Kinderen
alle pijlers
ik ben zwanger...
maandag 14 februari 2011 om 22:17
ik voelde me zo gek de laatste tijd. Gewoon raar. Ben altijd aan de pil geweest en hem ook alle jaren wel eens vergeten. 1 x in de maand gemiddeld, behalve de laatste 2 maanden.
Mijn relatie is gewoon sinds gister uit. Dat komt ook niet meer goed. Wat een valentijnsdag...ik weet niet wat ik moet doen! Ben 28, wil graag carriere maken en nog zoveel doen...
Als ik voor mijn kindje ga dan sta ik er alleen voor. Geen partner bedoel ik dan, wel omgeving die me zal steunen.
Heb 1 x een abortus ondergaan toen ik 18 was. Toen was alles direct helder: ik heb niets te bieden. Was er 100% zeker van maar heb destijds gezworen dat ik nooit meer een abortus zou doen.
Maar ik weet niet hoe ik het moet doen allemaal. Ben nog niet zo lang afgestudeerd, heb pas 3 maanden een vaste baan, jaarcontract. Al die praktische dingen maken het allemaal zo moeilijk gewoon.
Ik wil gewoon ever mijn hart luchten. snap ook wel dat dit mijn keuze is en dat niemand mij tips kan geven. Dit moet ik echt zelf uitvogelen.
happy valentine...
Mijn relatie is gewoon sinds gister uit. Dat komt ook niet meer goed. Wat een valentijnsdag...ik weet niet wat ik moet doen! Ben 28, wil graag carriere maken en nog zoveel doen...
Als ik voor mijn kindje ga dan sta ik er alleen voor. Geen partner bedoel ik dan, wel omgeving die me zal steunen.
Heb 1 x een abortus ondergaan toen ik 18 was. Toen was alles direct helder: ik heb niets te bieden. Was er 100% zeker van maar heb destijds gezworen dat ik nooit meer een abortus zou doen.
Maar ik weet niet hoe ik het moet doen allemaal. Ben nog niet zo lang afgestudeerd, heb pas 3 maanden een vaste baan, jaarcontract. Al die praktische dingen maken het allemaal zo moeilijk gewoon.
Ik wil gewoon ever mijn hart luchten. snap ook wel dat dit mijn keuze is en dat niemand mij tips kan geven. Dit moet ik echt zelf uitvogelen.
happy valentine...
zaterdag 19 februari 2011 om 16:01
Ik heb een jaarcontract wat in oktober verlengd moet worden. Die kans acht ik klein als ik zwanger blijf.
Mijn eerste abortus heb ik ondergaan omdat ik zwanger ben geraakt door de pooier die mij van mijn 17e tot mijn 18e heeft geprostitueerd. Dat is de reden dat ik een topic over EMDR heb geopend omdat ik er na 10 jaar nog steeds niet mee om weet te gaan. Wellicht is het dan iets makkelijker te begrijpen.
Mijn eerste abortus heb ik ondergaan omdat ik zwanger ben geraakt door de pooier die mij van mijn 17e tot mijn 18e heeft geprostitueerd. Dat is de reden dat ik een topic over EMDR heb geopend omdat ik er na 10 jaar nog steeds niet mee om weet te gaan. Wellicht is het dan iets makkelijker te begrijpen.
zaterdag 19 februari 2011 om 16:01
quote:fashionvictim schreef op 19 februari 2011 @ 15:58:
[...]
Natuurlijk kan dat wel. Je WIL het niet, dat is wat anders. Maar je lijkt ook geen abortus te willen, dat was het enige waar ik op reageerde. Jij zei "ik moet het ondergaan" maar dat is natuurlijk niet zo. Je moet niks en je ondergaat het niet, je kiest ervoor. Own it, wat je ook beslist.Zeer mee eens.
[...]
Natuurlijk kan dat wel. Je WIL het niet, dat is wat anders. Maar je lijkt ook geen abortus te willen, dat was het enige waar ik op reageerde. Jij zei "ik moet het ondergaan" maar dat is natuurlijk niet zo. Je moet niks en je ondergaat het niet, je kiest ervoor. Own it, wat je ook beslist.Zeer mee eens.
zaterdag 19 februari 2011 om 16:02
quote:Starshine schreef op 19 februari 2011 @ 15:55:
wat wil je dan voorstellen Tulpje? Dat je als vrouw recht heb op 1 abortus in je leven? En als je dan toch een 2de wil dat een commisie van goedkeuring zich erover gaat buigen?
nee tuurlijk niet, maar ik heb gewoon moeite met het feit dat als je zwanger raakt en het komt even niet zo goed uit, dat je het dan maar weg laat halen. Het lijkt allemaal zo makkelijk te gaan. Ik verbaas me er dan gewoon zo over dat mensen zo slecht nadenken wat de gevolgen zijn als je de pil niet goed slikt. Je vergeet hem toch niet elke maand een keer?
