Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
vrijdag 3 april 2015 om 10:55
Heel verstandig en fijn dat het ook nog lukt. Wat gaat het lekker vooruit en wat doen jullie het goed met z'n allen. Daar mag je best trots op zijn dat jullie samen zo sterk zijn.:
[...]
Nee. Maar in dit soort situaties moet je vooral niks willen plannen, is mijn ervaring, dus ik ga me daar ook maar helemaal niet druk over maken.
Iemand een blokje kaas bij de mosterd?
vrijdag 3 april 2015 om 11:09
vrijdag 3 april 2015 om 19:00
Zoon maakt het goed. Hij begint alweer flink te kletsen (dat is zijn hobby), heeft vandaag een schilderij gemaakt (met een kwastje!), een dvd'tje gekeken (nou ja, een stukje dan) en twee keer in de stoel gezeten.
Vannacht heeft hij de verpleging tot waanzin gedreven, want hij wilde niet slapen en hij bleef maar bellen
.
En ik? Ik vind mezelf een enorme zijkert. Ik hoorde van een jochie dat ook op zijn kop was gevallen, op het oog een veel minder ernstig ongeluk dan wat zoon is overkomen. En dat jochie gaat dus nooit meer wakker worden
. En dan loop ik hier te klagen dat het allemaal zo zwaar is en dat zoon zo bewerkelijk is, pffft. Ik mag wel van geluk spreken, jankebalk die ik er sta.
Vannacht heeft hij de verpleging tot waanzin gedreven, want hij wilde niet slapen en hij bleef maar bellen
. En ik? Ik vind mezelf een enorme zijkert. Ik hoorde van een jochie dat ook op zijn kop was gevallen, op het oog een veel minder ernstig ongeluk dan wat zoon is overkomen. En dat jochie gaat dus nooit meer wakker worden
. En dan loop ik hier te klagen dat het allemaal zo zwaar is en dat zoon zo bewerkelijk is, pffft. Ik mag wel van geluk spreken, jankebalk die ik er sta.
vrijdag 3 april 2015 om 19:04
Wat heerlijk dat je zoon zo vooruitgaat LV! Zo fijn om te lezen!
En ja, alles is relatief en alles kan nog veel erger. Het is afschuwelijk dat dat jongetje niet meer wakker gaat worden en het is een fantastisch wonder dat jouw zoon zo goed aan het herstellen is, maar dat neemt niet weg dat het soms ook zwaar is. Zoon voelt zich ongemakkelijk en kan niet wat hij zou willen, jullie zitten ver weg van je eigen huis en spullen, straks nog weer op een andere plek, je dochter moet noodgedwongen uit logeren.. Los van het geluk is dat toch ook klote? Daar mag gewoon ruimte voor zijn hoor. Niet zo streng voor jezelf. Je doet het hartstikke goed.
En ja, alles is relatief en alles kan nog veel erger. Het is afschuwelijk dat dat jongetje niet meer wakker gaat worden en het is een fantastisch wonder dat jouw zoon zo goed aan het herstellen is, maar dat neemt niet weg dat het soms ook zwaar is. Zoon voelt zich ongemakkelijk en kan niet wat hij zou willen, jullie zitten ver weg van je eigen huis en spullen, straks nog weer op een andere plek, je dochter moet noodgedwongen uit logeren.. Los van het geluk is dat toch ook klote? Daar mag gewoon ruimte voor zijn hoor. Niet zo streng voor jezelf. Je doet het hartstikke goed.
vrijdag 3 april 2015 om 19:05
:
Zoon maakt het goed. Hij begint alweer flink te kletsen (dat is zijn hobby), heeft vandaag een schilderij gemaakt (met een kwastje!), een dvd'tje gekeken (nou ja, een stukje dan) en twee keer in de stoel gezeten.
Vannacht heeft hij de verpleging tot waanzin gedreven, want hij wilde niet slapen en hij bleef maar bellen
En ik? Ik vind mezelf een enorme zijkert. Ik hoorde van een jochie dat ook op zijn kop was gevallen, op het oog een veel minder ernstig ongeluk dan wat zoon is overkomen. En dat jochie gaat dus nooit meer wakker worden
Je eigen narigheid relativeren door te kijken naar anderen die het erger hebben, kan af en toe heel gezond zijn.
Maar daarmee is je eigen narigheid niet ineens geen narigheid meer.
Hitchens razor:
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
What can be asserted without evidence can be dismissed without evidence.
(vert.) Wat kan worden beweerd zonder bewijs, kan worden afgewezen zonder bewijs.
vrijdag 3 april 2015 om 20:07
Herkenbare emotie, LV. Zeker met hoofdletsel, dat kan zó alle kanten op. En als de eerste schrik dan weg is en je je realiseert hoe erg het óók had kunnen zijn, dan voelt het allemaal een stuk minder erg en best wel aanstellerig dat je er nog zo'n groot punt van zit te maken. Terwijl het "alleen nog maar" een kwestie van bijtrekken, herstellen en een beetje trainen is. En dat het dus best meevalt met de narigheid.
Kan best dat dat gevoel gewoon blijft nu. Het is ook alweer een stuk normaler, de schrik is weg en het had allemaal heel erg dramatisch rampzalig kunnen aflopen... maar dat is niet gebeurd gelukkig.
Maar ga gerust door met klagen over "futiliteiten" en het delen van mijlpalen. En geniet van de opluchting.
