Etiketten Plakken.
donderdag 22 januari 2009 om 22:00
Op overige was ik met wat andere dames even aan het praten over etiketten. En over de hoeveelheid kinderen die etiketten geplakt hebben.
Sommige mensen vinden het veeeeel meer de laatste jaren, ander mensen vinden het wel meevallen.
Ik wil zo nog even een stukje opzoeken met "de cijfers" , maar wat 1 van de dames ook zei was : "waarom openen we niet een topic met de vraag hoeveel mensen een kind met een officieel gediagnosticeerde ( ? ) stoornis hebben ? " zodat we eens kunnen kijken of het forum een beetje klopt met de cijfers
Omdat stemmen anoniem gaat hoop ik dat mensen willen antwoorden, en eerlijk willen zijn .
Verdere discussie of gesprek en vragen staat natuurlijk vrij. Ik vind het sowieso een boeiend onderwerp, dus goed voor een avondje viva .
groetjes en kusjes
Liefs,
Borodini.
Sommige mensen vinden het veeeeel meer de laatste jaren, ander mensen vinden het wel meevallen.
Ik wil zo nog even een stukje opzoeken met "de cijfers" , maar wat 1 van de dames ook zei was : "waarom openen we niet een topic met de vraag hoeveel mensen een kind met een officieel gediagnosticeerde ( ? ) stoornis hebben ? " zodat we eens kunnen kijken of het forum een beetje klopt met de cijfers
Omdat stemmen anoniem gaat hoop ik dat mensen willen antwoorden, en eerlijk willen zijn .
Verdere discussie of gesprek en vragen staat natuurlijk vrij. Ik vind het sowieso een boeiend onderwerp, dus goed voor een avondje viva .
groetjes en kusjes
Liefs,
Borodini.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 25 januari 2009 om 16:33
Ik kom later weer reageren, in het weekend is de autist altijd thuis, druk druk druk dus
Fijn dat dit topic een beetje blijft lopen, ik vind het heel boeiend meningen en ideeen van andere mensen te lezen, en zowaar ook eens wat te leren
Tot later !
Fijn dat dit topic een beetje blijft lopen, ik vind het heel boeiend meningen en ideeen van andere mensen te lezen, en zowaar ook eens wat te leren
Tot later !
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
zondag 25 januari 2009 om 16:43
Ben nog even bezig. Afhankelijk van de aankomende cito scores wordt er dyslexie onderzocht bij één van mijn zoons.
En in feite maakt zo'n label voor hem weinig uit. Behandeling is nog een paar stappen verder en het is nog maar zeer de vraag of ik een passende behandeling voor hem kan vinden -en of die aanslaat-
Wat zo'n label wel oplevert is wat meer ruimte tijdens examens of proefwerken en dat is dan toch wel de moeite om zo'n stickertje op te plakken.
En nu er dus nog 'niets' is maak ik me toch al een paar jaar zorgen over hoe het moet met zijn schoolcarrière en of zijn beperking in het lezen en ernstige beperking in het spellen hem geen parten gaan spelen later. Heb best wel behoefte aan een kapstok.
En in feite maakt zo'n label voor hem weinig uit. Behandeling is nog een paar stappen verder en het is nog maar zeer de vraag of ik een passende behandeling voor hem kan vinden -en of die aanslaat-
Wat zo'n label wel oplevert is wat meer ruimte tijdens examens of proefwerken en dat is dan toch wel de moeite om zo'n stickertje op te plakken.
En nu er dus nog 'niets' is maak ik me toch al een paar jaar zorgen over hoe het moet met zijn schoolcarrière en of zijn beperking in het lezen en ernstige beperking in het spellen hem geen parten gaan spelen later. Heb best wel behoefte aan een kapstok.
zondag 25 januari 2009 om 18:55
Er worden m.i. meer labels uitgedeeld, omdat de maatschappij verandert en andere eisen stelt. Vroeger was je als autist bij wijze van spreken dat zonderlinge figuur dat altijd zijn eigen gangetje ging. Nu blijkt dat zo iemand door veel te veel prikkels van de snelle maatschappij het allemaal gewoon niet trekt.
