Kinderen
alle pijlers
Dat verdomde verschonen!
zondag 1 april 2012 om 18:46
Het lijkt een futiel probleem maar ik word er zo ondertussen helemaal tureluurs van: zoonlief hier is nu 22 maanden en vanaf een maand of 11 is het al bal: ik mag hem geen schone luier omdoen.
Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.
Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.
Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.
Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!
Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.
Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.
Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.
Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.
Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....
Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.
Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.
Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.
Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!
Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.
Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.
Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.
Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.
Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....
maandag 2 april 2012 om 11:16
Ik geef toe dat ik makkelijke kinderen heb en het is ondertussen een tijdje geleden (ze zijn nu 6 en 8), maar ik ging het gevecht niet met ze aan. Als ze gingen worstelen en draaien hield ik ze gewoon vast en worstelde niet mee. Het verschonen ging dan verder als ze weer stil lagen.
Dus zelf rustig doorademen (heel belangrijk ), niet boos worden en niet de strijd aangaan, niet praten (aandacht geven) tijdens hun ongewenste gedrag, alleen in bedwang houden.
Succes, alle peuters zijn 'werk in uitvoering' en sommigen zijn net wat bewerkelijker op bepaalde momenten.
Dus zelf rustig doorademen (heel belangrijk ), niet boos worden en niet de strijd aangaan, niet praten (aandacht geven) tijdens hun ongewenste gedrag, alleen in bedwang houden.
Succes, alle peuters zijn 'werk in uitvoering' en sommigen zijn net wat bewerkelijker op bepaalde momenten.
Iemand een blokje kaas bij de mosterd?
maandag 2 april 2012 om 11:48
quote:wen schreef op 02 april 2012 @ 11:14:
TO, er schiet me nu te binnen dat ik haar ook wel eens onder de douche zette als ze niet verschoond wilde worden met een poepluier. Onder de douche spelen was namelijk hélemaal het einde, billen werden schoon, en erna een schone luier om.Ja dat is een optie. Als je álle tijd van de wereld hebt. En geen andere kinderen hebt.
TO, er schiet me nu te binnen dat ik haar ook wel eens onder de douche zette als ze niet verschoond wilde worden met een poepluier. Onder de douche spelen was namelijk hélemaal het einde, billen werden schoon, en erna een schone luier om.Ja dat is een optie. Als je álle tijd van de wereld hebt. En geen andere kinderen hebt.
maandag 2 april 2012 om 12:16
quote:wen schreef op 02 april 2012 @ 10:44:
[...]
Waarom denk je dat mijn kind makkelijk is? Ik ben makkelijk, dat wel. Of mijn kind makkelijk is, geen idee, volgens mij is ze een gewone peuter. Het kon haar in ieder geval ook niets schelen of ze een poepluier had. Die poeplucht viel (hier in ieder geval) reuze mee, ik hing er tenminste niet steeds met mijn neus onder, misschien scheelt dat. En als de fase weer voorbij was, ging het verschonen (op mijn verzoek) weer als een zonnetje. Voor ons voelde dat een stuk prettiger dan strijd aangaan over zoiets als een luier, dat vond ik absoluut niet belangrijk genoeg daarvoor.
Sparood, dat 'klap eens in je voetjes' deden wij ook regelmatig toen ze nog kleiner was
Och, da's zomaar een gok. De 'ik hoor je wel als je verschoond wil worden' methode werkt mi alleen maar bij redelijk makkelijke kinderen, en ouders die veel tijd hebben.
Maar goed, misschien heb ik dat mis. Hier zou het iig niet werken.
[...]
Waarom denk je dat mijn kind makkelijk is? Ik ben makkelijk, dat wel. Of mijn kind makkelijk is, geen idee, volgens mij is ze een gewone peuter. Het kon haar in ieder geval ook niets schelen of ze een poepluier had. Die poeplucht viel (hier in ieder geval) reuze mee, ik hing er tenminste niet steeds met mijn neus onder, misschien scheelt dat. En als de fase weer voorbij was, ging het verschonen (op mijn verzoek) weer als een zonnetje. Voor ons voelde dat een stuk prettiger dan strijd aangaan over zoiets als een luier, dat vond ik absoluut niet belangrijk genoeg daarvoor.
