Kinderen
alle pijlers
eFFFe forumvriendinnen
dinsdag 10 februari 2009 om 16:07
Aaah, jammer Jessel
Jules: Had je vraag echt niet als een aanval gezien als je hem aan mij persoonlijk had gesteld hoor. Het leuke van een forum is de verscheidenheid aan meningen, toch? Ik begrijp dat je het vreemd vind dat ik twijfelde over een 2e aangezien ik zelf weet hoe het is op te groeien zonder broers of zussen. Dat is ook erg dubbel. Zal proberen te omschrijven hoe ik het allemaal ervaar.
Aangezien wij er hier zo goed als zeker uit zijn toch voor een 2e te gaan kan ik alles lekker in de verleden tijd zeggen
Ook ik kan je waarschijnlijk geen overtuigende reden geven waarom ik misschien niet had gekozen voor een 2e kindje. Daar is namelijk niet echt een grote reden voor. Het is meer een gevoel, of nog beter gezegd, het ontbreken van een gevoel. Zoals velen van jullie waarschijnlijk altijd al hebben geweten meerdere kindjes te willen, zo heb ik lange tijd niet eens geweten of ik uberhaupt wel kinderen wilde. Ik had er gewoonweg niets mee, en vond ze eerder lastig dan schattig. Dat moedergevoel was in ieder geval nergens te bekennen. Pas tegen mijn 27e kwam er steeds meer het gevoel opzetten dat ik wel graag iets zou willen hebben van mijn vriend en mij samen. Een product van onze liefde zeg maar. En daar was ie dus, een heuze kinderwens. Ik schrok er zelf van! Ook mijn vriend die nooit een sterke kinderwens had was ineens om en we gingen ervoor. De beste beslissing ooit. Houden van heeft echt een nieuwe betekenis gekregen. Ik ben echt nog nooit zo intens gelukkig geweest.
En op het moment dat de eerste verjaardag zich aandient komen er natuurlijk de eerste vragen; wanneer komt de 2e? 'Geen idee, als er al een 2e komt' antwoordde ik dan. Want ondanks het feit dat ik nu wèl wist dat ik wel degelijk een goede moeder kon zijn, er geen probleem mee heb mijn leven totaal aan te passen aan een kleintje (heb ik me wel afgevraagd tijdens het afvragen of ik kinderen wilde of niet) en er ook nog eens met volle teugen van geniet kwamen de eerste twijfels weer opzetten. 'Het is toch goed zo?' heb ik me vaak afgevraagd. Ik ben nu zo gelukkig, wat nou als een 2e tegenvalt? Weer die grote angst, net als bij Kalissa's zwangerschap, voor een gehadicapt kindje. Nu weet ik wat ik heb, en niet wat ik krijg. Vanwege mijn verstandelijk gehadicapte zusje heb ik toen wel die combi test laten doen maar zou het nooit meer doen. Ik vind namelijk dat als je besluit een kindje te krijgen dat dat het risico is, dat het kindje niet zo wordt zoals je wenst. Het afbreken van een zwangerschap is in mijn ogen dan egoistisch. (afhankelijk van de aard van de handicap dan) Maar goed, daar gaat het nu niet over, maar die angst voor een evt gehandicapt kindje speelt zeker mee. Buiten het feit dat eerst een kindje al heftig genoeg is voor iemand die eerst niet eens wist of ze wel een kinderen wilde!
En wat natuurlijk een heel grote rol speelt is dat mijn vriend niet staat te springen. Ik zou nooit maar dan ook nooit mijn vriend proberen over te halen iets te doen waar hij niet achter staat. Als hij nu zou willen zou ik het leuk vinden maar ik zou hem nooit pushen. Dus ik wacht geduldig af. Vind het al heel wat dat hij laatst liet dooschemeren later toch wel te willen, werd ik wel heel blij van.
Dus ja, waarschijnlijk komt dat broertje of zusje er wel, als het ons nog een keer gegund is.... We hebben er alleen geen haast mee.
Jules: Had je vraag echt niet als een aanval gezien als je hem aan mij persoonlijk had gesteld hoor. Het leuke van een forum is de verscheidenheid aan meningen, toch? Ik begrijp dat je het vreemd vind dat ik twijfelde over een 2e aangezien ik zelf weet hoe het is op te groeien zonder broers of zussen. Dat is ook erg dubbel. Zal proberen te omschrijven hoe ik het allemaal ervaar.
Aangezien wij er hier zo goed als zeker uit zijn toch voor een 2e te gaan kan ik alles lekker in de verleden tijd zeggen
Ook ik kan je waarschijnlijk geen overtuigende reden geven waarom ik misschien niet had gekozen voor een 2e kindje. Daar is namelijk niet echt een grote reden voor. Het is meer een gevoel, of nog beter gezegd, het ontbreken van een gevoel. Zoals velen van jullie waarschijnlijk altijd al hebben geweten meerdere kindjes te willen, zo heb ik lange tijd niet eens geweten of ik uberhaupt wel kinderen wilde. Ik had er gewoonweg niets mee, en vond ze eerder lastig dan schattig. Dat moedergevoel was in ieder geval nergens te bekennen. Pas tegen mijn 27e kwam er steeds meer het gevoel opzetten dat ik wel graag iets zou willen hebben van mijn vriend en mij samen. Een product van onze liefde zeg maar. En daar was ie dus, een heuze kinderwens. Ik schrok er zelf van! Ook mijn vriend die nooit een sterke kinderwens had was ineens om en we gingen ervoor. De beste beslissing ooit. Houden van heeft echt een nieuwe betekenis gekregen. Ik ben echt nog nooit zo intens gelukkig geweest.
