Geen 2de kindje

28-08-2019 19:24 90 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal,

Ik ben moeder van een zoontje van 2 en we zouden graag een 2de kindje willen alleen heb ik bij de eerste hele zware bekkeninstabiliteit gekregen. Zo erg dat ik op een gegeven moment zelfs een rolstoel nodig had.

Nu heb ik er nog steeds veel last van en we willen daardoor geen 2e. Voornamelijk vanwege mijn gezondheid. Ik wil namelijk nog wel zoveel mogelijk pijnvrij kunnen leven en leuke dingen doen. Alleen de acceptatie vindt ik heel lastig. Het gezin voelt zo incompleet.

Ben benieuwd of er andere zijn die vanwege medische klachten geen kindje kunnen krijgen en hoe daar mee om te gaan.

Sowieso zijn we super blij en gelukkig met onze zoon dus het geluk komt wel, maar vindt het wel echt lastig merk ik.

Wellicht zijn er al meer topics maar wilde het ook even kwijt
Alle reacties Link kopieren
sammy01 schreef:
02-09-2019 22:11
Dankje! 😊
Graag gedaan :-)
Hopelijk vind je de acceptatie die je zoekt. Mooi dat jullie gelukkig zijn met jullie zoon!
swannie12 schreef:
02-09-2019 22:11
Geen enkele specialist zal zeggen, dat er iets fout is met haar bekken.
Dat weet TO ook wel.
Tuurlijk. En al haar klachten zijn verzonnen. Die morfine is gewoon een placebo. En die chronische klachten is stoere praat van die artsen. En het sterker maken van de spieren is puur voor uiterlijk vertoon. 2de kindje? Geen risico's man. Wat denken die artsen wel niet?

Natuurlijk niet! Wat een nonsens. sammy komt hier voor ervaringen en acceptatie voor het gemis van een tweede kind wat ze in goede gezondheid graag zou willen maar nu niet gaat. En jij gaat haar vertellen voor je iets weet van wat er speelt dat het okay is medisch gezien om een tweede kind te krijgen. Beetje therapie, beetje oefeningen en alle klachten zijn en blijven weg. Och, en anders zeg je dat je bekkenbodeminstabiliteit hebt, dan is alles gelijk opgelost.
Alle reacties Link kopieren
swannie12 schreef:
02-09-2019 22:26
Iedereen denkt zijn lichaam te kennen, toch zijn er heel wat mensen met psychosomatische klachten en ziektes.
Bij een revalidatietraject horen ook gesprekken met psychologen. Was het maar psychosomatisch dan hadden heel veel vrouwen minder pijn.....en was er een oplossing voor deze klachten
Alle reacties Link kopieren
madamzonderm schreef:
02-09-2019 22:29
Graag gedaan :-)
Hopelijk vind je de acceptatie die je zoekt. Mooi dat jullie gelukkig zijn met jullie zoon!


Tuurlijk. En al haar klachten zijn verzonnen. Die morfine is gewoon een placebo. En die chronische klachten is stoere praat van die artsen. En het sterker maken van de spieren is puur voor uiterlijk vertoon. 2de kindje? Geen risico's man. Wat denken die artsen wel niet?

Natuurlijk niet! Wat een nonsens. sammy komt hier voor ervaringen en acceptatie voor het gemis van een tweede kind wat ze in goede gezondheid graag zou willen maar nu niet gaat. En jij gaat haar vertellen voor je iets weet van wat er speelt dat het okay is medisch gezien om een tweede kind te krijgen. Beetje therapie, beetje oefeningen en alle klachten zijn en blijven weg. Och, en anders zeg je dat je bekkenbodeminstabiliteit hebt, dan is alles gelijk opgelost.
Ik vind het schandalig dat artsen zulke zware pijnbestrijding geven bij psychosomatische klachten.
Alle reacties Link kopieren
madamzonderm schreef:
02-09-2019 22:29
Graag gedaan :-)
Hopelijk vind je de acceptatie die je zoekt. Mooi dat jullie gelukkig zijn met jullie zoon!


Tuurlijk. En al haar klachten zijn verzonnen. Die morfine is gewoon een placebo. En die chronische klachten is stoere praat van die artsen. En het sterker maken van de spieren is puur voor uiterlijk vertoon. 2de kindje? Geen risico's man. Wat denken die artsen wel niet?

Natuurlijk niet! Wat een nonsens. sammy komt hier voor ervaringen en acceptatie voor het gemis van een tweede kind wat ze in goede gezondheid graag zou willen maar nu niet gaat. En jij gaat haar vertellen voor je iets weet van wat er speelt dat het okay is medisch gezien om een tweede kind te krijgen. Beetje therapie, beetje oefeningen en alle klachten zijn en blijven weg. Och, en anders zeg je dat je bekkenbodeminstabiliteit hebt, dan is alles gelijk opgelost.
Dankjewel! Helaas horen vrouwen met bekkeninstabiliteit vaker deze opmerkingen, wat zeer pijnlijk is, want als het psychisch zou zijn dan zou ik praten tot ik een ons woog. Fijn inderdaad dat alle specialisten mij wel serieus nemen.
Alle reacties Link kopieren
swannie12 schreef:
02-09-2019 22:32
Ik vind het schandalig dat artsen zulke zware pijnbestrijding geven bij psychosomatische klachten.
Oké ik heb het geprobeerd uit te leggen :facepalm: ..... :bye:
Ik hoop dat jij het zelf nooit krijgt, want dit gun ik echt niemand
anoniem_179655 wijzigde dit bericht op 02-09-2019 22:39
12.45% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
sammy01 schreef:
02-09-2019 22:35
Fijn inderdaad dat alle specialisten mij wel serieus nemen.
Wat nemen ze dan precies serieus?
Je zegt zelf, dat je weet, dat er met je bekken niets mis is.
Alle reacties Link kopieren
Een aantal jaren geleden was er een arts actief die vrouwen opereerde met ernstige bekkeninstabiliteit. Niet dat er objectief iets mis met die vrouwen was, dus die arts opereerde "op basis van hun verhaal".
Alle reacties Link kopieren
dubbel
madamzonderm wijzigde dit bericht op 02-09-2019 22:47
98.77% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
sammy01 schreef:
02-09-2019 22:35
Dankjewel! Helaas horen vrouwen met bekkeninstabiliteit vaker deze opmerkingen, wat zeer pijnlijk is, want als het psychisch zou zijn dan zou ik praten tot ik een ons woog. Fijn inderdaad dat alle specialisten mij wel serieus nemen.
Je kent je lijf en de situatie het best, hebt je laten onderzoeken door verschillende specialisten. Je mag erop vertrouwen dat je keuze de juiste is. Veel geluk met je gezin!
Alle reacties Link kopieren
swannie12 schreef:
02-09-2019 22:39
Wat nemen ze dan precies serieus?
Je zegt zelf, dat je weet, dat er met je bekken niets mis is.
Nogmaals wat is jouw achtergrond?

Je bekkenstand is anders na een zwangerschap / bevalling bij veel vrouwen. Dat geldt ook voor de hormoonhuishouding. Is ook psychosomatisch? O_o
Alle reacties Link kopieren
Als een arts, prof van Vugt, jarenlang vrouwen kon opereren "op basis van hun verhaal" terwijl er objectief gezien niets mis was met het bekken van deze vrouwen, dan sta ik nergens meer van te kijken.
Dure placebo operaties in Nederland, het kon gewoon!
Alle reacties Link kopieren
swannie12 schreef:
02-09-2019 23:12
Als een arts, prof van Vugt, jarenlang vrouwen kon opereren "op basis van hun verhaal" terwijl er objectief gezien niets mis was met het bekken van deze vrouwen, dan sta ik nergens meer van te kijken.
Dure placebo operaties in Nederland, het kon gewoon!
Als je geen antwoord geeft op vragen en alleen over je eigen stelligheid blijft dooremmeren... Reageer dan niet :bye:
Jammer dat het nu een discussie wordt over of bekkeninstabiliteit lichamelijk of psychosomatisch is. Alsof het dan opeens geen legitieme reden is om ervoor te kiezen daar niet nog een keer doorheen te willen, met alle eventuele gevolgen van dien.
snorriemorrie schreef:
03-09-2019 18:19
Jammer dat het nu een discussie wordt over of bekkeninstabiliteit lichamelijk of psychosomatisch is. Alsof het dan opeens geen legitieme reden is om ervoor te kiezen daar niet nog een keer doorheen te willen, met alle eventuele gevolgen van dien.
Helemaal mee eens. En alsof klachten niet echt of erg zijn als ze een psychosomatische oorsprong hebben..
MallePietje75 schreef:
02-09-2019 18:19
Is het heel belangrijk of/dat er voordelen zijn van 1 kind? Dat verandert toch eigenlijk niet zo heel veel?
Mijn ouders hebben (niet helemaal vrijwillig) maar 1 kind (dat ben ik dus). Zij hadden dat graag anders gezien, maar zo is het niet gegaan. Voor mij was het gewoon zoals het was. Op vakantie ging mijn vader even mee naar het zwembad, en na een uurtje had ik dan wel ergens een vriendinnetje gevonden.
Die acceptatie dat het anders gaat dan je voor ogen had is best lastig. Ik vind de vergelijking met rouw wel mooi. Je neemt afscheid van het beeld dat je had. En accepteert wat er wel is, en maakt er wat moois van.

Ik denk dat het voor het acceptatieproces wel heel veel kan helpen als het je lukt om toch ook vooral te focussen op de positieve dingen. In elk geval beter dan te focussen op de negatieve dingen / de dingen die je mist omdat je "maar" 1 kind hebt. (Ik probeer die opmerking MAAR 1 kind niet meer te maken, want het klinkt net alsof dat niet genoeg zou zijn....)

En ja, het is ook een vorm van rouw. Alleen een rouw van iets wat er nooit is geweest en daardoor toch ook weer heel anders dan rouwen om iets of iemand die daadwerkelijk in je leven was. Het is afscheid nemen van een droom / wens... Het heeft tijd nodig. En komt zelfs dan nog wel eens opeens weer rauw op je dak vallen.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven