Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
zaterdag 2 maart 2019 om 20:52
TO trapt af 
Ik ben dus draagmoeder. Op dit moment zwanger voor 2 mannen. Dit is proces van jaren geweest, zowel voor hen als voor mij.
Het kindje zal over een paar maanden geboren worden en opgevoed worden door 2 mannen die het alle liefde zullen geven. Ik zal op de achtergrond altijd een rol blijven spelen, alleen niet actief de mama zijn. Het kind zal altijd weten dat ik de moeder ben en er zal ook contact zijn.
Voor mij voelt het absoluut niet als een eigen kind weggeven. Allereerst geloof ik niet dat een kind een bezit is; je kunt het dus niet weggeven. Daarnaast (en dat is moeilijker uit te leggen want het is biologisch wel van mij) voelt deze zwangerschap ook echt nu al anders; het voelt echt als hun baby die nu tijdelijk bij mij logeert.
Ik ben niet de eerste draagmoeder en dit zal niet het eerste kindje zijn dat op deze manier geboren wordt en opgroeit. Tot nu toe zijn de kinderen die uit draagmoederschap geboren worden prima gelukkig omdat ze (in tegenstelling tot adoptie) precies weten waar ze vandaan komen en is er bijna altijd nog een goed contact met de draagmoeder. Wat dat betreft denk ik beter dan bij een zaaddonor, terwijl dat toch door veel mensen als ‘normaler’ wordt gezien.
Ik ben dus draagmoeder. Op dit moment zwanger voor 2 mannen. Dit is proces van jaren geweest, zowel voor hen als voor mij.
Het kindje zal over een paar maanden geboren worden en opgevoed worden door 2 mannen die het alle liefde zullen geven. Ik zal op de achtergrond altijd een rol blijven spelen, alleen niet actief de mama zijn. Het kind zal altijd weten dat ik de moeder ben en er zal ook contact zijn.
Voor mij voelt het absoluut niet als een eigen kind weggeven. Allereerst geloof ik niet dat een kind een bezit is; je kunt het dus niet weggeven. Daarnaast (en dat is moeilijker uit te leggen want het is biologisch wel van mij) voelt deze zwangerschap ook echt nu al anders; het voelt echt als hun baby die nu tijdelijk bij mij logeert.
Ik ben niet de eerste draagmoeder en dit zal niet het eerste kindje zijn dat op deze manier geboren wordt en opgroeit. Tot nu toe zijn de kinderen die uit draagmoederschap geboren worden prima gelukkig omdat ze (in tegenstelling tot adoptie) precies weten waar ze vandaan komen en is er bijna altijd nog een goed contact met de draagmoeder. Wat dat betreft denk ik beter dan bij een zaaddonor, terwijl dat toch door veel mensen als ‘normaler’ wordt gezien.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:00
Het voelt voor jou absoluut niet als een eigen kind weggeven, maar dat is het natuurlijk wel. Daarbij ga ik ervan uit dat het je eigen eicel betreft. Of heb je alleen je baarmoeder verhuurd?Sanne_A schreef: ↑02-03-2019 20:52TO trapt af
Ik ben dus draagmoeder. Op dit moment zwanger voor 2 mannen. Dit is proces van jaren geweest, zowel voor hen als voor mij.
Het kindje zal over een paar maanden geboren worden en opgevoed worden door 2 mannen die het alle liefde zullen geven. Ik zal op de achtergrond altijd een rol blijven spelen, alleen niet actief de mama zijn. Het kind zal altijd weten dat ik de moeder ben en er zal ook contact zijn.
Voor mij voelt het absoluut niet als een eigen kind weggeven. Allereerst geloof ik niet dat een kind een bezit is; je kunt het dus niet weggeven. Daarnaast (en dat is moeilijker uit te leggen want het is biologisch wel van mij) voelt deze zwangerschap ook echt nu al anders; het voelt echt als hun baby die nu tijdelijk bij mij logeert.