En op het moment dat de eerste verjaardag zich aandient komen er natuurlijk de eerste vragen; wanneer komt de 2e? 'Geen idee, als er al een 2e komt' antwoordde ik dan. Want ondanks het feit dat ik nu wèl wist dat ik wel degelijk een goede moeder kon zijn, er geen probleem mee heb mijn leven totaal aan te passen aan een kleintje (heb ik me wel afgevraagd tijdens het afvragen of ik kinderen wilde of niet) en er ook nog eens met volle teugen van geniet kwamen de eerste twijfels weer opzetten. 'Het is toch goed zo?' heb ik me vaak afgevraagd. Ik ben nu zo gelukkig, wat nou als een 2e tegenvalt? Weer die grote angst, net als bij Kalissa's zwangerschap, voor een gehadicapt kindje. Nu weet ik wat ik heb, en niet wat ik krijg. Vanwege mijn verstandelijk gehadicapte zusje heb ik toen wel die combi test laten doen maar zou het nooit meer doen. Ik vind namelijk dat als je besluit een kindje te krijgen dat dat het risico is, dat het kindje niet zo wordt zoals je wenst. Het afbreken van een zwangerschap is in mijn ogen dan egoistisch. (afhankelijk van de aard van de handicap dan) Maar goed, daar gaat het nu niet over, maar die angst voor een evt gehandicapt kindje speelt zeker mee. Buiten het feit dat eerst een kindje al heftig genoeg is voor iemand die eerst niet eens wist of ze wel een kinderen wilde!
En wat natuurlijk een heel grote rol speelt is dat mijn vriend niet staat te springen. Ik zou nooit maar dan ook nooit mijn vriend proberen over te halen iets te doen waar hij niet achter staat. Als hij nu zou willen zou ik het leuk vinden maar ik zou hem nooit pushen. Dus ik wacht geduldig af. Vind het al heel wat dat hij laatst liet dooschemeren later toch wel te willen, werd ik wel heel blij van.
Dus ja, waarschijnlijk komt dat broertje of zusje er wel, als het ons nog een keer gegund is.... We hebben er alleen geen haast mee.
dinsdag 10 februari 2009 om 17:28
Blond, eigenlijk vind ik dat jij hier juist ontzettend goede redenen neer zet! Ik kan me voorstellen dat een gehandicapt zusje voor twijfels kan zorgen en je weet nooit hoe je tweede kindje zal zijn. Maar zoals bij de meeste is bij jullie juist de eerste die er voor zorgt dat er ook een tweede komt. Ik zie het bij jullie juist als `op z´n beloop laten`. Ook een mooie insteek! Ik vind het vaak zo raar dat mensen `omdat het zo veel makkelijker is` het maar bij eentje laten. Angst voor een gehandicapt kindje kan een vorm zijn van geen tweede kunnen nemen. Wij hebben de combitest puur en alleen gedaan voor die kleine. Klinkt een beetje raar, maar mocht onze volgende spruit gehandicapt zijn en de zorg komt op een gegeven moment op zijn schouders terecht, dan hoeft hij zich nooit af te vragen hebben papa en mama hier over nagedacht.
Soep, volgens mij is het hier ook omhoog gegaan... Balen.
Meiden, klaver had een goede echo, maar ze zal er zelf zeker nog meer over willen vertellen. Die eer is dus aan haar!
Liefs Jules
Soep, volgens mij is het hier ook omhoog gegaan... Balen.
Meiden, klaver had een goede echo, maar ze zal er zelf zeker nog meer over willen vertellen. Die eer is dus aan haar!
Liefs Jules
dinsdag 10 februari 2009 om 17:32
Fijn dat je met Klaver nieuws komt! Ben benieuwd of ze een tweeling krijgt 
Dat lijkt me helemaal hysterisch nieuws. 1e x zwanger worden met Clomid (en zo een hogere kans op een 2ling, maar zwanger raken van één) en nu zomaar spontaan en dan een tweeling krijgen, ghehe.
Oh mijn fantasie!
Blond, heel helder verhaal. Mooi beschreven ook. En wie weet wat er nog gaat gebeuren?!
Nog meer toevoegen: Lola heeft een slaap dag, ze slaapt ouderwets van voeding tot voeding. Ben nu benieuwd of dit vannacht gaat lijden tot rellen...
Dat lijkt me helemaal hysterisch nieuws. 1e x zwanger worden met Clomid (en zo een hogere kans op een 2ling, maar zwanger raken van één) en nu zomaar spontaan en dan een tweeling krijgen, ghehe.
Oh mijn fantasie!
Blond, heel helder verhaal. Mooi beschreven ook. En wie weet wat er nog gaat gebeuren?!
