Kinderen
alle pijlers
huilen
donderdag 31 mei 2012 om 14:24
Hallo allemaal,
Mijn dochter wordt in juni 2, en tot een maand of 3 a 4 geleden heeft ze super slecht geslapen, ze was dan zeker 6 soms meer keer per nacht wakker en was dan zeker 20 to 30 minuten lang ontroostbaar, soms zelfs nog langer. Niets hielp, haar knuffelen en troosten hielp niet, haar laten huilen hielp niet. We zijn bij verschillende artsen geweest, maar er zou niets aan de hand zijn. Onze dochter is geboren met een hartrime stoornis en de artsen hebben altijd gezegd dat ze er geen last van zou hebben, daar ga je maar vanuit dan, maar afgelopen december toen we weer voor controle in het ziekenhuis waren vertelde ze dat haar hartje altijd te snel geklopt heeft, ja toen snapte ik wel dat ze zo onrustig geweest is 's nachts, zou ik ook zijn als mijn hart als een razende klopt... Inmiddels slaapt onze Linde over het algemeen best goed, ik hoor haar zeker nog wel 1 a 2 keer per nacht, maar dat is goed! Gisterenavond had ze weer zo'n periode dat ze aan het huilen was en zich niet liet troosten... Zo moeilijk vind ik dat. Ik kan inmiddels niet meer tegen haar gehuil. Als ik bij haar ben ben ik aardig rustig, maar beneden of op onze eigen slaapkamer ben ik zo boos en verdrietig. Gisteren riep ik ineens uit het niets, we kunnen nog een tweede kind, want ik kan niet meer tegen gehuil... En nu blijft die gedachten maar door mijn hoofd spoken..Ik kan er echt niet meer tegen. Ik wordt er zo verdrietig van. Linde huilt natuurlijk ook niet voor haar lol, maar ze kan ons ook nog niet voldoende duidelijk maken wat er is... Ik wil haar zo graag troosten, maar het lukt me niet, overdag gelukkig inmiddels wel, maar 's nachts niet. En ik voel me echt een slechte moeder als ik boos en verdrietig op de bank zit of in bed lig! Bedankt dat je mijn verhaal wilde lezen, reageren mag altijd! Graag zelfs.
Mijn dochter wordt in juni 2, en tot een maand of 3 a 4 geleden heeft ze super slecht geslapen, ze was dan zeker 6 soms meer keer per nacht wakker en was dan zeker 20 to 30 minuten lang ontroostbaar, soms zelfs nog langer. Niets hielp, haar knuffelen en troosten hielp niet, haar laten huilen hielp niet. We zijn bij verschillende artsen geweest, maar er zou niets aan de hand zijn. Onze dochter is geboren met een hartrime stoornis en de artsen hebben altijd gezegd dat ze er geen last van zou hebben, daar ga je maar vanuit dan, maar afgelopen december toen we weer voor controle in het ziekenhuis waren vertelde ze dat haar hartje altijd te snel geklopt heeft, ja toen snapte ik wel dat ze zo onrustig geweest is 's nachts, zou ik ook zijn als mijn hart als een razende klopt... Inmiddels slaapt onze Linde over het algemeen best goed, ik hoor haar zeker nog wel 1 a 2 keer per nacht, maar dat is goed! Gisterenavond had ze weer zo'n periode dat ze aan het huilen was en zich niet liet troosten... Zo moeilijk vind ik dat. Ik kan inmiddels niet meer tegen haar gehuil. Als ik bij haar ben ben ik aardig rustig, maar beneden of op onze eigen slaapkamer ben ik zo boos en verdrietig. Gisteren riep ik ineens uit het niets, we kunnen nog een tweede kind, want ik kan niet meer tegen gehuil... En nu blijft die gedachten maar door mijn hoofd spoken..Ik kan er echt niet meer tegen. Ik wordt er zo verdrietig van. Linde huilt natuurlijk ook niet voor haar lol, maar ze kan ons ook nog niet voldoende duidelijk maken wat er is... Ik wil haar zo graag troosten, maar het lukt me niet, overdag gelukkig inmiddels wel, maar 's nachts niet. En ik voel me echt een slechte moeder als ik boos en verdrietig op de bank zit of in bed lig! Bedankt dat je mijn verhaal wilde lezen, reageren mag altijd! Graag zelfs.
