Kinderen
alle pijlers
Hypospadie
maandag 15 maart 2010 om 21:12
Hi!
Afgelopen zomer zijn wederom de gelukkige ouders geworden van een lief knulletje. Bij de geboorte zag men dat zijn piemeltje niet helemaal mooi is "afgemaakt". Door de kinderarts na laten kijken en door het cb. Hun vertelde me tegen zijn eerste verjaardag een afspraak te maken in het ziekenhuis. Hij zal hier nl aan geholpen worden. Het schijnt een vorm van hypospadie te zijn. Maar als ik op internet kijk, komt dit volgens mij niet echt overeen met wat mijn zoontje heeft. Bij hem is het zo dat op het einde van zijn piemeltje het voorhuidje op het einde niet helemaal gesloten is. Dus het loopt in een U maar dan aan de onderkant. Ook hebben wij het idee dat het wat nauw allemaal is. Op zich is op het blote oog niet gek veel te zien, maar als je goed kijkt wel. Nu ben ik vandaag bij de dokter geweest voor een verwijzing. Opeens krijg ik de kriebels en vind het zooo zielig voor hem, dat hij hier aan geholpen gaat worden. Maar ik zet wel door, want het is veel zieliger als hij later gepest zou worden. Herkent iemand deze "afwijking" en ervaring met een operatie?
Afgelopen zomer zijn wederom de gelukkige ouders geworden van een lief knulletje. Bij de geboorte zag men dat zijn piemeltje niet helemaal mooi is "afgemaakt". Door de kinderarts na laten kijken en door het cb. Hun vertelde me tegen zijn eerste verjaardag een afspraak te maken in het ziekenhuis. Hij zal hier nl aan geholpen worden. Het schijnt een vorm van hypospadie te zijn. Maar als ik op internet kijk, komt dit volgens mij niet echt overeen met wat mijn zoontje heeft. Bij hem is het zo dat op het einde van zijn piemeltje het voorhuidje op het einde niet helemaal gesloten is. Dus het loopt in een U maar dan aan de onderkant. Ook hebben wij het idee dat het wat nauw allemaal is. Op zich is op het blote oog niet gek veel te zien, maar als je goed kijkt wel. Nu ben ik vandaag bij de dokter geweest voor een verwijzing. Opeens krijg ik de kriebels en vind het zooo zielig voor hem, dat hij hier aan geholpen gaat worden. Maar ik zet wel door, want het is veel zieliger als hij later gepest zou worden. Herkent iemand deze "afwijking" en ervaring met een operatie?
dinsdag 23 maart 2010 om 20:49
Pilatespas, zijn voorhuid zit wat losser dan leeftijdsgenootjes. Daar zie je echt een vernauwing aan het einde, het staat iets strakker zeg maar bij mijn zoon loopt het door. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet uitleggen. Hij heeft er zelf helemaal geen problemen mee.
Verder kan ik het mij voorstellen dat je het zielig vindt maar geloof me, jij hebt er veel meer last van dan hij. Wij waren na afloop doodop, terwijl hij 1 uur na de operatie alweer over de grond tijgerde (hij kon toen nog niet kruipen).
Verder kan ik het mij voorstellen dat je het zielig vindt maar geloof me, jij hebt er veel meer last van dan hij. Wij waren na afloop doodop, terwijl hij 1 uur na de operatie alweer over de grond tijgerde (hij kon toen nog niet kruipen).
dinsdag 23 maart 2010 om 21:11
Kijk, als de dokter in het Radboud had gezegt dat het beter was als hij besneden zou worden omdat hij dan minder problemen zou krijgen of zo iets, dan was dat gewoon gebeurd. Want het gaat er in eerste instantie om dat hij er zo min mogelijk last van heeft. Ik weet ook niet of hij er veel last mee zou krijgen. Maar hij is bv. nog niet zindelijk terwijl hij dus ruim 5 is. Hij draagt overdag luierbroekjes en 's nachts luiers. Verder is hij door zijn andere aangeboren afwijking vaak moe. Heeft hij niet veel energie. Hij is dus al een beetje anders. En daarom ben ik ook blij dat zijn plasser niet ook nog anders is.
