Kinderen
alle pijlers
2 miskramen hoe nu verder
zondag 6 februari 2011 om 20:53
hallo meiden (mannen)
ik wil graag even het 1 en ander met jullie delen. Wij hebben op dit moment een gezonde dochter van 3. Na een relatie van 4 maanden kwamen we tot de conclusie dat ik zwanger was niet gepland maar ooh wat waren we happy. zwanger schap verliep super en we beschouden het echt als een wonder dat we zo`n mooi meisje hadden gekregen. Omdat het zo snel was besloten we met de 2 nog maar even te wachten. Nu zo`n 3 jaar later besloten we dat we graag een 2 de kindje wilden. Na zo`n 4 maanden was ik al zwanger
Maar helaas ging dit na 6 weken al mis. Was wel wat bedroeft maar als ik na mijn dochter keek ging de pijn al snel weg.
Gelukkig was ik na 3 maanden al weer zwanger maar dat is na 7 weken mis gegaan. Voel me echt heel ellendig en heb echt het gevoel dat een 2 kindje er voor ons niet in zit. Aan de andere kant kan ik het ook maar moeilijk begrijpen ons dochtertje was er zo snel dus ben best verbaasd dat het nu zo veel moeite kost. Ik heb echt het gevoel dat ik van geluk mag spreken dat ik een geweldige dochter heb.
Toch vind ik het jammer dat ik haar geen broertje of zusje kan schenken.
Wie herkent mijn verhaal en hoe ben je er mee omgegaan.
ik wil graag even het 1 en ander met jullie delen. Wij hebben op dit moment een gezonde dochter van 3. Na een relatie van 4 maanden kwamen we tot de conclusie dat ik zwanger was niet gepland maar ooh wat waren we happy. zwanger schap verliep super en we beschouden het echt als een wonder dat we zo`n mooi meisje hadden gekregen. Omdat het zo snel was besloten we met de 2 nog maar even te wachten. Nu zo`n 3 jaar later besloten we dat we graag een 2 de kindje wilden. Na zo`n 4 maanden was ik al zwanger
Maar helaas ging dit na 6 weken al mis. Was wel wat bedroeft maar als ik na mijn dochter keek ging de pijn al snel weg.
Gelukkig was ik na 3 maanden al weer zwanger maar dat is na 7 weken mis gegaan. Voel me echt heel ellendig en heb echt het gevoel dat een 2 kindje er voor ons niet in zit. Aan de andere kant kan ik het ook maar moeilijk begrijpen ons dochtertje was er zo snel dus ben best verbaasd dat het nu zo veel moeite kost. Ik heb echt het gevoel dat ik van geluk mag spreken dat ik een geweldige dochter heb.
Toch vind ik het jammer dat ik haar geen broertje of zusje kan schenken.
Wie herkent mijn verhaal en hoe ben je er mee omgegaan.
zondag 6 februari 2011 om 21:44
Inderdaad al veel topics over geweest.
Verdrietig, dat je twee miskramen hebt gehad. Ik herken het, bij mij is het ook twee keer mis gegaan en ik ben twee keer gecuretteerd. De eerste keer was een lege vruchtzak. De tweede keer was de eerste echo met acht weken goed, maar bij de tweede echo was er geen leven meer. We hebben toen chromosomenonderzoek laten doen, daar kwam niks uit. Daar waren we ook voor gewaarschuwd trouwens, dat het meestal het geval is dat er niks uit komt. Vaak is het 'domme pech' zei de gyn. Heel soms kan het te maken hebben met bloedstolling.
Uiteindelijk werd ik weer zwanger. Spannende tijd... Gelukkig ging dat goed en mijn dochter is nu anderhalf.
