Kinderen
alle pijlers
Kinderlokkers!
vrijdag 16 maart 2012 om 22:46
Hi!
Twijfelde onder welke pijler, maar omdat het over kinderen gaat toch maar onder deze..
Hoe gaan jullie om met het nieuws van al die kinderlokkers / kindermisbruiken?
Ik merk dat ik ontzettend bang ben dat het mijn kindje ook eens gaat overkomen. Heb liever dat ze binnen zit dan lekker buiten speelt. Ze is 6 en speelt regelmatig alleen buiten. Ik waarschuw haar wel regelmatig, dat ze nooit met vreemden mee mag gaan enzv maar ja, je weet het nooit.
Hoe gaan jullie hiermee om en ben ik terecht bang of moet ik mij niet aanstellen?
Twijfelde onder welke pijler, maar omdat het over kinderen gaat toch maar onder deze..
Hoe gaan jullie om met het nieuws van al die kinderlokkers / kindermisbruiken?
Ik merk dat ik ontzettend bang ben dat het mijn kindje ook eens gaat overkomen. Heb liever dat ze binnen zit dan lekker buiten speelt. Ze is 6 en speelt regelmatig alleen buiten. Ik waarschuw haar wel regelmatig, dat ze nooit met vreemden mee mag gaan enzv maar ja, je weet het nooit.
Hoe gaan jullie hiermee om en ben ik terecht bang of moet ik mij niet aanstellen?
zaterdag 17 maart 2012 om 07:35
En daarbij ondervang je met zo'n code nog steeds niet dat het meeste misbruik plaatsvindt door bekenden (die jij dus die code hebt verteld).
Volgens mij zou je meer wat aan je eigen angsten moeten doen. De kans dat er werkelijk wat gebeurd is klein.
Sowieso snap ik trouwens niet wat een busongeluk met seksueel misbruik te maken heeft.
Volgens mij zou je meer wat aan je eigen angsten moeten doen. De kans dat er werkelijk wat gebeurd is klein.
Sowieso snap ik trouwens niet wat een busongeluk met seksueel misbruik te maken heeft.
zaterdag 17 maart 2012 om 07:37
Oh ja, de puppy zoeken...die smoes heb ik ook een keer gehoord. Was gelukkig dicht bij huis en heb de engerd aan de praat gehouden tot ik bij de deur was en heel hard "Papa!!!" kon roepen. Die man wist niet hoe snel hij weg moest komen. Mijn vader reageerde er verbazingwekkend lauw op trouwens, dat is me altijd bijgebleven. Ik zou woest zijn en gaan zoeken.
zaterdag 17 maart 2012 om 08:12
ik speelde altijd buiten op die leeftijd, altijd in de buurt maar mijn ouders hadden wel duidelijk grenzen aangegeven van waar ik wel en niet mocht komen.
Verder kreeg ik al snel een horloge en moest ik zo om het kwartier even 'mijn neus laten zien' thuis. Hoefde nieteens binnen te komen, maar gewoon even laten weten dat het nog goed ging. Tenzij ik bij een vriendinnetje in de tuin speelde ofzo. Hoe ouder ik werd, hoe meer tijd ertussen zat. (maar owee als je het vergat...)
Verder kreeg ik al snel een horloge en moest ik zo om het kwartier even 'mijn neus laten zien' thuis. Hoefde nieteens binnen te komen, maar gewoon even laten weten dat het nog goed ging. Tenzij ik bij een vriendinnetje in de tuin speelde ofzo. Hoe ouder ik werd, hoe meer tijd ertussen zat. (maar owee als je het vergat...)
zaterdag 17 maart 2012 om 09:06
quote:loisnvt schreef op 17 maart 2012 @ 01:16:
[...]
Oh, zo herkenbaar! Ik was 6 jaar destijds en hoeveel weet je je nog te herinneren van die tijd? Ik kan HEM nog steeds beschrijven Ik kan hem idd ook nog steeds beschrijven. Net als zijn fiets, de exacte plek waar het gebeurde, en wat hij deed. :puke: .. Ik was ongv. 4 jaar. Zo heel veel herinneringen heb ik niet van die tijd.. Maar die wel helaas.
[...]