Kan best dat dat gevoel gewoon blijft nu. Het is ook alweer een stuk normaler, de schrik is weg en het had allemaal heel erg dramatisch rampzalig kunnen aflopen... maar dat is niet gebeurd gelukkig.
Maar ga gerust door met klagen over "futiliteiten" en het delen van mijlpalen. En geniet van de opluchting.
vrijdag 3 april 2015 om 20:22
Ja zo ken ik er nog wel een paar. Janken is goed!:
Zoon maakt het goed. Hij begint alweer flink te kletsen (dat is zijn hobby), heeft vandaag een schilderij gemaakt (met een kwastje!), een dvd'tje gekeken (nou ja, een stukje dan) en twee keer in de stoel gezeten.
Vannacht heeft hij de verpleging tot waanzin gedreven, want hij wilde niet slapen en hij bleef maar bellen
En ik? Ik vind mezelf een enorme zijkert. Ik hoorde van een jochie dat ook op zijn kop was gevallen, op het oog een veel minder ernstig ongeluk dan wat zoon is overkomen. En dat jochie gaat dus nooit meer wakker worden
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
vrijdag 3 april 2015 om 20:24
Je bent geen zeikert LV. Het is je zoon en die mag van zijn moeder nog geen schrammetje overkomen natuurlijk he? Weet even dat ik hetzelfde had, toen mijn kleine dreumes heel hard voorover viel en met zijn mooie hoofdje langs de muur schuurde en dus nu een schaafwond op zijn voorhoofd heeft. Noem mij maar een zeikerd, maar dat is in mijn wereld dan weer even het einde van de wereld, terwijl ik weet wat jij aan de andere kant van het land bij je zoon bent. Voel je niet schuldig over je gevoelens mooie vrouw
vrijdag 3 april 2015 om 21:20
:
Ja, dat weet ik ook wel natuurlijk. Maar met "de naald" snapt iedereen welk deel ik bedoel, terwijl "het slangetje" aan twee kanten kan zitten. Maar ik bedoel inderdaad het slangetje dat in je ader blijft zitten. Dat gaat op den duur gewoon irriteren.
Ik begrijp precies wat je bedoelt.
En dat wordt na hooguit 5 à 6 dagen vreselijk pijnlijk en irritant.
Voor een volwassen vrouw, laat staan voor zo'n kleine held
Beel
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 3 april 2015 om 21:26
Als er 1 iemand een '' flinkheidsprijs'' verdient dan ben jij het wel Lady .
Je hebt je er zo groots door heen geslagen.
En waarschijnlijk moet je nog een flink poosje.
Je bent een Kanjer !
Je hebt je er zo groots door heen geslagen.
En waarschijnlijk moet je nog een flink poosje.
Je bent een Kanjer !
Ontbijt: Een Smoothie banaan Lunch: Een cracker/avocado en guinoa salade Diner:57 pizza broodjes,13 donuts,2 bakken gefrituurde kipkluif, 9 Rosé
vrijdag 3 april 2015 om 22:15
Vreselijk voor die mensen dat hun kind nooit meer wakker wordt, het ergste wat je kan overkomen.
Maar jullie maken ook meer dan genoeg/teveel mee. Het is een wonder dat je zoon steeds beter hersteld.
Als ik jouw topic lees dan wordt ik al misselijk en een brok in mijn keel.
Het is zo verdrietig dat je zoon dit is overkomen.
Natuurlijk mag je janken, moet je misschien wel zelfs. Het is niet niks waar jullie nu doorheen moeten.
Maar jullie maken ook meer dan genoeg/teveel mee. Het is een wonder dat je zoon steeds beter hersteld.
Als ik jouw topic lees dan wordt ik al misselijk en een brok in mijn keel.
Het is zo verdrietig dat je zoon dit is overkomen.
Natuurlijk mag je janken, moet je misschien wel zelfs. Het is niet niks waar jullie nu doorheen moeten.
Misschien klopt het niet allemaal, maar het is wel waar
zaterdag 4 april 2015 om 13:32
Bedankt voor jullie harten onder de riem. Ik ben niet iemand die vrijwillig vraagt om medeleven of zo, maar dit was toch wel even fijn .
Zoon heeft alweer vooruitgang geboekt! Hij is een half uur uit bed geweest, papa heeft hem even lekker rondgereden over de afdeling. En we zijn begonnen met het afbouwen van de sondevoeding. Voor het middagdutje heeft ie een vlaflip gekregen, en voor vanavond heeft hij bloemkool besteld . En we hebben hem voor het eerst weer hardop horen lachen!
.Zoon heeft alweer vooruitgang geboekt! Hij is een half uur uit bed geweest, papa heeft hem even lekker rondgereden over de afdeling. En we zijn begonnen met het afbouwen van de sondevoeding. Voor het middagdutje heeft ie een vlaflip gekregen, en voor vanavond heeft hij bloemkool besteld
. En we hebben hem voor het eerst weer hardop horen lachen!
zaterdag 4 april 2015 om 13:37
Wat goed! Zo komen jullie de Pasen wel door! Kijk je even rond of er een speelkamer is voor jullie zoon? Al is het alleen maar even in de rolstoel in een hoekje zitten kijken wat er te doen is. Of lekker even beschut buiten (als het kan en mag). Dat verdrijft de verveling ook weer denk ik! En maken jullie ook foto's van waar jullie nu wonen om aan hem te laten zien?