Nog meer toevoegen: Lola heeft een slaap dag, ze slaapt ouderwets van voeding tot voeding. Ben nu benieuwd of dit vannacht gaat lijden tot rellen...
dinsdag 10 februari 2009 om 19:45
Zo meiden hoop geschreven vandaag! Heb alles gelezen maar ff niet de fut om op iedereen te reageren. Sorry! Heb tentamen gehaald vandaag en er een dag college opzitten en ben redelijk gesloopt dus ga vanavond heel vroeg met manlief m'n mandje in. Wil alleen graag reageren op de vraag van Jules waarom mensen kiezen voor maar één kind. Ik kom uit zo'n gezin waar bewust is gekozen voor 'maar' eentje.
Mijn moeder wilde heel graag een groot gezin (is er zelf één van drie), maar mijn vader niet (is er zelf één van zeven). Eigenlijk was mijn vader überhaupt niet zo van de kinderen, maar omdat mijn moeder graag wilde gebeurde het toch. Vanaf dag één was mijn pa stapelgek op me. En toch bleef het maar bij één. Ik heb het mijn ouders nooit kwalijk genomen en vind het ook niet egoistisch om te kiezen voor een kind. Mensen inclusief mijn eigen ouders hoeven voor mij geen overtuigende dingen te zeggen. Het is hun gezin, hun keuze en hun overtuiging. Naar mijn idee zijn enig kinderen ook niet zielig.
Tot later.
Kus Es
Mijn moeder wilde heel graag een groot gezin (is er zelf één van drie), maar mijn vader niet (is er zelf één van zeven). Eigenlijk was mijn vader überhaupt niet zo van de kinderen, maar omdat mijn moeder graag wilde gebeurde het toch. Vanaf dag één was mijn pa stapelgek op me. En toch bleef het maar bij één. Ik heb het mijn ouders nooit kwalijk genomen en vind het ook niet egoistisch om te kiezen voor een kind. Mensen inclusief mijn eigen ouders hoeven voor mij geen overtuigende dingen te zeggen. Het is hun gezin, hun keuze en hun overtuiging. Naar mijn idee zijn enig kinderen ook niet zielig.
Tot later.
Kus Es
dinsdag 10 februari 2009 om 19:54
fijn goed nieuws van klaver!!
mooi uitgelegd blond! denk dat jullie samen een mooi uitgangspunt hebben en nu ook al echt helemaal genieten en houden van jullie meisje en het leven zoals het nu is. prachtig toch!!!
lil, vrienden van mijn zus konden ook geen kids krijgen via de gewone weg dus hebben t laten uitzoeken en alleen ivf was een optie. Ze kregen 11 maanden geleden een gezonde tweeling! en nu, sinds 2 maanden... weten ze dat ze via de normale natuurlijke weg zwanger zijn geworden van ... ja.. een tweeling!!!!! wonderen blijven komen in deze wereld!! wel heel heavy, ze schrokken wel echt want straks 4 kids onder de 18 maanden... whhaaaaa.
papa is boer een heeft een eigen bedrijf en ze wonen achteraf dus ook niet heel veel hulp echt direct in de buurt.. zware dobber denk maar wel een mooi voorbeeld hoe mooi het leven kan zijn en wat voor bijzondere verrassingen er zijn!
koekjes zijn op
maar wellicht heeft soep nog wat
klaver, kom je snel langs met je hele verhaal?
kus
mooi uitgelegd blond! denk dat jullie samen een mooi uitgangspunt hebben en nu ook al echt helemaal genieten en houden van jullie meisje en het leven zoals het nu is. prachtig toch!!!
lil, vrienden van mijn zus konden ook geen kids krijgen via de gewone weg dus hebben t laten uitzoeken en alleen ivf was een optie. Ze kregen 11 maanden geleden een gezonde tweeling! en nu, sinds 2 maanden... weten ze dat ze via de normale natuurlijke weg zwanger zijn geworden van ... ja.. een tweeling!!!!! wonderen blijven komen in deze wereld!! wel heel heavy, ze schrokken wel echt want straks 4 kids onder de 18 maanden... whhaaaaa.
papa is boer een heeft een eigen bedrijf en ze wonen achteraf dus ook niet heel veel hulp echt direct in de buurt.. zware dobber denk maar wel een mooi voorbeeld hoe mooi het leven kan zijn en wat voor bijzondere verrassingen er zijn!
koekjes zijn op
maar wellicht heeft soep nog wat
klaver, kom je snel langs met je hele verhaal?
kus
dinsdag 10 februari 2009 om 21:09
Een heeeeeeele goede avond allemaal
Ik wist niet zeker of ik mij vanavond nog kon komen melden (vandaar Jules even een sms), maar het is vandaag dus toch nog gelukt!
Vandaag echodag en voilà een heus minikloppend hartje. Het is nog superpril en we weten nu ook wanneer het verwekt is haha. Willen jullie het weten? Op de dag dat ik naar de gyn was. Zal de verdere details maar besparen. Datum kan op 1 oktober, dus iets minder ver dan gedacht. We hebben over twee weken weer een afspraak en wanneer dan alles ok is (met dan 8 weken op de teller) dan krijgen we ècht felicitaties van de gyn zei ie. Klavertje heeft haar broertje of zusje al even gezien op de echo en ze vond hem/haar nu al lief!
We gaan het komend weekend aan onze ouders vertellen. Denk zelf dat ze het nog niet verwachten, maar misschien heb ik het helemaal mis.....
