Gezondheid
alle pijlers
zorgen om eetprobleem dochter
maandag 25 januari 2016 om 15:13
Hoi allemaal,
Ik had dit verhaal ook kwijt gekund bij lijf & lijn of psyche of kinderen, maar ik maak me vooral zorgen over de gezondheid van onze dochter.
Dochterlief is 16 jaar, mooie, slanke meid. Vorige week heeft ze de psycholoog te kennen gegeven dat ze al sinds klas 2 (nu 5 VWO) regelmatig periodes overdag niets eet, alleen avondeten (en ik weet dat ze dan ook niet veel binnen krijgt). De psycholoog heeft mij toen direct laten komen (ik was in de buurt), omdat dit probleem te groot is voor dochter alleen. Het moet bekend zijn bij ouders volgens haar. (was ik blij om)
Het werd een zeer emotioneel gesprek. Dochter zei ook dat ze, als ze geweten had dat ik gewaarschuwd zou worden, zeker niks had gezegd. Dochter vind echter zelf dat ze eerlijk moest zijn bij de psych, ze liep daar al voor vreemd eetgedrag. Dochter eet haar hele leven al geen fruit (ja, gepureerd toen ze een baby was) en weinig groenten.
Het advies voor ons als ouders is nu: blijf in gesprek, niet oordelen, geen druk enz enz. Maar ik vind het zo lastig. Ik ben zelf wel erg van fruit, houdt van sport en eet gezond (maar niet altijd hoor) Ik heb zo'n moeite om te zien dat zij bijna niets eet. Nu het 'out in the open is' heeft dochter dus vrij spel. Ik hoef 's ochtends geen brood meer voor haar te maken (die gooide of gaf ze weg) en zij hoeft zich daar niet meer schuldig over te voelen. Ze deed dus wat ze al deed, maar nu geoorloofd...
Toevallig is ze vandaag ziek thuis(ze heeft vaak lichamelijke klachten, logisch), ik heb ook vrij. Ze leeft op 2 halve bekers optimelvla, vanavond eet ze wel gewoon mee hoor, niet veel weliswaar, maar toch.
Ik kan er nog veel meer over schrijven, maar dan wordt het zo'n lang verhaal. Als je iets wilt weten, vraag gerust.
Is er iemand die tips heeft voor me of mij kan gerust stellen?
Ik had dit verhaal ook kwijt gekund bij lijf & lijn of psyche of kinderen, maar ik maak me vooral zorgen over de gezondheid van onze dochter.
Dochterlief is 16 jaar, mooie, slanke meid. Vorige week heeft ze de psycholoog te kennen gegeven dat ze al sinds klas 2 (nu 5 VWO) regelmatig periodes overdag niets eet, alleen avondeten (en ik weet dat ze dan ook niet veel binnen krijgt). De psycholoog heeft mij toen direct laten komen (ik was in de buurt), omdat dit probleem te groot is voor dochter alleen. Het moet bekend zijn bij ouders volgens haar. (was ik blij om)
Het werd een zeer emotioneel gesprek. Dochter zei ook dat ze, als ze geweten had dat ik gewaarschuwd zou worden, zeker niks had gezegd. Dochter vind echter zelf dat ze eerlijk moest zijn bij de psych, ze liep daar al voor vreemd eetgedrag. Dochter eet haar hele leven al geen fruit (ja, gepureerd toen ze een baby was) en weinig groenten.
Het advies voor ons als ouders is nu: blijf in gesprek, niet oordelen, geen druk enz enz. Maar ik vind het zo lastig. Ik ben zelf wel erg van fruit, houdt van sport en eet gezond (maar niet altijd hoor) Ik heb zo'n moeite om te zien dat zij bijna niets eet. Nu het 'out in the open is' heeft dochter dus vrij spel. Ik hoef 's ochtends geen brood meer voor haar te maken (die gooide of gaf ze weg) en zij hoeft zich daar niet meer schuldig over te voelen. Ze deed dus wat ze al deed, maar nu geoorloofd...
