Kinderen
alle pijlers
Kind problemen op school
dinsdag 10 januari 2012 om 09:59
Begin van dit schooljaar gaat mijn kind voor het eerst naar school. Hij was bijna 4 jaar en al een paar maanden niet naar het kdv geweest. De eerste dagen waren 'wendagen' en hij dus halve dagen naar school. Zijn juf, achteraf dan zei ze dat dan, gaf aan dat ze al vanaf de 2e dag kon zien dat er iets 'mis'met hem is. .
Hij mocht toch proberen om hele dagen naar school te gaan of eigenlijk moest hij 1 dag in de week wel een hele dag naar school, want hij moest naar de overblijf en de BSO omdat ik zelf naar school moest. Maar hij is maar 2 weken op de dinsdag een hele dag gebleven, want volgens zijn juf kon hij dat echt niet aan en kreeg hij te veel prikkels binnen, waardoor zijn gedrag soms escaleerde, van huilbuien, met boeken gooien tot wegrennen. We hebben toen afgesproken dat hij voorlopig dan halve dagen naar school zou gaan en wat later zou beginnen, dus niet om half negen, maar kwart over negen en zo zouden we de dagen steeds meer opbouwen.
Tot op de dag van vandaag gaat hij nog steeds een halve dag naar school en begint hij nog steeds niet om half negen, want hij heeft het volgens haar zeggen nog steeds moeilijk. Er zijn nooit goede afspraken gemaakt hierover en nu wil ik dus wel dat alles zwart op wit komt te staan. Moet ook erbij zeggen dat er een paar keer een pedagoog bij ons thuis geweest en die heeft hem geobserveerd, buiten ze overenthousiasme, ziet ze niets bijzonders aan hem. Hij weet veel, kan tellen, kent de kleuren en zelfs al letters. Dus speciaal basisonderwijs, dacht ik eerst wel aan, zou niet geschikt voor hem zijn. Emotioneel loopt hij misschien nog achter, hij kan zich af en toe als een peuterpuber gedragen. Maarja hij is ook nog maar een kleuter van 4 jaar denk ik soms.
Op advies van de pedagoog hebben we dus morgen een gesprek met zijn juf en de intern begeleider van school. De pedagoog gaat mee, mijn vriend kan ivm zijn werk helaas niet mee. Ik wil graag zo goed mogelijk voorbereid het gesprek in gaan, dus hebben jullie adviezen of tips voor me.
Oja, ik ben na m'n zwangerschapsverlof werkloos geworden. Contracten werden helaas niet verlengd. Ik wil wel heel graag weer aan het werk, maar zoals deze situatie nu is, lijkt dat wel onmogelijk. Ik heb helaas niemand in de omgeving om mijn kind op te vangen, dus zijn we wel afhankelijk van de BSO.
Kan ik dit ook in het gesprek aankaarten?
Excuses voor het lange verhaal, maar alles kwijt van belang zou kunnen zijn.
Alvast bedankt.
Hij mocht toch proberen om hele dagen naar school te gaan of eigenlijk moest hij 1 dag in de week wel een hele dag naar school, want hij moest naar de overblijf en de BSO omdat ik zelf naar school moest. Maar hij is maar 2 weken op de dinsdag een hele dag gebleven, want volgens zijn juf kon hij dat echt niet aan en kreeg hij te veel prikkels binnen, waardoor zijn gedrag soms escaleerde, van huilbuien, met boeken gooien tot wegrennen. We hebben toen afgesproken dat hij voorlopig dan halve dagen naar school zou gaan en wat later zou beginnen, dus niet om half negen, maar kwart over negen en zo zouden we de dagen steeds meer opbouwen.
Tot op de dag van vandaag gaat hij nog steeds een halve dag naar school en begint hij nog steeds niet om half negen, want hij heeft het volgens haar zeggen nog steeds moeilijk. Er zijn nooit goede afspraken gemaakt hierover en nu wil ik dus wel dat alles zwart op wit komt te staan. Moet ook erbij zeggen dat er een paar keer een pedagoog bij ons thuis geweest en die heeft hem geobserveerd, buiten ze overenthousiasme, ziet ze niets bijzonders aan hem. Hij weet veel, kan tellen, kent de kleuren en zelfs al letters. Dus speciaal basisonderwijs, dacht ik eerst wel aan, zou niet geschikt voor hem zijn. Emotioneel loopt hij misschien nog achter, hij kan zich af en toe als een peuterpuber gedragen. Maarja hij is ook nog maar een kleuter van 4 jaar denk ik soms.
