Kinderen
alle pijlers
BBL Opleiding en kinderwens
donderdag 17 februari 2011 om 15:48
Hallo allemaal,
sinds 3 januari ben ik bezig met een versnelde opleiding verpleegkundige en zit ik met een dilemma.
Voordat ik de opleiding begon ben ik op internet op zoek gegaan, naar ervaringen over een opleiding doen en tegelijkertijd een kinderwens hebben die ik niet wil uitstellen tot het einde van de opleiding (aug 2013).
Aan beide keuzes hangen voor/nadelen, dus ik ben op zoek naar ervaringen van jullie.
Ik heb bijvoorbeeld gelezen, dat er veelal in de praktijk bij teamleiders gezocht wordt naar een passende oplossing. Bijvoorbeeld het theoretische (opleiding) gedeelte zo lang mogelijk mee doorgaan en zo snel mogelijk na de bevalling mee starten (ik heb zelfs gelezen dat er mensen tot aan de bevalling naar school gegaan zijn en 2 weken erna ook, zodat zij zo min mogelijk misten). Als de gezondheid het toelaat, zou ik zelf hier ook voor willen kiezen en ik neem aan dat de gezondheidszorg hier ook wel begrip in toont (het is tenslotte zorg).
Voordat mijn vriend en ik daadwerkelijk deze stap gaan nemen, wil ik zowieso wachten tot ik een jaar verder ben (voorjaar 2012). Dan weet ik inmiddels wat mij te wachten staat van de opleiding en de praktijk, het is namelijk 36 uur werken waarvan 1 dag naar school. Dit kan gelukkig altijd aangepast als de situatie daarnaar is.
Zijn er mensen die ook voor deze keuze hebben gestaan, die ervoor gekozen hebben om het wel/ niet te doen en waarom deze keuze hebben gemaakt?
Ben erg benieuwd!
sinds 3 januari ben ik bezig met een versnelde opleiding verpleegkundige en zit ik met een dilemma.
Voordat ik de opleiding begon ben ik op internet op zoek gegaan, naar ervaringen over een opleiding doen en tegelijkertijd een kinderwens hebben die ik niet wil uitstellen tot het einde van de opleiding (aug 2013).
Aan beide keuzes hangen voor/nadelen, dus ik ben op zoek naar ervaringen van jullie.
Ik heb bijvoorbeeld gelezen, dat er veelal in de praktijk bij teamleiders gezocht wordt naar een passende oplossing. Bijvoorbeeld het theoretische (opleiding) gedeelte zo lang mogelijk mee doorgaan en zo snel mogelijk na de bevalling mee starten (ik heb zelfs gelezen dat er mensen tot aan de bevalling naar school gegaan zijn en 2 weken erna ook, zodat zij zo min mogelijk misten). Als de gezondheid het toelaat, zou ik zelf hier ook voor willen kiezen en ik neem aan dat de gezondheidszorg hier ook wel begrip in toont (het is tenslotte zorg).
Voordat mijn vriend en ik daadwerkelijk deze stap gaan nemen, wil ik zowieso wachten tot ik een jaar verder ben (voorjaar 2012). Dan weet ik inmiddels wat mij te wachten staat van de opleiding en de praktijk, het is namelijk 36 uur werken waarvan 1 dag naar school. Dit kan gelukkig altijd aangepast als de situatie daarnaar is.
Zijn er mensen die ook voor deze keuze hebben gestaan, die ervoor gekozen hebben om het wel/ niet te doen en waarom deze keuze hebben gemaakt?
Ben erg benieuwd!
donderdag 17 februari 2011 om 16:02
Ik heb voor die keuze gestaan, hoewel de situatie iets anders lag. Bij mij was de zwangerschap en aankomende bevalling al een feit. Ik ben na 4 weken terug gegaan naar school. En was eenmaal op school nog helemaal niet in staat om mijn opleiding op te pakken. Lichamelijk ging het goed maar emotioneel was ik nog een wrak. Was nog steeds doodmoe en niet in staat mij te concentreren. Heb mijn opleiding een jaar onderbroken en daar nooit spijt van gehad. Ik deed overigens geen werken-leren opleiding dus het ging niet ten kosten van mijn inkomen, want naast mijn opleiding had ik een andere baan.
Maar als je toch al je kinderwens een jaar wilt uitstellen, waarom dan niet nog een jaartje langer wachten?
Maar als je toch al je kinderwens een jaar wilt uitstellen, waarom dan niet nog een jaartje langer wachten?
Erger u niet, verwonder u slechts!
donderdag 17 februari 2011 om 16:02
"Dan weet ik inmiddels wat mij te wachten staat van de opleiding en de praktijk, het is namelijk 36 uur werken waarvan 1 dag naar school. Dit kan gelukkig altijd aangepast als de situatie daarnaar is."
Hou er rekening mee dat bij bepaalde opleidingen een minimum aan "werk-uren" is vereist.
Hou er rekening mee dat bij bepaalde opleidingen een minimum aan "werk-uren" is vereist.
“Don’t look back – you’re not going that way.”
donderdag 17 februari 2011 om 16:31
Niet helemaal het zelfde, ik had namelijk al twee kinderen, waarvan de jongste 6 maanden was, toen ik aan werken leren begon. De combinatie gebroken nachten, leren, naar school en naar werk en huishouden trok ik niet, ik vond daarbij ook dat ik echt te veel miste van mijn kinderen en te weinig puf overhield voor mijn man.
Ik zou als ik jou was toch tot einde opleiding wachten, als je dan toch al een jaar wachten wil.
Ik zou als ik jou was toch tot einde opleiding wachten, als je dan toch al een jaar wachten wil.
donderdag 17 februari 2011 om 16:32
Zelf nog geen kinderen, maar ben wel verpleegkundige. Het zou zeker mijn keuze niet zijn, omdat:
* de combinatie pasgeboren kindje en studie me erg zwaar lijkt. Je hebt wisselende diensten, moet als je vrij bent ook bezig voor je studie. Verpleegkunde wordt vaak als een eenvoudige studie gezien maar om op al die verschillende afdelingen waar jij stages zult gaan lopen goed ingewerkt te raken in alle patiëntencategorieën, ziektebeelden etc en om alle toetsen te halen, dat zal tijd en energie kosten. Gaat je dat lukken als je thuis een pasgeboren kindje hebt?
* om een goede verpleegkundige te worden is m.i. veel praktijkervaring nodig, met name als begionnend verpleegundige. Hoe ga je deze praktijkervaring opdoen als je niet full-time wilt blijven werken?
* een zwangerschap niet altijd een roze wolk is waarbij je lekker tot week 36 blijft werken, en waarbij je binnen 2 weken weer in de schoolbanken zit.
* het mij erg moeilijk lijkt om de draad van een studie weer op te pakken als je eigenlijk liever thuis bent met je baby of als je na die drukke dienst eindelijk thuiskomt, je baby de hele dag niet gezien hebt, maar toch nog die hoofdstukken uit dat ene boek voor de volgende dag moet bestuderen. Vooral als de rest van je studiegenoten het diploma wel al binnenheeft.