Dat over de hypospadiesite ben ik met je eens Samui Life. Maar ik denk dat je er bij moet denken dat veel ouders daar gaan kijken na de geboorte van hun zoon met hypospadie. Dan weer als de operatie aanstaande is. Maar als de operatie geweest is en het kind heeft verder geen problemen meer komen ouders er denk ik niet veel meer. Dus de succesverhalen lees je er niet veel. Het geeft dus denk ik een beetje een verkeerd beeld. Verder zijn daar natuurlijk ook ouders met een kind met een veel ergere form van hypospadie. Die hebben vaak aan een operatie niet genoeg.
Pilatespas, wat naar dat je teneergeslagen bent van je bezoek aan het ziekenhuis. Het is ook geen leuk idee dat je kind geopereerd gaat worden. En daar mag je je best rot door voelen. Dat geeft niet.
Dat je bij een derde meer kans zou hebben heb ik nog nooit gehoord. Je hebt wel dus een verhoogd risico. Maar bij ons zit het ook in de familie en is het dus ook erfelijk. De kans op de andere aangeboren afwijking bij mijn tweede is vele malen kleiner dan op een hypospadie. En de kans dat je kind het beide heeft is dan nog weer veel kleiner. Dus kansberekening zei mij na de geboorte van de tweede niet zoveel meer.
Het kwam voor veel mensen ook onverwacht dat ik weer zwanger was. Ik kan het ook niet zo goed uitleggen. Het is niet dat we er helemaal aan voorbij zijn gegaan dat een derde ook hypospadie zou kunnen hebben. Maar we hebben het ook niet als een onoverkoombaar probleem gezien. We wilden heel graag nog een kind en na alle ellende die we met de tweede meegemaakt hebben vonden we het fijn om de zwangerschap en het eerste levensjaar nog een keer bewust mee te maken.
En een veel gehoorde kreet is natuurlijk als het maar gezond is. Dat is natuurlijk ook fantastisch als dat zo is. Maar als het niet zo is betekent het niet dat je minder van je kind houdt. Juist misschien nog wel meer. Ik houd van alle drie mijn jongens heel erg veel. Maar bij de tweede is het net of ik zijn leven bewuster mee maak. Omdat het ook goed hat gekund dat hij er nu niet meer zou zijn. Ik geniet dan nog extra van hem. Nu kan ik me heel goed voorstellen dat als de kans groot is dat je kind ondraagelijk moet lijden dit bovenstaande verhaal niet opgaat. En toen er op de echo bij de derde duidelijk een plassertje te zien was was ik ook echt wel opgelucht hoor. Dan weet je nog niet of hij hypospadie heeft maar er was in ieder geval wat te zien.
Dat over de hypospadiesite ben ik met je eens Samui Life. Maar ik denk dat je er bij moet denken dat veel ouders daar gaan kijken na de geboorte van hun zoon met hypospadie. Dan weer als de operatie aanstaande is. Maar als de operatie geweest is en het kind heeft verder geen problemen meer komen ouders er denk ik niet veel meer. Dus de succesverhalen lees je er niet veel. Het geeft dus denk ik een beetje een verkeerd beeld. Verder zijn daar natuurlijk ook ouders met een kind met een veel ergere form van hypospadie. Die hebben vaak aan een operatie niet genoeg.
Pilatespas, wat naar dat je teneergeslagen bent van je bezoek aan het ziekenhuis. Het is ook geen leuk idee dat je kind geopereerd gaat worden. En daar mag je je best rot door voelen. Dat geeft niet.
Dat je bij een derde meer kans zou hebben heb ik nog nooit gehoord. Je hebt wel dus een verhoogd risico. Maar bij ons zit het ook in de familie en is het dus ook erfelijk. De kans op de andere aangeboren afwijking bij mijn tweede is vele malen kleiner dan op een hypospadie. En de kans dat je kind het beide heeft is dan nog weer veel kleiner. Dus kansberekening zei mij na de geboorte van de tweede niet zoveel meer.
