Kinderen
alle pijlers
De peuterpuberteit
maandag 23 september 2019 om 19:50
Hallo iedereen, ik kom er even niet meer uit en ik ben erg benieuwd wat jullie mening door ervaring is met de peuterpuberteit. Ik heb een dochter van bijna 2 jaar die grens opzoekend gedrag vertoond. Ik moet echt vechten tegen het gevoel dat ik wat fout doe in de opvoeding, het zit mij soms zo hoog dat ik kan huilen. Ik zal een paar punten noemen, mag ik van jullie weten wat jullie daarvan vinden? Liever geen gemene reacties. Ik wil zo graag mijn dochter goed opvoeden maar ik twijfel aan mezelf sinds kort.
1) Weigert vaak haar avondmaaltijd: we halen het bord weg, toetje word wel aangeboden. Verder krijgt ze niet wat anders. Dwingen doen we niet meer dat word één groot toneelstuk; krijzen/huilen, als een lappepop in de kinderstoel hangen, gooit haar bord op de grond etc. Als het bord weg is huilt ze ook wel alleen we schenken er geen aandacht aan, ik haal haar ook niet uit de kinderstoel. Ze gaat dan spelen en ik denk dat ze het dan niet leerd.
2) Slecht slapen:
ze gaat niet slapen voor ze eerst (lauw) water heeft gekregen, dus dat geef ik haar wel. Rond 03:00 word ze altijd wakker en begint hard te huilen, niks ernstigs aan de hand, ze wil opnieuw drinken. Hierover wisselen mijn man en ik van mening. Ik vind dat ze niks hoeft te krijgen en dat dit meer gewenning is. Mijn man wil dat ze rustig word en wil wel drinken geven. Ik denk dat als we volhouden dat ze vanzelf een keer ophoudt en doorslaapt.
3) Ongeduldig en driftbuien: ze wijst ernaar en maakt een gilletje of grommend geluid. Als het niet snel genoeg gaat probeert ze mij mee te trekken. Ik ben soms bezig met haar broertje verzorgen en dan moet ze wachten. Ze gooit zich na een korte tijd op de grond en begint hard te gillen. Bonkt haar hoofd op de grond en (maakt zich aan het) huilen. Ik praat op rustige toon: "je moet even wachten ik help je straks". Als ze echt boos word gaat ze dingen doen die niet mag (spullen gooien of aan iets zitten wat niet mag) dan waarschuw ik haar twee keer met "wil je straf?" Als ze doorgaat moet ze 5 minuten op de onderste tree van de trap zitten. Dit lukt niet gelijk de eerste keer dus ik zet haar veel terug voor ze echt blijft zitten. Dan ga ik op ooghoogte voor haar zitten en zeg haar kort waarom ze er zit en dan knuffel ik haar. Dan is ze ook weer rustig en vrolijk. Deze soortgelijke situatie kan zich soms 6 keer herhalen op een dag.
4) 'Kijken met je ogen niet met je handen': dit zo vaak herhaalt en nog steeds, haal haar hand ervan af en zeg dat zinnetje, maar ze blijft aan alles zitten wat op tafel komt. Heel vervelend als ik visite heb. Ik schaam mij dan en dat maakt mij verdrietig. Ik hou van haar alleen ik voel me altijd vreselijk na bezoek.
Vooral met punt 3 is het ook moeizaam met haar (na haar dutje) een korte tijd te gaan winkelen ze heeft vaak driftbuien. Naar een dierentuin gaan is even leuk tot ze over hekjes wil klimmen of ineens besluit midden op de straat te gaan zitten en niks meer wil en ook haar drinken over zichzelf uit gaat spugen. Haar afleiden lukt wel, ze is gek op dieren alleen wij als ouders genieten niet van zo'n uitje.
Is dezelfde regels aanhouden en deze manier van aanpak voldoende tot deze fase voorbij is?
Alvast bedankt voor de antwoorden
1) Weigert vaak haar avondmaaltijd: we halen het bord weg, toetje word wel aangeboden. Verder krijgt ze niet wat anders. Dwingen doen we niet meer dat word één groot toneelstuk; krijzen/huilen, als een lappepop in de kinderstoel hangen, gooit haar bord op de grond etc. Als het bord weg is huilt ze ook wel alleen we schenken er geen aandacht aan, ik haal haar ook niet uit de kinderstoel. Ze gaat dan spelen en ik denk dat ze het dan niet leerd.
2) Slecht slapen:
ze gaat niet slapen voor ze eerst (lauw) water heeft gekregen, dus dat geef ik haar wel. Rond 03:00 word ze altijd wakker en begint hard te huilen, niks ernstigs aan de hand, ze wil opnieuw drinken. Hierover wisselen mijn man en ik van mening. Ik vind dat ze niks hoeft te krijgen en dat dit meer gewenning is. Mijn man wil dat ze rustig word en wil wel drinken geven. Ik denk dat als we volhouden dat ze vanzelf een keer ophoudt en doorslaapt.
