Februari 2010 !!! (met tabel)

Help bevallingsverhalen haha. Afgelopen week vertelde ze bij de pufclub dat het regelmatig voorkomt dat je tijdens de ontsluitingsperiode moet spugen en dat het slim is om van te voren goed naar de wc te gaan zodat alles leeg is.

Jammie: wel fijn hoor die verhalen van je te lezen. Ik begin liever goed voorbereid aan de bevalling dan half onwetend !!

Marijo: ik heb ook van die vervelende kwaaltjes kwaaltjes. Hoe zijn de bloeduitslagen? Alles okay daar…?

Mebi en Marijo: dikke knuffel voor jullie beide.

Kaboinki: hoe is het met jou? Wat een heftig verhaal dat je buik gewoon al veel verder is qua zwangerschap dan je kindje. Ik hoop dat alles goed blijft gaan en dat je niet te vroeg hoeft te bevallen.

Vicky: niet lachen maar wij hebben als werknaam Servaas…. Mijn vriend vind dit een mooie naam, maar ik vind hem afschuwelijk. Dus als comprimés gebruiken we hem nu als we het over de kleine hebben. Zijn we alle twee tevreden haha. Alweer wat dozen uit gepakt (laten pakken0 en op de juiste plek gezet…? Wij hebben de babykamer nu klaar en ook daar liep ik tegen beperkingen aan. Je wil ook niet dat je vriend alles alleen in elkaar moet zetten, maar zelf kan ik ook niet meer zo heel veel. Maar ja het is gelukt en hij is mooi geworden!!!



Wij gaan zo meteen heerlijk paar dagen naar de Ardenne toe met vrienden. heb er wel zin in al is er een kleine verdeling in de groep, degene met en zonder kinderen. Mijn vriend en ik hadden een planning gemaakt zodat we straks niet doelloos in het huisje naar elkaar zitten te kijken wachtend op de ander om iets leuks te verzinnen. Helaas had hij daar een ironische opmerking bij gedaan dat dit programma niet discutabel is (met een smiley erachter). Nou dat werd niet goed opgepakt door een papa. We hadden helemaal geen rekening met de kinderen gehouden, het leek wel; alsof we dit expres hadden gedaan en dat vond hij waardeloos bla bla. Nou ik was helemaal over de kook. Vond het zo gemeen van hem dat hij dat kon denken! Gelukkig bleek daarna dat hij het zo niet bedoelt had (hij snapte de ironische opmerking niet). Tja ik heb geen zin in ruzie dus ik laat het erbij, maar toch zit het nog wel een beetje hoog. Je moet zwangere vrouwen ook niet beschuldigen, dan gaat de kraan open qua tranen haha.

Egomodus uit. Iedereen heel fijn weekend en tot laters!!

Zo even weer iets heel anders: we zijn net aan het kijken hoe we dit huis dus kunnen aanpassen, krijgen we een huurwoning in Zeist aangeboden via woningnet!



Ik vind het een hele lastige beslissing, ook omdat het in belachelijk korte tijd moet (woensdag kijken en meteen beslissen). Het is namelijk een beetje een uitzonderlijke situatie: een benedenwoning die wel duidelijk ruimer is dan waar we nu wonen, maar met weinig bergruimte en een boel (kamer?) woningen erboven. Bovendien is het op De Warande: een studentencomplex (flats) uit de jaren 80. Gekke plek om als gezinnetje neer te strijken dus.



De leuke kanten: veel internationale studenten met een levendige bewonerscomissie en veel eigen activiteiten, breedbandinternet, een kroegje, etc. Dus een heel andere omgeving dan de saaie volksbuurt met bejaarden waar we nu zitten. De busverbinding met Utrecht is prima, ook tot diep in de nacht, en fietsen naar utrecht gaat ook prima. Ik heb in mijn studietijd in Utrecht op een ander studentencomplex gewoond, en dat vond ik heel gezellig. Er ligt veel groen omheen, dus voor de honden is het prima, en het lijkt me qua ligging geen buurt voor hangjongeren. Er naast ligt een aardig woonwijkje waar gezinnen wonen.



