Clomid, wie ook?

Bij deze het nieuwe deel!

He meiden,



Carpe Diem, balen dat de SLT niet goed was, maar inderdaad wat Gemini zegt, niet teveel van aantrekken hoor. Er zijn ziekenhuizen die de test niet eens meer doen omdat het niet betrouwbaar is. Van clomid zou je slijmvlies slechter kunnen worden, maar ik dacht dat dat alleen het slijmvlies in je baarmoeder was. Ga je nu dan IUI met clomid doen? Of ga je spuiten? Dat heeft minder invloed op je slijmvlies en zou dan misschien zonder IUI werken? Positief blijven hoor, bij VrouwvanM is het met IUI ook gelukt!



Gemini, jammer dat er nog geen ei te zien was! Hopelijk lukt het met de verhoging wel! Is de kans op een cyste groter als de dosis hoger is?



Gansje, alles nog redelijk rustig? Kunnen best indalingsweeen geweest zijn denk ik... maar ja, jij bent de eerste hier die het ervaart! Raar he, dat het in principe elk moment kan komen maar ook nog 3 weken kan duren... volgens mij gaat de tijd erg langzaam, of niet?



Ik ben blij dat het weekend is, deze week viel me best zwaar, wordt een beetje stijfjes van lang zitten achter m'n bureau, maar van lopen krijg ik snel rugpijn. Hopelijk blijf het een beetje zo gaan (of beter), want ik was nog wel van plan om nog 11 weken te werken... jeetje wat klinkt dat lang! Ik vind mijn werk gewoon erg leuk en vind het leuk om met mijn collega's te werken, moet er niet aan denken dat ik bv. over een paar weken thuis zou komen te zitten. Maar het zal ook allemaal wel meevallen, als het erger wordt kan ik altijd nog een paar uur per dag minder werken, dat lijkt me dan wel weer lekker

De afgelopen dagen weer wat last van mijn buik, maar bedacht me ook dat het alweer bijna een week geleden is dat ik voor een grote boodschap naar de wc was geweest. Vanmiddag kwam er wel een beetje, maar er zit nog veel meer...

Mijn tepels zijn de afgelopen dagen ook weer erg gevoelig, doen soms echt pijn, alsof ze verbrand zijn ofzo. Zitten ook een soort kloofjes in, ze zien er echt heel anders uit dan voor ik zwanger was. Ik weet niet of het normaal is en of dat betekent dat ik bij borstvoeding ook snel kloven krijg. Ik zal het woensdag bij de verloskundige wel even vragen, of is dat niet een vraag voor haar?

Verder ben ik vooral nog altijd heel erg gelukkig! Maar zo aan het eind van de week heb ik het nu wel even gehad...



Fijn weekend iedereen, ondanks de niet zo heel goede berichten. Probeer er toch van te genieten, het wordt lekker weer geloof ik. En ik blijf voor jullie duimen natuurlijk! Hoe verder ik zwanger ben, hoe makkelijker ik praten heb vind ik. Maar ik wou echt dat ik wat kon doen voor jullie om snel zwanger te worden



Liefs,

Snoopy

He meiden,



Carpe Diem, fijn dat je er toch een positieve draai aan hebt weten te geven! Geruststellend denk ik voor jezelf dat je gaat spuiten, wel fijn dat ze daar snel op over gaan. Je zorgen over die kijkoperatie kan ik me wel voorstellen, ik kan me die angst nog goed herinneren toen na de operatie de gynaecoloog aan mijn bed kwam, was zo bang voor slecht nieuws! Maar pffffffff alles was goed gelukkig, ik moest het daarna nog wel even aan mijn vriend navragen, was nog een beetje duf van de narcose



Gemini, ik hoop echt dat je lichaam een beetje normaal reageert op de verhoging. Kunnen ze met pregnyl er niet voor zorgen dat je ei wel op tijd springt en niet doorgroeit? Maar ja, als dat zo was, had je natuurlijk nooit cystes gehad, maar het klinkt wel logisch wat ik denk, toch?



Gansje, alles rustig? Nog maximaal 3 weken! Maar ik hoop voor je binnen een week



Gisteren voelde ik me echt beroerd, weer veel te veel gedaan (gewinkeld...) en last mijn rug. Daarna weer last van mijn darmen erbij en een zenuw die volgens mij een beetje klem zat. Na een gang naar de wc vanmorgen ging het gelukkig weer een stuk beter! De baby had gister een rustig dagje, maar vanochtend was ik even tv aan het kijken met mijn handen losjes op mijn buik, dat zit nou eenmaal lekker. Maar kreeg me toch een trap! Echt geweldig! Daarna mijn hand stevig op mijn buik geduwd en de kleine schopte heel hard tegen mijn hand, daarna nog tegen de hand van mijn vriend (meestal stopt de kleine dan met schoppen, een beetje papa pesten ). Dus mijn dag begon echt heel erg goed! Ik vind het echt zo raar! Mijn vriend heel droog: dat is niet raar, er zit een kind in je buik. Ja, dat is waar, maar toch, ik vind het echt ongelooflijk.

