. Na de geboorte (1 jaar geleden) bleek hij dezelfde milde vorm van hypospadie te hebben als zijn oudere broer. Zijn oudere broer was rond zijn derde verjaardag geheel zindelijk en heeft ook rond zijn eerste levensjaar een operatie gehad. De voorhuid bleef behouden. De arts (in WKZ Utrecht) adviseerde juist om de voorhuid te behouden. De operatie bij de jongste is iets ingewikkelder gebleken dan bij zijn broer. De plasbuis liet zich niet goed verplaatsten. Toch is het de arts gelukt om de plasser te corrigeren en moesten wij een nachtje overblijven in het ziekenhuis. Het is altijd naar om je kind naar de OK te brengen, maar de kleine mannen hebben het prima gedaan.



Ik wens de ouders die hun kind nog moeten laten opereren veel succes toe!



Groetjes,

SueAnne
Sueanne, hier ook een mama met een zoontje hypospadie. Fijn dat de operatie achter de rug en ik hoop dat hij snel herstelt. Mijn zoon is op zijn 1ste levensjaar geholpen, en alles ziet er keurig uit, alleen is zijn piemeltje nog erg klein. Hier maak ik me wel eens serieus zorgen over. Dit is nl ook een vaak gelezen klacht met psych gevolgen. Hoe ga jij hier mee om? Misschien meer mensen hier met ervaring hiermee?
Alle reacties Link kopieren
Hai heb jullie berichten allemaal gelezen

mijn zoontje heeft ook hypospadie en moet in oktober geopereerd worden.Bij zijn geboorte is dit gelijk geconstateerd.

Zijn plasbuis zit heel laag en is te kort,

ook zijn voorhuid is aan de onderkant niet gesloten.

Hij zal besneden worden omdat van zijn voorhuid een nieuwe plasbuis wordt gemaakt.



Mijn zoontje is 2 maanden te vroeg geboren m.b.v. een spoedkeizersnede.

Heeft een maand in het ziekenhuis gelegen.

Toen hij een half jaar was is hij geopereerd aan zijn liesbreuk.

Gelukkig goed gegaan maar dit was een dagopname.

Hij is al aardig bekend in het ziekenhuis.

Nu voor deze operatie moesten we denken aan ongeveer 5 dagen opname of langer.

Ik zal zelf bij hem dag en nacht zijn.



Iemand nog tips voor het verblijf in het ziekenhuis?



Wordt een kamer met leeftijdgenootjes.



Kan je wel een beetje slaap krijgen met zoveel kinderen en ouders op 1 kamer?

Verpleegkundige gaf al wel aan dat de stretchers aardig hard zijn.



Graag lees ik nog wat meer ervaringen

Ik heb nu al wel opgenomen dat ik niet moet gaan schrikken als ik de luier ga verschonen.(vanwege het bont en blauwe)

Een hele goede tip!



Ik hoop gauw meer tips ervaringen te lezen

Bedankt voor het lezen van mijn verhaal

Groetjes
Alle reacties Link kopieren
Hey Mams28



Hier is de operatie al wat langer geleden, 4 jaar bijna.



Ik ben zelf ook dag en nacht gebleven alleen konden wij de volgende dag alweer naar huis.



Zoon lag op een 2 persoonskamer waar een bed voor hem was en een stretcher voor mij.



In het ziekenhuis (Venlo) hebben/hadden ze op elke kamer een TV met video hangen waardoor zoon veel TV op bed heeft gekeken.



Er kwam ook een pedagogisch medewerker langs met puzzels en boekjes voor hem om in te kijken of te maken.



Nee, veel geslapen heb ik niet op zoon zijn kamer maar meer omdat zoon pijn had en zelf moeilijk kan slapen en omdat hij licht op kamer aan wilde hebben.



Vraag trouwens middeltje voor als de wond vast blijft zitten aan de luier zodat je bij verschonen niet de wond opentrekt en zoon niet veel pijn krijgt hierbij.



Succes met de operatie, voor zoon en jezelf.
Alle reacties Link kopieren
Erg interessant om dit te lezen, ik reageer trouwens even onder het account van mijn vriendin..

