Kinderen
alle pijlers
ADHD topic
vrijdag 29 januari 2010 om 06:16
Ik heb even gekeken of het al bestond, maar kon het niet vinden...
Zelf heb ik 1 kind met pittige ADHD, 1 met een erg milde variant ( krijgt alleen beetje medicatie op school of bij drukke gebeurtenissen)
Zoon van bijna 11 heeft het dus in ergere mate. Als baby was hij al erg onrustig en prikkelgevoelig. Hij was wel enorm snel in zijn ontwikkeling, liep al los met 10 maanden. Kruipen en langs de spijlen van de box lopen met 5,5 maanden.
Na een heel moeilijke periode, vooral op school ( ben toen ronduit overspannen geraakt...wist niet wat er met mn kind aan de hand was, steeds telefoontjes van school, hij mocht niet meer overblijven, enz), is op 8 jarige leeftijd de diagnose ADHD gesteld. Vanaf dat zoon medicatie krijgt, eerst Ritalin nu Concerta gaat het veeeeeeeeeel beter. Toch loop je nog weleens tegen dingen aan. Bijv. laatst was er een happening op school. Daar wordt hij dan toch erg druk. Je ziet anderen dan kijken naar hem......
Of...als hij heeeeeel erg uitgedaagd wordt kan hij nog wel eens door t lint gaan ( zo'n 2,3 keer per schooljaar).
Dus...een ADHD topic...voor iedereen met een kind met ADHD of een kind waarvan je het vermoedt. Het delen van ervaringen, het stellen van vragen, enz.
Ik hoop dat ik en meerdere mensen er wat aan hebben!
Zelf heb ik 1 kind met pittige ADHD, 1 met een erg milde variant ( krijgt alleen beetje medicatie op school of bij drukke gebeurtenissen)
Zoon van bijna 11 heeft het dus in ergere mate. Als baby was hij al erg onrustig en prikkelgevoelig. Hij was wel enorm snel in zijn ontwikkeling, liep al los met 10 maanden. Kruipen en langs de spijlen van de box lopen met 5,5 maanden.
Na een heel moeilijke periode, vooral op school ( ben toen ronduit overspannen geraakt...wist niet wat er met mn kind aan de hand was, steeds telefoontjes van school, hij mocht niet meer overblijven, enz), is op 8 jarige leeftijd de diagnose ADHD gesteld. Vanaf dat zoon medicatie krijgt, eerst Ritalin nu Concerta gaat het veeeeeeeeeel beter. Toch loop je nog weleens tegen dingen aan. Bijv. laatst was er een happening op school. Daar wordt hij dan toch erg druk. Je ziet anderen dan kijken naar hem......
Of...als hij heeeeeel erg uitgedaagd wordt kan hij nog wel eens door t lint gaan ( zo'n 2,3 keer per schooljaar).
Dus...een ADHD topic...voor iedereen met een kind met ADHD of een kind waarvan je het vermoedt. Het delen van ervaringen, het stellen van vragen, enz.
Ik hoop dat ik en meerdere mensen er wat aan hebben!
zaterdag 27 februari 2010 om 12:25
Yella, dat bedoel ik dus. Je gaat niet dood aan ADHD, maar als mijn zoon depressief wordt en begint te praten over van een flat springen (zat nog meer bij dan alleen ADHD, maar sinds de concerta gaat het stukken beter), dan lijkt me medicatie toch echt niet overbodig. Door de medicatie krijgt hij rust in zijn hoofd en dat geeft hem de tijd en ruimte om na te denken. Om te realiseren wat realiteit is en wat fictie. Om stil te staan bij zijn gedrag en het effect op anderen. Dat heeft zo ontzettend positieve uitwerkingen (hij ging van het meest gepeste kind uit de klas naar de prins carnaval dit jaar), daar valt niet tegenop te gaan met therapie.
Mijn idee is dat ouders die beweren met alleen therapie hun kind weer functioneel te krijgen, niet echt weten wat ADHD is of een kind hebben met een mildere variant. De echte fullblown ADHDer is met alleen therapie niet te behandelen. Die hebben geen rust en ruimte in hun hoofd om te denken, laat staan om de behandeling te volgen. Therapie is een leuke manier om veel geld te verdienen. Net als dieet volgen. We hebben het gedaan. En zonder veel resultaat. Voor mildere gevallen zal het werken, voor de rest hebben we methylfenidiaat. En daarbij dan behandeling.
Mijn idee is dat ouders die beweren met alleen therapie hun kind weer functioneel te krijgen, niet echt weten wat ADHD is of een kind hebben met een mildere variant. De echte fullblown ADHDer is met alleen therapie niet te behandelen. Die hebben geen rust en ruimte in hun hoofd om te denken, laat staan om de behandeling te volgen. Therapie is een leuke manier om veel geld te verdienen. Net als dieet volgen. We hebben het gedaan. En zonder veel resultaat. Voor mildere gevallen zal het werken, voor de rest hebben we methylfenidiaat. En daarbij dan behandeling.
MILF in the making 
woensdag 3 maart 2010 om 05:49
Als mijn oudste geen medicatie krijgt, is hij niet alleen DRUK, maar heeft ook erg veel conflicten met kids op school en broertje. Hij kan dan ook echt om heel kleine dingen exploderen en wordt ook lichamelijk agressief ( geen zelfbeheersing). DAT is vooral mijn reden om hem medicatie te geven.
Iemand vroeg nog nar het 'doseren van medicatie' in mijn geval.
Concerta heeft maar een aantal doseringen, bij. 18 mg, 27 ( pas sinds kort!) mg, 36 mg, 52 mg. Mijn zoon zit qua leeftijd en gewicht tussen 36 en 52 in. 36 is te weinig, 52 is teveel. Concerta geeft in de ochtend de minste methylfenidaat af, dus dan krijgt hij er in principe een half ritalinnetje bij, bijv. Komt hij tussen de middag thuis, en hoor ik dat het erg onrustig is op school ( er is weleens een invaller die de klas totaal niet in de hand heeft), dan kan ik hem nog weleens een halfje geven. In de weekenden bij, geef ik hem alleen de concerta.
Van de psych weet ik wel de maximale dosering; daar ga ik uiteraard niet overheen!
Dus... na gelang wat ik signaleer bij zoon, geef ik juist geen ritalin bij, of juist wel. In periodes en dagen dat ik voel dat hij heel goed in zn vel zit, laat ik de ritalin ook weleens weg.
Hoop dat het duidelijk is......
Iemand vroeg nog nar het 'doseren van medicatie' in mijn geval.
Concerta heeft maar een aantal doseringen, bij. 18 mg, 27 ( pas sinds kort!) mg, 36 mg, 52 mg. Mijn zoon zit qua leeftijd en gewicht tussen 36 en 52 in. 36 is te weinig, 52 is teveel. Concerta geeft in de ochtend de minste methylfenidaat af, dus dan krijgt hij er in principe een half ritalinnetje bij, bijv. Komt hij tussen de middag thuis, en hoor ik dat het erg onrustig is op school ( er is weleens een invaller die de klas totaal niet in de hand heeft), dan kan ik hem nog weleens een halfje geven. In de weekenden bij, geef ik hem alleen de concerta.
Van de psych weet ik wel de maximale dosering; daar ga ik uiteraard niet overheen!
Dus... na gelang wat ik signaleer bij zoon, geef ik juist geen ritalin bij, of juist wel. In periodes en dagen dat ik voel dat hij heel goed in zn vel zit, laat ik de ritalin ook weleens weg.
Hoop dat het duidelijk is......
woensdag 3 maart 2010 om 13:00
Fauve, hoe lang duurde het voor je de juiste dosering gevonden had? En merkte je in het begin misschien meer resultaat en werd het bij die dosering langzaam minder?
Mijn zoontje is vrijdag gestart met methylfenidaat. Hij vond zelf dat hij iets beter kon opletten. Ik ben bezorgd dat het uiteindelijk onvoldoende zal werken en hij naar het speciaal onderwijs zal moeten. Dat hoeft helemaal geen punt te zijn en ik ga op voorhand ook alvast kijken op de twee scholen die onze gemeente heeft, maar de huidige school is tegenover ons huis en dat is zo heerlijk praktisch. Bovendien heb ik juist de laatste tijd de indruk dat hij er wel goed op zijn plek zit. Hij spreekt ook weer regelmatig af met klasgenootjes etc...