3) Ongeduldig en driftbuien: ze wijst ernaar en maakt een gilletje of grommend geluid. Als het niet snel genoeg gaat probeert ze mij mee te trekken. Ik ben soms bezig met haar broertje verzorgen en dan moet ze wachten. Ze gooit zich na een korte tijd op de grond en begint hard te gillen. Bonkt haar hoofd op de grond en (maakt zich aan het) huilen. Ik praat op rustige toon: "je moet even wachten ik help je straks". Als ze echt boos word gaat ze dingen doen die niet mag (spullen gooien of aan iets zitten wat niet mag) dan waarschuw ik haar twee keer met "wil je straf?" Als ze doorgaat moet ze 5 minuten op de onderste tree van de trap zitten. Dit lukt niet gelijk de eerste keer dus ik zet haar veel terug voor ze echt blijft zitten. Dan ga ik op ooghoogte voor haar zitten en zeg haar kort waarom ze er zit en dan knuffel ik haar. Dan is ze ook weer rustig en vrolijk. Deze soortgelijke situatie kan zich soms 6 keer herhalen op een dag.
4) 'Kijken met je ogen niet met je handen': dit zo vaak herhaalt en nog steeds, haal haar hand ervan af en zeg dat zinnetje, maar ze blijft aan alles zitten wat op tafel komt. Heel vervelend als ik visite heb. Ik schaam mij dan en dat maakt mij verdrietig. Ik hou van haar alleen ik voel me altijd vreselijk na bezoek.
Vooral met punt 3 is het ook moeizaam met haar (na haar dutje) een korte tijd te gaan winkelen ze heeft vaak driftbuien. Naar een dierentuin gaan is even leuk tot ze over hekjes wil klimmen of ineens besluit midden op de straat te gaan zitten en niks meer wil en ook haar drinken over zichzelf uit gaat spugen. Haar afleiden lukt wel, ze is gek op dieren alleen wij als ouders genieten niet van zo'n uitje.
Is dezelfde regels aanhouden en deze manier van aanpak voldoende tot deze fase voorbij is?
Alvast bedankt voor de antwoorden
enorah wijzigde dit bericht op 23-09-2019 21:22
1.68% gewijzigd
Never judge a book by it's cover, know the story first!
maandag 23 september 2019 om 21:16
Ik lees ook niks raars. Alleen krampachtige opvoeddrang.dat mag gerust wat minder.
Waarom haal je haar bord weg als ze niet eet? Dat kun je toch gewoon laten staan zolang je zelf lekker eet en met haar en elkaar kletst. Die van mij namen dan soms opeens toch nog een hap,of 2,of 4. Of niet. Ook goed.
1 keer wakker = slecht slapen?? Geef haar een slokje water,een knuffel en tel je zegeningen.
Overal aanzitten;blijven herhalen en alternatieven bieden.
Geef geen straf. 2 jarigen hebben gewoon 0 geduld, dat kun je haar niet kwalijk nemen.
Niet te onzeker.
Waarom haal je haar bord weg als ze niet eet? Dat kun je toch gewoon laten staan zolang je zelf lekker eet en met haar en elkaar kletst. Die van mij namen dan soms opeens toch nog een hap,of 2,of 4. Of niet. Ook goed.
1 keer wakker = slecht slapen?? Geef haar een slokje water,een knuffel en tel je zegeningen.
Overal aanzitten;blijven herhalen en alternatieven bieden.
Geef geen straf. 2 jarigen hebben gewoon 0 geduld, dat kun je haar niet kwalijk nemen.
Niet te onzeker.
maandag 23 september 2019 om 21:18
Dat wilde ik ook net zeggen.thee_leutje101 schreef: ↑23-09-2019 20:51Ik vind trouwens 5 minuten als straf op de trap enorm lang TO, voor nog niet eens 2 jaar. Ik zou eens met 2 minuten gaan werken, dat is vaak al straf genoeg (want ze wordt afgezonderd, en dan vind ik 5 miniten echt veel te lang)
Volgens mij is de 'regel' 1 minuut per levensjaar. Mijn dochter is bijna 4 maar die laat ik ook hooguit een minuut op de trap zitten. Anders vind ik het te lang duren en dat vind ik zielig.
Maar iedereen doet het natuurlijk op z'n eigen manier. Misschien boeit het jouw dochter niks datze op de trap moet zitten. Dan is het anders natuurlijk.
maandag 23 september 2019 om 21:21
Hier heeft TO echt heel veel aan!
Ik lees niks geks, ze is nog heel jong. Als.ze straks beter gaat praten kan ze meer onder woorden brengen wat ze voelt of vindt. Ze is nog zo jong, probeer haar geen time-out op de trap te geven (en zeker geen 5 minuten, dat snapt ze niet, meestal is het leeftijd = aantal minuten) maar wat iemand anders hierboven ook al zei: benoem haar gevoelens. Dus: 'mama ziet dat je het lastig vindt dat ik even met je broertje bezig ben, wil je me even helpen?' ipv 'Wil je straf'? Dat hele concept snapt ze nog niet.
