Kinderen
alle pijlers
eenzaam ??
dinsdag 5 juli 2011 om 17:59
Mijn zoon woont fulltime bij mij sinds zijn vader overleed door zelfdoding. Hij gaat nog tot de zomervakantie naar zijn school en gaat dan naar een nieuwe school in de plaats waar we nu wonen. Het heen en weer rijden is niet te doen en vooral in de winter niet.
Maar waar ik momenteel veel moeite mee heb is dat hij hier nog geen vriendjes heeft kunnen maken. Bij ons in de straat zijn niet veel kids , wel een paar straten verder maar zoon vind het nog wat te spannend om daar zo heen te gaan.
Hij spreekt wel met vriendjes af van school maar niet elke dag omdat jongens vaak zoiets hebben van ' ik zie je straks wel op het schoolplein of bij het voetbalveld".
Maar daar kan hij dan niet heen. Met het gevolg dat hij momenteel veel alleen is.
Ik vind het moeilijk voor hem omdat zijn hele leven op zijn kop staat en ik niet weet hoe ik hem moet helpen. Gelukkig komen mijn stiefkids hier regelmatig maar mijn moederhart huilt als ik zie dat hij alleen is.....
Maar waar ik momenteel veel moeite mee heb is dat hij hier nog geen vriendjes heeft kunnen maken. Bij ons in de straat zijn niet veel kids , wel een paar straten verder maar zoon vind het nog wat te spannend om daar zo heen te gaan.
Hij spreekt wel met vriendjes af van school maar niet elke dag omdat jongens vaak zoiets hebben van ' ik zie je straks wel op het schoolplein of bij het voetbalveld".
Maar daar kan hij dan niet heen. Met het gevolg dat hij momenteel veel alleen is.
Ik vind het moeilijk voor hem omdat zijn hele leven op zijn kop staat en ik niet weet hoe ik hem moet helpen. Gelukkig komen mijn stiefkids hier regelmatig maar mijn moederhart huilt als ik zie dat hij alleen is.....
dinsdag 5 juli 2011 om 18:17
dinsdag 5 juli 2011 om 18:18
Dag Jasmijnblauw,
Wat een nare situatie, ik snap dat je onzeker bent of je het wel goed doet. Volgens mij doe je het hartstikke goed, je houdt hem in de gaten en denkt na over gevolgen en oplossingen. Dat je je niet verliest in verdriet, maar voor hem zorgt, vind ik heel knap.
Wat hij vooral nodig heeft, lijkt mij, is steun en die geef je hem. Hoe oud is je zoon?
Hij heeft nu een vakantie voor zich om alles weer een beetje op een rijtje te krijgen denk ik. Gaan jullie nog fijn weg? Dan kun je het tijdens de reis of ergens op een camping eens met hem bespreken? Of is hij daar te klein voor?
Misschien heeft hij zelf wel ideeen?
Ook zou ik er niet van uitgaan dat hij eenzaam is omdat hij niet veel vrienden heeft: vraag hem dat eens, dan kan hij zelf vertellen of het zo is. Dan hoef je het niet in te vullen. Misschien ziet hij zelf minder het probleem en heeft hij even genoeg aan zichzelf?
Wat een nare situatie, ik snap dat je onzeker bent of je het wel goed doet. Volgens mij doe je het hartstikke goed, je houdt hem in de gaten en denkt na over gevolgen en oplossingen. Dat je je niet verliest in verdriet, maar voor hem zorgt, vind ik heel knap.
Wat hij vooral nodig heeft, lijkt mij, is steun en die geef je hem. Hoe oud is je zoon?
Hij heeft nu een vakantie voor zich om alles weer een beetje op een rijtje te krijgen denk ik. Gaan jullie nog fijn weg? Dan kun je het tijdens de reis of ergens op een camping eens met hem bespreken? Of is hij daar te klein voor?
Misschien heeft hij zelf wel ideeen?
