Kinderen
alle pijlers
Draagmoederschap
zaterdag 2 maart 2019 om 20:46
In het ‘Vergoeding vruchtbaarheidbehandeling verdwijnt!!’ topic schreef ik dat ik draagmoeder ben en ondanks dat ik PCOS heb en dus verminderd vruchtbaar ben, niet geholpen werd want draagmoeder.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
Daarop kreeg ik een aantal vragen, positieve opmerkingen, maar ook een paar kritische noten. Met name over de de ethische kant. Om dat draadje niet verder te vervuilen hier een afsplitsing.
zwanger/vergoeding-vruchtbaarheidsbehan ... ?start=350
Edit: mijn baby is inmiddels geboren, augustus 2019.
sanne_a wijzigde dit bericht op 22-09-2019 22:24
4.96% gewijzigd
zondag 3 maart 2019 om 23:17
oke is goed bedankt voor je mening doei.Blondie456 schreef: ↑03-03-2019 23:09Ik heb alles gelezen en ik blijf erbij dat ik TO een verschrikkelijk mens vind dat zij haar kind weg geeft. Ik zie hier niks van liefde in naar haar kind en TO geeft ook aan dat niet te voelen. Bah, vreselijke mensen vind ik dit.
zondag 3 maart 2019 om 23:20
Ik kan er niks aan doen, maar in krijg er ook een vervelend gevoel bij. Hoe geduldig TO alles ook uitlegt en hoe goed haar intentie ook zal zijn en hoezeer ik het de wensvaders ook gun om een kind te krijgen.
Vanuit het perspectief van het kind vind ik het moeilijk. Het blijft toch je moeder, die al een kind heeft waar ze wel voor wil zorgen 24/7, maar voor jou wil ze dat niet. Jij mag wel een keer komen logeren. En je ziet elkaar wel eens per maand, maar verder contact mag niet en intensief contact, mocht je daar behoefte aan hebben is uitgesloten, zo is al voor je geboorte besloten.
Ik vind dat heel heftig om te lezen en dat zou ik ook zo hebben als het de vader was die niet in het leven wilde zijn als verzorger van het kind.
Vanuit het perspectief van het kind vind ik het moeilijk. Het blijft toch je moeder, die al een kind heeft waar ze wel voor wil zorgen 24/7, maar voor jou wil ze dat niet. Jij mag wel een keer komen logeren. En je ziet elkaar wel eens per maand, maar verder contact mag niet en intensief contact, mocht je daar behoefte aan hebben is uitgesloten, zo is al voor je geboorte besloten.
Ik vind dat heel heftig om te lezen en dat zou ik ook zo hebben als het de vader was die niet in het leven wilde zijn als verzorger van het kind.
zondag 3 maart 2019 om 23:23
Waarom doei, omdat jij het een soort van liefdadigheid vind van TO.? Ik vind haar echt slecht bezig en ik vind het jammer dat het niet verboden is.
zondag 3 maart 2019 om 23:27
Eigenlijk vooral dat je nergens uit laat blijken dat je om het kind geeft. Je denkt aan de vaders en aan jezelf. In geen enkele reactie heb ik nog iets gelezen over de impact voor het kind. Die heeft het er blijkbaar maar mee te doen.
zondag 3 maart 2019 om 23:36
Dat verschilt in elk geval dan niets van andere zwanger/kinderwenstopics. Dat de ouders alleen aan zichzelf denken ipv aan wat ze het kind te bieden hebben.lothlorien schreef: ↑03-03-2019 23:27Eigenlijk vooral dat je nergens uit laat blijken dat je om het kind geeft. Je denkt aan de vaders en aan jezelf. In geen enkele reactie heb ik nog iets gelezen over de impact voor het kind. Die heeft het er blijkbaar maar mee te doen.
zondag 3 maart 2019 om 23:37
Ja en? TO is een levende moeder die haar eigen kind weggeeft. Ik heb nog nooit een merrie gezien die haar veulen aan een andere merrie cadeau deed. Sterker nog, een merrie verdedigt haar veulen met haar leven. Kan TO dus nog wat van leren.redbulletje schreef: ↑03-03-2019 21:16Als 'n jong dier z'n moeder bij de bevalling verliest kunnen ze gelijk gekoppeld worden aan 'n moederdier wat haar jong is verloren. Zo worden veulens en merries in elk geval succesvol herkoppeld.
