Herkenbaar?

Als je dat stemmetje hoort, probeer je dan eens te bedenken wat je allemaal wel goed doet!

Niet herkenbaar, je maakt het veel te moeilijk voor jezelf. Het hoeft niet perfect

Inderdaad herkenbaar. Sinds ik moeder ben heb ik vaak het gevoel dat ik tekort schiet. Als werknemer, als partner, als moeder. Onzin natuurlijk want ik werk nog net zo hard, ben nog steeds een leuke partner (vind ik zelf ) en ik heb een gezonde, blije baby.

Maar het gevolg was wel dat ik werk mee naar huis nam, me constant bezighield met mijn baby (terwijl die zichzelf prima vermaakt in de box, op het speelkleed etc) en ook het huishouden naar me toetrok.

Het zullen de hormonen wel zijn, maar het kan geen kwaad om alles op een rijtje te zetten. Wat wil je gedaan hebben wat je 'steeds' niet doet? Is het reeel? Je mag af en toe ook gewoon 'niksen' hoor. Ik laat het nu zo langzamerhand ook wat meer los. We hebben een werkster, man doet vaker boodschappen en we koken om en om en Uk laat ik ook gewoon spelen. Ik ben wel wat relaxter geworden.

Een en al herkenning, ben ook zoekende!

Ik heb het juist andersom. Voorheen hield ik altijd met alles en iedereen rekening. Dan maakte ik vergelijking met anderen die het in mijn ogen veel zwaarder hadden dan ik, of belangrijker waren (was helemaal niet zo). Ik zette mezelf op een tweede plaats. Nu heb ik er totaal geen problemen mee om mezelf (en mijn gezin) op de eerste plaats te zetten. Jij houdt nu dus teveel rekening met alles en iedereen. Waarom? Wat bereik je ermee? (retorische vragen).

Ik ga ff een mooi tekeningetje voor je maken! Komt er aan hoor!

Zo: op de top heb je een gezonde dosis perfectionisme en is dat ook effectief.. Máár TO, je eis zo veel van jezelf dat je verder naar rechts verplaatst en dat je effectiviteit daalt..



Mijn advies? Vraag minder van jezelf en weet dat jij het ook best zwaar mag vinden. Pak af en toe je rust en begin weer fris!

quote:lisajan schreef op 10 november 2010 @ 12:59:

Bedankt voor de mooie tekening SweetSummer

Je slaat de spijker op z'n kop.



Theoretisch gezien weet ik het allemaal best:

Stop met vergelijken

Fouten maken mag

De kunst van het nietsdoen etc

Dergelijke leuzen die je in diverse damesbladen leest.



Nu de praktijk nog





Het komt vaak voor dat je dingen wel kan beredeneren maar dat je ze niet kan "voelen".. Dit komt neer op heel veel herhaling en objectieve beoordeling van je gedachten... Bv: Ik mag niet zeuren want het is voor anderen veel moeilijker



Je zegt misschien dat dit 100% waar is máár ontkracht dit nou eens voor jezelf..



Jij bent jij en als jij 1 kindje af en toe al zwaar vind is daar niets miss mee..



Iedereen is anders en misschien liggen jouw talenten ergens anders..



Het lijkt aan de buitenkant alsof "die vrouw met 3 koters" het allemaal veel beter doet dan jij, maar ieder huis draagt zn kruis..



Probeer jezelf te overtuigen! En klop anders eens aan bij de huisarts voor een gesprekje. There is no shame in that!



Xx

Ik geloof dat ik dit herken. Eten koken voor mijn zoontje vind ik bijvoorbeeld erg leuk (hij is nu 8 maanden en we laten hem van alles ontdekken). Als hij zit te smikkelen, ben ik heeel erg tevreden. Vandaag dus een supermoment omdat hij voor het eerst gebakken champignonnetjes heeft zitten smullen. Maar als het eten niet goed geregeld is omdat we te laat zijn begonnen terwijl hij heel erg honger heeft of we eigenlijk geen handige ingredienten voor hem in huis hadden, vind ik het ook HEEL erg als hij niet lekker eet en bij het eten zit te huilen. Dan heeft de avond eigenlijk een dikke min van mezelf gekregen die maar lastig weer goed te krijgen is. Mijn man is daar veel relaxter in: wat is er nou mis als hij zijn eten niet lekker vond? Ik kan dat niet zo makkelijk van me af zetten, en niet omdat hij dan minder voedingsstoffen binnen heeft gekregen ofzo, maar gewoon omdat we zijn maaltijd niet goed hadden geregeld. Ik loop op mijn werk ontzettend op mijn tenen (ben kostwinner, ben na de zwangerschap in een nieuwe baan begonnen en het valt zo zwaar dat ik niet zeker weet of mijn detachering inderdaad over een paar maanden wordt omgezet in een vaste aanstelling bij deze functie) en als het dan thuis niet fijn gaat, heb ik het gevoel dat er niets meer is waar ik energie uit kan halen.