Het kwam voor veel mensen ook onverwacht dat ik weer zwanger was. Ik kan het ook niet zo goed uitleggen. Het is niet dat we er helemaal aan voorbij zijn gegaan dat een derde ook hypospadie zou kunnen hebben. Maar we hebben het ook niet als een onoverkoombaar probleem gezien. We wilden heel graag nog een kind en na alle ellende die we met de tweede meegemaakt hebben vonden we het fijn om de zwangerschap en het eerste levensjaar nog een keer bewust mee te maken.
En een veel gehoorde kreet is natuurlijk als het maar gezond is. Dat is natuurlijk ook fantastisch als dat zo is. Maar als het niet zo is betekent het niet dat je minder van je kind houdt. Juist misschien nog wel meer. Ik houd van alle drie mijn jongens heel erg veel. Maar bij de tweede is het net of ik zijn leven bewuster mee maak. Omdat het ook goed hat gekund dat hij er nu niet meer zou zijn. Ik geniet dan nog extra van hem. Nu kan ik me heel goed voorstellen dat als de kans groot is dat je kind ondraagelijk moet lijden dit bovenstaande verhaal niet opgaat. En toen er op de echo bij de derde duidelijk een plassertje te zien was was ik ook echt wel opgelucht hoor. Dan weet je nog niet of hij hypospadie heeft maar er was in ieder geval wat te zien.
donderdag 25 maart 2010 om 21:54
Mijn zoontje is net 1 en zal binnen nu en 3 maanden worden geopereerd. Wij zijn in afwachting van de oproep, er is een wachtlijst.
Net als jij ga ik er redelijk nuchter mee om omdat ik met mijn oudste al één en ander hebt meegemaakt, niet op hypospadie gebied. Maar ik ben wel bang voor complicaties en wil zeker niet voor een 2e keer terug moeten komen. Dat benauwt me nog het meest, meer dan de ingreep op zich.
Net als jij ga ik er redelijk nuchter mee om omdat ik met mijn oudste al één en ander hebt meegemaakt, niet op hypospadie gebied. Maar ik ben wel bang voor complicaties en wil zeker niet voor een 2e keer terug moeten komen. Dat benauwt me nog het meest, meer dan de ingreep op zich.
maandag 7 juni 2010 om 16:05
Vandaag werd onze zoon ook geopereerd aan hypospadie. We waren erg zenuwachtig en zagen er heel erg tegenop maar het is echt 100% meegevallen. Onze zoon had weliswaar een milde vorm (het plasgaatje zat maar iets onder waar hij normaal hoort te zittten en de voorhuid was iets gespleten, maar eigenlijk zag je er niet zoveel van.)
Volgens de arts was het alleen uit cosmetisch oogpunt, dus de twijfel om het wel of niet te doen was erg groot, maar uiteindelijk toch besloten om het wel te laten doen. En echt het viel erg mee. Ik vond de narcose vooral erg eng en hij kreeg ook een intenting in het caudale blok zoals ze dit noemen (dit is een verdoving bij het stuitje) ook hier zag ik er erg tegenop maar uiteindelijk is het allemaal goed gegaan. De operatie zelf duurde 50 minuten en daarna nog even bijkomen. Maar hij ging gelijk spelen en was helemaal vrolijk. Natuurlijk zullen de komende dagen nog wel lastig worden want hij zal er toch wel last van hebben. Verder erg blij dat het achter de rug is en het viel echt mee. Maar voor ouders die er erg bang voor zijn wilde ik hier toch ook even onze ervaring opschrijven.