Was het label vroeger niet nodig, nu wel. Vooral om hulp te krijgen dus, want geen label = geen geld voor hulp.
Vraagje voor alle ouders met een labelkind èn een 'normaal' kind. Hoe pak je dat aan? Autist heeft haar fratsen, maar kan ik het maken haar niet (of minder) te straffen voor bijvoorbeeld gooien met speelgoed dan haar gewone broertje? Bij haar komt het gooien voort uit overprikkeling, haar idee dat iemand niet 'goed' speelt etc. Bij haar broertje is het uit boosheid.
Sorry asl het wat warrig klinkt, ik kan me even niet zo goed concentreren in de drukte
Was het label vroeger niet nodig, nu wel. Vooral om hulp te krijgen dus, want geen label = geen geld voor hulp.
Vraagje voor alle ouders met een labelkind èn een 'normaal' kind. Hoe pak je dat aan? Autist heeft haar fratsen, maar kan ik het maken haar niet (of minder) te straffen voor bijvoorbeeld gooien met speelgoed dan haar gewone broertje? Bij haar komt het gooien voort uit overprikkeling, haar idee dat iemand niet 'goed' speelt etc. Bij haar broertje is het uit boosheid.
Sorry asl het wat warrig klinkt, ik kan me even niet zo goed concentreren in de drukte
zondag 25 januari 2009 om 19:06
Over het algemeen pak ik autist hetzelfde aan als zijn broer, broertje en zusje zonder label. Gooien met speelgoed bv mag niet, om welke reden dan ook. Gelijke monniken, gelijke kappen gaat hier op, anders wordt het een enorme puinzooi met 4 kinderen. Bovendien weet autist op deze manier precies waar hij aan toe is, want ik reageer precies hetzelfde op iedereen die dit soort fratsen uithaalt.
Maar het ligt denk ik ook aan de individuele autist. Zoon heeft geen enorm zware vorm en is goed leerbaar, zij het dat hij in stressvolle periodes(en die zijn er altijd wel...) vergeet wat hem zo moeizaam is bijgebracht(qua gedragsproblematiek dan).
Maar het ligt denk ik ook aan de individuele autist. Zoon heeft geen enorm zware vorm en is goed leerbaar, zij het dat hij in stressvolle periodes(en die zijn er altijd wel...) vergeet wat hem zo moeizaam is bijgebracht(qua gedragsproblematiek dan).
zondag 25 januari 2009 om 20:48
Mijn jongens zijn nog te klein om daar echt antwoord op te kunnen geven. De jongste is pas anderhalf en bij hem valt het handhaven van regels dus nog niet mee. Als ze groter zijn verwacht ik niet dat wij verschil gaan maken in regels. De regels die er zijn gelden niet voor niets. Daar zal de oudste dus ook naar moeten luisteren; autistisch of niet.
Nu zitten we nog met het probleem dat geen van beiden echt bij te sturen is. Oudste niet omdat hij niet snapt wat wij van hem verwachten en de jongste niet omdat hij nog te klein is om het te begrijpen. Voorlopig versterken ze elkaar dus nog enorm in al die dingen die we juist niet willen dat ze doen.
Als reactie op Nippo. Wij liepen enorm vast met oudste. Geen idee meer hoe we nog konden proberen om hem bij te sturen. Hier hebben we het met een orthopedagoog van het consultatiebureau over gehad en zij gaf als eerste aan dat ons zoontje aardig wat autistische trekjes vertoonde. Hij was op dat moment zo'n tweeënhalf jaar oud. Wij hebben besloten om hem te laten onderzoeken om beter te weten waar de problemen vandaan komen en zo beter te weten welke begeleiding hij nodig heeft. Bovendien wilden we graag weten waar we qua schoolkeuze goed aan zouden doen. Waarmee moesten we rekening houden? Inmiddels blijken de gedragsproblemen zo aanwezig dat we niet verwachten dat ons zoontje het op dit moment gaat redden op een reguliere school. Zonder diagnose is extra hulp of een andere vorm van onderwijs nou eenmaal niet mogelijk.