Ik ben niet de eerste draagmoeder en dit zal niet het eerste kindje zijn dat op deze manier geboren wordt en opgroeit. Tot nu toe zijn de kinderen die uit draagmoederschap geboren worden prima gelukkig omdat ze (in tegenstelling tot adoptie) precies weten waar ze vandaan komen en is er bijna altijd nog een goed contact met de draagmoeder. Wat dat betreft denk ik beter dan bij een zaaddonor, terwijl dat toch door veel mensen als ‘normaler’ wordt gezien.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:02
Ik ken wel een situatie waar de draagmoeder het kind gehouden heeft omdat na de geboorte bleek dat het toch van haar eigen man was en niet van de wensvader. Nog nooit gehoord van een situatie waar de wensouders er toch vanaf zagen. Wat vreselijk voor haar! Wel direct benieuwd naar hun voortraject, naar de afspraken die ze gemaakt hebben en de advocaat die ze begeleid heeft.
En nee, daar houd ik absoluut geen rekening mee. De erkenning door de biologische vader vindt al voor de geboorte plaats dus al zouden ze het willen, dan nog komen ze er niet zomaar vanaf
zaterdag 2 maart 2019 om 21:02
Waarom is het supertof en mooi om een kind op de wereld te zetten met als enig doel dat kind weg te geven aan anderen? Een volstrekt andere situatie dan een moeder die door omstandigheden gedwongen is haar kind af te staan, omdat ze er niet zelf voor kan zorgen.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:05
Als het kind bijvoorbeeld door zuurstofgebrek bij de geboorte zwaar gehandicapt ter wereld zou komen, zouden de wensouders het dan nog willen? (Ik hoop natuurlijk dat je een gezond kind krijgt hoor!)Sanne_A schreef: ↑02-03-2019 21:02Ik ken wel een situatie waar de draagmoeder het kind gehouden heeft omdat na de geboorte bleek dat het toch van haar eigen man was en niet van de wensvader. Nog nooit gehoord van een situatie waar de wensouders er toch vanaf zagen. Wat vreselijk voor haar! Wel direct benieuwd naar hun voortraject, naar de afspraken die ze gemaakt hebben en de advocaat die ze begeleid heeft.
En nee, daar houd ik absoluut geen rekening mee. De erkenning door de biologische vader vindt al voor de geboorte plaats dus al zouden ze het willen, dan nog komen ze er niet zomaar vanaf
zaterdag 2 maart 2019 om 21:05
Ik ga geen moeite te doen het jou uit te leggen, zal je toch niet begrijpen. Uitleg geven via fora is niet mijn ding. Het is nou eenmaal mijn mening. Ze helpt een wens uit te laten komen, klaar.
Kritische vragen stellen is prima, maar jouw manier van vragen gooit gelijk een deur dicht.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:05
Goed dat je hierheen verhuisd bent, hoeven we dat andere topic niet te vervuilen
Het woord ‘verhuurd’ impliceert dat ik er geld aan verdien. Laat ik daar heel duidelijk over zijn: ik krijg er geen geld voor. De kosten die ik maak worden wel door de vaders betaald (denk aan vitaminenpillen, zwangerschapskleding en straks dingen als een schoonmaker of zo als ik het niet meer trek om zelf te poetsen), maar verder is het volkomen altruïstisch. Moet ook wel want anders valt het onder mensenhandel, er geld voor krijgen is ook verboden in Nederland. In het buitenland kan het overigens wel.
Het betreft inderdaad mijn eigen eicel.
Waarom vind jij een kind iets dat je kunt weggeven? En wat is het verschil met een zaaddonor?
zaterdag 2 maart 2019 om 21:07
Ik heb een zoon van 8, die vanaf het begin af aan betrokken is geweest bij het proces.Sofietje1983 schreef: ↑02-03-2019 21:03Heb je zelf ook kinderen?
En, vraag ik me zomaar af, krijg je dan ook verlof? En de aanstaande vader(s) ook?
