Kinderen
alle pijlers
Bewust single moeder (K.I.)
donderdag 30 september 2010 om 20:00
Op dit moment ben ik bezig met het lange proces om bewust single moeder te worden via een anonieme donor. Ik ben benieuwd naar verhalen van vrouwen die dit proces kennen; de psychologische onderzoeken en wat ik daar van moet verwachten, de behandeling zelf natuurlijk en alles wat daarna komt.
Ik krijg veel steun uit mijn omgeving, maar helaas ook veel negatief, vooral omdat iedereen me te jong vindt (ik wordt 29 binnenkort), hoe kan ik daar het beste mee omgaan?
Uiteraard heb ik lang en goed nagedacht voor ik dit besluit nam, maar advies en tips van single moeders is natuurlijk altijd welkom!
Ik krijg veel steun uit mijn omgeving, maar helaas ook veel negatief, vooral omdat iedereen me te jong vindt (ik wordt 29 binnenkort), hoe kan ik daar het beste mee omgaan?
Uiteraard heb ik lang en goed nagedacht voor ik dit besluit nam, maar advies en tips van single moeders is natuurlijk altijd welkom!
donderdag 30 september 2010 om 20:30
Ik woon vlakbij de belgische grens en het dichtsbijzijnde ziekenhuis die deze behandeling doet is in belgië, daar werken ze alleen met anonieme donoren, via een donorbank.
Ik kan inderdaad nog een paar jaar wachten, maar aangezien ik al een paar jaar single ben, niet verwacht dat daar verandering in komt en gewoon voel dat ik klaar ben voor een gezin, heb ik besloten deze weg in te slaan. Als ik over een paar jaar zou inzien dat ik nog steeds niet de man van m'n dromen gevonden heb, zou ik ook al gewoon een kindje kunnen hebben.
Banba, bedankt voor de tip, ga zeker dat topic even bekijken!
Ik kan inderdaad nog een paar jaar wachten, maar aangezien ik al een paar jaar single ben, niet verwacht dat daar verandering in komt en gewoon voel dat ik klaar ben voor een gezin, heb ik besloten deze weg in te slaan. Als ik over een paar jaar zou inzien dat ik nog steeds niet de man van m'n dromen gevonden heb, zou ik ook al gewoon een kindje kunnen hebben.
Banba, bedankt voor de tip, ga zeker dat topic even bekijken!
donderdag 30 september 2010 om 21:39
Ik ben 30 en ook al een aantal jaren single. Ik denk hier ook wel eens over na maar niet nu al. Er zijn, spreek ik voor mezelf, nog zoveel kanten waarvan ik weet/verwacht dat zoiets heel moeilijk zal worden. Dan heb ik het over een baan, huis, kosten, halen/brengen opvang ed. Ik overweeg deze zware stap nog niet maar ik stel mezelf weleens de vraag of ik het over een paar jaar zou doen als ik nog alleen zou zijn.
Ik wil je succes wensen!
Ik wil je succes wensen!
donderdag 30 september 2010 om 21:40
quote:keedy schreef op 30 september 2010 @ 20:16:
Uiteraard is het jou leven en bepaal jij hoe je dat leeft. Toch ben ik oprecht heel erg nieuwsgierig waarom je dit traject ingaat terwijl je pas 28 bent. Waarom nog niet even een paar jaar wachten?Dan ga je er vanuit dat alleenstaand moederschap een 'tweede keus' is. Ik ben ook op mijn 29e aan dat traject begonnen, omdat ik helemaal niet samen met een partner kinderen wilde.