Ik begrijp nooit zo goed dat mensen dit soort dingen niet bedenken voordat ze aan een studie beginnen. Die kinderwens van jou zal zeker aanwezig zijn, maar is het nou zo ontzettend erg om je eerst volledig op je studie te storten, en om dan over 2 jaar daadwerkelijk wat met je kinderwens te gaan doen?
* de combinatie pasgeboren kindje en studie me erg zwaar lijkt. Je hebt wisselende diensten, moet als je vrij bent ook bezig voor je studie. Verpleegkunde wordt vaak als een eenvoudige studie gezien maar om op al die verschillende afdelingen waar jij stages zult gaan lopen goed ingewerkt te raken in alle patiëntencategorieën, ziektebeelden etc en om alle toetsen te halen, dat zal tijd en energie kosten. Gaat je dat lukken als je thuis een pasgeboren kindje hebt?
* om een goede verpleegkundige te worden is m.i. veel praktijkervaring nodig, met name als begionnend verpleegundige. Hoe ga je deze praktijkervaring opdoen als je niet full-time wilt blijven werken?
* een zwangerschap niet altijd een roze wolk is waarbij je lekker tot week 36 blijft werken, en waarbij je binnen 2 weken weer in de schoolbanken zit.
* het mij erg moeilijk lijkt om de draad van een studie weer op te pakken als je eigenlijk liever thuis bent met je baby of als je na die drukke dienst eindelijk thuiskomt, je baby de hele dag niet gezien hebt, maar toch nog die hoofdstukken uit dat ene boek voor de volgende dag moet bestuderen. Vooral als de rest van je studiegenoten het diploma wel al binnenheeft.
Ik begrijp nooit zo goed dat mensen dit soort dingen niet bedenken voordat ze aan een studie beginnen. Die kinderwens van jou zal zeker aanwezig zijn, maar is het nou zo ontzettend erg om je eerst volledig op je studie te storten, en om dan over 2 jaar daadwerkelijk wat met je kinderwens te gaan doen?
donderdag 17 februari 2011 om 16:37
Volgens mij mag je een bepaalde periode voor en na de bevalling niet eens weken of op je opleiding aanwezig zijn.
Dit is iets verzekeringstechnisch, dacht ik.
Dus doorwerken tot de bevalling en 2 weken erna ook weer in de schoolbanken zitten zou nog wel eens een probleem kunnen zijn.
Dit is iets verzekeringstechnisch, dacht ik.
Dus doorwerken tot de bevalling en 2 weken erna ook weer in de schoolbanken zitten zou nog wel eens een probleem kunnen zijn.
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
donderdag 17 februari 2011 om 17:07
Hier ook een verpleegkundige: ik ben het geheel eens met de post van Pien. Onderschat een opleiding tot verpleegkundige niet! Het leren, maar ook de praktijk zal je heel veel energie kosten. Om maar een voorbeeld te noemen: een aantal leerlingen liggen de eerste weken van hun stage uiterlijk om 21.00 op bed, omdat ze doodop zijn van alle indrukken die ze opdoen.
Een kindje naast deze opleiding lijkt me loeizwaar om eerlijk te zijn. Ik ben al een tijdje gediplomeerd, ruim 13 jaar en heb een dochter van 5. Ik werk drie dagen in de week, alle diensten en ik vind het zwaar zat. Laat staan dat ik er een opleiding naast zou doen.
Een baby vraagt nog veel meer zorg/aandacht.Gebroken nachten.....brrrr, lijkt me echt heel zwaar, om dan overdag goed geconcentreerd aan het werk/leren te gaan.
Ik zou kiezen voor wachten tot na de opleiding.
Een kindje naast deze opleiding lijkt me loeizwaar om eerlijk te zijn. Ik ben al een tijdje gediplomeerd, ruim 13 jaar en heb een dochter van 5. Ik werk drie dagen in de week, alle diensten en ik vind het zwaar zat. Laat staan dat ik er een opleiding naast zou doen.
Een baby vraagt nog veel meer zorg/aandacht.Gebroken nachten.....brrrr, lijkt me echt heel zwaar, om dan overdag goed geconcentreerd aan het werk/leren te gaan.
Ik zou kiezen voor wachten tot na de opleiding.
donderdag 17 februari 2011 om 17:26
Ik doe zelf de BBL opleiding tot verpleegkundige en ben nu dus zwanger. Dit jaar krijg ik wel mijn diploma overigens.
2 anderen uit mijn klas zijn mij voorgegaan.
Afhankelijk van de opbouw van leerplekken krijg je wel/niet een half jaar verlenging. Hoogst waarschijnlijk wel!
Minimum aantal uren werken is 32 uur.
Dat half jaar verlenging werk je gewoon door (op je verlof na). Je verlof krijg je uiteraard ook gewoon betaald.
Mijn klasgenoten vonden het prima te doen. De eén heeft 6 maanden verlenging gekregen omdat het haar eerste was, de ander kreeg geen verlenging het was immers al haar 3e kind en dus weinig veranderingen in thuissituatie. Zij heeft echter wel schooldagen en toetsen in haar verlof gedaan.
Ik zou zeggen; als je 6 maanden langer niet erg vindt dan ga je daar gewoon voor en anders net als ik wachten tot je laatste jaar.
Het hangt ook erg van de persoon af.
Ik heb nooit na een werkdag om 21.00 op bed gelegen ofzo. Mijn werk is mijn werk en neem ik nooit mee naar huis.
Hangt er ook vanaf of je de A of B verpleging in gaat. De A is fysiek veel zwaarder en de B mentaal zwaarder..etc etc
2 anderen uit mijn klas zijn mij voorgegaan.
Afhankelijk van de opbouw van leerplekken krijg je wel/niet een half jaar verlenging. Hoogst waarschijnlijk wel!
Minimum aantal uren werken is 32 uur.
Dat half jaar verlenging werk je gewoon door (op je verlof na). Je verlof krijg je uiteraard ook gewoon betaald.
Mijn klasgenoten vonden het prima te doen. De eén heeft 6 maanden verlenging gekregen omdat het haar eerste was, de ander kreeg geen verlenging het was immers al haar 3e kind en dus weinig veranderingen in thuissituatie. Zij heeft echter wel schooldagen en toetsen in haar verlof gedaan.
Ik zou zeggen; als je 6 maanden langer niet erg vindt dan ga je daar gewoon voor en anders net als ik wachten tot je laatste jaar.
Het hangt ook erg van de persoon af.
Ik heb nooit na een werkdag om 21.00 op bed gelegen ofzo. Mijn werk is mijn werk en neem ik nooit mee naar huis.
Hangt er ook vanaf of je de A of B verpleging in gaat. De A is fysiek veel zwaarder en de B mentaal zwaarder..etc etc
donderdag 17 februari 2011 om 19:12
Het om 21.00 uur al naar bed gaan heeft niets te maken met het meenemen van je werk naar huis. Het heeft te maken met het verwerken van de vele indrukken die je opdoet. Je werk mee naar huis nemen, vind ik echt wat anders.
