Kinderen
alle pijlers
Even delen
woensdag 21 juli 2010 om 12:48
Een tijdje geleden opende ik hier een topic over mijn zoontje en de second opinion die ik wilde aanvragen voor hem.
Eerder had ik ook al over hem geschreven in het topic "Er is iets mis met mijn kind, maar wat?"
Om een lang verhaal kort te maken: zoontje is nu 19 maanden en heeft anderhalf jaar niet, nauwelijk en/of zeer moeizaam gegeten en gedronken. Krap drie weken jong is hij aan de beademing geraakt, gelukkig mocht hij al na een weekje er vanaf. Daarna was hij echter meer ziek dan gezond. Het eerste half jaar is hij dan ook meer in het ziekenhuis dan thuis geweest en de rest van het jaar ging hij daar ook regelmatig 'uit logeren'. Ook hebben wij hem een hele tijd thuis met sondevoeding gehad.
Behalve dat hij altijd ziek was (ernstige reflux, longontstekingen, oorontstekingen, luchtweginfecties, buikinfecties enz.) at hij soms weinig maar meestal niets, flessen gingen na de sondeperiode er wel in, maar ook moeizaam.
Eind juni is hij geopereerd, een simpele ingreep, hij was wel erg jong maar dat gebeurt vaker. Zijn neusamandelen zijn er uit gehaald en oren doorgespoten. Tijdens de operatie zagen ze dat zijn oren erg rood waren, veel vocht er achter. Waarschijnlijk moet hij na de zomer dan ook nog een keer voor buisjes.
Dat kan ook goed, want vanaf oktober heeft hij met regelmaat oorontstekingen. Hij liet het alleen voor de operatie niet zo zien aan de KNO-arts, want hij is door alle ervaringen panisch voor witte jassen en zijn oren zijn gevoelig gebied.
Enniewee, na de operatie was het eerste helemaal mis. Hij at en dronk niks meer, of net genoeg drinken om niet uit te drogen, het was een enorme strijd. Na een week zijn we gestart met antibiotica en wat denk je, hij is helemaal opgeknapt en sterker nog: HIJ EET. Na anderhalf jaar strijd om eten, wat ons allemaal erg veel heeft gekost, EET mijn zoon.
Nog niet de hoeveelheden die zouden moeten, maar dat doet een baby van 6 maanden die met bijvoeding begint ook niet direct. Maar er is een ommekeer, hij EET! Hij eet kwark, yoghurt, fruit, brood, aardappel, vlees, alles eigenlijk. En hij krijg het voor het eerst ook weg, kan het doorslikken. Ik ben zo ongelooflijk blij. Ondanks dat ik weet dat hij waarschijnlijk nog een keer moet voor buisjes en keelamandelen en dat neusamandelen weer aangroeien (bij mijn dochter duurde dit 4 maand), is er grote opluchting. Want ik weet nu dat ik gelijk had, dat hij alleen maar niet at omdat hij pijn of ongemak had, en dat hij dus niet een voedselweigeraar uit gedrag is.
Ik heb veel tips, ideeën en steun van dit forum ondervonden en dus wou ik dit even met jullie delen
poef
Eerder had ik ook al over hem geschreven in het topic "Er is iets mis met mijn kind, maar wat?"
Om een lang verhaal kort te maken: zoontje is nu 19 maanden en heeft anderhalf jaar niet, nauwelijk en/of zeer moeizaam gegeten en gedronken. Krap drie weken jong is hij aan de beademing geraakt, gelukkig mocht hij al na een weekje er vanaf. Daarna was hij echter meer ziek dan gezond. Het eerste half jaar is hij dan ook meer in het ziekenhuis dan thuis geweest en de rest van het jaar ging hij daar ook regelmatig 'uit logeren'. Ook hebben wij hem een hele tijd thuis met sondevoeding gehad.
Behalve dat hij altijd ziek was (ernstige reflux, longontstekingen, oorontstekingen, luchtweginfecties, buikinfecties enz.) at hij soms weinig maar meestal niets, flessen gingen na de sondeperiode er wel in, maar ook moeizaam.
Eind juni is hij geopereerd, een simpele ingreep, hij was wel erg jong maar dat gebeurt vaker. Zijn neusamandelen zijn er uit gehaald en oren doorgespoten. Tijdens de operatie zagen ze dat zijn oren erg rood waren, veel vocht er achter. Waarschijnlijk moet hij na de zomer dan ook nog een keer voor buisjes.