Ik ben gewoon alleen pro-abortus wanneer het overduidelijk is dat kind geen toekomst zal hebben, maar daar ben ik bij TO dus niet zo van overtuigd. Ze vraagt zich af of ze kindje genoeg liefde kan geven etc. Ik ben nu hoogzwanger en denk je dat ik me nooit afvraag of ik een goede moeder zal zijn? Tuurlijk wel, maar ben er ook van overtuigd dat dat vast goed komt.
Nou ja, zoals al wordt gezegd, het heeft geen zin meer om me nu kwaad te maken, ze is nu eenmaal al zwanger geraakt, dus beetje laat om me nog druk te maken over het niet innemen van de pil..
wat wil je dan voorstellen Tulpje? Dat je als vrouw recht heb op 1 abortus in je leven? En als je dan toch een 2de wil dat een commisie van goedkeuring zich erover gaat buigen?
nee tuurlijk niet, maar ik heb gewoon moeite met het feit dat als je zwanger raakt en het komt even niet zo goed uit, dat je het dan maar weg laat halen. Het lijkt allemaal zo makkelijk te gaan. Ik verbaas me er dan gewoon zo over dat mensen zo slecht nadenken wat de gevolgen zijn als je de pil niet goed slikt. Je vergeet hem toch niet elke maand een keer?
Ik ben gewoon alleen pro-abortus wanneer het overduidelijk is dat kind geen toekomst zal hebben, maar daar ben ik bij TO dus niet zo van overtuigd. Ze vraagt zich af of ze kindje genoeg liefde kan geven etc. Ik ben nu hoogzwanger en denk je dat ik me nooit afvraag of ik een goede moeder zal zijn? Tuurlijk wel, maar ben er ook van overtuigd dat dat vast goed komt.
Nou ja, zoals al wordt gezegd, het heeft geen zin meer om me nu kwaad te maken, ze is nu eenmaal al zwanger geraakt, dus beetje laat om me nog druk te maken over het niet innemen van de pil..
zaterdag 19 februari 2011 om 16:03
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 15:55:
Nee, het liefst zou ik gewoon mn spullen pakken, naar een ander land gaan, alles achter me laten en een nieuw bestaan opbouwen met mijn kindje. Maar dat is niet realistisch. Ook dat is weglopen. Ik denk vrij zeker te weten dat ik een kindje niet kan bieden wat ik zou moeten kunnen bieden. Natuurlijk kan ik het liefde geven, maar nogmaals: ik worstel al zo ontzettend met eigenliefde. Kan je genoeg van een kindje houden als je niet genoeg van jezelf houd? Dat lijkt mij gewoon heel erg moeilijk.
Ja ik heb donderdag een afspraak.Waarom doe je dat dan niet? Er is toch niemand die zegt dat dat niet kan of niet mag. Waarom zou je hier ongelukkig moeten zijn, een abortus moeten ondergaan, terwijl je zelf zegt dat je het liefst gaat emigreren en daar een bestaan op gaat bouwen met een kindje? Dan doe je dat toch? Als er niks is wat je hier bindt, waarom niet?
Nee, het liefst zou ik gewoon mn spullen pakken, naar een ander land gaan, alles achter me laten en een nieuw bestaan opbouwen met mijn kindje. Maar dat is niet realistisch. Ook dat is weglopen. Ik denk vrij zeker te weten dat ik een kindje niet kan bieden wat ik zou moeten kunnen bieden. Natuurlijk kan ik het liefde geven, maar nogmaals: ik worstel al zo ontzettend met eigenliefde. Kan je genoeg van een kindje houden als je niet genoeg van jezelf houd? Dat lijkt mij gewoon heel erg moeilijk.
Ja ik heb donderdag een afspraak.Waarom doe je dat dan niet? Er is toch niemand die zegt dat dat niet kan of niet mag. Waarom zou je hier ongelukkig moeten zijn, een abortus moeten ondergaan, terwijl je zelf zegt dat je het liefst gaat emigreren en daar een bestaan op gaat bouwen met een kindje? Dan doe je dat toch? Als er niks is wat je hier bindt, waarom niet?
Am Yisrael Chai!
zaterdag 19 februari 2011 om 16:04
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:01:
Ik heb een jaarcontract wat in oktober verlengd moet worden. Die kans acht ik klein als ik zwanger blijf.
Mijn eerste abortus heb ik ondergaan omdat ik zwanger ben geraakt door de pooier die mij van mijn 17e tot mijn 18e heeft geprostitueerd. Dat is de reden dat ik een topic over EMDR heb geopend omdat ik er na 10 jaar nog steeds niet mee om weet te gaan. Wellicht is het dan iets makkelijker te begrijpen.Dat is inderdaad wel heel erg en kan hier ook begrijpen dat je voor abortus gekozen hebt.
Ik heb een jaarcontract wat in oktober verlengd moet worden. Die kans acht ik klein als ik zwanger blijf.
Mijn eerste abortus heb ik ondergaan omdat ik zwanger ben geraakt door de pooier die mij van mijn 17e tot mijn 18e heeft geprostitueerd. Dat is de reden dat ik een topic over EMDR heb geopend omdat ik er na 10 jaar nog steeds niet mee om weet te gaan. Wellicht is het dan iets makkelijker te begrijpen.Dat is inderdaad wel heel erg en kan hier ook begrijpen dat je voor abortus gekozen hebt.
zaterdag 19 februari 2011 om 16:06
Ik wil eigenlijk FV haar tekst benadrukken. Het lijkt alsof dit je allemaal overkomt en je geen keuzes hebt. Die heb je wel. Je bent inderdaad baas in eigen buik. Dit betekent dat je abortus kunt doen, maar het betekende ook dat je niet zwanger had hoeven raken. Dit is wel gebeurd en vanaf dit moment heb je nog steeds de keuze. Of abortus, of het kind laten komen. Hoe dan ook, het is een keus. Die ligt bij jou 100% en dat maakt je ook voor 100% verantwoordelijk. Own it, zoals FV zegt. Dat voorkomt ellende in de toekomst.
zaterdag 19 februari 2011 om 16:06
zaterdag 19 februari 2011 om 16:06
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:01:
Ik heb een jaarcontract wat in oktober verlengd moet worden. Die kans acht ik klein als ik zwanger blijf.
Ook dit hoeft helemaal niet zo te gaan, al is de kans zeer zeker aanwezig.
Ik kreeg de dag nadat ik erachter kwam dat ik zwanger was een teefoontje dat ik een baan gekregen had waarvoor ik had gesolliciteerd toen ik geen idee had zwanger te zijn. Het was een tijdelijke baan, maar ze waren tevreden met me en hebben me een nieuw contract aangeboden toen ik 30 weken zwanger was.
De overheid betaalt nl je zwangerschapsverlof en niet je werkgever..
Mijn eerste abortus heb ik ondergaan omdat ik zwanger ben geraakt door de pooier die mij van mijn 17e tot mijn 18e heeft geprostitueerd. Dat is de reden dat ik een topic over EMDR heb geopend omdat ik er na 10 jaar nog steeds niet mee om weet te gaan. Wellicht is het dan iets makkelijker te begrijpen.
Meisje toch! wat vreselijk voor je!
Daar schieten de tranen in mijn ogen van.
Niet dat je verantwording schuldig bent hoor!
Ik heb een jaarcontract wat in oktober verlengd moet worden. Die kans acht ik klein als ik zwanger blijf.
Ook dit hoeft helemaal niet zo te gaan, al is de kans zeer zeker aanwezig.
Ik kreeg de dag nadat ik erachter kwam dat ik zwanger was een teefoontje dat ik een baan gekregen had waarvoor ik had gesolliciteerd toen ik geen idee had zwanger te zijn. Het was een tijdelijke baan, maar ze waren tevreden met me en hebben me een nieuw contract aangeboden toen ik 30 weken zwanger was.
De overheid betaalt nl je zwangerschapsverlof en niet je werkgever..
Mijn eerste abortus heb ik ondergaan omdat ik zwanger ben geraakt door de pooier die mij van mijn 17e tot mijn 18e heeft geprostitueerd. Dat is de reden dat ik een topic over EMDR heb geopend omdat ik er na 10 jaar nog steeds niet mee om weet te gaan. Wellicht is het dan iets makkelijker te begrijpen.
Meisje toch! wat vreselijk voor je!
Daar schieten de tranen in mijn ogen van.
Niet dat je verantwording schuldig bent hoor!
zaterdag 19 februari 2011 om 16:09
Zonder partner kan je ook een prachtkindje krijgen hoor. Als jij dit kind echt wil, diep vanuit je hart, zal je de liefste moeder zijn die dit kindje maar kan wensen. Je zal in staat blijken te zijn om problemen die nu groot lijken op te lossen, alles staat dan in het teken van je kind en als je dit kindje graag wilt kan je de wereld aan.
Echter, als je twijfelt of je dit kind echt wilt dan zal je wellicht een andere keuze moeten maken. Ik zou natuurlijk ook kunnen zeggen dat ik je een naïeve muts vind door zo makkelijk met de pil om te gaan, terwijl je weet hoe een abortus erin hakt. Maar.... dat heeft geen zin en mijn mening doet niet terzake. Nu zeg ik het toch
Ik wens je sterkte en hoop dat je een keuze kunt maken waar je achter staat.