Wees lief voor jezelf. Het is een faaaaaase!
maandag 23 september 2019 om 21:27
Ik denk dat je erg veel verwacht van een 1-jarige. Op de gang zetten heb ik zelf nooit gedaan, ik zag daar geen enkel nut (de paar keer dat ik het met oudere kinderen heb gedaan was meer omdat ik zelf even lucht nodig had).
Het punt is dat het bij de meeste dreumesen en peuters 1 lange fase van herhalen is en nauwelijks tot geen vooruitgang/resultaat zien. Die fase kan echt wel een paar jaar duren en dan ineens zie je resultaat.
Gewoon rustig en kalm blijven herhalen/bijsturen/afleiden en troosten na een driftbui. Veel meer kun je er niet aan doen.
Het punt is dat het bij de meeste dreumesen en peuters 1 lange fase van herhalen is en nauwelijks tot geen vooruitgang/resultaat zien. Die fase kan echt wel een paar jaar duren en dan ineens zie je resultaat.
Gewoon rustig en kalm blijven herhalen/bijsturen/afleiden en troosten na een driftbui. Veel meer kun je er niet aan doen.
maandag 23 september 2019 om 22:19
Zoals de mensen voor me, denk ik dat je veel te veel. Verwacht van je dreumes.
Ze is pas 1! En het wordt de komende jaren ongetwijfeld nog erger. Als ik nu terugkijk was hij rond die leeftijd een engeltje vergeleken met 9 maanden later.
De niet drinken in de nacht regel vind ik raar. Hier ligt er vanaf 1, 5 een antilekfles in bed. Ik drink 's nachts ook een slok water als ik wakker word.
Ze is pas 1! En het wordt de komende jaren ongetwijfeld nog erger. Als ik nu terugkijk was hij rond die leeftijd een engeltje vergeleken met 9 maanden later.
De niet drinken in de nacht regel vind ik raar. Hier ligt er vanaf 1, 5 een antilekfles in bed. Ik drink 's nachts ook een slok water als ik wakker word.
dinsdag 24 september 2019 om 08:04
De mijne ging dan met het bord gooien. Dus ik haalde het weg. Als hij dan boos werd kreeg hij het terug, maar ging hij dan weer klieren was het definitief klaar. Ik had niet zoveel zin om iedere keer een bordje eten van de vloer op te ruimen. Hoeveelheden was ik ook nooit zo precies in. Ik schepte wat op zijn bord waarvan ik vrij zeker was dat het sowieso op ging. Was het op en wilde hij meer, kreeg hij nog een beetje.clueless17 schreef: ↑23-09-2019 21:16Ik lees ook niks raars. Alleen krampachtige opvoeddrang.dat mag gerust wat minder.
Waarom haal je haar bord weg als ze niet eet? Dat kun je toch gewoon laten staan zolang je zelf lekker eet en met haar en elkaar kletst. Die van mij namen dan soms opeens toch nog een hap,of 2,of 4. Of niet. Ook goed.
1 keer wakker = slecht slapen?? Geef haar een slokje water,een knuffel en tel je zegeningen.
Overal aanzitten;blijven herhalen en alternatieven bieden.
Geef geen straf. 2 jarigen hebben gewoon 0 geduld, dat kun je haar niet kwalijk nemen.
Niet te onzeker.
Verder eens.
Hier gaf ik ook gewoon water als ze dat 's nachts wilden. Driftbuien liet ik meestal gewoon uitrazen. 5 minuten straf is veel te lang, dat begrijpt ze niet.
dinsdag 24 september 2019 om 09:05
Ik zie trouwens een eerder topic van je in april waarin je vraagt hoe lang je een peuter moet laten huilen na het straffen etc (terwijl ze toen een dreumes was van 1,5 en geen peuter maar dat terzijde)
Ook vroeg je toen om goede tips voor opvoedboeken. Heb je die toen wel gekregen? En heb je die ook gelezen?
Want het lijkt me dat er niet zo heel veel veranderd is in hoe je je kindje opvoedt sinds april dan.
En wil je die tips nog? Want ik help graag zoeken naar een goed boek dat uit gaat van de belevingswereld van je kindje en dat je je wat meer kan inlezen in de ontwikkelingspsychologie van een kind.
Ook vroeg je toen om goede tips voor opvoedboeken. Heb je die toen wel gekregen? En heb je die ook gelezen?
Want het lijkt me dat er niet zo heel veel veranderd is in hoe je je kindje opvoedt sinds april dan.
En wil je die tips nog? Want ik help graag zoeken naar een goed boek dat uit gaat van de belevingswereld van je kindje en dat je je wat meer kan inlezen in de ontwikkelingspsychologie van een kind.
dinsdag 24 september 2019 om 09:17
dinsdag 24 september 2019 om 11:17
Eens met de rest, ik vind ook dat je veel te veel de strijd aangaat. Vijf minuten op de trap zitten is wel erg lang en erg streng en als dat per dag zes keer voorkomt, lijkt het me ook niet echt werken, dan ben je echt straf op straf aan het stapelen. 's Nachts niet mogen drinken, waarom niet? Dat zou je zelf toch inderdaad ook niet prettig vinden? En inderdaad ,zet de dingen waar ze niet aan mag komen nog gewoon buiten bereik.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.