ik ben zwanger...

14-02-2011 22:17 123 berichten
Alle reacties Link kopieren
ik voelde me zo gek de laatste tijd. Gewoon raar. Ben altijd aan de pil geweest en hem ook alle jaren wel eens vergeten. 1 x in de maand gemiddeld, behalve de laatste 2 maanden.



Mijn relatie is gewoon sinds gister uit. Dat komt ook niet meer goed. Wat een valentijnsdag...ik weet niet wat ik moet doen! Ben 28, wil graag carriere maken en nog zoveel doen...



Als ik voor mijn kindje ga dan sta ik er alleen voor. Geen partner bedoel ik dan, wel omgeving die me zal steunen.



Heb 1 x een abortus ondergaan toen ik 18 was. Toen was alles direct helder: ik heb niets te bieden. Was er 100% zeker van maar heb destijds gezworen dat ik nooit meer een abortus zou doen.



Maar ik weet niet hoe ik het moet doen allemaal. Ben nog niet zo lang afgestudeerd, heb pas 3 maanden een vaste baan, jaarcontract. Al die praktische dingen maken het allemaal zo moeilijk gewoon.



Ik wil gewoon ever mijn hart luchten. snap ook wel dat dit mijn keuze is en dat niemand mij tips kan geven. Dit moet ik echt zelf uitvogelen.



happy valentine...
Alle reacties Link kopieren
laat me raden toffi, een ungefundeerd hard oordeel? Niet alles is altijd zwart wit he. Ja ik ben stom geweest door niet altijd even voorzichtig te zijn met de pil, maar als het 10 jaar goed gaat dan ga je er op een gegeven moment van uit dat t niet uitmaakt als je er een keer 2 tegelijk neemt. My bad, maar dat neemt niet weg dat ik nou een abortus moet ondergaan.



Abortus is een hel.
Alle reacties Link kopieren
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 15:10:

laat me raden toffi, een ungefundeerd hard oordeel? Niet alles is altijd zwart wit he. Ja ik ben stom geweest door niet altijd even voorzichtig te zijn met de pil, maar als het 10 jaar goed gaat dan ga je er op een gegeven moment van uit dat t niet uitmaakt als je er een keer 2 tegelijk neemt. My bad, maar dat neemt niet weg dat ik nou een abortus moet ondergaan.



Abortus is een hel.Niks moet hoor, als je er zo over denkt kan je het natuurlijk ook gewoon niet doen. Ik bedoel, je zegt het alsof het je overkomt allemaal, maar je kiest zelf voor die abortus. Je kan ook gewoon een kind krijgen.
Am Yisrael Chai!
Alle reacties Link kopieren
Nee ik kan niet 'gewoon' een kind krijgen want ik heb niets te bieden. Ik had zo graag ook gewoon een partner gehad, een basis en het blijde nieuws verteld, samen de zwangerschap doorlopen en dan een prachtkindje gekregen. Maar dat heb ik niet.
Alle reacties Link kopieren
Je leven zonder kind klinkt niet erg gelukkig. Wie weet hoeveel geluk en liefde deze baby je kan brengen. Er zijn meer alleenstaande vaders en moeders en die kunnen het ook. En nee, dat zal niet makkelijk zijn maar als je echt geen baby wilde, zou je naar mijn iedee iets voorzichter zijn omgesprongen met de pil.



Veel sterkte de komende tijd!
Alle reacties Link kopieren
Ja ik wil heel graag een baby, maar dan wel in een completer plaatje dan ik nu heb. Ik wil dat delen, er samen voor staan, er samen van genieten. Financieel red ik het ook gewoon niet. De tijd is gewoon niet nu. Ik ben ook niet gelukkig, maar dat lijkt me juist een reden om vooral dan niet zo'n heftige keuze te maken. Ik heb nog zoveel aan mezelf te werken.



Dank je wel!
Alle reacties Link kopieren
Dus de zwangerschappen komen en gaan zoals het jou uitkomt en over een tijdje is het dan wel een keer welkom.



Dat het 10 jaar goed is gegaan is puur geluk geweest. Ik krijg er een misselijk gevoel bij. Sorry.
Alle reacties Link kopieren
Oh, mama wilde je niet. Want het kwam niet uit in het roze wolkjes plaatje. Volgende keer beter!



Het leven is geen roze wolk.
Lieve TO,



Wat een rotsituatie zeg! Enorm zwaar lijkt het me om deze beslissing te (hebben) moeten nemen.