Echter, als je twijfelt of je dit kind echt wilt dan zal je wellicht een andere keuze moeten maken. Ik zou natuurlijk ook kunnen zeggen dat ik je een naïeve muts vind door zo makkelijk met de pil om te gaan, terwijl je weet hoe een abortus erin hakt. Maar.... dat heeft geen zin en mijn mening doet niet terzake. Nu zeg ik het toch
Ik wens je sterkte en hoop dat je een keuze kunt maken waar je achter staat.
Je hebt hierin natuurlijk geen goed of fout maar dat wat jij zegt is het dus niet...
zaterdag 19 februari 2011 om 16:09
quote:Starshine schreef op 19 februari 2011 @ 16:00:
eens met Noodles.
Een kindje lijkt allemaal mooi, romantisch en roze wolkerig, maar dat is het gewoon niet. Ik heb mijn kraamweken en de babytijd daarna als best zwaar ervaren. Ook de peuterjaren waren niet mals. Pas nu mijn kinderen ruim in de basisschoolleeftijd zitten heb ik het idee dat ik weer aan mezelf toekom (en dan wil ik nog niet eens denken aan de puberteit die nog moet komen).
Wat ik ermee wil zeggen is dat je heel wat in huis moet hebben om die jaren een beetje lekker door te komen en als TO zo met zichzelf in de knoop zit gaat een kind krijgen en opvoeden daar niet echt bij helpen.
TO, veel sterkte de komende tijd, met welke beslissing je ook neemt!
Ach welnee. Ik heb een zwaar depressieve zwangerschap gehad met de break up from hell met de vader van mijn kind, tijdens mijn zwangerschap gebeurde er van alles met mijn moeder wat heel heftig was, vervolgens viel mijn moeder van de een op de andere seconde dood neer, ben ik een jaar volledig de weg kwijtgeweest, ook nog eens zo arm als een kerkrat en guess what, we leven nog steeds, zijn over het algemeen zeer gelukkig, kind wordt bijna 7, doet het goed op school, is gezond, zit lekker in zijn vel en datzelfde geldt meestal voor mij.
Natuurlijk, als ik had kunnen kiezen had ik leukere jaren gekozen, maar wat ik maar zeggen wil: het is ook maar net hoe je erin staat. Als je vantevoren al denkt dat je heel wat in huis moet hebben en dat het een soort heftige beproeving is allemaal, ja, dan vind je het ook zwaar. Dat kind is allemaal zo moeilijk niet hoor, en ik ben het levende bewijs dat je ook helemaal niet zelf per se goed in je vel hoeft te zitten om toch gewoon een goede moeder te zijn. En de meeste dingen komen ook gewoon vanzelf ooit goed, nou, en dan duurt het wat langer dan je zelf zou willen, daar kom je ook wel weer overheen.
eens met Noodles.
Een kindje lijkt allemaal mooi, romantisch en roze wolkerig, maar dat is het gewoon niet. Ik heb mijn kraamweken en de babytijd daarna als best zwaar ervaren. Ook de peuterjaren waren niet mals. Pas nu mijn kinderen ruim in de basisschoolleeftijd zitten heb ik het idee dat ik weer aan mezelf toekom (en dan wil ik nog niet eens denken aan de puberteit die nog moet komen).
Wat ik ermee wil zeggen is dat je heel wat in huis moet hebben om die jaren een beetje lekker door te komen en als TO zo met zichzelf in de knoop zit gaat een kind krijgen en opvoeden daar niet echt bij helpen.
TO, veel sterkte de komende tijd, met welke beslissing je ook neemt!
Ach welnee. Ik heb een zwaar depressieve zwangerschap gehad met de break up from hell met de vader van mijn kind, tijdens mijn zwangerschap gebeurde er van alles met mijn moeder wat heel heftig was, vervolgens viel mijn moeder van de een op de andere seconde dood neer, ben ik een jaar volledig de weg kwijtgeweest, ook nog eens zo arm als een kerkrat en guess what, we leven nog steeds, zijn over het algemeen zeer gelukkig, kind wordt bijna 7, doet het goed op school, is gezond, zit lekker in zijn vel en datzelfde geldt meestal voor mij.
Natuurlijk, als ik had kunnen kiezen had ik leukere jaren gekozen, maar wat ik maar zeggen wil: het is ook maar net hoe je erin staat. Als je vantevoren al denkt dat je heel wat in huis moet hebben en dat het een soort heftige beproeving is allemaal, ja, dan vind je het ook zwaar. Dat kind is allemaal zo moeilijk niet hoor, en ik ben het levende bewijs dat je ook helemaal niet zelf per se goed in je vel hoeft te zitten om toch gewoon een goede moeder te zijn. En de meeste dingen komen ook gewoon vanzelf ooit goed, nou, en dan duurt het wat langer dan je zelf zou willen, daar kom je ook wel weer overheen.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 19 februari 2011 om 16:10
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:06:
Fashion, omdat ik daar simpelweg de middelen niet voor heb. Heb 3 euro op mijn spaarrekening, nog een stukje studieschuld, heb nederlands recht gestudeerd dus ik kan daar precies niks mee in het buitenland. Als ik de loterij win ben ik weg, maar zonder geld en perspectief is het gewoon geen optie.