Oh, zo herkenbaar! Ik was 6 jaar destijds en hoeveel weet je je nog te herinneren van die tijd? Ik kan HEM nog steeds beschrijven Ik kan hem idd ook nog steeds beschrijven. Net als zijn fiets, de exacte plek waar het gebeurde, en wat hij deed. :puke: .. Ik was ongv. 4 jaar. Zo heel veel herinneringen heb ik niet van die tijd.. Maar die wel helaas.
zaterdag 17 maart 2012 om 09:12
Oooh eleine en lois. Jullie hebben het zelf meegemaakt!? Jeetje! Hebben jullie dit wel een beetje kunnen verwerken? Hebben jullie zelf kinderen? En zo ja hoe ga je daar dan mee om?
Het busongeluk heeft natuurlijk niets met sexueel misbruik/ kinderlokkers te maken, het is meer om aan te geven hoe ik bepaalde gebeurtenissen heel erg op mijzelf en gezin betrek omdat ik kids in de zelfde leeftijdscategorie heb.
Ik ben gewoon wat sneller angstig als een ander. Zo vind ik vliegen ook vreselijk. De gedachte dat het vliegtuig kan neerstorten pfff. Ik doe alles wel omdat je anders nergens meer komt en weet dat er soms erge dingen gebeuren en dat hoort bij het leven. Ik weet het, maar gevoelsmatig he?! Genieten wordt daardoor beperkt
Het busongeluk heeft natuurlijk niets met sexueel misbruik/ kinderlokkers te maken, het is meer om aan te geven hoe ik bepaalde gebeurtenissen heel erg op mijzelf en gezin betrek omdat ik kids in de zelfde leeftijdscategorie heb.
Ik ben gewoon wat sneller angstig als een ander. Zo vind ik vliegen ook vreselijk. De gedachte dat het vliegtuig kan neerstorten pfff. Ik doe alles wel omdat je anders nergens meer komt en weet dat er soms erge dingen gebeuren en dat hoort bij het leven. Ik weet het, maar gevoelsmatig he?! Genieten wordt daardoor beperkt
zaterdag 17 maart 2012 om 09:35
Heb het wel goed kunnen verwerken, maar het staat allemaal heel helder in mijn geheugen gegrift. Zo kan ik me ook nog heel goed herinneren dat ik vaak met mijn moeder naar het politiebureau moest, omdat ik steeds weer nieuwe dingen vertelde en mn moeder mij dan weer meenam naar de politie. Dat vond ik zo eng, want daar moest ik steeds hele moeilijke vragen beantwoorden. Ook ben ik 2 x naar de huisarts gemoeten, omdat ik zo'n buikpijn had, maar ja.......welk kind klaagt niet over buikpijn. Ik durfde eigenlijk niks meer te zeggen, want dan moest ik weer naar de politie of naar de huisarts!
Ook weet ik nog dat mijn vader heel verdrietig was en ik hoorde hem vaak zijn stem verheffen als ik op bed lag. Dan was ik bang dat dat mijn schuld was, maar later bleek dat dit pure onmacht en frustratie was van hem. Hij zegt nog "als ik hem ooit te pakken krijg, dan maak ik hem af" ............
Ook weet ik nog dat mijn vader heel verdrietig was en ik hoorde hem vaak zijn stem verheffen als ik op bed lag. Dan was ik bang dat dat mijn schuld was, maar later bleek dat dit pure onmacht en frustratie was van hem. Hij zegt nog "als ik hem ooit te pakken krijg, dan maak ik hem af" ............
zaterdag 17 maart 2012 om 09:38
quote:kittepit schreef op 16 maart 2012 @ 22:50:
ik las hier eerder een goede tip: Leer je kind om voordat ie met iemand meegaat om het altijd aan jou te gaan vragen. OOK bij bekenden. Zo geef je er geen negatieve lading maar zorg je wel dat je zelf de boel onder controle houdt.
Ik vond de tip simpel maar geweldig, heel praktisch
Die moet ik onthouden voor als mijn dochter wat ouder is! Goede tip zeg!
Verder geen ervaring mee nog, ze is pas 5 weken hihi.
ik las hier eerder een goede tip: Leer je kind om voordat ie met iemand meegaat om het altijd aan jou te gaan vragen. OOK bij bekenden. Zo geef je er geen negatieve lading maar zorg je wel dat je zelf de boel onder controle houdt.