Dat kan ook goed, want vanaf oktober heeft hij met regelmaat oorontstekingen. Hij liet het alleen voor de operatie niet zo zien aan de KNO-arts, want hij is door alle ervaringen panisch voor witte jassen en zijn oren zijn gevoelig gebied.
Enniewee, na de operatie was het eerste helemaal mis. Hij at en dronk niks meer, of net genoeg drinken om niet uit te drogen, het was een enorme strijd. Na een week zijn we gestart met antibiotica en wat denk je, hij is helemaal opgeknapt en sterker nog: HIJ EET. Na anderhalf jaar strijd om eten, wat ons allemaal erg veel heeft gekost, EET mijn zoon.
Nog niet de hoeveelheden die zouden moeten, maar dat doet een baby van 6 maanden die met bijvoeding begint ook niet direct. Maar er is een ommekeer, hij EET! Hij eet kwark, yoghurt, fruit, brood, aardappel, vlees, alles eigenlijk. En hij krijg het voor het eerst ook weg, kan het doorslikken. Ik ben zo ongelooflijk blij. Ondanks dat ik weet dat hij waarschijnlijk nog een keer moet voor buisjes en keelamandelen en dat neusamandelen weer aangroeien (bij mijn dochter duurde dit 4 maand), is er grote opluchting. Want ik weet nu dat ik gelijk had, dat hij alleen maar niet at omdat hij pijn of ongemak had, en dat hij dus niet een voedselweigeraar uit gedrag is.
Ik heb veel tips, ideeën en steun van dit forum ondervonden en dus wou ik dit even met jullie delen
poef
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 12:53
woensdag 21 juli 2010 om 12:58
quote:plukjepulk schreef op 21 juli 2010 @ 12:53:
Ik heb destijds je topic gelezen (en gereageerd) maar wat een geweldig resultaat!
Goed dat je op je strepen bent blijen staan, je zoontje is je er vast heel dankbaar voor (al kan hij dat nu nog niet zeggen..)
Zo fijn voor hem dat hij er (voorlopig) vanaf is!
Nah, ik dacht eigenlijk dat de keelamandelen er ook uit moesten, want die zijn (of waren) ook vergroot, maar dat is op een later plan geschoven. Dus zo erg ben ik nou ook niet op mijn strepen blijven staan, ik heb er echter wel vrede mee, ook al voor de operatie, omdat ik me de 2e keer bij de KNO wel duidelijk verwoord heb en de ka in Amsterdam ook meegekeken heeft.
Maar alleen die neusamandelen eruit heeft dus al zulk resultaat. Ze waren dan ook echt enorm volgens de KNO, de symptomen waren daar ook naar dus dat wist ik wel.
Ik heb destijds je topic gelezen (en gereageerd) maar wat een geweldig resultaat!
Goed dat je op je strepen bent blijen staan, je zoontje is je er vast heel dankbaar voor (al kan hij dat nu nog niet zeggen..)
Zo fijn voor hem dat hij er (voorlopig) vanaf is!
Nah, ik dacht eigenlijk dat de keelamandelen er ook uit moesten, want die zijn (of waren) ook vergroot, maar dat is op een later plan geschoven. Dus zo erg ben ik nou ook niet op mijn strepen blijven staan, ik heb er echter wel vrede mee, ook al voor de operatie, omdat ik me de 2e keer bij de KNO wel duidelijk verwoord heb en de ka in Amsterdam ook meegekeken heeft.
Maar alleen die neusamandelen eruit heeft dus al zulk resultaat. Ze waren dan ook echt enorm volgens de KNO, de symptomen waren daar ook naar dus dat wist ik wel.
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 12:59
quote:Star schreef op 21 juli 2010 @ 12:57:
Jaaaaaaaaaaaaaaaa wat goed Crini
En wat een snoepje (lijkt hij nou op zijn grote nicht?)
Misschien, dat weet ik eigenlijk niet
Ze zeggen wel dat grote nicht naast op haar mama en papa (ook) op mij lijkt en hij begint ook steeds meer op mij te lijken, dus zou kunnen. Maar ik vind dat altijd zo moeilijk te zien van je eigen kinderen, bij andermans kinderen zie je veel meer
Jaaaaaaaaaaaaaaaa wat goed Crini
En wat een snoepje (lijkt hij nou op zijn grote nicht?)