Goed dat je naar de huisarts geweest bent, en voor zover ik kan lezen hier denk ik dat je de juiste beslissing hebt genomen.

Een zwangerschap kan behoorlijk pittig zijn en een baby is heel veel werk, zeker in je eentje lijk het me super zwaar.



Ik ga geen oordeel vellen over jou en hoe je met anticonceptie om bent gegaan, denk ook dat je daar erg wenig behoefte aan hebt.

Ik wil je heel veel sterkte wensen meid! Het lijkt me een moeilijke tijd, relatie net uit en nu dit. Je schrijft ook dat je iets enorm heftigs wilt gaan verwerken wat je lange tijd hebt weggestopt. Dit lijkt me heel goed, en bijna onmogelijk te combineren met een zwangerschap.



Wanneer heb je de curretage?

Gaat er iemand met je mee?

En toch wil ik ook vragen of je er helemaal achter staat? Zijn alle twijfels weg? Heb je nog even om erover na te denken?

Ik vraag dit absoluut niet omdat ik denk dat je het niet moet doen, maar omdat je schrijft dat abortus een hel is, en je moet er wel echt achter staan, het ijkt me al moeilijk genoeg namelijk..



@ Jill

Ik snap je frustratie! Het is ook zo wreed dat de een zomaar per ongeluk zwanger raakt (daar hoor ik zelf ook bij, man wat heb ik me schuldig gevoeld tegenover een goede vriendin die na heel lang proberen eindelijk zwanger raakte en toen een mk kreeg, ik heb er zó om moeten huilen) en de ander met veel pijn en moeite door de Medische molen moet, en dan nu dit. Meid, er zijn geen woorden voor

Heel veel sterkte!
Alle reacties Link kopieren
quote:rozenstruikje schreef op 19 februari 2011 @ 15:41:

Oh, mama wilde je niet. Want het kwam niet uit in het roze wolkjes plaatje. Volgende keer beter!



Het leven is geen roze wolk.



Het zegt alles al he. Jij hebt NIETS te bieden. Pas als er een partner bij komt kijken. Weet hij meteen dat hij er alleen voorstaat wat betreft ALLES moeten bieden.



Zo ongenuanceerd ligt het niet he? Nope.



Sorry voor mijn felle houding. Ik ben pro abortus, maar niet zo onverschillig.
Alle reacties Link kopieren
Bedankt voor je lieve reactie noodles! Ik heb inderdaad een vriendin die met me meegaat gelukkig...



Rozenstruik, je doet wel een hoop aannames op basis van die paar dingen die je nou weet he. Ik ben meer dan alleen dat achterlijke wijf die dr pil niet goed slikte en nou voor de 2e keer zwanger is en een abortus wil.
Alle reacties Link kopieren
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 15:35:

Ja ik wil heel graag een baby, maar dan wel in een completer plaatje dan ik nu heb. Ik wil dat delen, er samen voor staan, er samen van genieten. Financieel red ik het ook gewoon niet. De tijd is gewoon niet nu. Ik ben ook niet gelukkig, maar dat lijkt me juist een reden om vooral dan niet zo'n heftige keuze te maken. Ik heb nog zoveel aan mezelf te werken.



Dank je wel!



Het leven zal nooit het totaal perfecte plaatje zijn en wat is dat dan? Vader moeder en kind is natuurlijk wel het mooist maar dan alleen als vader en moeder elkaar ook leuk vinden en goed samen kunnen leven. Anders is het leven samen met kind ook een drama.

Als jij alleen voldoende liefde bezit voor dit kindje, dan zal hij/zij gelukkig zijn want hij/zij weet niet beter dan dat er geen vader is en jij zijn mama bent.
[quote]Marielle29 schreef op 19 februari 2011 @ 15:44:

[...]





Het leven zal nooit het totaal perfecte plaatje zijn en wat is dat dan? Vader moeder en kind is natuurlijk wel het mooist maar dan alleen als vader en moeder elkaar ook leuk vinden en goed samen kunnen leven. Anders is het leven samen met kind ook een drama.

Ik vind dat je hier gelijk in hebt Marielle! Bovendien kan ook een goede relatie op de klippen lopen als het kleintje er eenmaal is natuurlijk. Garanties zijn er niet in het leven.



Als jij alleen voldoende liefde bezit voor dit kindje, dan zal hij/zij gelukkig zijn want hij/zij weet niet beter dan dat er geen vader is en jij zijn mama bent.