Maar goed: ik weet niet hoeveel van die grotere woningen er op het terrein staan, wat voor mensen daar wonen, en of studenten en andere bewoners ook leuk met elkaar omgaan en rekening met elkaar houden. Nadelen zijn natuurlijk ook allemaal te bedenken als die studenten niet op een gezinnetje met werkende mensen, honden en een baby zitten te wachten en 'snachts heel asociaal herrie maken. Bovendien ben ik dan mijn 5 jaar inschrijftijd weer kwijt, en zijn de woningruil kansen vanuit zo'n benedenwoning veel kleiner dan het (voor sommige mensen) hele aantrekkelijke perspectief van een twee onder een kap woning met grote tuin in charmant volksbuurtje (met als nadelen: drukke bussen in de straat, suffe bejaarden als buren en een heel klein woonoppervlak...).



Twijfel!!!



Ik ga dit weekend maar eens door de buurt rijden en foto's maken, en heb net een mail gestuurd aan de bewonerscommissie waarin ik hun ervaring vraag.

Haha Chantal, goed compromis inderdaad! De dozen gaan langzaam maar zeker leeg... Fijn dat jullie de babykamer af hebben! Lastig he? Die beperkingen, ik ben normaal ook wel van het aanpakken en merk nu dat ik soms toch teveel doe. Maar dan wel als mijn man er niet is, anders wordt hij een beetje boos

Lekker ook zeg, naar de Ardennen... Snap het wel dat je baalt van die opmerking van die vriend. Ik zou sowieso in de gordijnen zitten, maar zwanger.... Ik heb ook een aanzienlijk korter lontje. Ik merk dat ik mijn schoonmoeder steeds minder trek. Er is nog steeds veel gedoe rondom de scheiding en ik merk dat ik niet zo goed tegen de manier kan waarop ze ermee omgaat. Gaat erg in de slachtofferrol, wordt egocentrisch, claimt man, is weinig flexibel. Het is een lief mens hoor, maar ik ben ook teveel met mezelf en ons bezig om ruimte voor haar te hebben. Dat vind ik dan eigenlijk ook weer gemeen, ik weet ook wel dat ze het niet makkelijk heeft nu. Gelukkig zitten man en ik wel op 1 lijn wat dit betreft.



Pluimke, zo'n bevalling als die van jou teken ik voor! Heb je niet veel last gehad van naweeen? Die komen toch veel voor na zo'n snelle bevalling?



Iemand, moeilijke beslissing! Wel heel lekker, meer ruimte. Als de woonruimte goed is en de overlast niet erg, maakt de plek niet zoveel uit toch? Je zou idd eens kunnen kijken hoe het precies ligt en hoe de woningen erboven eruit zien.

He iemand, zo gek klinkt het niet, Zeist. Inderdaad veel rond gaan rijden, ook 's avonds, misschien even aanbellen bij buren ofzo, ik snap best dat je niet over een nacht ijs wil gaan.



Wat een gedoe he, meiden: zwanger en verhuizen. Dat is nog niet zo simpel. Het kost zoveel energie. Toch komt het zo vaak voor, nog effe verbouwen of verhuizen.....



Ik ben mijn lijstje met noodnummers voor opvang voor zoon aan het samenstellen voor als de bevalling begint, we hebben vorige week aan tafel gezeten met een vriend die ons geboortekaartje gaat ontwerpen, de babykleertjes zijn deze week gewassen en in de commode gelegd, de kamer van zoonlief is klaar en hij slaapt er prima sinds een weekje. Er komt zowaar schot in de zaak. O ja, en de bekkentherapeut is klaar, ik heb (als ik me rustig houd) echt minder last: waarschijnlijk dankzij de combi oefeningen, meer rust en acceptatie dat ik echt minder kan en mag doen.