Lieverd! Je zou toch ook in NL een nieuw leven met je kleintje kunnen beginnen?
Okee je hebt mss geen geld, dat had ik ook niet toen ik zwanger raakte, ik heb 9 maanden ang elke extra cent gespaard en had aan het einde zo'n 1500 Euro gespaard.
Je krijgt als alleenstaande een kindgebonden budjet (rond 80 p/m), je krijgt kinderbijslag en een tegemoetkoming voor de kinderopvang. Het is lang niet genoeg, maar het helpt wel wat.
Ik val in herhaling: maar ik snap het heel goed dat je voor abortus kiest, maar het hoeft niet, je redt het heus wel met je kleintje, zwaar zal het zijn, maar het kán wel...
Fashion, omdat ik daar simpelweg de middelen niet voor heb. Heb 3 euro op mijn spaarrekening, nog een stukje studieschuld, heb nederlands recht gestudeerd dus ik kan daar precies niks mee in het buitenland. Als ik de loterij win ben ik weg, maar zonder geld en perspectief is het gewoon geen optie.
Lieverd! Je zou toch ook in NL een nieuw leven met je kleintje kunnen beginnen?
Okee je hebt mss geen geld, dat had ik ook niet toen ik zwanger raakte, ik heb 9 maanden ang elke extra cent gespaard en had aan het einde zo'n 1500 Euro gespaard.
Je krijgt als alleenstaande een kindgebonden budjet (rond 80 p/m), je krijgt kinderbijslag en een tegemoetkoming voor de kinderopvang. Het is lang niet genoeg, maar het helpt wel wat.
Ik val in herhaling: maar ik snap het heel goed dat je voor abortus kiest, maar het hoeft niet, je redt het heus wel met je kleintje, zwaar zal het zijn, maar het kán wel...
zaterdag 19 februari 2011 om 16:11
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:08:
Ik own het ook rozenstruikje. Maar andermans mening is op dit moment gewoon heel waardevol omdat ik in de war ben. Ik besef me terdege dat dit mijn battle is en ik de keus moet maken.
Die herken ik
Het siert je dat je wel feedback wil. Dat zegt een hoop over jou.
Wat zou je het allerliefste willen doen met deze zwangerschap als je alle hindernissen buiten beschouwing zou laten?
Ik own het ook rozenstruikje. Maar andermans mening is op dit moment gewoon heel waardevol omdat ik in de war ben. Ik besef me terdege dat dit mijn battle is en ik de keus moet maken.
Die herken ik
Het siert je dat je wel feedback wil. Dat zegt een hoop over jou.
Wat zou je het allerliefste willen doen met deze zwangerschap als je alle hindernissen buiten beschouwing zou laten?
zaterdag 19 februari 2011 om 16:11
thanx noodles, ik zeg dat ook niet om medelijden te wekken oid, wil alleen aangeven dat ik geen onverschillig rotwijf ben en dat een oordeel soms gewoon onterecht is. Want je weet nooit de achtergrond van een ander. Wil niet zeggen dat ik dit niet fout heb aangepakt, absoluut wel. Ben alleen niet de flierefluiter die sommigen van mij maakten.
zaterdag 19 februari 2011 om 16:15
quote:fashionvictim schreef op 19 februari 2011 @ 16:09:
[...]
Ach welnee. Ik heb een zwaar depressieve zwangerschap gehad met de break up from hell met de vader van mijn kind, tijdens mijn zwangerschap gebeurde er van alles met mijn moeder wat heel heftig was, vervolgens viel mijn moeder van de een op de andere seconde dood neer, ben ik een jaar volledig de weg kwijtgeweest, ook nog eens zo arm als een kerkrat en guess what, we leven nog steeds, zijn over het algemeen zeer gelukkig, kind wordt bijna 7, doet het goed op school, is gezond, zit lekker in zijn vel en datzelfde geldt meestal voor mij.
Zo, respect voor jou FV!
Ik heb ook erg last van depressieve gevoelens gehad tijdens mijn zwangerschap, was ook ongepland en vriend stond er in eerste instantie niet achter. De hormonen maakten alles in mijn hoofd 10 keer erger, ik heb me echt regelmatig zorgen gemaakt of het wel goed was voor de baby dat ik me zo voelde. Of het allemaal wel goed zou komen, etc..
Ik heb nu een prachtig gezond, vrolijk mannetje van 3 maanden. Vriend is stapelverliefd op hem en ook op mij, het is een moeilijke zwangerschap geweest, maar o wat een geluk krijg ik er nu voor terug.