Anyway. Ik wil graag weten hoelang het kan duren voor een kind goed is ingesteld op medicatie. Zelf gebruik ik het nu anderhalf jaar en heb nog steeds niet het idee aan de juiste dosis te zitten. Helaas heb ik aan mijn psychiater in dezen niets. Verder functioneer ik prima hoor, qua werk, maar ik zou graag nog een paar stapjes verder zetten en had gehoopt dat medicatie me daarbij wat meer zou helpen.
xYella.
Mijn zoontje is vrijdag gestart met methylfenidaat. Hij vond zelf dat hij iets beter kon opletten. Ik ben bezorgd dat het uiteindelijk onvoldoende zal werken en hij naar het speciaal onderwijs zal moeten. Dat hoeft helemaal geen punt te zijn en ik ga op voorhand ook alvast kijken op de twee scholen die onze gemeente heeft, maar de huidige school is tegenover ons huis en dat is zo heerlijk praktisch. Bovendien heb ik juist de laatste tijd de indruk dat hij er wel goed op zijn plek zit. Hij spreekt ook weer regelmatig af met klasgenootjes etc...
Anyway. Ik wil graag weten hoelang het kan duren voor een kind goed is ingesteld op medicatie. Zelf gebruik ik het nu anderhalf jaar en heb nog steeds niet het idee aan de juiste dosis te zitten. Helaas heb ik aan mijn psychiater in dezen niets. Verder functioneer ik prima hoor, qua werk, maar ik zou graag nog een paar stapjes verder zetten en had gehoopt dat medicatie me daarbij wat meer zou helpen.
xYella.
maandag 8 maart 2010 om 07:36
Ik ben bezorgd dat het uiteindelijk onvoldoende zal werken en hij naar het speciaal onderwijs zal moeten. Dit was idd ook mijn zorg!
Bij mijn zoon merkte de leerkrachten ineens toen hij op de juiste dosering zat. Bij 5 mg merkte ik thuis al wel wat, maar op school zagen ze ineens een ommeslag bij 10 mg per keer. Dat was dus na een week of 2.
Verder...heel goed navragen op schol wanneer de moeilijkste momenten zijn voor hem. Hebben ze bijv in de ochtend gym? Raakt hij dan overprikkeld? Dan kan je in overleg bijv de ochtenden wat extra's geven, de middagen iets minder.
Na maanden geen enkel probleem was het vridag weer crisis op school. Flinke ruzie met een ander kind ( dat ook iets mankeert, maar geen ADHD). Allebei kids hielden niet op met elkaar uitdagen en ineens gingen ze op de vuist! De directeur is er tussen moeten springen. Pfff...dan zakt je de moed weer even in de schoenen, ben er echt beroerd van. Hoe goed, de mediactie ook werkt, het is en blijven kids met een 'aandoening'....
Bij mijn zoon merkte de leerkrachten ineens toen hij op de juiste dosering zat. Bij 5 mg merkte ik thuis al wel wat, maar op school zagen ze ineens een ommeslag bij 10 mg per keer. Dat was dus na een week of 2.
Verder...heel goed navragen op schol wanneer de moeilijkste momenten zijn voor hem. Hebben ze bijv in de ochtend gym? Raakt hij dan overprikkeld? Dan kan je in overleg bijv de ochtenden wat extra's geven, de middagen iets minder.
Na maanden geen enkel probleem was het vridag weer crisis op school. Flinke ruzie met een ander kind ( dat ook iets mankeert, maar geen ADHD). Allebei kids hielden niet op met elkaar uitdagen en ineens gingen ze op de vuist! De directeur is er tussen moeten springen. Pfff...dan zakt je de moed weer even in de schoenen, ben er echt beroerd van. Hoe goed, de mediactie ook werkt, het is en blijven kids met een 'aandoening'....
maandag 8 maart 2010 om 09:15
Ja, maar ook kinderen zonder aandoening krijgen toch wel eens ruzie, laat je daardoor niet uit het veld slaan, zou ik zeggen. Misschien dat als twee kinderen 'die iets mankeren' het net op elkaar gemunt hebben, het wat harder en heftiger gaat, maar op zich is het niet vreemd als ze eens ruzie hebben, toch?