Sparood, dat 'klap eens in je voetjes' deden wij ook regelmatig toen ze nog kleiner was
Och, da's zomaar een gok. De 'ik hoor je wel als je verschoond wil worden' methode werkt mi alleen maar bij redelijk makkelijke kinderen, en ouders die veel tijd hebben.
Maar goed, misschien heb ik dat mis. Hier zou het iig niet werken.
maandag 2 april 2012 om 12:19
quote:RosaP schreef op 02 april 2012 @ 11:48:
[...]Als je álle tijd van de wereld hebt.
TO heeft één kind zo te lezen. De tip was dan ook voor haar bedoeld.
(en ik zou niet weten waarom het anders niet zou lukken, ik zie geen belemmeringen in ieder geval - en heb echt geen zeeën van tijd met een eigen bedrijf)
[...]Als je álle tijd van de wereld hebt.
TO heeft één kind zo te lezen. De tip was dan ook voor haar bedoeld.
(en ik zou niet weten waarom het anders niet zou lukken, ik zie geen belemmeringen in ieder geval - en heb echt geen zeeën van tijd met een eigen bedrijf)
maandag 2 april 2012 om 13:14
Mijn dochter is ook een draaikont. Ze gaat niet huilen of hysterisch doen, maar haar hele lijfe is gewoon met iets anders bezig dan met stilliggen. Sokken uitdoen, luier pakken, bak met doekjes leegtrekken, van de commode afklimmen, lichtknopja aan/uit willen doen. Ze heeft eht gewoon veel te druk om stil te liggen.
Wat bij mij helpt is haar heel erg betrekken bij wat ik aan het doen ben, haar een rol te geven (hou het doekje/rompertje/de borstel/whatever even vast, pak je voet beet, til je billen op, wat je maar kunt bedenken) en heel erg met haar bezig te zijn. Veel zingen, praten, vertellen, en niet alleen maar een wijsje hummen door je op erlkaar geklemde kaken... Afleiden door echte interactie. Zodra ik meer focus op effe snel verschonen is haar aandacht ook bij mij weg.
Verder kan staand verschonen best helpen, al is mijn dochter daar nog niet aan toe. Die rent er dan gewoon met poepbillen vandoor. En natuurlijk haal ik haar dan weer terug, en natuurlijk maken we het werk af, effe voor de "kwestie van overwicht" moeders, maar echt handig is het neit.
Wat bij mij helpt is haar heel erg betrekken bij wat ik aan het doen ben, haar een rol te geven (hou het doekje/rompertje/de borstel/whatever even vast, pak je voet beet, til je billen op, wat je maar kunt bedenken) en heel erg met haar bezig te zijn. Veel zingen, praten, vertellen, en niet alleen maar een wijsje hummen door je op erlkaar geklemde kaken... Afleiden door echte interactie. Zodra ik meer focus op effe snel verschonen is haar aandacht ook bij mij weg.
Verder kan staand verschonen best helpen, al is mijn dochter daar nog niet aan toe. Die rent er dan gewoon met poepbillen vandoor. En natuurlijk haal ik haar dan weer terug, en natuurlijk maken we het werk af, effe voor de "kwestie van overwicht" moeders, maar echt handig is het neit.
maandag 2 april 2012 om 16:26
quote:sparood2010 schreef op 02 april 2012 @ 10:32:
Swiertje wij doen het al zo ongeveer 4 maanden, en merken eigenlijk weinig verschil. Ik leg hem ook altijd uit, dat ik begrijp dat het niet leuk is, maar dat het toch even moet gebeuren. Meestal blijf ik trouwens heel rustig, en zeg ik inderdaad "nee" en "even blijven liggen". We maken ook zoveel mogelijk grapjes over zijn luier, en trekken gekke bekken. Soms geeft ie de strijd op en blijft ie liggen en gaat ie spelen met dat wat hij van ons heeft gehad, maar soms wordt ie paars en gaat ie keihard krijsen en spartelen met zijn benen omdat hij zijn zin niet krijgt. Op het moment dat het dan voorbij is, is de woede ook gelijk over.
Het enige wat de laatste tijd lijkt te helpen is als ik een spelletje met zijn voetjes doe, en daarbij het liedje "klap eens in je voetjes" zing. Dat vindt ie grappig, vooral volgens mij omdat ie zelf zijn voetjes niet kan klappen. Dus als het echt te erg is, dan zet ik dat liedje altijd maar in.. Tot nu toe succes.
