Jong moeder
zondag 16 augustus 2009 om 10:22
Hallo,
Ik ben 21 jaar oud en heb een vriend van 30 jaar oud.
De laatste tijd heb ik echt 'baby'kriebels, overal waar ik ze zie, als ik ze vastheb, als ik aan 't winkelen ben etc.
We hebben 't al eens eerder over kinderen gehad, mijn vriend en ik.
En op 't moment dus wel heel erg..
We wonen samen in een mooi huisje (zeven maanden), onze relatie gaat goed (anderhalfjaar), we werken allebei en komen niets te kort.
Hij zei een hele tijd niets over kinderen, of liet in ieder geval niets merken over wat hij nou wilde ja of nee.. (Achteraf blijkt expres..)
Misschien heeft 't ook wel met mijn werk te maken! Aangezien ik heel de dag door onder de kleine kinderen etc. ben!
Maargoed, nu is het dus zo geweest.. dat hij via een kluisje (Is een boek, waar een kluisje in zit..) bekend heeft gemaakt dat hij het ook echt wil!
Dat heeft hij mijn voor mijn verjaardag gegeven, toen ik alleen was...
Voor mij was 't een mooi en grappig gebaar, dat hij het zo wilde laten merken!
Ik ben nu alleen benieuwd naar jullie reacties...
Wanneer ben je te jong? Hoe denken jullie over jong moeder worden, en ons leeftijdsverschil..
Ik ben 21 jaar oud en heb een vriend van 30 jaar oud.
De laatste tijd heb ik echt 'baby'kriebels, overal waar ik ze zie, als ik ze vastheb, als ik aan 't winkelen ben etc.
We hebben 't al eens eerder over kinderen gehad, mijn vriend en ik.
En op 't moment dus wel heel erg..
We wonen samen in een mooi huisje (zeven maanden), onze relatie gaat goed (anderhalfjaar), we werken allebei en komen niets te kort.
Hij zei een hele tijd niets over kinderen, of liet in ieder geval niets merken over wat hij nou wilde ja of nee.. (Achteraf blijkt expres..)
Misschien heeft 't ook wel met mijn werk te maken! Aangezien ik heel de dag door onder de kleine kinderen etc. ben!
Maargoed, nu is het dus zo geweest.. dat hij via een kluisje (Is een boek, waar een kluisje in zit..) bekend heeft gemaakt dat hij het ook echt wil!
Dat heeft hij mijn voor mijn verjaardag gegeven, toen ik alleen was...
Voor mij was 't een mooi en grappig gebaar, dat hij het zo wilde laten merken!
Ik ben nu alleen benieuwd naar jullie reacties...
Wanneer ben je te jong? Hoe denken jullie over jong moeder worden, en ons leeftijdsverschil..
zondag 16 augustus 2009 om 11:17
quote:[message=3730994,noline]Joy4britt schreef op 16 augustus 2009 @ 10:59[/mess Mijn vader had toen 1850 gulden salaris en daar deden ze het van. Mijn broer heeft een collega die ¤1500,- netto verdient, hij heeft 5 kinderen en is alleen verdiener. Het kan dus allemaal wel, het is maar waar je voor kiest...In die tijd was alles 3 keer zo goedkoop als nu. Je verwoonde 25% van je inkomen, nu 60%.
zondag 16 augustus 2009 om 11:24
zondag 16 augustus 2009 om 11:30
zondag 16 augustus 2009 om 11:33
Dorinde, dankje.
Ik vind 't zelf gewoon een hele lastige situatie!
Niemand kent ons, onze relatie..
Maargoed, het blijft een feit dat ik nog maar 21 ben! Dus ik kan jullie reacties wel snappen..
We wonen samen in een mooi huisje, onze relatie gaat goed, we werken allebei en komen niets te kort.
Ik heb 't nu al een hele tijd over kinderen! Terwijl hij er niet zoveel over zei.. (Achteraf blijkt expres..)
Misschien heeft 't ook wel met mijn werk te maken! Aangezien ik heel de dag door onder de kleine kinderen etc. ben!
Maargoed, nu is het dus zo geweest.. dat hij via dat kluisje (Is een boek, waar een kluisje in zit..) bekend wil maken dat hij het ook echt wil!
Dus ik snap jullie reacties, belachelijk etc.! Zou ik ook denken als ik het zo zou lezen..