Nu zitten we nog met het probleem dat geen van beiden echt bij te sturen is. Oudste niet omdat hij niet snapt wat wij van hem verwachten en de jongste niet omdat hij nog te klein is om het te begrijpen. Voorlopig versterken ze elkaar dus nog enorm in al die dingen die we juist niet willen dat ze doen.
Als reactie op Nippo. Wij liepen enorm vast met oudste. Geen idee meer hoe we nog konden proberen om hem bij te sturen. Hier hebben we het met een orthopedagoog van het consultatiebureau over gehad en zij gaf als eerste aan dat ons zoontje aardig wat autistische trekjes vertoonde. Hij was op dat moment zo'n tweeënhalf jaar oud. Wij hebben besloten om hem te laten onderzoeken om beter te weten waar de problemen vandaan komen en zo beter te weten welke begeleiding hij nodig heeft. Bovendien wilden we graag weten waar we qua schoolkeuze goed aan zouden doen. Waarmee moesten we rekening houden? Inmiddels blijken de gedragsproblemen zo aanwezig dat we niet verwachten dat ons zoontje het op dit moment gaat redden op een reguliere school. Zonder diagnose is extra hulp of een andere vorm van onderwijs nou eenmaal niet mogelijk.
zondag 25 januari 2009 om 20:48
Hier krijgt de autist "gewoon" dezelfde standjes of staffen als mijn dochter.
Spullen kapot maken van een ander = iets van jezelf er voor terug geven, of van je zakgeld iets kopen.
Je eigen spullen kapot maken = de grijze container.
Dit omdat de autist steeds agresiever werd, en een loopje met mij begon te nemen. Hij is dan wel autist, maar zeker niet dom En had heel goed in de gaten dat ik wel eens "stiekum" zijn kapot gemaakte speelgoed verving ( dus naar de winkel, zelfde kopen, kapotte weghalen, nieuwe neerzetten ) dat doe ik dus niet meer.
Ook begon hij onze spullen te slopen, en die van zijn zus en broertje als hij zijn zin niet kreeg. Toen ik hem hoorde roepen "dan sloop ik de boel toch, mammie koopt toch wel nieuw" dacht ik " oei, nu gaat er iets heel erg fout"
Ik ben gaan zitten en heb hem verteld dat als hij iets van een ander stuk maakt hij het moet vervangen, wat hij van zichzelf stuk maakt vervang ik niet meer. ( behalve met de sint en zijn verjaardag dan krijgt hij weer wat speelgoed natuurlijk )
Ik heb het aan de groep voorgelegd waar hij door de weeks woont, en eigenlijk doen ze daar hetzelfde.
ook ( of mss Juist ) deze kinderen moeten opgevoed worden en leren wat wel en niet kan.
Later als hij groot is , dan houdt ook niet de hele wereld rekening met hem. Dus hij ( en wij ) moeten een manier vinden om er mee om te gaan.
Spullen kapot maken van een ander = iets van jezelf er voor terug geven, of van je zakgeld iets kopen.
Je eigen spullen kapot maken = de grijze container.
Dit omdat de autist steeds agresiever werd, en een loopje met mij begon te nemen. Hij is dan wel autist, maar zeker niet dom En had heel goed in de gaten dat ik wel eens "stiekum" zijn kapot gemaakte speelgoed verving ( dus naar de winkel, zelfde kopen, kapotte weghalen, nieuwe neerzetten ) dat doe ik dus niet meer.