Het is nog maar de vraag of het kind later zo begrijpend is voor de weggeefactie van zijn moeder, Er is nog niets bekend over pubers en jongvolwassenen die op deze manier zijn afgestaan. Zelf denk ik dat het er bij een kind behoorlijk inhakt en dat een kind daar op latere leeftijd veel problemen mee kan krijgen. Daar wordt door TO en de wensouders helemaal aan voorbij gegaan. Als je eigen wensen maar vervuld zijn, waarbij het kind in dit geval het lijdend voorwerp is.
De vergelijking met reguliere adoptie gaat hier namelijk helemaal niet op. Bij reguliere adoptie staat een moeder uit noodzaak haar kind af, waar je als kind nog enig begrip voor op kunt brengen. In dit geval verwacht ik weinig tot geen begrip.
zondag 3 maart 2019 om 23:39
Je biedt dat kind in ieder geval wel zijn eigen moeder waar hij bij mag blijven. Lijkt mij nogal een verschil.redbulletje schreef: ↑03-03-2019 23:36Dat verschilt in elk geval dan niets van andere zwanger/kinderwenstopics. Dat de ouders alleen aan zichzelf denken ipv aan wat ze het kind te bieden hebben.
maandag 4 maart 2019 om 00:14
Nou die klassieker en waar dat toe geleid heeft zou ik nog maar eens bestuderen dan.
.
maandag 4 maart 2019 om 00:58
Ja en kijk waar dat toe geleid heft. De wereld is iig goed naar de klote door al die mensen die alleen maar aan zichzelf denken.redbulletje schreef: ↑03-03-2019 23:36Dat verschilt in elk geval dan niets van andere zwanger/kinderwenstopics. Dat de ouders alleen aan zichzelf denken ipv aan wat ze het kind te bieden hebben.
maandag 4 maart 2019 om 07:05
Wat een rare en harde reacties. Sommigen zijn al 12 pagina`s lang aan het hakken. Je mening is nu bekend, je vindt TO een verschrikkelijk mens die alleen in de hel thuishoort en nergens anders.
Dit topic was bedoeld om vragen te stellen en niet om post op post ge verkondigen hoe ontaard je het vindt
Dit topic was bedoeld om vragen te stellen en niet om post op post ge verkondigen hoe ontaard je het vindt
maandag 4 maart 2019 om 07:59
We zijn allemaal bij de vaders, dus mijn zoon, baby en ik. Zodra het goed voelt, en ervaring van draagmoeders leert dat dat gemiddeld rond een dag of 5 is, gaan zoon en ik terug naar huis.
Ik verwacht verdriet en een zwart gat, daar stel ik me op in. En gelukkig heb ik daar een netwerk voor
maandag 4 maart 2019 om 08:06
.
Als je zo begint.. Bij reguliere adoptie is het kind in beginsel ongewenst, bij draagmoederschap juist van vóór de conceptie al vurig gewenst door de wensouders. Het gevoel van ongewenst zijn lijkt mij persoonlijk minstens zo heftig voor een kind.
(Betekent overigens niet dat ik draagmoederschap toejuich, ik vind het een lastig concept. Maar adoptie ook).
maandag 4 maart 2019 om 08:07
Geen negatieve reacties in mijn omgeving, nee. Wel vragen, maar niemand die me een slecht persoon vindt. En ja, dat zouden mensen echt wel tegen me zeggen.
Ik vind de vragen erg prettig, beter dan aannames. Aannames lijken het beeld te kleuren van mensen. Dus ipv te vragen "Wat als het kind later aangeeft dat ze je vaker wil zien?" wordt er meteen een aanname gedaan dat dat niet kan.
In plaats van te vragen " Hoe zit het met de liefde die je voor het kind voelt?" wordt er aangenomen dat ik niet van het kind houd.
In plaats van te vragen: "Hoe ervaren draagkinderen die nu in de pubertijd zitten het proces?" wordt er aangenomen dat die er ofwel niet zijn, ofwel dood ongelukkig zijn.
Slechts een paar voorbeelden
Dit geldt overigens niet alleen voor dit onderwerp, ik denk dat open vragen stellen ipv aannames doen een heleboel ellende in de wereld kan voorkomen.