Verdrietig, dat je twee miskramen hebt gehad. Ik herken het, bij mij is het ook twee keer mis gegaan en ik ben twee keer gecuretteerd. De eerste keer was een lege vruchtzak. De tweede keer was de eerste echo met acht weken goed, maar bij de tweede echo was er geen leven meer. We hebben toen chromosomenonderzoek laten doen, daar kwam niks uit. Daar waren we ook voor gewaarschuwd trouwens, dat het meestal het geval is dat er niks uit komt. Vaak is het 'domme pech' zei de gyn. Heel soms kan het te maken hebben met bloedstolling.
Uiteindelijk werd ik weer zwanger. Spannende tijd... Gelukkig ging dat goed en mijn dochter is nu anderhalf.
zondag 6 februari 2011 om 22:04
Hier (bewust) nog geen kinderen, dus geen ervaring. Maar het valt me op dat je praat alsof een 2e kindje er helemaal niet meer 'in zit'. Natuurlijk is een miskraam (2x) (zacht gezegd) niet leuk. Maar het betekent niet dat je dús nooit meer zwanger zult worden en dús nooit een 2e kindje zult krijgen.
Misschien goed om eens met je vragen naar de huisarts te gaan, het zou jammer zijn als je je nu zo druk maakt terwijl dat eigenlijk 'niet nodig' is.
Misschien goed om eens met je vragen naar de huisarts te gaan, het zou jammer zijn als je je nu zo druk maakt terwijl dat eigenlijk 'niet nodig' is.
zondag 6 februari 2011 om 23:37
Ook ik ken je gevoel heel goed. Had ook het idee dat een kindje voor ons niet was weggelegd...
Wij hebben allerlei onderzoeken en een DNAtest laten doen via het ziekenhuis en ook bij ons kwam daar niets uit. Met zowel partner als met mij was echt niks mis.
Het word steeds lastiger om er weer voor te gaan na al die teleurstellingen maar de aanhouder wint.
Hoe raar het misschien klinkt ik vond de 2e miskraam het zwaarst daarna werden wij veel rustiger en vooral heel nuchter. Wij hadden bij elke zwangerschap daarna het gevoel, we zien wel hoe het nu loopt.
Ik heb uitwindelijk vier miskramen gehad en ben nu 24 weken zwanger van ons eerste kindje.
Waarom het zo vaak mis is gegaan geen idee, de gyn ook niet maar zoals mijn nuchtere gyn steeds tegen mij zei: 'Je kunt in ieder geval op de normale manier zwanger worden en dat is al iets om heel blij mee te zijn. Je moet echt doorzetten het komt ooit goed.'
Dat is eigenlijk wat ik ook tegen jou wil zeggen. Heel veel sterkte!
Wij hebben allerlei onderzoeken en een DNAtest laten doen via het ziekenhuis en ook bij ons kwam daar niets uit. Met zowel partner als met mij was echt niks mis.
Het word steeds lastiger om er weer voor te gaan na al die teleurstellingen maar de aanhouder wint.
Hoe raar het misschien klinkt ik vond de 2e miskraam het zwaarst daarna werden wij veel rustiger en vooral heel nuchter. Wij hadden bij elke zwangerschap daarna het gevoel, we zien wel hoe het nu loopt.
Ik heb uitwindelijk vier miskramen gehad en ben nu 24 weken zwanger van ons eerste kindje.
Waarom het zo vaak mis is gegaan geen idee, de gyn ook niet maar zoals mijn nuchtere gyn steeds tegen mij zei: 'Je kunt in ieder geval op de normale manier zwanger worden en dat is al iets om heel blij mee te zijn. Je moet echt doorzetten het komt ooit goed.'
Dat is eigenlijk wat ik ook tegen jou wil zeggen. Heel veel sterkte!
maandag 7 februari 2011 om 20:37
bedankt voor jullie lieve reacties dat doet me echt goed.
ik ben vandaag bij de huisarts geweest en die rade mij een genetisch onderzoek aan. Dus dat ga ik dan ook maar zo snel doen.
Toch ben ik vanmiddag nogeven wezen googelen. En wat blijkt ik heb o negatieve en mijn man heeft o positeve hier door heb je dus een grotere kans dat het mis gaat. Ik had dus van te voren een injectie moeten gaan halen dan was de kans een stuk kleiner geweest dat het was mis gegaan. Ik he bnu zoiets van had ik het maar geweten.