Op advies van de pedagoog hebben we dus morgen een gesprek met zijn juf en de intern begeleider van school. De pedagoog gaat mee, mijn vriend kan ivm zijn werk helaas niet mee. Ik wil graag zo goed mogelijk voorbereid het gesprek in gaan, dus hebben jullie adviezen of tips voor me.
Oja, ik ben na m'n zwangerschapsverlof werkloos geworden. Contracten werden helaas niet verlengd. Ik wil wel heel graag weer aan het werk, maar zoals deze situatie nu is, lijkt dat wel onmogelijk. Ik heb helaas niemand in de omgeving om mijn kind op te vangen, dus zijn we wel afhankelijk van de BSO.
Kan ik dit ook in het gesprek aankaarten?
Excuses voor het lange verhaal, maar alles kwijt van belang zou kunnen zijn.
Alvast bedankt.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:07
dinsdag 10 januari 2012 om 10:10
Wel apart dat de pedagoog niets bijzonders ziet en de juf wel. Heeft de pedagoog ook op school geobserveerd? En kwam de pedagoog op advies van school of heb je die zelf ingeschakeld? Anders zou je dat nog voor kunnen stellen (dat de pedagoog dus een dagje meedraait op school).
Ik ben zelf trouwens kleuterjuf.
Ik ben zelf trouwens kleuterjuf.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:10
Vriend kan niet mee vanwege zijn werk? Dan plan je dat gesprek toch op een dag dat hij wel vrij kan krijgen.
Je wil graag weer aan het werk maar ja dat is onmogelijk omdat het kind halve dagen naar school gaat en nu wil je weten of je dat kan aankaarten in het gesprek.
Sorry maar waar gaat het hier nu eigenlijk om. Om je kind!
De pedagoog is dus een paar keer bij jullie thuis geweest en heeft dus niets bijzonders aan hem gezien dan een overenthousisast kind. Hij weet blijkbaar ook al erg veel.
Kan het niet zo zijn dat hij zich gewoon verveelt op school en dat de juf daar gewoon niet mee om kan gaan?
Waarom mag hij eigenlijk maar halve dagen naar school?
Wat voor gedrag laat hij zien dat zij vind dat hij maar halve dagen mag komen?
Je wil graag weer aan het werk maar ja dat is onmogelijk omdat het kind halve dagen naar school gaat en nu wil je weten of je dat kan aankaarten in het gesprek.
Sorry maar waar gaat het hier nu eigenlijk om. Om je kind!
De pedagoog is dus een paar keer bij jullie thuis geweest en heeft dus niets bijzonders aan hem gezien dan een overenthousisast kind. Hij weet blijkbaar ook al erg veel.
Kan het niet zo zijn dat hij zich gewoon verveelt op school en dat de juf daar gewoon niet mee om kan gaan?
Waarom mag hij eigenlijk maar halve dagen naar school?
Wat voor gedrag laat hij zien dat zij vind dat hij maar halve dagen mag komen?
dinsdag 10 januari 2012 om 10:11
Wauw, binnen twee dagen werd je medegedeeld dat er iets mis met je zoon. Ik vind dit nogal wat. Kan best dat de juf jarenlange ervaring heeft, maar ik vind dit wel een boute uitspraak.
Verder zou ik in het gesprek eerst aanhoren wat zij te zeggen hebben en daarna jouw zegje doen. Wat jullie (jij, man en pedagoog) is opgevallen thuis, bso, kdv, probeer daar eerlijk in te zijn, als jij dingen in het verhaal van school herkent, maar ook wat jij absoluut niet herkent. (neem pen en papier mee en maak aantekeningen)
Ik vind het wel heel jammer dat jouw vriend hierbij niet aanwezig is, kind staat toch voorop nu in deze.
