Kinderen
alle pijlers
Auto-ongeluk
vrijdag 20 maart 2015 om 00:07
Dat overkomt mij/mijn kind niet, denk je dan, als je leest over ernstige auto-ongelukken waar kinderen bij zijn betrokken. Nou, valt dat effe tegen. Zo sta ik nog lekker te werken in mijn wasserette, en zo staat mijn wereld op zijn kop. Telefoon: zoon heeft een ongeluk gehad, hij leeft nog. Even later: hij wordt nu afgevoerd met een traumahelikopter, geen idee naar welk ziekenhuis. En weer even later: de politie komt je ophalen om je naar Nijmegen te brengen. Nijmegen. Politie. Oeps. Affijn, wij met gillende sirenes en 160 km/h naar Nijmegen.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
Het is nu 36 uur later en zoon doet het best goed. Zijn schedel ligt erbij als een gekraakt eitje, zijn oogkas is gebroken, zijn milt en lever zijn gescheurd en hij heeft een stuk of wat botbreuken. Hij wordt in slaap gehouden en hij ligt aan de beademing, kortom een grote puinhoop. Maar hij leeft, hij is stabiel, en in die 36 uur hebben ze al een paar medicaties kunnen terugdraaien. Zoon heeft ook al een paar keer geprobeerd om wakker te worden, das ook een goed teken. En zijn hersenen zien er wonder boven wonder prima uit, en zwellen ook niet op.
Maar wat een zootje zeg. We zijn nu even thuis, om een schone onderbroek op te halen en zo. En nu ligt ie daar, alleen. De verpleegsters m/v zijn echt hartstikke lief hoor, en voor ons wordt ook heel goed gezorgd. Maar ik wil hem gewoon weer thuis hebben verdomme. Al maakt hij nog zo veel herrie en al wil hij pas om drie uur gaan slapen, het maakt me niks uit. Klotenzooi.
donderdag 2 april 2015 om 19:20
Dingen om te doen:
- ik zie ik zie wat jij niet ziet
- blind proeven (hapje appelmoes, plakje komkommer, tomaatje, dropje, stukje brood, beetje beleg...)
- bucket list/doelenlijstje maken (wat wil hij als eerste doen als hij zijn arm/been weer kan gebruiken, wat wil hij zelf graag weer zelf kunnen, waar liggen zijn prioriteiten... als hij dat kan benoemen, en er ook wat van meegenomen kan worden in de behandeling bij het rc, kan hij misschien makkelijker gemotiveerd worden als het even k*t gaat)
- lijstje met alternatieve scheldwoorden maken (zodat hij zich kan afreageren zonder in 'dat vloekende en scheldende joch' te veranderen)
- plannen maken voor als hij helemaal beter is
- kinderliedjes 'verbeteren' (wat nou slaap kindje slaap? rock kindje rock!)
- buurman & buurman-filmpjes kijken (korte filmpjes, animatie, maar ook erg leuk voor volwassenen)
- sudoku of woordzoeker op kinderniveau
- korte filmpjes op youtube kijken (Jochem Myjer!)
(dat waren even mijn ideetjes voor Zeer Beperkte Mobiliteit)
Bij iets meer mobiliteit:
- zelf paaseitjes uitpakken
- knikkers door het bed rollen
- domino-steentjes neerzetten (soort mini-domino-day)
- samen met zus: verstopplaatsen voor paaseitjes bedenken en daar paaseitjes verstoppen voor Lady en Lord
- ik zie ik zie wat jij niet ziet
- blind proeven (hapje appelmoes, plakje komkommer, tomaatje, dropje, stukje brood, beetje beleg...)
- bucket list/doelenlijstje maken (wat wil hij als eerste doen als hij zijn arm/been weer kan gebruiken, wat wil hij zelf graag weer zelf kunnen, waar liggen zijn prioriteiten... als hij dat kan benoemen, en er ook wat van meegenomen kan worden in de behandeling bij het rc, kan hij misschien makkelijker gemotiveerd worden als het even k*t gaat)
- lijstje met alternatieve scheldwoorden maken (zodat hij zich kan afreageren zonder in 'dat vloekende en scheldende joch' te veranderen)
- plannen maken voor als hij helemaal beter is
- kinderliedjes 'verbeteren' (wat nou slaap kindje slaap? rock kindje rock!)
