Februari 2010 !!! (met tabel)

Kaboinkie, wat naar kun je je dan voelen hé. Op zo'n moment wil je zo graag dat je man zich kan verplaatsen in jou.

En in jouw gevoel!!! Wanneer wil je dat de kamer af is?

Ik merk zo vaak de onze mannen er zo anders over denken, en dingen helemaal niet zo gemakkelijk zien....



Heftig Mebi. Hoe lang heb je er uiteindelijk over gedaan om er weer helemaal bovenop te komen

Bij deze zwangerschap bang voor?



Hoe is het gegaan Vickey? Ik ben heel slecht en doe helemaal niks. Bij de 1e ook niet gedaan.



Lijkt me wel leuk wat jij gaat doen Iemand.

Klinkt goed zeg, zo'n verwarmd therapeutisch bad... Ik neem het me ook steeds voor te gaan zwemmen, tis er tot nog toe niet van gekomen. Ik heb trouwens een (nieuw) badpak via MP gekocht, er worden veel aangeboden.

De yoga was leuk, leuk mens die het geeft, meiden allemaal rond de 30, fijne oefeningen, ook voor mijn stuitje. Ben benieuwd naar het vervolg.



Klinkt idd heftig Mebi... Ben je vanzelf weer uit die 'dip' gekomen? Hoe gaat het nu?

He Jammie, de onzekerheid is herkenbaar hoor, bespreek dit ook met je vk he? Ik denk dat de wens zo diep zit en daar de angst vandaan komt? Je hebt me in het begin wel eens gezegd dat je, net als ik, wel eens het gevoel hebt dat je misschien "teveel"wilt. We hebben al gezonde kids en dan willen we er nog eentje, komt je angst misschien daarvandaan?? Nou bespreek het iig morgen lieverd, het is zonde om je a die weken nog zo rot te voelen terwijl dit zo'n mooie tijd is....



Oeps heb me niet gerealiseerd dat mijn verhaal zo erg over is gekomen....uiteindelijk ben ik "gevonden"op het strand door mijn man en vader omdat zij wel dachten te weten waar ik heen ging. Zij hebben me direct "afgeleverd"bij de huisarts en die heeft me op laten halen door de crisisdienst. (met man erbij hoor, ik was niet alleen). Ik was een beetje doorgeslagen en had op dat moment al 2 weken niet geslapen, wel gelegen, maar dan wachtte ik tot mijn man sliep en ging ik in de tuin sigaretjes roken. De wereld om mij heen ging heel traag, ik dacht ook aan niemand, hoe erg het voor mensen om me heen was. Soms belde ik mijn man op zijn werk en zei dan niks, hoe ziek is dat?? Kijk, ze noemen het natuurlijk postnatale depressie omdat je net bevallen bent, maar dat was het niet. Ik zorgde juist goed voor mijn kind, dat was het enige wat ik wel deed! Ik denk dat dat niet slapen me genekt heeft en die vreselijke drang om zo snelmogelijk weer de oude te zijn, dus spontaan, slank, fit, lachen, mooie kleren, mooi huis, sexy vrouw voor mijn man, huis altijd netjes, vers gekookt eten, kindje in de mooiste outfits en overal aan deelnemen, vooral niet toegeven dat mijn leven veranderd was, dat ik moeder was en dat je dsn wel eens moe bent, je haar niet zit, je vloer niet schoon is, je een magnetronmenu op tafel zet en niet in lingerie op schoot van je man kronkelt. Het stomme is dat ik dat daarvoor ook allemaal niet zo deed, ik ben niet slank en ik kook niet altijd vers, en met mijn 70 kilo schoon aan de haak kronkel ik al helemaal niet in lingerie op mijn man zijn schoot hahah. Was gewoon bang om een saaie moeke te worden.



Nou ja, lang verhaal dus, ik ben 6 maanden dagelijks in therapie geweest, geen medicatie genomen want in de bijsluiter stond dat ik dan s'nachts de baby niet kon voeden (mocht mijn bd niet uit ivm slaap dronken toestand door die pillen) en nog 6 maanden 1x per week therapie.