donderdag 31 mei 2012 om 14:44
Ik begrijp je helaas heel goed. Onze dochter was een huilbaby, ze heeft 4 maanden lang bijna alleen maar gehuild. Wat heb ik vaak gedacht 'waar zijn we in hemelsnaam aan begonnen, kon ik het maar terugdraaien' en daar voelde ik me dan weer vreselijk schuldig over, want ik hou wel zielsveel van haar! Dat vele huilen is gelukkig beter geworden, maar tot een maand geleden werd ze nog iedere nacht wakker (ze is nu 28 maanden) Nu gaat het slapen beter, al slaapt ze nog niet elke nacht door en iedere ochtend is ze om 6 uur wakker.
Hier komt mede daardoor absoluut geen tweede kindje, want een tweede huilbaby en/of moeiljke slaper kan ik geestelijk gewoon niet meer aan. Op dit moment heeft mijn dochter last van hysterische driftbuien, ik zou er niet aan moeten denken dat er dan nog een kind rondloopt waar ik aandacht aan moet geven en die ik moet troosten. Ik heb echt mijn handen vol aan één!
Ik vind het echt geweldig om moeder te zijn en ik kan heel erg van haar genieten, want het is meestal een ontzettend lief meisje. Maar moeder zijn vind ik ook veel zwaarder dan ik ooit had gedacht....
Hier komt mede daardoor absoluut geen tweede kindje, want een tweede huilbaby en/of moeiljke slaper kan ik geestelijk gewoon niet meer aan. Op dit moment heeft mijn dochter last van hysterische driftbuien, ik zou er niet aan moeten denken dat er dan nog een kind rondloopt waar ik aandacht aan moet geven en die ik moet troosten. Ik heb echt mijn handen vol aan één!
Ik vind het echt geweldig om moeder te zijn en ik kan heel erg van haar genieten, want het is meestal een ontzettend lief meisje. Maar moeder zijn vind ik ook veel zwaarder dan ik ooit had gedacht....
donderdag 31 mei 2012 om 14:54
Wat rot voor jullie.
Als ze ontroostbaar is, misschien even uit de situatie halen? Haar op je arm, samen bekertje water pakken en dan even drinken. Pop een slokje drinken.
En zo weer even rustig worden.
Hiervoor heeft ze goed geslapen, dus ik denk dat het echt wel weer over gaat.
Lukt het je man om haar te troosten? Het is niet de bedoeling dat jij gefrustreerd en boos wordt (wel heel begrijpelijk), dus misschien een beetje om en om doen?
Als ze ontroostbaar is, misschien even uit de situatie halen? Haar op je arm, samen bekertje water pakken en dan even drinken. Pop een slokje drinken.
En zo weer even rustig worden.
Hiervoor heeft ze goed geslapen, dus ik denk dat het echt wel weer over gaat.
Lukt het je man om haar te troosten? Het is niet de bedoeling dat jij gefrustreerd en boos wordt (wel heel begrijpelijk), dus misschien een beetje om en om doen?
donderdag 31 mei 2012 om 15:14
Ik weet niet of ze voor die nachtelijke huilbuien al geslapen heeft, maar zou het geen nachtangst/night terror kunnen zijn. Google daar maar eens op. Dan kunnen ze ontroostbaar huilen 's nachts. Niet echt ervaring mee hoor, maar ik hoorde het laatst.
Maar twijfel nooit aan je moedergevoel. Als jij denkt dat het met haar hartafwijking te maken heeft, dring dan echt aan op verder onderzoek of een second opinion.
