Kinderen
alle pijlers
De toon
maandag 29 maart 2010 om 07:27
Kind praat tegen me alsof ik iets van hem aan heb. Met name als ik iets van hem vraag of verwacht, dus negeren is in zo'n situatie wat lastiger.
Wat doen jullie tegen 'de toon'?
Ik probeerde het met 'ik wil je niet op zo'n manier tegen me horen praten'. Doodse stilte. Toen ik antwoord eiste kreeg ik uiteraard 'de toon'. En 'dat doe jij ook'.
Pffff.
Wat doen jullie tegen 'de toon'?
Ik probeerde het met 'ik wil je niet op zo'n manier tegen me horen praten'. Doodse stilte. Toen ik antwoord eiste kreeg ik uiteraard 'de toon'. En 'dat doe jij ook'.
Pffff.
maandag 29 maart 2010 om 13:33
Het nadeel van consequenties verbinden aan bepaald gedrag is dat dat een keertje uitgeput raakt. Er komt een moment dat je zoon zegt: nou dan niet, de deur uitloopt en bij een vriend tv gaat kijken / computeren / wat je dan ook verbonden had aan het gedrag.
M.i. heeft het meer zin om met je zoon om tafel te gaan zitten, voor te leggen wat jullie gezamenlijke probleem is en sámen oplossingen zoeken zonder die van te voren al bedacht te hebben.
De boeken die Gamuza noemt, zijn hele goede! Niet het inzetten van machtsmiddelen (omdat je die met de jaren steeds meer kwijtraakt) maar gebruik maken van goede communicatie.
(heb zelf nog lang geen pubers, ben er wel eentje geweest met een gebruiksaanwijzing )
M.i. heeft het meer zin om met je zoon om tafel te gaan zitten, voor te leggen wat jullie gezamenlijke probleem is en sámen oplossingen zoeken zonder die van te voren al bedacht te hebben.
De boeken die Gamuza noemt, zijn hele goede! Niet het inzetten van machtsmiddelen (omdat je die met de jaren steeds meer kwijtraakt) maar gebruik maken van goede communicatie.
(heb zelf nog lang geen pubers, ben er wel eentje geweest met een gebruiksaanwijzing )
maandag 29 maart 2010 om 13:42
quote:tilalia2 schreef op 29 maart 2010 @ 11:35:
[...]
Ik word altijd boos als ik boos ben. Mag ik ook een keertje mijn plaat uitflippen? Ik ben nog nooit boos geworden om te laten zien wat dat educatief pedagogisch verantwoord voor effecten heeft
Ahum, educatief pedagogisch verantwoord? Jouw woorden hoor... Nee klopt, onduidelijk geformuleerd van me. Ik ben boos als ik boos ben. Niet als opvoedtactiek. Maar op mijn dochter heeft het altijd (die ene keer dat ik dan echt boos ben ) wel een heilzaam effect.
Maar goed, wat daarna al geschreven werd: het ene kind gaat dat dan proberen te voorkomen maar het andere vindt het alleen maar prachtig als mama op de kast zit.
[...]
Ik word altijd boos als ik boos ben. Mag ik ook een keertje mijn plaat uitflippen? Ik ben nog nooit boos geworden om te laten zien wat dat educatief pedagogisch verantwoord voor effecten heeft
Ahum, educatief pedagogisch verantwoord? Jouw woorden hoor... Nee klopt, onduidelijk geformuleerd van me. Ik ben boos als ik boos ben. Niet als opvoedtactiek. Maar op mijn dochter heeft het altijd (die ene keer dat ik dan echt boos ben ) wel een heilzaam effect.
Maar goed, wat daarna al geschreven werd: het ene kind gaat dat dan proberen te voorkomen maar het andere vindt het alleen maar prachtig als mama op de kast zit.
maandag 29 maart 2010 om 13:48
quote:mamzelle schreef op 29 maart 2010 @ 13:19:
De computer (tv is wat lastiger, er zijn ook andere kinderen in het gezin) is de consequentie die ik al wel had bedacht. Maar die staat al voor geweld tegen de kleintjes, vandaar dat ik op zoek was naar een andere (voelbare) consequentie.
Stukje over gezag en aanvoelen klopt wel. Helaas kan ik wel keihard denken dat ik de baas ben in deze outfit, maar keihard overtuigd ben ik echt nog niet. Of beter gezegd: hoe lang nog. Kind blijkt wel meer in te binden naarmate ik me sterker gedraag (waarna ik me dan weer afvraag of opvoeden een stom machtsspelletje is). Naar kamer sturen heeft hier tot zulke drama's geleid dat ik er niet echt meer op zit te wachten om dat terug in te voeren.