Lil: Aan het eind zei de gyn 'Het is er dus 1'. Had er helemaal niet bij stil gestaan dat het ook twee hadden kunnen zijn....
Parel: Zolang er nog plasluiers zijn en Pareltje nog met tranen huilt hoef je je geen zorgen te maken om uitdroging. Eigenlijk zien ze alleen uitdroging bij baby's die diarree hebben én spugen aldus de huisarts afgelopen weekend tegen ons.
Jessel: Snap dat je teleurgesteld bent. Klonk zo hoopvol!
Es/Soep/Bri: Massaforumtest op valentijnsdag!
Jules: Goed zeg dat je ventje loopt!
Blond: Mooi verwoord hoe jullie erin staan! Zo zie je dat mensen heel verschillend zijn en dat maakt de wereld ook zo MOOI.
Plien: Leuk om samen zwanger te zijn!
Mim: Een beetje lief zijn tegen je pc, dan doet ie alles wat je wilt .
Ik wist niet zeker of ik mij vanavond nog kon komen melden (vandaar Jules even een sms), maar het is vandaag dus toch nog gelukt!
Vandaag echodag en voilà een heus minikloppend hartje. Het is nog superpril en we weten nu ook wanneer het verwekt is haha. Willen jullie het weten? Op de dag dat ik naar de gyn was. Zal de verdere details maar besparen. Datum kan op 1 oktober, dus iets minder ver dan gedacht. We hebben over twee weken weer een afspraak en wanneer dan alles ok is (met dan 8 weken op de teller) dan krijgen we ècht felicitaties van de gyn zei ie. Klavertje heeft haar broertje of zusje al even gezien op de echo en ze vond hem/haar nu al lief!
We gaan het komend weekend aan onze ouders vertellen. Denk zelf dat ze het nog niet verwachten, maar misschien heb ik het helemaal mis.....
Lil: Aan het eind zei de gyn 'Het is er dus 1'. Had er helemaal niet bij stil gestaan dat het ook twee hadden kunnen zijn....
Parel: Zolang er nog plasluiers zijn en Pareltje nog met tranen huilt hoef je je geen zorgen te maken om uitdroging. Eigenlijk zien ze alleen uitdroging bij baby's die diarree hebben én spugen aldus de huisarts afgelopen weekend tegen ons.
Jessel: Snap dat je teleurgesteld bent. Klonk zo hoopvol!
Es/Soep/Bri: Massaforumtest op valentijnsdag!
Jules: Goed zeg dat je ventje loopt!
Blond: Mooi verwoord hoe jullie erin staan! Zo zie je dat mensen heel verschillend zijn en dat maakt de wereld ook zo MOOI.
Plien: Leuk om samen zwanger te zijn!
Mim: Een beetje lief zijn tegen je pc, dan doet ie alles wat je wilt .
dinsdag 10 februari 2009 om 21:19
Klaver, gefeliciteerd met je mooie echo!!!
Alleen even ego: vandaag (weer) tante geworden! Mijn zus heeft een tweede zoontje gekregen. Alles is goed, helaas woont ze aan de andere kant van het land dus pas over een paar daagjes gaan we gluren.
Mannetje heeft vandaag bij de buurvrouw (waar hij 1 dag in de maand is omdat mijn moeder dan vrijwilligerswerk doet en dus niet kan oppassen) de hele dag gehuild en op schoot gezeten. Niet handig, omdat ze zelf ook 4 kids heeft. Toen ik weg ging heeft hij een hele tijd bij de deur gehuild. En vanavond van 7 tot half 9 ook veel huilen. Een soort verlatingsangst. Dat is echt nieuw, normaal maakt hij er niet veel van als we weg gaan.
Ik ben blij dat ik morgen thuis ben... Toen mijn man hem ophaalde was het trouwens direct helemaal goed.... vreemd dat ze zo snel kunnen veranderen.
Alleen even ego: vandaag (weer) tante geworden! Mijn zus heeft een tweede zoontje gekregen. Alles is goed, helaas woont ze aan de andere kant van het land dus pas over een paar daagjes gaan we gluren.
Mannetje heeft vandaag bij de buurvrouw (waar hij 1 dag in de maand is omdat mijn moeder dan vrijwilligerswerk doet en dus niet kan oppassen) de hele dag gehuild en op schoot gezeten. Niet handig, omdat ze zelf ook 4 kids heeft. Toen ik weg ging heeft hij een hele tijd bij de deur gehuild. En vanavond van 7 tot half 9 ook veel huilen. Een soort verlatingsangst. Dat is echt nieuw, normaal maakt hij er niet veel van als we weg gaan.
Ik ben blij dat ik morgen thuis ben... Toen mijn man hem ophaalde was het trouwens direct helemaal goed.... vreemd dat ze zo snel kunnen veranderen.
dinsdag 10 februari 2009 om 21:19
Wat is dat met water, en badwater? Ik heb even iets gemist geloof ik ...
Soep, leuk, op Valentijnsdag testen. Wist je dat manlief en ik elkaar ooit (zes jaar geleden) op Valentijnsdag hebben ontmoet? En dat we vier jaar daarna, dus precies ook op 14 februari op mijn NOD positief testten? Grappig he.