Verder nog 1 tip. Toen onze dochter wekenlang tussen de 6 en de 10 keer wakker werd van iets dat wij niet begrepen hebben mijn man en ik afgesproken dat wat we in onze frustratie 's nachts tegen elkaar zeiden niet telde. 's Ochtends hadden we het er dan nog even over in de trant van, gezellig was het weer vannacht en dan was het ook klaar. Je kunt echt enorm gefrustreerd raken als je kind en jij dus ook slecht slaapt en niks (voeding, schone luier, bij je in bed enz) helpt.
Maar twijfel nooit aan je moedergevoel. Als jij denkt dat het met haar hartafwijking te maken heeft, dring dan echt aan op verder onderzoek of een second opinion.
Verder nog 1 tip. Toen onze dochter wekenlang tussen de 6 en de 10 keer wakker werd van iets dat wij niet begrepen hebben mijn man en ik afgesproken dat wat we in onze frustratie 's nachts tegen elkaar zeiden niet telde. 's Ochtends hadden we het er dan nog even over in de trant van, gezellig was het weer vannacht en dan was het ook klaar. Je kunt echt enorm gefrustreerd raken als je kind en jij dus ook slecht slaapt en niks (voeding, schone luier, bij je in bed enz) helpt.
donderdag 31 mei 2012 om 15:40
Je bent absoluut geen slechte moeder! Als je kind ontroostbaar is, is het logisch dat je daar onzeker van wordt. En verdrietig. Je bent gewoon mens met jouw gevoelens en daar is niets mis mee! Wees niet zo hard voor jezelf en probeer die gevoelens van verdriet, boosheid en wanhoop niet weg te drukken, maar accepteer dat ze er zijn en dat het volstrekt normaal is.
donderdag 31 mei 2012 om 15:49
Dikke knuffel! Ik weet hoe slopend het kan zijn. Heb je al eens : het bedje verplaatst, haar op je kamer gelegd, in een bed geslapen, lichtje aan, lichtje uit, deur open, deur dicht, warmer, kouder, groot bed, slaapzak, nog even wat drinken, naar haar dieet kijken, achtergrondruis aan bedje schuin zetten...
Vast wel. Het kan de afgelopen dagen ook aan het warme weer gelegen hebben, mijn dochter sliep ook opeens weer beroerd. Ze is 1 maandje jonger.
Probeer vooral de belasting te verdelen met je man. De ene dienst, de andere oordoppen.
Vast wel. Het kan de afgelopen dagen ook aan het warme weer gelegen hebben, mijn dochter sliep ook opeens weer beroerd. Ze is 1 maandje jonger.
Probeer vooral de belasting te verdelen met je man. De ene dienst, de andere oordoppen.
donderdag 31 mei 2012 om 16:06
De versnelde hartslag is inmiddels vanzelf verdwenen gelukkig! Alle tips in de laatste reactie hebben we geprobeerd, het bedje verplaataen heeft op dat moment veel geholpen, maar later kwam werd het weer erger.. Mijn man kan haar 's nachts wat beter troosten, maar hij wordt niet wakkeer als ze huilt.. Nu maak ik hem wakker als het voor mij te veel is. Wat we gedaan hebben om haar te troosten, op de arm nemen en wiegen, stukje lopen, juist stil staan, in ons bed gaan zitten en haar op de arm houden, haar bij ons in bed leggen, maar dan wordt ze zo mogelijk nog meer overstuur, haar in bedje laten liggen en hand op buik of hoofd, erbij blijven zitten, haar op een andere kamer laten slapen in een ander bedje, ik geloof dat dat het wel zo'n beetje was. Jullie lieve woorden doen me erg goed!!
donderdag 31 mei 2012 om 16:20
@ bregje, mijn zoontje had ook die nachtelijke huilbuien.
Alsof hij zo erg van iets geschrokken is of echt ontzettend bang is en wij mochten hem gewoon niet troosten, hij wilde niet getroost worden, probeerde zich uit onze armen te werpen.
Net alsof hij niet helemaal wakker was!
Dit is begonnen met een maand of 12/13 en is nu sinds een half jaartje over dus hij heeft het ruim een jaar gehad.
Na een poos was ik de enige die hem 'mocht' troosten, partner daar deed zoontjelief ontzettend lelijk tegen (gillen/slaan/kopstoot proberen te geven).
