Kinderen & mijn angst
woensdag 10 november 2010 om 22:30
woensdag 10 november 2010 om 22:33
Er zijn ook hele mooie dingen op de wereld en in het leven natuurlijk! En ja, er gebeuren ook vervelende dingen. Thats life zeg maar...
Alleen snap ik niet (ja, ik ga even zeiken) waarom het nodig is om dan weer expliciet te vermelden dat het een Marokkaan was. Had je dat ook gedaan als het een Nederlander, Chinees of Amerikaan was geweest?
Alleen snap ik niet (ja, ik ga even zeiken) waarom het nodig is om dan weer expliciet te vermelden dat het een Marokkaan was. Had je dat ook gedaan als het een Nederlander, Chinees of Amerikaan was geweest?
woensdag 10 november 2010 om 22:40
tegenwoordig lijkt het normaal te zijn om je zin met agressief gedrag erdoor te rammen..
Ik vind dat wij in nederland sowiezo een gefrustreerd, gestresst en egoistisch volkje zijn, als ik zie hoe vriendelijk mensen in het buitenland zijn...
gelukkig kom ik in nl trouwens ook genoeg vriendelijke en sociale mensen tegen hoor...
Ik vind dat wij in nederland sowiezo een gefrustreerd, gestresst en egoistisch volkje zijn, als ik zie hoe vriendelijk mensen in het buitenland zijn...
gelukkig kom ik in nl trouwens ook genoeg vriendelijke en sociale mensen tegen hoor...
woensdag 10 november 2010 om 22:40
Natuurlijk wil je je kinderen beschermen tegen de wereld, maar hebben ze er wat aan? Ik bedoel het niet vervelend, maar het lijkt me dat je juist zelfstandige kinderen wilt opvoeden die stevig in hun schoenen staan en kunnen relativeren. Dat ze in bedreigende situaties weg moeten lopen van agressieve mensen. Het enige wat ik kan zeggen maak ze niet bang dat vergald hun levensvreugde. Ik zie het bij een vriendin die haar kinderen zo beschermend opvoed dat ze zelfs gaan huilen als een oude dame bij de bushalte iets aardigs zegt.
woensdag 10 november 2010 om 22:42
quote:Avaeyebrow schreef op 10 november 2010 @ 22:40:
Natuurlijk wil je je kinderen beschermen tegen de wereld, maar hebben ze er wat aan? Ik bedoel het niet vervelend, maar het lijkt me dat je juist zelfstandige kinderen wilt opvoeden die stevig in hun schoenen staan en kunnen relativeren. Dat ze in bedreigende situaties weg moeten lopen van agressieve mensen. Het enige wat ik kan zeggen maak ze niet bang dat vergald hun levensvreugde. Ik zie het bij een vriendin die haar kinderen zo beschermend opvoed dat ze zelfs gaan huilen als een oude dame bij de bushalte iets aardigs zegt.Eens.
Natuurlijk wil je je kinderen beschermen tegen de wereld, maar hebben ze er wat aan? Ik bedoel het niet vervelend, maar het lijkt me dat je juist zelfstandige kinderen wilt opvoeden die stevig in hun schoenen staan en kunnen relativeren. Dat ze in bedreigende situaties weg moeten lopen van agressieve mensen. Het enige wat ik kan zeggen maak ze niet bang dat vergald hun levensvreugde. Ik zie het bij een vriendin die haar kinderen zo beschermend opvoed dat ze zelfs gaan huilen als een oude dame bij de bushalte iets aardigs zegt.Eens.
woensdag 10 november 2010 om 22:52
Ik begrijp eigenlijk nooit zo goed hoe dat werkt. Dat je van 'zoiets kleins' het gevoel al krijgt 'in wat voor wereld heb ik mijn kinderen gezet'. Ik ben moeder van 3 kinderen, 2 kindjes die nu heerlijk boven mijn hoofd liggen te slapen, volkomen gelukkige, normale, lieve kindjes. Hun grote broer hebben ze niet gekend, ik was een jong meisje toen hij (onvrijwillig) verwekt is, hij is mij afgenomen en uiteindelijk is hij door zijn adoptievader omgebracht. Inmiddels ruim 9 jaar geleden. Een rotte, in en in verrotte wereld? Nee een aantal in- en inslechte mensen ja! Maar er is ook zo verschrikkelijk veel moois in het leven, mijn 2 geweldige kidneren laten me elke dag alle mooie dingen in de wereld en in mijn/het leven zien, hun blik maakt mij milder, ik volg het geluk in hun voetstappen en ik probeer daar zoveel mogelijk van te genieten.