Tip: in de Elsevier van deze week staat een leuk artikel over vaderliefde. En wat blijkt, ook aanstaande pappa's zijn zwanger en hebben een andere hormoonhuishouding dan normaal ! Heel bijzonder. Als iemand dat leuk vindt, kan ik er een pdf'je van maken voor op de Gmail...
Hoe is met de Pareltjes? Qua gezondheid?
Beterschap !! Hoop dat je de nacht(en) doorkomt ....
Leuk Blond, nog een ukkie erbij mischien? Neem je tijd
Ik vraag me wel eens af of ik straks net zoveel van ons tweede kindje kan houden, ik bedoel, natuurlijk wel, maar nu gaat alles naar de kleine man, heb ik straks nog wel tijd om de aandacht en liefde te delen? Nou ja, ik kan het niet goed uitleggen eigenlijk. Wij doen het ook voor mannetje, dat hij niet alleen is later. En ze zullen echt wel ruzie maken maar dat is niet verkeerd, dat hoort er ook bij, ik vind het zelf erg fijn want een broer of zus is (als het goed is) onvoorwaardelijk en met vrienden ligt dat toch anders. Je bent er altijd voor elkaar als familie, en nu onze ouders wat ouder worden is dat ook een fijne gedachte.
Maar ik zou het ook niet leuk vinden als dit mijn laatste zwangerschap zou zijn, dus wie weet wordt het nog een elftal hier
De keuze voor 1 kind zou denk ik kunnen zijn dat je niet te veel wilt opgeven, in praktische zin. Maar zelf zou ik daar niet voor kiezen (maar dat was al duidelijk denk ik, haha). Je moet het er natuurlijk wel met zijn tweeën over eens zijn, lijkt me zeer vervelend als een van de twee wel wil en de ander niet ! Dan zou ik spontaan de pil vergeten, haha, oooh nee, dat heb ik niet gezegd hoor !
Jules, kom maar door met het filmpje !!
Kl*** Jessel, jammer zeg.... kop op meid ...
Plieno, dankje voor het doorgeven van het merk / type TV. Hmmm, hij is wel iets te prijzig voor ons budget, maar mooi ding !
Hoera voor Klavertje ! Fijn !!!!
En leuk Mim, dat jullie weer een kijkje mogen nemen. Lekker snel ook al ! Hoeveel weken ben je dan?
Kleine hier heeft iets nieuws. Hij luistert in zijn bedje naar zijn pianomuziekje, ook midden in de nacht. Dan ligt hij heel lief met zijn oogjes half dicht te genieten van de muziek. Hij heeft z'n apparaatje met Bach en Mozart enzo waar eerst een mobiel boven hing voor in de box. 't Is echt zoooo lief. Vanavond kwam ik thuis en toen liep ik de trap op (onze woonkamer is boven) en hoorde ik hem gieren van het lachen. Lag hij op de grond met zijn billen in de lucht te kraaien van de pret, in zijn eentje, hahaha.
Dat is iets dat hij in mijn buik ook altijd deed, billen in de lucht, weet nog dat ik bijna twee kadetjes in mijn handen kon houden toen. Nu zit de placenta er helaas voor.
Ga ff op Gmail naar de foto's kijken. Morgen lekker mammadagje.
Dikke kus allemaal ! Ga ff kookprogramma's kijken.....
xx
Soep, leuk, op Valentijnsdag testen. Wist je dat manlief en ik elkaar ooit (zes jaar geleden) op Valentijnsdag hebben ontmoet? En dat we vier jaar daarna, dus precies ook op 14 februari op mijn NOD positief testten? Grappig he.
Tip: in de Elsevier van deze week staat een leuk artikel over vaderliefde. En wat blijkt, ook aanstaande pappa's zijn zwanger en hebben een andere hormoonhuishouding dan normaal ! Heel bijzonder. Als iemand dat leuk vindt, kan ik er een pdf'je van maken voor op de Gmail...
Hoe is met de Pareltjes? Qua gezondheid?
Beterschap !! Hoop dat je de nacht(en) doorkomt ....
Leuk Blond, nog een ukkie erbij mischien? Neem je tijd
Ik vraag me wel eens af of ik straks net zoveel van ons tweede kindje kan houden, ik bedoel, natuurlijk wel, maar nu gaat alles naar de kleine man, heb ik straks nog wel tijd om de aandacht en liefde te delen? Nou ja, ik kan het niet goed uitleggen eigenlijk. Wij doen het ook voor mannetje, dat hij niet alleen is later. En ze zullen echt wel ruzie maken maar dat is niet verkeerd, dat hoort er ook bij, ik vind het zelf erg fijn want een broer of zus is (als het goed is) onvoorwaardelijk en met vrienden ligt dat toch anders. Je bent er altijd voor elkaar als familie, en nu onze ouders wat ouder worden is dat ook een fijne gedachte.
Maar ik zou het ook niet leuk vinden als dit mijn laatste zwangerschap zou zijn, dus wie weet wordt het nog een elftal hier
De keuze voor 1 kind zou denk ik kunnen zijn dat je niet te veel wilt opgeven, in praktische zin. Maar zelf zou ik daar niet voor kiezen (maar dat was al duidelijk denk ik, haha). Je moet het er natuurlijk wel met zijn tweeën over eens zijn, lijkt me zeer vervelend als een van de twee wel wil en de ander niet ! Dan zou ik spontaan de pil vergeten, haha, oooh nee, dat heb ik niet gezegd hoor !