Pff, Vicky, ik ben nu boven kasten aan het leegruimen, maar ik kan niet eens meer bukken om alles dat ik weggooi daarna in vuilniszakken te stoppen! Hoe heb jij dat gedaan met inpakken en uitpakken?



Ik hoop dat er aan mijn geboortekaartje gewerkt wordt Heb een tijdje geleden een eerste gesprek gehad met vriendin die hele mooie illustraties maakt, maar ik zie ook op haar website hoe druk ze is... Mijn laptop accepteert geen outlook (klote Vista!) dus ik zit nog steeds te wachten tot mijn man dat heeft opgelost zodat ik een adressenbestand kan gaan aanleggen voor de kaartjes. Kan natuurlijk ook in excel ofzo, maar als ik toch de moeite doe, wil ik meteen alle mailadressen beschikbaar hebben dus dan liever vanuit een programma dat met de mail kan uitwisselen.



Moet geloof ik nu een hond uitlaten (ze staat te piepen voor mijn neus...).

Hoi lieve meiden, heel erg bedankt voor jullie lieve steun en berchtjes. Ik heb weinig energie om alles te lezen, dat doe ik echt later wel, maar wilde even een korte up date geven van hoe het nu gaat:



Mijn ene schoonvader heeft idd kanker en dinsdag komen de laatste scans binnen, dan weten we echt of hij nog te helpen is. Moet wel eerlijk zeggen dat de arts eerlijk heeft gezegd dat het niet op een beste plek zit, dus als er idd uitzaaingen zijn, er niet al teveel goede hoop is. Daarbij heeft hij eerlijk gezegd dat het idee dat zijn zoon daar op hem wacht hem erg aantrekkelijk lijkt, het is ook nog maar zo kort geleden dat zijn jongste zoon overleed....ik kan het me ook wel voorstellen, als je echt gelooft dat hij daar is en je hele lijf schreeuwt van verlies en snakt naar een ontmoeting met je zoon. Zo voelt hij dat. Maar ja, een hard gelach voor ons natuurlijk. Ik heb wel eerlijk gezegd dat ik het begrijp maar ook egoistisch vind, hij heeft mijn man, nog 2 zoons, een dochter, mijn kinderen, zijn 1e kleindochter op komst, zijn zoon zijn zoontje is net 6 weken, zijn vrouw, zoveel om nog voor te leven...

Mijn andere schoonvader komt er wel bovenop maar zal zijn geliefde baan als chef kok niet meer kunnen uitvoeren en zal zeker 1 jaar uit de roulatie zijn.

Mijn omaatje is echt op en moe, ze eet en drinkt niet meer maar heeft klaarblijkelijk een oersterk hart. Heftig voor mijn vader, want hij wordt hierna wees en is ook enig kind en de laatste van onze familienaam. Een heel raar gevoel dus voor hem.

Tot zover dus even hoe het ervoor staat, heftig. En ik kan niet zoveel hebben merk ik, mijn bus kwam van de week niet en ik heb staan brullen midden op het station, echt met veel snot en een hoop oergeluiden, kon gewoon niet stoppen.

Gister vond manlief mijn aardappels te hard, weer brullen. Het klinkt heel erg wat ik nu zeg, maar ik heb het gevoel dat er deze hele zwangerschap geen plek voor mij is, de dag na mijn 1e echo overleed mijn zwager en na een beetje opkrabbelen daarvan weten we nu dat de laatste 3 maanden ook niet leuk zullen zijn. Of in ieder geval flink overschaduwt zullen worden door angst zorg en verdriet. Tussendoor hoop ik ergens een gezonde dochter te krijgen en hoop ik dat mensen om ons heen dit geluk ook zullen voelen. Maar ja ik ga ook niet o aaandacht vragen, want er zijn nu eenmaal ergere dingen aan de hand.



Nou ja genoeg gemopper hoor, ik probeer ook wel echt bewust heel lief te zijn voor mijn kinderen, werk halve dagen en mijn moeder helpt me in huis, want mijn bekken gaan echt heel slecht ook. Mag geen trap meer lopen of heel veel beperken (ik werk 1 hoog en slaap toch echt boven mmm. Ze zei dat ik op mijn kont of achteruit de trap af moet. Er werken 2000 mensen bij mij, zie je me gaan s'morgens???