Ook zou ik er niet van uitgaan dat hij eenzaam is omdat hij niet veel vrienden heeft: vraag hem dat eens, dan kan hij zelf vertellen of het zo is. Dan hoef je het niet in te vullen. Misschien ziet hij zelf minder het probleem en heeft hij even genoeg aan zichzelf?
dinsdag 5 juli 2011 om 18:55
Omdat ik al een ander huis had kon ik niet terug naar het huis waarin vader van mijn zoon woonde. We hebben 3 van de 6 weken de kinderen van mijn vriend bij ons en gaan met elkaar op vakantie , gelukkig !! Ze hebben het erg leuk met elkaar.
Hij gaat sowieso op sport als het seizoen begint. Hij heeft wel vriendjes maar ja nog niet hier. Hij gaat donderdag proefdraaien op zijn nieuwe school , hoop dat dat al wat "oplevert".
Hij gaat sowieso op sport als het seizoen begint. Hij heeft wel vriendjes maar ja nog niet hier. Hij gaat donderdag proefdraaien op zijn nieuwe school , hoop dat dat al wat "oplevert".
dinsdag 5 juli 2011 om 18:56
Wat een vervelende situatie voor je!
Wat betreft je zoon: vrienschap moet je niet forceren. Vanaf een bepaalde leeftijd kun je dat soort dingen niet meer voor ze 'regelen', maar moeten en willen ze het zelf doen. Gebruik de zomervakantie om op adem te komen en te acclimatiseren in je nieuwe omgeving, dat geldt niet alleen voor jou, maar ook (vooral) voor je zoon. Doe samen leuke dingen. De tijd van spelen, school en vriendjes komt snel genoeg weer, en dan gaat het vanzelf.
Wat betreft je zoon: vrienschap moet je niet forceren. Vanaf een bepaalde leeftijd kun je dat soort dingen niet meer voor ze 'regelen', maar moeten en willen ze het zelf doen. Gebruik de zomervakantie om op adem te komen en te acclimatiseren in je nieuwe omgeving, dat geldt niet alleen voor jou, maar ook (vooral) voor je zoon. Doe samen leuke dingen. De tijd van spelen, school en vriendjes komt snel genoeg weer, en dan gaat het vanzelf.
dinsdag 5 juli 2011 om 19:49
Vind het ook fijn om samen dingen te doen hoor ! Door de manipulatie van zijn vader dacht mijn zoon dat ik niet meer van hem hield en dat zijn we nu ook weer aan het herstellen.
Hij komt straks in een klas met 11 jochies en er is nog een klas met idem aantal jochies. Heb er ook vertrouwen in dat hij zijn maatjes wel weer vind !
Maar soms is het wel even moeilijk......
Hij komt straks in een klas met 11 jochies en er is nog een klas met idem aantal jochies. Heb er ook vertrouwen in dat hij zijn maatjes wel weer vind !
Maar soms is het wel even moeilijk......
dinsdag 5 juli 2011 om 20:01
kinderen die een ouder zijn verloren hebben wel sneller last van vermoeidheid. ik zou hem niet teveel dingen aanbieden.
ik heb zelf nu, na 2 jaar, ook nog last van die vermoeidheid, hoort bij het rouwproces.
mijn oudste was de laatste weken voor de vakantie ook totall loss, en kinderen blijven meestal doorgaan.
en dan nog te bedenken wat er allemaal omgaat in die koppies.
een eigen, vertrouwd plekje waar ze tot rust kunnen komen is erg belangrijk.
ik heb zelf nu, na 2 jaar, ook nog last van die vermoeidheid, hoort bij het rouwproces.
mijn oudste was de laatste weken voor de vakantie ook totall loss, en kinderen blijven meestal doorgaan.
en dan nog te bedenken wat er allemaal omgaat in die koppies.
een eigen, vertrouwd plekje waar ze tot rust kunnen komen is erg belangrijk.
wij slapen nooit.