Jules, kom maar door met het filmpje !!
Kl*** Jessel, jammer zeg.... kop op meid ...
Plieno, dankje voor het doorgeven van het merk / type TV. Hmmm, hij is wel iets te prijzig voor ons budget, maar mooi ding !
Hoera voor Klavertje ! Fijn !!!!
En leuk Mim, dat jullie weer een kijkje mogen nemen. Lekker snel ook al ! Hoeveel weken ben je dan?
Kleine hier heeft iets nieuws. Hij luistert in zijn bedje naar zijn pianomuziekje, ook midden in de nacht. Dan ligt hij heel lief met zijn oogjes half dicht te genieten van de muziek. Hij heeft z'n apparaatje met Bach en Mozart enzo waar eerst een mobiel boven hing voor in de box. 't Is echt zoooo lief. Vanavond kwam ik thuis en toen liep ik de trap op (onze woonkamer is boven) en hoorde ik hem gieren van het lachen. Lag hij op de grond met zijn billen in de lucht te kraaien van de pret, in zijn eentje, hahaha.
Dat is iets dat hij in mijn buik ook altijd deed, billen in de lucht, weet nog dat ik bijna twee kadetjes in mijn handen kon houden toen. Nu zit de placenta er helaas voor.
Ga ff op Gmail naar de foto's kijken. Morgen lekker mammadagje.
Dikke kus allemaal ! Ga ff kookprogramma's kijken.....
xx
dinsdag 10 februari 2009 om 21:29
Echt zo grappig om het `enig kind` zijn vanuit zoveel perspectieven te lezen. Ik leer daar echt van. Vroeger had ik maar één visie en dat was mijn eigen visie. Dit kwam voornamelijk omdat ik echt helemaal niemand kende die ook enig kind was. Zelfs niet op de middelbare school. Volgens mij kom ik uit een vruchtbare streek (behalve dan mijn pap en mam). Ik zag altijd alleen maar kinderen die lekker op zondag (als je niets met vriendjes kon gaan doen) met hun broertjes en zusjes speelde. In restaurants zat ik in mijn eentje aan een tafel vol volwassenen. Op een feestje speelde de broertjes en zusje met elkaar en ik durfde me niet goed aan te sluiten. Dus ik heb het echt als een mega gemis ervaren. Mijn ouders hadden liever ook een heel groot gezin gehad, dus zij deden er alles aan om meer kinderen in huis te halen. Wij zijn vaak gastouders geweest van jongeren die wilde reizen. En als wij op vakantie gingen, dan mocht er altijd een vriendinnetje mee. Maar toch voel ik me soms nog zoals op die feestjes, een beetje eenzaam. Ik had ook echt een ingebeeld leven naast mijn eigen leven. Ik ging op kamers op het toilet (ieder toilet, waar ik ook kwam), praatte uren tegen mijn ingebeelde broer, etc. Mijn ouders grappen ook vaak nog over die ingebeelde broer. Hij is eigenlijk al een soort van onderdeel van onze familie. Grappig, als we zijn naam noemen, dan is het net of hij er ook echt is geweest.
Es, allereerst gefeliciteerd met je tentamen! Goed gedaan hoor. Zeker gezien de omstandigheden.
Jouw verhaal is in mijn familie ook voorgekomen. Mijn nicht wilde absoluut geen kinderen, haar partner wel. Hun compromis is ook één kind. Weet je wat het vooral is, ik gun niemand dat gevoel hoe ik het ervaren heb om alleen te zijn en vergeet misschien iets te vaak dat er ook hele andere verhalen zijn. Gelukkig dat ik ze steeds vaker spreek en dat ik daardoor ook bewust word van hoe het ook had kunnen zijn om alleen te zijn.
Mim, wat een verhaal! Dat is wel ff schrikken, maar inderdaad wel echt bijzonder. Zeker gezien het feit dat het in eerste instantie niet natuurlijk wilde lukken.
Soep, zijn de koekjes al op? Ik krijg trek van dit gesprek.
Klaver, nogmaals gefeliciteerd. Echt te gek dat je gewoon echt zwanger bent geworden. Zonder al die extra benodigdheden. Ennuh... op de dag van de gyn verwekt... haha!
House begint! Tot later meiden.
Es, allereerst gefeliciteerd met je tentamen! Goed gedaan hoor. Zeker gezien de omstandigheden.
Jouw verhaal is in mijn familie ook voorgekomen. Mijn nicht wilde absoluut geen kinderen, haar partner wel. Hun compromis is ook één kind. Weet je wat het vooral is, ik gun niemand dat gevoel hoe ik het ervaren heb om alleen te zijn en vergeet misschien iets te vaak dat er ook hele andere verhalen zijn. Gelukkig dat ik ze steeds vaker spreek en dat ik daardoor ook bewust word van hoe het ook had kunnen zijn om alleen te zijn.
Mim, wat een verhaal! Dat is wel ff schrikken, maar inderdaad wel echt bijzonder. Zeker gezien het feit dat het in eerste instantie niet natuurlijk wilde lukken.