Om een lang verhaal kort te maken heb ik moeten leren de controle op dingen los te laten, ik was te perfectionistisch, hulp vragen en nee durven zeggen, zelfvertrouwen moeten kweken en beter praten met mijn man, want ik zei altijd dat alles goed ging, hij hoefde nooit iets te doen. Er bleek nog wat oud zeer te zitten en ik kan ook niet goed tegen de hormoonschommelingen die een bevalling met zich mee brengt. Je hebt als je zwanger bent geloof ik heel veel B12 in je lijf, bij de bevalling verlies je dit in 1x vanwaar het zich weer opbouwt. Die wisseling trek ik niet zeg maar, dus daar krijg ik straks pilletjes voor.

Ik heb geleerd me bij de dingen neer te leggen. Ik ben bijv net als Jammie bang dat er iets mis gaat met mijn kindje, maar weet mezelf nu rustig te krijgen door te denken: ik heb er geen controle over. Geniet van het moment, elk schopje. Het is zonde van de maanden om je nu al zo rot te voelen terwijl de kans heel groot is dat he allemaal goed zal gaan. EN mocht het in het ergste geval niet zo zijn, dan helpt het niet om me daar nu al druk om te maken. Ik bedoel dit niet voor jou Jammie, maar dit is puur voor mezelf een manier om me niet te verliezen in dit soort onzekerheden.



Goh best een verhaal, en bij de jongste is het allemaal goed gegaan, maar ik praat er eigenlijk nooit over........pffff



Even wat anders; wat voor honden hebben jullie eigenlijk Iemand? Ik heb echt een beeld voor me van enorme kalven die jou door het bos heen sleuren hihi.



Vicky fijn dat het zo leuk was! Hoe voel je je verder?



Klinkt goed Iemand! Bij ons bieden ze volgens mij niks aan toch Kaboink??? Yoga kost hier enorm veel geld vind ik. Vandaar dus maar gewoon baantjes trekken....



Kessie, hoe is het met de verhuizing, alles goed verlopen???



Wat garppig dat sommige de naam hebben versproken. Wij maakte die fout ook bij onze jongste; ik riep tijdens de verhuizing tegen mijn ouders dat die doos naar Senna zijn kamer moest...hahaha.

Nu is mijn schoonzusje aan het vissen en we hebben haar doen laten geloven dat ze DE naam geraden heeft hahaha.



De oudste is trouwens weer naar school, nu is de jongste ziek. Echt zo'n kort buikgriepje.



Nou was weer zon lap tekst...ik stop er maar weer mee

Wat goed dat je je verhaal hier neerzet, Mebi. Rondom de zwangerschap komen er veel dingen los en dat vind ik wel heel fijn aan zo'n forum: dat mensen je verder laten kijken dan de facade.



Over mijn honden: het teefje is een duitse staande korthaar. Zij is de kleinste met 24 kg.

de reu is c.a. 10 kg meer:

Zelf vinden we ze natuurlijk helemaal niet groot, maar anderen vinden dat meestal wel

Wow, wat een honden Iemand! Ik vind ze mooi!!!!! En ik kan me voorstellen dat ze je behoorlijk van links naar rechts kunnen laten slingeren als je ze aan je middel hebt.



Mebi, wat een verhaal inderdaad. Fijn dat je er de tweede keer geen last van hebt gehad, maar ik zou toch in mijn achterhoofd er stiekem wel mee bezig blijven tijdens een zwangerschap. Gebeurt het weer? Aan de andere kant, je herkent nu eerder wat er gebeurt en zult eerder hulp zoeken?

Jij vroeg geloof ik ook of zwemmen wel goed zou zijn bij bekkenklachten. Mijn bekken fysio zei dat het prima is, maar dat ik er bij schoolslag wel last van zou kunnen hebben en dan beter mijn benen rustig kan laten peddelen en vooral mijn armen gebruiken, of veel op mijn rug zwemmen. Ook goed.

Wat betreft yoga, ik heb de vorige keer in het geboortecentrum yoga gedaan, is me erg goed bevallen (leuke groep, leuke vrouw ervoor) dus deze keer ga ik weer. Maar inderdaad, het is zo duur!

Wow wat een mooie honden, vooral het mannetje vind ik mooi.