Toevallig is ze vandaag ziek thuis(ze heeft vaak lichamelijke klachten, logisch), ik heb ook vrij. Ze leeft op 2 halve bekers optimelvla, vanavond eet ze wel gewoon mee hoor, niet veel weliswaar, maar toch.
Ik kan er nog veel meer over schrijven, maar dan wordt het zo'n lang verhaal. Als je iets wilt weten, vraag gerust.
Is er iemand die tips heeft voor me of mij kan gerust stellen?
Make your own life!
woensdag 27 januari 2016 om 14:11
Er zijn in Nederland een aantal gespecialiseerde klinieken. Zo uit mijn hoofd in ieder geval Rintveld in Zeist, De Ruyterstee in Smilde en De Bascule in Amsterdam. Bij alle drie is ook ambulante hulp mogelijk, voor zover ik weet.
Verder: toen ik dan van dat fruit eten voor het eerst las, was mijn eerste gedachte 'bizarre eters'. Programma op RTL5, tweede seizoen is gister gestart. Daar zit ook wat uitleg bij over selectieve eetstoornissen (waar 'geen fruit eten' onder valt). Misschien is dat voor je dochter ook nog iets, zodat ze zich niet zo'n uitzondering voelt.
Inlezen lijkt me een goed idee, maar pas wel op, want de verhalen zijn vaak erg heftig. Geen leesvoer voor in bed dus.
Er zijn ook een aantal mooie series en documentaires gemaakt over dit onderwerp. Tot op het bot, XXS, Vel over probleem. Tot op het bot is het positiefst, en gaat uit van het herstelproces.
Tenslotte: wees af en toe ook lief voor zowel jezelf als je dochter. Ga samen een leuke film kijken, lak elkaars nagels, koop bloemen en planten voor in de woonkamer en op haar slaapkamer, ga samen kleuren, tekenen of knutselen (sieraden maken oid). Iets gezelligs, zonder eten, gewoon om te ontspannen. Moeder-dochter-momentje.
Verder: toen ik dan van dat fruit eten voor het eerst las, was mijn eerste gedachte 'bizarre eters'. Programma op RTL5, tweede seizoen is gister gestart. Daar zit ook wat uitleg bij over selectieve eetstoornissen (waar 'geen fruit eten' onder valt). Misschien is dat voor je dochter ook nog iets, zodat ze zich niet zo'n uitzondering voelt.
Inlezen lijkt me een goed idee, maar pas wel op, want de verhalen zijn vaak erg heftig. Geen leesvoer voor in bed dus.
Er zijn ook een aantal mooie series en documentaires gemaakt over dit onderwerp. Tot op het bot, XXS, Vel over probleem. Tot op het bot is het positiefst, en gaat uit van het herstelproces.
Tenslotte: wees af en toe ook lief voor zowel jezelf als je dochter. Ga samen een leuke film kijken, lak elkaars nagels, koop bloemen en planten voor in de woonkamer en op haar slaapkamer, ga samen kleuren, tekenen of knutselen (sieraden maken oid). Iets gezelligs, zonder eten, gewoon om te ontspannen. Moeder-dochter-momentje.
vrijdag 29 januari 2016 om 06:27
Ik snap de roep om opname in een professionele kliniek volkomen; heb zelf iemand in mijn omgeving die er (nagenoeg) aan onderdoor is gegaan.
Maar bij opname hoort vooraf wel echt een enorm gedegen diagnose door een specialist. Er zijn vele gradaties van gestoord eten, van gestoord eetpatroon tot ernstige levensbedreigende problematiek
Het is bij opname in klinieken namelijk ook een beetje als met gevangenissen- als er (relatief) nog 'lichte' eetproblemen zijn leren ze daar van de zwaarste gevallen wat je allemaal kunt doen (in negatieve zin); zoals men soms voor lichte vergrijpen in de gevangenis komt en er na de straf crimineler uitkomt dan ervoor..