Ik werk zelf in een ziekenhuis en het werk op mijn afdeling is zowel mentaal als fysiek zwaar. Daarnaast zou het ook nog zo kunnen zijn, dat je je tijdens je zwangerschap(zeker de eerste periode) niet zo goed voelt en daardoor mogelijk die 32 uur niet volhoudt. Aan het einde van je zwangerschap zou het kunnen zijn, dat het werk fysiek te zwaar wordt en het niet meer lukt om te werken. Niet iedereen rolt er makkelijk doorheen.
Ik werkte 32 uur toen ik zwanger werd en vanaf week 9 t/m week 16 was ik zo doodmoe, dat ik alleen maar in staat was tot het het kijken van domme soapseries vanaf de bank. Ik was niet in staat om te werken. De rest van de zwangerschap verliep prima, maar vanwege de zware afdeling waar ik werkte, kreeg ik na 31 weken zwangerschap administratief werk te doen, omdat het fysiek te zwaar werd. Ik zeg niet dat dit per definitie zal gaan gebeuren, maar ik zeg het alleen om aan te geven dat het niet vanzelfsprekend is dat alles vlekkeloos loopt.
Een ookal kan je verlenging krijgen(wat overigens prima is), kan ik me zo indenken dat het wel zwaar is. De één pakt het werkleven makkelijker op 10 weken na de bevalling dan de ander. Ik ging na mijn bevalling 24 uur per week werken en had een makkelijk kind, dat na 6 weken al vrij goed doorsliep. Maar een collega van mij, had een kind dat pas veel later doorsliep en zij liep op haar tandvlees. Dat heeft maanden geduurd. Nu haar kindje bijna een jaar is, voelt ze zich weer wat beter.
Dat zijn wel dingen die je je moet realiseren.....
Ik werk zelf in een ziekenhuis en het werk op mijn afdeling is zowel mentaal als fysiek zwaar. Daarnaast zou het ook nog zo kunnen zijn, dat je je tijdens je zwangerschap(zeker de eerste periode) niet zo goed voelt en daardoor mogelijk die 32 uur niet volhoudt. Aan het einde van je zwangerschap zou het kunnen zijn, dat het werk fysiek te zwaar wordt en het niet meer lukt om te werken. Niet iedereen rolt er makkelijk doorheen.
Ik werkte 32 uur toen ik zwanger werd en vanaf week 9 t/m week 16 was ik zo doodmoe, dat ik alleen maar in staat was tot het het kijken van domme soapseries vanaf de bank. Ik was niet in staat om te werken. De rest van de zwangerschap verliep prima, maar vanwege de zware afdeling waar ik werkte, kreeg ik na 31 weken zwangerschap administratief werk te doen, omdat het fysiek te zwaar werd. Ik zeg niet dat dit per definitie zal gaan gebeuren, maar ik zeg het alleen om aan te geven dat het niet vanzelfsprekend is dat alles vlekkeloos loopt.
Een ookal kan je verlenging krijgen(wat overigens prima is), kan ik me zo indenken dat het wel zwaar is. De één pakt het werkleven makkelijker op 10 weken na de bevalling dan de ander. Ik ging na mijn bevalling 24 uur per week werken en had een makkelijk kind, dat na 6 weken al vrij goed doorsliep. Maar een collega van mij, had een kind dat pas veel later doorsliep en zij liep op haar tandvlees. Dat heeft maanden geduurd. Nu haar kindje bijna een jaar is, voelt ze zich weer wat beter.
Dat zijn wel dingen die je je moet realiseren.....
donderdag 17 februari 2011 om 19:54
quote:meisjegroningen schreef op 17 februari 2011 @ 17:26:
Ik doe zelf de BBL opleiding tot verpleegkundige en ben nu dus zwanger. Dit jaar krijg ik wel mijn diploma overigens.
2 anderen uit mijn klas zijn mij voorgegaan.
Afhankelijk van de opbouw van leerplekken krijg je wel/niet een half jaar verlenging. Hoogst waarschijnlijk wel!
Minimum aantal uren werken is 32 uur.
Dat half jaar verlenging werk je gewoon door (op je verlof na). Je verlof krijg je uiteraard ook gewoon betaald.
Mijn klasgenoten vonden het prima te doen. De eén heeft 6 maanden verlenging gekregen omdat het haar eerste was, de ander kreeg geen verlenging het was immers al haar 3e kind en dus weinig veranderingen in thuissituatie. Zij heeft echter wel schooldagen en toetsen in haar verlof gedaan.
Ik zou zeggen; als je 6 maanden langer niet erg vindt dan ga je daar gewoon voor en anders net als ik wachten tot je laatste jaar.
Het hangt ook erg van de persoon af.
Ik heb nooit na een werkdag om 21.00 op bed gelegen ofzo. Mijn werk is mijn werk en neem ik nooit mee naar huis.Hangt er ook vanaf of je de A of B verpleging in gaat. De A is fysiek veel zwaarder en de B mentaal zwaarder..etc etcDeze vergelijking begrijp ik niet helemaal. Ook ik neem mijn werk niet mee naar huis, maar ben echt wel moe als ik 's morgens om 6 uur mn bed uit moet en een gigantisch drukke dagdienst gedraaid heb, of als ik een wisseling heb van late dienst naar dagdienst, of na mijn nachtdiensten, of na een hele rit dagdiensten...
Ik doe zelf de BBL opleiding tot verpleegkundige en ben nu dus zwanger. Dit jaar krijg ik wel mijn diploma overigens.
2 anderen uit mijn klas zijn mij voorgegaan.
Afhankelijk van de opbouw van leerplekken krijg je wel/niet een half jaar verlenging. Hoogst waarschijnlijk wel!
Minimum aantal uren werken is 32 uur.
Dat half jaar verlenging werk je gewoon door (op je verlof na). Je verlof krijg je uiteraard ook gewoon betaald.
Mijn klasgenoten vonden het prima te doen. De eén heeft 6 maanden verlenging gekregen omdat het haar eerste was, de ander kreeg geen verlenging het was immers al haar 3e kind en dus weinig veranderingen in thuissituatie. Zij heeft echter wel schooldagen en toetsen in haar verlof gedaan.
Ik zou zeggen; als je 6 maanden langer niet erg vindt dan ga je daar gewoon voor en anders net als ik wachten tot je laatste jaar.
Het hangt ook erg van de persoon af.