Misschien, dat weet ik eigenlijk niet
Ze zeggen wel dat grote nicht naast op haar mama en papa (ook) op mij lijkt en hij begint ook steeds meer op mij te lijken, dus zou kunnen. Maar ik vind dat altijd zo moeilijk te zien van je eigen kinderen, bij andermans kinderen zie je veel meer
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 13:01
quote:mimsey schreef op 21 juli 2010 @ 13:00:
Oh, wat een opluchting, wat ontzettend fijn!
Blij voor jullie, Crini.
En wat een prachtig mannetje is jouw zoon, zeg.Dankje Ik heb deze foto gepost omdat het zo goed laat zien hoe hij is, altijd blij en vrolijk, echt een levensgenieter. Zelfs in die hele ziekenhuisperiode is hij nooit een dag niet blij geweest.
Oh, wat een opluchting, wat ontzettend fijn!
Blij voor jullie, Crini.
En wat een prachtig mannetje is jouw zoon, zeg.Dankje Ik heb deze foto gepost omdat het zo goed laat zien hoe hij is, altijd blij en vrolijk, echt een levensgenieter. Zelfs in die hele ziekenhuisperiode is hij nooit een dag niet blij geweest.
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 13:04
O en de gevolgen merken we ook al, hij is de afgelopen 3 week al een halve kilo gegroeid, hij kletst ons de oren van het hoofd, maakt zinnetjes van 3 woorden, hij loopt bijna los, echt alles gaat in een enorme stroomversnelling nu hij letterlijk weer meer lucht heeft gekregen. Zijn neusamandelen waren zo enorm, dat hij te benauwd was om fatsoenlijk te kunnen drinken en door het slechte slapen hierdoor te weinig energie had om goed te kunnen eten, plus dat eten pijn deed.
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 13:11
quote:Sarah Scott schreef op 21 juli 2010 @ 13:07:
Wat een GEWELDIG nieuws!!!!!!!!
Enneeeh die buisjes: doen hoor! Ingreep van niks, je zoon zal wel even een tegenslag krijgen qua eten en drinken, maar je zult zien dat ie na een paar dagen weer zienderogen opknapt.
Wil ik ook. Ik ken de ingreep en weet dat het een kleine ingreep is. Maar ik ken het bij mijn andere zoon alleen maar in combinatie met neus- en keelamandelen en dan is het niet zo'n fluitje van een cent
O en bedankt iedereen, voor het meeleven
Wat een GEWELDIG nieuws!!!!!!!!
Enneeeh die buisjes: doen hoor! Ingreep van niks, je zoon zal wel even een tegenslag krijgen qua eten en drinken, maar je zult zien dat ie na een paar dagen weer zienderogen opknapt.
Wil ik ook. Ik ken de ingreep en weet dat het een kleine ingreep is. Maar ik ken het bij mijn andere zoon alleen maar in combinatie met neus- en keelamandelen en dan is het niet zo'n fluitje van een cent
O en bedankt iedereen, voor het meeleven
Whatever, I do what I want
woensdag 21 juli 2010 om 13:12
woensdag 21 juli 2010 om 13:16
O en zelfs de afgelopen dagen at hij, hij was ziek. Dat heeft hij nog nooit gedaan, ziek zijn en eten tegelijk. Wel ietsje minder, maar toch, hij at en dronk zijn flessen gewoon leeg.
Nou, ik kan hier wel de hele dag tegen mezelf gaan jubelen haha, maar ik ga nu even heerlijk wat voor mezelf doen. Want vandaag is hij op het kdv met zijn zus en zijn alleen de oudste (twee meest zelfstandige kids) thuis en zijn man en ik ook vrij.
Heerlijk. Ook heerlijk omdat ik nu weet dat hij daar ook eet en drinkt en ik hem nu nog onbezorgder weg kan brengen.
Nou, ik kan hier wel de hele dag tegen mezelf gaan jubelen haha, maar ik ga nu even heerlijk wat voor mezelf doen. Want vandaag is hij op het kdv met zijn zus en zijn alleen de oudste (twee meest zelfstandige kids) thuis en zijn man en ik ook vrij.
Heerlijk. Ook heerlijk omdat ik nu weet dat hij daar ook eet en drinkt en ik hem nu nog onbezorgder weg kan brengen.
Whatever, I do what I want
