Kinderen
alle pijlers
Jong moeder
zondag 16 augustus 2009 om 10:22
Hallo,
Ik ben 21 jaar oud en heb een vriend van 30 jaar oud.
De laatste tijd heb ik echt 'baby'kriebels, overal waar ik ze zie, als ik ze vastheb, als ik aan 't winkelen ben etc.
We hebben 't al eens eerder over kinderen gehad, mijn vriend en ik.
En op 't moment dus wel heel erg..
We wonen samen in een mooi huisje (zeven maanden), onze relatie gaat goed (anderhalfjaar), we werken allebei en komen niets te kort.
Hij zei een hele tijd niets over kinderen, of liet in ieder geval niets merken over wat hij nou wilde ja of nee.. (Achteraf blijkt expres..)
Misschien heeft 't ook wel met mijn werk te maken! Aangezien ik heel de dag door onder de kleine kinderen etc. ben!
Maargoed, nu is het dus zo geweest.. dat hij via een kluisje (Is een boek, waar een kluisje in zit..) bekend heeft gemaakt dat hij het ook echt wil!
Dat heeft hij mijn voor mijn verjaardag gegeven, toen ik alleen was...
Voor mij was 't een mooi en grappig gebaar, dat hij het zo wilde laten merken!
Ik ben nu alleen benieuwd naar jullie reacties...
Wanneer ben je te jong? Hoe denken jullie over jong moeder worden, en ons leeftijdsverschil..
Ik ben 21 jaar oud en heb een vriend van 30 jaar oud.
De laatste tijd heb ik echt 'baby'kriebels, overal waar ik ze zie, als ik ze vastheb, als ik aan 't winkelen ben etc.
We hebben 't al eens eerder over kinderen gehad, mijn vriend en ik.
En op 't moment dus wel heel erg..
We wonen samen in een mooi huisje (zeven maanden), onze relatie gaat goed (anderhalfjaar), we werken allebei en komen niets te kort.
Hij zei een hele tijd niets over kinderen, of liet in ieder geval niets merken over wat hij nou wilde ja of nee.. (Achteraf blijkt expres..)
Misschien heeft 't ook wel met mijn werk te maken! Aangezien ik heel de dag door onder de kleine kinderen etc. ben!
Maargoed, nu is het dus zo geweest.. dat hij via een kluisje (Is een boek, waar een kluisje in zit..) bekend heeft gemaakt dat hij het ook echt wil!
Dat heeft hij mijn voor mijn verjaardag gegeven, toen ik alleen was...
Voor mij was 't een mooi en grappig gebaar, dat hij het zo wilde laten merken!
Ik ben nu alleen benieuwd naar jullie reacties...
Wanneer ben je te jong? Hoe denken jullie over jong moeder worden, en ons leeftijdsverschil..
zondag 16 augustus 2009 om 20:52
Me_21,
Ik was 21 toen ik mijn dochtertje kreeg. Flinterman was toen 34. Wij waren toen 4 jaar bij elkaar. Ik ben tot nu toe heel blij dat ik moeder ben geworden op mijn 21ste. Ik was 20 toen ik zwanger werd en heb inderdaad ook een heleboel negatieve opmerkingen over mijn zwangerschap gehad. Ik heb deze allemaal naast me neergelegd.
Het enige wat ik je wil meegeven is wat als blijkt dat jullie kindje niet gezond is. Denk je dat je relatie hier sterk genoeg voor is? Ook wij kregen geen gezond kindje en ik kan je vertellen dat dit een behoorlijke impact heeft op je relatie. Bespreek dit met je vriend en bedenk dan of je nog steeds op dit moment een kindje wilt of dat het beter is om nog even te wachten.
Ik was 21 toen ik mijn dochtertje kreeg. Flinterman was toen 34. Wij waren toen 4 jaar bij elkaar. Ik ben tot nu toe heel blij dat ik moeder ben geworden op mijn 21ste. Ik was 20 toen ik zwanger werd en heb inderdaad ook een heleboel negatieve opmerkingen over mijn zwangerschap gehad. Ik heb deze allemaal naast me neergelegd.
