Kinderen
alle pijlers
Heupdysplasie
maandag 2 februari 2009 om 13:33
Het lijkt erop dat Minismollie heupdysplasie heeft. Donderdag hebben we een heupfoto laten maken, vandaag de uitslag gekregen en morgen (!) zitten we al bij de kinderorthopeed.
Ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar ik ben altijd graag goed voorbereid. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met een baby met heupdysplasie.
Mini is nu 6 maanden, krijgt borstvoeding en daar wil ik niet mee stoppen. Ze kan zich sinds kort omdraaien van rug naar buik en speelt lekker met haar teentjes.
Hoe moet dat met aanleggen als ze een spreid- of een gipsbroekje krijgt? Wat voor invloed zal dit op haar ontwikkeling hebben? Omdraaien zal niet meer lukken, lijkt me, en met teentjes spelen ook niet meer. Waar moet ik nog meer aan denken of over nadenken?
Ik wil niet op de zaken vooruit lopen, maar ik ben altijd graag goed voorbereid. Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen met een baby met heupdysplasie.
Mini is nu 6 maanden, krijgt borstvoeding en daar wil ik niet mee stoppen. Ze kan zich sinds kort omdraaien van rug naar buik en speelt lekker met haar teentjes.
Hoe moet dat met aanleggen als ze een spreid- of een gipsbroekje krijgt? Wat voor invloed zal dit op haar ontwikkeling hebben? Omdraaien zal niet meer lukken, lijkt me, en met teentjes spelen ook niet meer. Waar moet ik nog meer aan denken of over nadenken?
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
maandag 9 februari 2009 om 13:15
Wat fijn dat de zorg nu voor baby's en jonge kinderen veel beter is dan vroeger.
Ik heb zelf ook heupdysplasie en er was geen zorg voor mij als baby. De artsen waren daar nog niet zo op gericht (in 1970) en ook later toen ik moeite met lopen had, is er niets voor mij gedaan. Als tienjarige liep ik helemaal scheef, mijn linkerbeen kon in niet rechtzetten, omdat de heup niet goed in de kom zat, maar niemand die zich daar iets van aantrok.
klinkt heftig, en gefrusteerd, en dat is het ook...
Mijn toenmalige huisarts zei wel: "dat meisje staat niet goed, ze moet naar het ziekenhuis ", maar daar aangekomen ben ik door jonge assistenten weggestuurd, met de mededeling "voet rechtzetten, anders zetten we je voet in het gips ".
Er was geen onderzoek, er werd geen foto van mijn heup gemaakt, niets...
En mijn ouders dachten ook niet na, mijn opa liep ook altijd scheef, dus ze vonden het heel normaal...
Nu ben ik inmiddels 38 jaar, en ik heb nog steeds last van mijn linkerheup, er zit inmiddels (aangetoond op foto vanaf mijn 28 e) arthrose in het gewricht, maar opereren zien ze niet zitten, het vervangen van een heupkom doen ze pas bij oudere mensen, vanaf 50 jaar.
Elke dag heb ik last bij zitten, lopen, staan, en bukken gaat niet....
een heel relaas, uit een stuk frustatie, maar ook om jullie te laten zien dat die extra zorg in het eerste levensjaar wèl heel belangrijk is, en dat je je kinderen een groot plezier doet door er nu zo goed voor te zorgen.
Ik heb zelf ook heupdysplasie en er was geen zorg voor mij als baby. De artsen waren daar nog niet zo op gericht (in 1970) en ook later toen ik moeite met lopen had, is er niets voor mij gedaan. Als tienjarige liep ik helemaal scheef, mijn linkerbeen kon in niet rechtzetten, omdat de heup niet goed in de kom zat, maar niemand die zich daar iets van aantrok.
klinkt heftig, en gefrusteerd, en dat is het ook...
Mijn toenmalige huisarts zei wel: "dat meisje staat niet goed, ze moet naar het ziekenhuis ", maar daar aangekomen ben ik door jonge assistenten weggestuurd, met de mededeling "voet rechtzetten, anders zetten we je voet in het gips ".
Er was geen onderzoek, er werd geen foto van mijn heup gemaakt, niets...
En mijn ouders dachten ook niet na, mijn opa liep ook altijd scheef, dus ze vonden het heel normaal...
Nu ben ik inmiddels 38 jaar, en ik heb nog steeds last van mijn linkerheup, er zit inmiddels (aangetoond op foto vanaf mijn 28 e) arthrose in het gewricht, maar opereren zien ze niet zitten, het vervangen van een heupkom doen ze pas bij oudere mensen, vanaf 50 jaar.
Elke dag heb ik last bij zitten, lopen, staan, en bukken gaat niet....
een heel relaas, uit een stuk frustatie, maar ook om jullie te laten zien dat die extra zorg in het eerste levensjaar wèl heel belangrijk is, en dat je je kinderen een groot plezier doet door er nu zo goed voor te zorgen.
dinsdag 10 februari 2009 om 20:13
Jeetje Tinydancer, wat een ellende zeg. Wat idioot dat jij nu geen nieuwe heup krijgt, zeg. Heeft dat niet iets te maken met slijtage van die nieuwe heup? Dat je dan over 10 - 12 jaar weer een nieuwe moet?
Q, het is heerlijk geweest dat nachtje thuis. Zo lekker dat ik vannacht weer thuis slaap, en morgen ook. Vandaag zijn de Smolman-kids er ook, die moet ik morgen weer naar school brengen maar overmorgen kan ik uitslapen. Ben benieuwd... Ik had dat nachtje echt even nodig om op te laden, want 24/7 in dat ziekenhuis is het beslist niet.
De koelkast in het ziekenhuis staat vol met melk, dus honger hoeft ze niet te hebben. Maar in die eerste nacht heeft ze niet zo veel gedronken als normaal, Smolman heeft haar een paar keer gewoon gesust en toen sliep ze gewoon door! Vannacht werd ze een keer wakker, ik ook, maar ik deed net alsof ik nog sliep. En toen bleef ze gewoon even wakker, stil, en sliep daarna lekker door! Ze heeft maar 1 of 2 keer gedronken, in plaats van normaal wel 3 keer... Ongelofelijk!
Inmiddels heb ik blijkbaar een buikvirusje opgepikt. Zo bizar, Smolman, zijn kinders en onze meid zijn allemaal ziek geweest de afgelopen weken, sommigen zelfs 2 keer en ik had nergens last van. 4 dagen in het ziekenhuis en ik loop er kotsend en schijtend rond. Minismollie lijkt vooralsnog nergens last van te hebben, maar hopen dat het zo blijft want anders gaat ze vrijdag niet in de gipsbroek.
Nou, ik ga nog even een beetje chillen, kolven en lekker naar mijn bedje! Lekker slapen, heerlijk!
Q, het is heerlijk geweest dat nachtje thuis. Zo lekker dat ik vannacht weer thuis slaap, en morgen ook. Vandaag zijn de Smolman-kids er ook, die moet ik morgen weer naar school brengen maar overmorgen kan ik uitslapen. Ben benieuwd... Ik had dat nachtje echt even nodig om op te laden, want 24/7 in dat ziekenhuis is het beslist niet.
De koelkast in het ziekenhuis staat vol met melk, dus honger hoeft ze niet te hebben. Maar in die eerste nacht heeft ze niet zo veel gedronken als normaal, Smolman heeft haar een paar keer gewoon gesust en toen sliep ze gewoon door! Vannacht werd ze een keer wakker, ik ook, maar ik deed net alsof ik nog sliep. En toen bleef ze gewoon even wakker, stil, en sliep daarna lekker door! Ze heeft maar 1 of 2 keer gedronken, in plaats van normaal wel 3 keer... Ongelofelijk!
Inmiddels heb ik blijkbaar een buikvirusje opgepikt. Zo bizar, Smolman, zijn kinders en onze meid zijn allemaal ziek geweest de afgelopen weken, sommigen zelfs 2 keer en ik had nergens last van. 4 dagen in het ziekenhuis en ik loop er kotsend en schijtend rond. Minismollie lijkt vooralsnog nergens last van te hebben, maar hopen dat het zo blijft want anders gaat ze vrijdag niet in de gipsbroek.
Nou, ik ga nog even een beetje chillen, kolven en lekker naar mijn bedje! Lekker slapen, heerlijk!
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
vrijdag 13 februari 2009 om 22:24
Een vriendin van mij (ook op dit forum) heeft dit traject ook met haar dochter.
Ik heb haar met gipsbroek en al, op visite gehad. Ze is toen een paar uur bij mij gebleven en ze heeft heerlijk in de draagdoek gehangen! Kindje dicht tegen je aan houden en dan de doek om knopen. Ik had een tricot doek, ging prima. Haar ouders dragen haar liever in een babybjorn-draagzak.
