Kinderen
alle pijlers
Ben ik de enige?
vrijdag 21 januari 2011 om 16:45
ik kan geen aansluiting vinden bij andere moeders, niet op school, niet op bso en al helemaal niet bij de sportclubs.
Bij hockey voel ik me een buitenbeentje. We wonenin een dorp en het lijkt erop da die mensen al generaties lid van de vereniging zijn. Ik voel me en klein meisje daar.
Bij zwemles raak ik geirriteerd door de perfecte moeder, moeders die zelf tegen grote kinderen zeggen 'mama is heel trots op jou, mama heeft het gezien...'. Op school zijn er leuke moeders, maar ik kan mijn draai er ook niet vinden. En de bso... Volgens mij ben ik de enige die hallo tegen de andere ouders zegt.
Waarschijnlijk ligt het aan mij. Ik hoef niet per se met andere moederom te gaan (hoewel, de kids willen het graag). Zijn er andere moeders die geen aansluiting met andere moeders kunnen vinden? Wat vinden er je kinderen van?
Bij hockey voel ik me een buitenbeentje. We wonenin een dorp en het lijkt erop da die mensen al generaties lid van de vereniging zijn. Ik voel me en klein meisje daar.
Bij zwemles raak ik geirriteerd door de perfecte moeder, moeders die zelf tegen grote kinderen zeggen 'mama is heel trots op jou, mama heeft het gezien...'. Op school zijn er leuke moeders, maar ik kan mijn draai er ook niet vinden. En de bso... Volgens mij ben ik de enige die hallo tegen de andere ouders zegt.
Waarschijnlijk ligt het aan mij. Ik hoef niet per se met andere moederom te gaan (hoewel, de kids willen het graag). Zijn er andere moeders die geen aansluiting met andere moeders kunnen vinden? Wat vinden er je kinderen van?
vrijdag 21 januari 2011 om 21:29
klopt Leo, er zijn schoolpleinmoeders (en -vaders, en - oma's) en buiten-het-hek-ouders.
Degene buiten het hek zien er ook niet toegankelijk voor een praatje uit, kweetniet...een bepaalde naar binnen gekeerde blik, getrut met een telefoon, in of bij de auto blijven (terwijl ik ook buiten het hek sta). Dus dat mensen nu niet naar me toe komen begrijp ik.
Overigens heb ik in het begin wel op het plein gestaan.
Degene buiten het hek zien er ook niet toegankelijk voor een praatje uit, kweetniet...een bepaalde naar binnen gekeerde blik, getrut met een telefoon, in of bij de auto blijven (terwijl ik ook buiten het hek sta). Dus dat mensen nu niet naar me toe komen begrijp ik.
Overigens heb ik in het begin wel op het plein gestaan.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:30
Toen ik verhuisde kende ik helemaal niemand. Familie en vrienden woonden 100 km verderop.
Man, wat heb ik me eenzaam gevoeld bij tijden. Alleen mijn man en ik.
Ik moest me wel open stellen voor andere mensen, ik had geen andere keus
Mijn allerliefste vriendin heb ik in de AH ontmoet, een andere waanzinnig dierbare vriendin bij de peuterspeelzaal.
Wat ben ik blij dat ik die dagen mijn mond open trok
Man, wat heb ik me eenzaam gevoeld bij tijden. Alleen mijn man en ik.
Ik moest me wel open stellen voor andere mensen, ik had geen andere keus
Mijn allerliefste vriendin heb ik in de AH ontmoet, een andere waanzinnig dierbare vriendin bij de peuterspeelzaal.
Wat ben ik blij dat ik die dagen mijn mond open trok
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:33
quote:MEFS schreef op 21 januari 2011 @ 21:28:
Bij hockey zie ik mensen die elkaar heel lang kennen, die zelf deel van het team zijn geweest. Het is ook een elitaire sport. Ik ben de enige met een buitenlandse uiterlijk. Ik vind moeilijk of onmogelijk binnen ieen groepje in het gesprek te mengen. Ik heb ook niets met hun gesprek over jantje en pietje of over hun bedrijf, hypotheek en zakenreizen.
Bij zwemles is het juist andersom. Het is makkelijk een gesprek te beginnen, maar het zijn niet mijn type. Ik ben heel los met mijn dochter, ze mag de douche afslaan en thuis douchen en ik maak ook niet moeilijk als ze zelf d´r haar wil doen en daardoor het niet eruitziet. Zo kan ze leren d´r haar te doen. De andere moeders zijn modelmoeders. Een vooral de manier van praten van sommige moeders irriteer me. Kinderen zijn niet dom. Je hoeft niet met een piep stemmetje zeggen mama gaat jou schoenen aandoen. Man, dat kind is al minimaal 6 jaar oud!Je moet je natuurlijk ook een beetje opstellen wanneer je contact wilt krijgen
Bij hockey zie ik mensen die elkaar heel lang kennen, die zelf deel van het team zijn geweest. Het is ook een elitaire sport. Ik ben de enige met een buitenlandse uiterlijk. Ik vind moeilijk of onmogelijk binnen ieen groepje in het gesprek te mengen. Ik heb ook niets met hun gesprek over jantje en pietje of over hun bedrijf, hypotheek en zakenreizen.
Bij zwemles is het juist andersom. Het is makkelijk een gesprek te beginnen, maar het zijn niet mijn type. Ik ben heel los met mijn dochter, ze mag de douche afslaan en thuis douchen en ik maak ook niet moeilijk als ze zelf d´r haar wil doen en daardoor het niet eruitziet. Zo kan ze leren d´r haar te doen. De andere moeders zijn modelmoeders. Een vooral de manier van praten van sommige moeders irriteer me. Kinderen zijn niet dom. Je hoeft niet met een piep stemmetje zeggen mama gaat jou schoenen aandoen. Man, dat kind is al minimaal 6 jaar oud!Je moet je natuurlijk ook een beetje opstellen wanneer je contact wilt krijgen
Ja, dat vind ik echt.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:34
[quote]Horrormoon schreef op 21 januari 2011 @ 21:20:
[...]
Wat moet ik me hierbij voorstellen?
Die moeders die overal zich mee bemoeien en je van ongevraagd advies voorzin. Vrouwen die overduidelijk willen laten zien hoe goed ze met de kinderen omgaan, maar eigenlijk meer bezig met het publiek dan met de kinderen zijn. Moeders die je alleen kan horen zeggen hoe geweldig hun kinderen zijn. En vooral, als ze horen dat ik 4 dagen in de week werk, zo afkeurend kunnen kijken en ervanuit gaan dat ik geen tijd voor mijn kinderen heb.
[...]
Wat moet ik me hierbij voorstellen?
Die moeders die overal zich mee bemoeien en je van ongevraagd advies voorzin. Vrouwen die overduidelijk willen laten zien hoe goed ze met de kinderen omgaan, maar eigenlijk meer bezig met het publiek dan met de kinderen zijn. Moeders die je alleen kan horen zeggen hoe geweldig hun kinderen zijn. En vooral, als ze horen dat ik 4 dagen in de week werk, zo afkeurend kunnen kijken en ervanuit gaan dat ik geen tijd voor mijn kinderen heb.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:36
quote:Starshine schreef op 21 januari 2011 @ 21:25:
scouting is dan ook leuk
(moet kind ook nodig voor de welpen opgeven, maar ja, er moet ook nog gezwemlest worden, en gejudoot, en mijn tijd is ook beperkt )Hopen dat je kind snel klaar is met de zwemlessen, want scouting levert jou als ouder zeeën van tijd op. Elke week minstens twee uur opkomst, en regelmatig kampen.
scouting is dan ook leuk
(moet kind ook nodig voor de welpen opgeven, maar ja, er moet ook nog gezwemlest worden, en gejudoot, en mijn tijd is ook beperkt )Hopen dat je kind snel klaar is met de zwemlessen, want scouting levert jou als ouder zeeën van tijd op. Elke week minstens twee uur opkomst, en regelmatig kampen.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:37
quote:Nammma schreef op 21 januari 2011 @ 16:49:
Ik herken dat wel, alleen is het bij mij al zo'n 30 jaar geleden...ik was de jongste moeder destijds. Mijn dochter was 7 en ik was dus 26. Samen met nóg een jonge moeder vielen we buiten de boot!