Ik ken dit soort wel een beetje, we hebben 2 jaar bij iemand een etage gehuurd op zijn terrein en hij had 2 van deze honden, een moeder en zoon. Ze waren heel waaks, maar eenmaal in hun hartje gesloten konden ze heerlijk met je knuffelen hahaha.



Wat goed dat je verteld dat de Yoga daar leuk was Kaboink, want ik twijfel erg om te gaan omdat het zo duur is. Voor de techniek doe ik het niet, na 2 kids weet ik dat je daar nisk aan hebt hahaha, althans dat is mijn mening....Maar het contact is wel leuk. Maar voor die prijs??? Hier heb je ook super contact en dat kost niks

Zwemmen doe ik ook ja, gek, misschien hebben we elkaar wel eens gezien??? Goed om te weten dat schoolslag minder goed is voor je bekken, nooit geweten! Voel je nu wel verbetering?



Bedankt voor jullie lieve reachties op "mijn verhaal".

Het is niet zo dat ik er nu niet bang voor ben, sterker nog, het is een rede geweest waarom we zo lang hebben getwijfeld over een 3e. De jongste kondigde zich zelf aan, dus daar hoede we niet over te twijfelen. Er is denk geen bewustere gekozen baby dan deze hahaha, bijna 1 jaar hebben we het erover gehad. Maar wat jullie zeggen is waar; we zijn op ons hoede, het blijft een zwakke plek. Ik zelf heb niet door wat de symptonen zijn, maar de mensen om me heen wel. Ook bij de vk en kraam is het bekend. En manlief is natuuurlijk super alert!

Maar ons leven is nu zo anders, onze relatie is zo sterk geworden door die ervaring en er is zoveel rust en regelmaat in huis, dat komt vast goed!



Nou ik ga even ER kijken, zoooo leuk!

Jemig Mebi, ik vind het best een heftig verhaal hoor. Wel heel goed dat je je zo bewust bent van wat er is gebeurd en ook goed dat je een aantal oorzaken kan aanwijzen. Die therapie zal ook behoorlijk ingrijpend zijn geweest zeg. Je schrijft dat je geen medicatie hebt genomen, wat voor medicatie was het dan die je voorgeschreven had gekregen? Fijn ook dat je een man hebt die je steunt.



En Jammie, dat loslaten is moeilijk he? Merk je dat het je ook belemmerd, je veel aan het piekeren bent? Erover blijven praten kan goed zijn, het kan soms helpen cirkels waarin je maar blijft draaien te doorbreken, doordat anderen altijd een andere visie hebben.



Mooie honden zeg Iemand! Die nemen vast ook een hoop ruimte in



Die yoga ed is inderdaad allemaal erg duur, Mebi & Kaboink, ik volg het via de SAG (stichting amsterdamse (jeugd)gezondheidszorg), gratis. Wie weet weet jullie vlos of er ook zo iets bij jullie in de buurt is?



Ik geloof trouwens dat ik er ook wel uit ben mbt die vaccinatie, ik ga het toch laten doen na heeeeeeeeeel veel twijfel. Heb een aantal onderzoeken gelezen en op onafhankelijke websites (RIVM en WHO) gekeken en eigenlijk overal wordt aangeraden aan zwangere vrouwen in hun derde trimester om zich te laten vaccineren. O.a.hier en hier en hier en hier.

Hoi Jammie, dat heeft vast opgelucht bij de VK. Volgens mij is een bijkomende voordeel van de vaccinatie trouwens dat je baby de antistoffen via de BV ook binnenkrijgt, en dus minder kwetsbaar is. Als je BV geeft, tenminste: ben je dat van plan? Of de antistoffen ook door de placenta heen gaan, weet ik niet.



Mebi, bij je vorige kindje werd je blijkbaar verrast door je zwangerschap, maar heb je toen veel last gehad van de klachten die je beschreef?

Fijn dat je opgelucht bent na het gesprek met de vk. Je bent echt de enige niet. We weten allemaal dat een kindje een wonder is, maar ik denk dat je op een bepaald moment ook gewoon teveel weet, in boekjes op tv op dit forum, mensen vertellen vooral hun slechte verhalen, goede verhalen verkopen niet en die blijven meestal ook niet hangen....Goed dat je het eerlijk gezegd hebt en je even hebt laten gaan.