Ik heb nooit na een werkdag om 21.00 op bed gelegen ofzo. Mijn werk is mijn werk en neem ik nooit mee naar huis.Hangt er ook vanaf of je de A of B verpleging in gaat. De A is fysiek veel zwaarder en de B mentaal zwaarder..etc etcDeze vergelijking begrijp ik niet helemaal. Ook ik neem mijn werk niet mee naar huis, maar ben echt wel moe als ik 's morgens om 6 uur mn bed uit moet en een gigantisch drukke dagdienst gedraaid heb, of als ik een wisseling heb van late dienst naar dagdienst, of na mijn nachtdiensten, of na een hele rit dagdiensten...
donderdag 17 februari 2011 om 19:56
quote:Josje75 schreef op 17 februari 2011 @ 19:12:
Het om 21.00 uur al naar bed gaan heeft niets te maken met het meenemen van je werk naar huis. Het heeft te maken met het verwerken van de vele indrukken die je opdoet. Je werk mee naar huis nemen, vind ik echt wat anders.
Ik werk zelf in een ziekenhuis en het werk op mijn afdeling is zowel mentaal als fysiek zwaar. Daarnaast zou het ook nog zo kunnen zijn, dat je je tijdens je zwangerschap(zeker de eerste periode) niet zo goed voelt en daardoor mogelijk die 32 uur niet volhoudt. Aan het einde van je zwangerschap zou het kunnen zijn, dat het werk fysiek te zwaar wordt en het niet meer lukt om te werken. Niet iedereen rolt er makkelijk doorheen.
Ik werkte 32 uur toen ik zwanger werd en vanaf week 9 t/m week 16 was ik zo doodmoe, dat ik alleen maar in staat was tot het het kijken van domme soapseries vanaf de bank. Ik was niet in staat om te werken. De rest van de zwangerschap verliep prima, maar vanwege de zware afdeling waar ik werkte, kreeg ik na 31 weken zwangerschap administratief werk te doen, omdat het fysiek te zwaar werd. Ik zeg niet dat dit per definitie zal gaan gebeuren, maar ik zeg het alleen om aan te geven dat het niet vanzelfsprekend is dat alles vlekkeloos loopt.
Een ookal kan je verlenging krijgen(wat overigens prima is), kan ik me zo indenken dat het wel zwaar is. De één pakt het werkleven makkelijker op 10 weken na de bevalling dan de ander. Ik ging na mijn bevalling 24 uur per week werken en had een makkelijk kind, dat na 6 weken al vrij goed doorsliep. Maar een collega van mij, had een kind dat pas veel later doorsliep en zij liep op haar tandvlees. Dat heeft maanden geduurd. Nu haar kindje bijna een jaar is, voelt ze zich weer wat beter.
Dat zijn wel dingen die je je moet realiseren.....Helemaal mee eens. Vind het om eerlijk te zijn een beetje 'ondoordacht' klinken om bewust te kiezen voor een zwangerschap terwijl je nog 2 jaar studie te gaan hebt.
Het om 21.00 uur al naar bed gaan heeft niets te maken met het meenemen van je werk naar huis. Het heeft te maken met het verwerken van de vele indrukken die je opdoet. Je werk mee naar huis nemen, vind ik echt wat anders.
Ik werk zelf in een ziekenhuis en het werk op mijn afdeling is zowel mentaal als fysiek zwaar. Daarnaast zou het ook nog zo kunnen zijn, dat je je tijdens je zwangerschap(zeker de eerste periode) niet zo goed voelt en daardoor mogelijk die 32 uur niet volhoudt. Aan het einde van je zwangerschap zou het kunnen zijn, dat het werk fysiek te zwaar wordt en het niet meer lukt om te werken. Niet iedereen rolt er makkelijk doorheen.
Ik werkte 32 uur toen ik zwanger werd en vanaf week 9 t/m week 16 was ik zo doodmoe, dat ik alleen maar in staat was tot het het kijken van domme soapseries vanaf de bank. Ik was niet in staat om te werken. De rest van de zwangerschap verliep prima, maar vanwege de zware afdeling waar ik werkte, kreeg ik na 31 weken zwangerschap administratief werk te doen, omdat het fysiek te zwaar werd. Ik zeg niet dat dit per definitie zal gaan gebeuren, maar ik zeg het alleen om aan te geven dat het niet vanzelfsprekend is dat alles vlekkeloos loopt.
Een ookal kan je verlenging krijgen(wat overigens prima is), kan ik me zo indenken dat het wel zwaar is. De één pakt het werkleven makkelijker op 10 weken na de bevalling dan de ander. Ik ging na mijn bevalling 24 uur per week werken en had een makkelijk kind, dat na 6 weken al vrij goed doorsliep. Maar een collega van mij, had een kind dat pas veel later doorsliep en zij liep op haar tandvlees. Dat heeft maanden geduurd. Nu haar kindje bijna een jaar is, voelt ze zich weer wat beter.
Dat zijn wel dingen die je je moet realiseren.....Helemaal mee eens. Vind het om eerlijk te zijn een beetje 'ondoordacht' klinken om bewust te kiezen voor een zwangerschap terwijl je nog 2 jaar studie te gaan hebt.
vrijdag 18 februari 2011 om 12:20
Bedankt voor alle reacties, zeer uiteenlopend merk ik.
Het is niet ondoordacht, aangezien ik er nog niet voor gekozen heb.. volgens mij informeer ik alleen?
Als het zowieso geen optie zou zijn, zou ik er al niet eens over nadenken vandaar dat ik mijn vragen hier heb neergelegd.
Daarnaast kan je er nooit van uitgaan dat zwanger worden de eerste keer lukt.
Een vriendin van mij zit in hetzelfde schuitje en weet de mogelijkheden, alleen het zwanger worden duurt bij haar ook al ruim 6 maanden. Zo zie je maar, als je de knoop eenmaal doorhakt dat het nog niet altijd rozengeur en manenschijn is.
De reden dat ik naar de mogelijkheden informeer, zijn verschillende. Tijdens mijn werk/ leer periode zit ik bij een instantie een uur van huis, mijn intentie is dus om na de opleiding dichterbij werk te vinden. Stel dat wij er over een jaar voor kiezen om toch een kindje te willen en het lukt, geeft mij dit meer ruimte in sollicitaties na de opleiding omdat er dan al een kindje rondkruipt dan bij een beginnende kinderwens (spreek uit ervaring helaas). De kans op ontslag met een tijdelijk contract en zwangerschapsverlof is dan namelijk sneller, hier ben ik al meerdere keren op gewezen.
Daarnaast ligt het ook medisch gezien anders, aangezien er aan de vrouwelijke kant van mijn familie baarmoederhalskanker/ eierstokcystes/ borstkanker zit op jonge leeftijd en zowel moeder/grootmoeder/overgrootmoeder voor heftige keuzes hebben gestaan rond de leeftijd die ik nu heb betreft een kinderwens. Zelf heb ik vorig jaar ook een onprettig medisch paadje bewandeld, waar ik nu herstellende van ben maar ook met risico's op de langere termijn (dwz 30+).
Bovenstaande redenen zijn dus zeker niet ondoordacht, maar ik ben vooral nieuwsgierig hoe (aanstaande) moeders dit aanpakken als ze in hetzelfde schuitje zouden zitten.