Het makkelijkste vond ik eigenlijk nog de tricotti! Een klein maatje groter (de tricotti die ik voor mijn 12 maanden oude dochter gebruikte) dan voor een hummeltje van 5 maanden, maar ze sliep er prima in.
Ik heb haar zelf niet gevoed.. maar wel de fles gegeven (met BV) en het grootste verschil was, dat even opstaan en wat pakken tijdens het voeden moeilijker is.
Veel geluk!
Ik heb haar met gipsbroek en al, op visite gehad. Ze is toen een paar uur bij mij gebleven en ze heeft heerlijk in de draagdoek gehangen! Kindje dicht tegen je aan houden en dan de doek om knopen. Ik had een tricot doek, ging prima. Haar ouders dragen haar liever in een babybjorn-draagzak.
Het makkelijkste vond ik eigenlijk nog de tricotti! Een klein maatje groter (de tricotti die ik voor mijn 12 maanden oude dochter gebruikte) dan voor een hummeltje van 5 maanden, maar ze sliep er prima in.
Ik heb haar zelf niet gevoed.. maar wel de fles gegeven (met BV) en het grootste verschil was, dat even opstaan en wat pakken tijdens het voeden moeilijker is.
Veel geluk!
zaterdag 14 februari 2009 om 10:10
Hallo!!
We zijn weer thuis!!!! Alweer sinds gistermiddag 6 uur. Hiep hoi hiep hoi!
Gisteren kreeg Mini de gipsbroek aangemeten, dat vonden we wel even heftig, hoor. Ons kleine meisje onder narcose, met al die mensen erbij en eromheen. Maar al heel snel werden we gebeld dat ze alweer klaar was en op de recovery binnengekomen hoorde ik haar krijsen. De arme schat had honger!!! Maar toen de honger gestild was (de eerste voeding in gipsbroek...) bleef ze huilen, maar toen haar infuusje eruit was ging ze alweer lachen. Stoer kind. We kregen luierverschoonles, en als we dat goed zouden kunnen en de ct-scan was goed dan mochten we naar huis. Eigenlijk vandaag, maar wij hebben heel duidelijk laten weten dat we geen minuut langer dan strict noodzakelijk wilden blijven. En dus kwam de orthopeed ons vertellen dat de scan goed was en 20 minuten later zaten we in de taxi op weg naar huis.
En ze zat lekker bij mij in de draagdoek! Inderdaad Poohoo, de doek om mij en Mini heen geknoopt en dat werkte prima. Het was zo ongeveer het eerste wat ik deed toen we terugwaren van de OK en het met Mini goed ging: oefenen of ik haar in de doek kreeg en ze zat er in 1 keer goed in.
Poohoo, als die forumvriendin van jou zin heeft zou ik het wel leuk vinden om ervaringen uit te wisselen.
We zijn weer thuis!!!! Alweer sinds gistermiddag 6 uur. Hiep hoi hiep hoi!
Gisteren kreeg Mini de gipsbroek aangemeten, dat vonden we wel even heftig, hoor. Ons kleine meisje onder narcose, met al die mensen erbij en eromheen. Maar al heel snel werden we gebeld dat ze alweer klaar was en op de recovery binnengekomen hoorde ik haar krijsen. De arme schat had honger!!! Maar toen de honger gestild was (de eerste voeding in gipsbroek...) bleef ze huilen, maar toen haar infuusje eruit was ging ze alweer lachen. Stoer kind. We kregen luierverschoonles, en als we dat goed zouden kunnen en de ct-scan was goed dan mochten we naar huis. Eigenlijk vandaag, maar wij hebben heel duidelijk laten weten dat we geen minuut langer dan strict noodzakelijk wilden blijven. En dus kwam de orthopeed ons vertellen dat de scan goed was en 20 minuten later zaten we in de taxi op weg naar huis.
En ze zat lekker bij mij in de draagdoek! Inderdaad Poohoo, de doek om mij en Mini heen geknoopt en dat werkte prima. Het was zo ongeveer het eerste wat ik deed toen we terugwaren van de OK en het met Mini goed ging: oefenen of ik haar in de doek kreeg en ze zat er in 1 keer goed in.
Poohoo, als die forumvriendin van jou zin heeft zou ik het wel leuk vinden om ervaringen uit te wisselen.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zaterdag 14 februari 2009 om 12:46
Hoi Supersmollie,
Hè, wat heerlijk zeg, je kind weer thuis bij je te hebben en lekker in de draagdoek tegen je aan te kunnen houden Heftig verhaal hoor: tractie, gipsbroek... hopelijk blijft Mini er een beetje vrolijk onder en d'r ouders ook. Is al bekend hoe lang ze erin moet of is dat afwachten? Kan verder niet veel zinnigs voor je melden, maar ik lees mee en wens je (jullie) heel veel sterkte!!
Liefs van Poekie
PS Voor wie ernaar vroeg: met onze dochter, nu 21 maanden, gaat het prima!! Broertje of zusje is onderweg (september) en toevallig zei ik vanochtend nog tegen man dat ik benieuwd was of hij/zij ook een heupdysplasie zou hebben. 't Zit nu tenslotte 'in de familie'. Weet iemand daar iets van, wordt een volgend kind automatisch meer daarop gecontroleerd?
Hè, wat heerlijk zeg, je kind weer thuis bij je te hebben en lekker in de draagdoek tegen je aan te kunnen houden Heftig verhaal hoor: tractie, gipsbroek... hopelijk blijft Mini er een beetje vrolijk onder en d'r ouders ook. Is al bekend hoe lang ze erin moet of is dat afwachten? Kan verder niet veel zinnigs voor je melden, maar ik lees mee en wens je (jullie) heel veel sterkte!!
Liefs van Poekie
PS Voor wie ernaar vroeg: met onze dochter, nu 21 maanden, gaat het prima!! Broertje of zusje is onderweg (september) en toevallig zei ik vanochtend nog tegen man dat ik benieuwd was of hij/zij ook een heupdysplasie zou hebben. 't Zit nu tenslotte 'in de familie'. Weet iemand daar iets van, wordt een volgend kind automatisch meer daarop gecontroleerd?
zaterdag 14 februari 2009 om 12:58
Super zeg dat jullie alweer thuis zijn!! Hoe gaat dat nu met de borstvoeding?
En die draagdoek is fijn dat dat kan, jullie zullen wel toe zijn aan wat extra knuffels na zo'n week ziekenhuis.
@poekie: gefeliciteerd met je zwangerschap!! leuk zeg!
Wij hebben ondertussen ook alweer bijna een half jaar ons tweede kindje en zij is inderdaad ook gecontroleerd op heupdysplasie. Met de nacontrole van Floor was ik hoogzwanger en toen zij de orthopeed al dat ik moest bellen als de baby geboren was om een afspraak te maken rond 3 maanden.
Ik zou dus gewoon de orthopeed bellen als de baby er is.
En die draagdoek is fijn dat dat kan, jullie zullen wel toe zijn aan wat extra knuffels na zo'n week ziekenhuis.
@poekie: gefeliciteerd met je zwangerschap!! leuk zeg!
Wij hebben ondertussen ook alweer bijna een half jaar ons tweede kindje en zij is inderdaad ook gecontroleerd op heupdysplasie. Met de nacontrole van Floor was ik hoogzwanger en toen zij de orthopeed al dat ik moest bellen als de baby geboren was om een afspraak te maken rond 3 maanden.
Ik zou dus gewoon de orthopeed bellen als de baby er is.
zaterdag 14 februari 2009 om 13:45
Poekie, Mini moet 3 maanden in de gipsbroek, tenzij uit de controles blijkt dat het eerder al zo goed zit dat het met een spreidbroekje verder kan. Wat betreft jouw volgende kindje, Minismollie is zo'n kindje. Ze heeft 2 halfzussen die ook heupdysplasie hebben en in mijn familie komt het ook voor (wel verre familie, maar toch) dus wij hebben al heel snel aangegeven aan de huisarts en CB arts in 1 dat we wilden dat ze daarop werd gecontroleerd. Hij heeft toen met 2 maanden een verwijzing geschreven voor een heupfoto die we met 5 maanden ongeveer hadden moeten laten maken (waren we wat laat mee...). Ik zou ook gewoon de orthopeed bellen, of je huisarts een verwijzing laten schrijven.
Pebbles, de bv is een eitje na een week tractie! Jeetje, ik kan haar gewoon weer op schoot hebben, of normaal liggend voeden in plaats van mezelf in een stuk of 1000 bochten te moeten wringen. Ik heb intussen al een paar houdingen gevonden. De ene is dat haar beentjes aan beide kanten langs mijn linkerknie zitten en dan voed ik rechts, kan ik haar gewoon in mijn arm houden. (Deze werkt natuurlijk ook heel goed andersom.) Bij de andere ligt ze gewoon op haar rug op mijn schoot, ik houd haar hoofdje gewoon in mijn arm en dan drinkt ze. (Bij cup klein heb je dan een kussen nodig, maar met cup mega zoals hier lukt dat ook gewoon zo.) En in bed ligt Mini met haar bovenlijfje op een kussen en dan voed ik gewoon liggend.