Die andere moeders waren oud in onze ogen (zo tegen de 40, haha) en wij waren nog zo gek als een deur.Haha, dochter heeft dat een keer tegen een moeder van een vriendinnetje gezegd . Die moeder was 36, onze kinderen 5 en ik 23... Dochter tegen die moeder: "Zo, dan bent u wel een oude moeder..."
Ik herken dat wel, alleen is het bij mij al zo'n 30 jaar geleden...ik was de jongste moeder destijds. Mijn dochter was 7 en ik was dus 26. Samen met nóg een jonge moeder vielen we buiten de boot!
Die andere moeders waren oud in onze ogen (zo tegen de 40, haha) en wij waren nog zo gek als een deur.Haha, dochter heeft dat een keer tegen een moeder van een vriendinnetje gezegd . Die moeder was 36, onze kinderen 5 en ik 23... Dochter tegen die moeder: "Zo, dan bent u wel een oude moeder..."
vrijdag 21 januari 2011 om 21:38
quote:Starshine schreef op 21 januari 2011 @ 21:29:
klopt Leo, er zijn schoolpleinmoeders (en -vaders, en - oma's) en buiten-het-hek-ouders.
.Ik ben dus zo eente. Het is mefszoon wie me aan het denken heeft gezet. Hij zou graag tussen mij en de moeder van zijn vriend. En mefsmeid heeft vaak gevraagd om met z´n allen (met vriendin en moeder) naar raceplanet te gaan. Ik had me nooit hier bezig gehouden. Ik had die behoefte niet. Het reis wel de vraag of ze behoefte aan familie banden hebben of aan iets dergelijk.
klopt Leo, er zijn schoolpleinmoeders (en -vaders, en - oma's) en buiten-het-hek-ouders.
.Ik ben dus zo eente. Het is mefszoon wie me aan het denken heeft gezet. Hij zou graag tussen mij en de moeder van zijn vriend. En mefsmeid heeft vaak gevraagd om met z´n allen (met vriendin en moeder) naar raceplanet te gaan. Ik had me nooit hier bezig gehouden. Ik had die behoefte niet. Het reis wel de vraag of ze behoefte aan familie banden hebben of aan iets dergelijk.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:39
quote:moppetoet schreef op 21 januari 2011 @ 21:36:
[...]
Hopen dat je kind snel klaar is met de zwemlessen, want scouting levert jou als ouder zeeën van tijd op. Elke week minstens twee uur opkomst, en regelmatig kampen. ik weet het....maar de lokale scoutinggroep vinden we niet geschikt, dus het wordt zeker autowerk. En omdat scouting zo leuk is, zie ik het wel gebeuren dat we daar ook weer van alles gaan doen.
[...]
Hopen dat je kind snel klaar is met de zwemlessen, want scouting levert jou als ouder zeeën van tijd op. Elke week minstens twee uur opkomst, en regelmatig kampen. ik weet het....maar de lokale scoutinggroep vinden we niet geschikt, dus het wordt zeker autowerk. En omdat scouting zo leuk is, zie ik het wel gebeuren dat we daar ook weer van alles gaan doen.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:42
quote:MEFS schreef op 21 januari 2011 @ 21:38:
[...]
Ik ben dus zo eente. Het is mefszoon wie me aan het denken heeft gezet. Hij zou graag tussen mij en de moeder van zijn vriend. En mefsmeid heeft vaak gevraagd om met z´n allen (met vriendin en moeder) naar raceplanet te gaan. Ik had me nooit hier bezig gehouden. Ik had die behoefte niet. Het reis wel de vraag of ze behoefte aan familie banden hebben of aan iets dergelijk.
geen idee, heb je sowieso weinig contacten dan?
Ik loop ook niet over van de vrienden, maar familie woont wel dichtbij en die zien we ook regelmatig. Maar mijn kinderen hebben nooit gezegd of ik met moeder-van-vriendje wat wil doen.
Enfin, als je het eng vind om vanuit jezelf een andere moeder te vragen voor iets, kun je dat heel handig vanuit je kind doen. Hij wil immers graag met vriendje en moeders naar de speeltuin.
[...]
Ik ben dus zo eente. Het is mefszoon wie me aan het denken heeft gezet. Hij zou graag tussen mij en de moeder van zijn vriend. En mefsmeid heeft vaak gevraagd om met z´n allen (met vriendin en moeder) naar raceplanet te gaan. Ik had me nooit hier bezig gehouden. Ik had die behoefte niet. Het reis wel de vraag of ze behoefte aan familie banden hebben of aan iets dergelijk.
geen idee, heb je sowieso weinig contacten dan?
