Kinderen
alle pijlers
(Bewust) jonge moeders?
donderdag 17 maart 2011 om 14:22
Hoi, ik ben nu 19 jaar, mijn vriend en ik zijn nu ruim een jaar samen en binnenkort trek ik bij hem in. Gisteren hadden we het erover hoe we onze toekomst zagen, en toen vertelde hij dat hij echt heel erg graag een kindje met me wil, hoe eerder hoe beter. We zijn realistisch genoeg om er niet nu meteen al aan te beginnen dan, eerst maar eens kijken hoe dat samenwonen verloopt. Maar als we samen een kindje willen, moeten we daar beter niet nog jarenlang mee wachten. Mijn vriend heeft namelijk al kinderen uit een vorige relatie, en als ik nu al zwanger zou worden, zou ons kindje 8 jaar schelen met zijn oudste broer. Dat vinden we beide al best veel, en hoe langer we wachten hoe meer dat dus wordt. Ik zit nu nog in het eerste jaar van mijn studie, en moet sowieso nog 3 jaar. Als we er daarna pas aan beginnen is die oudste waarschijnlijk al 12, en dat vinden we eigenlijk wel teveel leeftijdsverschil. Hij heeft gezegd dat het hem een goed idee leek om tenminste een half jaar te wachten, eerst zien dus hoe het gaat met het samenwonen, en als onze relatie dan nog steeds echt goed zit gaan proberen voor een kindje. Ik zou dan 21 zijn als dat geboren zou worden. Hoe leuk het me ook lijkt (wilde altijd al jong moeder worden, hoewel niet zo jong), en hoewel ik echt wel snap dat we niet te lang kunnen wachten ivm het leeftijdsverschil van de kinderen, vraag ik me wel af hoe dat gaat worden, moeder op zo'n jonge leeftijd. Zijn er misschien vrouwen hier die ook jong moeder werden, tijdens de studie bijvoorbeeld? Kan je mij daar dan wat over vertellen? Over reacties uit de omgeving, hoe dat gaat als je nog zo jong bent (ze zeggen wel eens dat je je jeugd kwijt bent), hoe het gaat met studeren enz.? En kozen jullie er bewust voor om zo vroeg aan kinderen te beginnen (waarom dan), of was het ongepland?
groetjes
groetjes
woensdag 27 april 2011 om 11:33
Ik ben een bewust jonge moeder, was 23 toen mijn dochter geboren werd (inmiddels bijna 2). Maar ik had wel mijn studie afgerond en had een vast contract in het middelbaar onderwijs, was al getrouwd en had een man met een vaste baan.
Een kind kost (veel) geld en energie, ik zou zeggen: rond eerst je studie af.
En zo te lezen ben je er echt nog niet klaar voor, bedenk wel: een kind heb je voor het leven.
Een kind kost (veel) geld en energie, ik zou zeggen: rond eerst je studie af.
En zo te lezen ben je er echt nog niet klaar voor, bedenk wel: een kind heb je voor het leven.
maandag 16 mei 2011 om 12:15
jeanique volgens mij mag dit niet wat je nu doet....
azura, hoe sta je er nu in?
ik ben bewust jong moeder geworden, op mijn 21e. ik wilde mijn studie afhebben voor de kleine geboren zou worden, dat is niet helemaal gelukt, ik deed met 38 weken zwangerschap mijn afstudeerpresentatie en heb daarna nog een klein half jaar nodig gehad om de laatste dingen af te ronden. ik had het geluk dat mijn zoontje erg makkelijk is en ik makkelijk leer. toen ik mijn diploma ophaalde was zoon 9 maanden en was ik 13 weken zwanger van nummer 2. Nu ben ik 24 en zwanger van nummer 3. Mijn man en ik hebben een stabiele relatie van inmiddels bijna 9 jaar, zijn bijna 6 jaar getrouwd, hij heeft een goede baan wat voor stabiele inkomsten zorgt en we hebben pas een eengezinswoning gekocht. Ik heb weinig negatieve reacties gehad van mensen die me kennen, van vreemden daarentegen dan soms weer wel... Ik heb helemaal niet het gevoel mijn jeugd weggegooit te hebben, ik ga nog steeds naar de film, uiteten met mijn man en af en toe een weekendje weg, het is wat meer geregel (kan niet op de avond zelf bedenken eens uit eten te gaan) maar het is zeker niet onmogelijk.