Natuurlijk, als ik had kunnen kiezen had ik leukere jaren gekozen, maar wat ik maar zeggen wil: het is ook maar net hoe je erin staat. Als je vantevoren al denkt dat je heel wat in huis moet hebben en dat het een soort heftige beproeving is allemaal, ja, dan vind je het ook zwaar. Dat kind is allemaal zo moeilijk niet hoor, en ik ben het levende bewijs dat je ook helemaal niet zelf per se goed in je vel hoeft te zitten om toch gewoon een goede moeder te zijn. En de meeste dingen komen ook gewoon vanzelf ooit goed, nou, en dan duurt het wat langer dan je zelf zou willen, daar kom je ook wel weer overheen.
Helemaal eens!!
[...]
Ach welnee. Ik heb een zwaar depressieve zwangerschap gehad met de break up from hell met de vader van mijn kind, tijdens mijn zwangerschap gebeurde er van alles met mijn moeder wat heel heftig was, vervolgens viel mijn moeder van de een op de andere seconde dood neer, ben ik een jaar volledig de weg kwijtgeweest, ook nog eens zo arm als een kerkrat en guess what, we leven nog steeds, zijn over het algemeen zeer gelukkig, kind wordt bijna 7, doet het goed op school, is gezond, zit lekker in zijn vel en datzelfde geldt meestal voor mij.
Zo, respect voor jou FV!
Ik heb ook erg last van depressieve gevoelens gehad tijdens mijn zwangerschap, was ook ongepland en vriend stond er in eerste instantie niet achter. De hormonen maakten alles in mijn hoofd 10 keer erger, ik heb me echt regelmatig zorgen gemaakt of het wel goed was voor de baby dat ik me zo voelde. Of het allemaal wel goed zou komen, etc..
Ik heb nu een prachtig gezond, vrolijk mannetje van 3 maanden. Vriend is stapelverliefd op hem en ook op mij, het is een moeilijke zwangerschap geweest, maar o wat een geluk krijg ik er nu voor terug.
Natuurlijk, als ik had kunnen kiezen had ik leukere jaren gekozen, maar wat ik maar zeggen wil: het is ook maar net hoe je erin staat. Als je vantevoren al denkt dat je heel wat in huis moet hebben en dat het een soort heftige beproeving is allemaal, ja, dan vind je het ook zwaar. Dat kind is allemaal zo moeilijk niet hoor, en ik ben het levende bewijs dat je ook helemaal niet zelf per se goed in je vel hoeft te zitten om toch gewoon een goede moeder te zijn. En de meeste dingen komen ook gewoon vanzelf ooit goed, nou, en dan duurt het wat langer dan je zelf zou willen, daar kom je ook wel weer overheen.
Helemaal eens!!
zaterdag 19 februari 2011 om 16:15
Het liefst zou ik dan nu al mn spullen op marktplaats zetten, van het geld alles kopen voor mijn kindje, een kinderkamertje maken, namen verzinnen, dromen over lekker door het bos wandelen met de kinderwagen...
Maar dat is de realiteit niet. Want ik heb diepgewortelde issues die ik niet weg kan denken.
Maar dat is de realiteit niet. Want ik heb diepgewortelde issues die ik niet weg kan denken.
zaterdag 19 februari 2011 om 16:20
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:11:
thanx noodles, ik zeg dat ook niet om medelijden te wekken oid, wil alleen aangeven dat ik geen onverschillig rotwijf ben en dat een oordeel soms gewoon onterecht is. Want je weet nooit de achtergrond van een ander. Wil niet zeggen dat ik dit niet fout heb aangepakt, absoluut wel. Ben alleen niet de flierefluiter die sommigen van mij maakten.
Zo zie je maar weer, je weet nooit wat er allemaal speelt in het leven van iemand... Ik zeg altijd: het is zo makkelijk om een oordeel te vellen over iemand en het staat niemand.
Nou misschien was het ook niet handig (was bij mij ook niet trouwens, en dat heb ik ook met regelmaat aangehoord), maar het is nu zo, en er worden zo vaak vrouwen zwanger zonder dit gepland te hebben.
Goed dat je meningen vraagt, je zit momenteel in een enorme emotionele achtbaan, en het is goed om ervaringen van anderen mee te nemen in je beslissing. Maar het blijft natuurlijk jouw beslissing..
o en petje af dat je na alle ellende 10 jaar geleden wel een opleiding hebt afgerond en een goede baan hebt (althans ik neem even aan dat je baan een goeie is).