Maar echt, voor mij was 't een mooi en grappig gebaar, dat hij het zou wilde laten merken!
Ik vind 't zelf gewoon een hele lastige situatie!
Niemand kent ons, onze relatie..
Maargoed, het blijft een feit dat ik nog maar 21 ben! Dus ik kan jullie reacties wel snappen..
We wonen samen in een mooi huisje, onze relatie gaat goed, we werken allebei en komen niets te kort.
Ik heb 't nu al een hele tijd over kinderen! Terwijl hij er niet zoveel over zei.. (Achteraf blijkt expres..)
Misschien heeft 't ook wel met mijn werk te maken! Aangezien ik heel de dag door onder de kleine kinderen etc. ben!
Maargoed, nu is het dus zo geweest.. dat hij via dat kluisje (Is een boek, waar een kluisje in zit..) bekend wil maken dat hij het ook echt wil!
Dus ik snap jullie reacties, belachelijk etc.! Zou ik ook denken als ik het zo zou lezen..
Maar echt, voor mij was 't een mooi en grappig gebaar, dat hij het zou wilde laten merken!
zondag 16 augustus 2009 om 12:04
Me 21 waarom schrijf je niet een nieuwe OP waarin je meer informatie geeft zoals je in je 2e stukje schrijft.
Ik vind 21 ook nog erg jong en 1,5 jaar samen erg kort. En dan die combinatie helemaal. Maar het is lastig als je nu al die hormonen hebt. Ik weet nu hoe het voelt, al kreeg ik ze pas op mijn 29e. Daardoor heb ik lekker kunnen studeren en mijn leven rustig op kunnen bouwen. En ken ik mijn vriend door en door, tenminste dat denk ik.
Ik vind 21 ook nog erg jong en 1,5 jaar samen erg kort. En dan die combinatie helemaal. Maar het is lastig als je nu al die hormonen hebt. Ik weet nu hoe het voelt, al kreeg ik ze pas op mijn 29e. Daardoor heb ik lekker kunnen studeren en mijn leven rustig op kunnen bouwen. En ken ik mijn vriend door en door, tenminste dat denk ik.
zondag 16 augustus 2009 om 12:52
Hoi, Me -21
Ik dacht lees deze topic eens even.
Allereerst is 21 nog erg jong.
Maar hoe hier meiden reageren dat vindt ik triest,er legt hier een meisje van 21 jaar iets voor ,en als een stelletje pubers wordt er gereageert,getuigd echt van volwassenheid!
Niemand kan voor jou bepalen wat een juiste leeftijd is,er zijn zat vrouwen die met 30 jaar helemaal niet aan een kind toe zijn en de verantwoordelijkheid niet kunnen dragen,terwijl er vrouwen met 21 jaar zijn die dat wel kunnen.
Tegenwoordig zegt mij de lengte van een relatie mij niet meer zo erg veel,je kan anderhalf jaar bij elkaar zijn en het gaat en voelt goed,maar je kan 10 jaar bij elkaar zijn en het kindje komt en het gaat fout,wat is wijsheid?
1 goede raad ga nooit bij andere mensen ten rade ,dat getuigd van onvolwassenheid,niemand kan jou vertellen wat goed voor jullie is ,niemand kan achter jullie deur kijken.
Ga er samen eens rustig over praten,en kijk dan of het op dit moment wel zo een ideaal beeld is voor jullie ,een kindje is leuk,maar idealiseer het niet.
succes en wijsheid!
groetjes esmee
Ik dacht lees deze topic eens even.
Allereerst is 21 nog erg jong.
Maar hoe hier meiden reageren dat vindt ik triest,er legt hier een meisje van 21 jaar iets voor ,en als een stelletje pubers wordt er gereageert,getuigd echt van volwassenheid!
Niemand kan voor jou bepalen wat een juiste leeftijd is,er zijn zat vrouwen die met 30 jaar helemaal niet aan een kind toe zijn en de verantwoordelijkheid niet kunnen dragen,terwijl er vrouwen met 21 jaar zijn die dat wel kunnen.
Tegenwoordig zegt mij de lengte van een relatie mij niet meer zo erg veel,je kan anderhalf jaar bij elkaar zijn en het gaat en voelt goed,maar je kan 10 jaar bij elkaar zijn en het kindje komt en het gaat fout,wat is wijsheid?
