Kinderen
alle pijlers
Ballonnenangst
dinsdag 22 maart 2011 om 10:30
Hallo allemaal,
Onze zoon van 3 1/2 is panisch voor ballonnen. Waarshijnlijk is hij bang voor de knal. In zijn omgeving wil hij GEEN ballonnen, die vastgehouden worden of gepakt kunnen worden. Afgelopen weekend is hij wel onder een haag van ballonnen doorgelopen, omdat er een nieuwe winkel werd geopend, waar ik kleding wilde kopen voor hem. Kostte iets moeite, maar hij deed het wel.
Zijn we bij een vriendje geweest waar een ballon in de kamer was, moet die ballon naar een andere ruimte, anders is er paniek. Gaan we er weer heen, is zijn eerste vraag of er ook een ballon is daar.
Bij zijn peutergym wordt ook wel eens iets gedaan met ballonnen. Wij wachten tegenwoordig in de kleedruimte, want hij kruipt helemaal bang op schoot.
Zijn jongere broertje mag ook geen ballon vasthouden.
Het lijkt te zijn ontstaan op vakantie afgelopen zomer, waar hij een ballon vast had, die knapte. Hij schrok van de knal en was verdrietig om het feit dat hij geen ballon meer had.
Het is natuurlijk erg lastig, want bij alle (kinder) feestjes zijn ballonnen en iedereen gaat er vanuit dat kinderen ballonnen leuk vinden. Hij is sowieso wel een wat angstig jongetje (vooral in groepen), dus als hij in de toekomst op kindefeestjes een ballon gaat zien, kan ik hem weer meenemen, want hij zal in paniek raken. En dat terwijl ik hem zo graag zou willen laten genieten op de plekken waar ballonnen horen (zoals feestjes en andere gezelligheid).
Wie van jullie/jullie kinderen heeft dit ook (gehad) en wat heb je gedaan om de angst te verminderen?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
Mardejo
Onze zoon van 3 1/2 is panisch voor ballonnen. Waarshijnlijk is hij bang voor de knal. In zijn omgeving wil hij GEEN ballonnen, die vastgehouden worden of gepakt kunnen worden. Afgelopen weekend is hij wel onder een haag van ballonnen doorgelopen, omdat er een nieuwe winkel werd geopend, waar ik kleding wilde kopen voor hem. Kostte iets moeite, maar hij deed het wel.
Zijn we bij een vriendje geweest waar een ballon in de kamer was, moet die ballon naar een andere ruimte, anders is er paniek. Gaan we er weer heen, is zijn eerste vraag of er ook een ballon is daar.
Bij zijn peutergym wordt ook wel eens iets gedaan met ballonnen. Wij wachten tegenwoordig in de kleedruimte, want hij kruipt helemaal bang op schoot.
Zijn jongere broertje mag ook geen ballon vasthouden.
Het lijkt te zijn ontstaan op vakantie afgelopen zomer, waar hij een ballon vast had, die knapte. Hij schrok van de knal en was verdrietig om het feit dat hij geen ballon meer had.
Het is natuurlijk erg lastig, want bij alle (kinder) feestjes zijn ballonnen en iedereen gaat er vanuit dat kinderen ballonnen leuk vinden. Hij is sowieso wel een wat angstig jongetje (vooral in groepen), dus als hij in de toekomst op kindefeestjes een ballon gaat zien, kan ik hem weer meenemen, want hij zal in paniek raken. En dat terwijl ik hem zo graag zou willen laten genieten op de plekken waar ballonnen horen (zoals feestjes en andere gezelligheid).
Wie van jullie/jullie kinderen heeft dit ook (gehad) en wat heb je gedaan om de angst te verminderen?
Alvast bedankt voor jullie reacties!
Mardejo
dinsdag 22 maart 2011 om 10:54
Een zakje ballonnen voor hem kopen en hem leren ze zelf op te blazen. Ze kan ze weer leeg laten lopen met dat rare piepende windgeluidje en hem aan het lachen maken. Het is vooral de aanwezig van onopgeblazen ballonnen in huis en het spelen daarmee wat zijn angst kan doen verminderen.
Pak het in ieder geval speels aan.
Pak het in ieder geval speels aan.
dinsdag 22 maart 2011 om 11:04
Fame,
Ook zo dat het je belemmert?
Cateautje, ik wil het ook graag speels aanpakken. Dat opblazen en leeg laten lopen, wat dus een onderdeeltje van de gym afgelopen week. Maar zoon hoeft het woord ballon maar te horen of ze te zien (wel of niet opgeblazen maakt weinig/niets uit) en hij raakt in paniek.