Het mooie is dat in de afgelopen week 3 kindjes op onze kinderafdeling een gipsbroek hebben gekregen en dat alle 3 deze kindjes het ziekenhuis in een draagdoek of draagzak hebben verlaten! Wij waren daar eigenlijk vanaf dag 1 mee bezig, of dat wel zou kunnen. Iedereen begint maar over maxicosi's, tweelingwagens en autozitjes terwijl wij geen auto hebben en de kinderwagen praktisch nooit gebruiken vanwege op 2 hoog wonen met weinig ruimte om de wagen te parkeren. Wij vroegen maar continu of we haar nog zouden kunnen dragen en daar kregen we vooral licht verbaasde reacties op en niemand wist het eigenlijk. Op donderdag vertrok kindje 1 uit het ziekenhuis, in een draagzak. Op vrijdag vertrokken wij met Mini in de tricot slen en vandaag is kindje 3 vertrokken in een geweven doek.
Pebbles, de bv is een eitje na een week tractie! Jeetje, ik kan haar gewoon weer op schoot hebben, of normaal liggend voeden in plaats van mezelf in een stuk of 1000 bochten te moeten wringen. Ik heb intussen al een paar houdingen gevonden. De ene is dat haar beentjes aan beide kanten langs mijn linkerknie zitten en dan voed ik rechts, kan ik haar gewoon in mijn arm houden. (Deze werkt natuurlijk ook heel goed andersom.) Bij de andere ligt ze gewoon op haar rug op mijn schoot, ik houd haar hoofdje gewoon in mijn arm en dan drinkt ze. (Bij cup klein heb je dan een kussen nodig, maar met cup mega zoals hier lukt dat ook gewoon zo.) En in bed ligt Mini met haar bovenlijfje op een kussen en dan voed ik gewoon liggend.
Het mooie is dat in de afgelopen week 3 kindjes op onze kinderafdeling een gipsbroek hebben gekregen en dat alle 3 deze kindjes het ziekenhuis in een draagdoek of draagzak hebben verlaten! Wij waren daar eigenlijk vanaf dag 1 mee bezig, of dat wel zou kunnen. Iedereen begint maar over maxicosi's, tweelingwagens en autozitjes terwijl wij geen auto hebben en de kinderwagen praktisch nooit gebruiken vanwege op 2 hoog wonen met weinig ruimte om de wagen te parkeren. Wij vroegen maar continu of we haar nog zouden kunnen dragen en daar kregen we vooral licht verbaasde reacties op en niemand wist het eigenlijk. Op donderdag vertrok kindje 1 uit het ziekenhuis, in een draagzak. Op vrijdag vertrokken wij met Mini in de tricot slen en vandaag is kindje 3 vertrokken in een geweven doek.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zaterdag 14 februari 2009 om 19:20
Hallo supersmolli,
Ik ben die vriendin van poohoo... heb mijn "gipsenguppie" nu voor de tweede periode gips. als je iets wil weten of gewoon ff wil kletsen mag je me mailen hoor! (of eventueel bellen als je dat wil, vraag maar ff aan de angels of je m'n meel mag)
Herken alles in je verhaal en ff snel eenhart onder de riem; het went absoluut!!! (maar ben echt aan t aftellen totdat t gips er over 3,5 week eindelijk af mag!!) En ik vervoer guppie of in de babybjorn (fiets er zelfs mee) of in de bugaboo waar ik zelf een zitzak in gemaakt heb zodat haar benen fijn ondersteund zijn.
succes!
Ik ben die vriendin van poohoo... heb mijn "gipsenguppie" nu voor de tweede periode gips. als je iets wil weten of gewoon ff wil kletsen mag je me mailen hoor! (of eventueel bellen als je dat wil, vraag maar ff aan de angels of je m'n meel mag)
Herken alles in je verhaal en ff snel eenhart onder de riem; het went absoluut!!! (maar ben echt aan t aftellen totdat t gips er over 3,5 week eindelijk af mag!!) En ik vervoer guppie of in de babybjorn (fiets er zelfs mee) of in de bugaboo waar ik zelf een zitzak in gemaakt heb zodat haar benen fijn ondersteund zijn.
succes!
zaterdag 14 februari 2009 om 20:16
Hoi Supersmollie,
Ik heb niet het hele topic gelezen maar wil wel graag even reageren. Ik heb zelf heupdysplasie gehad.
