Kinderen
alle pijlers
Even delen
woensdag 21 juli 2010 om 12:48
Een tijdje geleden opende ik hier een topic over mijn zoontje en de second opinion die ik wilde aanvragen voor hem.
Eerder had ik ook al over hem geschreven in het topic "Er is iets mis met mijn kind, maar wat?"
Om een lang verhaal kort te maken: zoontje is nu 19 maanden en heeft anderhalf jaar niet, nauwelijk en/of zeer moeizaam gegeten en gedronken. Krap drie weken jong is hij aan de beademing geraakt, gelukkig mocht hij al na een weekje er vanaf. Daarna was hij echter meer ziek dan gezond. Het eerste half jaar is hij dan ook meer in het ziekenhuis dan thuis geweest en de rest van het jaar ging hij daar ook regelmatig 'uit logeren'. Ook hebben wij hem een hele tijd thuis met sondevoeding gehad.
Behalve dat hij altijd ziek was (ernstige reflux, longontstekingen, oorontstekingen, luchtweginfecties, buikinfecties enz.) at hij soms weinig maar meestal niets, flessen gingen na de sondeperiode er wel in, maar ook moeizaam.
Eind juni is hij geopereerd, een simpele ingreep, hij was wel erg jong maar dat gebeurt vaker. Zijn neusamandelen zijn er uit gehaald en oren doorgespoten. Tijdens de operatie zagen ze dat zijn oren erg rood waren, veel vocht er achter. Waarschijnlijk moet hij na de zomer dan ook nog een keer voor buisjes.
Dat kan ook goed, want vanaf oktober heeft hij met regelmaat oorontstekingen. Hij liet het alleen voor de operatie niet zo zien aan de KNO-arts, want hij is door alle ervaringen panisch voor witte jassen en zijn oren zijn gevoelig gebied.
Enniewee, na de operatie was het eerste helemaal mis. Hij at en dronk niks meer, of net genoeg drinken om niet uit te drogen, het was een enorme strijd. Na een week zijn we gestart met antibiotica en wat denk je, hij is helemaal opgeknapt en sterker nog: HIJ EET. Na anderhalf jaar strijd om eten, wat ons allemaal erg veel heeft gekost, EET mijn zoon.
Nog niet de hoeveelheden die zouden moeten, maar dat doet een baby van 6 maanden die met bijvoeding begint ook niet direct. Maar er is een ommekeer, hij EET! Hij eet kwark, yoghurt, fruit, brood, aardappel, vlees, alles eigenlijk. En hij krijg het voor het eerst ook weg, kan het doorslikken. Ik ben zo ongelooflijk blij. Ondanks dat ik weet dat hij waarschijnlijk nog een keer moet voor buisjes en keelamandelen en dat neusamandelen weer aangroeien (bij mijn dochter duurde dit 4 maand), is er grote opluchting. Want ik weet nu dat ik gelijk had, dat hij alleen maar niet at omdat hij pijn of ongemak had, en dat hij dus niet een voedselweigeraar uit gedrag is.
Ik heb veel tips, ideeën en steun van dit forum ondervonden en dus wou ik dit even met jullie delen
poef
Eerder had ik ook al over hem geschreven in het topic "Er is iets mis met mijn kind, maar wat?"
Om een lang verhaal kort te maken: zoontje is nu 19 maanden en heeft anderhalf jaar niet, nauwelijk en/of zeer moeizaam gegeten en gedronken. Krap drie weken jong is hij aan de beademing geraakt, gelukkig mocht hij al na een weekje er vanaf. Daarna was hij echter meer ziek dan gezond. Het eerste half jaar is hij dan ook meer in het ziekenhuis dan thuis geweest en de rest van het jaar ging hij daar ook regelmatig 'uit logeren'. Ook hebben wij hem een hele tijd thuis met sondevoeding gehad.
Behalve dat hij altijd ziek was (ernstige reflux, longontstekingen, oorontstekingen, luchtweginfecties, buikinfecties enz.) at hij soms weinig maar meestal niets, flessen gingen na de sondeperiode er wel in, maar ook moeizaam.
Eind juni is hij geopereerd, een simpele ingreep, hij was wel erg jong maar dat gebeurt vaker. Zijn neusamandelen zijn er uit gehaald en oren doorgespoten. Tijdens de operatie zagen ze dat zijn oren erg rood waren, veel vocht er achter. Waarschijnlijk moet hij na de zomer dan ook nog een keer voor buisjes.
Dat kan ook goed, want vanaf oktober heeft hij met regelmaat oorontstekingen. Hij liet het alleen voor de operatie niet zo zien aan de KNO-arts, want hij is door alle ervaringen panisch voor witte jassen en zijn oren zijn gevoelig gebied.
Enniewee, na de operatie was het eerste helemaal mis. Hij at en dronk niks meer, of net genoeg drinken om niet uit te drogen, het was een enorme strijd. Na een week zijn we gestart met antibiotica en wat denk je, hij is helemaal opgeknapt en sterker nog: HIJ EET. Na anderhalf jaar strijd om eten, wat ons allemaal erg veel heeft gekost, EET mijn zoon.
Nog niet de hoeveelheden die zouden moeten, maar dat doet een baby van 6 maanden die met bijvoeding begint ook niet direct. Maar er is een ommekeer, hij EET! Hij eet kwark, yoghurt, fruit, brood, aardappel, vlees, alles eigenlijk. En hij krijg het voor het eerst ook weg, kan het doorslikken. Ik ben zo ongelooflijk blij. Ondanks dat ik weet dat hij waarschijnlijk nog een keer moet voor buisjes en keelamandelen en dat neusamandelen weer aangroeien (bij mijn dochter duurde dit 4 maand), is er grote opluchting. Want ik weet nu dat ik gelijk had, dat hij alleen maar niet at omdat hij pijn of ongemak had, en dat hij dus niet een voedselweigeraar uit gedrag is.
Ik heb veel tips, ideeën en steun van dit forum ondervonden en dus wou ik dit even met jullie delen
poef
Whatever, I do what I want
dinsdag 27 juli 2010 om 20:05
quote:sosofie schreef op 27 juli 2010 @ 09:02:
Crini!
Geweldig!
Wat moet dit fijn voor jullie zijn, aan zo'n wonder waren jullie toe! Toch?
Zin om een bakkie te komen doen? Ik hoor het wel!
Even binnenblijven de komende twee uur, ik heb autorijles!Ja leuk, ik wist niet of je met vakantie was, maar niet of alweer terug of ga je nog? Ik bel/mail je wel even!
Crini!
Geweldig!
Wat moet dit fijn voor jullie zijn, aan zo'n wonder waren jullie toe! Toch?
Zin om een bakkie te komen doen? Ik hoor het wel!
Even binnenblijven de komende twee uur, ik heb autorijles!Ja leuk, ik wist niet of je met vakantie was, maar niet of alweer terug of ga je nog? Ik bel/mail je wel even!
Whatever, I do what I want