Maar goed bij onze eerste is ook alles volgens boekje gegaan. Dus zoiets verwacht je niet. Ga morgen met mijn huisarts praten en e.v.t met de gynecoloog. Hoop dat het bij een volgende zwnagerschap dan niet weer misgaat.
Ik mag dus echt van geluk spreken dan ik wel van een gezonde dochter ben bevallen.
ik ben vandaag bij de huisarts geweest en die rade mij een genetisch onderzoek aan. Dus dat ga ik dan ook maar zo snel doen.
Toch ben ik vanmiddag nogeven wezen googelen. En wat blijkt ik heb o negatieve en mijn man heeft o positeve hier door heb je dus een grotere kans dat het mis gaat. Ik had dus van te voren een injectie moeten gaan halen dan was de kans een stuk kleiner geweest dat het was mis gegaan. Ik he bnu zoiets van had ik het maar geweten.
Maar goed bij onze eerste is ook alles volgens boekje gegaan. Dus zoiets verwacht je niet. Ga morgen met mijn huisarts praten en e.v.t met de gynecoloog. Hoop dat het bij een volgende zwnagerschap dan niet weer misgaat.
Ik mag dus echt van geluk spreken dan ik wel van een gezonde dochter ben bevallen.
maandag 7 februari 2011 om 21:08
Ik zou niet blind op zelf gezochte Google resultaten varen, maar op je gynaecoloog. Lijkt me slim een afspraak te maken, hij/zij kan namelijk ook het chromosomenonderzoek in gang zetten en al jullie vragen beantwoorden.
Ik had er nog nooit van gehoord, dat verschillende bloedgroepen tot miskramen kan leiden. Wel van een injectie na de bevalling, als je kind rhesusnegatief is en jij rhesuspositief bent.
Hopelijk gaat het de volgende keer wel goed!
Ik had er nog nooit van gehoord, dat verschillende bloedgroepen tot miskramen kan leiden. Wel van een injectie na de bevalling, als je kind rhesusnegatief is en jij rhesuspositief bent.
Hopelijk gaat het de volgende keer wel goed!
dinsdag 8 februari 2011 om 16:35
Wat vervelend dat je twee miskramen hebt gehad en met zoveel vragen zit. Ik raad je inderdaad ook aan om er met een gynaecoloog over praten. Hij/zij zal dan onderzoeken uitvoeren. Ik heb zelf twee miskramen gehad in een half jaar. Ik heb een stollingsonderzoek en chromosoomonderzoek gehad. Kwam niets uit (reken daar ook niet op, want het is bijna alle gevallen pech). Helaas tel ik nu minder snel aan, ik heb in oktober mijn laatste miskraam gehad. Ik ben ook vaak bang dat het niet meer lukt.
Maar zoals Christina, en haar gynaecoloog zegt, je kan zwanger worden, je hebt pech, maar er is geen enkele reden waarom je niet nog een keer zwanger zal worden en de zwangerschap gaan voldragen.
Buiten de onderzoeken om, doen ze verder niets, pas als je na je laatste miskraam een jaar niet zwanger bent geworden, gaan ze meer onderzoeken doen.
Sterkte!
Maar zoals Christina, en haar gynaecoloog zegt, je kan zwanger worden, je hebt pech, maar er is geen enkele reden waarom je niet nog een keer zwanger zal worden en de zwangerschap gaan voldragen.
Buiten de onderzoeken om, doen ze verder niets, pas als je na je laatste miskraam een jaar niet zwanger bent geworden, gaan ze meer onderzoeken doen.