Inmiddels wordt hij ong. 1x per nacht nog wakker maar nu is het om het even wie er naar hem toe komt.
We gaan dan altijd even bij hem zitten, over zn rugje wrijven etc.
Bij ons hielp het anders indelen van zijn kamer en voornamelijk een nieuw bedje op een andere plek. Klinkt stom misschien maar het was echt zo. Vanaf het moment dat hij een 'nieuwe kamer' had was het zo goed als verdwenen.
Maar ook wij hadden de afspraak dat het niet telde wat je tegen elkaar zei snachts .. wat een frustraties heb je dan![:-]](https://forum.viva.nl/smilies/77_happy.gif)
Alsof hij zo erg van iets geschrokken is of echt ontzettend bang is en wij mochten hem gewoon niet troosten, hij wilde niet getroost worden, probeerde zich uit onze armen te werpen.
Net alsof hij niet helemaal wakker was!
Dit is begonnen met een maand of 12/13 en is nu sinds een half jaartje over dus hij heeft het ruim een jaar gehad.
Na een poos was ik de enige die hem 'mocht' troosten, partner daar deed zoontjelief ontzettend lelijk tegen (gillen/slaan/kopstoot proberen te geven).
Inmiddels wordt hij ong. 1x per nacht nog wakker maar nu is het om het even wie er naar hem toe komt.
We gaan dan altijd even bij hem zitten, over zn rugje wrijven etc.
Bij ons hielp het anders indelen van zijn kamer en voornamelijk een nieuw bedje op een andere plek. Klinkt stom misschien maar het was echt zo. Vanaf het moment dat hij een 'nieuwe kamer' had was het zo goed als verdwenen.
Maar ook wij hadden de afspraak dat het niet telde wat je tegen elkaar zei snachts .. wat een frustraties heb je dan
donderdag 31 mei 2012 om 16:24
Maken jullie haar wakker? Klinkt stom misschien maar onze dochter kon soms ook ontroostbaar huilen en liet zich niet sussen dan. Mij partner maakte haar dan wat wakkerder zodat ze zich bewust was van haar omgeving. Dan kon ze kalmer worden en weer gaan slapen, ipv in halfslapende toestand brullen. Ik kon dat nooit zo goed.
Ik weet hoe zwaar het is, vannacht was het bij ons ook alweer 3 keer raak. En dan tel ik de keren dat ze even piept maar weer doorslaapt of dat we kunnen sussen door de babyfoon niet mee. Ik ga binnenkort een groot bed voor haar kopen, misschien helpt dat.
Ik weet hoe zwaar het is, vannacht was het bij ons ook alweer 3 keer raak. En dan tel ik de keren dat ze even piept maar weer doorslaapt of dat we kunnen sussen door de babyfoon niet mee. Ik ga binnenkort een groot bed voor haar kopen, misschien helpt dat.
donderdag 31 mei 2012 om 17:33
vrijdag 1 juni 2012 om 22:41
Slaapgebrek is slopend weet ik uit ervaring. En een ontroostbaar kind, dat lijkt me ook heel heftig.
Sterkte! En heb je overdag genoeg mensen om je heen die je kunnen helpen zodat je dan af en toe kunt bijkomen? Dan kun je het 's nachts misschien beter aan.
Je bent echt geen slechte moeder als je boos en verdrietig bent. Daarvoor ben je een mens. Ik vind je juist een geweldige moeder als je er ook 's nachts voor je kind probeert te zijn terwijl dat hartstikke zwaar is.
Ik duim voor een goede nacht!
Sterkte! En heb je overdag genoeg mensen om je heen die je kunnen helpen zodat je dan af en toe kunt bijkomen? Dan kun je het 's nachts misschien beter aan.
Je bent echt geen slechte moeder als je boos en verdrietig bent. Daarvoor ben je een mens. Ik vind je juist een geweldige moeder als je er ook 's nachts voor je kind probeert te zijn terwijl dat hartstikke zwaar is.
Ik duim voor een goede nacht!