Iemand, toen ik zwanger bleek van de jongste was ik net 3 maanden in therapie, eigenlijk liep dat traject gewoon door. Ik zal nooit met zekerheid kunnen zeggen of ik eerder "klaar"zou zijn geweest als ik niet zwanger was geworden, denk het eerlijk gezegd wel, want het ging door na zijn geboorte. Ben ook ruim 30 kilo afgevallen en mijn haar voel echt enorm uit, dus lichamelijk krijg je er ook een tik van.



Vicky ik kreeg anti depressiva en iets tegen die angstaanvallen voorgeschreven (ik wilde geen mensen zien, behalve mijn man en kind en vader). Die anti depressiva had ik wel kunnen nemen, in die andere medicijnen zaten die bijwerkingen. Ik weet niet waarom maar mijn gevoel zei toen: ik heb dit "zomaar"gekregen, dus ik wil weten waar dit vandaan komt, tot de kern komen. Naar mijn idee TOEN kon ik dat iet met medicijnen, omdat ik dacht dat ik daarmee in een gemoedstoestand zou komen die door pillen werd verorzaakt en daardoor niet bij het echte probleem zou komen. Dit is geen veroordeling naar mensen die het wel gebruiken hoor, maar dat was mijn gevoel toen. Ik ben altijd was bangig voor medicatie en ging liever zonder medicijnen door het zwarte dal heen. Misschien acteraf toch instinctief goed gehandeld in mijn onschuld omdat ik dus zwanger bleek. Antidepressiva kan wel als je zwanger bent maar die andere medicijnen niet....moet er niet aan denken wat het veroorzaakt had kunnen hebben......



Maar nogmaals, ik veroordeel niemand hoor, ik ben er alleen te bang voor, slik hooguit een paracetamolletje. Vandaar ook mijn dilemma over die vaccinatie.....



Nou ik ga ervandoor, naar de JG beurs!

Fijn Jammie, dat je je wat beter voelt, probeer dat vast te houden!



Ik snap het wel Mebi, ben eigenlijk ook niet van de medicijnen en vind het extra moeilijk nu, tijdens zwangerschap... Toch denk ik dat het goed is zoveel mogelijk de afweging te maken van de risico's zonder en met medicijnen. Toch voelt het tegennatuurlijk ofzo. Heb je al een idee over hoe je het nu gaat doen, na de bevalling? Of wacht je dat gewoon af?

Ben benieuwd hoe de JG beurs was!

Oja, borstvoeding! Ik ben wel van plan het in ieder geval te proberen. Ik kan me voorstellen dat jij er weinig trek in hebt Jammie, als jouw ervaring de mijne was... Het lijkt mij wel een hele bijzondere ervaring. Heb trouwens nu al soms dat er colostrum (zo heet dat toch?) uit mijn borsten komt

Wauwie wat een honden iemand,maar wel heel erg mooi! Een hond is zo leuk om te hebben, wij hebben een labrador chocolade bruin, maar pfff met dit weer!!! Dan haat ik het zo erg.



Mebi, fijn dat je je verhaal tegen ons hebt verteld! Goed dat je het kunt, nu onder controle hebt en de verloskundige er ook vanaf weet. Gelukkig dat je man zo alert is.

Hoorde laatst dat van AD je kindje ook verslaafd kan raken, hoe zit dat eigenlijk?



JG beurs! Super, zou ik eigenlijk zaterdag naar toe gaan, maar ik kan bijna niks meer met mijn bekken dat ik m'n schoonzus maar heb gevraagd om wat dingen mee te nemen. Maar baal wel, zo lekker rond slenteren daar, heerlijk!

Vertel ons hoe het was...



BV, nee voor mij niks! Bij mijn dochter wel geprobeerd maar ik vond het helemaal niks, vergat haar zelfs te voeden waardoor ik nu heb besloten om meteen over te gaan op FV.

Vindt het wel bijzonder hoor BV en geloof ook dat het heel goed is.

Maar ja KV is tegenwoordig toch ook niks mis mee?

Denk wel dat als je een kindje hebt gehad die bv koemelkallergie heeft ( gehad ) dat je dan wel overweegt om bij de tweede BV te geven.