Sterkte!
woensdag 9 februari 2011 om 15:56
ja we gaan maar van goed nieuws uit. Ben gisteren met mijn man uit eten geweest en heb hem gevraagd of hij bereid is om alles te geven voor een e.v.t 2 de kindje omdat het uitraad nog wel een paar keer mis kan gaan. Gelukkig staan we er het zelfde in, hij wil ook echt dolgraag een 2 de en wil er ook alles voor doen. ondankt dat het de nodige teleurstellingen met zich mee kan brengen.
We moeten dinsdag maar even afwachten wat de gynocoloog zegt.
We moeten dinsdag maar even afwachten wat de gynocoloog zegt.
woensdag 9 februari 2011 om 16:11
Wat fijn dat je een afspraak hebt bij de gyneacoloog. Deze kan je inderdaad wat meer info geven. Waarschijnlijk kom je meteen in aanmerking voor het DNA onderzoek. Het stollingsonderzoek wachten ze meestal mee, als je dat wil mag je een half jaar niet zwanger zijn geweest, dat betekend ook dat je moet stoppen met proberen.
Verwacht geen wonderen van de gyn, je krijgt eerst de standaard onderzoeken. Houd er echt rekening mee dat ze niks vinden en dat je echt gewoon pech hebt gehad.
Het grootste voordeel van alle bezoekjes aan de gyn was dat toen ik voor de 5e keer zwanger was ik vanaf 6 weken tot aan de 12 weken elke 1.5 week voor een echo mocht komen, dat geeft heel veel rust.
Ik hoop dat je hier heel snel komt melden dat je zwanger bent en alles goed gaat. Ik duim voor je!
Verwacht geen wonderen van de gyn, je krijgt eerst de standaard onderzoeken. Houd er echt rekening mee dat ze niks vinden en dat je echt gewoon pech hebt gehad.
Het grootste voordeel van alle bezoekjes aan de gyn was dat toen ik voor de 5e keer zwanger was ik vanaf 6 weken tot aan de 12 weken elke 1.5 week voor een echo mocht komen, dat geeft heel veel rust.
Ik hoop dat je hier heel snel komt melden dat je zwanger bent en alles goed gaat. Ik duim voor je!
donderdag 10 februari 2011 om 00:06
quote:florabella32 schreef op 07 februari 2011 @ 20:37:
bedankt voor jullie lieve reacties dat doet me echt goed.
ik ben vandaag bij de huisarts geweest en die rade mij een genetisch onderzoek aan. Dus dat ga ik dan ook maar zo snel doen.
Toch ben ik vanmiddag nogeven wezen googelen. En wat blijkt ik heb o negatieve en mijn man heeft o positeve hier door heb je dus een grotere kans dat het mis gaat. Ik had dus van te voren een injectie moeten gaan halen dan was de kans een stuk kleiner geweest dat het was mis gegaan. Ik he bnu zoiets van had ik het maar geweten.
Maar goed bij onze eerste is ook alles volgens boekje gegaan. Dus zoiets verwacht je niet. Ga morgen met mijn huisarts praten en e.v.t met de gynecoloog. Hoop dat het bij een volgende zwnagerschap dan niet weer misgaat.
Ik mag dus echt van geluk spreken dan ik wel van een gezonde dochter ben bevallen.
Wat je verteld over 2 verschillende bloedgroepen en dat je meer kans hebt dat het fout gaat daar heb ik nog nooit van gehoord.
Ik heb zelf 5 kinderen en ook negatieve resusfactor en man positief.
Hoe vervelend en naar ook maar miskramen komen zo erg veel voor en ook heel vaak meer dan 1 keer.
En vroege miskramen worden in de meeste gevallen veroorzaakt door aanleggings fouten.
Normaal gesproken ga je pas na 3 miskramen op een rij verder kijken.
Ik snap heel goed dat je het gevoel hebt dat het niet meer gaat lukken.
Maar ik ken zelfs 3 vrouwen die er 4-5 hebben gehad en daarna gewoon 2-3 goede zwangerschappen.
Ik zou zeggen ga er voor en stap nog niet die molen in.
succes!
bedankt voor jullie lieve reacties dat doet me echt goed.
ik ben vandaag bij de huisarts geweest en die rade mij een genetisch onderzoek aan. Dus dat ga ik dan ook maar zo snel doen.