Een vraag die nu bij mij opkomt? Wat voor leuke dingen kan ik doen met niet opgeblazen ballonnen?
Ook zo dat het je belemmert?
Cateautje, ik wil het ook graag speels aanpakken. Dat opblazen en leeg laten lopen, wat dus een onderdeeltje van de gym afgelopen week. Maar zoon hoeft het woord ballon maar te horen of ze te zien (wel of niet opgeblazen maakt weinig/niets uit) en hij raakt in paniek.
Een vraag die nu bij mij opkomt? Wat voor leuke dingen kan ik doen met niet opgeblazen ballonnen?
dinsdag 22 maart 2011 om 11:06
Wat Cateautje zegt. Ik zou ook hem een niet-opgeblazen ballon geven en daar wat mee gaan doen. Hem laten opblzen. Of zelf een klein beetje opblazen en dan los laten, zodat hij door de kamer vliegt. Dat vinden mijn kinderen iig altijd heel leuk. En dan kan je de ballon steeds ietsje groter maken.
Je kan ook een gek gezichtje op de ballon tekenen en aan hem laten zien dat dat gezichtje steeds groter wordt als je de ballon steeds wat meer opblaast.
Je kan ook een gek gezichtje op de ballon tekenen en aan hem laten zien dat dat gezichtje steeds groter wordt als je de ballon steeds wat meer opblaast.
dinsdag 22 maart 2011 om 11:07
quote:mardejo schreef op 22 maart 2011 @ 11:04:
Fame,
Ook zo dat het je belemmert?
Cateautje, ik wil het ook graag speels aanpakken. Dat opblazen en leeg laten lopen, wat dus een onderdeeltje van de gym afgelopen week. Maar zoon hoeft het woord ballon maar te horen of ze te zien (wel of niet opgeblazen maakt weinig/niets uit) en hij raakt in paniek.
Een vraag die nu bij mij opkomt? Wat voor leuke dingen kan ik doen met niet opgeblazen ballonnen?Maar met moeder alleen thuis is het natuurlijk lang niet zo bedreigend als in een groep met vreemden. Jij bent zijn moeder, bij jou voelt hij zich veilig en dat is precies de setting die een kind nodig heeft om van angsten af te komen.
Fame,
Ook zo dat het je belemmert?
Cateautje, ik wil het ook graag speels aanpakken. Dat opblazen en leeg laten lopen, wat dus een onderdeeltje van de gym afgelopen week. Maar zoon hoeft het woord ballon maar te horen of ze te zien (wel of niet opgeblazen maakt weinig/niets uit) en hij raakt in paniek.
Een vraag die nu bij mij opkomt? Wat voor leuke dingen kan ik doen met niet opgeblazen ballonnen?Maar met moeder alleen thuis is het natuurlijk lang niet zo bedreigend als in een groep met vreemden. Jij bent zijn moeder, bij jou voelt hij zich veilig en dat is precies de setting die een kind nodig heeft om van angsten af te komen.
dinsdag 22 maart 2011 om 11:17
Ik ben 47 en zal nog steeds niet vrijwillig ergens ballonnen ophangen/opblazen. Ik hou er niet van, die dingen zijn onvoorspelbaar en onbetrouwbaar.
Wel kan ik mijn angst nu onder controle houden (duh, dat mag ook wel op deze leeftijd). Wat ik ooit gedaan heb is heel veel ballonnen zelf stukknallen. Dan weet je dat de knal komt en schrik je je niet het rambam. Of je dat al moet doen bij een kind van 3,5 weet ik niet.
Nou ja, weinig zinnigs te melden dus, behalve dan dat ik jouw kind wel begrijp.
Wel kan ik mijn angst nu onder controle houden (duh, dat mag ook wel op deze leeftijd). Wat ik ooit gedaan heb is heel veel ballonnen zelf stukknallen. Dan weet je dat de knal komt en schrik je je niet het rambam. Of je dat al moet doen bij een kind van 3,5 weet ik niet.
Nou ja, weinig zinnigs te melden dus, behalve dan dat ik jouw kind wel begrijp.
You're not the same person you were a year ago. Now you're even worse.