Lastig he? Het is zo zoeken naar wat bij welk kind het beste werkt....
Er is niet één weg, ik heb enkel geschreven wat hier bij dit probleem wel werkte. Ik had niet het doel om te zeggen dat een ander het dan niet goed deed.
Swiertje wij doen het al zo ongeveer 4 maanden, en merken eigenlijk weinig verschil. Ik leg hem ook altijd uit, dat ik begrijp dat het niet leuk is, maar dat het toch even moet gebeuren. Meestal blijf ik trouwens heel rustig, en zeg ik inderdaad "nee" en "even blijven liggen". We maken ook zoveel mogelijk grapjes over zijn luier, en trekken gekke bekken. Soms geeft ie de strijd op en blijft ie liggen en gaat ie spelen met dat wat hij van ons heeft gehad, maar soms wordt ie paars en gaat ie keihard krijsen en spartelen met zijn benen omdat hij zijn zin niet krijgt. Op het moment dat het dan voorbij is, is de woede ook gelijk over.
Het enige wat de laatste tijd lijkt te helpen is als ik een spelletje met zijn voetjes doe, en daarbij het liedje "klap eens in je voetjes" zing. Dat vindt ie grappig, vooral volgens mij omdat ie zelf zijn voetjes niet kan klappen. Dus als het echt te erg is, dan zet ik dat liedje altijd maar in.. Tot nu toe succes.
Lastig he? Het is zo zoeken naar wat bij welk kind het beste werkt....
Er is niet één weg, ik heb enkel geschreven wat hier bij dit probleem wel werkte. Ik had niet het doel om te zeggen dat een ander het dan niet goed deed.
maandag 2 april 2012 om 16:32
daarom ben ik heeel snel begonnen met zindelijkheidstraining en waren mijn kinderen tussen de 1 1/2 en 2 jaar zindelijk.. dag en nacht.. kost , zeker overdag, in het begin bakken met tijd.. maar mén wat was ik blij dat ik van die luiers af was.. laat staan van de strijd van IK WIL NIET.. En nee.. ook die van mij had niets te willen.. en ja ik was en ben zeker de baas.. maar dat leverde heus nog zat strijd op.. Bijna je kind in de houtgreep houden om er een schone luier om te prutsen..
maandag 2 april 2012 om 16:40
Geen tips voor je, mijn peuter van 3 vindt verschoond worden heeeeerlijk, ik wou dat hij er van baalde, dan werd ie tenminste eens zindelijk, haha. En om een poepluier geeft hij ook al niks, ik kan niet ruiken, dus soms moet ik wel eens de aangekoekte poep van uren oud van zijn billen afschrapen, hij klaagt er zelf echt niet over. Hij ligt al een grote baby van bijna een meter lang over de aankleedkussen, heerlijk te keuvelen, wil met me kroelen terwijl hij daar ligt, wil spelletjes als buikje-bijten spelen en ligt grijnzend mij uit te lachen als ik mopper over z'n vieze billen.
..
maandag 2 april 2012 om 16:43
quote:truffelmaffia schreef op 01 april 2012 @ 21:58:
[...]
Oh, dat kan best hoor. Iets daadwerkelijk weggooien als het kind weigert op te ruimen. "Als jij niet op wil ruimen, doe ik het. Dan gaat het de vuilnisbak in."
Werkt heel goed. (Niet alles weggooien natuurlijk.)Hoe weet jij dat nou? Je hébt geen kinderen, laat staan interesse erin of er verstand van.
[...]
Oh, dat kan best hoor. Iets daadwerkelijk weggooien als het kind weigert op te ruimen. "Als jij niet op wil ruimen, doe ik het. Dan gaat het de vuilnisbak in."
Werkt heel goed. (Niet alles weggooien natuurlijk.)Hoe weet jij dat nou? Je hébt geen kinderen, laat staan interesse erin of er verstand van.
maandag 2 april 2012 om 16:58
maandag 2 april 2012 om 17:27
quote:RosaP schreef op 01 april 2012 @ 20:53:
[...]
Dan zit er niks anders op dan accepteren en afwachten tot het over gaat!
Hiermee zeg je dat jij wel kiest voor fysieke dwang/verbaal geweld. Sorry, dat heb ik er met mijn dochter niet voor over. Dat is een strijd die ik op lange termijn namelijk niet ga winnen. En ook niet wil aangaan.