1 goede raad ga nooit bij andere mensen ten rade ,dat getuigd van onvolwassenheid,niemand kan jou vertellen wat goed voor jullie is ,niemand kan achter jullie deur kijken.
Ga er samen eens rustig over praten,en kijk dan of het op dit moment wel zo een ideaal beeld is voor jullie ,een kindje is leuk,maar idealiseer het niet.
succes en wijsheid!
groetjes esmee
zondag 16 augustus 2009 om 13:01
Goed dat je verhaal er weer staat maar dan uitgebreider.
Jouw vriend heeft middels zijn kado laten weten dat hij ( nu) graag kinderen wil. Maar ik begrijp, omdat hij het er nooit eerder over gehad had, dat jullie er nog niet veel over gepraat hebben. Ik denk dat dat toch echt stap 1 is. Delen jullie dezelfde mening over opvoeden, opvang etc. Kunnen jullie het aan als het niet zo loopt zoals het moet?
Bij mij heeft het tussen het eerste praten en bevestigen dat je het beide wilt nog zeker 1,5 jaar geduurd voordat we stopte met anticonceptie.
Jouw vriend heeft middels zijn kado laten weten dat hij ( nu) graag kinderen wil. Maar ik begrijp, omdat hij het er nooit eerder over gehad had, dat jullie er nog niet veel over gepraat hebben. Ik denk dat dat toch echt stap 1 is. Delen jullie dezelfde mening over opvoeden, opvang etc. Kunnen jullie het aan als het niet zo loopt zoals het moet?
Bij mij heeft het tussen het eerste praten en bevestigen dat je het beide wilt nog zeker 1,5 jaar geduurd voordat we stopte met anticonceptie.
zondag 16 augustus 2009 om 13:13
Phoehee,
Daar hebben we zeker wel over gehad!
Over opvang, hoe wij het dan willen gaan doen met werken, hoe we denken over opvoeden, kindernamen, hoe we het onze ouders (leuk) vertellen etc.
Het was alleen zo dat hij juist de laatste paar dagen/week voor mijn verjaardag ineens zo ging doen van, tja.. we zien wel blabla, we wachten wel even af etc.
Dus vandaar dat ik het toen even zelf allemaal niet meer snapte! Omdat we 't er toch wel al heel serieus over gehad hadden!
Dit bleek dus later om mijn verjaardagscadeau te zijn! Hij wilde me extra verrassen!
Daar hebben we zeker wel over gehad!
Over opvang, hoe wij het dan willen gaan doen met werken, hoe we denken over opvoeden, kindernamen, hoe we het onze ouders (leuk) vertellen etc.
Het was alleen zo dat hij juist de laatste paar dagen/week voor mijn verjaardag ineens zo ging doen van, tja.. we zien wel blabla, we wachten wel even af etc.
Dus vandaar dat ik het toen even zelf allemaal niet meer snapte! Omdat we 't er toch wel al heel serieus over gehad hadden!
Dit bleek dus later om mijn verjaardagscadeau te zijn! Hij wilde me extra verrassen!
zondag 16 augustus 2009 om 14:22
Toch wil ik de personen die op de eerste 4 pagina's hebben gereageerd, even feliciteren met hun ruimdenkendheid. Of beter, het gebrek daaraan.
Het valt me namelijk echt op dat, zo gauw het onderwerp kinderen naar voren komt, meteen alle kippen beginnen te kakelen en ze maar wát moeite hebben om de TO in haar waarde te laten. Kan me wel voorstellen dat die openingspost weg was.
De Viva-lady's kennende zal ik nu ongetwijfeld alle shit over me heenkrijgen, maar echt... Kijk eens naar jezelf voordat je een ander veroordeelt.
Het valt me namelijk echt op dat, zo gauw het onderwerp kinderen naar voren komt, meteen alle kippen beginnen te kakelen en ze maar wát moeite hebben om de TO in haar waarde te laten. Kan me wel voorstellen dat die openingspost weg was.