Ik weet dat de mogelijkheid er is tot vertragen en dat er een minimum aantal uren vereist zijn, bij mijn opleiding. Daarnaast heb ik alleen de eerste stagedag om 21.30 mijn bed opgezocht, verder wandel ik er goed doorheen gelukkig. Hoor inderdaad ook andere verhalen.
Ben benieuwd of jullie nog steeds zo stellig van mening zijn of dat mijn verhaal iets meer duidelijkheid en minder egoisme schept
Het is niet ondoordacht, aangezien ik er nog niet voor gekozen heb.. volgens mij informeer ik alleen?
Als het zowieso geen optie zou zijn, zou ik er al niet eens over nadenken vandaar dat ik mijn vragen hier heb neergelegd.
Daarnaast kan je er nooit van uitgaan dat zwanger worden de eerste keer lukt.
Een vriendin van mij zit in hetzelfde schuitje en weet de mogelijkheden, alleen het zwanger worden duurt bij haar ook al ruim 6 maanden. Zo zie je maar, als je de knoop eenmaal doorhakt dat het nog niet altijd rozengeur en manenschijn is.
De reden dat ik naar de mogelijkheden informeer, zijn verschillende. Tijdens mijn werk/ leer periode zit ik bij een instantie een uur van huis, mijn intentie is dus om na de opleiding dichterbij werk te vinden. Stel dat wij er over een jaar voor kiezen om toch een kindje te willen en het lukt, geeft mij dit meer ruimte in sollicitaties na de opleiding omdat er dan al een kindje rondkruipt dan bij een beginnende kinderwens (spreek uit ervaring helaas). De kans op ontslag met een tijdelijk contract en zwangerschapsverlof is dan namelijk sneller, hier ben ik al meerdere keren op gewezen.
Daarnaast ligt het ook medisch gezien anders, aangezien er aan de vrouwelijke kant van mijn familie baarmoederhalskanker/ eierstokcystes/ borstkanker zit op jonge leeftijd en zowel moeder/grootmoeder/overgrootmoeder voor heftige keuzes hebben gestaan rond de leeftijd die ik nu heb betreft een kinderwens. Zelf heb ik vorig jaar ook een onprettig medisch paadje bewandeld, waar ik nu herstellende van ben maar ook met risico's op de langere termijn (dwz 30+).
Bovenstaande redenen zijn dus zeker niet ondoordacht, maar ik ben vooral nieuwsgierig hoe (aanstaande) moeders dit aanpakken als ze in hetzelfde schuitje zouden zitten.
Ik weet dat de mogelijkheid er is tot vertragen en dat er een minimum aantal uren vereist zijn, bij mijn opleiding. Daarnaast heb ik alleen de eerste stagedag om 21.30 mijn bed opgezocht, verder wandel ik er goed doorheen gelukkig. Hoor inderdaad ook andere verhalen.
Ben benieuwd of jullie nog steeds zo stellig van mening zijn of dat mijn verhaal iets meer duidelijkheid en minder egoisme schept
vrijdag 18 februari 2011 om 12:28
quote:Pien252 schreef op 17 februari 2011 @ 16:32:
Zelf nog geen kinderen, maar ben wel verpleegkundige. Het zou zeker mijn keuze niet zijn, omdat:
* de combinatie pasgeboren kindje en studie me erg zwaar lijkt. Je hebt wisselende diensten, moet als je vrij bent ook bezig voor je studie. Verpleegkunde wordt vaak als een eenvoudige studie gezien maar om op al die verschillende afdelingen waar jij stages zult gaan lopen goed ingewerkt te raken in alle patiëntencategorieën, ziektebeelden etc en om alle toetsen te halen, dat zal tijd en energie kosten. Gaat je dat lukken als je thuis een pasgeboren kindje hebt?
* om een goede verpleegkundige te worden is m.i. veel praktijkervaring nodig, met name als begionnend verpleegundige. Hoe ga je deze praktijkervaring opdoen als je niet full-time wilt blijven werken?
* een zwangerschap niet altijd een roze wolk is waarbij je lekker tot week 36 blijft werken, en waarbij je binnen 2 weken weer in de schoolbanken zit.
* het mij erg moeilijk lijkt om de draad van een studie weer op te pakken als je eigenlijk liever thuis bent met je baby of als je na die drukke dienst eindelijk thuiskomt, je baby de hele dag niet gezien hebt, maar toch nog die hoofdstukken uit dat ene boek voor de volgende dag moet bestuderen. Vooral als de rest van je studiegenoten het diploma wel al binnenheeft.
Ik begrijp nooit zo goed dat mensen dit soort dingen niet bedenken voordat ze aan een studie beginnen. Die kinderwens van jou zal zeker aanwezig zijn, maar is het nou zo ontzettend erg om je eerst volledig op je studie te storten, en om dan over 2 jaar daadwerkelijk wat met je kinderwens te gaan doen?
Ik ben begonnen aan een nieuwe versie werken en leren, wat nog niet zo bekend is en dus nagenoeg niet werkt met huiswerk. Het is competentie gericht onderwijs en dus geen opdrachten uitvoeren of hoofdstukken leren voor de volgende dag. De bedoeling is om je kennis op te doen in de praktijk, die ene dag school en daarnaast max 4 uur zelfstudie per week.
Zie mijn uitleg verder, om mijn overweging misschien beter te kunnen begrijpen. Zeker als je zelf nog geen kinderen hebt en de kinderwens nog niet zo sterk is, zou ik niet te snel klaarstaan met een mening dat het zo makkelijk is tot uitstellen. Stel dat wij wel voor die keuze staan, en het lukt in 1 keer dan zit ik aan het einde van mijn zwangerschap eveneens in de uitstroomfase. Als het niet in 1 keer lukt, is er helemaal niks aan de hand
Zelf nog geen kinderen, maar ben wel verpleegkundige. Het zou zeker mijn keuze niet zijn, omdat:
* de combinatie pasgeboren kindje en studie me erg zwaar lijkt. Je hebt wisselende diensten, moet als je vrij bent ook bezig voor je studie. Verpleegkunde wordt vaak als een eenvoudige studie gezien maar om op al die verschillende afdelingen waar jij stages zult gaan lopen goed ingewerkt te raken in alle patiëntencategorieën, ziektebeelden etc en om alle toetsen te halen, dat zal tijd en energie kosten. Gaat je dat lukken als je thuis een pasgeboren kindje hebt?
* om een goede verpleegkundige te worden is m.i. veel praktijkervaring nodig, met name als begionnend verpleegundige. Hoe ga je deze praktijkervaring opdoen als je niet full-time wilt blijven werken?
* een zwangerschap niet altijd een roze wolk is waarbij je lekker tot week 36 blijft werken, en waarbij je binnen 2 weken weer in de schoolbanken zit.
* het mij erg moeilijk lijkt om de draad van een studie weer op te pakken als je eigenlijk liever thuis bent met je baby of als je na die drukke dienst eindelijk thuiskomt, je baby de hele dag niet gezien hebt, maar toch nog die hoofdstukken uit dat ene boek voor de volgende dag moet bestuderen. Vooral als de rest van je studiegenoten het diploma wel al binnenheeft.