Begrijp me niet verkeerd: regelmatig is opname met multidisciplinaire behandeling de beste weg eruit; maar er moet goed gekeken worden vooraf per persoon of het echt 24/5 opgenomen zijn tussen allemaal andere mensen met zware eetproblemen het best passend is. Of misschien ambulante hulp beter.
Maar bij opname hoort vooraf wel echt een enorm gedegen diagnose door een specialist. Er zijn vele gradaties van gestoord eten, van gestoord eetpatroon tot ernstige levensbedreigende problematiek
Het is bij opname in klinieken namelijk ook een beetje als met gevangenissen- als er (relatief) nog 'lichte' eetproblemen zijn leren ze daar van de zwaarste gevallen wat je allemaal kunt doen (in negatieve zin); zoals men soms voor lichte vergrijpen in de gevangenis komt en er na de straf crimineler uitkomt dan ervoor..
Begrijp me niet verkeerd: regelmatig is opname met multidisciplinaire behandeling de beste weg eruit; maar er moet goed gekeken worden vooraf per persoon of het echt 24/5 opgenomen zijn tussen allemaal andere mensen met zware eetproblemen het best passend is. Of misschien ambulante hulp beter.
vrijdag 29 januari 2016 om 09:09
Heftig TO, ik weet uit ervaring hoe het is om zelf die eetstoornis te hebben..
Mijn zusje en ik hebben beide een eetstoornis...eigenlijk al ons hele leven. Het begon bij ons doordat we allemaal heel erg met sporten bezig waren en op niveau moesten presteren. Moesten dus op een bepaalde manier eten en kwamen ook bij de sportarts. Als kinderen dus eigenlijk altijd al met eten bezig geweest..
Later als tiener kon ik eten wat ik wilde en kwam niet aan ( geluk) maar toch was ik altijd op mijn hoede. Heel erg bezig wat er allemaal in het eten zat et cetera... ik at dus wel gewoon alles...maar heel erg bewust van wanneer wel en niet. Dat lijkt juist heel goed..maar ook teveel met eten bezig zijn klopt niet.
Ik heb 1 keer gehad dat ik dacht: nu ga ik alles eruit spugen. Op dat moment bedacht ik me ineens dat dit een stap te ver zou zijn. Ik was 17 jaar toen.
Wat mij altijd helpt is dat ik heel erg bewust ben van het feit hoe slecht het is als je te weinig eet( net als teveel). Dus ik ken de gevaren heel goed.
TO, weet jou dochter hoe slecht het is? En hebben jullie daar samen weleens dingen over opgezocht? Ik denk dat als je ergens iets meer over weet het soms helpt te om genezen. Het is immers een vorm van angststoornis.
Mijn zusje en ik hebben beide een eetstoornis...eigenlijk al ons hele leven. Het begon bij ons doordat we allemaal heel erg met sporten bezig waren en op niveau moesten presteren. Moesten dus op een bepaalde manier eten en kwamen ook bij de sportarts. Als kinderen dus eigenlijk altijd al met eten bezig geweest..
Later als tiener kon ik eten wat ik wilde en kwam niet aan ( geluk) maar toch was ik altijd op mijn hoede. Heel erg bezig wat er allemaal in het eten zat et cetera... ik at dus wel gewoon alles...maar heel erg bewust van wanneer wel en niet. Dat lijkt juist heel goed..maar ook teveel met eten bezig zijn klopt niet.
Ik heb 1 keer gehad dat ik dacht: nu ga ik alles eruit spugen. Op dat moment bedacht ik me ineens dat dit een stap te ver zou zijn. Ik was 17 jaar toen.
Wat mij altijd helpt is dat ik heel erg bewust ben van het feit hoe slecht het is als je te weinig eet( net als teveel). Dus ik ken de gevaren heel goed.
TO, weet jou dochter hoe slecht het is? En hebben jullie daar samen weleens dingen over opgezocht? Ik denk dat als je ergens iets meer over weet het soms helpt te om genezen. Het is immers een vorm van angststoornis.