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 14 van de Extremely Demotivational Calendar
dinsdag 22 maart 2011 om 11:17
Nee, hij kan zijn angst niet aangeven. Maar ik denk de knal. Afgelopen week bij de gym, wilde hij niet in de kleedkamer wachten, want dan zou hij de knal nog horen...Hij wilde wachten in de gang.
toen de ballonnen weg waren/de activiteit voorbij was, heeft hij de rest van de tijd lekker meegedaan. Maar de ballonnen mogen ook niet in de gymzaal liggen, maar in het kamertje ernaast, met de deur dicht. En dat laatste is voor hem een neit onbelangrijk detail.
toen de ballonnen weg waren/de activiteit voorbij was, heeft hij de rest van de tijd lekker meegedaan. Maar de ballonnen mogen ook niet in de gymzaal liggen, maar in het kamertje ernaast, met de deur dicht. En dat laatste is voor hem een neit onbelangrijk detail.
dinsdag 22 maart 2011 om 11:20
Mijn oudste had dat ook. Panisch van ballonnen. Hij vond het vooral eng dat ze zo onvoorspelbaar bewegen (ronddwarrelen door de kamer) en dat ze kunnen knallen. Ik heb toen de ballon in zijn kinderstoel gezet met de riempjes om (zodat hij er niet uit kon) en we zijn hem gaan aaien. Eerst ik, toen z'n vader en na een paar keer oefenen durfde hij zelf ook. Daarna zijn vader en ik buiten met de ballon gaan spelen, terwijl hij binnen was en uiteindelijk durfde hij toen ook naar buiten te komen en mee te spelen. Alles bij elkaar heeft het wel een paar dagen geduurd, en toen was hij er van af.
..
dinsdag 22 maart 2011 om 11:21
van een kind van 3,5 kun je moeilijk verwachten dat ie precies en accuraat kan uitleggen waarom hij bang is voor ballonnen en onder welke omstandigheden wel en niet.
Ik zou eens beginnen met niet-opgeblazen ballonnen in huis te halen en er eerst eens niks mee te doen. In een afgesloten doorzichtig bakje laten zitten. Op tafel laten liggen. Dan misschien op kleur sorteren, of er knoopjes in leggen. Dan er misschien iets op tekenen. Dan een heel klein beetje lucht er in blazen en er weer uit laten lopen.
Dus niet te snel van vandaag ligt er een ballon en morgen gaan we die helemaal opblazen.
Ik zou eens beginnen met niet-opgeblazen ballonnen in huis te halen en er eerst eens niks mee te doen. In een afgesloten doorzichtig bakje laten zitten. Op tafel laten liggen. Dan misschien op kleur sorteren, of er knoopjes in leggen. Dan er misschien iets op tekenen. Dan een heel klein beetje lucht er in blazen en er weer uit laten lopen.
Dus niet te snel van vandaag ligt er een ballon en morgen gaan we die helemaal opblazen.
dinsdag 22 maart 2011 om 11:27
quote:Snormel schreef op 22 maart 2011 @ 11:21:
van een kind van 3,5 kun je moeilijk verwachten dat ie precies en accuraat kan uitleggen waarom hij bang is voor ballonnen en onder welke omstandigheden wel en niet.
Beetje flauw. Ik zeg toch ook helemaal niet dat hij het precies en accuraat moet kunnen uitleggen?
Sommige kinderen kunnen met 3,5 al heel veel vertellen hoor.
Maar goed, TO, ik hoop dat je wat aan de opmerkingen hebt en dat hij er niet lang last van houdt. Lijkt me (vooral voor hem, maar ook voor jullie) heel lastig. Met name omdat het door veel kinderen juist met feest geassocieerd wordt, met iets waar je blij van wordt.
van een kind van 3,5 kun je moeilijk verwachten dat ie precies en accuraat kan uitleggen waarom hij bang is voor ballonnen en onder welke omstandigheden wel en niet.
Beetje flauw. Ik zeg toch ook helemaal niet dat hij het precies en accuraat moet kunnen uitleggen?
Sommige kinderen kunnen met 3,5 al heel veel vertellen hoor.