In tegenstelling tot tinydancer ben ik wel goed geholpen. Ben geboren in '82, waarschijnlijk had dysplasie toen al meer bekendheid.
Mijn moeder ontdekte bij mij als baby dat er iets niet goed was met de bilplooi. (asymetrisch)
Na foto's bleek er sprake te zijn van dysplasie.
Een tijdlang heb ik toen een spreidbroek moeten dragen, maar dat bleek niet voldoende te zijn. Op mijn tweede ben ik twee keer geopereerd waarbij mijn beentjes in de goede stand gezet zijn.
Voor mijn ouders en andere familie een vreselijke tijd, maar zelf weet ik er nagenoeg niets meer van.
Ik ben wel heel blij dat ik toen geopereerd ben want ik ben goed hersteld en heb geen klachten. Bij mij is ook niets te zien aan mijn manier van lopen.
Het enige zijn de littekens maar daar heb ik echt geen problemen mee. Ik ben me er nauwelijks van bewust en krijg soms reacties als ik in zwemkleding ben maar schaam me er niet voor.
Dus ik ben mijn ouders en de artsen van toen nog erg dankbaar, want dankzij hen heb ik nu nergens meer last van.
Jullie dochter is jullie later vast ook erg dankbaar!
Overigens had mijn neefje het ook een beetje maar dat was met een spreidbroek te verhelpen. (Was ik eigenlijk alweer vergeten, heeft geen enorme indruk gemaakt op mij denk ik)
Ik heb niet het hele topic gelezen maar wil wel graag even reageren. Ik heb zelf heupdysplasie gehad.
In tegenstelling tot tinydancer ben ik wel goed geholpen. Ben geboren in '82, waarschijnlijk had dysplasie toen al meer bekendheid.
Mijn moeder ontdekte bij mij als baby dat er iets niet goed was met de bilplooi. (asymetrisch)
Na foto's bleek er sprake te zijn van dysplasie.
Een tijdlang heb ik toen een spreidbroek moeten dragen, maar dat bleek niet voldoende te zijn. Op mijn tweede ben ik twee keer geopereerd waarbij mijn beentjes in de goede stand gezet zijn.
Voor mijn ouders en andere familie een vreselijke tijd, maar zelf weet ik er nagenoeg niets meer van.
Ik ben wel heel blij dat ik toen geopereerd ben want ik ben goed hersteld en heb geen klachten. Bij mij is ook niets te zien aan mijn manier van lopen.
Het enige zijn de littekens maar daar heb ik echt geen problemen mee. Ik ben me er nauwelijks van bewust en krijg soms reacties als ik in zwemkleding ben maar schaam me er niet voor.
Dus ik ben mijn ouders en de artsen van toen nog erg dankbaar, want dankzij hen heb ik nu nergens meer last van.
Jullie dochter is jullie later vast ook erg dankbaar!
Overigens had mijn neefje het ook een beetje maar dat was met een spreidbroek te verhelpen. (Was ik eigenlijk alweer vergeten, heeft geen enorme indruk gemaakt op mij denk ik)
zondag 15 februari 2009 om 11:45
Hee La India en Ilja, dank voor jullie lieve berichtjes. Ilja, ik ben onze groep kwijt... La India, jij ook bedankt voor je superlieve post in het ziekenhuis!
Moonlight, fijn dat jij wel goed bent geholpen, dat is fijn om te lezen.
Bijtje, leuk dat je je meldt! Wij zijn ook al aan het aftellen! Vanmorgen vroeg legde Smolman Mini bij me voor een voeding en zei tegen haar: Zo, er zitten al 2 gipsdagen op, nog 88 te gaan. We willen vanmiddag gaan uitproberen of het lukt in de babybjorn. We hebben een vrij oude, volgens mij met een vrij smal stukje waar ze op rust, ik ben een beetje bang dat het precies in die uitsparing in het gips valt. Maar we zullen zien. Smolman vindt de draagdoek te meisjesachtig, maar als het niet anders kan dan zal hij wel moeten natuurlijk. Voordeel van de draagdoek vind ik ook dat het gewicht heel goed verdeeld is, minder belasting voor je rug.
Waarom zit jouw guppie voor de 2e periode in het gips? Als je dit niet op het forum kwijt wilt: supersmollie @ gmail . com.
Mini heeft gisteren bijna de hele dag geslapen, ze was zoooo moe. En wij zijn ook behoorlijk moe, alle spanning van de afgelopen week komt er wel uit geloof ik.