Ik vond de tip simpel maar geweldig, heel praktisch
Die moet ik onthouden voor als mijn dochter wat ouder is! Goede tip zeg!
Verder geen ervaring mee nog, ze is pas 5 weken hihi.
zaterdag 17 maart 2012 om 09:41
De beste bescherming die je je kinderen kunt geven is je ogen open houden. Heel veel ouders denken wel na over de kinderlokker in de bosjes, maar beseffen niet dat juist diegenen die ze zelf vertrouwen alle mogelijkheden en vrijheden hebben om aan hun kinderen te zitten. Neem vooral als volwassene geen smoesjes van volwassenen aan!
Codewoorden enz zijn leuk bedacht, maarne houdbaar als kinderen ouder worden en ja ook oudere kinderen lopen het gevaar om misbruikt te worden. De regel hier is dat ze altijd moeten komen vertellen als ze ergens heen gaan. Dus ook als ze van de tuin van het buurmeisje, naar twee tuinen verder verkassen. Of als ze van het schoolplein naar het speelpleintje gaan. Als ze bij een vriendje naar binnen willen enz. En ik heb de kinderen vanaf heel jong geleerd dat zij de baas zijn over hun lijfje. Zij bepalen wie ze een kus of knuffel geven ook als dat papa/mama/oma/opa enz is. En wij hebben een ondergoedregel, niemand heeft iets te zoeken op de plekken waar je ondergoed hoort te zitten, dat is prive en daar horen mensen je niet aan te raken. En (voor mij de belangrijkste) de regel dat geheimpjes mogen zolang je er niet bang of verdrietig van wordt. Een geheim waar je bang of verdrietig van wordt is een slecht geheim en slechte geheimen delen we, dan kunnen we het oplossen. En dat geheimpjes met volwassenen altijd geheimpjes meten zijn waar je vrolijk van wordt, dat je het anders aan mama/papa/de juf of iemand anders die je kan helpen moet vertellen.
Ik ben er niet van overtuigd dat dit ook maar iets voorkomt, maar ik weet wel uit ervaring dat een weerbaar kind iets meer kans heeft dat als ze tegen de verkeerde aanlopen het in elk geval niet jarenlang doorgaat. Blijven kijken naar je kind, regelmatig praten over hoe mensen met elkaar en volwassenen met kinderen in het bijzonder om horen te gaan en hopen dat het je kind bespaart mag blijven.
En je kind/een kind altijd geloven! Mocht blijken dat iets wat een kind verteld heeft niet waar is dan kun je aan de volwassene je excuses aanbieden, bij een kind dat misbruikt is/wordt beschadig je zo ontzettend veel extra als je het niet geloofd, dat kun je nooit meer goed maken. Als ik voor mezelf spreek ik heb het ehct geprobeerd, ik heb het zelfs ooit aan de moeder van een vriendinnetje verteld en op de klueterschool heb ik een keer een opmerking gemaakt waarbij alle alarmbellen hadden moeten afgaan, maar ik was een vrolijk, normaal kind en niemand nam de signalen serieus.
Codewoorden enz zijn leuk bedacht, maarne houdbaar als kinderen ouder worden en ja ook oudere kinderen lopen het gevaar om misbruikt te worden. De regel hier is dat ze altijd moeten komen vertellen als ze ergens heen gaan. Dus ook als ze van de tuin van het buurmeisje, naar twee tuinen verder verkassen. Of als ze van het schoolplein naar het speelpleintje gaan. Als ze bij een vriendje naar binnen willen enz. En ik heb de kinderen vanaf heel jong geleerd dat zij de baas zijn over hun lijfje. Zij bepalen wie ze een kus of knuffel geven ook als dat papa/mama/oma/opa enz is. En wij hebben een ondergoedregel, niemand heeft iets te zoeken op de plekken waar je ondergoed hoort te zitten, dat is prive en daar horen mensen je niet aan te raken. En (voor mij de belangrijkste) de regel dat geheimpjes mogen zolang je er niet bang of verdrietig van wordt. Een geheim waar je bang of verdrietig van wordt is een slecht geheim en slechte geheimen delen we, dan kunnen we het oplossen. En dat geheimpjes met volwassenen altijd geheimpjes meten zijn waar je vrolijk van wordt, dat je het anders aan mama/papa/de juf of iemand anders die je kan helpen moet vertellen.