als je niet veel zelfdiscipline hebt (wat ik denk dat je erg nodig heb om een studie af te ronden, zeker als je een kind hebt) zou ik wachten tot je studie is afgerond. met kinderen heb je minder tijd om te leren dus je zal alle rustige uurtjes moeten gebruiken.
ik zou iig niet aan kinderen beginnen vanwege het leeftijdsverschil met de kinderen van je vriend, jij moet er aan toe zijn, niet zijn kinderen...
azura, hoe sta je er nu in?
ik ben bewust jong moeder geworden, op mijn 21e. ik wilde mijn studie afhebben voor de kleine geboren zou worden, dat is niet helemaal gelukt, ik deed met 38 weken zwangerschap mijn afstudeerpresentatie en heb daarna nog een klein half jaar nodig gehad om de laatste dingen af te ronden. ik had het geluk dat mijn zoontje erg makkelijk is en ik makkelijk leer. toen ik mijn diploma ophaalde was zoon 9 maanden en was ik 13 weken zwanger van nummer 2. Nu ben ik 24 en zwanger van nummer 3. Mijn man en ik hebben een stabiele relatie van inmiddels bijna 9 jaar, zijn bijna 6 jaar getrouwd, hij heeft een goede baan wat voor stabiele inkomsten zorgt en we hebben pas een eengezinswoning gekocht. Ik heb weinig negatieve reacties gehad van mensen die me kennen, van vreemden daarentegen dan soms weer wel... Ik heb helemaal niet het gevoel mijn jeugd weggegooit te hebben, ik ga nog steeds naar de film, uiteten met mijn man en af en toe een weekendje weg, het is wat meer geregel (kan niet op de avond zelf bedenken eens uit eten te gaan) maar het is zeker niet onmogelijk.
als je niet veel zelfdiscipline hebt (wat ik denk dat je erg nodig heb om een studie af te ronden, zeker als je een kind hebt) zou ik wachten tot je studie is afgerond. met kinderen heb je minder tijd om te leren dus je zal alle rustige uurtjes moeten gebruiken.
ik zou iig niet aan kinderen beginnen vanwege het leeftijdsverschil met de kinderen van je vriend, jij moet er aan toe zijn, niet zijn kinderen...
maandag 16 mei 2011 om 16:18
quote:Beauke schreef op 17 maart 2011 @ 14:32:
Hij is 38 zeg je in een ander topic, en je kunt er alleen oppervlakkige gesprekken mee voeren?
You go girl!
Kat in het bakkie voor zo'n man: kinderen bij 2 verschillende vrouwen en nog een jong blaadje ook. En dan zelf graag zsm een kind willen, ongeacht dat zijn vriendin nog volop in de studie zit. Ik lees to, dat je vriend het beste met je (toekomst) voorheeft. Misschien moet hij jouw toekomst even voor laten gaan in plaats van zijn bevruchtingsdrang.
Maar goed, dat is wederom mijn bescheiden mening.
Hij is 38 zeg je in een ander topic, en je kunt er alleen oppervlakkige gesprekken mee voeren?
You go girl!
Kat in het bakkie voor zo'n man: kinderen bij 2 verschillende vrouwen en nog een jong blaadje ook. En dan zelf graag zsm een kind willen, ongeacht dat zijn vriendin nog volop in de studie zit. Ik lees to, dat je vriend het beste met je (toekomst) voorheeft. Misschien moet hij jouw toekomst even voor laten gaan in plaats van zijn bevruchtingsdrang.
Maar goed, dat is wederom mijn bescheiden mening.
maandag 16 mei 2011 om 16:21
quote:7564323 schreef op 17 maart 2011 @ 14:35:
Achgut, het is die man van je vorige topic. Slecht, slecht idee om met deze persoon kinderen te gaan krijgen. Levert je een pracht van een piepjonge-alleenstaande-moeder-etiketje op.
Zoiets zegt mijn buikgevoel nou ook. Vreemd he.
Maak daar alleen het piepjonge- alleenstaande-bijstands-moeder etiketje van, aangezien ze geen school heeft afgemaakt.
Achgut, het is die man van je vorige topic. Slecht, slecht idee om met deze persoon kinderen te gaan krijgen. Levert je een pracht van een piepjonge-alleenstaande-moeder-etiketje op.
Zoiets zegt mijn buikgevoel nou ook. Vreemd he.
Maak daar alleen het piepjonge- alleenstaande-bijstands-moeder etiketje van, aangezien ze geen school heeft afgemaakt.
maandag 16 mei 2011 om 16:24
quote:waranaka schreef op 17 maart 2011 @ 14:36:
Je vriend is 38 en probeert jou zo snel mogelijk aan zich te binden. Hij is als de dood dat je - gezien je leeftijd - snel genoeg van hem zult hebben en daarom zou hij graag zien dat je al snel zwanger bent van hem. Op die manier 'heeft' hij je de komende tijd wel even bij zich.
Als jouw vriend heel veel om je geeft, geeft hij je de ruimte om eerst eens volwassen te worden. Zodat je, wanneer je echt volwassen een keuze maken kunt, tegen die tijd eens opnieuw kijkt of je echt al wel kinderen wilt, of dat je toch ook eerst eens andere dingen in het leven wilt meemaken.Precies, mijn gedachten. Als die vent van je echt om je geeft, denkt hij na over deze impact op vooral jouw jonge leven en wat je er nog wel/niet van kan maken in combinatie met een gezin. En dan zou hij al snel tot de conclusie komen dat hij jouw ten minste die studietijd doorjuicht. Dan is het vroeg genoeg om van jou een huis sloof vrouw te maken.
Je vriend is 38 en probeert jou zo snel mogelijk aan zich te binden. Hij is als de dood dat je - gezien je leeftijd - snel genoeg van hem zult hebben en daarom zou hij graag zien dat je al snel zwanger bent van hem. Op die manier 'heeft' hij je de komende tijd wel even bij zich.
Als jouw vriend heel veel om je geeft, geeft hij je de ruimte om eerst eens volwassen te worden. Zodat je, wanneer je echt volwassen een keuze maken kunt, tegen die tijd eens opnieuw kijkt of je echt al wel kinderen wilt, of dat je toch ook eerst eens andere dingen in het leven wilt meemaken.Precies, mijn gedachten. Als die vent van je echt om je geeft, denkt hij na over deze impact op vooral jouw jonge leven en wat je er nog wel/niet van kan maken in combinatie met een gezin. En dan zou hij al snel tot de conclusie komen dat hij jouw ten minste die studietijd doorjuicht. Dan is het vroeg genoeg om van jou een huis sloof vrouw te maken.
maandag 16 mei 2011 om 16:33
Ik heb niet alles doorgelezen maar wil toch even reageren.
Ik was 19 toen ik zwanger werd. Wel vaste verkering, goede relatie. Wij zijn gaan samenwonen en hebben alles gelaten wat nodig was, voor 't kind. Ik ben wel twee dagen blijven werken.
Nu, bijna 9 jaar verder zitten mijn inmiddels twee kinderen op school en heb ik pas tijd om te studeren en ben ik eindelijk bezig met de opleiding die ik altijd al wilde doen.. Als ik op de hogeschool al die meiden zie van rond jouw leeftijd, kan ik echt verdrietig worden. Waarom? Omdat ik zo graag nog een paar jaar lekker onbezorgd had willen studeren, reizen en met m'n vriendinnen tijd door had willen brengen.
Ik zeg niet dat je NIKS meer kunt als je kinderen hebt, maar de zorg en het verantwoordelijksheidgevoel is er altijd, waar je ook bent, wat je ook doet.
Meid, nu het nog kan: geniet, ga doen wat anderen van jouw leeftijd doen. NU KAN HET NOG!!!!!
Voor de duidelijkheid: Mijn kinderen zijn echt schatten, ik zou ze voor geen goud willen missen.
Ik was 19 toen ik zwanger werd. Wel vaste verkering, goede relatie. Wij zijn gaan samenwonen en hebben alles gelaten wat nodig was, voor 't kind. Ik ben wel twee dagen blijven werken.
Nu, bijna 9 jaar verder zitten mijn inmiddels twee kinderen op school en heb ik pas tijd om te studeren en ben ik eindelijk bezig met de opleiding die ik altijd al wilde doen.. Als ik op de hogeschool al die meiden zie van rond jouw leeftijd, kan ik echt verdrietig worden. Waarom? Omdat ik zo graag nog een paar jaar lekker onbezorgd had willen studeren, reizen en met m'n vriendinnen tijd door had willen brengen.
Ik zeg niet dat je NIKS meer kunt als je kinderen hebt, maar de zorg en het verantwoordelijksheidgevoel is er altijd, waar je ook bent, wat je ook doet.
Meid, nu het nog kan: geniet, ga doen wat anderen van jouw leeftijd doen. NU KAN HET NOG!!!!!