Mijn zoon heeft vorige week de hele week methylfenidaat 5 mg gebruikt. Ik heb de juffen nog niet gesproken, morgen is het tienminutengesprek en dan zullen we het vooral wel daar over hebben.
Thuis merk ik wel dat mijn zoontje een grote sprong gemaakt heeft met lezen, de laatste tijd. Hij vindt het ook leuk en probeert alles te lezen dat hij ziet. Ik zal vragen of hij over een tijdje het cito-testje lezen over mag doen. Daarvoor scoorde hij een E, terwijl hij altijd A's voor alle testjes gescoord heeft, op één keer na, toen een B. En o ja, in groep 2 ook een keer een C, toen de juf helemaal vastliep met hem. Zij heeft het testje in die categorie toen later met hem overgedaan en toen was het weer een A.
Ik heb inmiddels een kennis gesproken wiens zoon ook Asperger heeft en een hoge intelligentie heeft. Hij is, ook al moest hij alleen nog groep 8, naar het speciaal onderwijs gegaan hier in de gemeente en zij is er ontzettend enthousiast over. Ze slaat zich voor het hoofd dat ze het niet eerder gedaan hebben. Dat klinkt me goed in de oren.
xYella.
Mijn zoon heeft vorige week de hele week methylfenidaat 5 mg gebruikt. Ik heb de juffen nog niet gesproken, morgen is het tienminutengesprek en dan zullen we het vooral wel daar over hebben.
Thuis merk ik wel dat mijn zoontje een grote sprong gemaakt heeft met lezen, de laatste tijd. Hij vindt het ook leuk en probeert alles te lezen dat hij ziet. Ik zal vragen of hij over een tijdje het cito-testje lezen over mag doen. Daarvoor scoorde hij een E, terwijl hij altijd A's voor alle testjes gescoord heeft, op één keer na, toen een B. En o ja, in groep 2 ook een keer een C, toen de juf helemaal vastliep met hem. Zij heeft het testje in die categorie toen later met hem overgedaan en toen was het weer een A.
Ik heb inmiddels een kennis gesproken wiens zoon ook Asperger heeft en een hoge intelligentie heeft. Hij is, ook al moest hij alleen nog groep 8, naar het speciaal onderwijs gegaan hier in de gemeente en zij is er ontzettend enthousiast over. Ze slaat zich voor het hoofd dat ze het niet eerder gedaan hebben. Dat klinkt me goed in de oren.
xYella.
maandag 8 maart 2010 om 10:14
Bij het zoontje van mijn vriend is enkele weken geleden ook een milde vorm van ADHD vast gesteld. Hoewel er nog geen sprake is van medicatie kijk ik hier al wel erg tegenop, dit niet op korte termijn dan wel op lange termijn.
Zelf heb ik namelijk heel negatieve ervaringen met Ritalin.
Misschien dat het verschil maakt deze pas op mijn 21ste voorgeschreven te hebben gekregen.. Maar ik werd er onder andere psychotisch van met paranoide en automutilatie, brrr Ritalin doet zeker niet onder aan speed en cocaine!!
Ik werd een zombie en zelfs mijn moeder vroeg haarzelf af wat nou erger te vinden? Ik zo druk of zo rustig? Mijn vrienden vroegen me aub te stoppen met mijn medicatie..
Ik viel kilo's af gezien ik amper nog kon eten en kon niet in slaap komen!
Hoop echt dat ouders verder willen kijken dan goede prestaties en een (relatief) rustig kind. Ik heb een hoop niet bereikt wat ik bereikt zou willen hebben, mijn ouders hebben grote problemen gehad met mij tijdens de opvoeding,
maar daarentegen ben ik een erg leuk en spontaan persoon die met iedereen overweg kan en super veel lol heeft!!
Zelf heb ik namelijk heel negatieve ervaringen met Ritalin.
Misschien dat het verschil maakt deze pas op mijn 21ste voorgeschreven te hebben gekregen.. Maar ik werd er onder andere psychotisch van met paranoide en automutilatie, brrr Ritalin doet zeker niet onder aan speed en cocaine!!
Ik werd een zombie en zelfs mijn moeder vroeg haarzelf af wat nou erger te vinden? Ik zo druk of zo rustig? Mijn vrienden vroegen me aub te stoppen met mijn medicatie..