Soep, zijn de koekjes al op? Ik krijg trek van dit gesprek.
Klaver, nogmaals gefeliciteerd. Echt te gek dat je gewoon echt zwanger bent geworden. Zonder al die extra benodigdheden. Ennuh... op de dag van de gyn verwekt... haha!
House begint! Tot later meiden.
dinsdag 10 februari 2009 om 21:33
Plien, gefeliciteerd met je neefje! Wat onwijs leuk. Jammer dat je zo ver weg woont. Hoe heet de spruit?
Yas, wat lieffffffffffffffffffff je zoontje! Bij jou dus ook de placenta voor. Bij mij waarschijnlijk ook weer. Jammer, moet dus echt nog voor een derde gaan om te voelen hoe het is om je placenta niet voor te hebben (haha)
Nu echt snel naar house
Yas, wat lieffffffffffffffffffff je zoontje! Bij jou dus ook de placenta voor. Bij mij waarschijnlijk ook weer. Jammer, moet dus echt nog voor een derde gaan om te voelen hoe het is om je placenta niet voor te hebben (haha)
Nu echt snel naar house
dinsdag 10 februari 2009 om 21:40
Klaver: wat heeft die gyn er mee te maken ? O nee, geen details, zei je. Van harte met het kleine hartje . Toch late eisprong, maar echt supergefeliciteerd! En oktoberkindjes zijn zoooo leuk !
Jules: helaas, ze zijn op. We hebben nog lange vingers?
Yas, agossie, dat is wel heel lief. Ze kunnen je zo verbazen, die kleintjes. Ik herken je gevoel wel. En soms ben ik ook bang voor andersom, dat ik de tweede misschien liever vind dan de eerste. Omdat het misschien wel de laatste is. Volgens mij maakt het geen verschil. En broer en zus zijn helaas niet onvoorwaardelijk, ik merk het helaas in mijn eigen familie. Is een te lang verhaal, maar heeft met de scheiding vna mijn ouders te maken.
Mijn zus en ik zijn geen vriendinnen, maar kunnen ook niet zonder elkaar. Wij hebben samen de scheiding bewust meegemaakt, ik kan af en toe de grote zus uithangen en we kunnen ook lachen met z'n tweeën. Maar echt als zus en niet als vriendin.
Ik moet dat stuk nog lezen, de elsevier ligt hier ook.
Mooie dag, he Valentijnsdag .
We doen er eigenlijk nooit zoveel aan, zouden we eens moeten doen, maar we zijn helemaal niet zo morantisch. Mijn schoonouders komen vrijdagavond eten en ik wil eigenlijk pas daarna testen, als ik in de tussentijd niet ongesteld ben geworden. Ik heb geen zin in vragen namelijk. Tenzij ik me zo ga voelen dat het bijna niet anders kan, maar voorlopig nog even geduld. Heb al zoveel geld uitgegeven aan die dingen, wil niet negatief piesen.
Jules: helaas, ze zijn op. We hebben nog lange vingers?
Yas, agossie, dat is wel heel lief. Ze kunnen je zo verbazen, die kleintjes. Ik herken je gevoel wel. En soms ben ik ook bang voor andersom, dat ik de tweede misschien liever vind dan de eerste. Omdat het misschien wel de laatste is. Volgens mij maakt het geen verschil. En broer en zus zijn helaas niet onvoorwaardelijk, ik merk het helaas in mijn eigen familie. Is een te lang verhaal, maar heeft met de scheiding vna mijn ouders te maken.
Mijn zus en ik zijn geen vriendinnen, maar kunnen ook niet zonder elkaar. Wij hebben samen de scheiding bewust meegemaakt, ik kan af en toe de grote zus uithangen en we kunnen ook lachen met z'n tweeën. Maar echt als zus en niet als vriendin.
Ik moet dat stuk nog lezen, de elsevier ligt hier ook.
Mooie dag, he Valentijnsdag .
We doen er eigenlijk nooit zoveel aan, zouden we eens moeten doen, maar we zijn helemaal niet zo morantisch. Mijn schoonouders komen vrijdagavond eten en ik wil eigenlijk pas daarna testen, als ik in de tussentijd niet ongesteld ben geworden. Ik heb geen zin in vragen namelijk. Tenzij ik me zo ga voelen dat het bijna niet anders kan, maar voorlopig nog even geduld. Heb al zoveel geld uitgegeven aan die dingen, wil niet negatief piesen.
dinsdag 10 februari 2009 om 21:56
woensdag 11 februari 2009 om 09:14
Go Bri! Dat zijn goede berichten!
Klaver, wat ontzettend heerlijk zeg die goede echo en wat frappant dat je die avond van gyn zwanger bent geworden. Terwijl je toen hoopte dat je misschien al; zwanger was. Heb jij jezelf zwanger gedacht/gehoopt?! Zou je bijna wel denken!
En 'maar' ééntje dus! Wel een bizar verhaal over het ivf stel. Zo zie je maar dat je nooit garanties over wat dan ook hebt.
En dan die koekjes hé...mmm...ik ben verslaafd aan de melk/puur/witte chocolate chip cookies van de Ah. Als ik niet uitkijk (vr)eet ik zo een heel pak op en dan issie op en dan denk ik huh?! wááár zijn alle koekjes gebleven! Heel erg schandelijk...