Uiteraard is het jou leven en bepaal jij hoe je dat leeft. Toch ben ik oprecht heel erg nieuwsgierig waarom je dit traject ingaat terwijl je pas 28 bent. Waarom nog niet even een paar jaar wachten?Dan ga je er vanuit dat alleenstaand moederschap een 'tweede keus' is. Ik ben ook op mijn 29e aan dat traject begonnen, omdat ik helemaal niet samen met een partner kinderen wilde.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 30 september 2010 om 21:58
Tattoovlinder, als je eenmaal je kind hebt, hoe ga je dan over een jaar of 16 de vraag beantwoorden wie zijn/haar vader is? En de vraag waar jouw kind moet beginnen met zijn/haar zoektocht naar zijn/haar vader? En als je die vraag dan niet kunt beantwoorden, hoe ga je dan reageren op de vraag van je kind waarom je een kind op de wereld hebt gezet waarvan je van te voren wist dat het nooit dat deel van zijn/haar roots zal kunnen terugvinden?
donderdag 30 september 2010 om 22:08
quote:Joyce48 schreef op 30 september 2010 @ 21:58:
Tattoovlinder, als je eenmaal je kind hebt, hoe ga je dan over een jaar of 16 de vraag beantwoorden wie zijn/haar vader is? En de vraag waar jouw kind moet beginnen met zijn/haar zoektocht naar zijn/haar vader? En als je die vraag dan niet kunt beantwoorden, hoe ga je dan reageren op de vraag van je kind waarom je een kind op de wereld hebt gezet waarvan je van te voren wist dat het nooit dat deel van zijn/haar roots zal kunnen terugvinden?
En als het kind dat niet wil?
Wat een aannames en vooroordelen zeg.
Tattoovlinder, als je eenmaal je kind hebt, hoe ga je dan over een jaar of 16 de vraag beantwoorden wie zijn/haar vader is? En de vraag waar jouw kind moet beginnen met zijn/haar zoektocht naar zijn/haar vader? En als je die vraag dan niet kunt beantwoorden, hoe ga je dan reageren op de vraag van je kind waarom je een kind op de wereld hebt gezet waarvan je van te voren wist dat het nooit dat deel van zijn/haar roots zal kunnen terugvinden?
En als het kind dat niet wil?
Wat een aannames en vooroordelen zeg.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 30 september 2010 om 22:13
Vooroordelen? Aannames? Waar dan?
Sommige kinderen hebben geen behoefte om hun biologische vader te vinden, andere kinderen wel. Dat is iets wat je van te voren absoluut niet kunt inschatten. En als een kind wél contact zou willen maar de moeder heeft door haar eigen keuze die weg afgesneden, heeft ze haar kind al bij voorbaat iets heel essentieels afgenomen .....
Sommige kinderen hebben geen behoefte om hun biologische vader te vinden, andere kinderen wel. Dat is iets wat je van te voren absoluut niet kunt inschatten. En als een kind wél contact zou willen maar de moeder heeft door haar eigen keuze die weg afgesneden, heeft ze haar kind al bij voorbaat iets heel essentieels afgenomen .....
donderdag 30 september 2010 om 22:17
quote:Joyce48 schreef op 30 september 2010 @ 22:13:
Vooroordelen? Aannames? Waar dan?
Sommige kinderen hebben geen behoefte om hun biologische vader te vinden, andere kinderen wel. Dat is iets wat je van te voren absoluut niet kunt inschatten. En als een kind wél contact zou willen maar de moeder heeft door haar eigen keuze die weg afgesneden, heeft ze haar kind al bij voorbaat iets heel essentieels afgenomen .....Jij vindt het iets heel essentieels, ik vind het een detail. Mijn kinderen weten vanaf hun geboorte niet beter dan dat ze geen vader hebben, dat is niet te vergelijken met kinderen die wel ergens een vader hebben die bijv ooit weggegaan is.
Vooroordelen? Aannames? Waar dan?