Toch ben ik vanmiddag nogeven wezen googelen. En wat blijkt ik heb o negatieve en mijn man heeft o positeve hier door heb je dus een grotere kans dat het mis gaat. Ik had dus van te voren een injectie moeten gaan halen dan was de kans een stuk kleiner geweest dat het was mis gegaan. Ik he bnu zoiets van had ik het maar geweten.
Maar goed bij onze eerste is ook alles volgens boekje gegaan. Dus zoiets verwacht je niet. Ga morgen met mijn huisarts praten en e.v.t met de gynecoloog. Hoop dat het bij een volgende zwnagerschap dan niet weer misgaat.
Ik mag dus echt van geluk spreken dan ik wel van een gezonde dochter ben bevallen.
Wat je verteld over 2 verschillende bloedgroepen en dat je meer kans hebt dat het fout gaat daar heb ik nog nooit van gehoord.
Ik heb zelf 5 kinderen en ook negatieve resusfactor en man positief.
Hoe vervelend en naar ook maar miskramen komen zo erg veel voor en ook heel vaak meer dan 1 keer.
En vroege miskramen worden in de meeste gevallen veroorzaakt door aanleggings fouten.
Normaal gesproken ga je pas na 3 miskramen op een rij verder kijken.
Ik snap heel goed dat je het gevoel hebt dat het niet meer gaat lukken.
Maar ik ken zelfs 3 vrouwen die er 4-5 hebben gehad en daarna gewoon 2-3 goede zwangerschappen.
Ik zou zeggen ga er voor en stap nog niet die molen in.
succes!
donderdag 10 februari 2011 om 02:58
Wat vervelend dat je 2 miskramen hebt gehad. Ikzelf heb ook een kind en het lukt niet meer om zwanger te blijven (3 mk).
Afgelopen week heb ik een kijkoperatie gehad en ik bleek verschillende poliepen te hebben, die waarschijnlijk in de weg zaten bij de zwangerschappen en zorgden voor de miskramen.
Ik hoop voor je dat je met die injectie nu wel goed zwanger kan worden en blijven!
Afgelopen week heb ik een kijkoperatie gehad en ik bleek verschillende poliepen te hebben, die waarschijnlijk in de weg zaten bij de zwangerschappen en zorgden voor de miskramen.
Ik hoop voor je dat je met die injectie nu wel goed zwanger kan worden en blijven!
donderdag 10 februari 2011 om 03:05
Ik weet niet hoe het voelt als mensen hier met hun eigen ervaringen komen.... ik doe het toch even, om aan te geven dat dit niet 'het einde' hoeft te betekenen.
Mijn moeder had ook twee miskramen achter elkaar. En daarna is mijn jongste broertje nog geboren. Helemaal gezond, en sinds deze week een volwassen man van 18 (hoera) Het was een natuurlijke zwangerschap.
Na de tweede miskraam heeft ze een tijdje bij een acupuncturist gelopen om haar lichaam wat meer in balans te krijgen. Zij had daar baar bij. (En ik weet wat voor reacties hier op komen. Ik ga dit topic verder niet volgen, dus ook geen discussies daarover voeren)
Dus geef het niet meteen op. Misschien is het wel goed om even rust te nemen want je hebt nog wel wat te verwerken misschien.
Mijn moeder had ook twee miskramen achter elkaar. En daarna is mijn jongste broertje nog geboren. Helemaal gezond, en sinds deze week een volwassen man van 18 (hoera) Het was een natuurlijke zwangerschap.