Vandaag huis een beetje opgeruimd, de was aan het wegwerken en geboorte gedichtjes aan het lezen op internet, voor wat inspiratie. Het kaartje zijn we trouwens uit, we moeten wel dubbel bestellen, omdat de ene voor een meisje is, de ander voor een jongen. Maar we hoeven dan alleen de verzendkosten te betalen van de kaartjes die we niet gaan gebruiken.



Fijne dag nog iedereen!



Liefs,

Snoopy

He Gem, dat gaat de goede kant op! Hopen op 20x20 dan maar donderdag!!! Ik ga weer lekker door met nog iets harder duimen!



Volgens mij voel ik de baby veel vaker en harder dan volgens de boekjes, zeker met placenta aan de voorkant. Vind het helemaal niet erg hoor



Vandaag bij de schoonheidsspecialiste geweest, anderhalf uur, daarna naar yoga, ook anderhalf uur. Ben heeeeeeeeeeeeeeeeeeeelemaaaaaaaaaaaaaal ontspannen nu. Zo maar lekker bedje in duiken, morgen (te) vroeg weer op.

Woensdag naar de verloskundige, vind het altijd toch een beetje spannend, ook al heb ik het idee dat alles goed gaat, je weet maar nooit. Ben wel benieuwd of ik nu weer mijn eigen verloskundige krijg, er zitten er 4 in het team en ik wil ze wel allemaal gezien hebben voor de bevalling (is ook hun bedoeling hoor), wil dan geen vreemde aan mijn bed geloof ik...



Gansje, meldplicht ! Hopelijk alles goed met je?



Liefs,

Snoopy

Ik moest een beetje wennen aan yoga, maar nu vind ik het wel lekker, inderdaad helemaal ontspannen en oefeningen zijn ook lekker rustig en vooral nu ook om goed te kunnen ontspannen en voor een goede houding. En wat technieken om te puffen, maar die zijn ook wel handig voor als je gewoon buikpijn hebt. En ik vind het nu vooral erg lekker, even anderhalf uur alleen met je lichaam en baby bezig zijn, het dagelijks leven is al druk genoeg.



Vandaag weer halve dag vrij genomen, gister ook al. Maar vandaag erg last van mijn buik en darmen gehad, wist niet meer hoe ik moest staan, lopen of zitten Dus was ook blij dat ik om 11 uur naar huis kon, heb in bed gelegen en lekker geslapen, was de enige houding die een beetje ging, dan hebben je darmen wat meer ruimte. Mijn buik voelde vanochtend heel zwaar en dat drukt dan lekker op je darmen, mijn banden waren volgens mij ook aan het protesteren (af en toe weet ik ook niet meer wat ik nou voel hoor....). Gelukkig voel ik me nu weer een stuk beter, morgen naar de verloskundige, even navragen, want hoe die buikpijn nou komt? Misschien wat tips vragen van wat ik het beste kan eten, ik eet geen uien en scherpe kruiden meer, dus dat kan het niet zijn. Heb vanavond maar yakult gehaald, misschien is dat ook wel goed.

Toen ik wakker was, even babyblaadjes gelezen, ik dacht, even lekker zwijmelen. Lees ik een verhaal van een kindje dat met 28 weken geboren is, nee, daar wordt je vrolijk van als je je al niet lekker voelt Is wel goed afgelopen, maar ik moet er niet aan denken om al over 3 weken te bevallen, die kleine moet nog lekker blijven zitten voorlopig! Zat vanmiddag echt even te huilen erom... nu ik me beter voel is het vertrouwen er gelukkig weer. Als morgen alles goed is, ben ik ook weer even gerustgesteld. Het zullen ook wel normale gevoelens zijn en zolang alles goed gaat, vind ik het ook niet erg. Maar niet teveel bij nadenken wat er allemaal fout zou kunnen gaan.



Liefs,

Snoopy

He meiden,



Carpe Diem, ik snap wel dat je echt iets hebt van, ik zal nu ook wel niet zwanger zijn. Hopelijk klopt dat gevoel niet! En anders weer een stapje verder, waarbij de kans om zwanger te worden weer een stuk groter is. Ik snap je angst voor de operatie ook wel, maar probeer er vooral vanuit te gaan dat je weer een stukje verder bij zwanger worden bent.