De wereld is zo slecht als je hem wilt zien/voelen.
De wereld is zo slecht als je hem wilt zien/voelen.
woensdag 10 november 2010 om 22:53
quote:Ruza schreef op 10 november 2010 @ 22:33:
Er zijn ook hele mooie dingen op de wereld en in het leven natuurlijk! En ja, er gebeuren ook vervelende dingen. Thats life zeg maar...
Daar heb je gelijk in. Gelukkig zie ik de prachtige dingen in het leven ook en daar geniet ik ook van!
Alleen snap ik niet (ja, ik ga even zeiken) waarom het nodig is om dan weer expliciet te vermelden dat het een Marokkaan was. Had je dat ook gedaan als het een Nederlander, Chinees of Amerikaan was geweest?
Waarom ik dat expliciet vermeld? Omdat ik het op z'n zachtst gezegd niet zo heb op Marokkanen...ik vind het geen prettig volk.
Er zijn ook hele mooie dingen op de wereld en in het leven natuurlijk! En ja, er gebeuren ook vervelende dingen. Thats life zeg maar...
Daar heb je gelijk in. Gelukkig zie ik de prachtige dingen in het leven ook en daar geniet ik ook van!
Alleen snap ik niet (ja, ik ga even zeiken) waarom het nodig is om dan weer expliciet te vermelden dat het een Marokkaan was. Had je dat ook gedaan als het een Nederlander, Chinees of Amerikaan was geweest?
Waarom ik dat expliciet vermeld? Omdat ik het op z'n zachtst gezegd niet zo heb op Marokkanen...ik vind het geen prettig volk.
woensdag 10 november 2010 om 22:57
quote:Avaeyebrow schreef op 10 november 2010 @ 22:40:
Natuurlijk wil je je kinderen beschermen tegen de wereld, maar hebben ze er wat aan? Ik bedoel het niet vervelend, maar het lijkt me dat je juist zelfstandige kinderen wilt opvoeden die stevig in hun schoenen staan en kunnen relativeren. Dat ze in bedreigende situaties weg moeten lopen van agressieve mensen. Het enige wat ik kan zeggen maak ze niet bang dat vergald hun levensvreugde. Ik zie het bij een vriendin die haar kinderen zo beschermend opvoed dat ze zelfs gaan huilen als een oude dame bij de bushalte iets aardigs zegt.Ik wilde bijna zeggen 'dat heb ik toch ook geschreven?', maar toen zag ik dat ik dat weg had gehaald Kon het niet goed onder woorden brengen...ik wil graag stabiele en niet-angstige mensen van ze 'maken'. Ik probeer daar echt de juiste middenweg in te vinden. Als mijn zoon zelf op mensen afstapt om iets te vragen of te zeggen, dan ben ik zo trots. Laatst dacht hij dat er een mevrouw voordrong (hij zag niet dat ik haar er door had gelaten) en toen zei hij heel netjes "u mag niet voordringen mevrouw" en hij keek haar recht aan. Prachtig!
Natuurlijk wil je je kinderen beschermen tegen de wereld, maar hebben ze er wat aan? Ik bedoel het niet vervelend, maar het lijkt me dat je juist zelfstandige kinderen wilt opvoeden die stevig in hun schoenen staan en kunnen relativeren. Dat ze in bedreigende situaties weg moeten lopen van agressieve mensen. Het enige wat ik kan zeggen maak ze niet bang dat vergald hun levensvreugde. Ik zie het bij een vriendin die haar kinderen zo beschermend opvoed dat ze zelfs gaan huilen als een oude dame bij de bushalte iets aardigs zegt.Ik wilde bijna zeggen 'dat heb ik toch ook geschreven?', maar toen zag ik dat ik dat weg had gehaald Kon het niet goed onder woorden brengen...ik wil graag stabiele en niet-angstige mensen van ze 'maken'. Ik probeer daar echt de juiste middenweg in te vinden. Als mijn zoon zelf op mensen afstapt om iets te vragen of te zeggen, dan ben ik zo trots. Laatst dacht hij dat er een mevrouw voordrong (hij zag niet dat ik haar er door had gelaten) en toen zei hij heel netjes "u mag niet voordringen mevrouw" en hij keek haar recht aan. Prachtig!
woensdag 10 november 2010 om 22:59
quote:Sunemom schreef op 10 november 2010 @ 22:52:
Ik begrijp eigenlijk nooit zo goed hoe dat werkt. Dat je van 'zoiets kleins' het gevoel al krijgt 'in wat voor wereld heb ik mijn kinderen gezet'. Ik ben moeder van 3 kinderen, 2 kindjes die nu heerlijk boven mijn hoofd liggen te slapen, volkomen gelukkige, normale, lieve kindjes. Hun grote broer hebben ze niet gekend, ik was een jong meisje toen hij (onvrijwillig) verwekt is, hij is mij afgenomen en uiteindelijk is hij door zijn adoptievader omgebracht. Daar ben ik even stil van...ongelooflijk! Inmiddels ruim 9 jaar geleden. Een rotte, in en in verrotte wereld? Nee een aantal in- en inslechte mensen ja! Maar er is ook zo verschrikkelijk veel moois in het leven, mijn 2 geweldige kidneren laten me elke dag alle mooie dingen in de wereld en in mijn/het leven zien, hun blik maakt mij milder, ik volg het geluk in hun voetstappen en ik probeer daar zoveel mogelijk van te genieten. Mooi omschreven, dank je wel!
De wereld is zo slecht als je hem wilt zien/voelen.
Ik begrijp eigenlijk nooit zo goed hoe dat werkt. Dat je van 'zoiets kleins' het gevoel al krijgt 'in wat voor wereld heb ik mijn kinderen gezet'. Ik ben moeder van 3 kinderen, 2 kindjes die nu heerlijk boven mijn hoofd liggen te slapen, volkomen gelukkige, normale, lieve kindjes. Hun grote broer hebben ze niet gekend, ik was een jong meisje toen hij (onvrijwillig) verwekt is, hij is mij afgenomen en uiteindelijk is hij door zijn adoptievader omgebracht. Daar ben ik even stil van...ongelooflijk! Inmiddels ruim 9 jaar geleden. Een rotte, in en in verrotte wereld? Nee een aantal in- en inslechte mensen ja! Maar er is ook zo verschrikkelijk veel moois in het leven, mijn 2 geweldige kidneren laten me elke dag alle mooie dingen in de wereld en in mijn/het leven zien, hun blik maakt mij milder, ik volg het geluk in hun voetstappen en ik probeer daar zoveel mogelijk van te genieten. Mooi omschreven, dank je wel!
De wereld is zo slecht als je hem wilt zien/voelen.
woensdag 10 november 2010 om 23:01
quote:jackie23 schreef op 10 november 2010 @ 22:15:
Zoveel ellende...zoveel verdriet...zoveel verknipte mensen...zoveel respectloosheid...soms denk ik wel eens 'in wat voor wereld hebben wij onze kinderen gezet?'.
Pardon, geen prettig volk??
Eerlijk gezegd vind jouw houding tegenover deze bevolkingsgroep ook bijdragen aan ellende en respectloosheid op deze wereld.
Zoveel ellende...zoveel verdriet...zoveel verknipte mensen...zoveel respectloosheid...soms denk ik wel eens 'in wat voor wereld hebben wij onze kinderen gezet?'.
Pardon, geen prettig volk??
Eerlijk gezegd vind jouw houding tegenover deze bevolkingsgroep ook bijdragen aan ellende en respectloosheid op deze wereld.
woensdag 10 november 2010 om 23:12
Ik ontmoet juist heel veel aardige mensen en ben blij dat mijn kinderen in deze rijke, veilge, kansrijke maatschappij en tijd mogen opgroeien.
Het enige waar ik soms bang voor ben is dat ze in contact komen met mensen die hele groepen veroordelen op hun afkomst. Dat vind ik kortzichtig, en een beetje eng.