Ik krijg tzt gewoon m’n zwangerschaps- en bevallingsverlof. De vaders is nog onzeker want er bestaan geen wetten hiervoor. Sommige werkgevers geven alleen de paar dagen bevallingsverlof. Sommigen geven een aantal weken adoptieverlof en sommige werkgevers bedenken zelf iets creatiefs.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:08
Ik heb hier niet echt een mening over maar lees wel mee. Ik vind het in elk geval heel interessant en ik vind het mooi hoe je je verwoordt TO. Heel respectvol en volgens mij heb je ook echt alles heel goed geregeld als ik het zo hoor.
Ben wel ook heel benieuwd of je zelf kinderen hebt en hoe die dit evt beleven!
Ben wel ook heel benieuwd of je zelf kinderen hebt en hoe die dit evt beleven!
zaterdag 2 maart 2019 om 21:11
Het voortraject is volgens de regels gegaan. Deze draagmoeder is getrouwd en haar man was (en is) dus de wettelijke vader.Sanne_A schreef: ↑02-03-2019 21:02Ik ken wel een situatie waar de draagmoeder het kind gehouden heeft omdat na de geboorte bleek dat het toch van haar eigen man was en niet van de wensvader. Nog nooit gehoord van een situatie waar de wensouders er toch vanaf zagen. Wat vreselijk voor haar! Wel direct benieuwd naar hun voortraject, naar de afspraken die ze gemaakt hebben en de advocaat die ze begeleid heeft.
En nee, daar houd ik absoluut geen rekening mee. De erkenning door de biologische vader vindt al voor de geboorte plaats dus al zouden ze het willen, dan nog komen ze er niet zomaar vanaf
zaterdag 2 maart 2019 om 21:11
Ja, dan zouden ze het ook willen. Daar hebben we over gesproken en afspraken over gemaakt.
Na de geboorte ben ik de juridische ouder. De biologische vader heeft het kind dan al erkend, maar er moet dan nog een procedure gestart worden waardoor hij het gezag krijgt en daarna de andere vader kan adopteren.
Er is zeker een vertrouwensbasis nodig want er is altijd een risico dat zij het niet aannemen, net zoals er een risico is dat ik het niet afsta. Maar daarom leer je elkaar eerst goed kennen.
En je vergelijking met een moeder die door omstandigheden haar kind moet afstaan is eigenlijk wel een goede. Ik moet het niet. Ik zou er prima voor kunnen zorgen. Ik sta het niet af omdat ik niet anders kan, de basis is niet nood, de basis is liefde.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:15
Heb het er wel eens met mijn broer over gehad die ooit ook graag kinderen wil met zijn partner. Maar nog niet zo ver dat het serieus is uitgezocht. Maar mag ik zeggen dat ik het heel mooi vind wat je doet. Juist voor mannen met een kinderwens is het lastig en op deze manier kunnen ze toch een kind op de wereld zetten. Ik ben wel benieuwd op welke wijze je straks in het leven van dit kindje blijft is dat als een soort (suiker) tante of vriendin van de familie?
zaterdag 2 maart 2019 om 21:15
Ik vind het prachtig wat je doet TO. Zelf heb ik in het voortraject gezeten voor eiceldonatie voor een vriendin met Turner, helaas is dat door omstandigheden mislukt. Ik heb nog overwogen om draagmoeder te worden maar had zelf vrij heftige zwangerschappen en bevallingen en dat wilde zij met namen mij niet aandoen.
Ik zie het absoluut niet als het verhuren van je baarmoeder maar van het laten uitkomen van een gemeenschappelijke wens. Door mijn werk heb ik hier wel eens mee te maken gehad en ik vind het alleen maar mooi. Als er al een kind gewenst is en er goed over nagedacht is, is mijn ervaring, dan is het wel op deze manier.
Voor commerciele doeleinden vind ik er wel wat van, maar op jullie gekozen manier vind ik het heel mooi dat dit kan en jullie er allemaal gelukkig van worden.