Ik ben er niet van overtuigd dat dit ook maar iets voorkomt, maar ik weet wel uit ervaring dat een weerbaar kind iets meer kans heeft dat als ze tegen de verkeerde aanlopen het in elk geval niet jarenlang doorgaat. Blijven kijken naar je kind, regelmatig praten over hoe mensen met elkaar en volwassenen met kinderen in het bijzonder om horen te gaan en hopen dat het je kind bespaart mag blijven.
En je kind/een kind altijd geloven! Mocht blijken dat iets wat een kind verteld heeft niet waar is dan kun je aan de volwassene je excuses aanbieden, bij een kind dat misbruikt is/wordt beschadig je zo ontzettend veel extra als je het niet geloofd, dat kun je nooit meer goed maken. Als ik voor mezelf spreek ik heb het ehct geprobeerd, ik heb het zelfs ooit aan de moeder van een vriendinnetje verteld en op de klueterschool heb ik een keer een opmerking gemaakt waarbij alle alarmbellen hadden moeten afgaan, maar ik was een vrolijk, normaal kind en niemand nam de signalen serieus.
zaterdag 17 maart 2012 om 09:45
quote:ikweetgeennickd schreef op 16 maart 2012 @ 23:00:
[...]
Ja ze speelt voor de deur of op het hofje (is om de hoek). Daar spelen de meeste kinderen en staan huizen rondom.
Het komt misschien ook doordat je er zoveel over leest en hoort in het nieuws. En nu weer dat busongeluk met al die kindjes erin (heb zelf ook nog een kindje van 12). Omdat die kinderen in dezelfde leeftijd zitten, betrek ik het heel erg op mijn kinderen en mijzelf. Moeilijk hoor om om te gaan met deze gevoelens.
Ik wil graag dat mijn kinderen zelfstandig worden en zelfvertrouwen krijgen maar het liefst houd ik ze zo klein mogelijk en dicht bij mama in de buurtDat gaat niet samen.
[...]
Ja ze speelt voor de deur of op het hofje (is om de hoek). Daar spelen de meeste kinderen en staan huizen rondom.
Het komt misschien ook doordat je er zoveel over leest en hoort in het nieuws. En nu weer dat busongeluk met al die kindjes erin (heb zelf ook nog een kindje van 12). Omdat die kinderen in dezelfde leeftijd zitten, betrek ik het heel erg op mijn kinderen en mijzelf. Moeilijk hoor om om te gaan met deze gevoelens.
Ik wil graag dat mijn kinderen zelfstandig worden en zelfvertrouwen krijgen maar het liefst houd ik ze zo klein mogelijk en dicht bij mama in de buurtDat gaat niet samen.
Polygamie = intensieve vrouwhouderij
zaterdag 17 maart 2012 om 09:48
Goeie tips! Vooral van dat ondergoed. Die ga ik ook gebruiken.
Ik ben zelf ook eens door de vader van een vriendinnetje betast. Ik was al wat ouder en durfde dat tegen niemand te vertellen. Schaamde me zo! Later bleek die vader zn dochter jarenlang sexueel misbruikt te hebben dus ook voor bekende ben ik op mn hoede
Ik ben zelf ook eens door de vader van een vriendinnetje betast. Ik was al wat ouder en durfde dat tegen niemand te vertellen. Schaamde me zo! Later bleek die vader zn dochter jarenlang sexueel misbruikt te hebben dus ook voor bekende ben ik op mn hoede
zaterdag 17 maart 2012 om 10:13
Wat je verder kan doen is je kind opvoeden zodat het een goed zelfbeeld heeft en zelfvertrouwen. Daders zoeken 'zwakke' kinderen uit, bijv. kinderen die aandacht willen.
Een kind pas heel laat alleen laten buitenspelen zorgt er niet voor dat het veel zelfvertrouwen krijgt en het zelfredzaam is.
Hier is het normaal dat de 4 jarige kindjes alleen buitenspelen rond het huis. Ouders houden dan een oogje in het zeil, ik ga als ik ze een tijd niet voorbij heb zien komen even kijken.
Daarnaast heb je de volslagen gekken waartegen je niets doet, gelukkig komt dat nauwelijks voor.