De Viva-lady's kennende zal ik nu ongetwijfeld alle shit over me heenkrijgen, maar echt... Kijk eens naar jezelf voordat je een ander veroordeelt.
zondag 16 augustus 2009 om 15:31
to, sorry voor de spelfouten het moet ff op de mobiel. Ik zat in hetzelfde parket als, 21 vriend 30. Wy zyn toen wel gegaan voor een kindje en het is een grote schat. Maar oh oh oh wat heb ik een spijt van de timing. Als ik het over kon doen en hetzelfde kind zou krijgen had ik er lekker mee gewacht. Het paste eigenlijk helemaal niet in hoe ik myn leven toen voor me zag en ik was er totaal niet klaar voor. En ik had het goed voor elkaar hoor, afgestudeerd, beiden een goede baan. Maar wat ik echt wilde doen ging niet meer. Vraag je goed af of dit past in hoe jy je leven de komende paar jaar voor je ziet! Los van wat je vriend wil. Succes met beslissen!
zondag 16 augustus 2009 om 16:49
Ik vind de tegenwind die je hier krijgt redelijk eenzijdig, al zou ik je ook niet stimuleren om meteen een kind te nemen. Ik wil uit ervaring reageren op de leeftijd van jou en je vriend.
Toen ik mijn man leerder kennen was ik 21 en hij 32. We zijn getrouwd toen ik 25 was en nu, nu ik een ouwe muts van 34 ben, krijgen we (niet gepland) een kindje.
Je hoeft ook helemaal niet tot je 34e te wachten, maar als ik kijk hoe ik mijzelf ontwikkeld heb tussen de 20 en de 30, en ik kijk met deze leeftijd terug op mijn ideeen van toen ik 21 was, dan heeft zich ondertussen wel een enorme revolutie voltrokken. Mijn man had met zijn 32 jaar al veel meer levenservaring en hij heeft me ruimte gegeven om zelf de dingen te ontdekken die hij al wist.
Het is best een groot verschil, en je kan in de loop van de tijd helemaal naar elkaar toe groeien, en je kan jezelf ook verder ontwikkelen terwijl hij relatief "stilstaat" en uit elkaar groeien. Mijn advies: geef jezelf eerst de ruimte om je relatie te ontwikkelen voordat je er iets onomkeerbaars en ingewikkelds als een kind tussen gooit...
Toen ik mijn man leerder kennen was ik 21 en hij 32. We zijn getrouwd toen ik 25 was en nu, nu ik een ouwe muts van 34 ben, krijgen we (niet gepland) een kindje.
Je hoeft ook helemaal niet tot je 34e te wachten, maar als ik kijk hoe ik mijzelf ontwikkeld heb tussen de 20 en de 30, en ik kijk met deze leeftijd terug op mijn ideeen van toen ik 21 was, dan heeft zich ondertussen wel een enorme revolutie voltrokken. Mijn man had met zijn 32 jaar al veel meer levenservaring en hij heeft me ruimte gegeven om zelf de dingen te ontdekken die hij al wist.
Het is best een groot verschil, en je kan in de loop van de tijd helemaal naar elkaar toe groeien, en je kan jezelf ook verder ontwikkelen terwijl hij relatief "stilstaat" en uit elkaar groeien. Mijn advies: geef jezelf eerst de ruimte om je relatie te ontwikkelen voordat je er iets onomkeerbaars en ingewikkelds als een kind tussen gooit...
zondag 16 augustus 2009 om 19:48
Ik was 22 toen ik bewust moeder werd. Ik was toen 6 jaar samen met mijn man, ik was al 3 jaar getrouwd. Ik ben nog steeds blij dat ik mijn oudste op dat moment gekregen heb.
Ik wilde eigenlijk op mijn 19e al een kind. Ik ben blij dat ik gewacht heb. In de drie jaar dat we getrouwd waren hebben we lekker kunnen genieten, reizen, maar vooral: een steeds sterkere, stabielere, hechtere relatie gekregen. Een kind krijgen is een van de heftigste en zwaarste dingen in je leven. Een stabiele basis kun je daarbij wel gebruiken.
Mijn tip: wacht nog een tijdje, niet vanwege je leeftijd, maar vanwege je korte relatie.
Ik wilde eigenlijk op mijn 19e al een kind. Ik ben blij dat ik gewacht heb. In de drie jaar dat we getrouwd waren hebben we lekker kunnen genieten, reizen, maar vooral: een steeds sterkere, stabielere, hechtere relatie gekregen. Een kind krijgen is een van de heftigste en zwaarste dingen in je leven. Een stabiele basis kun je daarbij wel gebruiken.
Mijn tip: wacht nog een tijdje, niet vanwege je leeftijd, maar vanwege je korte relatie.