Waarom jouw zoon naar de bso gaat, gaat de mensen van school niet aan, hoef jeje niet in te verdedigen.
Verder zou ik in het gesprek eerst aanhoren wat zij te zeggen hebben en daarna jouw zegje doen. Wat jullie (jij, man en pedagoog) is opgevallen thuis, bso, kdv, probeer daar eerlijk in te zijn, als jij dingen in het verhaal van school herkent, maar ook wat jij absoluut niet herkent. (neem pen en papier mee en maak aantekeningen)
Ik vind het wel heel jammer dat jouw vriend hierbij niet aanwezig is, kind staat toch voorop nu in deze.
Waarom jouw zoon naar de bso gaat, gaat de mensen van school niet aan, hoef jeje niet in te verdedigen.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:13
Heeft de juf ook aangegeven in welke situaties zoon teveel geprikkeld wordt, en wanneer hij gaat huilen/ met boeken gooien?
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje klinken alsof juf geen zin / tijd heeft om een kind dat duidelijk nog moet wennen wat extra te begeleiden.
Binnen twee dagen kunnen vaststellen dat er iets "mis" is is natuurlijk onzin.
Ik vind het eerlijk gezegd een beetje klinken alsof juf geen zin / tijd heeft om een kind dat duidelijk nog moet wennen wat extra te begeleiden.
Binnen twee dagen kunnen vaststellen dat er iets "mis" is is natuurlijk onzin.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:16
Wat zag ze dan vanaf dag 2? Buiten dat hij 'anders' is? Vind dat zo vaag... Bedenk wel dat hij nog maar 4 is, ik denk enig kind, en al een paar maanden niet naar het kdv geweest. Het kan best zijn dat je kind erg gevoelig is, en snel overprikkeld, maar hij moet ook de kans krijgen te wennen aan deze nieuwe situatie. Maar wellicht biedt een orthopedagoog meer inzicht in hoe met hem om te gaan, en hem te begeleiden in zijn sociaal-emotionele ontwikkeling. Sterkte, met een kind dat 'buiten de standaardlijntjes' valt is het echt even zoeken!
dinsdag 10 januari 2012 om 10:16
Ja hoor, hij speelt graag buiten met zijn vriendjes en gaat ook weleens bij andere kindjes thuis spelen. Dat vind hij harstikke leuk. Huilbuien heeft hij thuis ook weleens, wanneer hij iets niet mag of iets anders loopt dan gepland. Moet wel eerlijk zeggen dat na de tips van de pedagoog de huilbuien minder intensief zijn geworden gelukkig, maar ze zijn er nog wel. Thuis heeft hij nog nooit met iets gegooid en rent hij ook nooit weg voor zijn vader of mij.
Zijn juf geeft het de schuld aan de vele prikkels die hij krijgt op school. Ik denk dat hij gewoon aan het schoolleven moet wennen. Het kinderbrein is voor mij ook niet altijd even duidelijk, dus of dat echt zo is.
Het is ook altijd heel moeilijk om zijn juf te pakken te krijgen voor een gesprek om na te gaan wat er dan precies aan zijn gedrag vooraf is gegaan, want druk druk druk he.
Zijn juf geeft het de schuld aan de vele prikkels die hij krijgt op school. Ik denk dat hij gewoon aan het schoolleven moet wennen. Het kinderbrein is voor mij ook niet altijd even duidelijk, dus of dat echt zo is.
Het is ook altijd heel moeilijk om zijn juf te pakken te krijgen voor een gesprek om na te gaan wat er dan precies aan zijn gedrag vooraf is gegaan, want druk druk druk he.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:16
Als het niet lukt op school en de BSO, kun je wel bij school neerlegen waarom hij naar de BSO moet maar daar is het probleem niet mee opgelost. je zal als je dan toch moet werken, een andere oplossing moeten verzinnen, zoals bijvoorbeeld een gastouder. School heeft daar verder niet veel mee te maken.
Wat betreft school denk ik dat het prima is dat je samen met de pedagoog gaat. Er is volgens haar niks aan de hand met je zoontje, dus kan de schooltijd worden opgebouwd. Neem daarbij wel wat je zoontje aan kan als leidraad, en niet hoeveel jullie moeten werken.