Vroeger naar bed is ook nog een optie. Positief benaderen (extra computertijd) uiteraard ook, maar het gaat in deze twee gevallen (eigenlijk de enige soort aanvaringen die ik met hem heb) over gedrag dat ik toch eigenlijk best normaal vind, en dan zit ik weer met het idee of ik normaal gedrag moet gaan belonen..Opvoeden is soms de leiding nemen en deze niet meer uit handen geven. Ik vind dat geen stom machtsspelletje maar een effectieve manier om een kind enerzijds te beschermen tegen onheil en anderzijds te leren hoe we met elkaar omgaan. Als hij het overigens zo vervelend vindt om naar zijn kamer gestuurd te worden dan lijkt me dat dus een effectieve straf.
De computer (tv is wat lastiger, er zijn ook andere kinderen in het gezin) is de consequentie die ik al wel had bedacht. Maar die staat al voor geweld tegen de kleintjes, vandaar dat ik op zoek was naar een andere (voelbare) consequentie.
Stukje over gezag en aanvoelen klopt wel. Helaas kan ik wel keihard denken dat ik de baas ben in deze outfit, maar keihard overtuigd ben ik echt nog niet. Of beter gezegd: hoe lang nog. Kind blijkt wel meer in te binden naarmate ik me sterker gedraag (waarna ik me dan weer afvraag of opvoeden een stom machtsspelletje is). Naar kamer sturen heeft hier tot zulke drama's geleid dat ik er niet echt meer op zit te wachten om dat terug in te voeren.
Vroeger naar bed is ook nog een optie. Positief benaderen (extra computertijd) uiteraard ook, maar het gaat in deze twee gevallen (eigenlijk de enige soort aanvaringen die ik met hem heb) over gedrag dat ik toch eigenlijk best normaal vind, en dan zit ik weer met het idee of ik normaal gedrag moet gaan belonen..Opvoeden is soms de leiding nemen en deze niet meer uit handen geven. Ik vind dat geen stom machtsspelletje maar een effectieve manier om een kind enerzijds te beschermen tegen onheil en anderzijds te leren hoe we met elkaar omgaan. Als hij het overigens zo vervelend vindt om naar zijn kamer gestuurd te worden dan lijkt me dat dus een effectieve straf.
maandag 29 maart 2010 om 14:23
quote:mamzelle schreef op 29 maart 2010 @ 13:19:
Stukje over gezag en aanvoelen klopt wel. Helaas kan ik wel keihard denken dat ik de baas ben in deze outfit, maar keihard overtuigd ben ik echt nog niet. Of beter gezegd: hoe lang nog.
Het goede nieuws is dat andere instanties zich meer en meer als
autoriteit zullen gaan manifesteren. En het zou maar zo kunnen dat hij van de consequenties die zíj aan gedrag kunnen stellen, meer onder de indruk is.
We zien het bij onze mini1, waarbij het kwartje ook langzamerhand lijkt te vallen, na wat stevige aanvaringen met diverse autoriteiten.
Stukje over gezag en aanvoelen klopt wel. Helaas kan ik wel keihard denken dat ik de baas ben in deze outfit, maar keihard overtuigd ben ik echt nog niet. Of beter gezegd: hoe lang nog.
Het goede nieuws is dat andere instanties zich meer en meer als
autoriteit zullen gaan manifesteren. En het zou maar zo kunnen dat hij van de consequenties die zíj aan gedrag kunnen stellen, meer onder de indruk is.
We zien het bij onze mini1, waarbij het kwartje ook langzamerhand lijkt te vallen, na wat stevige aanvaringen met diverse autoriteiten.
Man, doe niet zo moeilijk, trek gewoon een leuk pak aan.
maandag 29 maart 2010 om 23:33
quote:Dana schreef op 29 maart 2010 @ 13:39:
[...]
Ik heb lang niet alle reacties gelezen, maar ik vind deze versie (dus zonder de verdere uitleg) wel de duidelijkste. En daarmee ook meteen de beste manier om erop te reageren (in mijn ogen dan).
Ik vind wel dat je vantevoren moet hebben uitgelegd waarom, hoe en wat. Dat an je nog een keer herhalen, en daarna is het 'Ga maar eens bedenken waarom dat niet mag/waarom mama boos is/ waarom je broertje/zusje huilt'
Wegwezen met die kinders. Voordat ik ècht boos word
[...]
Ik heb lang niet alle reacties gelezen, maar ik vind deze versie (dus zonder de verdere uitleg) wel de duidelijkste. En daarmee ook meteen de beste manier om erop te reageren (in mijn ogen dan).
Ik vind wel dat je vantevoren moet hebben uitgelegd waarom, hoe en wat. Dat an je nog een keer herhalen, en daarna is het 'Ga maar eens bedenken waarom dat niet mag/waarom mama boos is/ waarom je broertje/zusje huilt'
Wegwezen met die kinders. Voordat ik ècht boos word