Ik viel kilo's af gezien ik amper nog kon eten en kon niet in slaap komen!
Hoop echt dat ouders verder willen kijken dan goede prestaties en een (relatief) rustig kind. Ik heb een hoop niet bereikt wat ik bereikt zou willen hebben, mijn ouders hebben grote problemen gehad met mij tijdens de opvoeding,
maar daarentegen ben ik een erg leuk en spontaan persoon die met iedereen overweg kan en super veel lol heeft!!
maandag 8 maart 2010 om 10:21
MissHappy, het kan verkeerd vallen, medicatie, maar hoeft niet. Als ik 'ritalin' (methylfenidaat) gebruik, merk ik daar heel weinig direct van. Ik denk aan minder dingen tegelijk en heb wat minder eetlust, dat is het eigenlijk. Nu probeer ik dexamfetamine uit en ik merk weinig verschil. Iets sterker voel ik als het uitwerkt en ik heb nog minder eetlust, maar dat is in mijn geval alleen maar gunstig, haha.
Het is ook jammer als je niet verder uitprobeert, er zijn meerdere middelen.
Bij mijn zoontje is het echt geen optie hem op de gewone basisschool te laten blijven als de medicatie niet aanslaat. Hij doet 95% van de tijd, aldus de juf, helemaal niets wat met leren te maken heeft. Hij kan zichzelf niet tot werken zetten, kan de aandacht er maar héél kort bij houden en gaat zichzelf en soms anderen dan in de weg zitten. Een kind dat aandoen, kan echt niet. Dan kan hij nog zo leuk en gezellig en goedlachs en noem het maar op zijn, jezelf zo vaak zo in de weg moeten zitten zoveel uren per dag (het is alleen op school het geval) en daar zelf (nog) niets aan kunnen doen, en dat dan maar laten gebeuren als ouders en juffen, vind ik grenzen aan mishandeling.
Maar elk geval is weer anders. Mijn zus droomde vroeger altijd weg, dat is ook een uitvlucht en gebrek aan concentratie. Mijn zoontje wordt onrustig, gaat gapen, frummelen, onder de tafel zitten, rondlopen, de juf opeisen etc...
xYella.
Het is ook jammer als je niet verder uitprobeert, er zijn meerdere middelen.
Bij mijn zoontje is het echt geen optie hem op de gewone basisschool te laten blijven als de medicatie niet aanslaat. Hij doet 95% van de tijd, aldus de juf, helemaal niets wat met leren te maken heeft. Hij kan zichzelf niet tot werken zetten, kan de aandacht er maar héél kort bij houden en gaat zichzelf en soms anderen dan in de weg zitten. Een kind dat aandoen, kan echt niet. Dan kan hij nog zo leuk en gezellig en goedlachs en noem het maar op zijn, jezelf zo vaak zo in de weg moeten zitten zoveel uren per dag (het is alleen op school het geval) en daar zelf (nog) niets aan kunnen doen, en dat dan maar laten gebeuren als ouders en juffen, vind ik grenzen aan mishandeling.
Maar elk geval is weer anders. Mijn zus droomde vroeger altijd weg, dat is ook een uitvlucht en gebrek aan concentratie. Mijn zoontje wordt onrustig, gaat gapen, frummelen, onder de tafel zitten, rondlopen, de juf opeisen etc...
xYella.
maandag 8 maart 2010 om 10:31
Fauve wat heerlijk zo'n topic over ADHD!!
Hier ook een net 11 jarige ADHD-er in huis, de diagnose is afgelopen september vastgesteld en sinds die tijd slikt hij Concerta. Ik moet zeggen dat ik niet een heel ander kind gekregen hebt (gelukkig), maar ik merk wel dat de scherpe kantjes eraf zijn en dat ie ja ik zal maar zeggen meer zelfinzicht heeft gekregen en rustiger op bepaalde situaties reageert.
Sinds hij medicatie slikt is er veel rust in huis gekomen voor het hele gezin, ik heb nog twee zoontjes van 8 en 6 jaar.
Op school gaat het wel iets beter, heeft wel z'n werk vaker af en naar eigen zeggen snapt hij dingen sneller. Wat jammer is bij mijn zoon is dat hij school verder niet zo interessant vind en daardoor ook wel het een en ander laat liggen, maar goed dat heeft niets met z'n ADHD te maken.