Ik begrijp nooit zo goed dat mensen dit soort dingen niet bedenken voordat ze aan een studie beginnen. Die kinderwens van jou zal zeker aanwezig zijn, maar is het nou zo ontzettend erg om je eerst volledig op je studie te storten, en om dan over 2 jaar daadwerkelijk wat met je kinderwens te gaan doen?
Ik ben begonnen aan een nieuwe versie werken en leren, wat nog niet zo bekend is en dus nagenoeg niet werkt met huiswerk. Het is competentie gericht onderwijs en dus geen opdrachten uitvoeren of hoofdstukken leren voor de volgende dag. De bedoeling is om je kennis op te doen in de praktijk, die ene dag school en daarnaast max 4 uur zelfstudie per week.
Zie mijn uitleg verder, om mijn overweging misschien beter te kunnen begrijpen. Zeker als je zelf nog geen kinderen hebt en de kinderwens nog niet zo sterk is, zou ik niet te snel klaarstaan met een mening dat het zo makkelijk is tot uitstellen. Stel dat wij wel voor die keuze staan, en het lukt in 1 keer dan zit ik aan het einde van mijn zwangerschap eveneens in de uitstroomfase. Als het niet in 1 keer lukt, is er helemaal niks aan de hand
vrijdag 18 februari 2011 om 12:34
quote:sid85 schreef op 18 februari 2011 @ 12:23:
[...]
Het duurt tot juli 2013, gelukkig niet tot eind 2013
Ik zou toch wachten. Ga er van uit dat als alles goed gaat dat je een jaar nadat je afgestudeerd bent een vast contract krijgt. Er is personeelstekort in de zorg en als je je best doet en je doet je werk goed (en die kans is groot) kun je dan beginnen aan kinderen.
In die drie jaar kan het niet zo zijn dat je vruchtbaarheid is afgenomen of je medisch niet meer geschikt bent om zwanger te worden. Drie jaar is niks.
Je bent van 1985?
Het risico dat je je opleiding niet haalt ivm de zwangerschap en dat dit zwaar is is imo groter dan dat je straks geen kinderen kunt krijgen.
En je bent al met die opleiding begonnen. Dus de keuze is eigenlijk al gemaakt.
[...]
Het duurt tot juli 2013, gelukkig niet tot eind 2013
Ik zou toch wachten. Ga er van uit dat als alles goed gaat dat je een jaar nadat je afgestudeerd bent een vast contract krijgt. Er is personeelstekort in de zorg en als je je best doet en je doet je werk goed (en die kans is groot) kun je dan beginnen aan kinderen.
In die drie jaar kan het niet zo zijn dat je vruchtbaarheid is afgenomen of je medisch niet meer geschikt bent om zwanger te worden. Drie jaar is niks.
Je bent van 1985?
Het risico dat je je opleiding niet haalt ivm de zwangerschap en dat dit zwaar is is imo groter dan dat je straks geen kinderen kunt krijgen.
En je bent al met die opleiding begonnen. Dus de keuze is eigenlijk al gemaakt.
vrijdag 18 februari 2011 om 12:42
Ben het gedeeltelijk met je eens, er is een tekort in de zorg echter op de afdeling waar ik nu zit is al gereorganiseerd ondanks het tekort.
Het medische gedeelte waar ik mee zit, ga ik hier niet uitgebreid neerzetten aangezien het een traject is vanaf mijn geboorte waar ik doorheen loop en wel degelijk de kans is dat het binnen zo korte tijd mis kan gaan.
Het medische gedeelte waar ik mee zit, ga ik hier niet uitgebreid neerzetten aangezien het een traject is vanaf mijn geboorte waar ik doorheen loop en wel degelijk de kans is dat het binnen zo korte tijd mis kan gaan.
vrijdag 18 februari 2011 om 12:47
quote:sid85 schreef op 18 februari 2011 @ 12:42:
Ben het gedeeltelijk met je eens, er is een tekort in de zorg echter op de afdeling waar ik nu zit is al gereorganiseerd ondanks het tekort.
Het medische gedeelte waar ik mee zit, ga ik hier niet uitgebreid neerzetten aangezien het een traject is vanaf mijn geboorte waar ik doorheen loop en wel degelijk de kans is dat het binnen zo korte tijd mis kan gaan.
Dan had je het beste eerst een kind kunnen krijgen en daarna eventueel door studeren.
Dat doe ik nu ook. Ik ben verzorgende IG en als m'n zoontje naar de basisschool gaat ga ik de verkorte opleiding tot verpleegkundige doen.
Ik kies nu bewust niet voor een tweede, daar wacht ik dan mee tot ik klaar ben. Ik weet nu hoe zwaar het is een baby'tje te hebben en te werken, als je daarnaast ook nog moet studeren wordt het, in ieder geval voor mij, echt te. Mijn zoon wordt nog vaker wakker ' s nachts. Het gaat nu beter maar tot 1,5 jaar werd hij meer nachten wakker dan dat hij doorsliep. Dat gaat je echt slopen na een tijd.
Ben het gedeeltelijk met je eens, er is een tekort in de zorg echter op de afdeling waar ik nu zit is al gereorganiseerd ondanks het tekort.
Het medische gedeelte waar ik mee zit, ga ik hier niet uitgebreid neerzetten aangezien het een traject is vanaf mijn geboorte waar ik doorheen loop en wel degelijk de kans is dat het binnen zo korte tijd mis kan gaan.
Dan had je het beste eerst een kind kunnen krijgen en daarna eventueel door studeren.
Dat doe ik nu ook. Ik ben verzorgende IG en als m'n zoontje naar de basisschool gaat ga ik de verkorte opleiding tot verpleegkundige doen.
Ik kies nu bewust niet voor een tweede, daar wacht ik dan mee tot ik klaar ben. Ik weet nu hoe zwaar het is een baby'tje te hebben en te werken, als je daarnaast ook nog moet studeren wordt het, in ieder geval voor mij, echt te. Mijn zoon wordt nog vaker wakker ' s nachts. Het gaat nu beter maar tot 1,5 jaar werd hij meer nachten wakker dan dat hij doorsliep. Dat gaat je echt slopen na een tijd.
vrijdag 18 februari 2011 om 12:51
Dat liet de situatie niet toe ivm verhuizing, pittig he 
Zo zie je dat het voor iedereen anders uitpakt, de kinderwens, de opleiding, opleiding en al een kindje hebben.
In ieder geval scheppen bovenstaande reacties wel duidelijkheid, er kan een hoop gebeuren in een jaar maar ik wilde dit liever nu vast informeren dan dat ik over een jaar voor de keuze sta en dan zeg: Had ik maar...
Zo zie je dat het voor iedereen anders uitpakt, de kinderwens, de opleiding, opleiding en al een kindje hebben.