Verder neem ik bewust de tijd voor de baby en koop leuke dingentjes voor de babykamer.

Vanmiddag hebben de 4D pretecho en ik pak wat vaker mijn mans hand als de kleine weer aan het verbouwen is in mijn buik.



Niets is zeker...daar komt het eigenlijk op neer en dat is voor een controle freak als ik een hel. En ja, eerlij is eerlijk, voor mijn man is het allemaal nog erger dan voor mij, zijn broertje, zijn stiefvader, zijn vader....ik vind het moeilijk om hem overeind te houden. Nou ja, ik kom snel weer alles lezen, denk wel aan jullie hoor, tot gauw meiden!!!!



Dikke kus voor jullie allemaal!

Lieve Mebi, wat fijn dat je weer even bij ons bent! En groot gelijk dat je niet alles doorleest, jij bent nu belangrijker, en dat reageren op ons komt wel!



Erg spannend wat er dinsdag uit de foto's van de scan komt, want dan weten jullie weer iets meer.

Logisch dat jij het niet trekt, want je geeft je nu al voor 400%, voor je man-kinderen-thuis-familie, en dan ben je erzelf nog met een berg hormonen die er ook nog zijn.



Hoe is je man eronder? Kan hij wel praten met je? Mijn man is bijvoorbeeld echt geen prater, en dat kan sommige dingen nog moeilijker maken.



Hoe lang nog tot je verlof? Kijk goed uit hoor met je bekken!!!



Lieverd, uit je maar lekker bij ons, geen probleem

Knuffel

Lieve mebi, dikke knuffel voor jou!!! Woorden schieten toch tekort en ik kan me zo voorstellen dat 'er voor jou geen plek lijkt deze zwangerschap'. Die zin uit je verhaal bleef bij mij hangen. Juist deze periode heb je extra aandacht nodig, want zwanger zijn is ook niet makkelijk... Dan geven wij je die aandacht toch in ieder geval!



Liefs!

Hallo dames.



Mebi: ik sluit me helemaal aan bij Kaboinkie. Heb al twee keer iets aardigs voor je geschreven maar het forum pakte het niet. Je gaat het niet trekken door je je hele zwangerschap weg te cijferen hoor: zorg dat er af en toe iemand is die er ook even voor jou is. Een kind krijgen is veel te bijzonder: je wilt toch later ook iets leuks kunnen vertellen als je zoon wil weten hoe het was toen hij in je buik zat?

Heb je een vriendin om even mee naar de sauna te gaan ofzo?



We hebben besloten om niet te gaan verhuizen naar Zeist: waren te weinig echte voordelen aan die andere woning.



Ben vanavond naar mijn eerste bijeenkomst van zwanger fit geweest: vond het leuk! Lekker praktisch, no-nonsens aanpak, 10 leuke dames (allemaal beetje hetzelfde soort werkende vrouwen) en na afloop mag je in het warme therapeutische oefenbad gaan zitten om lekker te ontspannen en een beetje ervaring uit te wisselen als je daar behoefte aan hebt. Bleek wel dat ik veruit de kleinste buik heb, wat toch raar is. Er is wel een buik kleiner, maar dat is ook van een meisje dat te vroeg met de cursus meedoet omdat ze het samen met haar vriendin wil doen: zij is uitgerekend op 26 maart. Ondertussen zag ik iedereen bij de ontspanningsoefening gewoon op zijn rug liggen wat bij mij gewoon niet gaat: dan heb ik meteen krampen in mijn buik. Ik heb dus blijkbaar een zeer strak gevoelig buikje... Suf hoor! Vind het toch wel belangrijk om van de vk te blijven horen dat ons zoontje wel normaal van formaat is... Mag weer over 2 weken.