Moonlight, fijn dat jij wel goed bent geholpen, dat is fijn om te lezen.
Bijtje, leuk dat je je meldt! Wij zijn ook al aan het aftellen! Vanmorgen vroeg legde Smolman Mini bij me voor een voeding en zei tegen haar: Zo, er zitten al 2 gipsdagen op, nog 88 te gaan. We willen vanmiddag gaan uitproberen of het lukt in de babybjorn. We hebben een vrij oude, volgens mij met een vrij smal stukje waar ze op rust, ik ben een beetje bang dat het precies in die uitsparing in het gips valt. Maar we zullen zien. Smolman vindt de draagdoek te meisjesachtig, maar als het niet anders kan dan zal hij wel moeten natuurlijk. Voordeel van de draagdoek vind ik ook dat het gewicht heel goed verdeeld is, minder belasting voor je rug.
Waarom zit jouw guppie voor de 2e periode in het gips? Als je dit niet op het forum kwijt wilt: supersmollie @ gmail . com.
Mini heeft gisteren bijna de hele dag geslapen, ze was zoooo moe. En wij zijn ook behoorlijk moe, alle spanning van de afgelopen week komt er wel uit geloof ik.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zondag 15 februari 2009 om 11:49
quote:bijtje29 schreef op 15 februari 2009 @ 09:39:
even een positieve mededeling mbt gipsbroek;
Guppie heeft uitzichzelf met gips omgedraaid!!!
Dus alles went geloof ik... (ben eigenlijk heeeeel trots op haar)Eigenlijk? Je mag supertrots op haar zijn! Er is een topic over he, waar je ongegeneerd mag opscheppen over je wondergup.
even een positieve mededeling mbt gipsbroek;
Guppie heeft uitzichzelf met gips omgedraaid!!!
Dus alles went geloof ik... (ben eigenlijk heeeeel trots op haar)Eigenlijk? Je mag supertrots op haar zijn! Er is een topic over he, waar je ongegeneerd mag opscheppen over je wondergup.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zondag 15 februari 2009 om 22:04
Ga je mailen supersmollie... maar ff snel nu; gup moest 2 x 6 weken gips met een wissel tussen door en de eerste periode zit er nu dus op... en de tweede voor meer dan de helft...
En mijn ervaring met de babybjorn is dat t prima gaat, benen zijn zo gegipst dat ze zeker gespreid blijven. Alleen het er in stoppen en vast maken vergt ff oefenen.
En mijn ervaring met de babybjorn is dat t prima gaat, benen zijn zo gegipst dat ze zeker gespreid blijven. Alleen het er in stoppen en vast maken vergt ff oefenen.
)
zaterdag 14 maart 2009 om 22:45
Wat een verhaal zeg Super S.! Ik lees het nu pas maar heb geen flauw idee van de tijdslijn omdat ik geen datum en tijd kan lezen op het forum. Nog veel succes!
Ik heb een vriendin die volgens mij ook niet behandelde heupdysplasie heeft. Ze loopt heel vreemd en heeft wel eens verteld dat ze als baby in het gips moest maar dat haar moeder dat niet wilde omdat die het zielig vond. Ik denk dat ze beter af zou zijn geweest als er iets aan was gedaan.
Ik heb een vriendin die volgens mij ook niet behandelde heupdysplasie heeft. Ze loopt heel vreemd en heeft wel eens verteld dat ze als baby in het gips moest maar dat haar moeder dat niet wilde omdat die het zielig vond. Ik denk dat ze beter af zou zijn geweest als er iets aan was gedaan.
zondag 15 maart 2009 om 15:58
Ah, Roze Wolk, je hebt t al gevonden!
Sientje, wat een idioot verhaal! Ik vind het ook zielig voor Minismollie dat ze zich amper kan bewegen, maar ik vind het nog zieliger voor jouw vriendin...
En de datum en de tijd van de posts staan onder je avatar.
De tijdslijn: Mini zit nu 4 weken in het gips en lag daarvoor 1 week in tractie. Nog zo'n 8 weken te gaan. Ze doet het super! Grote kleine meid. De controle was ook goed, dus vooralsnog gaat alles zoals het gaan moet.
Sientje, wat een idioot verhaal! Ik vind het ook zielig voor Minismollie dat ze zich amper kan bewegen, maar ik vind het nog zieliger voor jouw vriendin...
En de datum en de tijd van de posts staan onder je avatar.
De tijdslijn: Mini zit nu 4 weken in het gips en lag daarvoor 1 week in tractie. Nog zo'n 8 weken te gaan. Ze doet het super! Grote kleine meid. De controle was ook goed, dus vooralsnog gaat alles zoals het gaan moet.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.
zondag 15 maart 2009 om 16:17
quote:tinydancer schreef op 09 februari 2009 @ 13:15:
Wat fijn dat de zorg nu voor baby's en jonge kinderen veel beter is dan vroeger.
Ik heb zelf ook heupdysplasie en er was geen zorg voor mij als baby. De artsen waren daar nog niet zo op gericht (in 1970) en ook later toen ik moeite met lopen had, is er niets voor mij gedaan. Als tienjarige liep ik helemaal scheef, mijn linkerbeen kon in niet rechtzetten, omdat de heup niet goed in de kom zat, maar niemand die zich daar iets van aantrok.
klinkt heftig, en gefrusteerd, en dat is het ook...
Mijn toenmalige huisarts zei wel: "dat meisje staat niet goed, ze moet naar het ziekenhuis ", maar daar aangekomen ben ik door jonge assistenten weggestuurd, met de mededeling "voet rechtzetten, anders zetten we je voet in het gips ".
Er was geen onderzoek, er werd geen foto van mijn heup gemaakt, niets...
En mijn ouders dachten ook niet na, mijn opa liep ook altijd scheef, dus ze vonden het heel normaal...
Nu ben ik inmiddels 38 jaar, en ik heb nog steeds last van mijn linkerheup, er zit inmiddels (aangetoond op foto vanaf mijn 28 e) arthrose in het gewricht, maar opereren zien ze niet zitten, het vervangen van een heupkom doen ze pas bij oudere mensen, vanaf 50 jaar.
Elke dag heb ik last bij zitten, lopen, staan, en bukken gaat niet....
een heel relaas, uit een stuk frustatie, maar ook om jullie te laten zien dat die extra zorg in het eerste levensjaar wèl heel belangrijk is, en dat je je kinderen een groot plezier doet door er nu zo goed voor te zorgen.Tinydancer, in het ziekenhuis in Den Bosch zit een hele goede arts die hierin gespecialiseerd is. Neem contact op zou ik zeggen.
Wat fijn dat de zorg nu voor baby's en jonge kinderen veel beter is dan vroeger.
Ik heb zelf ook heupdysplasie en er was geen zorg voor mij als baby. De artsen waren daar nog niet zo op gericht (in 1970) en ook later toen ik moeite met lopen had, is er niets voor mij gedaan. Als tienjarige liep ik helemaal scheef, mijn linkerbeen kon in niet rechtzetten, omdat de heup niet goed in de kom zat, maar niemand die zich daar iets van aantrok.
klinkt heftig, en gefrusteerd, en dat is het ook...
Mijn toenmalige huisarts zei wel: "dat meisje staat niet goed, ze moet naar het ziekenhuis ", maar daar aangekomen ben ik door jonge assistenten weggestuurd, met de mededeling "voet rechtzetten, anders zetten we je voet in het gips ".
Er was geen onderzoek, er werd geen foto van mijn heup gemaakt, niets...
En mijn ouders dachten ook niet na, mijn opa liep ook altijd scheef, dus ze vonden het heel normaal...
Nu ben ik inmiddels 38 jaar, en ik heb nog steeds last van mijn linkerheup, er zit inmiddels (aangetoond op foto vanaf mijn 28 e) arthrose in het gewricht, maar opereren zien ze niet zitten, het vervangen van een heupkom doen ze pas bij oudere mensen, vanaf 50 jaar.
Elke dag heb ik last bij zitten, lopen, staan, en bukken gaat niet....
een heel relaas, uit een stuk frustatie, maar ook om jullie te laten zien dat die extra zorg in het eerste levensjaar wèl heel belangrijk is, en dat je je kinderen een groot plezier doet door er nu zo goed voor te zorgen.Tinydancer, in het ziekenhuis in Den Bosch zit een hele goede arts die hierin gespecialiseerd is. Neem contact op zou ik zeggen.
Fortis et liber
woensdag 8 april 2009 om 17:30
Even een kleine update. Gisteren controle gehad en de datum waarop het gips eraf mag is geprikt! Nog een kleine 3 weken en dan heb ik weer een baby met beentjes in plaats van een bonk gips. Hiep hoi! Daarna krijgt ze nog wel een spreidbroek, maar dat is echt een verademing vergeleken met dit ding.
Inad en ik zijn echt twee verschillende personen.