Na de tweede miskraam heeft ze een tijdje bij een acupuncturist gelopen om haar lichaam wat meer in balans te krijgen. Zij had daar baar bij. (En ik weet wat voor reacties hier op komen. Ik ga dit topic verder niet volgen, dus ook geen discussies daarover voeren)
Dus geef het niet meteen op. Misschien is het wel goed om even rust te nemen want je hebt nog wel wat te verwerken misschien.
vrijdag 11 februari 2011 om 14:18
Ik ken het gevoel, ik heb zelf vorig jaar ook 2 miskramen gehad, en heb al een dochter van bijna drie. De eerste miskraam kreeg ik met 10 weken in mei, en het tweede kindje, een jongetje, ben ik afgelopen november met 15 weken verloren. Kapot waren wij ervan, en ook mij bekruipt het gevoel dat een 2e kindje er misschien niet meer in zit.Maar ik probeer de hoop niet op te geven. Ik heb zelf nog geen zin om de medische molen in te gaan, daar ben ik niet klaar voor nu, ik ben ook nog niet klaar voor een nieuwe zwangerschap. Er is in eerste instantie niets gevonden bij mij dat aanleiding gaf tot de miskramen.Mij werd een hysteroscopie voorgesteld en een echo, maar voorlopig even niet. Ik wil me nu even op andere dingen concentreren.
Wat ik me afvraag is hoe je na meerdere miskramen toch weer relaxt een zwangerschap in kan gaan, zonder stress en zonder angst, want dat lijkt mij bijna onmogelijk, het moment van het blauwe streepje tot de 1e echo was voelde bij mij als één groot blok stress bij de 2e miskraam. Hoe gaan jullie hier mee om?
Sterkte in ieder geval!
Wat ik me afvraag is hoe je na meerdere miskramen toch weer relaxt een zwangerschap in kan gaan, zonder stress en zonder angst, want dat lijkt mij bijna onmogelijk, het moment van het blauwe streepje tot de 1e echo was voelde bij mij als één groot blok stress bij de 2e miskraam. Hoe gaan jullie hier mee om?
Sterkte in ieder geval!
vrijdag 11 februari 2011 om 15:12
@ Annaelle, ik denk dat het voor iedereen anders is hoe je ermee omgaat als je weer zwanger bent. Ik werd eigenlijk steeds nuchterder na de 2e miskraam was ik misschien wel het verdrietigst de zwangerschap daarna ben ik ingegaan met het gevoel 'ik hoop op niks, dan kan het alleen maar meevallen'.
Ik heb uiteindelijk na de 3e miskraam een afspraak gemaakt in het ziekenhuis, eerder was ik er ook niet aan toe om de medische molen in te gaan.
Ik heb alle onderzoeken gehad en met ons beide was niks aan de hand.
Pas de 5e zwangerschap ging goed. Ik ben nu 25 weken zwanger en ben bij deze zwangerschap niet echt bang geweest, het is natuurlijk heel spannend maar ik ben zo goed in de gaten gehouden door de gyn. Heb tot de 12 weken om de 2 weken een echo gehad en dat geeft heel veel rust.
Het was ook heel fijn dat de gyn bij 10 weken al tegen ons zei dat de kans dat het mis zou gaan nog maar heel klein was.
Ik snap dat de stap richting ziekenhuis heel groot is maar als je zo bang bent weer zwanger te worden zou ik wel een afspraak maken al is het maar voor je eigen geruststelling.
Ik heb uiteindelijk na de 3e miskraam een afspraak gemaakt in het ziekenhuis, eerder was ik er ook niet aan toe om de medische molen in te gaan.
Ik heb alle onderzoeken gehad en met ons beide was niks aan de hand.
Pas de 5e zwangerschap ging goed. Ik ben nu 25 weken zwanger en ben bij deze zwangerschap niet echt bang geweest, het is natuurlijk heel spannend maar ik ben zo goed in de gaten gehouden door de gyn. Heb tot de 12 weken om de 2 weken een echo gehad en dat geeft heel veel rust.
Het was ook heel fijn dat de gyn bij 10 weken al tegen ons zei dat de kans dat het mis zou gaan nog maar heel klein was.