Mijn dochter verschonen is 4 van de 5 keer geen probleem, maar ik herken wel de drama's die het kan zijn die TO in haar OP plaatst.
[...]
Dan zit er niks anders op dan accepteren en afwachten tot het over gaat!
Hiermee zeg je dat jij wel kiest voor fysieke dwang/verbaal geweld. Sorry, dat heb ik er met mijn dochter niet voor over. Dat is een strijd die ik op lange termijn namelijk niet ga winnen. En ook niet wil aangaan.
Mijn dochter verschonen is 4 van de 5 keer geen probleem, maar ik herken wel de drama's die het kan zijn die TO in haar OP plaatst.
maandag 2 april 2012 om 17:29
quote:allis schreef op 02 april 2012 @ 13:14:
Mijn dochter is ook een draaikont. Ze gaat niet huilen of hysterisch doen, maar haar hele lijfe is gewoon met iets anders bezig dan met stilliggen. Sokken uitdoen, luier pakken, bak met doekjes leegtrekken, van de commode afklimmen, lichtknopja aan/uit willen doen. Ze heeft eht gewoon veel te druk om stil te liggen. Dit doet mijn dochter dus ook. En ook op het KDV. Stagiaires mogen mijn dochter ook niet verschonen ivm haar onrust.
Mijn dochter is ook een draaikont. Ze gaat niet huilen of hysterisch doen, maar haar hele lijfe is gewoon met iets anders bezig dan met stilliggen. Sokken uitdoen, luier pakken, bak met doekjes leegtrekken, van de commode afklimmen, lichtknopja aan/uit willen doen. Ze heeft eht gewoon veel te druk om stil te liggen. Dit doet mijn dochter dus ook. En ook op het KDV. Stagiaires mogen mijn dochter ook niet verschonen ivm haar onrust.
maandag 2 april 2012 om 17:55
Sorry, niet alles gelezen, dus misschien is dit oud nieuws.
Mijn dochter was, tot mijn verbijstering, zindelijk met twaalf maanden. Zelfde verhaal; strijd bij luier en voor de rest geen probleem.
Ik heb de proef op de som genomen en in iedere kamer een potje neergezet en haar zonder luier laten ronddobberen. Ze ging er zelf op zitten, geen dwang niks, en vanaf die dag heeft ze alleen nog maar 's nachts luiers aan gehad.
Wie weet!
Mijn dochter was, tot mijn verbijstering, zindelijk met twaalf maanden. Zelfde verhaal; strijd bij luier en voor de rest geen probleem.
Ik heb de proef op de som genomen en in iedere kamer een potje neergezet en haar zonder luier laten ronddobberen. Ze ging er zelf op zitten, geen dwang niks, en vanaf die dag heeft ze alleen nog maar 's nachts luiers aan gehad.
Wie weet!
maandag 2 april 2012 om 17:57
maandag 2 april 2012 om 19:19
quote:sitka schreef op 02 april 2012 @ 17:27:
[...]
Hiermee zeg je dat jij wel kiest voor fysieke dwang/verbaal geweld. Sorry, dat heb ik er met mijn dochter niet voor over. Dat is een strijd die ik op lange termijn namelijk niet ga winnen. En ook niet wil aangaan.
Mijn dochter verschonen is 4 van de 5 keer geen probleem, maar ik herken wel de drama's die het kan zijn die TO in haar OP plaatst.
Maar dan heb je het wel ècht over iets anders dan waar TO het over heeft. Het maakt héél veel uit of je kind af en toe een beetje baldadig is tijdens het verschonen, of dat je kind ELKE keer vol in de DRIFT schiet, omdat ZIJ (of hij) geen luier aan wil. En dat dus niet een dagje, maar weken of maanden achtereen.
Ik heb ook wel geschreeuwd tegen mijn kind in die omstandigheden. Ik heb haar ook pijn gedaan, want ik moest íets om te zorgen dat ze niet van de commode af viel. Het liefst verschoonden we haar samen, omdat in je eentje een kind in de houdgreep houden toch net wat lastiger gaat dan met z'n tweeën.
