checken

Het valt me op dat je zegt dat ze er gelukkig uitZIET. Soms kan uiterlijk bedriegen. Praat je wel eens met je dochter over hoe ze zich voelt?

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 14:58

Mijn dochter voelt zich prima bij mij.

Het feit dat je waarschijnlijk imaginaire dochter een wachtwoord op haar telefoon heeft gezet , geeft al aan dat ze het helemaal niet zo prima vindt.

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 15:06

Ze ziet er gelukkig uit.

Wtf, dit is de bloody limit.
Ik geloof geen ene snars van dit verhaal.
Welke moeder zegt nou op de vraag of je kind gelukkig is "ze ziet er gelukkig uit"
Dan heb je echt een steekje los...

Misschien eens een gesprek aangaan met je dochter? Of heb je het daar ook te druk voor?
Man man man

Rektmylife123 schreef: ↑

21-05-2020 21:45

Juist omdat ik hier ook al op zit wil ik niet dat zij op V!VA gaat...

Waarom mag ze er niet op als jij een account hebt? En heeft dat te maken met haar veiligheid of jouw controle over haar?

Ik heb alle 22 pagina's aan comments gelezen en TO is niet goed wijs of een trol. Ik hoop dat je een trol bent maar de situatie die je schetst.. dat is een situatie die sommige mensen helaas echt meemaken en waar ze levenslang de gevolgen van ondervinden en waar je dus niet mee zou moeten spotten.

Mocht het wel echt zijn.. in mijn omgeving heb ik ook een paar leeftijdsgenoten gehad met strenge ouders. 1 vriendin mocht ook vrij weinig, en klom uiteindelijk s nachts uit het raam om seks te hebben in de bosjes met verschillende jongens die in haar buurt rondhingen. Uiteindelijk jong zwanger geraakt door 'de liefde van haar leven', ze zijn uiteraard niet meer samen en zij woont weer bij haar ouders.

Vriendin 2 had ook zeer bezorgde ouders. Zij had wat meer vrijheden als jouw dochter, maar als we een dagje met onze vriendengroep naar een pretpark gingen, gingen wij allemaal met het OV en zij werd gebracht door haar ouders tot aan de ingang, en ook weer opgehaald op een vooraf bepaalde tijd. Verder waren haar ouders ook zeer streng over met wie ze omging en een bijbaantje was ook uit den boze. Verder mocht ze geen druppel drinken, of met ons naar de pub waar we gewoon hele avonden zaten te kletsen over van alles met een biertje erbij. Zodra ze 18 was, is ze dus meteen op kamers gegaan, want vanaf 18 jaar mocht ze ook alles. Resultaat was een paar keer coma zuipen en een keer weer bij bewustzijn komen bij een vreemde jongen in bed, waarvan ze niet eens de naam wist. Ze had wel flinke pijn en vaginaal bloedverlies. Maar zo naïef als ze is denkt ze nog steeds dat die vreemde jongen dat vast niet gedaan heeft. Zij heeft overigens geen contact meer met haar ouders.

Een jongen die ik ken werd op zijn 15e ineens door zijn ouders beticht van autisme. Hij lag ineens wel een dwars, dat moest autisme zijn. Geestelijke mishandeling volgde (complete controle over het leven). Hij had ook een bijbaantje maar zijn moeder beheerde zijn rekening, en hij kreeg elke week 5 euro van zijn eigen loon als zakgeld. Daar kwam hij uiteindelijk tegen in opstand, en daarop werd hij op zijn 16e het huis uit gezet. Hij moest begeleid wonen. En heeft er voor gekozen geen contact meer te willen met zijn bemoeizuchtige ouders.