Zo waar! En goed verwoord.[/quote]
Alle reacties Link kopieren
marielle, zoals een aantal al hadden gezien onder de loep zit ik gewoon in een hele moeilijke tijd ook nu. Ik heb niet eens genoeg liefde voor mezelf, wilde daar hard aan gaan werken en het verleden een plek geven. Dat speelt gewoon ontzettend mee. Ik ben niet stabiel, zit met mezelf in de knoop en dat kan ik een kindje toch ook niet aandoen. Dan zou ik vluchten.
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 15:43:

Bedankt voor je lieve reactie noodles! Ik heb inderdaad een vriendin die met me meegaat gelukkig...





Graag gedaan natuurlijk!



Wil je misschien ook antwoord geven op de vraag of je het 100% zeker weet? (hoeft natuurlijk niet als je niet wilt)

Ik vraag het alleen omdat je ook schrijft dat je graag een baby wilt (in een andere situatie) en odat ik meiden om me heen ontsettend eel verdriet heb zien ervaren na een abortus waar ze niet helemaal achter stonden, en dat gun je natuurlijk niemand.



heb je al een afspraak? en zo ja, wanneer?
Alle reacties Link kopieren
Ik heb er wel moeite mee hoor. Je krijgt natuurlijk weer de discussie: is het dan goed voor het kind om het te houden en bla bla.

Maar ik vind het echt te gek voor woorden dat je al een abortus gehad hebt en dan toch weer zo slordig met de pil om gaat. Zo moeilijk is het toch niet om dat ding elke dag in te nemen? Ik heb zo'n 10 jaar de pil geslikt en ben hem echt nooit vergeten. Gewoon, je komt uit bed, poetst je tanden en neemt je pil in. Hoe lastig kan het zijn. Wordt toch routine?

En zeker als je al een abortus gehad hebt (lijkt mij geen pretje in alle opzichten) dan ga je daar toch serieuzer over nadenken.

En dan nu weer beslissen om het weg te laten halen want het komt niet zo goed uit. Kan me daar best kwaad om maken. Zal er vast ook mee te maken hebben dat ik nu zelf zwanger ben en over enkele weken ons kindje verwacht, dat zo welkom is.

Er zijn situaties dat ik abortus kan begrijpen, maar in jouw situatie eigenlijk niet. Tuurlijk, er zijn wat praktische problemen wanneer je kindje geboren zou worden, maar tja, die vallen best op te lossen lijkt mij.. Dat je geen vriend hebt, tja, hoe vaak komt het voor dat een vent zijn vrouw verlaat terwijl ze zwanger is... of dat de relatie stuk gaat wanneer baby geboren is. Die garantie heb je nooit. En financieel? Je hebt een vast contract zei je?
Alle reacties Link kopieren
TO, jammer dat je alleen dingen benoemt die niet goed gaan of zijn in je leven. Ik ben ook moeder maar lang niet altijd stabiel, zit ook niet altijd lekker in mijn vel, vind het vaak zwaar en vermoeid en heb ook de nodige dingen meegemaakt.

Maar juist een kind zorgt ervoor dat je zelf niet meer het middelpunt van je leven bent en daarme verdwijnen en je zult niet alleen meer denken aan jezelf en aan je eigen tekortkomingen.



Ik wil je helemaal niets aanpraten en ben ook zeker niet anti-abortus maar ik vind het zo zonde dat je niet het mooie ziet dat hieruit kan voortkomen. Jij en kindje en heel veel liefde. En meer is er eigenlijk niet nodig.
wat wil je dan voorstellen Tulpje? Dat je als vrouw recht heb op 1 abortus in je leven? En als je dan toch een 2de wil dat een commisie van goedkeuring zich erover gaat buigen?
Alle reacties Link kopieren
Nee, het liefst zou ik gewoon mn spullen pakken, naar een ander land gaan, alles achter me laten en een nieuw bestaan opbouwen met mijn kindje. Maar dat is niet realistisch. Ook dat is weglopen. Ik denk vrij zeker te weten dat ik een kindje niet kan bieden wat ik zou moeten kunnen bieden. Natuurlijk kan ik het liefde geven, maar nogmaals: ik worstel al zo ontzettend met eigenliefde. Kan je genoeg van een kindje houden als je niet genoeg van jezelf houd? Dat lijkt mij gewoon heel erg moeilijk.