Het enige wat ik je wil meegeven is wat als blijkt dat jullie kindje niet gezond is. Denk je dat je relatie hier sterk genoeg voor is? Ook wij kregen geen gezond kindje en ik kan je vertellen dat dit een behoorlijke impact heeft op je relatie. Bespreek dit met je vriend en bedenk dan of je nog steeds op dit moment een kindje wilt of dat het beter is om nog even te wachten.
zondag 16 augustus 2009 om 21:04
quote:Flinterke schreef op 16 augustus 2009 @ 20:52:
Me_21,
Ik was 21 toen ik mijn dochtertje kreeg. Flinterman was toen 34. Wij waren toen 4 jaar bij elkaar. Ik ben tot nu toe heel blij dat ik moeder ben geworden op mijn 21ste. Ik was 20 toen ik zwanger werd en heb inderdaad ook een heleboel negatieve opmerkingen over mijn zwangerschap gehad. Ik heb deze allemaal naast me neergelegd.
Het enige wat ik je wil meegeven is wat als blijkt dat jullie kindje niet gezond is. Denk je dat je relatie hier sterk genoeg voor is? Ook wij kregen geen gezond kindje en ik kan je vertellen dat dit een behoorlijke impact heeft op je relatie. Bespreek dit met je vriend en bedenk dan of je nog steeds op dit moment een kindje wilt of dat het beter is om nog even te wachten.Inderdaad, gelukkig is Zwiepje nu wel een gezond ventje maar het hele eerste jaar drie keer per week bij of de huisarts of de huisartsenpost of de dietiste of de artsen in het ziekenhuis zitten is zooooo zwaar, nog los van de zorgen om je kindje.
Me_21,
Ik was 21 toen ik mijn dochtertje kreeg. Flinterman was toen 34. Wij waren toen 4 jaar bij elkaar. Ik ben tot nu toe heel blij dat ik moeder ben geworden op mijn 21ste. Ik was 20 toen ik zwanger werd en heb inderdaad ook een heleboel negatieve opmerkingen over mijn zwangerschap gehad. Ik heb deze allemaal naast me neergelegd.
Het enige wat ik je wil meegeven is wat als blijkt dat jullie kindje niet gezond is. Denk je dat je relatie hier sterk genoeg voor is? Ook wij kregen geen gezond kindje en ik kan je vertellen dat dit een behoorlijke impact heeft op je relatie. Bespreek dit met je vriend en bedenk dan of je nog steeds op dit moment een kindje wilt of dat het beter is om nog even te wachten.Inderdaad, gelukkig is Zwiepje nu wel een gezond ventje maar het hele eerste jaar drie keer per week bij of de huisarts of de huisartsenpost of de dietiste of de artsen in het ziekenhuis zitten is zooooo zwaar, nog los van de zorgen om je kindje.
zondag 16 augustus 2009 om 21:13
quote:Banba schreef op 16 augustus 2009 @ 10:54:
[...]
Zij is 21, hij 30. Al zijn vrienden zijn al 'papa'. Hij geeft haar op haar verjaardag een kluis met een waardebon om haar pil in te doen. Zij blij. Nu wil ze weten of ze het aan haar moeder moet vertellen.Nu begrijp ik het! Mag zomaar de openingspost zo veranderd worden dat niemand er meer wat van snapt? Beetje vreemd!
[...]
Zij is 21, hij 30. Al zijn vrienden zijn al 'papa'. Hij geeft haar op haar verjaardag een kluis met een waardebon om haar pil in te doen. Zij blij. Nu wil ze weten of ze het aan haar moeder moet vertellen.Nu begrijp ik het! Mag zomaar de openingspost zo veranderd worden dat niemand er meer wat van snapt? Beetje vreemd!
zondag 16 augustus 2009 om 21:24
quote:Zwieber schreef op 16 augustus 2009 @ 21:04:
[...]
Inderdaad, gelukkig is Zwiepje nu wel een gezond ventje maar het hele eerste jaar drie keer per week bij of de huisarts of de huisartsenpost of de dietiste of de artsen in het ziekenhuis zitten is zooooo zwaar, nog los van de zorgen om je kindje.Helaas, kampt flinterke kind nog steeds met de naweeën van haar aandoening en lopen wij inmiddels weer in het ziekenhuis. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat je hier goed over nadenkt. Op een jonge leeftijd moeder worden is geen garantie voor een gezond kind. En dat is wat ik soms mis bij anderen die ook jong moeder willen worden. De realisatie dat het niet allemaal goed hoeft te gaan.
[...]
Inderdaad, gelukkig is Zwiepje nu wel een gezond ventje maar het hele eerste jaar drie keer per week bij of de huisarts of de huisartsenpost of de dietiste of de artsen in het ziekenhuis zitten is zooooo zwaar, nog los van de zorgen om je kindje.Helaas, kampt flinterke kind nog steeds met de naweeën van haar aandoening en lopen wij inmiddels weer in het ziekenhuis. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat je hier goed over nadenkt. Op een jonge leeftijd moeder worden is geen garantie voor een gezond kind. En dat is wat ik soms mis bij anderen die ook jong moeder willen worden. De realisatie dat het niet allemaal goed hoeft te gaan.
zondag 16 augustus 2009 om 21:38
quote:Flinterke schreef op 16 augustus 2009 @ 21:24:
[...]
Helaas, kampt flinterke kind nog steeds met de naweeën van haar aandoening en lopen wij inmiddels weer in het ziekenhuis. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat je hier goed over nadenkt. Op een jonge leeftijd moeder worden is geen garantie voor een gezond kind. En dat is wat ik soms mis bij anderen die ook jong moeder willen worden. De realisatie dat het niet allemaal goed hoeft te gaan.Maar weet je wat het is? Als je gaat stilstaan bij alles wat er mis kan gaan, dan begin je nooit aan kinderen, niemand, ongeacht leeftijd. En je kan wel bedenken hoe je denkt te gaan reageren maar niets en dan ook helemaal niets, zal je ooit voorbereiden op de weerbarstige praktijk. Dus in die zin is erover nadenken meer een vorm van bewustwording van de mogelijkheid dat het mis kan gaan, dan mentale voorbereiding op die mogelijkheid. Want die kans verwaarloos je altijd. Hoe oud is Flintje nu?
[...]
Helaas, kampt flinterke kind nog steeds met de naweeën van haar aandoening en lopen wij inmiddels weer in het ziekenhuis. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat je hier goed over nadenkt. Op een jonge leeftijd moeder worden is geen garantie voor een gezond kind. En dat is wat ik soms mis bij anderen die ook jong moeder willen worden. De realisatie dat het niet allemaal goed hoeft te gaan.Maar weet je wat het is? Als je gaat stilstaan bij alles wat er mis kan gaan, dan begin je nooit aan kinderen, niemand, ongeacht leeftijd. En je kan wel bedenken hoe je denkt te gaan reageren maar niets en dan ook helemaal niets, zal je ooit voorbereiden op de weerbarstige praktijk. Dus in die zin is erover nadenken meer een vorm van bewustwording van de mogelijkheid dat het mis kan gaan, dan mentale voorbereiding op die mogelijkheid. Want die kans verwaarloos je altijd. Hoe oud is Flintje nu?
zondag 16 augustus 2009 om 21:47
quote:Flinterke schreef op 16 augustus 2009 @ 20:52:
Me_21,
Ik was 21 toen ik mijn dochtertje kreeg. Flinterman was toen 34. Wij waren toen 4 jaar bij elkaar. Ik ben tot nu toe heel blij dat ik moeder ben geworden op mijn 21ste. Ik was 20 toen ik zwanger werd en heb inderdaad ook een heleboel negatieve opmerkingen over mijn zwangerschap gehad. Ik heb deze allemaal naast me neergelegd.
Het enige wat ik je wil meegeven is wat als blijkt dat jullie kindje niet gezond is. Denk je dat je relatie hier sterk genoeg voor is? Ook wij kregen geen gezond kindje en ik kan je vertellen dat dit een behoorlijke impact heeft op je relatie. Bespreek dit met je vriend en bedenk dan of je nog steeds op dit moment een kindje wilt of dat het beter is om nog even te wachten.
Dit weet je eigenlijk nooit ,zelfs niet als je al 15 jaar bij elkaar bent.
Mijn vriendin en haar man hun dochtertje, kreeg een hersentumor,ze waren dus al 15 jaar getrouwd ,was altijd een goed huwelijk en toch door dit gebeuren zijn ze uitelkaar gegaan.
Ik vindt dat een relatie duur niet van essentieel belang is.
Ik hoor en zie steeds vaker dat mensen al 5-10-15 enz. bij elkaar zijn dan besluiten om voor een kindje te gaan,en uiteindelik is dat toch niet het ideaalbeeld en eindigt de relatie.
Ik denk zeker als je een kindje krijgt wat niet gezond is dat het beter is dat je wat levenservaring achter de rug hebt ,zodat je steviger in je schoenen staat.
Maar ja garantie's krijg je bij niks in het leven,het blijft altijd afwachten wat er op je pad komt.
esmee
Me_21,
Ik was 21 toen ik mijn dochtertje kreeg. Flinterman was toen 34. Wij waren toen 4 jaar bij elkaar. Ik ben tot nu toe heel blij dat ik moeder ben geworden op mijn 21ste. Ik was 20 toen ik zwanger werd en heb inderdaad ook een heleboel negatieve opmerkingen over mijn zwangerschap gehad. Ik heb deze allemaal naast me neergelegd.
Het enige wat ik je wil meegeven is wat als blijkt dat jullie kindje niet gezond is. Denk je dat je relatie hier sterk genoeg voor is? Ook wij kregen geen gezond kindje en ik kan je vertellen dat dit een behoorlijke impact heeft op je relatie. Bespreek dit met je vriend en bedenk dan of je nog steeds op dit moment een kindje wilt of dat het beter is om nog even te wachten.
Dit weet je eigenlijk nooit ,zelfs niet als je al 15 jaar bij elkaar bent.
Mijn vriendin en haar man hun dochtertje, kreeg een hersentumor,ze waren dus al 15 jaar getrouwd ,was altijd een goed huwelijk en toch door dit gebeuren zijn ze uitelkaar gegaan.
Ik vindt dat een relatie duur niet van essentieel belang is.
Ik hoor en zie steeds vaker dat mensen al 5-10-15 enz. bij elkaar zijn dan besluiten om voor een kindje te gaan,en uiteindelik is dat toch niet het ideaalbeeld en eindigt de relatie.
Ik denk zeker als je een kindje krijgt wat niet gezond is dat het beter is dat je wat levenservaring achter de rug hebt ,zodat je steviger in je schoenen staat.
Maar ja garantie's krijg je bij niks in het leven,het blijft altijd afwachten wat er op je pad komt.
esmee
zondag 16 augustus 2009 om 22:03
quote:Zwieber schreef op 16 augustus 2009 @ 21:38:
[...]
Maar weet je wat het is? Als je gaat stilstaan bij alles wat er mis kan gaan, dan begin je nooit aan kinderen, niemand, ongeacht leeftijd. En je kan wel bedenken hoe je denkt te gaan reageren maar niets en dan ook helemaal niets, zal je ooit voorbereiden op de weerbarstige praktijk. Dus in die zin is erover nadenken meer een vorm van bewustwording van de mogelijkheid dat het mis kan gaan, dan mentale voorbereiding op die mogelijkheid. Want die kans verwaarloos je altijd. Hoe oud is Flintje nu?
Het gaat mij ook meer op de mentale bewustwording. Voorbereiden op kun je namelijk niet. Als iemand mij van te voren had verteld wat er met flinterkekind aan de hand was, was ik ook volledig in paniek geraakt. Nu handelde ik juist heel rustig compleet vertrouwend op het gevoel dat flinterkekind mij gaf. Je hoeft van mij ook niet over de worst case scenario's na te denken, maar wel over het feit dat die mogelijkheid er wel is.
Flinterkekind is overigens nu 3,5.
[...]
Maar weet je wat het is? Als je gaat stilstaan bij alles wat er mis kan gaan, dan begin je nooit aan kinderen, niemand, ongeacht leeftijd. En je kan wel bedenken hoe je denkt te gaan reageren maar niets en dan ook helemaal niets, zal je ooit voorbereiden op de weerbarstige praktijk. Dus in die zin is erover nadenken meer een vorm van bewustwording van de mogelijkheid dat het mis kan gaan, dan mentale voorbereiding op die mogelijkheid. Want die kans verwaarloos je altijd. Hoe oud is Flintje nu?
Het gaat mij ook meer op de mentale bewustwording. Voorbereiden op kun je namelijk niet. Als iemand mij van te voren had verteld wat er met flinterkekind aan de hand was, was ik ook volledig in paniek geraakt. Nu handelde ik juist heel rustig compleet vertrouwend op het gevoel dat flinterkekind mij gaf. Je hoeft van mij ook niet over de worst case scenario's na te denken, maar wel over het feit dat die mogelijkheid er wel is.
Flinterkekind is overigens nu 3,5.
zondag 16 augustus 2009 om 22:05
Tja, vind het ook wel moeilijk..
Ken ook genoeg mensen over de 36 zijn, meerdere relaties achter de rug hebben en dan ineens 'de ware' tegekomen, na 3 weken al samenwonen en na een jaar een kind krijgen want tja....de biologische klok tikt maar door...
Lijkt mij ook niet echt een ideaalplaatje.
Al moet ik er wel bijzeggen dat ik blij ben dat ik niet op mijn 21e moeder ben geworden, mijn zus weer wel en die is er wel erg blij mee.
Ken ook genoeg mensen over de 36 zijn, meerdere relaties achter de rug hebben en dan ineens 'de ware' tegekomen, na 3 weken al samenwonen en na een jaar een kind krijgen want tja....de biologische klok tikt maar door...
Lijkt mij ook niet echt een ideaalplaatje.
Al moet ik er wel bijzeggen dat ik blij ben dat ik niet op mijn 21e moeder ben geworden, mijn zus weer wel en die is er wel erg blij mee.
zondag 16 augustus 2009 om 22:07
quote:esmee43 schreef op 16 augustus 2009 @ 21:47:
[...]
Dit weet je eigenlijk nooit ,zelfs niet als je al 15 jaar bij elkaar bent.
Mijn vriendin en haar man hun dochtertje, kreeg een hersentumor,ze waren dus al 15 jaar getrouwd ,was altijd een goed huwelijk en toch door dit gebeuren zijn ze uitelkaar gegaan.
Ik vindt dat een relatie duur niet van essentieel belang is.
Ik hoor en zie steeds vaker dat mensen al 5-10-15 enz. bij elkaar zijn dan besluiten om voor een kindje te gaan,en uiteindelijk is dat toch niet het ideaalbeeld en eindigt de relatie.
Ik denk zeker als je een kindje krijgt wat niet gezond is dat het beter is dat je wat levenservaring achter de rug hebt ,zodat je steviger in je schoenen staat.
Maar ja garantie's krijg je bij niks in het leven,het blijft altijd afwachten wat er op je pad komt.
esmee
Helaas weet ik uit ervaring dat ouders waarbij kinderen kanker krijgen moeite hebben om hun relatie bijeen te houden. Ik heb teveel ouders om die reden uiteen zien gaan. Ik zeg ook niet dat het garanties geeft, alleen vind ik het wel belangrijk om er bij stil te staan.
Leeftijd en levenservaring vind ik een hele andere discussie. Mensen met een hogere leeftijd hoeven niet per definitie meer levenservaring te hebben. Overigens laat ik het hierbij voor het laatste punt omdat ik het idee heb dat wij dan ot gaan.
[...]
Dit weet je eigenlijk nooit ,zelfs niet als je al 15 jaar bij elkaar bent.
Mijn vriendin en haar man hun dochtertje, kreeg een hersentumor,ze waren dus al 15 jaar getrouwd ,was altijd een goed huwelijk en toch door dit gebeuren zijn ze uitelkaar gegaan.
Ik vindt dat een relatie duur niet van essentieel belang is.
Ik hoor en zie steeds vaker dat mensen al 5-10-15 enz. bij elkaar zijn dan besluiten om voor een kindje te gaan,en uiteindelijk is dat toch niet het ideaalbeeld en eindigt de relatie.
Ik denk zeker als je een kindje krijgt wat niet gezond is dat het beter is dat je wat levenservaring achter de rug hebt ,zodat je steviger in je schoenen staat.
Maar ja garantie's krijg je bij niks in het leven,het blijft altijd afwachten wat er op je pad komt.
esmee
Helaas weet ik uit ervaring dat ouders waarbij kinderen kanker krijgen moeite hebben om hun relatie bijeen te houden. Ik heb teveel ouders om die reden uiteen zien gaan. Ik zeg ook niet dat het garanties geeft, alleen vind ik het wel belangrijk om er bij stil te staan.
Leeftijd en levenservaring vind ik een hele andere discussie. Mensen met een hogere leeftijd hoeven niet per definitie meer levenservaring te hebben. Overigens laat ik het hierbij voor het laatste punt omdat ik het idee heb dat wij dan ot gaan.
maandag 17 augustus 2009 om 09:35
quote:esmee43 schreef op 16 augustus 2009 @ 21:47:
[...]
Dit weet je eigenlijk nooit ,zelfs niet als je al 15 jaar bij elkaar bent.
Mijn vriendin en haar man hun dochtertje, kreeg een hersentumor,ze waren dus al 15 jaar getrouwd ,was altijd een goed huwelijk en toch door dit gebeuren zijn ze uitelkaar gegaan.
Ik vindt dat een relatie duur niet van essentieel belang is.
Ik hoor en zie steeds vaker dat mensen al 5-10-15 enz. bij elkaar zijn dan besluiten om voor een kindje te gaan,en uiteindelik is dat toch niet het ideaalbeeld en eindigt de relatie.
Ik denk zeker als je een kindje krijgt wat niet gezond is dat het beter is dat je wat levenservaring achter de rug hebt ,zodat je steviger in je schoenen staat.
Maar ja garantie's krijg je bij niks in het leven,het blijft altijd afwachten wat er op je pad komt.
esmeeIk vind het wel van belang om te kijken welke gevoelens er terugkomen als de grote verliefdheid voorbij is.
[...]
Dit weet je eigenlijk nooit ,zelfs niet als je al 15 jaar bij elkaar bent.
Mijn vriendin en haar man hun dochtertje, kreeg een hersentumor,ze waren dus al 15 jaar getrouwd ,was altijd een goed huwelijk en toch door dit gebeuren zijn ze uitelkaar gegaan.
Ik vindt dat een relatie duur niet van essentieel belang is.
Ik hoor en zie steeds vaker dat mensen al 5-10-15 enz. bij elkaar zijn dan besluiten om voor een kindje te gaan,en uiteindelik is dat toch niet het ideaalbeeld en eindigt de relatie.
Ik denk zeker als je een kindje krijgt wat niet gezond is dat het beter is dat je wat levenservaring achter de rug hebt ,zodat je steviger in je schoenen staat.
Maar ja garantie's krijg je bij niks in het leven,het blijft altijd afwachten wat er op je pad komt.
esmeeIk vind het wel van belang om te kijken welke gevoelens er terugkomen als de grote verliefdheid voorbij is.
maandag 17 augustus 2009 om 09:59
Lastig om te beslissen wanneer j " klaar" bent voor een kind want niemand is hetzelfde, ideale leeftijd?? De enige die dat kan bepalen ben je toch echt zelf.
Een paar voorbeeld situaties:
- Nichtje was 19 bij 1e kind en 23 bij 2e, al een tijdje gelukkig met haar vriend, geen behoefte aan stappen of wat dan ook.
- Vrienden: 32 en 40, kenden elkaar 4 maanden en zij ongepland zwanger, nu 4 jaar samenzijn gelukkig, maar hebben spijt dat ze niet meer tijd samen hebben gehad.
- Op de creche een moeder (dochter 1 jaar) die nu pas 16 is en kijk dat is pas jong.......... was een perongelukje met als resultaat dat oma het kind opvoed.
-Wij nu 34 en 38 en zwanger van 2e (1e op 32e gekregen) nu 9 jaar samen en zeker een stabiele relatie, maar kan je vertellen dat zelfs in de meest stabiele relatie een kind heel veel druk kan leggen (lees slaapgebrek, horrormonen, verbouwing, en dat is bij een gezond kind) en daar moet je gewoon wel tegen bestand zijn. Maar goed wat al gezegd is, sommige mensen denken na 10 jaar aan kinderen en de relatie redt het niet en sommige mensen zijn na 4 maanden zwanger en dat gaat 40 jaar goed.
De enige die kunnen oordelen zijn jullie zelf, maar doe het vooral omdat je het echt graag wil en ook over de minder leuke dingen hebt nagedacht. Want kinderen zijn heus echt geweldig leuk, maar als ze 6x per nacht wakker worden, je bed onder kotsen en driftbuien krijgen dan kunnen ze wel eens iets minder leuk zijn en daar krijg je dus ook gewoon mee te maken (bedoel hiermee te zeggen dat het leven met een kind echt niet een grote zwitsal reclame is) Maar met gezond verstand, een hoop liefde en een goede achterban kom je echt een heel eind.
Heel veel succes met het nemen van je beslissing.
Een paar voorbeeld situaties:
- Nichtje was 19 bij 1e kind en 23 bij 2e, al een tijdje gelukkig met haar vriend, geen behoefte aan stappen of wat dan ook.
- Vrienden: 32 en 40, kenden elkaar 4 maanden en zij ongepland zwanger, nu 4 jaar samenzijn gelukkig, maar hebben spijt dat ze niet meer tijd samen hebben gehad.
- Op de creche een moeder (dochter 1 jaar) die nu pas 16 is en kijk dat is pas jong.......... was een perongelukje met als resultaat dat oma het kind opvoed.
-Wij nu 34 en 38 en zwanger van 2e (1e op 32e gekregen) nu 9 jaar samen en zeker een stabiele relatie, maar kan je vertellen dat zelfs in de meest stabiele relatie een kind heel veel druk kan leggen (lees slaapgebrek, horrormonen, verbouwing, en dat is bij een gezond kind) en daar moet je gewoon wel tegen bestand zijn. Maar goed wat al gezegd is, sommige mensen denken na 10 jaar aan kinderen en de relatie redt het niet en sommige mensen zijn na 4 maanden zwanger en dat gaat 40 jaar goed.
De enige die kunnen oordelen zijn jullie zelf, maar doe het vooral omdat je het echt graag wil en ook over de minder leuke dingen hebt nagedacht. Want kinderen zijn heus echt geweldig leuk, maar als ze 6x per nacht wakker worden, je bed onder kotsen en driftbuien krijgen dan kunnen ze wel eens iets minder leuk zijn en daar krijg je dus ook gewoon mee te maken (bedoel hiermee te zeggen dat het leven met een kind echt niet een grote zwitsal reclame is) Maar met gezond verstand, een hoop liefde en een goede achterban kom je echt een heel eind.