Ook begon hij onze spullen te slopen, en die van zijn zus en broertje als hij zijn zin niet kreeg. Toen ik hem hoorde roepen "dan sloop ik de boel toch, mammie koopt toch wel nieuw" dacht ik " oei, nu gaat er iets heel erg fout"
Ik ben gaan zitten en heb hem verteld dat als hij iets van een ander stuk maakt hij het moet vervangen, wat hij van zichzelf stuk maakt vervang ik niet meer. ( behalve met de sint en zijn verjaardag dan krijgt hij weer wat speelgoed natuurlijk )
Ik heb het aan de groep voorgelegd waar hij door de weeks woont, en eigenlijk doen ze daar hetzelfde.
ook ( of mss Juist ) deze kinderen moeten opgevoed worden en leren wat wel en niet kan.
Later als hij groot is , dan houdt ook niet de hele wereld rekening met hem. Dus hij ( en wij ) moeten een manier vinden om er mee om te gaan.
Zo ! En dan kunnen we nu weer allemaal normaal doen....
maandag 26 januari 2009 om 06:41
Ja, dat vind ik ook wel eens sneu voor zoon. Maar aan de andere kant moet hij gewoon leren dat bepaalde dingen niet kunnen, stoornis of niet. Hij is slim genoeg om te begrijpen dat hij anders wordt behandeld(als dat het geval zou zijn) en daar zijn voordeel uit te halen. Met boze broers als gevolg, want zij....
Hard krijsen en driftbuien worden hier ook niet getolereerd. Hij heeft namelijk geleerd wat hij moet doen als hij erg boos of gefrustreerd is en dat kan hij ook toepassen. Als hem dat niet lukt(en dat is logisch, naast zijn autisme is hij ook nog gewoon een kind en een kind van 6 kan dat ook niet altijd), gaat hij op de gang om af te koelen. Het is geen straf en dat weet hij ook. Op de gang zijn even geen prikkels en kan hij tot zichzelf komen, dat is meestal maar een paar minuten en dan kunnen we erover praten. Maar soms is hij zo hysterisch/boos dat dat ook niet werkt en dan is het een kwestie van uitzitten tot hij klaar is.
Hard krijsen en driftbuien worden hier ook niet getolereerd. Hij heeft namelijk geleerd wat hij moet doen als hij erg boos of gefrustreerd is en dat kan hij ook toepassen. Als hem dat niet lukt(en dat is logisch, naast zijn autisme is hij ook nog gewoon een kind en een kind van 6 kan dat ook niet altijd), gaat hij op de gang om af te koelen. Het is geen straf en dat weet hij ook. Op de gang zijn even geen prikkels en kan hij tot zichzelf komen, dat is meestal maar een paar minuten en dan kunnen we erover praten. Maar soms is hij zo hysterisch/boos dat dat ook niet werkt en dan is het een kwestie van uitzitten tot hij klaar is.
maandag 26 januari 2009 om 10:00
Paar bladzijden terug had iemand het over een pil voor autisme.... Oudste zei het van het weekend nog: ik hoop dat er snel een pil ontdekt wordt die autisme geneest.
Hier dus twee zoons met etiketjes: Oudste met syndroom van Asperger, meerbegaafd, in zulke mate dat hij niet zelfstandig zal kunnen leven later.
Jongste met ADHD en PDD-nos wat elkaar versterkt en ook meerbegaafdheid.
Dat ze meerbegaafd zijn (eigenlijk nèt niet HB) zeg ik er wel altijd bij, omdat men er vaak meteen vanuit gaat dat ze rainman-achtige types zijn of zwaar verstandelijk beperkt. En aangezien ze dat allebei niet zijn, werd ik vaak niet geloofd.
Hier dus twee zoons met etiketjes: Oudste met syndroom van Asperger, meerbegaafd, in zulke mate dat hij niet zelfstandig zal kunnen leven later.
Jongste met ADHD en PDD-nos wat elkaar versterkt en ook meerbegaafdheid.
