Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
woensdag 1 april 2015 om 18:47
Vandaag gesprek gehad met de neurologen. Ze zijn erg tevreden, en neurologisch gesproken zou zoon vandaag of morgen al naar het rc kunnen. Morgen overleggen ze met alle andere logen en gogen, en dan wordt er na de pasen een datum geprikt. Zoon raakte een beetje in paniek toen we hem vertelden dat hij binnenkort gaat verhuizen, maar toen we hem hadden uitgelegd dat dat juist is omdat het zo goed gaat en dat we gewoon met hem meegaan werd hij al snel weer rustig.
Zoon is niet zo goed in zijn hum, want hij ligt nog steeds niet lekker. Gelukkig gaat het praten wel steeds beter, vooral na de mondverzorging, dus we kunnen nu wel even kletsen en hij heeft me zelfs al weer ouderwetsch zitten plagen . Drinken gaat ook goed, hij slobbert nu in no time een halve beker water leeg.
Zoon is niet zo goed in zijn hum, want hij ligt nog steeds niet lekker. Gelukkig gaat het praten wel steeds beter, vooral na de mondverzorging, dus we kunnen nu wel even kletsen en hij heeft me zelfs al weer ouderwetsch zitten plagen . Drinken gaat ook goed, hij slobbert nu in no time een halve beker water leeg.
woensdag 1 april 2015 om 18:59
quote:Lady-Voldemort schreef op 20 maart 2015 @ 00:26:
Hou op over angst. Man en ik moesten vandaag een drukke weg oversteken op weg naar de Appie, en we stonden allebei te bibberen. Auto's zijn moordwapens.
En ik moet ook steeds denken aan die arme meneer die zoon heeft aangereden. Het zal je maar gebeuren zeg, en hij kon het echt niet helpen. En het ergste: de nieuwsberichten op internet. Mijn dochter verzamelt ze voor haar broertje want hij vindt het waarschijnlijk wel stoer om zo uitgebreid in het nieuws te zijn geweest. Maar ik haat het, die nieuwsgierderij.
Morgenochtend dan maar weer terug naar Nijmegen, met de trein. Ik neem wat boekies mee, om voor te lezen. Want mijn eeuwige verhalen over de zon en de vogels buiten en mijn tochtjes van en naar het rookhok gaan hem vast ook vervelen.Wat ontzettend knap van je dat je je ook kunt verplaatsen in de man die jouw zoon heeft aangereden. Bewonderingswaardig gezien de situatie. Heel veel sterkte deze periode.
Hou op over angst. Man en ik moesten vandaag een drukke weg oversteken op weg naar de Appie, en we stonden allebei te bibberen. Auto's zijn moordwapens.
En ik moet ook steeds denken aan die arme meneer die zoon heeft aangereden. Het zal je maar gebeuren zeg, en hij kon het echt niet helpen. En het ergste: de nieuwsberichten op internet. Mijn dochter verzamelt ze voor haar broertje want hij vindt het waarschijnlijk wel stoer om zo uitgebreid in het nieuws te zijn geweest. Maar ik haat het, die nieuwsgierderij.
Morgenochtend dan maar weer terug naar Nijmegen, met de trein. Ik neem wat boekies mee, om voor te lezen. Want mijn eeuwige verhalen over de zon en de vogels buiten en mijn tochtjes van en naar het rookhok gaan hem vast ook vervelen.Wat ontzettend knap van je dat je je ook kunt verplaatsen in de man die jouw zoon heeft aangereden. Bewonderingswaardig gezien de situatie. Heel veel sterkte deze periode.
woensdag 1 april 2015 om 19:27
Mocht zoon nog steeds behoefte hebben aan luisterboeken (straks in het RC moet hij misschien ook af en toe rusten of saaie oefeningen doen): er is een app, luisterbieb. Kan zowel op smartphone als op tablet. Luisterboeken worden alleen gedowload als er een wifi-verbinding beschikbaar is. Persoonlijke tip: de boeken van Roald Dahl. Worden door dezelfde vent voorgelezen als die HP. O, en laat Achtstegroepers huilen niet even voor wat het is . Krijgt hij of jullie straks nog nachtmerries...