Ik snap dat de stap richting ziekenhuis heel groot is maar als je zo bang bent weer zwanger te worden zou ik wel een afspraak maken al is het maar voor je eigen geruststelling.
vrijdag 11 februari 2011 om 15:47
@Christina, tuurlijk ga ik eerst die onderzoeken doen voor ik aan een een eventuele nieuwe zwangerschap begin, hoe meer zekerheid dat er niks aan de hand is lichamelijk gezien hoe beter. Ik wil ook graag zekerheid, omdat bij de 2e miskraam met 15 weken de vliezen braken, dus misschien is mijn baarmoedermond te slap.
Met de onderzoeken wacht ik omdat ik nu nog niet aan een nieuwe zwangerschap toe ben. Ik hoop dus dat ik een eventuele volgende keer ook zo nuchter in de zwangerschap kan zijn, maar goed de kinderwens is zoooooo groot, je wilt zo graag dat het mij vrij lastig lijkt. We zien het wel
Met de onderzoeken wacht ik omdat ik nu nog niet aan een nieuwe zwangerschap toe ben. Ik hoop dus dat ik een eventuele volgende keer ook zo nuchter in de zwangerschap kan zijn, maar goed de kinderwens is zoooooo groot, je wilt zo graag dat het mij vrij lastig lijkt. We zien het wel
woensdag 6 april 2011 om 22:29
Hallo Florabella,
Ik lees jou verhaal en herken me in zoveel.....
Ik heb ook een dochtertje ze is net 4 jaar geworden, en wij willen haar ook graag een broertje of zusje geven...
Mijn man en ik zijn nu al ruim een jaar bezig om weer zwanger te worden en we hebben afgelopen november een miskraam gehad en 2 weken geleden helaas weer...
Allebei de miskramen waren nog in een vroeg stadium ( rond de 6 weken) maar ja.. het verdriet is er niet minder om...
Je leeft in constante onzekerheid... is het niet de berekening van wanneer ben je vruchtbaar, dan wel vanaf wanneer mag je gaan testen... wordt je ongi... is er alweer een maand verstreken..
heb je een positieve test heb je angst of het wel goed zal gaan...
Jou vraag is eigenlijk hoe je hiermee om moet gaan... nu het is natuurlijk moeilijk, maar wat mij persoonlijk erg helpt is door er goed over te praten met mijn man en natuurlijk mensen die me nabij staan.. Maar ik denk toch dat het belangrijkste is dat je er samen goed over kunt praten. Ik heb met mijn man ook bepaalde afspraken gemaakt over hoe we nu verder gaan.
Ik zie dat je 2 maanden geleden dit berichtje al hebt gestuurd. Hoe gaat het nu met je?
grt, Jolandaelmo
Ik lees jou verhaal en herken me in zoveel.....
Ik heb ook een dochtertje ze is net 4 jaar geworden, en wij willen haar ook graag een broertje of zusje geven...
Mijn man en ik zijn nu al ruim een jaar bezig om weer zwanger te worden en we hebben afgelopen november een miskraam gehad en 2 weken geleden helaas weer...
Allebei de miskramen waren nog in een vroeg stadium ( rond de 6 weken) maar ja.. het verdriet is er niet minder om...
Je leeft in constante onzekerheid... is het niet de berekening van wanneer ben je vruchtbaar, dan wel vanaf wanneer mag je gaan testen... wordt je ongi... is er alweer een maand verstreken..
heb je een positieve test heb je angst of het wel goed zal gaan...
Jou vraag is eigenlijk hoe je hiermee om moet gaan... nu het is natuurlijk moeilijk, maar wat mij persoonlijk erg helpt is door er goed over te praten met mijn man en natuurlijk mensen die me nabij staan.. Maar ik denk toch dat het belangrijkste is dat je er samen goed over kunt praten. Ik heb met mijn man ook bepaalde afspraken gemaakt over hoe we nu verder gaan.
Ik zie dat je 2 maanden geleden dit berichtje al hebt gestuurd. Hoe gaat het nu met je?
grt, Jolandaelmo