Moest om die reden ook een beetje lachen om de tip "klap eens in de voetjes". Echt, al had ik het gekrijs kunnen overstijgen qua volume, dan had ik echt geen handen vrij gehad om vrolijke liedjes te gaan zingen met handjeklap of iets dergelijks.
[...]
Hiermee zeg je dat jij wel kiest voor fysieke dwang/verbaal geweld. Sorry, dat heb ik er met mijn dochter niet voor over. Dat is een strijd die ik op lange termijn namelijk niet ga winnen. En ook niet wil aangaan.
Mijn dochter verschonen is 4 van de 5 keer geen probleem, maar ik herken wel de drama's die het kan zijn die TO in haar OP plaatst.
Maar dan heb je het wel ècht over iets anders dan waar TO het over heeft. Het maakt héél veel uit of je kind af en toe een beetje baldadig is tijdens het verschonen, of dat je kind ELKE keer vol in de DRIFT schiet, omdat ZIJ (of hij) geen luier aan wil. En dat dus niet een dagje, maar weken of maanden achtereen.
Ik heb ook wel geschreeuwd tegen mijn kind in die omstandigheden. Ik heb haar ook pijn gedaan, want ik moest íets om te zorgen dat ze niet van de commode af viel. Het liefst verschoonden we haar samen, omdat in je eentje een kind in de houdgreep houden toch net wat lastiger gaat dan met z'n tweeën.
Moest om die reden ook een beetje lachen om de tip "klap eens in de voetjes". Echt, al had ik het gekrijs kunnen overstijgen qua volume, dan had ik echt geen handen vrij gehad om vrolijke liedjes te gaan zingen met handjeklap of iets dergelijks.
maandag 2 april 2012 om 19:25
quote:sitka schreef op 02 april 2012 @ 17:27:
[...]
Hiermee zeg je dat jij wel kiest voor fysieke dwang/verbaal geweld. Sorry, dat heb ik er met mijn dochter niet voor over. Dat is een strijd die ik op lange termijn namelijk niet ga winnen. En ook niet wil aangaan.
Mijn dochter verschonen is 4 van de 5 keer geen probleem, maar ik herken wel de drama's die het kan zijn die TO in haar OP plaatst.
Maar dan blijft er toch niks over? Je wil geen dwang toepassen, en je wil ze ook niet laten lopen met een vieze luier.
Wat zijn er dan nog voor opties, niks toch?
Ik heb niet alle tijd van de wereld, hier hield ik zoon toch echt gewoon in bedwang. Maar ik zeg er meteen bij dat dat niet echt makkelijk ging, maar goed, je moet iets, die luier gaat hoe dan ook om.
[...]
Hiermee zeg je dat jij wel kiest voor fysieke dwang/verbaal geweld. Sorry, dat heb ik er met mijn dochter niet voor over. Dat is een strijd die ik op lange termijn namelijk niet ga winnen. En ook niet wil aangaan.
Mijn dochter verschonen is 4 van de 5 keer geen probleem, maar ik herken wel de drama's die het kan zijn die TO in haar OP plaatst.
Maar dan blijft er toch niks over? Je wil geen dwang toepassen, en je wil ze ook niet laten lopen met een vieze luier.
Wat zijn er dan nog voor opties, niks toch?
Ik heb niet alle tijd van de wereld, hier hield ik zoon toch echt gewoon in bedwang. Maar ik zeg er meteen bij dat dat niet echt makkelijk ging, maar goed, je moet iets, die luier gaat hoe dan ook om.
maandag 2 april 2012 om 19:29
Goh, wat verrassend (niet sarcastisch bedoeld) dat zo'n topic als dit zo'n vreemde sfeer kan krijgen. ik vind het jammer dat als iemand deze situatie niet herkend, er geen ervaring mee heeft, wel een oordeel kan vellen over een ander. TO vroeg om tips, niet om een oordeel over haar of de andere reagerende dames.
maandag 2 april 2012 om 19:32
Ik denk oprecht dat je je zo'n houding alleen maar kunt permitteren als er niet ècht een groot probleem is. Een beetje dezelfde categorie als de moeders die dat allemaal zonder zorgen en met een glimlach lukt. Dat zou bij mij ook kunnen hoor... met een kind dat een iets ander karakter heeft dan het mijne.