Sommige kinderen hebben geen behoefte om hun biologische vader te vinden, andere kinderen wel. Dat is iets wat je van te voren absoluut niet kunt inschatten. En als een kind wél contact zou willen maar de moeder heeft door haar eigen keuze die weg afgesneden, heeft ze haar kind al bij voorbaat iets heel essentieels afgenomen .....Jij vindt het iets heel essentieels, ik vind het een detail. Mijn kinderen weten vanaf hun geboorte niet beter dan dat ze geen vader hebben, dat is niet te vergelijken met kinderen die wel ergens een vader hebben die bijv ooit weggegaan is.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
donderdag 30 september 2010 om 22:23
donderdag 30 september 2010 om 22:39
quote:Solomio schreef op 30 september 2010 @ 21:40:
[...]Dan ga je er vanuit dat alleenstaand moederschap een 'tweede keus' is. Ik ben ook op mijn 29e aan dat traject begonnen, omdat ik helemaal niet samen met een partner kinderen wilde.Ja, dat klopt. Dat is ook subjectief. Voor mij persoonlijk zou het ook 2e keus zijn. Ik zou het wellicht ook doen als ik altijd alleen zou blijven, maar zou er in eerste instantie niet voor kiezen, ik doe het liever samen met een partner. Maar dat is mijn mening en vanuit deze gedachte getypt idd.
[...]Dan ga je er vanuit dat alleenstaand moederschap een 'tweede keus' is. Ik ben ook op mijn 29e aan dat traject begonnen, omdat ik helemaal niet samen met een partner kinderen wilde.Ja, dat klopt. Dat is ook subjectief. Voor mij persoonlijk zou het ook 2e keus zijn. Ik zou het wellicht ook doen als ik altijd alleen zou blijven, maar zou er in eerste instantie niet voor kiezen, ik doe het liever samen met een partner. Maar dat is mijn mening en vanuit deze gedachte getypt idd.
donderdag 30 september 2010 om 22:42
Het is geen aanname, het is het recht van ieder kind, neergelegd in artikel 7 van het Verdrag inzake de rechten van het kind, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 20 november 1989:
7. Naam en nationaliteit
Elk kind heeft vanaf zijn geboorte recht op een naam. Ook heeft ieder kind het recht een nationaliteit te verwerven en, voorzover dat mogelijk is, het recht te weten wie zijn ouders zijn en door hen te worden verzorgd.
7. Naam en nationaliteit
Elk kind heeft vanaf zijn geboorte recht op een naam. Ook heeft ieder kind het recht een nationaliteit te verwerven en, voorzover dat mogelijk is, het recht te weten wie zijn ouders zijn en door hen te worden verzorgd.
donderdag 30 september 2010 om 22:43
quote:Solomio schreef op 30 september 2010 @ 22:17:
[...]Jij vindt het iets heel essentieels, ik vind het een detail. Mijn kinderen weten vanaf hun geboorte niet beter dan dat ze geen vader hebben, dat is niet te vergelijken met kinderen die wel ergens een vader hebben die bijv ooit weggegaan is.En toch, jij kunt nu niet garanderen dat je kinderen het later als een detail zien. Je weet niet hoe het zal gaan als ze straks volwassen zijn (ik ga er even vanuit dat dat nu nog niet is? Of mag ik die aanname niet doen ) Misschien vinden zij het dan wel essentieel om te weten wie hun vader is, waar ze vandaan komen. Ik zou het niet leuk vinden als ik niet weet uit wie ik ben ontstaan, maar goed is wederom mijn persoonlijke mening, daar zul jij het wel niet mee eens zijn
[...]Jij vindt het iets heel essentieels, ik vind het een detail. Mijn kinderen weten vanaf hun geboorte niet beter dan dat ze geen vader hebben, dat is niet te vergelijken met kinderen die wel ergens een vader hebben die bijv ooit weggegaan is.En toch, jij kunt nu niet garanderen dat je kinderen het later als een detail zien. Je weet niet hoe het zal gaan als ze straks volwassen zijn (ik ga er even vanuit dat dat nu nog niet is? Of mag ik die aanname niet doen ) Misschien vinden zij het dan wel essentieel om te weten wie hun vader is, waar ze vandaan komen. Ik zou het niet leuk vinden als ik niet weet uit wie ik ben ontstaan, maar goed is wederom mijn persoonlijke mening, daar zul jij het wel niet mee eens zijn
donderdag 30 september 2010 om 23:12
quote:keedy schreef op 30 september 2010 @ 22:43:
[...]