Die zin blijft bij mij ook steeds hangen....vervelend hoor om net in deze periode deze bijzondere tijd door te maken. Word je ook niet echt vrolijker van.....over vrolijk gesproken, hebben jullie dat ook, van die grote stemmingswisselingen? Gister was ik bv gigantisch chagerijnig, heb ook lekker staan mopperen op mn (arme) man....en vandaag ben ik supervrolijk.



Gister de dopplertest gehad, de laatste grote echo hier. Vruchtwater was op de grens maar nog niet verontrustend. Ga ik toch maar wat meer water drinken dan sinas (errug he, maar vind het zo lekker). Ik schrok wel een beetje toen ik op de weegschaal stond: weet niet meer met welk gewicht ik ben begonnen want ik was net 15 kilo afgevallen voordat ik zwanger werd. Het lijkt er verdomme wel op dat ik al 10 kilo ben aangekomen....en dan moet Kerst nog komen. Verder was mn bloeddruk 130 om 70. Vond de dokter te hoog dus moet deze week nog even komen meten. Kwam natuurlijk door de ruzie die ik had lopen schoppen met mn husband voordat we naar de dokter gingen maar dat kon ik natuurlijk niet zeggen waar hij bij zat haha. Verder al een echte foto zeg maar van de kleine. Echt heel schattig, zal ik zo even naar mn moeder en zus scannen/mailen.



Iemandanders: blijven jullie nu dus in hetzelfde huis of blijven jullie op zoek?

Ik heb ook een kleine buik in vergelijking met anderen: gister zag ik een oude bekende en die was in de 6e maand met een veel dikkere buik. Die trut (ja sorry hoor) rookte en dronk gewoon bier!!! (we waren ergens op verjaardag)......zoiets snap je toch niet? En maar volhouden dat alcohol geen kwaad kan.

Die bloeddruk lijkt mij (als leek) ook wel meevallen.... de onderdruk is waar het omgaat, maar goed, laat ze je maar in de gaten houden. Ik zit op 110/70.

En die kilo's, ik ben ook al zo'n 10 kilo aangekomen. Ik reken dus op een totaal van zo'n 15 kilo aan het eind en ben daar best tevreden mee (denk ik). Vorige keer zat ik na 33 weken ook al op 15, dus deze keer gaat het beter.



Fijn zeg Marijo, dat je dopplertest goed was. Maar krijg je meer vruchtwater door suikerhoudend drinken??? Werkt dat zo? Ik drink veel water, thee en wat koffie en nauwelijks iets anders, en heb veel te veel vruchtwater...



Iemand, jammer dat het niets wordt in Zeist. Jullie zouden toch morgen pas kijken? Je bent er snel uit! Wat gaf de doorslag?





Verder weinig nieuws van deze kant.



Liefs voor jullie!

Wat Zeist betreft: ik was zondag vast het gebouw (van buiten af) en de buurt gaan checken en het kwam zo enorm armoedig over. Het is wel groter, maar niet echt zoveel groter dat dat enorm veel verbetering brengt: was nog steeds maar 2 slaapkamers, al zijn onze huidige slaapkamers wel kleiner.



Mijn man heeft zich ineens enorm verdiept in katoenen luiers. Ik had er zelf niet zo'n duidelijk beeld bij (dacht dat we voor het gemak wel aan de plastic luiers zouden gaan) maar hij is al helemaal overtuigd en heeft nu meteen via martktplaats voor 175 euro een heel startpakket overgenomen... Nou ja: hij is de huisman, dus hij mag ze wassen

Ik hoop maar dat het zo praktisch is als hij nu gelooft: het is wel een hele aanschaf, maar op termijn schijnt het nog wel goedkoper te zijn. Dat is natuurlijk niet de enige reden, maar wel handig. Wat me wel weer onhandig lijkt, is als je ergens anders bent, je alle vieze luiers mee haar huis moet nemen. Misschien dat het dan handiger is om af te wisselen is met een gewone luier... Heeft iemand van jullie ervaring met die katoenen dingen? Ze zien er wel grappig uit: ook met leuke kleurtjes enzo.