Zehgt wel even iets: misschien ben je wel sterker dan je zelf denkt!
thanx noodles, ik zeg dat ook niet om medelijden te wekken oid, wil alleen aangeven dat ik geen onverschillig rotwijf ben en dat een oordeel soms gewoon onterecht is. Want je weet nooit de achtergrond van een ander. Wil niet zeggen dat ik dit niet fout heb aangepakt, absoluut wel. Ben alleen niet de flierefluiter die sommigen van mij maakten.
Zo zie je maar weer, je weet nooit wat er allemaal speelt in het leven van iemand... Ik zeg altijd: het is zo makkelijk om een oordeel te vellen over iemand en het staat niemand.
Nou misschien was het ook niet handig (was bij mij ook niet trouwens, en dat heb ik ook met regelmaat aangehoord), maar het is nu zo, en er worden zo vaak vrouwen zwanger zonder dit gepland te hebben.
Goed dat je meningen vraagt, je zit momenteel in een enorme emotionele achtbaan, en het is goed om ervaringen van anderen mee te nemen in je beslissing. Maar het blijft natuurlijk jouw beslissing..
o en petje af dat je na alle ellende 10 jaar geleden wel een opleiding hebt afgerond en een goede baan hebt (althans ik neem even aan dat je baan een goeie is).
Zehgt wel even iets: misschien ben je wel sterker dan je zelf denkt!
zaterdag 19 februari 2011 om 16:20
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:06:
Fashion, omdat ik daar simpelweg de middelen niet voor heb. Heb 3 euro op mijn spaarrekening, nog een stukje studieschuld, heb nederlands recht gestudeerd dus ik kan daar precies niks mee in het buitenland. Als ik de loterij win ben ik weg, maar zonder geld en perspectief is het gewoon geen optie.
Maar lieve meid, als je het hier toch zo ellendig hebt, en ook niks te verliezen hebt zo te lezen, waarom ga je dan niet gewoon? Ik snap die calvinistische houding nooit zo goed, tuurlijk, het is allemaal makkelijker als je een berg geld hebt, en natuurlijk gaan er allerlei mensen roepen dat het een vlucht is, maar so what? Dan is het een vlucht, who cares? Als je daar gelukkiger van wordt, waarom niet?
Ik wil je niet aanpraten om de boel de boel te laten, echt niet, maar je schrijft net zelf dat je dat het liefst zou willen. En je bent vrij om te doen en te laten wat je wil.
Je lijkt zo vast te zitten in je eigen beperkingen, ipv mogelijkheden. Als je echt weg wil dan boek je een ticket en een hostel, gaat ter plekke op zoek naar een baan en dan zie je wel weer verder.
Probeer dingen stap voor stap te bekijken, elke beslissing die je maakt is slechts 1 stapje op een weg. Alle andere stappen daarna zijn weer het gevolg van andere beslissingen.
Fashion, omdat ik daar simpelweg de middelen niet voor heb. Heb 3 euro op mijn spaarrekening, nog een stukje studieschuld, heb nederlands recht gestudeerd dus ik kan daar precies niks mee in het buitenland. Als ik de loterij win ben ik weg, maar zonder geld en perspectief is het gewoon geen optie.
Maar lieve meid, als je het hier toch zo ellendig hebt, en ook niks te verliezen hebt zo te lezen, waarom ga je dan niet gewoon? Ik snap die calvinistische houding nooit zo goed, tuurlijk, het is allemaal makkelijker als je een berg geld hebt, en natuurlijk gaan er allerlei mensen roepen dat het een vlucht is, maar so what? Dan is het een vlucht, who cares? Als je daar gelukkiger van wordt, waarom niet?
Ik wil je niet aanpraten om de boel de boel te laten, echt niet, maar je schrijft net zelf dat je dat het liefst zou willen. En je bent vrij om te doen en te laten wat je wil.
Je lijkt zo vast te zitten in je eigen beperkingen, ipv mogelijkheden. Als je echt weg wil dan boek je een ticket en een hostel, gaat ter plekke op zoek naar een baan en dan zie je wel weer verder.
Probeer dingen stap voor stap te bekijken, elke beslissing die je maakt is slechts 1 stapje op een weg. Alle andere stappen daarna zijn weer het gevolg van andere beslissingen.
Am Yisrael Chai!
zaterdag 19 februari 2011 om 16:24
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 16:17:
de twijfel slaat nou wel ineens heel hard toe eigenlijk.
Beter nu dan achteraf toch!?
Die twijfel is misschien wel goed, waarschijnlijk neem je dezelfde beslissing, maar dan heb je er in ieder geval heel goed over nagedacht..
En wat spullen betreft: Ik heb bergen kleertjes gekocht op koninginnedag (net zo leuk hoor 2e hands, even wassen met je eigen wasmiddel en het is al helemaal van jou)
Wij hebben de babykamer nieuw gekocht, maar dat hoeft helemaal niet, je kunt alles voor een habbekrats op MP kopen, misschien een likje verf erover en klaar.