In ieder geval scheppen bovenstaande reacties wel duidelijkheid, er kan een hoop gebeuren in een jaar maar ik wilde dit liever nu vast informeren dan dat ik over een jaar voor de keuze sta en dan zeg: Had ik maar...
vrijdag 18 februari 2011 om 12:57
quote:sid85 schreef op 18 februari 2011 @ 12:28:
[...]
Ik ben begonnen aan een nieuwe versie werken en leren, wat nog niet zo bekend is en dus nagenoeg niet werkt met huiswerk. Het is competentie gericht onderwijs en dus geen opdrachten uitvoeren of hoofdstukken leren voor de volgende dag. De bedoeling is om je kennis op te doen in de praktijk, die ene dag school en daarnaast max 4 uur zelfstudie per week.
Zie mijn uitleg verder, om mijn overweging misschien beter te kunnen begrijpen. Zeker als je zelf nog geen kinderen hebt en de kinderwens nog niet zo sterk is, zou ik niet te snel klaarstaan met een mening dat het zo makkelijk is tot uitstellen. Stel dat wij wel voor die keuze staan, en het lukt in 1 keer dan zit ik aan het einde van mijn zwangerschap eveneens in de uitstroomfase. Als het niet in 1 keer lukt, is er helemaal niks aan de hand
Competentiegricht onderwijs is mij meer dan bekend en heb er veel ervaring mee. Ik vind het heel knap dat je het redt met 4 uur zelfstudie per week. Daarnaast open jij een topic waarin je de mening van een ander vraagt. Deze krijg je van mij, ik vind het vreemd dat je dan zo aangevallen reageert. Als je alleen positieve reacties wilt zit je hier waarschijnlijk niet op de juiste plaats.
Ik heb nergens beweerd dat het uitstellen van een kinderwens 'maar even moet' en dat dat 'makkelijk' is. Ik begrijp alleen niet dat je aan een studie begint (werken en leren) en dat je dan ook aan een zwangerschap begint.
Je komt op mij over als iemand die niet helemaal weet waarover ze praat, omdat je nu vertelt dat jouw vriendin 6 maanden heeft moeten wachten tot ze zwanger werd. Het kan ook zijn dat je volgende maand zwanger bent als je nu stopt met voorbehoedsmiddelen. Het kan ook zijn dat je een zwangerschap krijgt die niet vlekkeloos verloopt: jezelf niet lekker en fit voelen, een kind dat te vroeg geboren wordt etc. Mijn vraag is of jij ook in zo'n geval de combinatie werken/leren en een kind aankunt. Het kan ook zijn dat je een perfecte zwangerschap hebt maar dat je kind een huilbaby blijkt te zijn.
En tuurlijk: de kans op gewoon een goede zwangerschap is ook (normaalgesproken) heel erg groot, maar hou er rekening mee dat het allemaal niet één grote roze wolk is. Ik heb zelf geen kinderen maar heb ondanks dat wel veel ervaring met kinderen.
[...]
Ik ben begonnen aan een nieuwe versie werken en leren, wat nog niet zo bekend is en dus nagenoeg niet werkt met huiswerk. Het is competentie gericht onderwijs en dus geen opdrachten uitvoeren of hoofdstukken leren voor de volgende dag. De bedoeling is om je kennis op te doen in de praktijk, die ene dag school en daarnaast max 4 uur zelfstudie per week.
Zie mijn uitleg verder, om mijn overweging misschien beter te kunnen begrijpen. Zeker als je zelf nog geen kinderen hebt en de kinderwens nog niet zo sterk is, zou ik niet te snel klaarstaan met een mening dat het zo makkelijk is tot uitstellen. Stel dat wij wel voor die keuze staan, en het lukt in 1 keer dan zit ik aan het einde van mijn zwangerschap eveneens in de uitstroomfase. Als het niet in 1 keer lukt, is er helemaal niks aan de hand
Competentiegricht onderwijs is mij meer dan bekend en heb er veel ervaring mee. Ik vind het heel knap dat je het redt met 4 uur zelfstudie per week. Daarnaast open jij een topic waarin je de mening van een ander vraagt. Deze krijg je van mij, ik vind het vreemd dat je dan zo aangevallen reageert. Als je alleen positieve reacties wilt zit je hier waarschijnlijk niet op de juiste plaats.
Ik heb nergens beweerd dat het uitstellen van een kinderwens 'maar even moet' en dat dat 'makkelijk' is. Ik begrijp alleen niet dat je aan een studie begint (werken en leren) en dat je dan ook aan een zwangerschap begint.
Je komt op mij over als iemand die niet helemaal weet waarover ze praat, omdat je nu vertelt dat jouw vriendin 6 maanden heeft moeten wachten tot ze zwanger werd. Het kan ook zijn dat je volgende maand zwanger bent als je nu stopt met voorbehoedsmiddelen. Het kan ook zijn dat je een zwangerschap krijgt die niet vlekkeloos verloopt: jezelf niet lekker en fit voelen, een kind dat te vroeg geboren wordt etc. Mijn vraag is of jij ook in zo'n geval de combinatie werken/leren en een kind aankunt. Het kan ook zijn dat je een perfecte zwangerschap hebt maar dat je kind een huilbaby blijkt te zijn.
En tuurlijk: de kans op gewoon een goede zwangerschap is ook (normaalgesproken) heel erg groot, maar hou er rekening mee dat het allemaal niet één grote roze wolk is. Ik heb zelf geen kinderen maar heb ondanks dat wel veel ervaring met kinderen.
vrijdag 18 februari 2011 om 13:15
Hoe zie je het voor je met een pasgeboren baby, die dus continue verzorging nodig heeft. Je wilt een band opbouwen en niet je baby, die nog rimpelig en nieuw is in de handen van het kinderdagverblijf achter laten omdat je naar school moet. Ik durf te wedden dat de meeste moeders dat emotioneel niet eens kunnen.
En dan kun je nu wel zeggen dat je het aan kan, dat je het sowieso wil etc, maar dat zeggen moeders to be altijd. Die merken pas als de kleine er is dat je leven WEL veranderd.
Wat betreft de opmerking die ik ergens las dat je doorbetaald wordt tijdens je zwangerschapsverlof, ik zou er niet zo zeker van zijn. Als een bedrijf kan kiezen tussen 2 stageres, 1 met een zwangere buik, en dus de daar bij horende beperkingen of een jonge meid die fysiek het werk beter aan kan zonder restricties en arbo wetten. Dan zou volgens mij gekozen worden voor stagaire 2.
Of blijf je in de zorg tijdens je hele schoolperiode bij hetzelfde bedrijf en heb je een contract getekend voor je gehele opleidingsperiode?
En dan kun je nu wel zeggen dat je het aan kan, dat je het sowieso wil etc, maar dat zeggen moeders to be altijd. Die merken pas als de kleine er is dat je leven WEL veranderd.