Ik vind dat we onderhand wel eens af mogen van het klassieke vader-moeder-kind idee. Of dat de moeder perse de belangrijkste persoon in het leven van het kind moet zijn. Ik denk dat als er genoeg liefde is, de gezinssamenstelling helemaal niet van invloed is. Een kind kan zich net zo goed veilig hechten aan twee vaders en een moeder op afstand dan andersom. Of in welke hoedanigheid dan ook.
Ik wens jou een hele mooie zwangerschap toe, een fijne bevalling en een gezonde baby. Veel geluk samen <3
Ik zie het absoluut niet als het verhuren van je baarmoeder maar van het laten uitkomen van een gemeenschappelijke wens. Door mijn werk heb ik hier wel eens mee te maken gehad en ik vind het alleen maar mooi. Als er al een kind gewenst is en er goed over nagedacht is, is mijn ervaring, dan is het wel op deze manier.
Voor commerciele doeleinden vind ik er wel wat van, maar op jullie gekozen manier vind ik het heel mooi dat dit kan en jullie er allemaal gelukkig van worden.
Ik vind dat we onderhand wel eens af mogen van het klassieke vader-moeder-kind idee. Of dat de moeder perse de belangrijkste persoon in het leven van het kind moet zijn. Ik denk dat als er genoeg liefde is, de gezinssamenstelling helemaal niet van invloed is. Een kind kan zich net zo goed veilig hechten aan twee vaders en een moeder op afstand dan andersom. Of in welke hoedanigheid dan ook.
Ik wens jou een hele mooie zwangerschap toe, een fijne bevalling en een gezonde baby. Veel geluk samen <3
zaterdag 2 maart 2019 om 21:16
Dat is zéker een volstrekt andere situatie. Ik vind dat zo triest, een kind op de wereld zetten waar je niet voor kunt zorgen. Dan liever een kind dat heel erg gewenst is.
Ik geloof niet meer in sprookjes.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:16
Echt bij mij... een uur of zo? Het plan is dat het bij mij op de borst gelegd wordt en dat ik het (als het goed voelt) overdraag aan de vaders. De kraamweek zullen we samen zijn, daarna zullen we elkaar regelmatig blijven zien. Hoe vaak dat precies zal zijn is nu nog moeilijk te zeggen, eens per maand of zo? We hebben elkaar de afgelopen 1,5 jaar 1-2x per maand gezien dus ik denk dat die frequentie ongeveer zal blijven.Sofietje1983 schreef: ↑02-03-2019 21:10Hoe lang blijft het kindje na de geboorte nog bij jou?
Ik vind het ook mooi. En knap, ik zou het zelf niet kunnen. Hoe weet je zeker dat je geen spijt zult krijgen? Biologisch gezien is het natuurlijk jouw kind.
Er zijn een heleboel draagmoeders die me voor zijn gegaan of die nu bezig zijn. Hetgeen dat we allemaal hebben is dat we ergens gewoon wisten dat we het zouden kunnen. Het voelt voor mij ook helemaal niet knap of zo, het is er gewoon.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:17
Wat interessant, ik wil heel graag draagmoeder worden, ik wil zelf geen kinderen maar als ik zie hoeveel mannelijke homoparen er zijn die hun wens niet in vervulling zien gaan kan ik niet anders dan bedenken dat ik gewoon een baarmoeder heb en hun droom kan waarmaken. Ik heb me er jaren geleden in verdiept, maar toen wilde ex toch niet dat ik zwanger zou zijn van een ander. Misschien moet ik me hier maar weer eens in gaan verdiepen. Bedankt voor dit topic.
zaterdag 2 maart 2019 om 21:18
Ze zeggen dat baby’s heel goed weten wie hun moeder is, ik vraag me af of geadopteerde baby’s niet constant huilen? En ik ben zelf 6 maanden geleden moeder geworden en kan me niet voorstellen dat ik mijn dochter zomaar weg zou geven.. wat als je bent bevallen en je wilt t niet afstaan, mag je je kind dan alsnog houden? Of rukken ze je baby dan gewoon uit je handen bij wijze van spreken...