Dat ze meerbegaafd zijn (eigenlijk nèt niet HB) zeg ik er wel altijd bij, omdat men er vaak meteen vanuit gaat dat ze rainman-achtige types zijn of zwaar verstandelijk beperkt. En aangezien ze dat allebei niet zijn, werd ik vaak niet geloofd.
dinsdag 27 januari 2009 om 13:44
quote:luna1 schreef op 26 januari 2009 @ 06:41:
Ja, dat vind ik ook wel eens sneu voor zoon. Maar aan de andere kant moet hij gewoon leren dat bepaalde dingen niet kunnen, stoornis of niet. Hij is slim genoeg om te begrijpen dat hij anders wordt behandeld(als dat het geval zou zijn) en daar zijn voordeel uit te halen. Met boze broers als gevolg, want zij....
Hard krijsen en driftbuien worden hier ook niet getolereerd. Hij heeft namelijk geleerd wat hij moet doen als hij erg boos of gefrustreerd is en dat kan hij ook toepassen. Als hem dat niet lukt(en dat is logisch, naast zijn autisme is hij ook nog gewoon een kind en een kind van 6 kan dat ook niet altijd), gaat hij op de gang om af te koelen. Het is geen straf en dat weet hij ook. Op de gang zijn even geen prikkels en kan hij tot zichzelf komen, dat is meestal maar een paar minuten en dan kunnen we erover praten. Maar soms is hij zo hysterisch/boos dat dat ook niet werkt en dan is het een kwestie van uitzitten tot hij klaar is.
Ja precies, ik vind het erg moeilijk om een tussenweg te vinden in straf omdat ze niet mag gillen (om haar zin te krijgen) en afkoelen op de gang omdat ze gilt omdat ze overstuur raakt omdat ze de wereld niet begrijpt..
Het gaat met vlagen. Van het weekend was weer typisch druk, omdat er een feestje op de planning stond. Nu zit ze gelukkig weer 2 dagen in het vaste schoolritme en dan gaat het gewoon weer stukken beter.
Het is echt een doemscenario als mijn dochter haar stoornis uit gaat spelen om haar zin te krijgen; dat wil ik echt niet hebben.
Ja, dat vind ik ook wel eens sneu voor zoon. Maar aan de andere kant moet hij gewoon leren dat bepaalde dingen niet kunnen, stoornis of niet. Hij is slim genoeg om te begrijpen dat hij anders wordt behandeld(als dat het geval zou zijn) en daar zijn voordeel uit te halen. Met boze broers als gevolg, want zij....
Hard krijsen en driftbuien worden hier ook niet getolereerd. Hij heeft namelijk geleerd wat hij moet doen als hij erg boos of gefrustreerd is en dat kan hij ook toepassen. Als hem dat niet lukt(en dat is logisch, naast zijn autisme is hij ook nog gewoon een kind en een kind van 6 kan dat ook niet altijd), gaat hij op de gang om af te koelen. Het is geen straf en dat weet hij ook. Op de gang zijn even geen prikkels en kan hij tot zichzelf komen, dat is meestal maar een paar minuten en dan kunnen we erover praten. Maar soms is hij zo hysterisch/boos dat dat ook niet werkt en dan is het een kwestie van uitzitten tot hij klaar is.
Ja precies, ik vind het erg moeilijk om een tussenweg te vinden in straf omdat ze niet mag gillen (om haar zin te krijgen) en afkoelen op de gang omdat ze gilt omdat ze overstuur raakt omdat ze de wereld niet begrijpt..
Het gaat met vlagen. Van het weekend was weer typisch druk, omdat er een feestje op de planning stond. Nu zit ze gelukkig weer 2 dagen in het vaste schoolritme en dan gaat het gewoon weer stukken beter.
Het is echt een doemscenario als mijn dochter haar stoornis uit gaat spelen om haar zin te krijgen; dat wil ik echt niet hebben.
donderdag 29 januari 2009 om 11:06
Zijn er ook etiketjes voor kinderen en stuiterballenvriendjes die bij mij thuis lief de hele middag op het vloerkleed met de bouwdoos spelen, zonder gegil, aandachttrekkerij etc. en op school wel de boel afbreken ?
Of moet de juf gewoon de teugels strakker houden ? In Moppekinds' groep 2 worden 13 !!!!! van de 24 kinderen momenteel geobserveerd door de IB-er.........
Serieus, toen Moppekind zo lief samenspeelde met stuiterballetje had ik er meer dan twee uur een videocamera op kunnen zetten, Leuk bewijs voor de juf en de IB-er dat er met de kinderen niets aan de hand is. Helaas heb ik geen videocamera.
Of moet de juf gewoon de teugels strakker houden ? In Moppekinds' groep 2 worden 13 !!!!! van de 24 kinderen momenteel geobserveerd door de IB-er.........
Serieus, toen Moppekind zo lief samenspeelde met stuiterballetje had ik er meer dan twee uur een videocamera op kunnen zetten, Leuk bewijs voor de juf en de IB-er dat er met de kinderen niets aan de hand is. Helaas heb ik geen videocamera.
donderdag 29 januari 2009 om 11:17
Volgens de Chinese horoscoop in Viva Baby's uit 2002 is Moppekind trouwens een Paardje.
Citaat uit het artikel:
Je kind zal zijn eigen weg kiezen in het leven en zich niet snel aanpassen aan wat "de groep" wil. Niet om dwars te liggen, maar hij heeft gewoon het geduld niet om te wachten ..... Hij heeft graag dat alles gaat zoals hij het wil en stelt hoge eisen...... Maar het Paardje is realistisch en veerkrachtig, en hij zal bijdraaien en zich aanpassen als hij ziet dat er geen andere uitweg meer is.
En mét hem zijn er nog wel wat meer Paardjes in de klas.
Teugeltjes strakker en sturen, roepen Moppeman en ik steeds tegen de juf. Maar dat vindt ze "zielig"...........
Citaat uit het artikel:
Je kind zal zijn eigen weg kiezen in het leven en zich niet snel aanpassen aan wat "de groep" wil. Niet om dwars te liggen, maar hij heeft gewoon het geduld niet om te wachten ..... Hij heeft graag dat alles gaat zoals hij het wil en stelt hoge eisen...... Maar het Paardje is realistisch en veerkrachtig, en hij zal bijdraaien en zich aanpassen als hij ziet dat er geen andere uitweg meer is.
En mét hem zijn er nog wel wat meer Paardjes in de klas.
Teugeltjes strakker en sturen, roepen Moppeman en ik steeds tegen de juf. Maar dat vindt ze "zielig"...........
donderdag 29 januari 2009 om 12:09
Hier een zoon met Asperger gediagnostiseerd door kinderpsych. Zijn gedrag viel op op school waarna hij in de molen terecht kwam. ikzelf wist niet beter want hij is mijn oudste. Nu gaat ie nog altijd naar een reguliere school maar wel met een rugzak waardoor ie hulp krijgt waar ie veel aan heeft.
Bij dochter heb ik zelf wel min of meer een etiketje geplakt. Ze is zeker geen autist maar gaat wel heel erg snel door alle schoolstof heen. Is net 6 zit in groep 3 en "presteert" het beste van haar leerjaar terwijl de leerkracht haar ervan verdenkt dat ze onderpresteert. Mijn eigen etiketje bij haar is dat ze slimmer is dan gemiddeld. Ik doe er verder niks mee overigens.
Mijn oudste krijgt geen pillen of zoiets zolang als ik hem aankan en dat duurt ook nog wel even hoop ik.
Bij dochter heb ik zelf wel min of meer een etiketje geplakt. Ze is zeker geen autist maar gaat wel heel erg snel door alle schoolstof heen. Is net 6 zit in groep 3 en "presteert" het beste van haar leerjaar terwijl de leerkracht haar ervan verdenkt dat ze onderpresteert. Mijn eigen etiketje bij haar is dat ze slimmer is dan gemiddeld. Ik doe er verder niks mee overigens.