Overigens hebben jullie samen een kind, dus het lijkt me zinvol om qua opvang niet alleen naar jouw mogelijkheden naast werk te kijken, maar ook naar die van je man. Ik snap werkelijk niet waarom het werk van de man altijd zo heilig is dat hij werkelijk nooit hoeft te schuiven of eens vrij te nemen voor een afspraak aangaande de kinderen.
Wat betreft school denk ik dat het prima is dat je samen met de pedagoog gaat. Er is volgens haar niks aan de hand met je zoontje, dus kan de schooltijd worden opgebouwd. Neem daarbij wel wat je zoontje aan kan als leidraad, en niet hoeveel jullie moeten werken.
Overigens hebben jullie samen een kind, dus het lijkt me zinvol om qua opvang niet alleen naar jouw mogelijkheden naast werk te kijken, maar ook naar die van je man. Ik snap werkelijk niet waarom het werk van de man altijd zo heilig is dat hij werkelijk nooit hoeft te schuiven of eens vrij te nemen voor een afspraak aangaande de kinderen.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:18
Is heel lastig en super vervelend. Een juf zal ook niet zomaar een kind niet hele dagen naar school laten gaan. Hebben jullie niet al meer gesprekken hierover gehad met de juf en/of school? Dat vind ik dan wel vreemd. Mij lijkt namelijk dat de tijd van wennen nu toch wel over is en als hij in haar ogen nog geen hele dagen naar school kan, moet er toch wat anders aan de hand zijn.
Wat ik je wel kan meegeven is dat speciaal onderwijs niet alleen is voor kinderen die achter lopen. Ik heb een neefje die pdd nos heeft en hierdoor ook niet met veel prikkels om kan gaan. Hij is heel slim! Hij is afgelopen november 7 geworden en zit in groep 4. Ligt op een aantal punten voor op leeftijdsgenootjes, o.a. met taal, rekenen en ruimtelijk inzicht. Sociaal emotioneel loopt hij echter weer flink achter. Zet je hem in een normale school, aangezien hij wel intelligent is, dan gaat hij het zeker niet redden. Hij zit nu in een klas van 8 kinderen, en dat is soms al erg veel voor hem.
Je geeft zelf ook aan dat je soms nog peuterpuber gedrag ziet bij je zoontje en hij is inderdaad nog maar 4, maar de kans bestaat dat hij sociaal emotioneel wat achter loopt. Maar daar kan ik natuurlijk verder niets over zeggen, aangezien ik geen deskundige ben en je kind niet ken.
Ik wens je veel succes.
Wat ik je wel kan meegeven is dat speciaal onderwijs niet alleen is voor kinderen die achter lopen. Ik heb een neefje die pdd nos heeft en hierdoor ook niet met veel prikkels om kan gaan. Hij is heel slim! Hij is afgelopen november 7 geworden en zit in groep 4. Ligt op een aantal punten voor op leeftijdsgenootjes, o.a. met taal, rekenen en ruimtelijk inzicht. Sociaal emotioneel loopt hij echter weer flink achter. Zet je hem in een normale school, aangezien hij wel intelligent is, dan gaat hij het zeker niet redden. Hij zit nu in een klas van 8 kinderen, en dat is soms al erg veel voor hem.
Je geeft zelf ook aan dat je soms nog peuterpuber gedrag ziet bij je zoontje en hij is inderdaad nog maar 4, maar de kans bestaat dat hij sociaal emotioneel wat achter loopt. Maar daar kan ik natuurlijk verder niets over zeggen, aangezien ik geen deskundige ben en je kind niet ken.
Ik wens je veel succes.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:18
quote:pimkie schreef op 10 januari 2012 @ 10:16:
Het is ook altijd heel moeilijk om zijn juf te pakken te krijgen voor een gesprek om na te gaan wat er dan precies aan zijn gedrag vooraf is gegaan, want druk druk druk he.Natuurlijk heeft de juf het druk, daarom moet je ook echt een afspraak met haar maken, als je haar wilt spreken. Dit gaat niet even tussen neus en lippen door bij halen of wegbrengen.