Gemini, wat goed zeg, een mooi ei! Ik vind het toch altijd weer heel spannend om te hier te gaan kijken als ik weet dat iemand voor controle naar het ziekenhuis is geweest. Ben benieuwd naar 1 oktober, hopelijk ga je zwanger naar de afspraak! En anders ben ik heel benieuwd wat ze nu verder willen gaan doen.



Bij de verloskundige gister was alles goed, ze kon ook voelen dat de kleine met zijn/haar hoofd rechtsonder lag, vind het knap hoor. Maar hij/zij is nogal beweeglijk, dus je weet nooit hoe het ligt. Ik probeer het af en toe te voelen, maar ik kan alleen maar de voetjes voelen als het schopt. Van de 4 verloskundigen heb ik er nu 3 gezien, ik vond deze de minst aardige, een beetje betweterig kwam ze over. Mijn voorkeur gaat tot nu toe uit naar degene die de echo heeft gedaan, is de moeder van degene die ik de eerste 3 keer heb gehad. Nog 1 te gaan, die schijnt ook heel aardig te zijn. Maar ach, als de bevalling begint heb ik toch niets te kiezen en ben ik allang blij denk ik dat er een verloskundige aan mijn bed staat!

Vandaag veel last van mijn rug, ik was na mijn werk even aar de stad geweest, maar ik was er nog maar net of het deed al heel erg pijn. Carpe Diem, het klopt dat ik inderdaad dat ik veel rekening hou met hoe ik me voel, maar ik denk dat ik weinig keus heb. In de eerste plaats omdat ik wil dat de baby het goed heeft en ik denk dat het daarom belangrijk is dat het met mezelf goed gaat. Ten tweede omdat ik zelf ook geen zin heb om nu (al) de zieketewet in te gaan, ik vind het veel te leuk om nog te werken en ik ben straks lang genoeg thuis. Als ik nu teveel van mezelf eis, kan ik straks helemaal niets meer en dan zal ik me alleen maar beroerder voelen. Gelukkig is mijn vriend heel meelevend, als ik bijvoorbeeld na mijn werk alleen nog maar in bed zou liggen, zou hij het ook best vinden en zich zorgen maken of ik me wel vermaak. Het is echt een schat

Gelukkig geniet ik ook vooral van mijn zwangerschap, ik vind het nog steeds iets heel erg bijzonders. Maar ik begin nu toch wel een beetje af te tellen, als mijn klachten nog erger worden, denk ik dat ik echt ga uitkijken naar de bevalling. Ach, is de pijn gelukkig nog ergens goed voor (wel onder de voorwaarde dat de pijn na de bevalling zo goed als weg is natuurlijk )



Wat ik echt heel erg jammer vind, we krijgen de hond van mijn ouders op bezoek en die hond houdt heel erg van beweging, mijn ouders iets minder (niet helemaal de juiste hond voor hun, maar goed...). Dus als ze bij ons is, loop ik elke dag een paar uur met haar. Dat gaat nu dus echt niet lukken, ik vind het echt heel sneu voor het beestje. Mijn vriend wil veel in het huis doen, we willen/moeten het over 2 maanden toch zo goed als af hebben en ik kan ook al niet helpen. En zondag gaat hij hockeyen, dus het zit er ook niet in dat hij lang met de hond gaat wandelen. We gaan zaterdagochtend vroeg wel even lekker in het bos wandelen met haar, maar niet al te lang dus helaas. Ik ga denk ik wel even kijken voor zo'n ding op de fiets, waar je de riem aan vast kan maken. Dan kan je zelf fietsen en de hond naast je, zonder dat die tussen je wielen loopt (zo'n hond is het namelijk wel ). Dan kan ik een uurtje ofzo lekker fietsen en de hond lekker rennen (of eerder: lopen, zo snel fiets ik niet (meer)).



Ik hoop inderdaad dat Gansje bevallen is maar vooral dat het allemaal goed gaat! Ik snap dat als je net bevallen bent of het wachten beu bent, je niet meteen hier gaat schrijven, maar ik maak me toch wel een beetje zorgen



Liefs,

Snoopy

Oep, weer een beetje lang stukje...

Gansmama en Ganspapa, gefeliciteerd met de geboorte van jullie zoon Ries!!!!!!!!!!!!!!



Ben blij dat alles goed is gegaan en goed gaat! Rust maar lekker uit (voor zover dat lukt) en geniet van jullie zoontje!



Liefs,

Snoopy

(met tranen in haar ogen..)

Ja, het idee dat ik dit over 3 maandjes ook ga meemaken... zo bijzonder! Ik kijk tot nu toe ook alleen maar uit naar de bevalling, het zal best pijn doen, maar dat is tijdelijk en wat je er voor terugkrijgt is natuurlijk helemaal geweldig!