Aan de andere kant sta ik: zo'n puber die werd vrijgelaten. Ik ging waar ik wilde, liet weten hoe laat ik ongeveer thuis zou zijn, maar als ik dacht dat het later zou worden, liet ik dat ook weten. Ze wisten ook altijd waar ik was, want ook dat liet ik ze uit mezelf weten. Mijn ouders gunden mij de vrijheid om leuke dingen te doen. Mijn vader bood regelmatig aan om mij weg te brengen naar de kroeg als ik heb plan had om daar heen te gaan, wat ik wel fijn vond want dat scheelde mij weer fietsen. Ik kreeg dan vaak ook een paar tientjes om een rondje van te geven in de kroeg en om de taxi naar huis te nemen, al haalde hij me soms zelf op. Ik vond alles prima, en mijn ouders ook. Mijn vader bleef wel altijd wakker tot ik thuis was. Ik was 14 toen ik met een vriendin met de trein alleen naar Amsterdam ging. Dagje shoppen en ons eerste concert. Ik was 17 toen ik 2 keer alleen naar het buitenland op vakantie ging. Eerder mocht ik wel, maar ik vond vakantie met mijn ouders ook heel leuk. Ik ben op mijn 18e uit huis gegaan en aan de andere kant van het land gaan wonen in een eigen appartementje, met volledige steun van mijn ouders. Ik heb daar alles zelf voor geregeld, opleiding, werk en het huis. Dat ik dat kon kwam omdat ik al heel lang veel dingen zelf deed en dus best zelfstandig was. Ik kreeg daar de kans voor. Als werkende student ging ik minder uit. Drank was sowieso niet per se interessant omdat ik al een paar jaar (met mate) dronk. De band met mijn ouders is nog altijd super. Ik blijf er regelmatig logeren, intussen met man en kind. Als ik denk aan wat ik wil voor mijn kind, is dat met 1000% de soort opvoeding die ik heb gehad en niet de opvoeding van mijn vriend(innen). Ik was op mijn 18e klaar om zelf de wijde wereld in te trekken, me bewust van alle gevaren omdat daarover thuis open over werd gepraat. Omdat een open gesprek meer doet dan een dictatoriaal regime. En omdat ik zelf ook mijn eigen fouten heb kunnen maken binnen bereik van mijn ouders. Betekend overigens niet dat ik altijd alles verteld aan mijn ouders hoor. Als mijn moeder mijn kamer binnenkwam drukte ik ook mijn MSN gesprekken even weg. Niet omdat het nou zo stiekem was wat ik allemaal aan het bespreken was, maar omdat dat gewoon privé was en is.

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 16:27

Veiligheid, het is een niet zo fijne ervaring voor haar als ik alleen maar kritiek ontvang.

Nee, jij vindt het niet fijn als zij ziet dat jij zoveel kritiek krijgt. Want dan zou je dochter wel eens kunnen gaan denken dat het niet normaal is dat haar telefoon gecontroleerd wordt, dat ze geen bijbaantje heeft, geen hobby’s, geen vriendinnen buiten school ziet, dat haar vriendje eerst op audiëntie moet komen. Ze zou er eens achter kunnen komen dat jij haar voor geen millimeter vertrouwd.

Straks gaat ze het aan de ouders van die vriendin vertellen, of aan de mentor. Dat is natuurlijk niet de bedoeling, want dan ben jij de controle kwijt.

Dus het is niet voor haar dat ze niet op het forum mag, maar voor jou. Omdat het voor jou niet fijn zou zijn.

To, als je echt het beste voor hebt met je kind en goede bedoelingen hebt vind ik dat je de 22 pagina’s aan comments serieus moet nemen. Soms is het moeilijk om fouten onder ogen te zien, dat snap ik. Als ik kinderen zou hebben en een bepaalde opvoedingsstijl zou hebben waar veel mensen commentaar op zouden hebben zou ik ook schrikken. Maar ik zou het wel serieus nemen en er over nadenken, ongeacht of ik het er in de eerste instantie mee eens ben of niet. Zeker als ik zou horen dat mensen met dezelfde situatie zich onveilig hebben gevoeld.

Als ouders ben je verplicht om je kind een goede opvoeding en veilige thuisbasis te geven. Soms moet je daarvoor naar jezelf kijken.