En toch, jij kunt nu niet garanderen dat je kinderen het later als een detail zien. Je weet niet hoe het zal gaan als ze straks volwassen zijn (ik ga er even vanuit dat dat nu nog niet is? Of mag ik die aanname niet doen ) Misschien vinden zij het dan wel essentieel om te weten wie hun vader is, waar ze vandaan komen. Ik zou het niet leuk vinden als ik niet weet uit wie ik ben ontstaan, maar goed is wederom mijn persoonlijke mening, daar zul jij het wel niet mee eens zijn Je kunt niks garanderen, jij niet, ik niet, niemand. Mijn oudste is 12 en heeft al aangegeven dat hij niet geïnteresseerd is in de donor. En dat kan best nog veranderen, tuurlijk.
[...]
En toch, jij kunt nu niet garanderen dat je kinderen het later als een detail zien. Je weet niet hoe het zal gaan als ze straks volwassen zijn (ik ga er even vanuit dat dat nu nog niet is? Of mag ik die aanname niet doen ) Misschien vinden zij het dan wel essentieel om te weten wie hun vader is, waar ze vandaan komen. Ik zou het niet leuk vinden als ik niet weet uit wie ik ben ontstaan, maar goed is wederom mijn persoonlijke mening, daar zul jij het wel niet mee eens zijn Je kunt niks garanderen, jij niet, ik niet, niemand. Mijn oudste is 12 en heeft al aangegeven dat hij niet geïnteresseerd is in de donor. En dat kan best nog veranderen, tuurlijk.
The most common reason people fail in life: They're just not good enough.
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 12 van de Extremely Demotivational Calendar
vrijdag 1 oktober 2010 om 12:16
quote:Joyce48 schreef op 30 september 2010 @ 22:42:
Het is geen aanname, het is het recht van ieder kind, neergelegd in artikel 7 van het Verdrag inzake de rechten van het kind, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 20 november 1989:
7. Naam en nationaliteit
Elk kind heeft vanaf zijn geboorte recht op een naam. Ook heeft ieder kind het recht een nationaliteit te verwerven en, voorzover dat mogelijk is, het recht te weten wie zijn ouders zijn en door hen te worden verzorgd.
En "helaas" bij anoniem donorschap is dat niet mogelijk.
Ben er persoonlijk vóór dat een kind opgroeit bij een ouder, die er psychologische testen voor heeft af moeten leggen, alle voors en tegens uitgebreid heeft bekeken en besproken en dan niet weet wiezijn/haar vader is, dan dat het kind opgroeit met de weet wie zijn/haar vader is, maar ook weet dat die vader er voor gekozen heeft jou niet op te voeden.
Maargoed, dat is mijn mening, en ik weet ook dat mijn mening vast niet de mening van alle nog te baren anonieme donor-kindjes is...
Als ik er zo nog verder over nadenk zou ik dus wel de mogelijkheid willen om mijn kind de vader op te laten zoeken wanneer hij/zei dat wil, maar zou hem zelf verder niet persé willen leren kennen. Of zoiets.
Het is geen aanname, het is het recht van ieder kind, neergelegd in artikel 7 van het Verdrag inzake de rechten van het kind, aangenomen door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties op 20 november 1989:
7. Naam en nationaliteit
Elk kind heeft vanaf zijn geboorte recht op een naam. Ook heeft ieder kind het recht een nationaliteit te verwerven en, voorzover dat mogelijk is, het recht te weten wie zijn ouders zijn en door hen te worden verzorgd.
En "helaas" bij anoniem donorschap is dat niet mogelijk.
Ben er persoonlijk vóór dat een kind opgroeit bij een ouder, die er psychologische testen voor heeft af moeten leggen, alle voors en tegens uitgebreid heeft bekeken en besproken en dan niet weet wiezijn/haar vader is, dan dat het kind opgroeit met de weet wie zijn/haar vader is, maar ook weet dat die vader er voor gekozen heeft jou niet op te voeden.
Maargoed, dat is mijn mening, en ik weet ook dat mijn mening vast niet de mening van alle nog te baren anonieme donor-kindjes is...
Als ik er zo nog verder over nadenk zou ik dus wel de mogelijkheid willen om mijn kind de vader op te laten zoeken wanneer hij/zei dat wil, maar zou hem zelf verder niet persé willen leren kennen. Of zoiets.
anoniem_97276 wijzigde dit bericht op 01-10-2010 12:20
Reden: toevoeging
Reden: toevoeging
% gewijzigd
vrijdag 1 oktober 2010 om 20:47
Ik heb de mogelijkheid dus niet om mijn kindje kennis te laten maken met zijn/haar vader. Dat staat vast en is iets waar ik zeker over heb gedacht en niet zomaar heb aangenomen. Mijn voorkeur ging uit naar de nederlandse manier, maar 't dat gaat gewoon, omdat dat in belgië anders werkt.
Bovendien heb ik zelf als geen ander de ervaring van het hebben van een slechte vader. De jaren dat hij er was, was hij de slechtste vader die je je kunt wensen, en ben het grootste deel dus zonder hem opgegroeid. Daar ben ik niet slechter door geworden.
Iedereen heeft recht op een mening, maar ik ben al 2 jaar bezig met wikken en wegen en ben inmiddels zeker van mijn zaak.
@ alwaysthinkpink; in belgië is het standaard dat je 2 psychologische testen doormoet, de eerste hoop ik voor het einde van dit jaar te hebben.
Bovendien heb ik zelf als geen ander de ervaring van het hebben van een slechte vader. De jaren dat hij er was, was hij de slechtste vader die je je kunt wensen, en ben het grootste deel dus zonder hem opgegroeid. Daar ben ik niet slechter door geworden.
Iedereen heeft recht op een mening, maar ik ben al 2 jaar bezig met wikken en wegen en ben inmiddels zeker van mijn zaak.
@ alwaysthinkpink; in belgië is het standaard dat je 2 psychologische testen doormoet, de eerste hoop ik voor het einde van dit jaar te hebben.
vrijdag 1 oktober 2010 om 21:11
quote:Tattoovlinder schreef op 01 oktober 2010 @ 20:47:
Ik heb de mogelijkheid dus niet om mijn kindje kennis te laten maken met zijn/haar vader. Dat staat vast en is iets waar ik zeker over heb gedacht en niet zomaar heb aangenomen. Mijn voorkeur ging uit naar de nederlandse manier, maar 't dat gaat gewoon, omdat dat in belgië anders werkt.
Bovendien heb ik zelf als geen ander de ervaring van het hebben van een slechte vader. De jaren dat hij er was, was hij de slechtste vader die je je kunt wensen, en ben het grootste deel dus zonder hem opgegroeid. Daar ben ik niet slechter door geworden.
Iedereen heeft recht op een mening, maar ik ben al 2 jaar bezig met wikken en wegen en ben inmiddels zeker van mijn zaak.
@ alwaysthinkpink; in belgië is het standaard dat je 2 psychologische testen doormoet, de eerste hoop ik voor het einde van dit jaar te hebben.Ja, maar al was ie volgens jou nog zo'n slechte vader, je weet dus wel wie hij is en waar je roots liggen en dat vind ik het grote verschil maken.
Ik heb de mogelijkheid dus niet om mijn kindje kennis te laten maken met zijn/haar vader. Dat staat vast en is iets waar ik zeker over heb gedacht en niet zomaar heb aangenomen. Mijn voorkeur ging uit naar de nederlandse manier, maar 't dat gaat gewoon, omdat dat in belgië anders werkt.
Bovendien heb ik zelf als geen ander de ervaring van het hebben van een slechte vader. De jaren dat hij er was, was hij de slechtste vader die je je kunt wensen, en ben het grootste deel dus zonder hem opgegroeid. Daar ben ik niet slechter door geworden.
Iedereen heeft recht op een mening, maar ik ben al 2 jaar bezig met wikken en wegen en ben inmiddels zeker van mijn zaak.
@ alwaysthinkpink; in belgië is het standaard dat je 2 psychologische testen doormoet, de eerste hoop ik voor het einde van dit jaar te hebben.Ja, maar al was ie volgens jou nog zo'n slechte vader, je weet dus wel wie hij is en waar je roots liggen en dat vind ik het grote verschil maken.
zaterdag 2 oktober 2010 om 00:07
Ik ben er niet zo voor om alleen aan een kind te beginnen maar denk wel dat iedereen hier zijn eigen keuze in moet kunnen maken. Wel vind ik het erg goed dat je hier heel bewust mee bezig bent (dit in tegenstelling tot sommige stellen die totaal ondoordacht aan kinderen beginnen).
Wat ik wel ronduit vreselijk vind is dat je bewust kiest voor een anonieme donor. Het is niet voor niets dat zoiets tegenwoordig in Nederland verboden is. Ik vind dat alleen een kind ZELF kan bepalen wat hij/zij wil met de informatie over zijn/haar vader. Dit kan voor kinderen zeer essentieel zijn (het hoeft niet maar het kan). Het is niet aan de moeder om een dergelijke keuze voor haar kind te maken. Door deze keuze ontneem je je kind voor altijd belangrijke informatie over zijn afkomst. Ik vind dat ieder kind het recht heeft om te weten waar hij/zij vandaan komt. Als een kind niets met de informatie wil dan is dat natuurlijk prima. Maar dat is dan wel zijn eigen keuze en niet die van jou.
Verder vraag ik mij ook (oprecht!) af waarom iemand zo'n keuze zou willen maken.
Wat ik wel ronduit vreselijk vind is dat je bewust kiest voor een anonieme donor. Het is niet voor niets dat zoiets tegenwoordig in Nederland verboden is. Ik vind dat alleen een kind ZELF kan bepalen wat hij/zij wil met de informatie over zijn/haar vader. Dit kan voor kinderen zeer essentieel zijn (het hoeft niet maar het kan). Het is niet aan de moeder om een dergelijke keuze voor haar kind te maken. Door deze keuze ontneem je je kind voor altijd belangrijke informatie over zijn afkomst. Ik vind dat ieder kind het recht heeft om te weten waar hij/zij vandaan komt. Als een kind niets met de informatie wil dan is dat natuurlijk prima. Maar dat is dan wel zijn eigen keuze en niet die van jou.
Verder vraag ik mij ook (oprecht!) af waarom iemand zo'n keuze zou willen maken.
zaterdag 2 oktober 2010 om 20:55
@Flowerxxx, Ik kies niet bewust voor een anonieme donor. Mijn voorkeur gaat uit naar de Nederlandse manier, met de mogelijkheid om later de vader te leren kennen. Maar omdat ik de behandeling in België doe, ligt dat anders, daar werken ze alleen met anonieme donoren. Ik heb er heus wel over nagedacht hoe ik dat ooit aan mijn kindje ga uitleggen, en het zal niet makkelijk zijn. Maar een Nederlands ziekenhuis is voor mij zo goed als geen optie en dit zijn nu eenmaal de regels in België.
zondag 3 oktober 2010 om 09:23
@Tattoovlinder: heel veel sterkte en geluk. Ik vind het een hele dappere beslissing. Heb mezelf altijd voorgehouden dat ik dit traject ook mocht verkennen als ik bij een bepaalde leeftijd nog vriendloos was. Is er bij mij uiteindelijk niet van gekomen. Ik ken wel een aantal dames die op deze wijze zwanger zijn geworden. En ik ben van mening dat op deze manier ook kids op de wereld gezet mogen worden. Het is zo'n bewuste keus dat de kids die op deze wijze op de wereld worden gezet heel erg welkom zijn. Fijn idee.