Het is ook altijd heel moeilijk om zijn juf te pakken te krijgen voor een gesprek om na te gaan wat er dan precies aan zijn gedrag vooraf is gegaan, want druk druk druk he.Natuurlijk heeft de juf het druk, daarom moet je ook echt een afspraak met haar maken, als je haar wilt spreken. Dit gaat niet even tussen neus en lippen door bij halen of wegbrengen.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:19
quote:camry schreef op 10 januari 2012 @ 10:13:
Binnen twee dagen kunnen vaststellen dat er iets "mis" is is natuurlijk onzin.Ik ben zelf juf en binnen 2 dagen zie je vaak wel of er iets mis is (kleine dingen niet, maar enorm grote problemen haal je er dan zeker wel uit). Alleen... zeg je zoiets natuurlijk niet. Je denkt het misschien en gaat met het kind werken om te kijken of jouw vermoedens kloppen. Je zegt natuurlijk nooit tegen een ouder: goh, ik zag na 2 dagen al dat er iets mis was! En het is helemaal raar dat je er dan niet bij zegt wat er dan precies mis is. Daar kan je als ouder natuurlijk helemaal niets mee. Kom dan ook met ideeën of een plan.
Binnen twee dagen kunnen vaststellen dat er iets "mis" is is natuurlijk onzin.Ik ben zelf juf en binnen 2 dagen zie je vaak wel of er iets mis is (kleine dingen niet, maar enorm grote problemen haal je er dan zeker wel uit). Alleen... zeg je zoiets natuurlijk niet. Je denkt het misschien en gaat met het kind werken om te kijken of jouw vermoedens kloppen. Je zegt natuurlijk nooit tegen een ouder: goh, ik zag na 2 dagen al dat er iets mis was! En het is helemaal raar dat je er dan niet bij zegt wat er dan precies mis is. Daar kan je als ouder natuurlijk helemaal niets mee. Kom dan ook met ideeën of een plan.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:21
Hallo,
Allereerst veel sterkte. Speciaal onderwijs is niet alleen voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Kinderen met een gemiddeld IQ met andere problematiek kunnen ook baat bij speciaal onderwijs hebben. Je moet wel volgens mij een indicatie hebben om je kind naar speciaal onderwijs te kunnen brengen (maar ik weet het niet zeker!).
Behalve de pedagoog kan je het beste je kind via de huisarts bij Jeugdzorg aanmelden en hem laten onderzoeken, of bij een GGZ.
Verder is het normaal dat kinderen een wenperiode hebben, en ik bedoel niet de dagen voor zijn verjaardag. Ik heb twee kinderen en beide hadden het de eerste weken moeilijk. Mijn zoon zelf viel in slaap in de taxi en sliep daarna door op een bankje, terwijl hij al twee jaar lang geen middag dutje meer deed.
Allereerst veel sterkte. Speciaal onderwijs is niet alleen voor verstandelijk gehandicapte kinderen. Kinderen met een gemiddeld IQ met andere problematiek kunnen ook baat bij speciaal onderwijs hebben. Je moet wel volgens mij een indicatie hebben om je kind naar speciaal onderwijs te kunnen brengen (maar ik weet het niet zeker!).
Behalve de pedagoog kan je het beste je kind via de huisarts bij Jeugdzorg aanmelden en hem laten onderzoeken, of bij een GGZ.
Verder is het normaal dat kinderen een wenperiode hebben, en ik bedoel niet de dagen voor zijn verjaardag. Ik heb twee kinderen en beide hadden het de eerste weken moeilijk. Mijn zoon zelf viel in slaap in de taxi en sliep daarna door op een bankje, terwijl hij al twee jaar lang geen middag dutje meer deed.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:28
Als je vriend niet mee kan zou ik het gesprek wel samen voorbereiden. Laat je man/vriend meedenken en zet samen vragen en ideeën op papier. Wat vindt hij ervan dat jullie kind halve dagen naar school gaat?
