Beginnend puber, Asperger, snel conflicten.

15-01-2012 09:55 7 berichten
Alle reacties Link kopieren
Zoon is 12. In tegenstelling tot de meeste autistjes maakt hij heel makkelijk contact. Niemand zal denken dat hij Asperger heeft. Hij komt juist super sociaal vaardig over. In eerste instantie dan...



Contacten met volwassenen lopen heel goed. Zoon is vriendelijk, beleefd, attent. Met leeftijdsgenoten is dat anders. Hij krijgt erg snel conflicten. Ziet niet wanneer hij zelf iets uitdaagt/ aanlieding geeft, zeg maar. Het probleem begint als HIJ bijv gepest wordt. Hij is dan ook heel koppig.



Meer en meer maak ik me vooral hier zorgen om. Hij heeft eigenlijk maar 1 echt vriendje, van kleins af aan. Andere vriendjes, daar loopt het toch snel mis mee. Hij vindt dit zelf heel erg, wil graag leuke vriendschappen hebben.

Zijn inzicht lijkt zich gewoon niet meer verder te ontwikkelen, ondanks diverse therapien. Daarom wordt hij op dit gebied ook steeds ' Afwijkender' van zn leeftijdsgenootjes. Hoe moet het op een vervolgstudie, straks als hij gaat werken?



Vraag me af of er hier meer ouders zijn van wat oudere kids met dezelfde problemen...
Alle reacties Link kopieren
Op mijn werk heb ik een jongetje met PDD-NOS en die valt ook steeds meer en meer op. Het dringt niet tot hem door dat hij zelf ruzies/ conflicten uitlokt. De andere kinderen hebben het inmiddels wel met hem gehad. Dus met groepjes maken etc wordt hij niet gekozen.

Ook buitenspelen in de pauzes wordt moeizamer.



Wij (duo, psych en ouders) weten ook niet hoe we hem kunnen helpen. We hebben oa uitgelegd aan de andere kinderen hoe en wat, maar die hebben er nu ook gewoon genoeg van. Lastige situatie.

Zeker ook de overstap naar VO lijkt ons moeilijk voor hem.



Ik kan je niet helpen, maar herken het wel vanuit mijn werk. Als moeder is het nog veel moeilijker (dochter van 4 heeft MCDD). Heel veel sterkte met je zoon!

Geen persoonlijk ervaring, wel professioneel.



In de UK wordt voor dit soort kinderen vaak sociale vaardigheden training aangeboden. Dit bestaat bijvoorbeeld uit scenario's bespreken, waardoor het kind beter leert begrijpen wat anderen beweegt in diverse situaties en rolspelen doen, zodat ze wat meer sociaal geaccepteerd gedrag leren en signalen van anderen leren herkennen.



Misschien lijkt hij soms stil te staan, maar dat kan ook zijn omdat er zoveel dingen op hem afkomen nu. Als dat allemaal wat meer gesetteld is, heeft hij misschien wat meer energie en ruimte om zijn vaardigheden weer wat meer zichtbaar te ontwikkelen. Dit soort overgansperiodes zijn vaak de lastigste voor mensen met een autistisch profiel. Het is een pittige levensfase, juist sociale vaardigheden staan zo op de voorgrond bij de ontwikkeling van pubers. Als een kind dan eenmaal een vervolgrichting heeft gevonden die bij zijn/haar interesse en mogelijkheden aansluit gaat het vaak weer beter en makkelijker.



Ik hoop dat je hier nog wat meer reacties van ervaringsdeskundigen krijgt.
Alle reacties Link kopieren
Daar zijn in Nederland ook sova trainingen voor.Mijn zoon is iets jonger en loopt tegen de zelfde problemen aan met als gevolg dat school is gaan kijken waar kunnen wij hem mee helpen?

School heeft deze sova training van uit de rugzak geregeld en hij krijgt daar nu begeleiding in.Overigens is hier de diagnose pdd-nos.
Alle reacties Link kopieren
Hoi,



Ik geef via pgb nu al 7 jaar begeleiding aan een jongen met asperger. Intussen al bijna geen puber meer.



Ook hij maakt graag contact met anderen. Hij is er best goed in, maar loopt er echt voor op zijn tenen.



In eerste instantie heeft hij twee jaar op een reguliere middelbare school gezeten. Dat was moeizaam. In die ferula's zag ik hem drie keer per week. Meteen na school tot bedtijd.

Iedere middag begon met thee en koekjes en een goed gesprek. Hoe was t op school? Hoe ging t op t schoolplein? Wat heb je in je pauze gedaan? Hoe gaat t contact met andere kinderen? Wat vind je moeilijk? Hie weet jij eigenlijk wanneer je moet lagen om een grap in de klas...? Heel veel vragen. En steeds zoeken of hij het punt kan aangeven waar hij t niet snapt. En dan uitleggen. De mechanismes benoemen... Zo werkt dat. En maar refereren aan situaties waarvan je zeker weet dat hij een bepaalde emotie had... En dan uitleggen in welke situaties dit kan voorkomen, dat anderen dat ook hebben etc....

Het heeft hem echt geholpen om een afwegingen kader mee te krijgen zodat hij dingen kan beredeneren. Maar dat heeft ons wel drie jaar gekost.

En obsevatie oefeningen deed ik ook wel met m. Op een terrasje zitten en verhalen bedenken bijk wie en wat er langskomt.



Hij maakte grote sprongen in de zomer vakanties tussen z'n 13e en 14e en ook met z'n 17e...

Ook qua studie trouwens
Alle reacties Link kopieren
Goed, verkeerde Knop

Wilde nog even zeggen dat de sprongen op school min of meer gelijk liepen met de sprongen op school.



En dat je als ouder dat soort gesorekken kan doen, maar t misschien ook wel lekker is als een ander dat doet.
Alle reacties Link kopieren
Dank voor de reacties!



Sociale vaardigheidstraining in een groepje heeft hij gehad, maar toch dringt het niet door. Als het om een situatie van een ander gaat, kan hij perfect uitleggen waar het mis ging. Maar als het om hemzelf gaat kan hij deze kennis niet implementeren. Zo zorgelijk!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven