Kinderen
alle pijlers
Het succes van mijn opvoeding
woensdag 28 maart 2012 om 09:04
Wij proberen de kinderen op te voeden tot zelfstandige, sociale en meelevende mensen. En met succes mag ik wel concluderen. Helaas ben ik helemaal niet blij met het succes en de kinderen inmiddels ook niet.
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
Oudste (meisje 14) is met haar vriendinnen op school gedwongen een meisje op te nemen in hun groepje dat helemaal geen aansluiting vond. Ze kunnen het geen van allen goed vinden met dit meisje en hebben nu steeds één voor één ruzie met haar en inmiddels ook met elkaar. School vindt het vooral naar voor het meisje dat ze nergens bij hoort en het groepje mag de ‘vriendschap’ dan ook niet opzeggen.
Toen dochter 12 was en in groep acht zat, zat zij bij elk uitstapje/projectje wel in een groepje met een van de moeilijke kinderen van de klas. Voor kamp mochten ze opgeven met welke vier kinderen ze graag in een groepje wilden en bij welk kind absoluut niet. Eén meisje wordt door iedereen als niet genoemd. Het meisje moet toch in een groepje dus dan maar bij onze dochter. Die zou er niet zo gauw ruzie mee maken was de gedachte van de leerkracht, nee ze ging liever helemaal niet meer op kamp.
Middelste zit nu ook in groep acht en hier gebeuren vergelijkbare dingen in de klas. Is nu met een project bezig waaraan ook thuis gewerkt moet worden maar de anderen laten het ernstig afweten. Toch zorgt zoon voor een voldoende en de rest lift lekker mee, leerkracht doet weinig met mijn/zijn klacht hierover.
Jongste is erg zelfstandig, soms iets té maar met oudere broer en zus gaat dat eigenlijk vanzelf. Nu wilde school een combi klas maken en koos daarvoor alle zelfstandigste kinderen uit zijn jaargroep en die uit een jaar lager, resultaat: een klasje voor einzelgänger, geen groepsgevoel niet erg gezellig.
Ik probeer de kinderen hierover in gesprek te laten gaan met de leerkrachten en doe dit zelf soms ook. Het verhaal is dan altijd dat de moeilijke kinderen óók recht hebben op een plekje in een leuk groepje. Ik zie dit trouwens niet alleen bij mijn kinderen gebeuren maar ook vaak bij andere goed sociaal ontwikkelde kinderen. Ja leuk, maar hebben mijn kinderen en al die andere sociale kinderen dan geen recht om af en toe ook eens in een probleemloos groepje te zitten?
woensdag 28 maart 2012 om 10:53
quote:Suy schreef op 28 maart 2012 @ 10:47:
Sandt, ik vind dat je je veel te veel bemoeit en bezighoudt met "kinderproblemen"
Kijk, als je kind ernstig gepest wordt op school is dat verschrikkelijk en zit je daar als moeder echt mee lijkt me.
Maar de problemen die jij noemt zijn typische kinderdingen die ze dus ook onderling moeten oplossen.
Ik heb het gevoel dat jij er veel te veel inzit en in mee gaat, en dat weten je kinderen en daarom lossen ze het niet zelf op. Laat ze maar schuiven, komt vanzelf goed.Mijn kinderen komen hier mee thuis, ik wil ze daar in steunen en leren het zelf op te lossen. Ik los het niet voor ze op, ga er bijna nooit voor naar school. Maar het voorbeeld van het kamp, heb ik ná het kamp met de leerkracht besproken. Het ruzie zoekende meisje moest ook een plekje krijgen op kamp en de leerkracht zag in mijn dochter en haar vriendinnetje de beste oplossing voor dit meisje. Er werd dus uit gegaan van de behoeften van dat meisje en voorbij gegaan aan de behoeften van mijn dochter.
Sandt, ik vind dat je je veel te veel bemoeit en bezighoudt met "kinderproblemen"
Kijk, als je kind ernstig gepest wordt op school is dat verschrikkelijk en zit je daar als moeder echt mee lijkt me.
Maar de problemen die jij noemt zijn typische kinderdingen die ze dus ook onderling moeten oplossen.
Ik heb het gevoel dat jij er veel te veel inzit en in mee gaat, en dat weten je kinderen en daarom lossen ze het niet zelf op. Laat ze maar schuiven, komt vanzelf goed.Mijn kinderen komen hier mee thuis, ik wil ze daar in steunen en leren het zelf op te lossen. Ik los het niet voor ze op, ga er bijna nooit voor naar school. Maar het voorbeeld van het kamp, heb ik ná het kamp met de leerkracht besproken. Het ruzie zoekende meisje moest ook een plekje krijgen op kamp en de leerkracht zag in mijn dochter en haar vriendinnetje de beste oplossing voor dit meisje. Er werd dus uit gegaan van de behoeften van dat meisje en voorbij gegaan aan de behoeften van mijn dochter.
woensdag 28 maart 2012 om 10:56
quote:Suy schreef op 28 maart 2012 @ 10:47:
Sandt, ik vind dat je je veel te veel bemoeit en bezighoudt met "kinderproblemen"
Kijk, als je kind ernstig gepest wordt op school is dat verschrikkelijk en zit je daar als moeder echt mee lijkt me.
Maar de problemen die jij noemt zijn typische kinderdingen die ze dus ook onderling moeten oplossen.
Ik heb het gevoel dat jij er veel te veel inzit en in mee gaat, en dat weten je kinderen en daarom lossen ze het niet zelf op. Laat ze maar schuiven, komt vanzelf goed.
Dat bedoel ik. Zolang jouw kind niet het kind is dat buiten de groep valt heb je geen probleem.
Mijn oudste zus had ook geen enkele aansluiting met haar klasgenootjes, en toen waren er nog geen meesters en juffen die dat hun bemoeienis waard vonden. Zus stond er echt alleen voor, en is jarenlang het pispaaltje geweest waarmee niemand wilde spelen of in groepjes wilde werken. Was er toen maar een juf geweest die zelf bepaalde wie bij wie in groepjes kwam. Dat had ons allemaal, als gezin, heel erg veel verdriet bespaard.
Een kind hebben wat geen aansluiting vind in de klas, dat is pas echt erg, Sandt. Kijk daar eens naar, in plaats van naar de verpestte schooltijd van je eigen kinderen omdat ze af en toe iemand moeten helpen. Dat zou je sieren!
Sandt, ik vind dat je je veel te veel bemoeit en bezighoudt met "kinderproblemen"
Kijk, als je kind ernstig gepest wordt op school is dat verschrikkelijk en zit je daar als moeder echt mee lijkt me.
Maar de problemen die jij noemt zijn typische kinderdingen die ze dus ook onderling moeten oplossen.
Ik heb het gevoel dat jij er veel te veel inzit en in mee gaat, en dat weten je kinderen en daarom lossen ze het niet zelf op. Laat ze maar schuiven, komt vanzelf goed.
Dat bedoel ik. Zolang jouw kind niet het kind is dat buiten de groep valt heb je geen probleem.
Mijn oudste zus had ook geen enkele aansluiting met haar klasgenootjes, en toen waren er nog geen meesters en juffen die dat hun bemoeienis waard vonden. Zus stond er echt alleen voor, en is jarenlang het pispaaltje geweest waarmee niemand wilde spelen of in groepjes wilde werken. Was er toen maar een juf geweest die zelf bepaalde wie bij wie in groepjes kwam. Dat had ons allemaal, als gezin, heel erg veel verdriet bespaard.
Een kind hebben wat geen aansluiting vind in de klas, dat is pas echt erg, Sandt. Kijk daar eens naar, in plaats van naar de verpestte schooltijd van je eigen kinderen omdat ze af en toe iemand moeten helpen. Dat zou je sieren!
woensdag 28 maart 2012 om 10:56
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 10:47:
[...]
En het geldt juist voor de pauzes, want anders is het sneue kind zo alleen. Waarom juist het groepje van dochter? Waarom niet elke dag bij een ander groepje. Die andere groepjes kunnen ook wel wat oefening gebruiken in sociale omgangs vormen want die laten dit meisje nog meer links liggen dan het groepje van mijn dochter.
Je kunt zo'n kind toch ook niet elke pauze aan een ander groepje toevoegen? Hoe denk je dat dit kindje zich moet voelen? Dit kind voelt ook wel dat de andere kinderen geen zin hebben om haar op te nemen als ze steeds van hot naar her wordt gestuurd. Ik heb er gewoon meelij mee...
Ik hoop maar dat je eea te scherp neerzet. Kinderen kunnen de ene keer beter met elkaar samenwerken en opschieten dan de andere keer. Wat jij omschrijft lijkt een kind dat echt door iedereen wordt afgestoten. Ook door jouw kind dat zo sociaal is.
[...]
En het geldt juist voor de pauzes, want anders is het sneue kind zo alleen. Waarom juist het groepje van dochter? Waarom niet elke dag bij een ander groepje. Die andere groepjes kunnen ook wel wat oefening gebruiken in sociale omgangs vormen want die laten dit meisje nog meer links liggen dan het groepje van mijn dochter.
Je kunt zo'n kind toch ook niet elke pauze aan een ander groepje toevoegen? Hoe denk je dat dit kindje zich moet voelen? Dit kind voelt ook wel dat de andere kinderen geen zin hebben om haar op te nemen als ze steeds van hot naar her wordt gestuurd. Ik heb er gewoon meelij mee...
Ik hoop maar dat je eea te scherp neerzet. Kinderen kunnen de ene keer beter met elkaar samenwerken en opschieten dan de andere keer. Wat jij omschrijft lijkt een kind dat echt door iedereen wordt afgestoten. Ook door jouw kind dat zo sociaal is.
woensdag 28 maart 2012 om 10:57
quote:Sorcha_ schreef op 28 maart 2012 @ 10:53:
Er is een stukje in je OP dat ik niet begrijp. Hoe dwingt de school die vriendschap tussen je dochter en dat andere meisje af?In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.
Er is een stukje in je OP dat ik niet begrijp. Hoe dwingt de school die vriendschap tussen je dochter en dat andere meisje af?In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.
woensdag 28 maart 2012 om 10:57
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 10:10:
[quote]Miffy schreef op 28 maart 2012 @ 09:54:
[...]
Dat was inderdaad de gedachte van de school. Ze hebben op dat moment zo'n soort sociogram ingevuld. Alleen de leerkracht had de resultaten. Zitten vragen in als: met wie zou je níet op vakantie willen en met wie juist wel.
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!
[quote]Miffy schreef op 28 maart 2012 @ 09:54:
[...]
Dat was inderdaad de gedachte van de school. Ze hebben op dat moment zo'n soort sociogram ingevuld. Alleen de leerkracht had de resultaten. Zitten vragen in als: met wie zou je níet op vakantie willen en met wie juist wel.
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!
woensdag 28 maart 2012 om 10:58
quote:_minny schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
Ik ben er nooit zo kapot van als de school gaat bepalen met wie kinderen om moeten gaan. De aardige kinderen zijn dan inderdaad steeds de sjaak. Vriendschap stimuleren oke, maar dwingen gaat te ver.Vriendschap is niet te dwingen. Wat ik eruit begrijp is dat de school kinderen in bepaalde groepjes plaatst om het acceptatieproces wat te beinvloeden.
Ik ben er nooit zo kapot van als de school gaat bepalen met wie kinderen om moeten gaan. De aardige kinderen zijn dan inderdaad steeds de sjaak. Vriendschap stimuleren oke, maar dwingen gaat te ver.Vriendschap is niet te dwingen. Wat ik eruit begrijp is dat de school kinderen in bepaalde groepjes plaatst om het acceptatieproces wat te beinvloeden.
woensdag 28 maart 2012 om 10:58
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 10:53:
[...]
Mijn kinderen komen hier mee thuis, ik wil ze daar in steunen en leren het zelf op te lossen. Ik los het niet voor ze op, ga er bijna nooit voor naar school. Maar het voorbeeld van het kamp, heb ik ná het kamp met de leerkracht besproken. Het ruzie zoekende meisje moest ook een plekje krijgen op kamp en de leerkracht zag in mijn dochter en haar vriendinnetje de beste oplossing voor dit meisje. Er werd dus uit gegaan van de behoeften van dat meisje en voorbij gegaan aan de behoeften van mijn dochter.Je gaat er bijna nooit voor naar school? Maar hoe vaak wel? Heb je nu eindelijk door dat het verdriet van de andere kinderen veel groter is dan het verdriet van jouw kinderen? Misschien moet je je kinderen dat eens vertellen als ze weer met zo'n verhaal thuis komen.
[...]
Mijn kinderen komen hier mee thuis, ik wil ze daar in steunen en leren het zelf op te lossen. Ik los het niet voor ze op, ga er bijna nooit voor naar school. Maar het voorbeeld van het kamp, heb ik ná het kamp met de leerkracht besproken. Het ruzie zoekende meisje moest ook een plekje krijgen op kamp en de leerkracht zag in mijn dochter en haar vriendinnetje de beste oplossing voor dit meisje. Er werd dus uit gegaan van de behoeften van dat meisje en voorbij gegaan aan de behoeften van mijn dochter.Je gaat er bijna nooit voor naar school? Maar hoe vaak wel? Heb je nu eindelijk door dat het verdriet van de andere kinderen veel groter is dan het verdriet van jouw kinderen? Misschien moet je je kinderen dat eens vertellen als ze weer met zo'n verhaal thuis komen.
woensdag 28 maart 2012 om 11:00
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
[...]
In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.Dit is geen gezonde situatie inderdaad. Nogmaals, ik vind dit erg sneu voor het betreffend kindje, Wat moet zij zich eenzaam voelen.
[...]
In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.Dit is geen gezonde situatie inderdaad. Nogmaals, ik vind dit erg sneu voor het betreffend kindje, Wat moet zij zich eenzaam voelen.
woensdag 28 maart 2012 om 11:00
woensdag 28 maart 2012 om 11:00
quote:twilight123 schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
[...]
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!Wat dacht je van de kinderen onderling? Je vergelijkt toch met elkaar en dan zal dat meisje er wel unaniem zijn uitgekomen bij die test.
[...]
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!Wat dacht je van de kinderen onderling? Je vergelijkt toch met elkaar en dan zal dat meisje er wel unaniem zijn uitgekomen bij die test.
woensdag 28 maart 2012 om 11:00
quote:sandt schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
[...]
In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.Ik krijg een beetje het gevoel dat het groepje van je dochter juist de 'pesters' zijn.
[...]
In pauze en andere vrije momenten moeten zij toestaan dat dit meisje bij hen komt zitten/staan. Ze mogen haar niet negeren, niet weglopen etc. Andere groepjes in de klas mogen dit ook niet, maar daarvan wordt het wel getolereerd. Het groepje van mijn dochter wordt direct ter verantwoording geroepen als er weer eens iets is gebeurt dat tegen de 'afspaken' ingaat.Ik krijg een beetje het gevoel dat het groepje van je dochter juist de 'pesters' zijn.
woensdag 28 maart 2012 om 11:00
Ik bedoelde eigenlijk meer ondersteuning zodat jouw kinderen er beter mee om leren gaan. Ik krijg heel erg het gevoel dat je 'probleem' kinderen wil isoleren zodat jouw kinderen het leuk kunnen hebben. Het gaat er ook bij schooltripjes enzo niet alleen om dat zij het leuk hebben en het harmonieus verloopt. Het komt zo overbeschermend en afwerend over. Dan hebben er twee hun opdracht niet af, echt, er is niemand gewond of getraumatiseerd, en bovendien is het een erg goede voorbereiding op het echte leven.
Het komt ook over alsof je vindt dat een bepaald kind een probleem IS, ipv soms problemen heeft en veroorzaakt. Het zit echt niet per definitie in een kind gebakken.
Het komt ook over alsof je vindt dat een bepaald kind een probleem IS, ipv soms problemen heeft en veroorzaakt. Het zit echt niet per definitie in een kind gebakken.
woensdag 28 maart 2012 om 11:01
quote:twilight123 schreef op 28 maart 2012 @ 10:57:
[...]
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!Maar kinderen praten onderling, ze zijn er snel genoeg achter dat iedereen bij de vraag met wie ze niet willen spelen Pieter heeft ingevuld.
[...]
Maar hoe weet jij dan de resultaten? Niemand wilde het kind blijkbaar in het groepje, maar die resultaten zijn dan toch niet bekend gemaakt?
Bij ons op school maken we ook gebruik van sociogrammen en kinderen moeten idd ook aangeven met wie ze niet willen werken/spelen. Hierdoor weten wij als leerkracht welke kinderen er buiten de groep vallen. Deze resultaten worden echter nooit besproken met de kinderen en al helemaal niet met ouders!Maar kinderen praten onderling, ze zijn er snel genoeg achter dat iedereen bij de vraag met wie ze niet willen spelen Pieter heeft ingevuld.
woensdag 28 maart 2012 om 11:03
quote:missverrektekoekwaus schreef op 28 maart 2012 @ 10:56:
[...]
Je kunt zo'n kind toch ook niet elke pauze aan een ander groepje toevoegen? Hoe denk je dat dit kindje zich moet voelen? Dit kind voelt ook wel dat de andere kinderen geen zin hebben om haar op te nemen als ze steeds van hot naar her wordt gestuurd. Ik heb er gewoon meelij mee...
Ik hoop maar dat je eea te scherp neerzet. Kinderen kunnen de ene keer beter met elkaar samenwerken en opschieten dan de andere keer. Wat jij omschrijft lijkt een kind dat echt door iedereen wordt afgestoten. Ook door jouw kind dat zo sociaal is.Nee dat kan ook niet, maar groepje van dochter is al een half jaar de pineut. Meisje stookt en roddelt binnen het groepje waar ze zo graag bij wil horen. En daardoor lukt het niet, school geeft aan voor dit groepje te hebben gekozen omdat het zulke leuke sociale meisjes zijn. Maar ook al zijn ze dat, dan kan en mag het toch zo zijn dat het met iemand wel eens niet lukt?