Mijn oudste krijgt geen pillen of zoiets zolang als ik hem aankan en dat duurt ook nog wel even hoop ik.
donderdag 5 februari 2009 om 10:51
Merken jullie trouwens of "snoepen" invloed heeft op het gedrag ? En merk je dat dan bij suiker, of bij kleurstoffen ?
Moppekind snoept zeer weinig, ik denk dat de Sintmaartentrommel met Pasen nóg niet leeg is, en ik koop dus ook nooit snoep, ik heb nog genoeg.
Tussen de middag een pakje spongebob-roosvicee, 's morgens een halve beker karnemelk, maar eigenlijk wil meneer het liefste water drinken. Hij krijgt ook altijd een beker water mee naar school, vond de juf zielig.
Op kinderfeestjes begrijpen ouders ook vaak niet dat hij écht het liefste water drinkt, dan geven ze hem "gezellig en lekker" ranja en zit dat kind te verdorsten, want hij drinkt er amper van.
Moppekind snoept zeer weinig, ik denk dat de Sintmaartentrommel met Pasen nóg niet leeg is, en ik koop dus ook nooit snoep, ik heb nog genoeg.
Tussen de middag een pakje spongebob-roosvicee, 's morgens een halve beker karnemelk, maar eigenlijk wil meneer het liefste water drinken. Hij krijgt ook altijd een beker water mee naar school, vond de juf zielig.
Op kinderfeestjes begrijpen ouders ook vaak niet dat hij écht het liefste water drinkt, dan geven ze hem "gezellig en lekker" ranja en zit dat kind te verdorsten, want hij drinkt er amper van.
donderdag 5 februari 2009 om 11:09
Ik heb het wel geprobeerd om te kijken of het uitmaakte bij Zwiepje, met of zonder suiker/snoep. Hij is hij sowieso niet een enorme snoeper maar het scheelde dus niets. Echt helemaal niets. Chocomel echter, wordt hij net als ik erg actief van. Het heeft op mij hetzelfde effect als koffie, ik kan ook echt niet slapen daarna.
13 kinderen in de klas die geobserveerd worden! Poeh dat is wel immens veel zeg!
Overigens geef ik je groot gelijk wat betreft streng zijn. Voor mijn stuiterbal werkt het prima en hij wordt er gewoon rustiger van. Zijn juf is ook goed streng en het gaat fantastisch!
13 kinderen in de klas die geobserveerd worden! Poeh dat is wel immens veel zeg!
Overigens geef ik je groot gelijk wat betreft streng zijn. Voor mijn stuiterbal werkt het prima en hij wordt er gewoon rustiger van. Zijn juf is ook goed streng en het gaat fantastisch!
donderdag 5 februari 2009 om 11:26
Etiketten:
Mijn kinderen zijn te dik. Maar alléen volgens het consultatiebureau (en altijd als er weer eens een neiuwe poster van het ministerie VWS aan de muur geprikt zit) terwijl ze exact op de lijn van hun curves zitten.
Mijn kinderen zijn Zielig en hebben extra aandacht nodig. Want ze zijn allochtoon, dus moeten ze wel een taalachterstand hebben, en wonen met 1 ouder, dus sociaal moeten ze wel achter lopen.
Volgens de regering. Volgens de indeling van het schoolsysteem. Maar dat draait allemaal om extra subsidies.
Er wordt sec naar een papieren situatie gekeken.
De oudste is (hoog)begaafd. Maar ja, die doet er weinig mee.
Je kan nog zoveel talent hebben, je moet wel ook de wil hebben het te ontwikkelen. Hij heeft dus niet zo zeer extra les om die hersenen goed te laten werken, maar hij gaat vooral naar de remidial teacher om een schop onder zijn kont te krijgen. Alsie er zin in heeft.
De jongste is vóor. En voornamelijk mentaal sterk en wakker. Daar kan niemand wat mee, op de creche bijv. Dus heeft men het er al over testen...
Maar daar doe ik allemaal niet aan mee.
Het zijn gewoon -mijn- gezonde capabele kinderen. Die mij 's ochtends wakker heel voorzichtig maken, omdat zij wel in 1 oogwenk op tijd opstaan, en ik de eerste paar uur een humeur heb om op te schieten.
Mijn kinderen zijn te dik. Maar alléen volgens het consultatiebureau (en altijd als er weer eens een neiuwe poster van het ministerie VWS aan de muur geprikt zit) terwijl ze exact op de lijn van hun curves zitten.
Mijn kinderen zijn Zielig en hebben extra aandacht nodig. Want ze zijn allochtoon, dus moeten ze wel een taalachterstand hebben, en wonen met 1 ouder, dus sociaal moeten ze wel achter lopen.
Volgens de regering. Volgens de indeling van het schoolsysteem. Maar dat draait allemaal om extra subsidies.
Er wordt sec naar een papieren situatie gekeken.
De oudste is (hoog)begaafd. Maar ja, die doet er weinig mee.
Je kan nog zoveel talent hebben, je moet wel ook de wil hebben het te ontwikkelen. Hij heeft dus niet zo zeer extra les om die hersenen goed te laten werken, maar hij gaat vooral naar de remidial teacher om een schop onder zijn kont te krijgen. Alsie er zin in heeft.
De jongste is vóor. En voornamelijk mentaal sterk en wakker. Daar kan niemand wat mee, op de creche bijv. Dus heeft men het er al over testen...
Maar daar doe ik allemaal niet aan mee.
Het zijn gewoon -mijn- gezonde capabele kinderen. Die mij 's ochtends wakker heel voorzichtig maken, omdat zij wel in 1 oogwenk op tijd opstaan, en ik de eerste paar uur een humeur heb om op te schieten.
donderdag 5 februari 2009 om 11:49
13 op de 24 kleuters die geobserveerd zouden moeten worden.
Ik geloof niet dat kinderen tegenwoordig anders zouden zijn dan vroeger, toen zaten er ook altijd één of twee kindjes in de klas waar je van je ouders niet mocht spelen.
Ze hebben nu de "inloop" 's morgens weer eens aangepast voor een paar weken, bij wijze van experiment. Volgens mij moet je niet experimenteren, maar juist duidelijk zijn. Eén keer in de handenklappen door de juf zou voldoende moeten zijn om alle kindertjes netjes op hun stoel te krijgen.
Ik geloof niet dat kinderen tegenwoordig anders zouden zijn dan vroeger, toen zaten er ook altijd één of twee kindjes in de klas waar je van je ouders niet mocht spelen.
Ze hebben nu de "inloop" 's morgens weer eens aangepast voor een paar weken, bij wijze van experiment. Volgens mij moet je niet experimenteren, maar juist duidelijk zijn. Eén keer in de handenklappen door de juf zou voldoende moeten zijn om alle kindertjes netjes op hun stoel te krijgen.
donderdag 5 februari 2009 om 11:53
Groeicurves........... Het CB begon over groeihormonen want Moppekinds groeicurve was gedaald. Hoezo, hij is toch niet gekrompen ????
De laatste controle was vanwege een verhuizing op een ander CB. Toen ik de arts daar vroeg naar die groeihormonen keek ze me verbijsterd aan en zei dat mama toch óók niet zo groot was ?
Tsja, Indisch bloed, Moppekind is klein qua lengte, maar we verwachten een groeispurt op zijn 15de. Zijn oom was ook altijd ieniemienie en is nu boven de 1 meter 80.
De laatste controle was vanwege een verhuizing op een ander CB. Toen ik de arts daar vroeg naar die groeihormonen keek ze me verbijsterd aan en zei dat mama toch óók niet zo groot was ?
Tsja, Indisch bloed, Moppekind is klein qua lengte, maar we verwachten een groeispurt op zijn 15de. Zijn oom was ook altijd ieniemienie en is nu boven de 1 meter 80.