Voor de duidelijkheid: Mijn kinderen zijn echt schatten, ik zou ze voor geen goud willen missen.
dinsdag 17 mei 2011 om 14:19
quote:mamieke schreef op 16 mei 2011 @ 16:33:
Ik heb niet alles doorgelezen maar wil toch even reageren.
Ik was 19 toen ik zwanger werd. Wel vaste verkering, goede relatie. Wij zijn gaan samenwonen en hebben alles gelaten wat nodig was, voor 't kind. Ik ben wel twee dagen blijven werken.
Nu, bijna 9 jaar verder zitten mijn inmiddels twee kinderen op school en heb ik pas tijd om te studeren en ben ik eindelijk bezig met de opleiding die ik altijd al wilde doen.. Als ik op de hogeschool al die meiden zie van rond jouw leeftijd, kan ik echt verdrietig worden. Waarom? Omdat ik zo graag nog een paar jaar lekker onbezorgd had willen studeren, reizen en met m'n vriendinnen tijd door had willen brengen.
Ik zeg niet dat je NIKS meer kunt als je kinderen hebt, maar de zorg en het verantwoordelijksheidgevoel is er altijd, waar je ook bent, wat je ook doet.
Meid, nu het nog kan: geniet, ga doen wat anderen van jouw leeftijd doen. NU KAN HET NOG!!!!!
Voor de duidelijkheid: Mijn kinderen zijn echt schatten, ik zou ze voor geen goud willen missen.Waarom kon het voor jou nu, 9 jaar later pas dan?
Ik heb niet alles doorgelezen maar wil toch even reageren.
Ik was 19 toen ik zwanger werd. Wel vaste verkering, goede relatie. Wij zijn gaan samenwonen en hebben alles gelaten wat nodig was, voor 't kind. Ik ben wel twee dagen blijven werken.
Nu, bijna 9 jaar verder zitten mijn inmiddels twee kinderen op school en heb ik pas tijd om te studeren en ben ik eindelijk bezig met de opleiding die ik altijd al wilde doen.. Als ik op de hogeschool al die meiden zie van rond jouw leeftijd, kan ik echt verdrietig worden. Waarom? Omdat ik zo graag nog een paar jaar lekker onbezorgd had willen studeren, reizen en met m'n vriendinnen tijd door had willen brengen.
Ik zeg niet dat je NIKS meer kunt als je kinderen hebt, maar de zorg en het verantwoordelijksheidgevoel is er altijd, waar je ook bent, wat je ook doet.
Meid, nu het nog kan: geniet, ga doen wat anderen van jouw leeftijd doen. NU KAN HET NOG!!!!!
Voor de duidelijkheid: Mijn kinderen zijn echt schatten, ik zou ze voor geen goud willen missen.Waarom kon het voor jou nu, 9 jaar later pas dan?
dinsdag 17 mei 2011 om 14:36
hier een beetje zelfde man en ik denk zelfde situatie als Topic opener
ik 19 jaar hij 28 maar geen kinderen van zichzelf ik 2 maand zwanger
relatie redelijk totdat kindje geboren werd, toen dochter 1,5 was uiteindelijk vertrokken.
man was compleet doorgeslagen
ondertussen ben ik 27 en heb ik nog 2 kinderen gekregen met mijn huidige man dus nog steeds bewust jong moeder.
maar ik ben ook nog steeds doorgegaan met studeren en werken
het kan wel samen
in geval van topic opener ik denk dat je een zelfde soort man hebt getroffen.
denk er goed over na het huis uit willen bij je ouders weg is heeeeeeeel wat anders dan samen willen wonen een zwanger willen worden
als vrouw loop je niet meer weg voor je kinderen maar als man des te makkelijker heb ik gemerkt.
ik 19 jaar hij 28 maar geen kinderen van zichzelf ik 2 maand zwanger
relatie redelijk totdat kindje geboren werd, toen dochter 1,5 was uiteindelijk vertrokken.
man was compleet doorgeslagen
ondertussen ben ik 27 en heb ik nog 2 kinderen gekregen met mijn huidige man dus nog steeds bewust jong moeder.
maar ik ben ook nog steeds doorgegaan met studeren en werken
het kan wel samen
in geval van topic opener ik denk dat je een zelfde soort man hebt getroffen.
denk er goed over na het huis uit willen bij je ouders weg is heeeeeeeel wat anders dan samen willen wonen een zwanger willen worden
als vrouw loop je niet meer weg voor je kinderen maar als man des te makkelijker heb ik gemerkt.