Ja ik heb donderdag een afspraak.
Misschien zit er wel logica in de pittige reacties op TO.

Ik snap dat mensen denken "hoe kun je nou zo slordig zijn en dan nu deze keuze, etc"..



Maar mensen, dat heeft toch helemaal geen zin! TO is al zwanger, relatie is net uit, het heeft toch geen zin om achteraf te zeggen wat ze wel/niet had moeten doen, daar wordt toch helemaal niets of niemand beter van?
quote:Starshine schreef op 19 februari 2011 @ 15:55:

wat wil je dan voorstellen Tulpje? Dat je als vrouw recht heb op 1 abortus in je leven? En als je dan toch een 2de wil dat een commisie van goedkeuring zich erover gaat buigen?







Eerst verschilde ik vaak van mening met jou starshine, maar de laatste tijd ben ik het zo met je eens steeds.

Beetje Offtopic mss maar moest het even melden
Alle reacties Link kopieren
Eens met Noodles! Natrappen heeft zo weinig zin..
Alle reacties Link kopieren
quote:AgoErgoSum schreef op 19 februari 2011 @ 15:20:

Nee ik kan niet 'gewoon' een kind krijgen want ik heb niets te bieden. Ik had zo graag ook gewoon een partner gehad, een basis en het blijde nieuws verteld, samen de zwangerschap doorlopen en dan een prachtkindje gekregen. Maar dat heb ik niet.Natuurlijk kan dat wel. Je WIL het niet, dat is wat anders. Maar je lijkt ook geen abortus te willen, dat was het enige waar ik op reageerde. Jij zei "ik moet het ondergaan" maar dat is natuurlijk niet zo. Je moet niks en je ondergaat het niet, je kiest ervoor. Own it, wat je ook beslist.
Am Yisrael Chai!
eens met Noodles.



Een kindje lijkt allemaal mooi, romantisch en roze wolkerig, maar dat is het gewoon niet. Ik heb mijn kraamweken en de babytijd daarna als best zwaar ervaren. Ook de peuterjaren waren niet mals. Pas nu mijn kinderen ruim in de basisschoolleeftijd zitten heb ik het idee dat ik weer aan mezelf toekom (en dan wil ik nog niet eens denken aan de puberteit die nog moet komen).

Wat ik ermee wil zeggen is dat je heel wat in huis moet hebben om die jaren een beetje lekker door te komen en als TO zo met zichzelf in de knoop zit gaat een kind krijgen en opvoeden daar niet echt bij helpen.



TO, veel sterkte de komende tijd, met welke beslissing je ook neemt!
Alle reacties Link kopieren
Mijn excuses voor mijn felle reactie. Het voelt voor mij onbegrijpelijk dat je voor eenzelfde situatie kan komen te staan als 10 jaar eerder, terwijl je 10 jaar ouder bent. Maar je hebt gelijk, ik ken je niet. Ik ken je situatie niet en je hebt alle recht te kiezen wat jij wil. Ik hoef het er niet mee eens te zijn, maar op zijn minst respect hebben voor jou.



Wat je zou kunnen doen is een spiraaltje in laten brengen op het moment van abortus. Dan ben je nog onder zeil en ben je meteen beschermt. Dat is een ideale combinatie. Je hoeft niet terug en je voelt er niks van. Dit moet je van te voren wel aangeven bij de abortus kliniek. Volgens mij wordt het dan ook nog vergoed door de verzekeraar.



Ik wens je heel veel sterkte en vooral wijsheid voor de toekomst.
Okee donderdag dus?!



Toch lees ik hier en daar in je posts dat je dit kindje misschien zou willen houden.

Ik wil toch wel even kwijt dat ik denk dat het dan ook helemaal goed zou komen hoor! Je hebt steun van je omgeving schrijf je.



Ik denk dat je zeker genoeg van je kindje kan houden ook al worstel je met eigenliefde, natuurlijk kun je dat!

Het maakt alleen een moeilijke situatie zeker niet makkelijker..

Het zou wel des te meer reden geven om aan jezelf te werken, maar dat ben je toch al van plan..



Ik heb wel het gevoel dat je het beste wilt doen en hiervoor kiest omdat je denkt je kindje anders niet genoeg te kunnen bieden. Een nobele gedachte natuurlijk. Maar nogmaals: doe dit alstjeblieft alleen als je erachter staat.

Neem desnoods meer tijd om een definitieve beslissing te maken.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven