Kinderen
alle pijlers
emotioneel kind
vrijdag 22 januari 2010 om 16:46
vrijdag 22 januari 2010 om 17:03
Ik las uit het bericht dat je voor je kind therapie oid wilde om hem te helpen....? En voor jezelf opgelost....? Omdat het lastig is zo'n kind, of omdat je het beste met hem voor hebt en het voor hemzelf lastig zal zijn in groep 3?
Als je graag wil dat er wat gebeurt zou ik nog een keer een gesprek aangaan met school. Als zij ook echt vinden dat hij hulp nodig heeft kunnen ze die hulp ook inschakelen.
Als je graag wil dat er wat gebeurt zou ik nog een keer een gesprek aangaan met school. Als zij ook echt vinden dat hij hulp nodig heeft kunnen ze die hulp ook inschakelen.
vrijdag 22 januari 2010 om 17:45
Luister naar het advies van de leerkacht. Zij zit de hele dag tussen kinderen en zal het beste met je kind voor hebben. Jij lijkt mij een moeder die alles beter weet. Vreselijk! Daar heeft je zoon niets aan. En maar klagen straks bij de leerkracht...leuk zo'n moeder. Laat je zoon lekker naar groep 3 gaan. Het is nu pas januari!
En als je zelf problemen hebt in je leven, los die dan zelf op...pfff
En als je zelf problemen hebt in je leven, los die dan zelf op...pfff
vrijdag 22 januari 2010 om 17:48
vrijdag 22 januari 2010 om 17:55
quote:Etosha schreef op 22 januari 2010 @ 17:08:
Wat is een emotioneel kind? Wat doet ie dan?
Mijn jongste is ook een emotioneel kind, denk ik
Een Sinterklaascadeau extra mee naar school nemen, om aan een minder bedeeld klasgenootje te geven.
Juf uit zichelf helpen met kerstboom aftuigen.
Zich altijd ontfermen over de konijnen, tijdens de vakantie.
Speelgoed en alles heel goed kunnen delen, en/of weggeven
Geen onrecht kunnen verdragen.
Laatst is mijn emotionele 28 jarige vent, nog op de bon geslingerd.
Hij had zijn scooter verkeerd geparkeerd, omdat hij was gestopt om een aangereden egel op te pakken, om naar de dierenambulance te brengen.
Wat is een emotioneel kind? Wat doet ie dan?
Mijn jongste is ook een emotioneel kind, denk ik
Een Sinterklaascadeau extra mee naar school nemen, om aan een minder bedeeld klasgenootje te geven.
Juf uit zichelf helpen met kerstboom aftuigen.
Zich altijd ontfermen over de konijnen, tijdens de vakantie.
Speelgoed en alles heel goed kunnen delen, en/of weggeven
Geen onrecht kunnen verdragen.
Laatst is mijn emotionele 28 jarige vent, nog op de bon geslingerd.
Hij had zijn scooter verkeerd geparkeerd, omdat hij was gestopt om een aangereden egel op te pakken, om naar de dierenambulance te brengen.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
vrijdag 22 januari 2010 om 17:59
Tsja, inderdaad altijd aan iedereen denken en er over in zitten, en mijn emoties eigenlijk alleen via tranen kunnen uiten. Zoiets? Zal ook voor iedereen anders zijn. Ik probeerde tussen de regels door ook te zeggen dat je je kind gewoon je kind moet laten zijn, en niet direct etiketjes moet gaan plakken.
Dat met die egel vind ik wel heel zielig!
Dat met die egel vind ik wel heel zielig!
vrijdag 22 januari 2010 om 18:01
quote:Youk79 schreef op 22 januari 2010 @ 17:59:
Olga, ik zou het bespreken met de juf en eventueel met de huisarts of zelf een pedagoog zoeken en het die voorleggen.
Ja, dat zou ik ook doen. Juf maakt het kindje mee in de klas.
Heeft daardoor misschien meer referentiekader.
Olga, ik zou het bespreken met de juf en eventueel met de huisarts of zelf een pedagoog zoeken en het die voorleggen.
Ja, dat zou ik ook doen. Juf maakt het kindje mee in de klas.
Heeft daardoor misschien meer referentiekader.
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
vrijdag 22 januari 2010 om 18:03
quote:olga7 schreef op 22 januari 2010 @ 16:55:
ja, maar ik wil dit voor me zelf opgelost hebben.
De leerkracht wilt het nog even aankijken.
Je wilt het voor jezelf opgelost hebben?
Bedoel je niet: ik wil dit voor hem oplossen...?
Je wilt je zoon helpen. Je wilt niet dat hij het moeilijk krijgt in groep 3. Dat is een heel normaal streven. Maar je kunt niet alles 'oplossen'. Soms moet je ook even berusten en geduld hebben. Het duurt nog wel even tot groep 3 begint, het kan zijn dat je zoon nog een enorme sprong maakt in zijn ontwikkeling. Misschien is er straks geen vuiltje aan de lucht. Maak je niet op voorhand zoveel zorgen.
Tenzij je denkt dat er meer aan de hand is. Dan zou je je kind eventueel kunnen laten testen.
Maar als zijn juf het gewoon wil afwachten zou ik daar een heel eind in mee gaan. Zo'n juf ziet aardig wat kinderen van dichtbij, als zij zich geen zorgen maakt over je zoon dan heeft ze daar wellicht ook redenen voor. Heb een beetje vertrouwen.
ja, maar ik wil dit voor me zelf opgelost hebben.
De leerkracht wilt het nog even aankijken.
Je wilt het voor jezelf opgelost hebben?
Bedoel je niet: ik wil dit voor hem oplossen...?