Misschien ook lekker: appelmoes, of bevroren fruit. Of je koopt gewoon een flinke doos ijslolly's!
Ik kreeg trouwens uit je verhalen over zoon de indruk dat hij ouder was. Vast omdat hij zo stoer is!
Misschien ook lekker: appelmoes, of bevroren fruit. Of je koopt gewoon een flinke doos ijslolly's!
Ik kreeg trouwens uit je verhalen over zoon de indruk dat hij ouder was. Vast omdat hij zo stoer is!
woensdag 1 april 2015 om 21:46
Ik zou niet weten wat. Hij heeft de duurste, meest luxe matras die er in het hele ziekenhuis te vinden is, een soort waterbed maar dan met lucht in plaats van water, tegen decubitus. Maar daar kan een normaal mens natuurlijk ook niet fatsoenlijk op liggen met één been in een logge brace, één arm in het gips en de andere (gezonde) arm in een infuusspalk . Met een beetje mazzel mag morgen de vacpomp van zijn been, dan kan die rare brace ook de vuilnisbak in. Dat zal al flink schelen in zijn bewegingsvrijheid.
Het infuus hebben we vanavond op slot gezet, want zoon krijgt flink wat sondevoeding en hij drinkt nu ook zelf, dus hij krijgt best genoeg vocht binnen. En vocht was nog het enige wat hij kreeg door dat infuus, dus nu kan hij in elk geval woelen en draaien zonder elke keer in de war te raken met een slang en wakker te worden omdat er ergens weer een knik in die slang zit en het apparaat begint te piepen.
Het infuus hebben we vanavond op slot gezet, want zoon krijgt flink wat sondevoeding en hij drinkt nu ook zelf, dus hij krijgt best genoeg vocht binnen. En vocht was nog het enige wat hij kreeg door dat infuus, dus nu kan hij in elk geval woelen en draaien zonder elke keer in de war te raken met een slang en wakker te worden omdat er ergens weer een knik in die slang zit en het apparaat begint te piepen.
woensdag 1 april 2015 om 22:00
Ondanks het niet lekker liggen wel positieve berichten dus! Fijn!
En na twee weken alleen maar liggen ben je het gewoon ook hartstikke beu natuurlijk. Of je nou de meest luxe matras uit het ziekenhuis hebt of niet. (Dat wordt straks nog wennen trouwens, als hij weer op een normaal matras moet liggen. Mijn matras lag na 3 maanden ziekenhuis echt niet lekker meer. )
En na twee weken alleen maar liggen ben je het gewoon ook hartstikke beu natuurlijk. Of je nou de meest luxe matras uit het ziekenhuis hebt of niet. (Dat wordt straks nog wennen trouwens, als hij weer op een normaal matras moet liggen. Mijn matras lag na 3 maanden ziekenhuis echt niet lekker meer. )
woensdag 1 april 2015 om 22:01
woensdag 1 april 2015 om 22:23
quote:Beeldig schreef op 01 april 2015 @ 22:01:
Infuus is er nog niet uit dus? Maar wel de slang eraf? Dat geeft ook al een stuk meer bewegingsvrijheid! Al is die naald eruit het allerfijnst, die wordt op den duur gewoon irritant.Ik vraag me af wat irritanter is: naald nog even laten zitten of onverhoopt opnieuw aan moeten prikken. Ik heb dat aanprikken zaterdag bijgewoond en dat is geen pretje.
Infuus is er nog niet uit dus? Maar wel de slang eraf? Dat geeft ook al een stuk meer bewegingsvrijheid! Al is die naald eruit het allerfijnst, die wordt op den duur gewoon irritant.Ik vraag me af wat irritanter is: naald nog even laten zitten of onverhoopt opnieuw aan moeten prikken. Ik heb dat aanprikken zaterdag bijgewoond en dat is geen pretje.
woensdag 1 april 2015 om 22:48
Dat aanprikken vind ik nooit een probleem, dat infuus erin ben ik na 2 dagen meer dan beu.
Zeker als het er zit met niet er aan, dus de laatste keer heb ik het er zelf uit gehaald midden in de nacht.
Ze waren best pissig op me, maar ik heb tenminste lekker gelegen de rest van die nacht.
Zo te horen gaat het gestaag de goede kant op met zoon LV, doorgaan daarmee.
Zeker als het er zit met niet er aan, dus de laatste keer heb ik het er zelf uit gehaald midden in de nacht.
Ze waren best pissig op me, maar ik heb tenminste lekker gelegen de rest van die nacht.
Zo te horen gaat het gestaag de goede kant op met zoon LV, doorgaan daarmee.
Gelukkig zijn is het vermogen hebben tevreden te zijn.
woensdag 1 april 2015 om 23:51
quote:Lady-Voldemort schreef op 01 april 2015 @ 22:23:
[...]
Ik vraag me af wat irritanter is: naald nog even laten zitten of onverhoopt opnieuw aan moeten prikken. Ik heb dat aanprikken zaterdag bijgewoond en dat is geen pretje.Opnieuw aan moeten prikken is ook geen pretje nee, maar het erin zitten is ook geen feest (en het doorspoelen als ze het opnieuw gaan gebruiken ook niet... brrrr). Het allerfijnste is gewoon zonder infuus. Hopelijk mag dat snel!
[...]
Ik vraag me af wat irritanter is: naald nog even laten zitten of onverhoopt opnieuw aan moeten prikken. Ik heb dat aanprikken zaterdag bijgewoond en dat is geen pretje.Opnieuw aan moeten prikken is ook geen pretje nee, maar het erin zitten is ook geen feest (en het doorspoelen als ze het opnieuw gaan gebruiken ook niet... brrrr). Het allerfijnste is gewoon zonder infuus. Hopelijk mag dat snel!
donderdag 2 april 2015 om 18:40
Nou, hij begint nu toch echt op te knappen hoor. Je zou zelfs kunnen zeggen dat hij zich aan heeft gesloten bij de gelederen van de Lastige Patiënten . De luier bevalt hem niet meer, maar een urinaal vindt hij ook Stom, dus na ieder plasje eist ie dat ie verschoond wordt. En dan wordt het verzorgingsmoment zo lang mogelijk gerekt, want hij ligt niet lekker en hij heeft dorst en hij heeft niks te doen... kortom ik wens de zusters veel plezier met hem vannacht .
De brace is van zijn been, dat scheelt wel in de bewegingsvrijheid maar nu mag hij dat gebroken been weer niet belasten en dat levert ook weer problemen op. Het transplantaat ziet er trouwens heel netjes uit, voor zover ik kan zien. Dat been lijkt wel een ingewikkeld borduurwerkje, met al die steekjes. Met een beetje mazzel mag het infuus er vandaag of morgen helemaal uit, dat scheelt ook al weer. En dan nu maar manieren gaan verzinnen om de verveling te verdrijven. Hij kan nog steeds zijn aandacht niet lang bij één activiteit houden, dus ik vrees dat we heel veel manieren moeten gaan verzinnen... meedenken gewenst dus!
En in de loop van de volgende week mag hij per ambulance naar het RC. Man heeft daar vanmiddag met de artsen gesproken en een rondleiding gehad, en hij was erg positief. Met het ziekenhuis is zoon intussen wel klaar en wij eigenlijk ook, dus tijd voor een nieuwe stap.
De brace is van zijn been, dat scheelt wel in de bewegingsvrijheid maar nu mag hij dat gebroken been weer niet belasten en dat levert ook weer problemen op. Het transplantaat ziet er trouwens heel netjes uit, voor zover ik kan zien. Dat been lijkt wel een ingewikkeld borduurwerkje, met al die steekjes. Met een beetje mazzel mag het infuus er vandaag of morgen helemaal uit, dat scheelt ook al weer. En dan nu maar manieren gaan verzinnen om de verveling te verdrijven. Hij kan nog steeds zijn aandacht niet lang bij één activiteit houden, dus ik vrees dat we heel veel manieren moeten gaan verzinnen... meedenken gewenst dus!
En in de loop van de volgende week mag hij per ambulance naar het RC. Man heeft daar vanmiddag met de artsen gesproken en een rondleiding gehad, en hij was erg positief. Met het ziekenhuis is zoon intussen wel klaar en wij eigenlijk ook, dus tijd voor een nieuwe stap.