Hier een beetje depri, hond van mijn ouders is hier, vriend is hockeyen en beestje verveelt zich en gaat dan klieren, wat ik nu ook niet zo kan hebben. Nu ligt ze in haar bench te slapen, maar ik kan haar daar natuurlijk niet de rest van de dag in laten zitten. En straks even wandelen, maar ik hou het niet langer dan een half uur vol zonder veel last van mijn rug te krijgen. En ik moet volgende week wel weer gewoon een hele week werken, wat me vaak ook zwaar valt, dus ik ga me nu niet te veel uitsloven.



Fijne dag nog iedereen! Komt VrouwvanM eigenlijk dit weekend al weer thuis? Ben benieuwd hoe het met haar gaat! En hoe is het met MissFine?



Liefs,

Snoopy

VrouwvanM, fijn dat je vakantie zo lekker was! Wel fijn dat je nu lekker veel kon slapen. Je hebt het nog wel getroffen hoor vandaag, want het is nu eigenlijk best lekker als je het vergelijkt met afgelopen weken.



Heel veel succes morgen! Ik hoop dat je een mooie frummel ziet met een kloppend hartje! Hoever ben je nu eigenlijk? 7 weken toch ofzo?



Liefs,

Snoopy

Ik zit net terug te lezen en zie dat je al 8,5 week bent! Dan heb je grote kans dat je al het begin van armpjes en beentjes ziet! (is een stuk meer dan de stip met 7 weken )

quote:Carpe Diem schreef op 16 september 2007 @ 19:31:

Snoopy, wat naar dat je je zo rot voelt, omdat je nu weinig kunt doen met de hond van je ouders. Maar probeer het je maar niet teveel aan te trekken, je kunt er nu eenmaal niets aan doen en die paar weekjes zonder lange wandelingen komt hij ook wel weer te boven.



Bedankt voor je opbeurende berichtje, maar helaas zit het nog wat anders... het is trouwens gelukkig maar voor een weekend.

Maar mijn ouders hebben dus een hond die veel meer beweging en opvoeding nodig heeft dan ze krijgt. Ze zit het meeste van de tijd in haar bench, omdat ze er buiten vervelend is. Maar mijn ouders doen daar dus niets aan, geven het beestje de schuld (terwijl het dus echt bij hun ligt) en het beestje weet van verveling niet meer wat het moet doen en gaat hier dus ook zitten klieren. En in tegenstelling tot mijn ouders vind ik het zielig om haar de hele dag in de bench te doen. Meestal ga ik dan veel met haar wandelen om de tijd een beetje te doden, maar dat gaat nu dus niet. Dus ik zit hier met een vervelende hond die ik de hele tijd achterna moet lopen of een piepende hond in een bench... en met mijn hormoontjes is het dan even helemaal teveel. Met mijn ouders heb ik het er al een paar keer over gehad, maar ze zijn niet voor rede vatbaar. Ik zie ze misschien vanavond als ze haar op komen halen, maar als ze te laat komen lig ik al in bed. Het grootste probleem is nu dat ik niet normaal met mijn ouders kan omgaan nu, omdat ze absoluut geen rekening houden met wat wij zeggen over hun hond en doen alsof wij gek zijn en alles verkeerd zien, terwijl de hele familie, van beide kanten, hetzelfde zegt als wij. Alleen staan wij een stukje dichterbij en ik denk dat ze dondersgoed weten dat ze fout zitten, maar het niet toe willen geven en daarom boos worden. Wat mij betreft kan het 2 kanten op, of ze doen meer moeite voor de hond, of ze doen de hond weg. Ik vind het echt heel erg zielig voor het beestje

De kwestie speelt bij mij zo hoog dat ik nu echt zoiets heb van, als jullie niet veranderen, dan hoef je ook niet opeens te doen alsof er niets aan de hand als de kleine er is. Want als er discussies zijn geweest waar we uiteindelijk niet uitkwamen, doen ze erna telkens weer alsof er niets aan de hand is. En dat kan ik dus niet. Overigens is mijn moeder mijn stiefmoeder, met wie ik nooit echt een hele geweldige band heb gehad, met mijn vader heb ik op zich wel een goede band, maar niet als hij bij mijn moeder onder de plak zit. Mijn vader kan best redelijk zijn, mijn moeder helemaal niet.



Sorry voor mijn klaagzang, maar ik ben het na dit weekend zo zat! En ik weet wel weer hoe het gaat, als ik de discussie aanga, ontkennen ze alles, wij zien alles verkeerd en doen ze erna alsof er niets aan de hand is. En moet ik gaan doen als de kleine er is alsof alles koek en ei is.