Ik vind de vragen erg prettig, beter dan aannames. Aannames lijken het beeld te kleuren van mensen. Dus ipv te vragen "Wat als het kind later aangeeft dat ze je vaker wil zien?" wordt er meteen een aanname gedaan dat dat niet kan.
In plaats van te vragen " Hoe zit het met de liefde die je voor het kind voelt?" wordt er aangenomen dat ik niet van het kind houd.
In plaats van te vragen: "Hoe ervaren draagkinderen die nu in de pubertijd zitten het proces?" wordt er aangenomen dat die er ofwel niet zijn, ofwel dood ongelukkig zijn.
Slechts een paar voorbeelden
Dit geldt overigens niet alleen voor dit onderwerp, ik denk dat open vragen stellen ipv aannames doen een heleboel ellende in de wereld kan voorkomen
.
maandag 4 maart 2019 om 08:16
Bij adoptie speelt er ook vaak zware hechtingsproblematiek omdat kinderen vaak direct na de geboorte worden afgestaan waarna ze in een situatie eindigen waar geen hechting kan plaatsvinden.erizito schreef: ↑04-03-2019 08:06.
Als je zo begint.. Bij reguliere adoptie is het kind in beginsel ongewenst, bij draagmoederschap juist van vóór de conceptie al vurig gewenst door de wensouders. Het gevoel van ongewenst zijn lijkt mij persoonlijk minstens zo heftig voor een kind.
(Betekent overigens niet dat ik draagmoederschap toejuich, ik vind het een lastig concept. Maar adoptie ook).
Dan speelt daarnaast nog mee dat ze vaak niet weten wie de biologische ouders zijn, of er broertjes of zusjes zijn, enz.
Kortom, wat ik een paar pagina's geleden al schreef: veiligheid en eerlijkheid.
Geadopteerde kinderen zijn vaak beschadigd. Kinderen van anonieme donors ook. En toch worden deze processen als heel normaal beschouwd en haast wenselijker dan draagmoederschap.
maandag 4 maart 2019 om 08:25
Je begrijpt het niet als je denkt dat de moeder het kind zomaar heeft weggegeven. Zo'n kind zal nooit denken dat de moeder het zomaar heeft weggegeven want die leugens worden het niet verteld. Ze zullen het kind vanaf het begin de waarheid vertellen. En dan is het hopen dat er niet van die types als jij langskomen die onwetend leugens komen verkondigen.Blondie456 schreef: ↑04-03-2019 00:21Ik zou zelf zo'n kind niet willen zijn dat ik zou weten dat mijn bloedeigen moeder mij zo maar weg zou geven.
maandag 4 maart 2019 om 09:13
Er loopt nu een topic van een meisje dat regelmatig de pil "per ongeluk" vergeet en niet zwanger wordt dus nu denkt dat ze onvruchtbaar is. Dát zijn de mensen die geen kinderen moeten krijgen. Ik begrijp werkelijk waar niet waar de hysterie vandaan komt rondom TO. Er worden helaas dagelijks kinderen geboren vanuit bizarre drijfveren in idiote situaties. En 9 van de 10 keer krijgen die gewoon een felicitatie. 
maandag 4 maart 2019 om 09:47
ik denk dat ik het wel snap (maar niet onderschrijf):Snowpink schreef: ↑04-03-2019 09:13Er loopt nu een topic van een meisje dat regelmatig de pil "per ongeluk" vergeet en niet zwanger wordt dus nu denkt dat ze onvruchtbaar is. Dát zijn de mensen die geen kinderen moeten krijgen. Ik begrijp werkelijk waar niet waar de hysterie vandaan komt rondom TO. Er worden helaas dagelijks kinderen geboren vanuit bizarre drijfveren in idiote situaties. En 9 van de 10 keer krijgen die gewoon een felicitatie.
1) er wordt gedacht dat de moeder echt super veel belangrijker voor een kind is dan de vader. Zonder moeder die de hele dag met een baby staat te zeulen moet dat kind later wel compleet ontsporen. Dat hechting ook aan de vader kan gaat er bij veel mensen niet helemaal in.