Het enige waar ik soms bang voor ben is dat ze in contact komen met mensen die hele groepen veroordelen op hun afkomst. Dat vind ik kortzichtig, en een beetje eng.
woensdag 10 november 2010 om 23:13
Zie je ook in dat wanneer je deze houding doorgeeft aan je kinderen ze over 10 jaar daadwerkelijk iets te vrezen hebben. Verdraagzaamheid en respect over en weer is de basis in een veilige samenleving. Wanneer de boodschap aan je kinderen is dat 1 (of meer?) bevolkingsgroep(en) 'niet prettig' (wat je daar dan ook mee mag bedoelen) is(/zijn) dan zal dat hun basisveiligheid uiteindelijk ook aantasten. En denk niet d\at ze je houding niet niet oppikken wanneer je het niet expliciet uitspreekt, kinderen voelen zoiets aan, door kleine dingen. Dit soort opvattingen vind ik in de opvoeding behoorlijk glad ijs.
woensdag 10 november 2010 om 23:18
@Sunemon, pff wat een heftig verhaal zeg
Sinds mijn zoontje ben ik ook bang dat er mensen zijn die hem wat willen aandoen. Aggresieve mensen, bedreiging via het internet, kinderporno etc. Hoevaak hoor je niet verhalen van pubers die achter de webcam zitten en dan in een chatroom opeens van alles moeten doen enzo. Maar tegenwoordig is internet een must op scholen en kinderen moeten er veilig mee leren omgaan. Er zijn zoveel perverse mensen! Dat is eigenlijk nog mijn grootste angst. Dat mijn zoon op een dag in handen komt van een pedofiel en misbruikt wordt bijv. op een voetbalclub, op school etc. Als dat zo is, dan sta ik niet voor mezelf in..
Sinds mijn zoontje ben ik ook bang dat er mensen zijn die hem wat willen aandoen. Aggresieve mensen, bedreiging via het internet, kinderporno etc. Hoevaak hoor je niet verhalen van pubers die achter de webcam zitten en dan in een chatroom opeens van alles moeten doen enzo. Maar tegenwoordig is internet een must op scholen en kinderen moeten er veilig mee leren omgaan. Er zijn zoveel perverse mensen! Dat is eigenlijk nog mijn grootste angst. Dat mijn zoon op een dag in handen komt van een pedofiel en misbruikt wordt bijv. op een voetbalclub, op school etc. Als dat zo is, dan sta ik niet voor mezelf in..
woensdag 10 november 2010 om 23:22
quote:liubi schreef op 10 november 2010 @ 23:18:
Sinds mijn zoontje ben ik ook bang dat er mensen zijn die hem wat willen aandoen. Aggresieve mensen, bedreiging via het internet, kinderporno etc. Hoevaak hoor je niet verhalen van pubers die achter de webcam zitten en dan in een chatroom opeens van alles moeten doen enzo. Maar tegenwoordig is internet een must op scholen en kinderen moeten er veilig mee leren omgaan. Er zijn zoveel perverse mensen! Dat is eigenlijk nog mijn grootste angst. Dat mijn zoon op een dag in handen komt van een pedofiel en misbruikt wordt bijv. op een voetbalclub, op school etc. Als dat zo is, dan sta ik niet voor mezelf in..Daar ben ik ook heel erg bang voor, die angst zit heel diep geworteld. Ik bedenk me echter ook altijd, dat het heel vaak de wat kwetsbare kinderen zijn die slachtoffer worden. Niet altijd uiteraard, maar een kind dat een stevige basis heeft, een hele open relatie met zijn/haar ouders, een goed beeld van goed en kwaad heeft, weet dat hij/zij grenzen aan mag geven ook (of juist!) aan bekenden. Zo'n kind heeft veel minder kans om slachtoffer te worden, dan een kind dat aandacht, binding, aanhankelijkheid enz mist. Ik geef dus de meest stevige basis die ik kan geven en ik hoop maar dat die basis stevig genoeg mag zijn.
Sinds mijn zoontje ben ik ook bang dat er mensen zijn die hem wat willen aandoen. Aggresieve mensen, bedreiging via het internet, kinderporno etc. Hoevaak hoor je niet verhalen van pubers die achter de webcam zitten en dan in een chatroom opeens van alles moeten doen enzo. Maar tegenwoordig is internet een must op scholen en kinderen moeten er veilig mee leren omgaan. Er zijn zoveel perverse mensen! Dat is eigenlijk nog mijn grootste angst. Dat mijn zoon op een dag in handen komt van een pedofiel en misbruikt wordt bijv. op een voetbalclub, op school etc. Als dat zo is, dan sta ik niet voor mezelf in..Daar ben ik ook heel erg bang voor, die angst zit heel diep geworteld. Ik bedenk me echter ook altijd, dat het heel vaak de wat kwetsbare kinderen zijn die slachtoffer worden. Niet altijd uiteraard, maar een kind dat een stevige basis heeft, een hele open relatie met zijn/haar ouders, een goed beeld van goed en kwaad heeft, weet dat hij/zij grenzen aan mag geven ook (of juist!) aan bekenden. Zo'n kind heeft veel minder kans om slachtoffer te worden, dan een kind dat aandacht, binding, aanhankelijkheid enz mist. Ik geef dus de meest stevige basis die ik kan geven en ik hoop maar dat die basis stevig genoeg mag zijn.