Ik loop ook niet over van de vrienden, maar familie woont wel dichtbij en die zien we ook regelmatig. Maar mijn kinderen hebben nooit gezegd of ik met moeder-van-vriendje wat wil doen.
Enfin, als je het eng vind om vanuit jezelf een andere moeder te vragen voor iets, kun je dat heel handig vanuit je kind doen. Hij wil immers graag met vriendje en moeders naar de speeltuin.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:42
quote:Saaar schreef op 21 januari 2011 @ 21:30:
Toen ik verhuisde kende ik helemaal niemand. Familie en vrienden woonden 100 km verderop.
Man, wat heb ik me eenzaam gevoeld bij tijden. Alleen mijn man en ik.
Ik moest me wel open stellen voor andere mensen, ik had geen andere keus
Mijn allerliefste vriendin heb ik in de AH ontmoet, een andere waanzinnig dierbare vriendin bij de peuterspeelzaal.
Wat ben ik blij dat ik die dagen mijn mond open trok Saaar, ik ben het met je eens, ik ken het gevoel, ik ken hier ook niemand. Ja, nu wel maar eerst dus niet. En je moet zelf stappen nemen, zelf bij een groepje gaan staan en een gesprek beginnen. Het gaat niet vanzelf, dat heb ik ook gemerkt.
Toen ik verhuisde kende ik helemaal niemand. Familie en vrienden woonden 100 km verderop.
Man, wat heb ik me eenzaam gevoeld bij tijden. Alleen mijn man en ik.
Ik moest me wel open stellen voor andere mensen, ik had geen andere keus
Mijn allerliefste vriendin heb ik in de AH ontmoet, een andere waanzinnig dierbare vriendin bij de peuterspeelzaal.
Wat ben ik blij dat ik die dagen mijn mond open trok Saaar, ik ben het met je eens, ik ken het gevoel, ik ken hier ook niemand. Ja, nu wel maar eerst dus niet. En je moet zelf stappen nemen, zelf bij een groepje gaan staan en een gesprek beginnen. Het gaat niet vanzelf, dat heb ik ook gemerkt.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:43
Ik herken het wel een beetje. Ik ben ook nog eens een stuk jonger dan de gemidelde moeder bij school/zwemles.
Misschien heb ik het verkeerd maar je posting klinkt een beetje negatief. Misschien proeven anderen dat ook in jouw houding en lijk je daarom niet benaderbaar genoeg voor anderen. Als je niet open genoeg lijkt en iedereen om je heen maar stom vind denk ik dat anderen hun beste kant niet snel aan je zullen tonen.
Er zitten er tussen al die mensen een paar moeders waar ik wel een praatje mee heb. Soms ga ik daar bij staan, maar soms heb ik zin om alleen te staan en dan doe ik dat gewoon.
Ik heb 1 goede vriendin die ook in hetzelfde ritme zit van zwemmen/ school etc. en dat is genoeg voor mij.
Misschien heb ik het verkeerd maar je posting klinkt een beetje negatief. Misschien proeven anderen dat ook in jouw houding en lijk je daarom niet benaderbaar genoeg voor anderen. Als je niet open genoeg lijkt en iedereen om je heen maar stom vind denk ik dat anderen hun beste kant niet snel aan je zullen tonen.
Er zitten er tussen al die mensen een paar moeders waar ik wel een praatje mee heb. Soms ga ik daar bij staan, maar soms heb ik zin om alleen te staan en dan doe ik dat gewoon.
Ik heb 1 goede vriendin die ook in hetzelfde ritme zit van zwemmen/ school etc. en dat is genoeg voor mij.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:46
Toen wij verhuisden van de stad naar een dorp 70km verder weg, waar we niks, niemand nada kenden was ik ook even eenzaam. En 6 maanden zwanger van de tweede. De oudste ging naar een psz daar. Maar geen leuke contacten opgedaan. En toen kwam er een ander gezin in onze straat wonen. Vijf maanden later kwam ik haar tegen in de AH en sindsdien is ze mijn liefste vriendin. Helaas zijn ze net verhuisd, bijna 2 uur rijden hier vandaan. Dus ik kan weer opnieuw beginnen en vind het ook best moeilijk op het schoolplein.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:54
quote:Starshine schreef op 21 januari 2011 @ 21:42:
[...]
geen idee, heb je sowieso weinig contacten dan?