Heel veel succes met het nemen van je beslissing.
maandag 17 augustus 2009 om 14:45
quote:sosofie schreef op 16 augustus 2009 @ 19:50:
iemandanders: ik heb me de laatste jaren ook flink ontwikkeld, maar ik vind dat prima samen gaan met het opvoeden van mijn zoons (ik ben nu net 27, zoon bijna 5, zoon bijna 2,5)Ik heb het niet alleen over de ontwikkeling die je als moeder of jonge vrouw doormaakt, maar juist over de ontwikkeling van een relatie waarin de partners in een andere leeftijdsfase zitten. Zoals ik al zei; je kan heel erg naar elkaar toe groeien, maar het kan ook zijn dat je op tussen je 20e en je 30e erg verandert en dat een partner die in het begin van de relatie al 30 is, niet zo hard meer meeontwikkelt: die zit in een andere fase en heeft de grote karakterverandering misschien al achter zich. als je relatie pas 1,5 jaar is, vind ik dat risico wat groter dan als je al 4 jaar bij elkaar bent.
iemandanders: ik heb me de laatste jaren ook flink ontwikkeld, maar ik vind dat prima samen gaan met het opvoeden van mijn zoons (ik ben nu net 27, zoon bijna 5, zoon bijna 2,5)Ik heb het niet alleen over de ontwikkeling die je als moeder of jonge vrouw doormaakt, maar juist over de ontwikkeling van een relatie waarin de partners in een andere leeftijdsfase zitten. Zoals ik al zei; je kan heel erg naar elkaar toe groeien, maar het kan ook zijn dat je op tussen je 20e en je 30e erg verandert en dat een partner die in het begin van de relatie al 30 is, niet zo hard meer meeontwikkelt: die zit in een andere fase en heeft de grote karakterverandering misschien al achter zich. als je relatie pas 1,5 jaar is, vind ik dat risico wat groter dan als je al 4 jaar bij elkaar bent.
maandag 17 augustus 2009 om 20:00
Me21, Goed van je dat je toch een reactie hebt geplaatst. Moet ook eerlijk zeggen, dat deze reactie mij niet helemaal van gedachten laat veranderen maar wel laat zien dat je er beter over na hebt gedacht dan je in eerste instantie liet overkomen.
Vind ook zeker dat vrouwen die ouder zijn niet per se verstandiger, wijzer zijn of beter kunnen opvoeden. Helemaal niet. Maar vraag me wel af of relaties na zo'n korte duur op die leeftijd, dan al van zo'n "kwaliteit" kunnen zijn dat je samen al een kindje kunt opvoeden. Wilt natuurlijk ook niet alles zeggen. Als nood aan de man is kan er een heleboel. Maar daar ga je niet van uit.
Vind het wel een goede tip die ik gisteren van iemand gelezen heb. Bespreek dit eens met een vriending, je moeder of wie dan ook. Zij kent je, weet beter wat je wel en niet aan kan. Maar durft hopelijk ook een eerlijk antwoord te geven.
Heb je denk ik meer aan dan wat wij hier allemaal zeggen zonder echt te weten hoe je bent.
Enne goed van je dat je je niet zomaar uit het veld hebt laten slaan hier! Ook al waren sommige reacties misschien niet waar je op gehoopt had.
Vind ook zeker dat vrouwen die ouder zijn niet per se verstandiger, wijzer zijn of beter kunnen opvoeden. Helemaal niet. Maar vraag me wel af of relaties na zo'n korte duur op die leeftijd, dan al van zo'n "kwaliteit" kunnen zijn dat je samen al een kindje kunt opvoeden. Wilt natuurlijk ook niet alles zeggen. Als nood aan de man is kan er een heleboel. Maar daar ga je niet van uit.
Vind het wel een goede tip die ik gisteren van iemand gelezen heb. Bespreek dit eens met een vriending, je moeder of wie dan ook. Zij kent je, weet beter wat je wel en niet aan kan. Maar durft hopelijk ook een eerlijk antwoord te geven.
Heb je denk ik meer aan dan wat wij hier allemaal zeggen zonder echt te weten hoe je bent.
Enne goed van je dat je je niet zomaar uit het veld hebt laten slaan hier! Ook al waren sommige reacties misschien niet waar je op gehoopt had.