Fauve mijn zoon hangt er ook een beetje tussen, hij neemt de 18+27 mg Concerta dan zit je er ook een beetje tussen, maar aanvullig met de ritalin is voor ons misschien ook een idee.
Krijgen jullie trouwens alles vergoed van de verzekering, van de Ritalin weet ik dat het vergoed word, maar wij krijgen Concerta maar vergoed tot een maximum van 250 euro per jaar.
Verder hebben we wel een TOG.
Hier ook een net 11 jarige ADHD-er in huis, de diagnose is afgelopen september vastgesteld en sinds die tijd slikt hij Concerta. Ik moet zeggen dat ik niet een heel ander kind gekregen hebt (gelukkig), maar ik merk wel dat de scherpe kantjes eraf zijn en dat ie ja ik zal maar zeggen meer zelfinzicht heeft gekregen en rustiger op bepaalde situaties reageert.
Sinds hij medicatie slikt is er veel rust in huis gekomen voor het hele gezin, ik heb nog twee zoontjes van 8 en 6 jaar.
Op school gaat het wel iets beter, heeft wel z'n werk vaker af en naar eigen zeggen snapt hij dingen sneller. Wat jammer is bij mijn zoon is dat hij school verder niet zo interessant vind en daardoor ook wel het een en ander laat liggen, maar goed dat heeft niets met z'n ADHD te maken.
Fauve mijn zoon hangt er ook een beetje tussen, hij neemt de 18+27 mg Concerta dan zit je er ook een beetje tussen, maar aanvullig met de ritalin is voor ons misschien ook een idee.
Krijgen jullie trouwens alles vergoed van de verzekering, van de Ritalin weet ik dat het vergoed word, maar wij krijgen Concerta maar vergoed tot een maximum van 250 euro per jaar.
Verder hebben we wel een TOG.
maandag 8 maart 2010 om 10:45
Yvette41, ben je als persoon niet veranderd door het gebruik van deze medicatie? In ieder geval wel fijn voor je dat het baat heeft bij je!!
Wat betreft kinderen is het al sowieso gauw een ander verhaal.
Je hebt namelijk inderdaad gelijk dat kinderen niet aan te kunnen doen. Daarnaast kunnen kinderen ook nog eens voor vreemd en apart aangezien worden en dat zou heel jammer zijn, ook voor de ontwikkeling en zelfvertrouwen van een kind!
Zelf heb ik al op heel jonge leeftijd aangepaste begeleiding en opvang gehad te wijten aan mijn gedrag, maar toen was ADHD nog niet bekend. Mijn kinder- en puber jaren waren dan ook heel moeilijk voor mijn omgeving en mijzelf.
Mijn arts wilde ook andere mogelijkheden langs gaan, maar ik heb er zo door in de put gezeten met alle gevolgen van dien, vind het gewoon super eng weer iets te proberen.
Hoe lang slik jij trouwens medicatie?
Wat betreft kinderen is het al sowieso gauw een ander verhaal.
Je hebt namelijk inderdaad gelijk dat kinderen niet aan te kunnen doen. Daarnaast kunnen kinderen ook nog eens voor vreemd en apart aangezien worden en dat zou heel jammer zijn, ook voor de ontwikkeling en zelfvertrouwen van een kind!
Zelf heb ik al op heel jonge leeftijd aangepaste begeleiding en opvang gehad te wijten aan mijn gedrag, maar toen was ADHD nog niet bekend. Mijn kinder- en puber jaren waren dan ook heel moeilijk voor mijn omgeving en mijzelf.
Mijn arts wilde ook andere mogelijkheden langs gaan, maar ik heb er zo door in de put gezeten met alle gevolgen van dien, vind het gewoon super eng weer iets te proberen.