Ik loop ook niet over van de vrienden, maar familie woont wel dichtbij en die zien we ook regelmatig. Maar mijn kinderen hebben nooit gezegd of ik met moeder-van-vriendje wat wil doen.
Enfin, als je het eng vind om vanuit jezelf een andere moeder te vragen voor iets, kun je dat heel handig vanuit je kind doen. Hij wil immers graag met vriendje en moeders naar de speeltuin.Mijn familie woont in Spanje. De familie van mijn man woont in Iran, Australie en Nederland. Zijn broers in Nederland zien we een paar keer in het jaar. Ik heb geen behoefte aan vrienden of familie. Ik raak er alleenmaar gesgtres van. Ik heb wel twee vriendinen in de buurt, maar we zien elkaar nauwelijks. Bij hockeydurf ik het echt niet en ik vraag me af of ze op mij zitten te wachten. Bij zwemles, tja, geen commentaar. Op school zou wel meer mogelijk zijn. Het voelt onwennig, niet eng of zo.
[...]
geen idee, heb je sowieso weinig contacten dan?
Ik loop ook niet over van de vrienden, maar familie woont wel dichtbij en die zien we ook regelmatig. Maar mijn kinderen hebben nooit gezegd of ik met moeder-van-vriendje wat wil doen.
Enfin, als je het eng vind om vanuit jezelf een andere moeder te vragen voor iets, kun je dat heel handig vanuit je kind doen. Hij wil immers graag met vriendje en moeders naar de speeltuin.Mijn familie woont in Spanje. De familie van mijn man woont in Iran, Australie en Nederland. Zijn broers in Nederland zien we een paar keer in het jaar. Ik heb geen behoefte aan vrienden of familie. Ik raak er alleenmaar gesgtres van. Ik heb wel twee vriendinen in de buurt, maar we zien elkaar nauwelijks. Bij hockeydurf ik het echt niet en ik vraag me af of ze op mij zitten te wachten. Bij zwemles, tja, geen commentaar. Op school zou wel meer mogelijk zijn. Het voelt onwennig, niet eng of zo.
vrijdag 21 januari 2011 om 21:59
Ik sta inderdaad niet open voor vriendschap. Toen ik pas begon een beetje om me heen te kijken, kon ik ook de stap niet zetten. Misschien op school zou het wel kunnen, maar mefsmeid is altijd laat en ik haal ze niet van school. Misschien moet ik wel de moeder van hun vriendje een keertje bij de koffie vragen.
vrijdag 21 januari 2011 om 22:17
Ik vind het ook lastig. Mijn oudste gaat net naar school en heeft net haar eerste speelafspraakje gehad. Daar kan ik al enorm tegenop zien. Ik ben sociaal onhandig als ik mensen niet ken. Bij mijn dochter in de klas zitten kinderen met populaire ouders. Mooi in de kleren, veel contacten op school en ook in de stad zelf. Ze kunnen best heel aardig zijn, maar ik ben bijvoorbaat al geïntimideerd. Dit ligt aan mij en niet aan hen. Ik heb ook het idee dat ze niet op mij zitten te wachten.
Ik ken een paar moeders van het schoolplein en daar voel ik me prettig bij. Koffie is er niet van gekomen, maar dat hoeft ook niet. Ik vind het leuk om bij ze te staan en even te kletsen.
Hoop dat ik ooit een beetje handiger wordt in het hele sociale gebeuren. Maar als het jou niet uitmaakt, dan zou ik er niet teveel energie in steken.
Ik ken een paar moeders van het schoolplein en daar voel ik me prettig bij. Koffie is er niet van gekomen, maar dat hoeft ook niet. Ik vind het leuk om bij ze te staan en even te kletsen.
Hoop dat ik ooit een beetje handiger wordt in het hele sociale gebeuren. Maar als het jou niet uitmaakt, dan zou ik er niet teveel energie in steken.
vrijdag 21 januari 2011 om 22:21