Wat betreft de opmerking die ik ergens las dat je doorbetaald wordt tijdens je zwangerschapsverlof, ik zou er niet zo zeker van zijn. Als een bedrijf kan kiezen tussen 2 stageres, 1 met een zwangere buik, en dus de daar bij horende beperkingen of een jonge meid die fysiek het werk beter aan kan zonder restricties en arbo wetten. Dan zou volgens mij gekozen worden voor stagaire 2.
Of blijf je in de zorg tijdens je hele schoolperiode bij hetzelfde bedrijf en heb je een contract getekend voor je gehele opleidingsperiode?
vrijdag 18 februari 2011 om 13:51
@Pien 252
Ik zie het niet als een aanval, maar soms is het wel makkelijk een mening te hebben wat negatief is ten opzichte van de gestelde vraag. Ik vroeg om ervaringen van mensen die in dezelfde positie hebben gestaan of nu staan, niet of iemand het per definitie een slecht idee vind. Het ideale beeld is inderdaad wachten tot medio 2013, maar omdat ik ook genoeg positieve verhalen heb gehoord en gelezen wilde ik daar meer van weten.
@ Kusunum, dankjewel voor je reactie. Dit zijn de soort vragen waar ik antwoord op wil hebben, dus daar kan ik zelf nog niet over spreken. Tevens de reden dat ik de topic heb geopend
Zelf ben ik al in dienst van de instelling, dit is dan ook de gehele periode t/m 2013 mijn opdrachtgever en ze hoeven dan ook niet te kiezen tussen wel of niet zwangere stagiaires.
Betreft het KDV, als ik zou werken zou mijn voorkeur naar 32 uur gaan en op 4 uur na dus op hetzelfde neerkomen. Mijn vriend zit in een positie dat ook hij zorg kan dragen voor de baby en bij ons in de vriendengroep is dat min of meer een begrip met positieve uitwerking (dus voor mij een toekomst voorbeeld). Voor de ontwikkeling zou ik zowieso willen dat mijn kindje in de toekomst 1 a 2 dagen naar het KDV gaat, dat zou dus niets veranderen aan de situatie wanneer ik nog in opleiding zit.
Nogmaals zou ik geen goede mening of slechte mening willen hebben, maar antwoord op vragen als:
Heb je in dezelfde positie gestaan of sta je die, wat zijn doorslaggevende redenen voor jou keuze (geweest)?
Hoe combineer je dit samen?
Ben je teamleider en heb je vrouwen met dezelfde vragen gehad, hoe heb jij ze geinformeerd?
Ik zie het niet als een aanval, maar soms is het wel makkelijk een mening te hebben wat negatief is ten opzichte van de gestelde vraag. Ik vroeg om ervaringen van mensen die in dezelfde positie hebben gestaan of nu staan, niet of iemand het per definitie een slecht idee vind. Het ideale beeld is inderdaad wachten tot medio 2013, maar omdat ik ook genoeg positieve verhalen heb gehoord en gelezen wilde ik daar meer van weten.
@ Kusunum, dankjewel voor je reactie. Dit zijn de soort vragen waar ik antwoord op wil hebben, dus daar kan ik zelf nog niet over spreken. Tevens de reden dat ik de topic heb geopend
Zelf ben ik al in dienst van de instelling, dit is dan ook de gehele periode t/m 2013 mijn opdrachtgever en ze hoeven dan ook niet te kiezen tussen wel of niet zwangere stagiaires.
Betreft het KDV, als ik zou werken zou mijn voorkeur naar 32 uur gaan en op 4 uur na dus op hetzelfde neerkomen. Mijn vriend zit in een positie dat ook hij zorg kan dragen voor de baby en bij ons in de vriendengroep is dat min of meer een begrip met positieve uitwerking (dus voor mij een toekomst voorbeeld). Voor de ontwikkeling zou ik zowieso willen dat mijn kindje in de toekomst 1 a 2 dagen naar het KDV gaat, dat zou dus niets veranderen aan de situatie wanneer ik nog in opleiding zit.
Nogmaals zou ik geen goede mening of slechte mening willen hebben, maar antwoord op vragen als:
Heb je in dezelfde positie gestaan of sta je die, wat zijn doorslaggevende redenen voor jou keuze (geweest)?
Hoe combineer je dit samen?
Ben je teamleider en heb je vrouwen met dezelfde vragen gehad, hoe heb jij ze geinformeerd?
vrijdag 18 februari 2011 om 14:42
Het lijkt erop dat je je keuze al hebt gemaakt Sid85.
Pien zegt helemaal niks geks of negatiefs. En net of je er geen mening over mag hebben ook al zit je niet in dezelfde situatie.
Ik wens je in ieder geval veel succes en geluk, ik heb alleen het idee dat je het echt te veel romantiseert.
En 32 uur werken terwijl je een baby hebt vind ik veel. Ik heb geen enkele collega met jonge kinderen die zo veel werkt. En die hebben allemaal mannen die ook bijspringen in de zorg.
Pien zegt helemaal niks geks of negatiefs. En net of je er geen mening over mag hebben ook al zit je niet in dezelfde situatie.
Ik wens je in ieder geval veel succes en geluk, ik heb alleen het idee dat je het echt te veel romantiseert.
En 32 uur werken terwijl je een baby hebt vind ik veel. Ik heb geen enkele collega met jonge kinderen die zo veel werkt. En die hebben allemaal mannen die ook bijspringen in de zorg.
vrijdag 18 februari 2011 om 15:24
Ik heb zeker geen keuze gemaakt, ik heb deze topic geopend om te zien of er meer mensen met dezelde vragen of ervaringen zitten.
Het is ook niet dat ik gek vind dat ze het zegt, maar ik ben op zoek naar antwoorden op mijn vragen en niet naar mening.
Hoeveel uur je wil en vooral kan blijven werken, is eveneens een persoonlijk iets. Sommigen willen huismoeder worden, 3 dagen in de week werken of zetten hun kindje alle 5 de dagen bij een oppas/ KDV neer.
Romantiseren is het ook niet, nogmaals ik ben op zoek naar informatie en samen met alle dingen die ik zelf weet hak ik een knoop wel of niet door.
En juist door sommige reacties die hierboven staan, waar ik wel antwoord op mijn vragen mee krijg zal ik toch overwegen om ermee te wachten. Op basis van de ervaringen en niet van meningen.
Het is ook niet dat ik gek vind dat ze het zegt, maar ik ben op zoek naar antwoorden op mijn vragen en niet naar mening.
Hoeveel uur je wil en vooral kan blijven werken, is eveneens een persoonlijk iets. Sommigen willen huismoeder worden, 3 dagen in de week werken of zetten hun kindje alle 5 de dagen bij een oppas/ KDV neer.
Romantiseren is het ook niet, nogmaals ik ben op zoek naar informatie en samen met alle dingen die ik zelf weet hak ik een knoop wel of niet door.
En juist door sommige reacties die hierboven staan, waar ik wel antwoord op mijn vragen mee krijg zal ik toch overwegen om ermee te wachten. Op basis van de ervaringen en niet van meningen.