Vandaag voor het eerst in tijden weer eens contact gehad met het UWV om de voortgang van mijn sollicitaties te bespreken. Mijn vaste consulent bleek langdurig ziek te zijn dus ik moest bellen met een vervangster. Ze vroeg nogal door en toen gaf ik toe dat de 3 dagen die ik nu werk voor mij fysiek wel een soort grens zijn: een werkweek van 5 dagen zou ik volgens mij in dit stadium van de zwangerschap niet trekken, zeker niet met extra reistijd en nog even inwerken op een nieuwe plek. Vervolgens zei ze dat ik me dan ziek moet melden omdat ik niet volledig beschikbaar ben voor de arbeidsmarkt. Vind ik wel eng; kan niet zo overzien wat voor gevolgen dat heeft, en of een keuringsarts me serieus neemt. Het gaat nu prima met me, maar ik werk ook maar 3 dagen, en dan ben ik kapot en heb ik tijdens die dagen behoorlijk last van harde buiken. Morgen telefonisch overleg met de VK aangevraagd om te vragen hoe zij er tegenaan kijkt.

Hoe wil je die katoenen luiers in godsnaam schoonmaken? Want reken maar dat er wat uit zo'n baby komt hoor haha....en in het begin is het allemaal nog geel-groenig ook....van die slappige troep. Suc6 ermee (knipoog).



Dat van die suikerhoudende dranken en vruchtwater weet ik niet hoor maar heb aldoor een beetje spijt als ik een glas sinas op heb (1 glas per dag hoor).



Verder ook niet veel nieuws hier.

Prettige avond nog, ik hoop dat mn dochter snel gaat slapen want dan kan ik ook!

Ehm: wat ik van mijn man hoor, heb je een soort voorgevormd buitenbroekje dat waterdicht is met een fleece binnenkant, daar zit nog een vakje waar je een absorberend ding in schuift, en tussen baby en luier ligt een biologisch afbreekbaar laagje dat de poep opvangt en dat je gewoon in de plee gooit (niet nadenken over verschonen in een restaurant ofzo!). Daarna heb je dus die twee andere dingen over over die je blijkbaar in de wasmachine op 60 graden weer schoon wast. Meer heb ik er nu ook niet over te vertellen



Je kan googelen op fuzzybuns: dat is geloof ik het merk dat hij nu heeft aangeschaft. Waren ze op een paar forums positief over.

Op zich is het financieel wel aardig als je het narekent: voor die tweedehands luiers zijn we nu c.a. 8 euro per stuk kwijt, inclusief die absorberende dingen (nieuwprijs is voor de luiers alleen iets van 21 euro ofzo). Met maatje small zou je gemiddeld het eerste half jaar doen, afhankelijk van hoe groot je kind is. Ik heb nog geen idee wat papieren luiers per stuk kosten, maar het is natuurlijk makkelijk na te rekenen hoeveel papieren luiers je voor 8 euro krijgt, dit keer twintig (in het pakket van ons zitten er twintig) en dan kijken hoeveel verschoonbeurten dat zijn. Alles wat je kind langer kan doen met dit maatje is gratis.



Mijn 2e vaccinatie was juist helemaal probleemloos: de 1e keer kreeg ik een rode kring op mijn arm en een beetje stijf gevoel.



Er zijn toch ook veel vrouwen die wel fulltime doorwerken tot aan hun verlof? Heb het op mijn werk niet veel gezien dat mensen eerder gingen afbouwen...

Ik heb bij mn eerste ook gewoon fulltime doorgewerkt, zonder centje pijn. Nu bij de tweede is het dus compleet anders. Geen idee waar dat aan ligt.



krijg volgende week de 2e vaccinatie, ben benieuwd.....

Marij; Stemmingswisselingen. Herkenbaar hoor. Ik voel me soms zo lekker en uit dat dan ook, en het andere moment kan ik niks hebben van manlief en moet hij het ontgelden.