Even naar mn dochtertje, begint wakker te worden.

Tot later

Het verschilt sowieso per AD of je het al dan niet kan slikken tijdens zwangerschap / borstvoeding ivm het welzijn van je kindje. Daarnaast is er van verslaving geen sprake. Bij verslaving treedt namelijk ook gewenning op, waardoor je steeds meer van een middel nodig hebt om het gewenste effect te bereiken. Wel kan je bij acuut stoppen last krijgen van ontwenningsverschijnselen. Dat geldt helaas ook voor de baby als je tijdens zwangerschap AD slikt. Ik moet iig na de bevalling 2 / 3 dagen in het ziekenhuis blijven ter observatie van mij en de kleine, er is 30% kans op ontwenningsverschijnselen bij hem. In de zin van onrust, meer huilen, moeilijker drinken. Dat duurt dan, als het gebeurt een dag of 3. Dat vond ik het allermoeilijkste aan de keuze of ik al dan niet weer zou beginnen met AD. Toch zijn de risico's bij het niet slikken groter. Door stress / spanning / angst gaat je lichaam extra cortisol produceren, met vroeggeboorte en een laag geboortegewicht als gevolg. Ook is er een kans van 80% op een postnatale depressie, wat weer niet goed is voor de hechting. Maar goed, dat vroeg je niet Het is fijn de hele situatie nog af en toe op een rijtje te zetten.

Als het lukt wil ik zeker borstvoeding geven. Mijn moeder heeft het bij mijn zus geprobeerd, maar het lukte niet. Was een grote teleurstelling want ze had er veel van verwacht. Bij mij wilde ze het niet eens meer proberen. Achteraf gezien heel erg jammer, want mijn zus bleek een te kort gehemelte te hebben. Kwamen ze pas achter toen ze ging praten (moest naar logopedie), maar daardoor had ze dus ook moeite gehad met zuigen.



Om de een of andere rede heb ik het altijd een ontzettend stom verhaal gevonden dat ze het bij mij niet meer probeerde. Voelt toch een beetje als een soort afwijzing ofzo: dat ze het niet voor mij over had om het te proberen maar mij met mijn zus op een hoop veegde.

Je kan daar moeilijk achteraf verwijten over maken dus dat doe ik niet, maar het is voor mij wel een motivatie om het zeker te proberen. Zelf ben ik ook een beetje allergisch aangelegd, dus dat zijn allemaal wel argumenten die voor BV spreken. Aan de andere kant weet ik ook dat het misschien niet lukt, en dan is dat maar gewoon zo.



Vanaf gister steeds terugkerende brandende pijn in mijn maag. Als lunch heb ik gister enorm pittige noedels met bouillon gegeten (echt met loopneus en tranende ogen), en de klachten kwamen 'savonds pas, dus ik weet niet of er een verband is. Vandaag op een receptie van mijn werk was een slokje verse jus al te zuur. Kom ik enorm hongerig thuis: man staat lekkere pasta met veel verse groenten te koken. Krijg na 10 minuten een superlekker bordje op schoot: heeft hij er allemaal pepertjes door gedaan!!! Kon wel janken: had zo'n trek... Had aan de telefoon nog gezegd dat ik zo'n last van mijn maag had, maar had hij helemaal niet over na gedacht. Uiteindelijk heb ik het restje kale pasta uit de pan genomen met wat geraspte kaas en olijven: voelde me wel zielig Het is niet eens maagzuur dat omhoog komt maar gewoon een heel branderig gevoel onder in mijn slokdarm. Vraag me af of ik kan proberen het te remmen met maagzuurremmers ofzo: morgen maar even aan de apotheek vragen.

Haaaai meiden!!



Sorrysorry geen tijd om alle verhalen te lezen. Las alleen net van Mebi haar verhaal. Je kunt het heel nuchter vertellen vind ik.

Vicky, wat fijn dat je goed begeleid wordt. Ook jij kunt het nuchter en beschouwend vertellen. Ik vind het heel goed van je dat je alles afweegt en ik denk dat je de juiste beslissing maakt.

Wowie wat een honden! Ik moet eerlijk bekennen dat ik een beetje bang ben voor honden die groter zijn dan een labrador.