Klaver, wat ontzettend heerlijk zeg die goede echo en wat frappant dat je die avond van gyn zwanger bent geworden. Terwijl je toen hoopte dat je misschien al; zwanger was. Heb jij jezelf zwanger gedacht/gehoopt?! Zou je bijna wel denken!
En 'maar' ééntje dus! Wel een bizar verhaal over het ivf stel. Zo zie je maar dat je nooit garanties over wat dan ook hebt.
En dan die koekjes hé...mmm...ik ben verslaafd aan de melk/puur/witte chocolate chip cookies van de Ah. Als ik niet uitkijk (vr)eet ik zo een heel pak op en dan issie op en dan denk ik huh?! wááár zijn alle koekjes gebleven! Heel erg schandelijk...
woensdag 11 februari 2009 om 18:00
eeeej, forum doet t weer!
Klaver, gefeli met je mooie echo! Hoe zijn je CSI praktijken trouwens afgelopen?
Manlief komt zo met onze hout-je touw-tje auto thuis. Ik ben benieuwd wat het achterliggende technische verhaal is. Verder heeft ie (mijn man dan) een nieuwe tik. Elke avond voor het slapen gaan moet het muziekdoosje 2 keer afgespeeld worden. Wordt babe alvast vertrouwd met het muziekje. Hij heeft gehoord van een vriend dat het perfect werkte bij hun pasgeboren zoon. Ik ga er maar in mee.....
Cake was aardig maar niet zo lekker als die met de cakemix van de molen.
Klaver, gefeli met je mooie echo! Hoe zijn je CSI praktijken trouwens afgelopen?
Manlief komt zo met onze hout-je touw-tje auto thuis. Ik ben benieuwd wat het achterliggende technische verhaal is. Verder heeft ie (mijn man dan) een nieuwe tik. Elke avond voor het slapen gaan moet het muziekdoosje 2 keer afgespeeld worden. Wordt babe alvast vertrouwd met het muziekje. Hij heeft gehoord van een vriend dat het perfect werkte bij hun pasgeboren zoon. Ik ga er maar in mee.....
Cake was aardig maar niet zo lekker als die met de cakemix van de molen.
woensdag 11 februari 2009 om 19:32
Fijn dat het forum weer werkt!
En nog mooier dat Bri nog niet ongesteld is, ik gun het haar meer dan ooit... hoop dat dat helpt....
Jusa, lief dat je man zo meedenkt met dat muziekdoosje. Wij hadden in het begin ook een muziekdoosje (tot hij stuk ging) en die gebruikten we altijd. Behalve de eerste weken, omdat ik het geluid best hard vond. Ik heb hem dus ook niet tijdens de zwangerschap al aan gehad en geloof ook niet dat mijn man (of zijn vrienden) op het idee zouden komen.
Van praten over koek en cake en chocosaus word je gelukkig niet dik, je krijgt er alleen zo'n trek van....
Alles gaat goed met mijn zus. Ze is ingeleid (vliezen waren de dag ervoor gebroken, maar geen weeen) en verder een erg voorspoedige bevalling gehad (2 pers weeen)... Ik hoop dus dat het een familie ding is dat de 2e bevalling makkelijker gaat, maar dan zonder het inleiden liefst.
Mannetje huilt de laatste avonden verschrikkelijk als we hem in bed leggen en 's nachts ook (vannacht weer de laatste uren bij ons geslapen). Hij wil alleen maar bij ons zijn. Maar ik wil dat hij weer gewoon makkelijk gaat slapen (zoals we gewend waren). Hebben anderen ervaring met ineens veel meer huilen en wat doen jullie dan? Ik wil niet in een cirkel komen dat hij dagelijks veel te laat naar bed gaat of bij ons slaapt...
En nog mooier dat Bri nog niet ongesteld is, ik gun het haar meer dan ooit... hoop dat dat helpt....
Jusa, lief dat je man zo meedenkt met dat muziekdoosje. Wij hadden in het begin ook een muziekdoosje (tot hij stuk ging) en die gebruikten we altijd. Behalve de eerste weken, omdat ik het geluid best hard vond. Ik heb hem dus ook niet tijdens de zwangerschap al aan gehad en geloof ook niet dat mijn man (of zijn vrienden) op het idee zouden komen.
Van praten over koek en cake en chocosaus word je gelukkig niet dik, je krijgt er alleen zo'n trek van....
Alles gaat goed met mijn zus. Ze is ingeleid (vliezen waren de dag ervoor gebroken, maar geen weeen) en verder een erg voorspoedige bevalling gehad (2 pers weeen)... Ik hoop dus dat het een familie ding is dat de 2e bevalling makkelijker gaat, maar dan zonder het inleiden liefst.
Mannetje huilt de laatste avonden verschrikkelijk als we hem in bed leggen en 's nachts ook (vannacht weer de laatste uren bij ons geslapen). Hij wil alleen maar bij ons zijn. Maar ik wil dat hij weer gewoon makkelijk gaat slapen (zoals we gewend waren). Hebben anderen ervaring met ineens veel meer huilen en wat doen jullie dan? Ik wil niet in een cirkel komen dat hij dagelijks veel te laat naar bed gaat of bij ons slaapt...