Nu heb ik dat meer dan met mijn andere zwangerschap. Lees wel dat het herkenbaar is met stemmingswisselingen.

Haha, ik moet wel lachen om jou Jammie, en die man van je!



Goed gegaan Jammie met de MG? Ik heb de 2e vandaag gehaald. Ben benieuwd of ik er last van krijg, tot nu toe nog niet…Bij de eerste prik wel last gehad van mijn arm.



Ben heel erg benieuwd IemandAnders! Met de katoenen luiers. Geen ervaring mee, en ook niet iemand in mijn omgeving die er ervaring mee heeft…

Horen je verhalen wel



Ja hoor er zijn veel vrouwen die full-time doorwerken. Ik heb 30uur gewerkt, en dan nog de salon erbij bij de eerste.

En ik had genoeg energie….Het is nu inderdaad echt anders, nu met mijn bekken en eentje die rond loopt. Ik ben om 20.30u bek en bekaf…



Wat zei je VK iemand?

Hoi



VK zei dat als ik nu een grens voel bij 3 dagen werk, ze me adviseert om inderdaad niet meer te werken dan dat. Een keuringsarts van het UWV mag haar bellen om dat te verifieren. Is dus wel een geruststelling: zal dit doorgeven aan mijn contactpersoon bij het UWV en dan maar eens kijken hoe die ziekmeldingsprocedure gaat.



Slapen jullie ook zo licht? Ik slaap al 34 jaar als een blok, maar nu ben ik heel snel te wakker als ik dan ga plassen 'snachts, en dan lig ik de rest van de nacht na te denken: niet eens piekeren ofzo, maar dingen in mijn hoofd doornemen waardoor ik niet meer terug in slaap val, of pas vlak voor het opstaan waardoor ik iedere keer ruim een kwartier te laat op mijn werk ben. Vannacht had ik dat al een hele tijd toen ik de krant in de bus hoorde vallen (rond 6.15) en besloot om maar op te staan. Heb dus lekker uitgebreid gedoucht (doe ik normaal niet 'sochtends), honden uitgelaten en gevoerd, eigen ontbijt en lunch gemaakt en nu zit ik dus al vanaf 8.00 op mijn werk. Moet maar kijken hoe de dag verloopt, maar zo kan ik ook weer een uurtje eerder naar huis .



Ondertussen kan mijn man geheel onverwacht de hele ochtend uitslapen (tot de honden weer uitgelaten moeten worden), en daar was hij HEEEL hard aan toe...

hihi jammie: leuk verhaal.



Hier helemaal kapot na mijn 2e werkdag deze week: ging om 16:30 naar huis omdat ik eerder begonnen was en ben voor dood in bed gevallen tot 18:30, waarna mijn man alsnog maar kroketten moest bakken en soep opwarmen omdat we allebei geen puf meer hadden om pasta te maken.



Ik vind het zo jammer, want ik had ook een hele leuke en bevredigende werkdag, met mijn leuke kamergenoten en veel klussen die ik tot grote tevredenheid van collega's heb opgelost.

Met 3 dagen achter elkaar kan ik eindelijk wat meer doen dan alleen ad-hoc dingetjes. Helaas viel rond 15:30 het opstaan uit mijn stoel al helemaal niet meer lekker, en het zitten, printjes ophalen, spulletjes wegbregen en bij mensen binnen lopen om af te stemmen was allemaal erg goed te voelen in mijn buik (bovenin een kramperig en misselijk gevoel). Morgen dus nog een dag, waar ik zowel naar uitkijk als tegenop zie.



Mijn baas gaat morgen trouwens eindelijk zijn handtekening zetten onder mijn bevordering naar 1 schaal hoger (met terugwerkende kracht vanaf 1 jan. 2008) en hij is erg tevreden, dus dat is nog iets dat ik de komend tijd een beetje zou willen uitspinnen... En de interne vacature waar ik al heeeeel lang op zit te wachten is deze week ook uitgekomen, dus dit weekend ga ik een brief schrijven en da hopelijk op gesprek met mijn dikke buik...