Je wilt je zoon helpen. Je wilt niet dat hij het moeilijk krijgt in groep 3. Dat is een heel normaal streven. Maar je kunt niet alles 'oplossen'. Soms moet je ook even berusten en geduld hebben. Het duurt nog wel even tot groep 3 begint, het kan zijn dat je zoon nog een enorme sprong maakt in zijn ontwikkeling. Misschien is er straks geen vuiltje aan de lucht. Maak je niet op voorhand zoveel zorgen.
Tenzij je denkt dat er meer aan de hand is. Dan zou je je kind eventueel kunnen laten testen.
Maar als zijn juf het gewoon wil afwachten zou ik daar een heel eind in mee gaan. Zo'n juf ziet aardig wat kinderen van dichtbij, als zij zich geen zorgen maakt over je zoon dan heeft ze daar wellicht ook redenen voor. Heb een beetje vertrouwen.
vrijdag 22 januari 2010 om 20:01
Ik zou hem veel laten stoeien met zijn vader of hem op judoles doen. Volgens mij werkt dat voor jongetjes van zijn leeftijd veel beter voor zijn zelfvertrouwen dan psychologen en therapeuten, die hem hooguit de indruk kunnen geven dat hij anders is dan andere kindjes, wat ook weer niet bevorderlijk is voor zijn zelfvertrouwen.
vrijdag 22 januari 2010 om 20:21
Wat link is in de combinatie gevoelig + faalangstig is dat je goedbedoelde adviezen en tips aan zo'n kind over het omgaan met die overweldigende emoties juist de faalangst aan kunnen wakkeren.
Belangrijk lijkt mij om altijd duidelijk te maken dat hoe hij zich voelt, wat hij voelt, iets is wat aan hem is om te bepalen. Dat niemand voor een ander kan en mag beslissen of je ergens verdrietig over mag zijn of niet.
Volgende stap is duidelijk maken dat die emoties, waarover hij zelf de baas is, op heel veel verschillende manieren geuit kunnen worden en dat er goede manieren zijn, handige manieren, manieren waar je uiteindelijk alleen nog maar verdrietiger van wordt en manieren waardoor anderen je niet meer geloven na een tijd.
Voorbeeld: kind is overstuur omdat het bedtijd is en gooit met speelgoed. Benoemen dat je best begrijpt dat hij het jammer vindt dat het bedtijd is maar dat met speelgoed gooien niet de manier is om dat te laten merken. Geef alternatieven: vertellen dat je boos bent, tegen een kussen stompen, verzin een "boos liedje".
Kinderen zijn er over het algemeen niet op uit om dingen te vernielen, om te krijsen, om te schelden, ontroostbaar te huilen of wat dan ook. Maar er zitten emoties in de weg waar ze niet mee om kunnen gaan. Geef die alternatieven, benoem ze, en leg later als de rust is weergekeerd uit waarom een van de alternatieven beter is als het ongewenste gedrag. En benadruk dat iedereen zelf de baas is over wat ze voelen, maar dat hoe je laat merken hoe je je voelt op veel manieren kan en dat dat laatste iets is waar papa/mama/juf soms boos om worden.
Verder zou ik het advies van de juf opvolgen en het nog even aankijken. Eventueel wel een gesprekje aanvragen met de intern begeleider (IB-er) van school. Maar als je ook daar hetzelfde antwoord krijgt, probeer dan het nieuwe schooljaar af te wachten. De andere kinderen in de klas groeien óók in hun emoties en hoe ze daar mee omgaan. Grote kans dat je zoon zich daaraan optrekt als je 'm thuis mee kunt geven dat er veel manieren zijn om met dingen om te gaan.
Belangrijk lijkt mij om altijd duidelijk te maken dat hoe hij zich voelt, wat hij voelt, iets is wat aan hem is om te bepalen. Dat niemand voor een ander kan en mag beslissen of je ergens verdrietig over mag zijn of niet.
Volgende stap is duidelijk maken dat die emoties, waarover hij zelf de baas is, op heel veel verschillende manieren geuit kunnen worden en dat er goede manieren zijn, handige manieren, manieren waar je uiteindelijk alleen nog maar verdrietiger van wordt en manieren waardoor anderen je niet meer geloven na een tijd.
Voorbeeld: kind is overstuur omdat het bedtijd is en gooit met speelgoed. Benoemen dat je best begrijpt dat hij het jammer vindt dat het bedtijd is maar dat met speelgoed gooien niet de manier is om dat te laten merken. Geef alternatieven: vertellen dat je boos bent, tegen een kussen stompen, verzin een "boos liedje".
Kinderen zijn er over het algemeen niet op uit om dingen te vernielen, om te krijsen, om te schelden, ontroostbaar te huilen of wat dan ook. Maar er zitten emoties in de weg waar ze niet mee om kunnen gaan. Geef die alternatieven, benoem ze, en leg later als de rust is weergekeerd uit waarom een van de alternatieven beter is als het ongewenste gedrag. En benadruk dat iedereen zelf de baas is over wat ze voelen, maar dat hoe je laat merken hoe je je voelt op veel manieren kan en dat dat laatste iets is waar papa/mama/juf soms boos om worden.
Verder zou ik het advies van de juf opvolgen en het nog even aankijken. Eventueel wel een gesprekje aanvragen met de intern begeleider (IB-er) van school. Maar als je ook daar hetzelfde antwoord krijgt, probeer dan het nieuwe schooljaar af te wachten. De andere kinderen in de klas groeien óók in hun emoties en hoe ze daar mee omgaan. Grote kans dat je zoon zich daaraan optrekt als je 'm thuis mee kunt geven dat er veel manieren zijn om met dingen om te gaan.
Iets anders