Een kind pas heel laat alleen laten buitenspelen zorgt er niet voor dat het veel zelfvertrouwen krijgt en het zelfredzaam is.
Hier is het normaal dat de 4 jarige kindjes alleen buitenspelen rond het huis. Ouders houden dan een oogje in het zeil, ik ga als ik ze een tijd niet voorbij heb zien komen even kijken.
Daarnaast heb je de volslagen gekken waartegen je niets doet, gelukkig komt dat nauwelijks voor.
zaterdag 17 maart 2012 om 10:35
quote:reisa1978 schreef op 17 maart 2012 @ 10:13:
Wat je verder kan doen is je kind opvoeden zodat het een goed zelfbeeld heeft en zelfvertrouwen. Daders zoeken 'zwakke' kinderen uit, bijv. kinderen die aandacht willen.
Een kind pas heel laat alleen laten buitenspelen zorgt er niet voor dat het veel zelfvertrouwen krijgt en het zelfredzaam is.
Hier is het normaal dat de 4 jarige kindjes alleen buitenspelen rond het huis. Ouders houden dan een oogje in het zeil, ik ga als ik ze een tijd niet voorbij heb zien komen even kijken.
Daarnaast heb je de volslagen gekken waartegen je niets doet, gelukkig komt dat nauwelijks voor.
Ben ik absoluut niet met je eens. Alle kinderen, ook met veel zelfvertrouwen (als je dit uberhaupt al zo kan noemen bij kleine kinderen) zijn vatbaar voor mooie praatjes, heeft totaal niets met opvoeding te maken, maar met de onbevangenheid van een kind!
Er zijn meer volslagen gekken dan je denkt en of het nou veel of weinig voorkomt........je hoeft er maar 1 te treffen! Sterker nog, voor mij is ieder persoon die kinderen misbruikt een volslagen gek en zijn er geen categorieën!!
Wat je verder kan doen is je kind opvoeden zodat het een goed zelfbeeld heeft en zelfvertrouwen. Daders zoeken 'zwakke' kinderen uit, bijv. kinderen die aandacht willen.
Een kind pas heel laat alleen laten buitenspelen zorgt er niet voor dat het veel zelfvertrouwen krijgt en het zelfredzaam is.
Hier is het normaal dat de 4 jarige kindjes alleen buitenspelen rond het huis. Ouders houden dan een oogje in het zeil, ik ga als ik ze een tijd niet voorbij heb zien komen even kijken.
Daarnaast heb je de volslagen gekken waartegen je niets doet, gelukkig komt dat nauwelijks voor.
Ben ik absoluut niet met je eens. Alle kinderen, ook met veel zelfvertrouwen (als je dit uberhaupt al zo kan noemen bij kleine kinderen) zijn vatbaar voor mooie praatjes, heeft totaal niets met opvoeding te maken, maar met de onbevangenheid van een kind!
Er zijn meer volslagen gekken dan je denkt en of het nou veel of weinig voorkomt........je hoeft er maar 1 te treffen! Sterker nog, voor mij is ieder persoon die kinderen misbruikt een volslagen gek en zijn er geen categorieën!!
zaterdag 17 maart 2012 om 11:29
quote:loisnvt schreef op 17 maart 2012 @ 10:35:
[...]
Ben ik absoluut niet met je eens. Alle kinderen, ook met veel zelfvertrouwen (als je dit uberhaupt al zo kan noemen bij kleine kinderen) zijn vatbaar voor mooie praatjes, heeft totaal niets met opvoeding te maken, maar met de onbevangenheid van een kind!
Er zijn meer volslagen gekken dan je denkt en of het nou veel of weinig voorkomt........je hoeft er maar 1 te treffen! Sterker nog, voor mij is ieder persoon die kinderen misbruikt een volslagen gek en zijn er geen categorieën!! Eens!