Pluim. balen van je bekken! Rot is dat als je lichaam niet 'meewerkt'.

De rest: hopelijk alles goed met jullie?!



Ik heb na lang twijfelen ook besloten dat ik de vaccinatie ga halen.



Hier heeeeel erg druk! Heb afgelopen week harde buiken gehad. Enorme preek van vlos gehad, ben er terplekke in tranen uitgebarsten. Ze zei knalhard dat als ik mijn rust niet neem, de bevalling kan beginnen en dat je dat echt niet wilt met 26 wkn zwangerschap. Ze had groot gelijk dat ze het zei hoor, soms moet je zoiets horen van een 'vreemde' en ze was daarna heel lief.

Dus allerlei maatregelen getroffen, hulp gevraagd en ik ga mijn best doen.



Over bv, ja dit ga ik zeker weer proberen te geven. Bij mijn zoontje ging het supergoed (dacht ik zal ook even een positief verhaal vertellen) Ik ben echt niet van de maffia en ik vind ook dat bv niet zaligmakend is (gezondheid/toestand moeder gaat voor!) Maar ik heb er werkelijk waar van genoten.Zo'n warm klein hompie tegen je aan, die drinkt van jouw melk.'s Nachts plukte ik hem uit de wieg en lag hij heerlijk te drinken.

Aan de andere kant is het wel belastend:het kost veel tijd, je kunt het niet uitbesteden.

Ik heb bij zoontje geen kloven gehad, geen stuwing en hij dronk en hapte goed.

Oh ja, het kolven op mijn werk was wel een drama.



Hele dikke kus voor jullie allemaal!!!

Ik vrees dat ik me voorlopig weer even niet meld hier, we zijn nog niet over!

xxxxx Kes

Dank je wel Vicky voor je uitleg! Ik heb een collega die ook AD slikt, maar i.v.m zwangerschap nu overmoet op andere omdat deze schadelijk zijn?

Ik weet hier zo weinig van, maar je verhaal maakt meer duidelijk.



Iemand, wat vervelend van je brandige pijn! Je kan inderdaad wel letten op wat je eet, vaak helpt het wel. En 2uur voordat je naar bed gaat ook niet meer eten..

Ik moet zeggen dat ik naast mijn bed altijd gaviscon tabletten heb liggen, wordt weleens wakker van de maagzuur.

Nu verschilt het advies per apotheek. Ene apotheek zei tegen me dat ik alleen Antagel mocht, een drankje.

Vandaag bij de apotheek voor maagzuur tabletten en zij vertelde me dat gaviscon gewoon mocht.

Dit gebruikte ik bij mijn dochtertje ook weleens.

Hou jij van pittig eten, iemand?



Kessie wat leuk om weer even iets van je te horen en te lezen hoe het gaat!

Rustig aan doen, makkelijker gezegd dan gedaan,toch?

Maar harde buiken zijn er niet voor niks... Kun je je er bij neerleggen om iets meer op jezelf te passen, ook al moet je natuurlijk wel.

Ha allemaal,



@ iemand, vervelend die branderige momenten. Weet echt niet wat je daar mee moet...

@ Vicky, wel goed dat je aan die AD begonnen bent, maar de keuze lijkt me inderdaad lastig. Wat is wijsheid he?

@ Kessie: nog even doorzetten? Hoe lang nog voor jullie over zijn?



Tja, BV. Herkenbare verhalen lees ik. Ik heb het bij zoon gedaan, maar omdat hij zo vroeg was kon hij niet zelf drinken en kreeg hij mijn melk via sonde of later flesje. En toen hij eindelijk sterk genoeg zou zijn, wild ehij niet aan de borst. 5 maandne gekolfd en toen was ik er helemaal klaar mee. Dus ik ga het wel weer proberen, maar niet ten koste van alles.



Verder ben ik ook vandaag door de VK 'op mijn vingers getikt'. Mijn baarmoeder heeft de afgelopen vier weken een grote groei doorgemaakt en zit qua groei nu op een schema van 30 weken (4 weken verder dus). Verder heb ik veel last van spanning op mijn buik, die bekkenproblemen, en heb ik vrij veel (misschien te veel) vruchtwater..Dat alles in combinatie met de vorige vroeggeboorte.