Dat stem verheffen gaat automatisch, want ééns is je geduld op. En dat in bedwang houden, daar heb je soms geen andere keuze in, simpelweg omdat het gevaarlijk wordt bijvoorbeeld. Of omdat je je tweejarige driftkikker nu eenmaal niet op straat kunt laten liggen als ze dáár besloten heeft niet meer mee te willen.
Dat stem verheffen gaat automatisch, want ééns is je geduld op. En dat in bedwang houden, daar heb je soms geen andere keuze in, simpelweg omdat het gevaarlijk wordt bijvoorbeeld. Of omdat je je tweejarige driftkikker nu eenmaal niet op straat kunt laten liggen als ze dáár besloten heeft niet meer mee te willen.
maandag 2 april 2012 om 19:42
Mijn dochter heeft nog nooit een driftbui gehad tijdens het verschonen. Maar dan kun je ook niet anders dan haar vasthouden/fysieke dwang uitoefenen.
En dat je op een gegeven moment je stem verheft, lijkt me ook niet meer dan menselijk.
Wat me tegen de borst stuit is dat er forummers zijn (RosaP, Malu en nog iemand) die domweg zeggen dat moeders wil wet is. En dus wordt de luier verschoond. Vervolgens vraag ik tot drie keer toe, wat dan de ultieme tip is. Volgens RosaP is dat dus fysiek en/of verbaal geweld.
Als er maar enigszins een mogelijkheid is voor mij om dat te voorkomen, dan doe ik dat. En ik denk dat daar het verschil in zit tussen de krijsende, driftkoppende dreumes en mijn naar alle kanten toedraaiende dreumes. Ik draai met haar mee, probeer haar de goede kant op de draaien, laat haar meewerken, probeer haar af te leiden. geef haar te drinken enz, om maar ervoor te zorgen dat ik die luier omkrijg. En nee, dat is met een beweeglijke dreumes ook niet gemakkelijk. En daarom vroeg ik de moederswiliswet-forummers om de tip. Want het niet willen verschonen lag niet aan de dreumes. Nee joh. Dat lag aan de moeder: niet consequent en niet duidelijk.
En nogmaals, die tip is duidelijk: fysiek en/of verbaal geweld. Als dat consequent en duidelijk is, schiet mij dan maar lek.
En dat je op een gegeven moment je stem verheft, lijkt me ook niet meer dan menselijk.
Wat me tegen de borst stuit is dat er forummers zijn (RosaP, Malu en nog iemand) die domweg zeggen dat moeders wil wet is. En dus wordt de luier verschoond. Vervolgens vraag ik tot drie keer toe, wat dan de ultieme tip is. Volgens RosaP is dat dus fysiek en/of verbaal geweld.
Als er maar enigszins een mogelijkheid is voor mij om dat te voorkomen, dan doe ik dat. En ik denk dat daar het verschil in zit tussen de krijsende, driftkoppende dreumes en mijn naar alle kanten toedraaiende dreumes. Ik draai met haar mee, probeer haar de goede kant op de draaien, laat haar meewerken, probeer haar af te leiden. geef haar te drinken enz, om maar ervoor te zorgen dat ik die luier omkrijg. En nee, dat is met een beweeglijke dreumes ook niet gemakkelijk. En daarom vroeg ik de moederswiliswet-forummers om de tip. Want het niet willen verschonen lag niet aan de dreumes. Nee joh. Dat lag aan de moeder: niet consequent en niet duidelijk.
En nogmaals, die tip is duidelijk: fysiek en/of verbaal geweld. Als dat consequent en duidelijk is, schiet mij dan maar lek.
maandag 2 april 2012 om 19:48
Sorry, dat heb ik verkeerd begrepen dan.
En dat een draaiende peuter óók irritant is met verschonen, dat weet ik. Maar dat is inderdaad niet een gelegenheid waarbij je uit je slof schiet, naar mijn mening.
Wel fijn dat we dan allebei niet consequent en duidelijk zijn hè? Vind het altijd een geruststellend idee, dat het gewoon allemaal mijn eigen schuld is.
En dat een draaiende peuter óók irritant is met verschonen, dat weet ik. Maar dat is inderdaad niet een gelegenheid waarbij je uit je slof schiet, naar mijn mening.
Wel fijn dat we dan allebei niet consequent en duidelijk zijn hè? Vind het altijd een geruststellend idee, dat het gewoon allemaal mijn eigen schuld is.