Over je eerste punt:
Ik snap je wel, maar reisa heeft wel een heel goed punt. Tegen de man met de jonge poesjes of de idiooit die een kleuter in z'n auto trekt helpt zelfvertrouwen niets. Tegen de bekende dader die kinderen uitzoekt die niet zullen praten helpt het wel. Als ik naar mezelf als klein kind keek was ik een makkelijk slachtoffer. Thuis zat het zo scheef als maar zijn kon. Mijn vader mishandelde mij en mijn moeder en hij misbruikte mij. Ik was zo jong toen dat begon dat het gewoon normaal was, ik wist niet beter dan dat dat was hoe een man liet zien dat ie je aardig vond. Toen ik tegen een leraar opliep die mij misbruikte zei ik niets, het was toch hartstikke normaal. Ik was gewend aan geheimen hebben. De smoesjes en dingen die mijn vader gebruikte gebruikte de andere dader ook.
Als ik nu terugkijk was ik een heel kwetsbaar kind, op zoek naar iemand die me aardig vond zonder me pijn te doen, juist omdat ik eigenlijk niet wist hoe het hoorde. Een kind met zelfvertrouwen en een stabiele thuissituatie zal veel sneller praten dan een kind dat nergens terecht kan of een reden heeft om te denken dat het nergens terecht kan.
Ook zo'n fout die heel veel ouders maken is dat ze hun kind leren naar elke volwassene te luisteren. De meester weet echt wel wat ie zegt, je heb te luisteren, net zo voor papa, de coach enz. Kinderen nemen je letterlijk, ik durfde niet eens te klagen, de meester en papa zeiden toch dat het zo hoorde en mama zei dat ik gewoon lief moest zijn en naar papa moest luisteren..
[...]
Ben ik absoluut niet met je eens. Alle kinderen, ook met veel zelfvertrouwen (als je dit uberhaupt al zo kan noemen bij kleine kinderen) zijn vatbaar voor mooie praatjes, heeft totaal niets met opvoeding te maken, maar met de onbevangenheid van een kind!
Er zijn meer volslagen gekken dan je denkt en of het nou veel of weinig voorkomt........je hoeft er maar 1 te treffen! Sterker nog, voor mij is ieder persoon die kinderen misbruikt een volslagen gek en zijn er geen categorieën!! Eens!
Over je eerste punt:
Ik snap je wel, maar reisa heeft wel een heel goed punt. Tegen de man met de jonge poesjes of de idiooit die een kleuter in z'n auto trekt helpt zelfvertrouwen niets. Tegen de bekende dader die kinderen uitzoekt die niet zullen praten helpt het wel. Als ik naar mezelf als klein kind keek was ik een makkelijk slachtoffer. Thuis zat het zo scheef als maar zijn kon. Mijn vader mishandelde mij en mijn moeder en hij misbruikte mij. Ik was zo jong toen dat begon dat het gewoon normaal was, ik wist niet beter dan dat dat was hoe een man liet zien dat ie je aardig vond. Toen ik tegen een leraar opliep die mij misbruikte zei ik niets, het was toch hartstikke normaal. Ik was gewend aan geheimen hebben. De smoesjes en dingen die mijn vader gebruikte gebruikte de andere dader ook.
Als ik nu terugkijk was ik een heel kwetsbaar kind, op zoek naar iemand die me aardig vond zonder me pijn te doen, juist omdat ik eigenlijk niet wist hoe het hoorde. Een kind met zelfvertrouwen en een stabiele thuissituatie zal veel sneller praten dan een kind dat nergens terecht kan of een reden heeft om te denken dat het nergens terecht kan.
Ook zo'n fout die heel veel ouders maken is dat ze hun kind leren naar elke volwassene te luisteren. De meester weet echt wel wat ie zegt, je heb te luisteren, net zo voor papa, de coach enz. Kinderen nemen je letterlijk, ik durfde niet eens te klagen, de meester en papa zeiden toch dat het zo hoorde en mama zei dat ik gewoon lief moest zijn en naar papa moest luisteren..
zaterdag 17 maart 2012 om 12:34
quote:loisnvt schreef op 17 maart 2012 @ 10:35:
[...]
Ben ik absoluut niet met je eens. Alle kinderen, ook met veel zelfvertrouwen (als je dit uberhaupt al zo kan noemen bij kleine kinderen) zijn vatbaar voor mooie praatjes, heeft totaal niets met opvoeding te maken, maar met de onbevangenheid van een kind!
Er zijn meer volslagen gekken dan je denkt en of het nou veel of weinig voorkomt........je hoeft er maar 1 te treffen! Sterker nog, voor mij is ieder persoon die kinderen misbruikt een volslagen gek en zijn er geen categorieën!!
Ik heb nog nagedacht of mijn volslagen gek zou uitleggen. Met een volslagen gek bedoel ik iemand (een vreemde) die een kind met geweld meeneemt. Daar doe je niets aan, net als je je niets kan doen als iemand om zich heen begint te schieten. Dan kan je afspraken maken met je kind wat je wil of eindeloos praten over leuke geheimen en vervelende geheimen en over dat niemand onder je ondergoed hoeft te kijken, maar dat helpt niet. Natuurlijk is elk kind dat hiermee te maken krijgt er 1 te veel. Toch komt misbruik door een bekende veel vaker voor. Misbruik dat voorafgegaan wordt door grooming. En deze daders zoeken hun slachtoffers echt uit. En niet omdat het van die mooie kinderen zijn. Het is iets anders waardoor een dader besluit het bij dat kind te proberen. En dan is het niet zo dat kinderen met een goed zelfbeeld en zelfvetrouwen nooit slachtoffer worden, maar de kans is kleiner. En die kans kleiner te laten zijn is iets wat je voor je kind kan doen.
Verder zijn alle daders gek en ziek en vind ik de straffen te laag.
[...]
Ben ik absoluut niet met je eens. Alle kinderen, ook met veel zelfvertrouwen (als je dit uberhaupt al zo kan noemen bij kleine kinderen) zijn vatbaar voor mooie praatjes, heeft totaal niets met opvoeding te maken, maar met de onbevangenheid van een kind!
Er zijn meer volslagen gekken dan je denkt en of het nou veel of weinig voorkomt........je hoeft er maar 1 te treffen! Sterker nog, voor mij is ieder persoon die kinderen misbruikt een volslagen gek en zijn er geen categorieën!!
Ik heb nog nagedacht of mijn volslagen gek zou uitleggen. Met een volslagen gek bedoel ik iemand (een vreemde) die een kind met geweld meeneemt. Daar doe je niets aan, net als je je niets kan doen als iemand om zich heen begint te schieten. Dan kan je afspraken maken met je kind wat je wil of eindeloos praten over leuke geheimen en vervelende geheimen en over dat niemand onder je ondergoed hoeft te kijken, maar dat helpt niet. Natuurlijk is elk kind dat hiermee te maken krijgt er 1 te veel. Toch komt misbruik door een bekende veel vaker voor. Misbruik dat voorafgegaan wordt door grooming. En deze daders zoeken hun slachtoffers echt uit. En niet omdat het van die mooie kinderen zijn. Het is iets anders waardoor een dader besluit het bij dat kind te proberen. En dan is het niet zo dat kinderen met een goed zelfbeeld en zelfvetrouwen nooit slachtoffer worden, maar de kans is kleiner. En die kans kleiner te laten zijn is iets wat je voor je kind kan doen.
Verder zijn alle daders gek en ziek en vind ik de straffen te laag.
zaterdag 17 maart 2012 om 14:34
quote:ikweetgeennickd schreef op 17 maart 2012 @ 09:12:
Oooh eleine en lois. Jullie hebben het zelf meegemaakt!? Jeetje! Hebben jullie dit wel een beetje kunnen verwerken? Hebben jullie zelf kinderen? En zo ja hoe ga je daar dan mee om?
Ik weet het, maar gevoelsmatig he?! Genieten wordt daardoor beperkt
Ja ik heb het goed verwerkt. Mede denk ik, omdat ik me pas later écht besefte wat die man heeft gedaan. En wat dat precies inhield.
Nog geen kinderen hier, maar ik kan me voorstellen dat ik ook angstiger ben dan menig ouder. Mijn kind doet dat niet zal in dit geval in mijn hoofd in ieder geval niet opkomen. sterkte TO..
Oooh eleine en lois. Jullie hebben het zelf meegemaakt!? Jeetje! Hebben jullie dit wel een beetje kunnen verwerken? Hebben jullie zelf kinderen? En zo ja hoe ga je daar dan mee om?
Ik weet het, maar gevoelsmatig he?! Genieten wordt daardoor beperkt
Ja ik heb het goed verwerkt. Mede denk ik, omdat ik me pas later écht besefte wat die man heeft gedaan. En wat dat precies inhield.
Nog geen kinderen hier, maar ik kan me voorstellen dat ik ook angstiger ben dan menig ouder. Mijn kind doet dat niet zal in dit geval in mijn hoofd in ieder geval niet opkomen. sterkte TO..
zaterdag 17 maart 2012 om 20:36
Schokkend om te lezen dat op een topic van drie pagina's al (helaas) drie vrouwen gereageerd hebben die te maken hebben gehad met misbruik.
Ik heb zelf toen ik 11 was een (privé) muziekleraar gehad die zich vreemd gedroeg, steeds een stapje verder, ik kon het niet plaatsen maar na de vierde les (op zolder met de deur op slot) wist ik dat ik daar niet meer heen wilde. Thuis enorme ruzie omdat ik het niet kon uit leggen, later hoorde ik dat hij een ander meisje heeft misbruikt.
En dan nu al die berichten in de krant, je kunt zeggen dat de kans groter is dat een kind onder een auto komt maar ik vraag me dat af. Sowieso houdt een groot aantal kinderen misbruik voor zichzelf.
Ik ben er zelf wel heel wat voorzichtiger door geworden!
Ik heb zelf toen ik 11 was een (privé) muziekleraar gehad die zich vreemd gedroeg, steeds een stapje verder, ik kon het niet plaatsen maar na de vierde les (op zolder met de deur op slot) wist ik dat ik daar niet meer heen wilde. Thuis enorme ruzie omdat ik het niet kon uit leggen, later hoorde ik dat hij een ander meisje heeft misbruikt.
En dan nu al die berichten in de krant, je kunt zeggen dat de kans groter is dat een kind onder een auto komt maar ik vraag me dat af. Sowieso houdt een groot aantal kinderen misbruik voor zichzelf.
Ik ben er zelf wel heel wat voorzichtiger door geworden!
zaterdag 17 maart 2012 om 20:42
Ik heb het niet over externe factoren maar over de paniek die een kind overvalt als iemand zegt dat zijn moeder in het ziekenhuis ligt. Wat als de man in kwestie met je dochter mee naar binnen gaat? Zal ze hem vertellen buiten te wachten? Vertelt ze hem dat er niemand thuis is?
Ik heb hier ook over nagedacht omdat de reacties in die situaties vaak onvoorspelbaar zijn. Ik heb mijn kinderen geïnstrueerd om op dat moment naar het huis te lopen van iemand die op "de lijst" staat (een lijstje van mensen met wie ze altijd mee mogen gaan). Ze mogen pas meegaan met de onbekende als een vertrouwd persoon meegaat. Wat sowieso beter is als er echt iets met mij is gebeurd, dus daar zal een bonafide persoon altijd aan meewerken.
Dan nog kan het heel goed gebeuren dat de kinderen heel anders reageren dan afgesproken.
Ik heb hier ook over nagedacht omdat de reacties in die situaties vaak onvoorspelbaar zijn. Ik heb mijn kinderen geïnstrueerd om op dat moment naar het huis te lopen van iemand die op "de lijst" staat (een lijstje van mensen met wie ze altijd mee mogen gaan). Ze mogen pas meegaan met de onbekende als een vertrouwd persoon meegaat. Wat sowieso beter is als er echt iets met mij is gebeurd, dus daar zal een bonafide persoon altijd aan meewerken.
Dan nog kan het heel goed gebeuren dat de kinderen heel anders reageren dan afgesproken.
Ga in therapie!
zaterdag 17 maart 2012 om 21:06
Een politieagent zal nooit als kip zonder kop in de buurt op zoek gaan naar een kind wiens moeder een ongeluk heeft gehad, dat heb ik de kinderen dus ook verteld, net als dat een agent in een dergelijk geval niet alleen komt, maar altijd met z'n tweeen. Op school worden de kinderen hier alleen meegegeven aan bekenden, oudere kinderen die zelf naar huis gaan kunnen ook altijd terug naar school als er iets is. De kinderen weten hier ook precies waar ze terecht kunnen als er iets is. Kind is hier al eens volkomen in paniek geweest en toen nderdaad naar een vertrouwd adres gerend, voor haar werkt het dus wel, in elk geval in zoverre dat het in haar systeem zit. Betekent niet dat ze veilig is, elk kind is en lijft kwetsbaar, maar het zit in elk geval wel ingeprent waar ze terecht kan.