Hoe lang slik jij trouwens medicatie?
maandag 8 maart 2010 om 14:08
Ik slik deze medicijnen nu zo'n anderhalf jaar. Het effect vind ik niet overtuigend, hoewel ik, zoals ik schreef, wel meer rust in mijn hoofd heb. Ik kan me nog steeds heel moeilijk tot bepaalde klussen zetten, als er geen stok achter de deur is om iets te doen, doe ik het niet, dan blijft het bij plannen maken. En dat vind ik frustrerend. Zomaar iets doen voor de lol komt er nauwelijks van en dat is jammer, en ook werkactiviteiten opzetten is lastig als ik er alleen maar over na kan denken en niet tot actie kom. Samenwerken zou een oplossing zijn, dan is die stok er voor mij wel. Maar goed, dat valt ook niet mee.
Anyway. Ik ben geen ander persoon of zo. Dat lijkt me ook vreemd, ik denk dat een dergelijke bijwerking niet vaak voorkomt. Ik pieker minder over zaken waar ik toch niets mee kan of waar ik zelfs niets mee te maken heb, sinds de medicatie, en dat is wel een verademing moet ik zeggen. Ik zou dat ook kunnen omschrijven als 'onverschilliger geworden, waar ik voorheen een zeer betrokken persoon was', maar ik spreek liever van een wat strakker afgesteld filter. Ik word niet meer tot wanhoop gedreven over dingen waar ik geen invloed op heb of, zoals ik al schreef, niets mee te maken heb. (zoals een berichtje in de krant dat me aangrijpt)
xYella.
Anyway. Ik ben geen ander persoon of zo. Dat lijkt me ook vreemd, ik denk dat een dergelijke bijwerking niet vaak voorkomt. Ik pieker minder over zaken waar ik toch niets mee kan of waar ik zelfs niets mee te maken heb, sinds de medicatie, en dat is wel een verademing moet ik zeggen. Ik zou dat ook kunnen omschrijven als 'onverschilliger geworden, waar ik voorheen een zeer betrokken persoon was', maar ik spreek liever van een wat strakker afgesteld filter. Ik word niet meer tot wanhoop gedreven over dingen waar ik geen invloed op heb of, zoals ik al schreef, niets mee te maken heb. (zoals een berichtje in de krant dat me aangrijpt)
xYella.
dinsdag 9 maart 2010 om 20:09
Hier een achtjarig stiefzoontje met diagnose ADHD. Maar ik vraag me eigenlijk af hoe erg de ADHD is. Het joch heeft zeer zeker problemen, maar wat ik nu zo zie is dat niet zozeer hyperactief, als wel heel veel aandacht nodig en wat andere vreemde zaken. Als ik met hem alleen ben kan hij prima blijven zitten. Vanochtend heeft hij meer dan een uur naast me gezeten terwijl ik mijn email deed en hij zat tekeningen maakte waarbij ik moest raden wat ze uitbeeldden.
Hij is intelligent (maar niet overdreven), heeft soms zeer goed inzicht in menselijke relaties, maar is enorm gefascineerd door alles wat niet mag, luistert slecht (alsof hij echt niet hoort wat je zegt), liegt glashard en toont weinig berouw als hij dingen kapot maakt/vecht/stout is. Het is dan altijd ontkennen dat hij het was, en geen inzicht tonen in waarom hij het deed en de gevolgen.
Hij heeft een tijd op Concerta gezeten en zijn onderwijzer zei dat het echt verschil van dag en nacht is zodra de medicatie werkt. Door omstandigheden kan hij geen Concerta meer nemen en gaan we volgende week aan Atomoxetine beginnen.
Is er iemand hier die daar ervaring mee heeft?
En vinden jullie mijn beschrijving lijken op ADHD? (ik twijfel dus erg)
Hij is intelligent (maar niet overdreven), heeft soms zeer goed inzicht in menselijke relaties, maar is enorm gefascineerd door alles wat niet mag, luistert slecht (alsof hij echt niet hoort wat je zegt), liegt glashard en toont weinig berouw als hij dingen kapot maakt/vecht/stout is. Het is dan altijd ontkennen dat hij het was, en geen inzicht tonen in waarom hij het deed en de gevolgen.
Hij heeft een tijd op Concerta gezeten en zijn onderwijzer zei dat het echt verschil van dag en nacht is zodra de medicatie werkt. Door omstandigheden kan hij geen Concerta meer nemen en gaan we volgende week aan Atomoxetine beginnen.
Is er iemand hier die daar ervaring mee heeft?
En vinden jullie mijn beschrijving lijken op ADHD? (ik twijfel dus erg)