woensdag 10 november 2010 om 23:25
Sorry dat ik even inbreek, ik ben niet racistisch, Wilders-aanhanger, wat dan ook, maar die politiek correcte geschoktheid als iemand aangeeft wat minder te hebben met Marokkanen... Ik word daar ook weleens een beetje moe van. Ik bedoel, echt veel reden om het een fijn volk te vinden hebben we nou ook weer niet toch? Jaja, tuurlijk zitten er ook normale bij, weet ik. Hoop niet dat ik hier een rel mee ontketen, nogmaals, ik ben geen racist of iets.
Ga hiermee ook offtopic in andermans topic, sorry!
Ga hiermee ook offtopic in andermans topic, sorry!
woensdag 10 november 2010 om 23:27
quote:Ste_ schreef op 10 november 2010 @ 23:25:
Sorry dat ik even inbreek, ik ben niet racistisch, Wilders-aanhanger, wat dan ook, maar die politiek correcte geschoktheid als iemand aangeeft wat minder te hebben met Marokkanen... Ik word daar ook weleens een beetje moe van. Ik bedoel, echt veel reden om het een fijn volk te vinden hebben we nou ook weer niet toch? Jaja, tuurlijk zitten er ook normale bij, weet ik. Hoop niet dat ik hier een rel mee ontketen, nogmaals, ik ben geen racist of iets.
Ga hiermee ook offtopic in andermans topic, sorry!Newsflash: je bent wel een racist. En Jackie ook, trouwens.
Sorry dat ik even inbreek, ik ben niet racistisch, Wilders-aanhanger, wat dan ook, maar die politiek correcte geschoktheid als iemand aangeeft wat minder te hebben met Marokkanen... Ik word daar ook weleens een beetje moe van. Ik bedoel, echt veel reden om het een fijn volk te vinden hebben we nou ook weer niet toch? Jaja, tuurlijk zitten er ook normale bij, weet ik. Hoop niet dat ik hier een rel mee ontketen, nogmaals, ik ben geen racist of iets.
Ga hiermee ook offtopic in andermans topic, sorry!Newsflash: je bent wel een racist. En Jackie ook, trouwens.
woensdag 10 november 2010 om 23:27
@Sunemom, fijn om te lezen dat er meer mensen die angst delen. Ben er zo bang voor. Mijn zoontje is pas 2 en ik kan hem nu nog niet leren dat er ook zulke mensen bestaan helaas. Hoe doe je dat, zo'n basis meegeven? Ik neem aan dat je kinderen al ouder dan 2 zijn. Kun je een voorbeeld geven? Ik ben wel nieuwsgierig naar je invulling zodat ik later ook weet hoe ik dat kan aanpakken.
Ik heb bijv. hier in Duitsland een boek gezien voor kinderen vanaf 3 jaar waarin heel duidelijk wordt uitgelegd dat je niet met vreemden mag meegaan, geen snoepjes van ze mag aannemen en altijd 'nee' moet zeggen als er anderen aan je lichaam willen zitten.
Bestaat zo'n boek ook in het Nederlands?
Ik heb bijv. hier in Duitsland een boek gezien voor kinderen vanaf 3 jaar waarin heel duidelijk wordt uitgelegd dat je niet met vreemden mag meegaan, geen snoepjes van ze mag aannemen en altijd 'nee' moet zeggen als er anderen aan je lichaam willen zitten.
Bestaat zo'n boek ook in het Nederlands?
woensdag 10 november 2010 om 23:29
Ik heb slechte ervaringen met Marokkaanse jochies die in de winkelstraat waar ik woon mij en anderen lastig vallen. Dus de opmerking van TO kan ik begrijpen. Haar angst overigens ook. Alleen denk ik wel dat je er mee moet leren omgaan anders heb je geen leven. Vroeger was er ook gevaar, vroeger waren er ook kinderlokkers en ander gespuis. Voed je kinderen in vertrouwen en weerbaarheid op, dat is volgens mij het enige dat je kunt doen.