Ik zou iig vertellen dat jullie kind thuis laat zien dat hij best slim is. En ik zou vragen hoe hij op school met andere kinderen omgaat en wanneer een situatie escaleert. Wanneer loopt de juf precies vast? Bedenk wanneer jullie kind zich prettig voelt. Wat heeft je kind nodig om goed te kunnen leren en spelen? Vertel dit in het gesprek! Bedenk dat de juf ook het beste voor jouw kind wil. Dus wie weet kan ze daar iets mee. Verder zou ik veel aantekeningen maken (ook voor je vriend) en het allemaal even op je af laten komen. Dit soort dingen hebben tijd nodig, dat moet je allemaal even laten bezinken. En heb je later nog iets wat je kwijt wilt dan kan dat natuurlijk. Je hoeft niet alles in 1 gesprek te proppen. Mag je de juf bijvoorbeeld ook mailen bij een vraag? Of een briefje geven ofzo?
Ik zou iig vertellen dat jullie kind thuis laat zien dat hij best slim is. En ik zou vragen hoe hij op school met andere kinderen omgaat en wanneer een situatie escaleert. Wanneer loopt de juf precies vast? Bedenk wanneer jullie kind zich prettig voelt. Wat heeft je kind nodig om goed te kunnen leren en spelen? Vertel dit in het gesprek! Bedenk dat de juf ook het beste voor jouw kind wil. Dus wie weet kan ze daar iets mee. Verder zou ik veel aantekeningen maken (ook voor je vriend) en het allemaal even op je af laten komen. Dit soort dingen hebben tijd nodig, dat moet je allemaal even laten bezinken. En heb je later nog iets wat je kwijt wilt dan kan dat natuurlijk. Je hoeft niet alles in 1 gesprek te proppen. Mag je de juf bijvoorbeeld ook mailen bij een vraag? Of een briefje geven ofzo?
dinsdag 10 januari 2012 om 10:31
quote:MEFS schreef op 10 januari 2012 @ 10:21:
Hallo,
Behalve de pedagoog kan je het beste je kind via de huisarts bij Jeugdzorg aanmelden en hem laten onderzoeken, of bij een GGZ.
.
Is dit niet veel te voorbarig? Vergeet niet dat de pedagoog helemaal niets bijzonders heeft gezien aan het gedrag van het kind. Natuurlijk moet je bij echt probleemgedrag als ouders niet net doen of er niets aan de hand is maar ik zou mij ook geen probleem laten aanpraten door een juf die na 2 dagen al vind dat er iets mis is met mijn zoon.
Eerlijk gezegd zou ik zo snel mogelijk op zoek gaan naar een andere basisschool.
Hallo,
Behalve de pedagoog kan je het beste je kind via de huisarts bij Jeugdzorg aanmelden en hem laten onderzoeken, of bij een GGZ.
.
Is dit niet veel te voorbarig? Vergeet niet dat de pedagoog helemaal niets bijzonders heeft gezien aan het gedrag van het kind. Natuurlijk moet je bij echt probleemgedrag als ouders niet net doen of er niets aan de hand is maar ik zou mij ook geen probleem laten aanpraten door een juf die na 2 dagen al vind dat er iets mis is met mijn zoon.
Eerlijk gezegd zou ik zo snel mogelijk op zoek gaan naar een andere basisschool.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:31
Ook ik vind dat je vriend erbij moet zijn! Dan maar een andere dag.
Verder is het idd zo dat het SBO niet alleen voor kinderen is met een leerachterstand. Mijn zoon trok het ook niet op een "normale" school maar dat had te maken met zijn sociaal-emotionele achterstand (onder andere).
Dat de juf na 2 dagen al zoiets kan zeggen, vind ik bijzonder. Als tip kan ik meegegeven dat een plan voor hem handig is en blijf vooral in gesprek met de juf, dus niet alleen voor schooltijd maar echt met extra gesprekken. Wellicht kan je je vraag neerleggen bij Stichting MEE? Je kunt vragen aan hun stellen over vanalles, ze kunnen hem observeren (ook in de klas met video erbij) en dan samen kijken wat het beste is.
Wellicht is het gewoon wennen, hij is pas 4. Maar misschien is er ook wel "iets".
Verder is het idd zo dat het SBO niet alleen voor kinderen is met een leerachterstand. Mijn zoon trok het ook niet op een "normale" school maar dat had te maken met zijn sociaal-emotionele achterstand (onder andere).
Dat de juf na 2 dagen al zoiets kan zeggen, vind ik bijzonder. Als tip kan ik meegegeven dat een plan voor hem handig is en blijf vooral in gesprek met de juf, dus niet alleen voor schooltijd maar echt met extra gesprekken. Wellicht kan je je vraag neerleggen bij Stichting MEE? Je kunt vragen aan hun stellen over vanalles, ze kunnen hem observeren (ook in de klas met video erbij) en dan samen kijken wat het beste is.
Wellicht is het gewoon wennen, hij is pas 4. Maar misschien is er ook wel "iets".
dinsdag 10 januari 2012 om 10:33
ja idd, als het mijn kind betrof, had ik vriend aan zijn haren meegesleurd naar de afspraak. hij zorgt er maar voor dat hij mee komt....
Ik ben het ergens wel eens dat je bij kinderen best wel kunt zien dat er iets 'anders' is....soms is het gewoon zo opvallend..
Waarom is je kind van het KDV afgegaan? ik begrijp dat hij de laatste maanden er niet meer is geweest en dus daarvoor wel?
Hoeveel kinderen zitten er in de klas? Is het een optie om te zoeken naar een kleinere school met kleinere klassen? of misschien simpelweg een andere sfeer?
en nee, dat jij aan het werk wilt, is geen reden voor school om je kind langer te laten blijven.
Ik ben het ergens wel eens dat je bij kinderen best wel kunt zien dat er iets 'anders' is....soms is het gewoon zo opvallend..
Waarom is je kind van het KDV afgegaan? ik begrijp dat hij de laatste maanden er niet meer is geweest en dus daarvoor wel?
Hoeveel kinderen zitten er in de klas? Is het een optie om te zoeken naar een kleinere school met kleinere klassen? of misschien simpelweg een andere sfeer?
en nee, dat jij aan het werk wilt, is geen reden voor school om je kind langer te laten blijven.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:34
quote:MEFS schreef op 10 januari 2012 @ 10:21:
Je moet wel volgens mij een indicatie hebben om je kind naar speciaal onderwijs te kunnen brengen (maar ik weet het niet zeker!).
Door alle bezuinigingen mag je tegenwoordig echt niet zomaar naar het speciaal onderwijs. Dan moet je toch behoorlijk wat mankeren. De school moet het eerst zelf proberen met handelingsplannen e.d. (dat zullen ze nu dus wel gaan doen). Bij ons op school zitten kinderen met ADHD, Asperger, dyslexie e.d. En dat zijn allemaal geen redenen om naar het speciaal onderwijs te gaan. Zij kunnen gewoon bij ons functioneren.
Je moet wel volgens mij een indicatie hebben om je kind naar speciaal onderwijs te kunnen brengen (maar ik weet het niet zeker!).
Door alle bezuinigingen mag je tegenwoordig echt niet zomaar naar het speciaal onderwijs. Dan moet je toch behoorlijk wat mankeren. De school moet het eerst zelf proberen met handelingsplannen e.d. (dat zullen ze nu dus wel gaan doen). Bij ons op school zitten kinderen met ADHD, Asperger, dyslexie e.d. En dat zijn allemaal geen redenen om naar het speciaal onderwijs te gaan. Zij kunnen gewoon bij ons functioneren.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:34
Ik vind ook dat je vriend erbij moet zijn. Heeft hij iets bijzonders op zijn werk of kan hij gewoon niet omdat hij moet werken en kan hij dus in feite vrijwel nooit?
Stel, het is nog absoluut niet gezegd dat het zo is, maar stél dat er meer met je zoontje aan de hand is, dan zullen er nog wel heel wat meer gesprekken volgen waar hij bij moet zijn, dus daar zal hij dan toch een weg in moeten vinden.
Verder vind ik juf ook wel erg snel in haar conclusies. Ik zou zeker verder advies inwinnen, inderdaad via MEE of bijvoorbeeld via Integrale Vroeghulp.