Ik zou je ten zeerste aanraden om echt in gesprek te gaan met je kind en haar gevoel serieus te nemen. Je geeft zelf aan je opvoeding niet als onveilig te hebben ervaren. Dat hoeft niet voor je kinderen ook zo te zijn, want zij zijn niet jou. Hoe weet je dat je kinderen dit niet zo ervaren? Je kind is een eigen persoon en niet van jou.

Wat vind jij daarvan TO?

Fijn ook voor je dochter dat je blijkbaar NUL vertrouwen in dr hebt.....Mijn pubers; 17 en 14 jaar zagen me aan komen.....(en gelijk hebben ze)

Aarbei123 schreef: ↑

22-05-2020 15:08

Het valt me op dat je zegt dat ze er gelukkig uitZIET. Soms kan uiterlijk bedriegen. Praat je wel eens met je dochter over hoe ze zich voelt?

Hoe zei ze dat zo mooi:” Ik heb belangrijker dingen te doen dan naar de bezwaren van haar te luisteren.”

Denk dus van niet

Dubbel

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 17:06

Wel, het is vervelend voor haar als ze ziet welke absurde beledigingen hier worden gebruikt dus ja , en het is geen forum voor 16-jarige meiden, dan gaat ze maar naar girlscene ofzo, speciaal voor haar leeftijd.

Heb even gekeken maar de genoemde sekstopics zouden hier ook zo geplaatst kunnen worden.

Ik vind het veelzeggend dat je niet op mijn vraagt reageert to. Hopelijk denk je er wel over na, praat je met je dochter om erachter te komen of ze er alleen maar gelukkig uit ZIET of dat ook IS en hopelijk durft je dochter voor haarzelf te kiezen.

LoveDobby schreef: ↑

22-05-2020 17:23

Hoe zei ze dat zo mooi:” Ik heb belangrijker dingen te doen dan naar de bezwaren van haar te luisteren.”

Denk dus van niet

Nou inderdaad ...

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 17:34

Ik heb het over de leeftijd, girlscene past qua leeftijd perfect bij haar, viva niet.

Viva is 16+ dus daar heeft ze de perfecte leeftijd voor.

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 17:58

Hoe ik dat weet? Door gewoon even te kijken naar haar, ze ziet er gelukkig uit, is blij en is lekker ontspannen. Geen enkel teken van onveiligheid te bekennen bij haar.

Ze durft niet anders...
En normale moeders praten met hun kinderen en hebben een vertrouwensband en weten wat er in hun kind omgaat, die hoeven dus niet te kijken naar de buitenkant.
Maar jij hebt geen idee, want er is geen vertrouwen en respect bij jou.

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 18:19

Ik hoef niet naar haar domme protesten te luisteren, ik geef haar geen aandacht omdat zij zo graag aandacht zoekt en wilt protesteren tegen de regels. Dan gaat ze maar naar het malieveld toe als ze zo graag wilt protesteren. ze is al een grote meid maar ze moet wel het concept ''gewoon luisteren'' snappen...

Als je 6 bent nog net. Maar daar begint het overleggen en samen zoeken naar de balans om te leren. Met 16 jaar nog zo controleren, dan ben je in de opvoeding stil blijven staan. Je rol van ouder verschuift normaal gesproken van ouder naar begeleider/mentor. Ongeveer vanaf de leeftijd van je dochter. Zodat ze leert om uit te vliegen en niet keihard neer te storten.

Jij hebt haar vleugels vastgeplakt en met 18 maak je ze los en dondert haar het nest uit. Zal ze dan in een keer weten hoe te vliegen denk je, of stort ze keihard ter aarde?

Rektmylife123 schreef: ↑

22-05-2020 18:14

Vertrouwen: Ze mag altijd bij mij komen en dan geef ik haar advies enzo dus zij kan mij zeker vertrouwen.
Respect: Ik heb respect voor haar en zij heeft respect voor mij.

Hoe kan ze jou vertrouwen als jij dat niet bij haar doet?