- buurman & buurman-filmpjes kijken (korte filmpjes, animatie, maar ook erg leuk voor volwassenen)
- sudoku of woordzoeker op kinderniveau
- korte filmpjes op youtube kijken (Jochem Myjer!)
(dat waren even mijn ideetjes voor Zeer Beperkte Mobiliteit)
Bij iets meer mobiliteit:
- zelf paaseitjes uitpakken
- knikkers door het bed rollen
- domino-steentjes neerzetten (soort mini-domino-day)
- samen met zus: verstopplaatsen voor paaseitjes bedenken en daar paaseitjes verstoppen voor Lady en Lord
donderdag 2 april 2015 om 19:41
:
Zoon vanavond, tijdens zijn 3257'ste poging om eindelijk eens lekker te gaan liggen: "Ik vind het nu irritant worden". That's my boy.
Ik gun hem graag wat meer lig- en zitcomfort maar ik ben blij dat jij je zoon weer herkent in dit soort opmerkingen.
Zo goed om tr horen dat het zo snel zoveel beter wordt!
donderdag 2 april 2015 om 22:12
Wat een leuke ideeën Blueeyes! Toevallig hebben we dat scheld-spelletje vanmiddag al gespeeld, ik was een gemene tandenborstel en een rare kast, volgens zoon .
Vanavond hebben we grotendeels doorgebracht bij een slapende zoon. Zo zonder brace en infuusslang slaapt ie toch een stuk lekkerder, en daar maakt hij gebruik van ook. We (zoon en ik) hebben afgesproken dat hij morgen toch dat urinaal eens gaat proberen, en misschien een steek voor de grote boodschap. Die luier vindt hij echt verschrikkelijk, en hij snapt ook wel dat de wc nog even geen alternatief is.
.Vanavond hebben we grotendeels doorgebracht bij een slapende zoon. Zo zonder brace en infuusslang slaapt ie toch een stuk lekkerder, en daar maakt hij gebruik van ook. We (zoon en ik) hebben afgesproken dat hij morgen toch dat urinaal eens gaat proberen, en misschien een steek voor de grote boodschap. Die luier vindt hij echt verschrikkelijk, en hij snapt ook wel dat de wc nog even geen alternatief is.
donderdag 2 april 2015 om 23:05
Wat een goede berichten weer! Fijn hoor! Ook dat jullie klaar zijn in/met het ziekenhuis, dat is een goed teken. 
Voor wat betreft toiletbezoek: zijn er manieren waarop het voor hem misschien wat minder gênant gemaakt kan worden? Zou het al schelen als hij zelf zijn gat af kan vegen? Of kan hij bijvoorbeeld zelf de deksel op de ondersteek schuiven zodat de verpleging een dichte po op komt halen? Of scheelt het al als jullie het doen of als jullie het juist niet doen? En verder is het ook iets waar je je gewoon overheen moet zetten. Het is ook gênant en stom allemaal.
Anti-verveeltips heb ik vooral voor suffe meisjesdingen, daar heeft je zoon niets aan. Maar misschien kan hij samenspannen met zijn zus en kunnen ze samen paaseieren verstoppen in de kamer, die jullie dan moeten zoeken?
Wat een geruststelling dat jullie ook in het revalidatiecentrum gewoon in de buurt kunnen blijven! Dat zal voor zoon ook een stuk prettiger voelen.
Voor wat betreft toiletbezoek: zijn er manieren waarop het voor hem misschien wat minder gênant gemaakt kan worden? Zou het al schelen als hij zelf zijn gat af kan vegen? Of kan hij bijvoorbeeld zelf de deksel op de ondersteek schuiven zodat de verpleging een dichte po op komt halen? Of scheelt het al als jullie het doen of als jullie het juist niet doen? En verder is het ook iets waar je je gewoon overheen moet zetten. Het is ook gênant en stom allemaal.
Anti-verveeltips heb ik vooral voor suffe meisjesdingen, daar heeft je zoon niets aan. Maar misschien kan hij samenspannen met zijn zus en kunnen ze samen paaseieren verstoppen in de kamer, die jullie dan moeten zoeken?
Wat een geruststelling dat jullie ook in het revalidatiecentrum gewoon in de buurt kunnen blijven! Dat zal voor zoon ook een stuk prettiger voelen.
donderdag 2 april 2015 om 23:20