Groetjes
Volgens de arts was het alleen uit cosmetisch oogpunt, dus de twijfel om het wel of niet te doen was erg groot, maar uiteindelijk toch besloten om het wel te laten doen. En echt het viel erg mee. Ik vond de narcose vooral erg eng en hij kreeg ook een intenting in het caudale blok zoals ze dit noemen (dit is een verdoving bij het stuitje) ook hier zag ik er erg tegenop maar uiteindelijk is het allemaal goed gegaan. De operatie zelf duurde 50 minuten en daarna nog even bijkomen. Maar hij ging gelijk spelen en was helemaal vrolijk. Natuurlijk zullen de komende dagen nog wel lastig worden want hij zal er toch wel last van hebben. Verder erg blij dat het achter de rug is en het viel echt mee. Maar voor ouders die er erg bang voor zijn wilde ik hier toch ook even onze ervaring opschrijven.
Groetjes
dinsdag 11 september 2012 om 13:10
Hai heb jullie berichten allemaal gelezen
mijn zoontje heeft ook hypospadie en moet in oktober geopereerd worden.Bij zijn geboorte is dit gelijk geconstateerd.
Zijn plasbuis zit heel laag en is te kort,
ook zijn voorhuid is aan de onderkant niet gesloten.
Hij zal besneden worden omdat van zijn voorhuid een nieuwe plasbuis wordt gemaakt.
Mijn zoontje is 2 maanden te vroeg geboren m.b.v. een spoedkeizersnede.
Heeft een maand in het ziekenhuis gelegen.
Toen hij een half jaar was is hij geopereerd aan zijn liesbreuk.
Gelukkig goed gegaan maar dit was een dagopname.
Hij is al aardig bekend in het ziekenhuis.
Nu voor deze operatie moesten we denken aan ongeveer 5 dagen opname of langer.
Ik zal zelf bij hem dag en nacht zijn.
Iemand nog tips voor het verblijf in het ziekenhuis?
Wordt een kamer met leeftijdgenootjes.
Kan je wel een beetje slaap krijgen met zoveel kinderen en ouders op 1 kamer?
Verpleegkundige gaf al wel aan dat de stretchers aardig hard zijn.
Graag lees ik nog wat meer ervaringen
Ik heb nu al wel opgenomen dat ik niet moet gaan schrikken als ik de luier ga verschonen.(vanwege het bont en blauwe)
Een hele goede tip!
Ik hoop gauw meer tips ervaringen te lezen
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal
Groetjes
mijn zoontje heeft ook hypospadie en moet in oktober geopereerd worden.Bij zijn geboorte is dit gelijk geconstateerd.
Zijn plasbuis zit heel laag en is te kort,
ook zijn voorhuid is aan de onderkant niet gesloten.
Hij zal besneden worden omdat van zijn voorhuid een nieuwe plasbuis wordt gemaakt.
Mijn zoontje is 2 maanden te vroeg geboren m.b.v. een spoedkeizersnede.
Heeft een maand in het ziekenhuis gelegen.
Toen hij een half jaar was is hij geopereerd aan zijn liesbreuk.
Gelukkig goed gegaan maar dit was een dagopname.
Hij is al aardig bekend in het ziekenhuis.
Nu voor deze operatie moesten we denken aan ongeveer 5 dagen opname of langer.
Ik zal zelf bij hem dag en nacht zijn.
Iemand nog tips voor het verblijf in het ziekenhuis?
Wordt een kamer met leeftijdgenootjes.
Kan je wel een beetje slaap krijgen met zoveel kinderen en ouders op 1 kamer?
Verpleegkundige gaf al wel aan dat de stretchers aardig hard zijn.
Graag lees ik nog wat meer ervaringen
Ik heb nu al wel opgenomen dat ik niet moet gaan schrikken als ik de luier ga verschonen.(vanwege het bont en blauwe)
Een hele goede tip!
Ik hoop gauw meer tips ervaringen te lezen
Bedankt voor het lezen van mijn verhaal
Groetjes
dinsdag 11 september 2012 om 15:39
Wij lagen overigens met 3 baby's en 2 moeders op een kamer (een ouderstel bleef niet slapen), maar er was officieel plaats voor 4 baby's en 4 ouders. Ik vond dit al krap maar goed. Ik had overigens geen stretcher maar een echt bed omdat ik bv gaf (geef)en op een stretcher niet goed kon voeden en kolven.
if we all light up, we can scare away the dark...