Maar goed, TO, ik hoop dat je wat aan de opmerkingen hebt en dat hij er niet lang last van houdt. Lijkt me (vooral voor hem, maar ook voor jullie) heel lastig. Met name omdat het door veel kinderen juist met feest geassocieerd wordt, met iets waar je blij van wordt.
dinsdag 22 maart 2011 om 11:30
dinsdag 22 maart 2011 om 11:38
dinsdag 22 maart 2011 om 11:40
Maar het gaat toch vooral om de angst voor de knal? Het overwachtse enzo. Best een reele angst. Ik heb het zelf ook, raak ook bijna in paniek als ik kinderen zie die er mee lopen te spelen. Het voelt dan in mijn hoofd alsof die zelf op knappen staat. Ik hou mezelf dan voor dat het niks voorstelt. Ja er kan een knal komen maar verder gebeurd er niets. Gewoon pang, weg ballon. Niets gevaarlijks, niets ergs. Misschien is dat ook iets om op in te gaan met je zoontje? Erover praten dat het niet erg is. Dat hij best bang mag zijn voor de harde knal maar dat het verder echt niet gevaarlijk of eng is.
dinsdag 22 maart 2011 om 12:32
Mijn zoontje was toen 2,5 of zo, ik weet het niet precies, meer, wel jonger dan de jouwe. Hij kon het ook niet goed onder woorden brengen, maar was geowon heel bang. We hebben niet verteld waarom we met ballonnen gingen oefenen, gewoon steeds gezegd dat ze niet eng zijn, kijk maar, ze doen niks, kijk, je kunt ze gewoon bekijken, pakken, aaien, ermee gooien en er gebeurt niets. Ze doen alleen pang als je er te hard op duwt of iets in prikt.
Eerst was hij echt heel bang, later reageerde hij zoals hij altijd doet als hij zowel bang als nieuwsgierig is, beetje half lachen/half huilen en daarna ging het steeds beter. Hij durfde hem aan te raken bij mij op schoot, en later als ik zijn hand vasthield en nog later helemaal zelf. We hebben ook niet drie dagen continu ballonnentraining gehouden hoor, gewoon af en toe eventjes een paar minuutjes aandacht aan de ballon en dan weer wat anders.
Eerst was hij echt heel bang, later reageerde hij zoals hij altijd doet als hij zowel bang als nieuwsgierig is, beetje half lachen/half huilen en daarna ging het steeds beter. Hij durfde hem aan te raken bij mij op schoot, en later als ik zijn hand vasthield en nog later helemaal zelf. We hebben ook niet drie dagen continu ballonnentraining gehouden hoor, gewoon af en toe eventjes een paar minuutjes aandacht aan de ballon en dan weer wat anders.
..
dinsdag 22 maart 2011 om 12:59
Ik was vroeger ook bang voor ballonnen. Daar ben ik min of meer overheen gegroeid, maar ik denk dat het goed is om je zoon toch wel "bloot te stellen" aan ballonnen zoals hierboven beschreven. Ik prik ze zelf wel eens kapot om te wennen, maar dat is denk ik te eng voor zo'n klein kind.
Nu ben ik bang voor vuurwerk en onweer
Nu ben ik bang voor vuurwerk en onweer
dinsdag 22 maart 2011 om 13:28
Je zou met zoon kunnen knutselen met niet opgeblazen ballonnen. Wij maakten vroeger van een half wcrolletje en een niet op geblazen ballon een soort katapult idee ( wij schoten dan met maiskorrels maar kan natuurlijk ook met watjes of propjes papier).
Vind ik een echt jongensding. Je kunt er ook een soort raketten van maken. Weet niet precies hoe dat werkt, maar is vast op te zoeken op internet.
Vind ik een echt jongensding. Je kunt er ook een soort raketten van maken. Weet niet precies hoe dat werkt, maar is vast op te zoeken op internet.
woensdag 23 maart 2011 om 11:00
Er zijn mensen hier die meer ervaring hebben met ballonnenangst. Wat ik weet van de ontelbare kinderfeestjes die we hier hebben gehad is dat het op zich niet raar is dat een kind ietwat beduusd is voor een ballon.
Nog een tipje: doe iets met waterballonnen. Die geven een veel minder grote knal als ze klappen en ze zijn ook nog eens erg leuk om kapot te maken met water erin. Waterballonnen zijn, al moet je wel heel hard werken, op te blazen. Als zoon er achter leert komen dat ballonnen die heel zijn wel heel fijn voelen en zo lekker luchtig bewegen is er in elk geval een motivatie voor hem om er dichterbij te komen.
Nog een tipje: doe iets met waterballonnen. Die geven een veel minder grote knal als ze klappen en ze zijn ook nog eens erg leuk om kapot te maken met water erin. Waterballonnen zijn, al moet je wel heel hard werken, op te blazen. Als zoon er achter leert komen dat ballonnen die heel zijn wel heel fijn voelen en zo lekker luchtig bewegen is er in elk geval een motivatie voor hem om er dichterbij te komen.
woensdag 23 maart 2011 om 11:08