Van mij collega heb ik een 2e hands (nou mss wel 3e hands) kinderwagen gekocht voor 50 euro, een heel fijn ding is het (ziet er niet uit maar werkt prima). Maxicosi met alle extra's voor 25, noem maar op. Babybadje gekregen van en collega, en zo kan ik wel even doorgaan....
de twijfel slaat nou wel ineens heel hard toe eigenlijk.
Beter nu dan achteraf toch!?
Die twijfel is misschien wel goed, waarschijnlijk neem je dezelfde beslissing, maar dan heb je er in ieder geval heel goed over nagedacht..
En wat spullen betreft: Ik heb bergen kleertjes gekocht op koninginnedag (net zo leuk hoor 2e hands, even wassen met je eigen wasmiddel en het is al helemaal van jou)
Wij hebben de babykamer nieuw gekocht, maar dat hoeft helemaal niet, je kunt alles voor een habbekrats op MP kopen, misschien een likje verf erover en klaar.
Van mij collega heb ik een 2e hands (nou mss wel 3e hands) kinderwagen gekocht voor 50 euro, een heel fijn ding is het (ziet er niet uit maar werkt prima). Maxicosi met alle extra's voor 25, noem maar op. Babybadje gekregen van en collega, en zo kan ik wel even doorgaan....
zaterdag 19 februari 2011 om 16:24
quote:fashionvictim schreef op 19 februari 2011 @ 16:09:
[...]
Ach welnee. Ik heb een zwaar depressieve zwangerschap gehad met de break up from hell met de vader van mijn kind, tijdens mijn zwangerschap gebeurde er van alles met mijn moeder wat heel heftig was, vervolgens viel mijn moeder van de een op de andere seconde dood neer, ben ik een jaar volledig de weg kwijtgeweest, ook nog eens zo arm als een kerkrat en guess what, we leven nog steeds, zijn over het algemeen zeer gelukkig, kind wordt bijna 7, doet het goed op school, is gezond, zit lekker in zijn vel en datzelfde geldt meestal voor mij.
Natuurlijk, als ik had kunnen kiezen had ik leukere jaren gekozen, maar wat ik maar zeggen wil: het is ook maar net hoe je erin staat. Als je vantevoren al denkt dat je heel wat in huis moet hebben en dat het een soort heftige beproeving is allemaal, ja, dan vind je het ook zwaar. Dat kind is allemaal zo moeilijk niet hoor, en ik ben het levende bewijs dat je ook helemaal niet zelf per se goed in je vel hoeft te zitten om toch gewoon een goede moeder te zijn. En de meeste dingen komen ook gewoon vanzelf ooit goed, nou, en dan duurt het wat langer dan je zelf zou willen, daar kom je ook wel weer overheen.
dat is fijn, maar ik vertel gewoon hoe IK het beleef. Bovendien wist jij van te voren niet dat je uiteindelijk alleenstaand ging worden en al die andere nare dingen mee zou maken. (hoewel ik je een keer heb horen beweren dat je bewust als single voor een baby bent gegaan...)
Als je van te voren weet dat je psychisch niet lekker zit, denk je wel drie keer na.
[...]
Ach welnee. Ik heb een zwaar depressieve zwangerschap gehad met de break up from hell met de vader van mijn kind, tijdens mijn zwangerschap gebeurde er van alles met mijn moeder wat heel heftig was, vervolgens viel mijn moeder van de een op de andere seconde dood neer, ben ik een jaar volledig de weg kwijtgeweest, ook nog eens zo arm als een kerkrat en guess what, we leven nog steeds, zijn over het algemeen zeer gelukkig, kind wordt bijna 7, doet het goed op school, is gezond, zit lekker in zijn vel en datzelfde geldt meestal voor mij.
Natuurlijk, als ik had kunnen kiezen had ik leukere jaren gekozen, maar wat ik maar zeggen wil: het is ook maar net hoe je erin staat. Als je vantevoren al denkt dat je heel wat in huis moet hebben en dat het een soort heftige beproeving is allemaal, ja, dan vind je het ook zwaar. Dat kind is allemaal zo moeilijk niet hoor, en ik ben het levende bewijs dat je ook helemaal niet zelf per se goed in je vel hoeft te zitten om toch gewoon een goede moeder te zijn. En de meeste dingen komen ook gewoon vanzelf ooit goed, nou, en dan duurt het wat langer dan je zelf zou willen, daar kom je ook wel weer overheen.
dat is fijn, maar ik vertel gewoon hoe IK het beleef. Bovendien wist jij van te voren niet dat je uiteindelijk alleenstaand ging worden en al die andere nare dingen mee zou maken. (hoewel ik je een keer heb horen beweren dat je bewust als single voor een baby bent gegaan...)
Als je van te voren weet dat je psychisch niet lekker zit, denk je wel drie keer na.