Stel, het is nog absoluut niet gezegd dat het zo is, maar stél dat er meer met je zoontje aan de hand is, dan zullen er nog wel heel wat meer gesprekken volgen waar hij bij moet zijn, dus daar zal hij dan toch een weg in moeten vinden.
Verder vind ik juf ook wel erg snel in haar conclusies. Ik zou zeker verder advies inwinnen, inderdaad via MEE of bijvoorbeeld via Integrale Vroeghulp.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:35
Ik heb alleen een opmerking over de praktische kant: is het een mogelijkheid dat je vriend voor een periode 1 dag ouderschapsverlof opneemt? (het is een wettelijk recht dus dat zou zeker voor een afgebakende periode een optie moeten zijn). Dan kan jij toch je studiedag rustig volgen en ligt er geen extra druk op de ketel om je zoon klaar te stomen voor de BSO.
Want volgens mij is naast het 'erachter komen' of er iets is met je zoon of dat hij gewoon lang moet wennen aan het schoolritme dat je grootste dillemma: jij komt niet aan je herscholing toe om uiteindelijk weer een baan te krijgen.
Jij bent niet de enige die verantwoordelijk is voor een oplossing van dit dilemma.
Want volgens mij is naast het 'erachter komen' of er iets is met je zoon of dat hij gewoon lang moet wennen aan het schoolritme dat je grootste dillemma: jij komt niet aan je herscholing toe om uiteindelijk weer een baan te krijgen.
Jij bent niet de enige die verantwoordelijk is voor een oplossing van dit dilemma.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:35
quote:blogbabe schreef op 10 januari 2012 @ 10:19:
[...]
Ik ben zelf juf en binnen 2 dagen zie je vaak wel of er iets mis is (kleine dingen niet, maar enorm grote problemen haal je er dan zeker wel uit).
Dat geloof ik niet.
Ik denk niet dat je binnen twee (halve!) dagen kunt zien of er een probleem is.
Ik zou dat, als ouder, in ieder geval niet accepteren.
[...]
Ik ben zelf juf en binnen 2 dagen zie je vaak wel of er iets mis is (kleine dingen niet, maar enorm grote problemen haal je er dan zeker wel uit).
Dat geloof ik niet.
Ik denk niet dat je binnen twee (halve!) dagen kunt zien of er een probleem is.
Ik zou dat, als ouder, in ieder geval niet accepteren.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:37
Overigens ben ik het er wel mee eens dat je bij sommige kinderen meteen ziet dat ze anders zijn, bij mijn zoontje is dat ook het geval, maar dat zou een pedagoog ook echt niet over het hoofd zien als hij bij ons thuis kwam observeren.
Don't waste your time on jealousy,
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
Sometimes you're ahead, sometimes you're behind.
dinsdag 10 januari 2012 om 10:42
quote:camry schreef op 10 januari 2012 @ 10:35:
[...]
Dat geloof ik niet.
Ik denk niet dat je binnen twee (halve!) dagen kunt zien of er een probleem is.
Ik zou dat, als ouder, in ieder geval niet accepteren.Ik schreef er ook bij dat enorm grote problemen je dan wel opvallen (klassiek autisme bijvoorbeeld of een heftige vorm van adhd). Ik schreef ook nog dat je dan eerst zelf aan de slag gaat en dat dus niet gelijk tegen ouders zegt. Je zegt pas iets tegen ouders als je zelf wat meer duidelijkheid hebt. Dus ik ben het met je eens, na 2 halve dagen kun je zoiets absoluut niet zeggen. Je kan het wel denken.
[...]
Dat geloof ik niet.
Ik denk niet dat je binnen twee (halve!) dagen kunt zien of er een probleem is.
Ik zou dat, als ouder, in ieder geval niet accepteren.Ik schreef er ook bij dat enorm grote problemen je dan wel opvallen (klassiek autisme bijvoorbeeld of een heftige vorm van adhd). Ik schreef ook nog dat je dan eerst zelf aan de slag gaat en dat dus niet gelijk tegen ouders zegt. Je zegt pas iets tegen ouders als je zelf wat meer duidelijkheid hebt. Dus ik ben het met je eens, na 2 halve dagen kun je zoiets absoluut niet zeggen. Je kan het wel denken.