[...]
Je kunt zo'n kind toch ook niet elke pauze aan een ander groepje toevoegen? Hoe denk je dat dit kindje zich moet voelen? Dit kind voelt ook wel dat de andere kinderen geen zin hebben om haar op te nemen als ze steeds van hot naar her wordt gestuurd. Ik heb er gewoon meelij mee...
Ik hoop maar dat je eea te scherp neerzet. Kinderen kunnen de ene keer beter met elkaar samenwerken en opschieten dan de andere keer. Wat jij omschrijft lijkt een kind dat echt door iedereen wordt afgestoten. Ook door jouw kind dat zo sociaal is.Nee dat kan ook niet, maar groepje van dochter is al een half jaar de pineut. Meisje stookt en roddelt binnen het groepje waar ze zo graag bij wil horen. En daardoor lukt het niet, school geeft aan voor dit groepje te hebben gekozen omdat het zulke leuke sociale meisjes zijn. Maar ook al zijn ze dat, dan kan en mag het toch zo zijn dat het met iemand wel eens niet lukt?
woensdag 28 maart 2012 om 11:03
Volgens mij bemoei je je er veel te veel mee. Kinderen zien dit soort situaties als een probleem, maar een echt probleem is dit natuurlijk niet.
Wees een luisterend oor voor je kinderen, maar je hoeft iemand van 12 of 14 hier echt niet meer in te begeleiden/ dit te leren. Zo maak je het alleen maar groter. Laat het ze zelf uitzoeken, kunnen ze prima. Anders komen ze over 10 nog bij jou om het op te lossen
Wees een luisterend oor voor je kinderen, maar je hoeft iemand van 12 of 14 hier echt niet meer in te begeleiden/ dit te leren. Zo maak je het alleen maar groter. Laat het ze zelf uitzoeken, kunnen ze prima. Anders komen ze over 10 nog bij jou om het op te lossen
woensdag 28 maart 2012 om 11:03
Ook op de middelbare school kunnen kinderen aangeven bij wie ze het jaar daarop wel of liever niet in de klas willen zitten. Maar volgens mij komt het daar nauwelijks voor dat daar 1 naam echt uitspringt. Doordat je daar vaak meerdere klassen hebt is uitvoering hiervan gemakkelijker en dan zie ik er de voordelen wel van.
woensdag 28 maart 2012 om 11:04
Ik vind dat je veel te veel op het verhaal van je dochter afgaat. Die leerkracht handelt natuurlijk vanuit een bepaalde gedachte. Die zal dat in team besproken hebben en dit zal de aanpak zijn van het pesten/buiten de boot vallen van het meisje.
En hij gaat natuurlijk geen toestemming vragen/ zijn handelen verklaren/alle ins en outs van de klas en achtergronden delen met 25 ouders.
En hij gaat natuurlijk geen toestemming vragen/ zijn handelen verklaren/alle ins en outs van de klas en achtergronden delen met 25 ouders.
woensdag 28 maart 2012 om 11:04
Sandt, natuurlijk ben jij er voor je kinderen als ze met verhalen thuis komen. Natuurlijk luister je ernaar en heb je er een mening over, praat je er met ze over. Maar ik vind dat jij er veel te ver in mee gaat. Je opent er zelfs een topic over waarin je het hebt over dat en dat meisje dat ruziezoekt, die jongen die dit doet etc etc ......het lijkt alsof je op hetzelfde niveau meedoet als de kinderen in kwestie.
woensdag 28 maart 2012 om 11:04
*****
Dat je het nu hoort is pijnlijk, maar ik denk dat het je zus toen heel veel goeds heeft gedaan. Als kind ben je nog niet zo trots, maar wil je gewoon niet alleen zijn.
Ik snap heus dat het nu, met de kennis die je nu hebt, pijnlijk is. Maar nu is niet toen. Ik denk dat je ouders toen heel blij waren voor je zus dat ze een vriendinnetje had.
Dat je het nu hoort is pijnlijk, maar ik denk dat het je zus toen heel veel goeds heeft gedaan. Als kind ben je nog niet zo trots, maar wil je gewoon niet alleen zijn.
Ik snap heus dat het nu, met de kennis die je nu hebt, pijnlijk is. Maar nu is niet toen. Ik denk dat je ouders toen heel blij waren voor je zus dat ze een vriendinnetje had.