Conclusie: halve dagen gaan werken...... Dat was even slikken. Ik moet nu suiker laten prikken, krijg over een week een extra echo en moet over twee weken alweer terugkomen bij de VK. Die extra echo vind ik leuk, de rest, mwah... Maar ook ik moet dus mijn rust nemen.

Fijn om te lezen dat ik niet de enige ben die gas moet terug nemen, hoe wrang dat ook is.

http://pauwenwitteman.var ... Pid]=111&cHash=fe61463cdb



Hier is de link naar die uitzending van P& W (4 nov), mijn moeder had het ook gezien. Die man komt wel betrouwbaar over... Als ik de prik ga halen ben ik 27 weken en een paar dagen, die paar dagen zullen het verschil niet meer maken lijkt me...

Zo wat een gezelligheid hier!

Vick ik snap dat je het lastig vind, ik was toen op dat moment niet in staat om zelf te beslissen, want eerlijk is eerlijk, ik kreeg het binnen 5 minuten al onder mijn neus geduwd. Persoonlijk denk ik dat als ik het echt noodzakelijk nodig had toen, ze het me echt wel gegeven hadden. Ze wegen natuurlijk 2 dinge tegen elkaar af, zeker in jouw geval. Als bij mij in de zwangerschap wat gesignaleerd wordt (was ook bij de 2e zo) dan krijg ik het ook, beter dat dan straks weer een jaar van de leg, want dat is idd slechter voor de moeder-baby band. Voel je niet te schuldig hoor, als het echt schadleijk zou zijn zou je het niet krijgen. Nu kies je op een verantwoorde manier voor een goede start voor jou EN je baby.



Kes, leuk dat je even langs wipt! Maar je laat me wel schrikken, let goed op jezelf meid!! Echt, je krijgt de waarschuwing van jelijf niet voor niets meid! Succes nog even met de verhuizing en alles eromheen.



Kaboink ook bij jou heftig zeg, goh! Schrik ik ook van, pas je ook goed op???

Ik denk idd niet dat die paar dagen nog uit maken hoor bij die vaccinatie.

Ik heb besloten het zelf niet te doen, maar over Senna ben ik nog niet uit. Ik ben zo bang dat die prik wat veroorzaakt ipv die griep. Ik ken helemaal niemand die die griep heeft en Senna heeft ook nooit wat. Je hoort zulke tegenstrijdige berichten. Teon hij gebroen werd en zijn hartje niet in orde bleek mocht ik juist niet met het vaccinatie programma beginnen. Nu moet hij juist wél prikken omdat zijn hartje niet goed is.....Kom er maar niet uit ZUCHT!! Wanneer ga jij je prik halen Kaboink?



Jammie hoe is het met je zoontje? EN begrijp ik goed dat jij ook de prik gaat halen?



Oja, ik kan mijn verhaal "nuchter"vertellen omdat het 4 jaar geleden is en omdat ik het in een soort roes heb meegemaakt. En ben hier een beetje anoniem hahah, kom niet bij een nieuwe baas en gooi het tijdens de lunch even gezellig op tafel hahaha.



De JG beurs was op zich wel leuk, maar ik vond het best duur allemaal. Heb uiteraard alle gratis en hele goedkope dingen opgehaald, want dat zie ik als mijn plicht als zwangere nuchtere hollandse meid hahaha. Veel voeding, veel verzorgingsproducten maar vooral heel erg veel promotiemateriaal, zoals kleding en geboortekaartjes. We hebben een leuke dag gehad, maar kan niet echt iets noemen wat je gemist zou hebben.



Oja borstvoeding; nee niets voor mij, ik had bij de 1e geen melkklieren omdat ik op mijn 19e een borstverkleining heb gehad, bij de 2e kon het wel, maar zag ik het gewoon niet zo zitten. Ik ben daar te preuts en ongeduldig voor.



Zijn jullie al met 5 december bezig?? Hoe vieren jullie het?



Nou ik ga even een broodje eten, heb echt trek in een broodje met ontbijtkoek mmmmmm!



Fijn weekend lieverds, rustig aan!