2) veel vrouwen die zelf een kind kregen hadden een heel sterk gevoel bij dat kind, toen ze het droegen en toen het geboren werd. Ik had dat zelf ook, ik zou het niet aankunnen om dat kind vervolgens niet bij me te hebben daarna (zie het drama toen die van mij 4 uurtjes ging wennen aan het KDV). natuurlijk is dat anders want je hebt je er dan op ingesteld dat je het kind bij je houdt en dat heeft TO niet. Maar als ik er nu aan moet denken dat ik mijn kind af zou geven krijg ik accuut een aanval van absolute misselijkheid. Voor mij zou het fout voelen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het fout IS. Mensen projecteren hun eigen gevoel, bij hun eigen kind makkelijk op de situatie van TO, en dan voelt het voor sommigen dus verkeerd. Dat TO daar anders instaat (door wie ze is, of doordat ze zich er op ingesteld heeft) komt dan dus even niet omhoog.
maandag 4 maart 2019 om 10:01
Je huidige zoon heb je ook al duizenden kilometers van zijn vader verwijderd. Waarom wil je nu je tweede kind zijn moeder onthouden? Het belang van je kinderen staat bij jou duidelijk op de tweede plaats.Sanne_A schreef: ↑04-03-2019 07:59We zijn allemaal bij de vaders, dus mijn zoon, baby en ik. Zodra het goed voelt, en ervaring van draagmoeders leert dat dat gemiddeld rond een dag of 5 is, gaan zoon en ik terug naar huis.
Ik verwacht verdriet en een zwart gat, daar stel ik me op in. En gelukkig heb ik daar een netwerk voor
maandag 4 maart 2019 om 10:04
Ik zou, als ik draagmoeder zou zijn, het niet zien als mijn kind. Voelt het ook als je kind als je een eicel doneert dan? Ik zie het als: Sanne heeft een eicel gedoneerd en bij gebrek aan baarmoeder bij de wensvaders, ook haar baarmoeder.florence13 schreef: ↑04-03-2019 09:47Mensen projecteren hun eigen gevoel, bij hun eigen kind makkelijk op de situatie van TO, en dan voelt het voor sommigen dus verkeerd. Dat TO daar anders instaat (door wie ze is, of doordat ze zich er op ingesteld heeft) komt dan dus even niet omhoog.
maandag 4 maart 2019 om 10:05
Er zijn maar heel weinig moeders die hun kinderen verlaten na een scheiding, maar er zijn heel veel vaders die hun kinderen wel links laten liggen na een scheiding. Ook op het forum zijn er genoeg topics te vinden waaruit blijkt dat vaders helemaal uit beeld verdwijnen of niets met hun kind te maken willen. Sommigen beginnen aan een nieuwe leg en hebben vervolgens weinig interesse meer in de kinderen uit een eerdere relatie. Blijkbaar is de band tussen moeder en kind dan toch vaak sterker dan die tussen vader en kind.florence13 schreef: ↑04-03-2019 09:47ik denk dat ik het wel snap (maar niet onderschrijf):
1) er wordt gedacht dat de moeder echt super veel belangrijker voor een kind is dan de vader. Zonder moeder die de hele dag met een baby staat te zeulen moet dat kind later wel compleet ontsporen. Dat hechting ook aan de vader kan gaat er bij veel mensen niet helemaal in.
2) veel vrouwen die zelf een kind kregen hadden een heel sterk gevoel bij dat kind, toen ze het droegen en toen het geboren werd. Ik had dat zelf ook, ik zou het niet aankunnen om dat kind vervolgens niet bij me te hebben daarna (zie het drama toen die van mij 4 uurtjes ging wennen aan het KDV). natuurlijk is dat anders want je hebt je er dan op ingesteld dat je het kind bij je houdt en dat heeft TO niet. Maar als ik er nu aan moet denken dat ik mijn kind af zou geven krijg ik accuut een aanval van absolute misselijkheid. Voor mij zou het fout voelen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat het fout IS. Mensen projecteren hun eigen gevoel, bij hun eigen kind makkelijk op de situatie van TO, en dan voelt het voor sommigen dus verkeerd. Dat TO daar anders instaat (door wie ze is, of doordat ze zich er op ingesteld heeft) komt dan dus even niet omhoog.
maandag 4 maart 2019 om 10:06
Er wordt geen eicel afgeleverd, maar een levend kind. Jij probeert recht te praten wat krom is.