Ik ben nu 29 en ben tussen mijn geboorte en mijn 6e 14 keer geopereed aan hypospadie. In die tijd was het een zeer geavanceerde operatie, uitgevoerd in het Sint Franciscus in Rotterdam, door Professor van der Meulen. Aan het aantal operaties zie je al wel dat het destijds nog allemaal niet erg gemakkelijk ging. Ook bij mij is van mijn voorhuid een plasbuis gemaakt, omdat ik die vrijwel niet had. Plassen zou erg moeilijk gaan en seks zou zo goed als onmogelijk worden. Uiteindelijk is het best goed gelukt. Ik heb natuurlijk geen voorhuid, en ook aan de huid van de piemel zelf kun je zien dat ie uit meerdere soorten huid bestaat. Het is een soort lapjespiemel simpel gezegd. Staand plassen is altijd een probleem gebleven, zoals hierboven ook al gezegd doordat de straal splijt en niet zo krachtig is. Seks gaat prima, ik heb daarbij ook totaal geen last van schaamte. Doordat ik eigenlijk soort van besneden ben is het wel een beetje anders, maar dat hebben zoveel mannen. Ik mag altijd nog een cosmetische ingreep laten uivoeren om het mooier en netter te maken, maar heb daar tot nu toe nog geen behoefte aan gehad. Over een jaartje ga ik eens zien of ie zelfs goed genoeg gelukt is om een kindje te maken :-) Dan gaat de professor (als die nog leeft) zeker een geboortekaartje krijgen! Fijn om te lezen dat het tegenwoordig zoveel beter gaat! Heel veel succes voor jullie zonen, en weet dus dat het allemaal erg goed kan aflopen..
Alle reacties Link kopieren
Mijn zoontje is ook geboren met Hypospadie. Zijn plasbuis eindigde halverwege zijn plassertje. In oktober 2009 is hij in Nijmegen geopereerd. Hij moest één nachtje blijven. Vervolgens heeft hij 5 dagen een splint (catheter) gehad, die er op de poli weer uit is gehaald. We kregen van het ziekenhuis Tena's mee. Bij het verschonen moesten we een gat knippen in zijn eigen luier, plassertje met verband erom hierdoor heen en vervolgens de Tena om. Ik heb 2 joggingpakjes voor hem gekocht die hij de 1e week aan heeft gehad. Hij hield zichzelf heel rustig, maar mocht bv. even niet op zijn loopauto e.d. Hij heeft eigenlijk geen pijn aangegeven.



Half maart van dit jaar is hij nog een keer geopereerd om de plasbuis iets op te rekken. Ook nu is hij een nachtje gebleven. Dit keer maakte hij de operatie veel bewuster mee. De 1e keer na de operatie dat hij moest plassen was behoorlijk pijnlijk. Gelukkig hield hij het daarna niet op en na een paar keer plassen heeft hij geen kik meer gegeven.



Wij hadden in Nijmegen beide keren een 2-persoonskamer, maar beide keren was de buurman een dagopname. 's Nachts daardoor prima geslapen. In Nijmegen word je goed begeleid en bij de 2e operatie kwam er een verpleegkundige in kindertaal uitleggen wat er ging gebeuren. Goede ervaring!



Mijn ventje vindt het momenteel stoer om staand te plassen. Dit gaat hem ook goed af. Met zijn broer vergelijkt hij wel eens de plassertjes. De één heeft een lange dunne en de ander (hij) een korte dikke, prima volgens hen . Ben wel bang voor de toekomst. Hoe gaat hij er mee op en kan hij op een normale manier sex hebben en zoals hierboven bij Hiplon1, werkt alles? De tijd zal het leren!
Alle reacties Link kopieren
Knuffel voor Hiplon1!!



Dit is inderdaad waar ik me weleens zorgen om maak.
Ik zie dat dit topic weer terug is.

Bij mijn zoon inmiddels 2 jaar geleden dat hij is geopereerd. Zijn piemeltje is in de loop der tijd prima gegroeid, nog wel aan de kleine kant (herkenbaar?) en staand plassen gaat prima, inmiddels zindelijk. Zijn piemetje is wel echt besneden, ik vind het er keurig uitzien. Het is trouwens voor mij de doorslaggevende factor om nu niet meer voor een 3e kindje te gaan. Hij had een milde vorm, maar er zijn erge varianten.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven