Kinderen
alle pijlers
Langvoeders hier?
vrijdag 20 november 2009 om 16:03
Zijn hier ook langvoedende moeders hier? En tot hoelang wil je borstvoeding geven of heb je gegeven? Waar ligt de grens voor jullie?
Mijn dochter heb ik 11 maanden gevoed (door omstandigheden gestopt) en mijn zoontje is ruim 14 maanden en krijgt nog steeds borstvoeding. Zolang hij nog wil ga ik voorlopig nog door. Weet nog niet waar mijn grens ligt, ik denk 2 a 3 jaar?
Mijn dochter heb ik 11 maanden gevoed (door omstandigheden gestopt) en mijn zoontje is ruim 14 maanden en krijgt nog steeds borstvoeding. Zolang hij nog wil ga ik voorlopig nog door. Weet nog niet waar mijn grens ligt, ik denk 2 a 3 jaar?
woensdag 25 november 2009 om 11:28
quote:Djoels schreef op 25 november 2009 @ 11:23:
[...]
Misschien is dit net die ene keer zo gegaan en doet ze het alle andere keren wel persoonlijk.... heeft ze één keertje gedacht, ik doe het even zo..
Je weet het gewoon niet. Nee hoor, dat weet ik wel. Zij zaten namelijk daarvoor ook al te kibbelen over wie de voeding moest geven, zij of haar vriend. Komt op mij allemaal niet heel enthousiast over.
[...]
Misschien is dit net die ene keer zo gegaan en doet ze het alle andere keren wel persoonlijk.... heeft ze één keertje gedacht, ik doe het even zo..
Je weet het gewoon niet. Nee hoor, dat weet ik wel. Zij zaten namelijk daarvoor ook al te kibbelen over wie de voeding moest geven, zij of haar vriend. Komt op mij allemaal niet heel enthousiast over.
Grief is just love with nowhere to go
woensdag 25 november 2009 om 11:34
quote:Ring1981 schreef op 25 november 2009 @ 11:27:
Ehhh hoe bedoel je dat Nessemeisje? Kolven is gewoon een recht dat je moet claimen. In de praktijk gaat het namelijk al zo lastig!Uiteraard heb je kolfrecht, terecht ook, maar het kan nooit kwaad om zelf mee te denken met de werkgever. Dat bedoel ik. Niet koste wat kost eisen dat zij een ruimte beschikbaar maken, met koelkast en gezellige fateuil en 1/4 van je werktijd zonder enige tegenprestatie (ietsje langer doorwerken bijvoorbeeld) kolven. Ik zou het zelf ruim van te voren aangeven bij de werkgever dat je behoefte hebt aan een dergelijke ruimte, een koelbox oid meenemen en wat uren extra werken (als het werk dat toelaat natuurlijk). Het is geven en nemen. Als je alleen wappert met je recht, zonder een beetje mee te denken, dan zet dat alleen maar kwaad bloed.
Ehhh hoe bedoel je dat Nessemeisje? Kolven is gewoon een recht dat je moet claimen. In de praktijk gaat het namelijk al zo lastig!Uiteraard heb je kolfrecht, terecht ook, maar het kan nooit kwaad om zelf mee te denken met de werkgever. Dat bedoel ik. Niet koste wat kost eisen dat zij een ruimte beschikbaar maken, met koelkast en gezellige fateuil en 1/4 van je werktijd zonder enige tegenprestatie (ietsje langer doorwerken bijvoorbeeld) kolven. Ik zou het zelf ruim van te voren aangeven bij de werkgever dat je behoefte hebt aan een dergelijke ruimte, een koelbox oid meenemen en wat uren extra werken (als het werk dat toelaat natuurlijk). Het is geven en nemen. Als je alleen wappert met je recht, zonder een beetje mee te denken, dan zet dat alleen maar kwaad bloed.
woensdag 25 november 2009 om 11:38
quote:Ring1981 schreef op 25 november 2009 @ 11:32:
Djoels, dat je een wandelende eczeembom bent kan ook komen door de manier van bijvoeden. Dat was vroeger namelijk heel anders, veel eerder.Helaas, ik heb heel lang alleen op bv geleefd omdat mijn moeder zelf ook een eczeem bom is.. heb geloof ik heel lang geen bijvoeding gekregen. Ach ja, mijn hele familie is een eczeem bom, het zal daar ook wel mee te maken hebben. Maar het is wel een hele goede reden voor mij om bv te gaan geven en proberen die bomexplosie tegen te gaan En eerlijk gezegd, daar kijk ik echt tegenop en niet naar uit. Dat kan ik niet verklaren, dat is een gevoel wat het me geeft. Dat kan wellicht anders uitpakken als ik straks eenmaal bv geef. Dat weet ik niet. De tijd zal het leren.
Djoels, dat je een wandelende eczeembom bent kan ook komen door de manier van bijvoeden. Dat was vroeger namelijk heel anders, veel eerder.Helaas, ik heb heel lang alleen op bv geleefd omdat mijn moeder zelf ook een eczeem bom is.. heb geloof ik heel lang geen bijvoeding gekregen. Ach ja, mijn hele familie is een eczeem bom, het zal daar ook wel mee te maken hebben. Maar het is wel een hele goede reden voor mij om bv te gaan geven en proberen die bomexplosie tegen te gaan En eerlijk gezegd, daar kijk ik echt tegenop en niet naar uit. Dat kan ik niet verklaren, dat is een gevoel wat het me geeft. Dat kan wellicht anders uitpakken als ik straks eenmaal bv geef. Dat weet ik niet. De tijd zal het leren.
DTEEZ!
woensdag 25 november 2009 om 11:40
quote:Bergje65 schreef op 20 november 2009 @ 20:40:
En zou het nou echt gezond zijn voor grote kinderen. die hebben toch normaal voedsel nodig om normaal te functioneren in deze abnormale wereld?Dat heeft toegevoegde waarde voor mama, niet meer voor het kind. Als het kind toch maar 'alleen 's morgens nog een paar slokjes' doet kun je er toch net zo goed mee stoppen?
En zou het nou echt gezond zijn voor grote kinderen. die hebben toch normaal voedsel nodig om normaal te functioneren in deze abnormale wereld?Dat heeft toegevoegde waarde voor mama, niet meer voor het kind. Als het kind toch maar 'alleen 's morgens nog een paar slokjes' doet kun je er toch net zo goed mee stoppen?
woensdag 25 november 2009 om 11:40
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...
DTEEZ!
woensdag 25 november 2009 om 11:41
quote:Ring1981 schreef op 25 november 2009 @ 11:32:
Djoels, dat je een wandelende eczeembom bent kan ook komen door de manier van bijvoeden. Dat was vroeger namelijk heel anders, veel eerder.Ik las mijn oude CB boekje laatst. Ik kreeg al met 2 maanden Johannes broodpitmeel in de nachtfles en met 3 maanden liga in de sinaasappelsap.
Djoels, dat je een wandelende eczeembom bent kan ook komen door de manier van bijvoeden. Dat was vroeger namelijk heel anders, veel eerder.Ik las mijn oude CB boekje laatst. Ik kreeg al met 2 maanden Johannes broodpitmeel in de nachtfles en met 3 maanden liga in de sinaasappelsap.
Grief is just love with nowhere to go
woensdag 25 november 2009 om 11:41
quote:Maleficent schreef op 25 november 2009 @ 11:28:
[...]
Nee hoor, dat weet ik wel. Zij zaten namelijk daarvoor ook al te kibbelen over wie de voeding moest geven, zij of haar vriend. Komt op mij allemaal niet heel enthousiast over.
Het kan natuurlijk zo zijn dat ze bepaalde afspraken hadden gemaakt.
Met live BV is het makkelijk --> mama voedt.
Maar dan kan het nog zo zijn dat er is afgesproken, mama voedt --> papa doet de luier... of papa voedt, mama doet de luier... En daar kan natuurlijk wel eens over gekibbeld worden... heeft niet per se met enthousiasme te maken.
Ik persoonlijk vind kinderen echt wel leuk, en ik zou er veel voor over hebben... maar niet alles....
Zo zou ik dus niet 24/7 beschikbaar willen zijn voor bijvoorbeeld voeding. Op het moment dat ik voor kinderen ga, kies ik daarvoor samen met mijn vriend. Dan wil ik dus ook, behalve de zwangerschap want dat kan hij niet, alles delen samen met mijn vriend.
[...]
Nee hoor, dat weet ik wel. Zij zaten namelijk daarvoor ook al te kibbelen over wie de voeding moest geven, zij of haar vriend. Komt op mij allemaal niet heel enthousiast over.
Het kan natuurlijk zo zijn dat ze bepaalde afspraken hadden gemaakt.
Met live BV is het makkelijk --> mama voedt.
Maar dan kan het nog zo zijn dat er is afgesproken, mama voedt --> papa doet de luier... of papa voedt, mama doet de luier... En daar kan natuurlijk wel eens over gekibbeld worden... heeft niet per se met enthousiasme te maken.
Ik persoonlijk vind kinderen echt wel leuk, en ik zou er veel voor over hebben... maar niet alles....
Zo zou ik dus niet 24/7 beschikbaar willen zijn voor bijvoorbeeld voeding. Op het moment dat ik voor kinderen ga, kies ik daarvoor samen met mijn vriend. Dan wil ik dus ook, behalve de zwangerschap want dat kan hij niet, alles delen samen met mijn vriend.
woensdag 25 november 2009 om 11:46
Yraatje, opzien tegen beschikbaar moeten zijn, kan ik me best voorstellen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik toen zoon een dag of tien was mijn tanden stond te poetsen toen hij hongerig begon te huilen. Ik werd echt licht paniekerig bij de gedachte dat ik op zo'n moment voortaan echt altijd alles uit mijn handen zou moeten laten vallen en klaar zou moeten staan. Die periode duurt echter maar heel kort; zodra je gaat kolven, krijg je weer wat vrijheid terug. Bij mij verdween dat gevoel toen volledig.
woensdag 25 november 2009 om 11:49
quote:Djoels schreef op 25 november 2009 @ 11:40:
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...Hmmmm, ik had dat ook niet zo heel sterk volgens mij. Ben niet zo'n oppermoeder dat ik de zwangerschap heel erg leuk vond. Ook bij de BV had ik van te voren weinig romantische gevoelens, en ik zeg er maar eerlijk bij dat ik de 1e weken best lastig vond, BV geven. het is toch zoeken naar hoe het moet, en het kan ook pijnlijk zijn, je weet allebei niet goed hoe het moet natuurlijk. Maar ik weet wel hoe blij ik was dat de baby er eindelijk was, dat ik mijn eigen lijf weer terug langzaamaan kreeg. Ik ben ook niet zo'n held in zwanger zijn, denk ik.
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...Hmmmm, ik had dat ook niet zo heel sterk volgens mij. Ben niet zo'n oppermoeder dat ik de zwangerschap heel erg leuk vond. Ook bij de BV had ik van te voren weinig romantische gevoelens, en ik zeg er maar eerlijk bij dat ik de 1e weken best lastig vond, BV geven. het is toch zoeken naar hoe het moet, en het kan ook pijnlijk zijn, je weet allebei niet goed hoe het moet natuurlijk. Maar ik weet wel hoe blij ik was dat de baby er eindelijk was, dat ik mijn eigen lijf weer terug langzaamaan kreeg. Ik ben ook niet zo'n held in zwanger zijn, denk ik.
Grief is just love with nowhere to go
woensdag 25 november 2009 om 11:51
quote:Djoels schreef op 25 november 2009 @ 11:40:
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...
Nah, dat heb ik ook niet. Ik streel mijn buik wel eens, maar dan heb ik net een schop gekregen of ik heb gewoon jeuk
En ik verheug me op een boel, maar op borstvoeding? Neuh. Ben wel benieuwd hoe babietje eruit gaat zien, maar ik heb vorige week een 3D-echo gekregen... Dat doen we voorlopig dus niet meer Jaiks.
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...
Nah, dat heb ik ook niet. Ik streel mijn buik wel eens, maar dan heb ik net een schop gekregen of ik heb gewoon jeuk
En ik verheug me op een boel, maar op borstvoeding? Neuh. Ben wel benieuwd hoe babietje eruit gaat zien, maar ik heb vorige week een 3D-echo gekregen... Dat doen we voorlopig dus niet meer Jaiks.
woensdag 25 november 2009 om 11:52
Ik ben ook een langvoedster. Heb drie kindjes, de oudste hebben bijna twee jaar borstvoeding gekregen, de jongste krijgt nu (tien maanden oud) nog volop drinken aan de borst en daar stoppen we mee zodra hij het zelf aangeeft. Ik heb nooit veel gekolft en heb dus zo langzamerhand (de oudste is 5) zo'n vijf jaar achter elkaar beschikbaar-zijn achter de rug. Soms ben ik er wel eens wat moe van. Ik kan ook best eens uitkijken naar de periode na de borstvoeding, waarin mijn aanwezigheid niet voortdurend per se nodig is.
Maar voor mij voelt het niet als een keuze, het heeft ook nooit als een keuze gevoeld. Ik vind de voeding van mijn kinderen zo belangrijk dat voor mij mijn gemak voor die paar jaar maar even moet wijken. Zo simpel zie ik het gewoon.
Maar voor mij voelt het niet als een keuze, het heeft ook nooit als een keuze gevoeld. Ik vind de voeding van mijn kinderen zo belangrijk dat voor mij mijn gemak voor die paar jaar maar even moet wijken. Zo simpel zie ik het gewoon.
woensdag 25 november 2009 om 11:54
quote:Djoels schreef op 25 november 2009 @ 11:40:
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...
Had ik beide keren ook niet.
Zat als een kleuter te giechelen bij BV-voorlichtingsavond want leek me helemaal niks. 2.5 jaar volgehouden
Maar intiem? Neuh, noodzakelijk en lekker lui af en toe, maar ik heb het nooit als intiem ervaren.
Ik vind het heel mooi als ik nu zwangere vrouwen hoor spreken over 'als ze dalijk bv gaan geven'. Dan verheugen ze zich echt op dat moment dat ze intiem zijn met hun kindje, ze kunnen zich er helemaal in inleven. (ik zit nu op zo'n yoga clubje en daar wordt dit natuurlijk ook besproken). Ik vind het mooi en eigelijk jaloersmakend dat ze dit zo kunnen voelen. Dat gevoel heb ik ook echt niet. Ik kan ook niet opgaan in de baby in mijn buik, dat vind ik ook wel eens jaloersmakend bij andere zwangere vrouwen. Die kunnen zo liefdevol over hun buik strelen en al helemaal in dat gevoel kruipen van dat daar hun baby zit... dat lukt mij ook niet...
Had ik beide keren ook niet.
Zat als een kleuter te giechelen bij BV-voorlichtingsavond want leek me helemaal niks. 2.5 jaar volgehouden
Maar intiem? Neuh, noodzakelijk en lekker lui af en toe, maar ik heb het nooit als intiem ervaren.
woensdag 25 november 2009 om 11:58
quote:Miffy schreef op 25 november 2009 @ 11:46:
Yraatje, opzien tegen beschikbaar moeten zijn, kan ik me best voorstellen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik toen zoon een dag of tien was mijn tanden stond te poetsen toen hij hongerig begon te huilen. Ik werd echt licht paniekerig bij de gedachte dat ik op zo'n moment voortaan echt altijd alles uit mijn handen zou moeten laten vallen en klaar zou moeten staan. Die periode duurt echter maar heel kort; zodra je gaat kolven, krijg je weer wat vrijheid terug. Bij mij verdween dat gevoel toen volledig.
Ik heb het bij mijn zusje gezien. Die heeft bij kind 1 BV gegeven. Ze was soms anderhalf uur met voeden bezig, legde kind in bed en na anderhalf uur begon kind weer te huilen. Zij was er helemaal klaar mee, maar durfde niet te stoppen omdat het consultatiebureau aangaf dat het zo goed was dat ze BV gaf. We hebben toen met zijn allen (zwager, ouders, ik) tegen haar gezegd dat zij moest doen waar ze zich prettig bij voelde. Had ze het prettig gevonden om BV te blijven geven, prima. Ze is toen (na zes helse weken) gestopt omdat ze het vreselijk vond.
Bij mijn neefje is ze meteen aan de flesvoeding gegaan. Dit werkte voor haar beter en daar werd ze veel rustiger van.
Als ik kijk naar nicht en neef (en dan zullen zij wel weer de uitzonderingen zijn) dan zijn ze net zo vaak ziek, er zit geen verschil tussen.
Als het gaat om zelfstandig/niet zelfstandig: mijn neefje is veel opener (FV) dan mijn nichtje (BV). Mijn neefje stapt ook eerder op mensen af dan mijn nichtje...
Ik denk dat voor zowel FV als BV wat te zeggen valt. Maar het moet niet allebei afgefakkeld worden, dat slaat nergens op.
En voor mezelf zou ik me nog kunnen voorstellen dat ik, als ik t.z.t. toch besluit om wél BV te gaan geven, toch vanaf het begin af aan zou kolven om maar niet 24/7 beschikbaar te hoeven zijn voor mijn kind. Dat ik toch eventjes (alleen) naar het winkelcentrum kan of naar een vriendin of.... zonder dat ik bang hoef te zijn dat mijn kind omkomt van de honger...
Yraatje, opzien tegen beschikbaar moeten zijn, kan ik me best voorstellen. Ik kan me nog goed herinneren dat ik toen zoon een dag of tien was mijn tanden stond te poetsen toen hij hongerig begon te huilen. Ik werd echt licht paniekerig bij de gedachte dat ik op zo'n moment voortaan echt altijd alles uit mijn handen zou moeten laten vallen en klaar zou moeten staan. Die periode duurt echter maar heel kort; zodra je gaat kolven, krijg je weer wat vrijheid terug. Bij mij verdween dat gevoel toen volledig.
Ik heb het bij mijn zusje gezien. Die heeft bij kind 1 BV gegeven. Ze was soms anderhalf uur met voeden bezig, legde kind in bed en na anderhalf uur begon kind weer te huilen. Zij was er helemaal klaar mee, maar durfde niet te stoppen omdat het consultatiebureau aangaf dat het zo goed was dat ze BV gaf. We hebben toen met zijn allen (zwager, ouders, ik) tegen haar gezegd dat zij moest doen waar ze zich prettig bij voelde. Had ze het prettig gevonden om BV te blijven geven, prima. Ze is toen (na zes helse weken) gestopt omdat ze het vreselijk vond.
Bij mijn neefje is ze meteen aan de flesvoeding gegaan. Dit werkte voor haar beter en daar werd ze veel rustiger van.
Als ik kijk naar nicht en neef (en dan zullen zij wel weer de uitzonderingen zijn) dan zijn ze net zo vaak ziek, er zit geen verschil tussen.
Als het gaat om zelfstandig/niet zelfstandig: mijn neefje is veel opener (FV) dan mijn nichtje (BV). Mijn neefje stapt ook eerder op mensen af dan mijn nichtje...
Ik denk dat voor zowel FV als BV wat te zeggen valt. Maar het moet niet allebei afgefakkeld worden, dat slaat nergens op.
En voor mezelf zou ik me nog kunnen voorstellen dat ik, als ik t.z.t. toch besluit om wél BV te gaan geven, toch vanaf het begin af aan zou kolven om maar niet 24/7 beschikbaar te hoeven zijn voor mijn kind. Dat ik toch eventjes (alleen) naar het winkelcentrum kan of naar een vriendin of.... zonder dat ik bang hoef te zijn dat mijn kind omkomt van de honger...
woensdag 25 november 2009 om 12:02
quote:Sientje 2 schreef op 20 november 2009 @ 22:17:
Misschien komt dat ook omdat ze half bloot is en op bed ligt?
Ik heb ook een paar foto's met beide kinderen aan de borst maar dat ziet er wel anders uit.
Op deze foto zijn twee mannelijke kleuters van een al behoorlijke leeftijd aan de borsten van een model gelegd die duidelijk niet onlangs zwanger is geweest en dus ook geen borstvoeding geeft. De jongetjes zijn waarschijnlijk 'opgedragen' de tepels van het model in de mond te nemen. En ja, dat vind ik dat ook een meer dan walgelijke gedachte. Kinderporno? Zo heeft Bokito het misschien ongelukkig uitgedrukt maar ik vind dit dus ook veel te ver gaan om het nut van borstvoeding aan de wereld tentoon te spreiden.
Als dit model een man was geweest met ontblote lichaamsdelen en er had een net iets te oud meisje bij gelegen dat duidelijk niet zijn dochter zou kunnen zijn; moet je eens zien wat daar voor reacties op zouden komen.
Misschien komt dat ook omdat ze half bloot is en op bed ligt?
Ik heb ook een paar foto's met beide kinderen aan de borst maar dat ziet er wel anders uit.
Op deze foto zijn twee mannelijke kleuters van een al behoorlijke leeftijd aan de borsten van een model gelegd die duidelijk niet onlangs zwanger is geweest en dus ook geen borstvoeding geeft. De jongetjes zijn waarschijnlijk 'opgedragen' de tepels van het model in de mond te nemen. En ja, dat vind ik dat ook een meer dan walgelijke gedachte. Kinderporno? Zo heeft Bokito het misschien ongelukkig uitgedrukt maar ik vind dit dus ook veel te ver gaan om het nut van borstvoeding aan de wereld tentoon te spreiden.
Als dit model een man was geweest met ontblote lichaamsdelen en er had een net iets te oud meisje bij gelegen dat duidelijk niet zijn dochter zou kunnen zijn; moet je eens zien wat daar voor reacties op zouden komen.
woensdag 25 november 2009 om 12:03
quote:Yraatje schreef op 25 november 2009 @ 11:58:
[...]
Ze is toen (na zes helse weken) gestopt omdat ze het vreselijk vond.
Bij mijn neefje is ze meteen aan de flesvoeding gegaan. Dit werkte voor haar beter en daar werd ze veel rustiger van.
Als ik kijk naar nicht en neef (en dan zullen zij wel weer de uitzonderingen zijn) dan zijn ze net zo vaak ziek, er zit geen verschil tussen.
6 weken geeft ook niet zoveel verschil denk ik
Als het gaat om zelfstandig/niet zelfstandig: mijn neefje is veel opener (FV) dan mijn nichtje (BV). Mijn neefje stapt ook eerder op mensen af dan mijn nichtje...
Is denk ik eerder een kwestie van karakter
Ik denk dat voor zowel FV als BV wat te zeggen valt. Maar het moet niet allebei afgefakkeld worden, dat slaat nergens op.
En voor mezelf zou ik me nog kunnen voorstellen dat ik, als ik t.z.t. toch besluit om wél BV te gaan geven, toch vanaf het begin af aan zou kolven om maar niet 24/7 beschikbaar te hoeven zijn voor mijn kind. Dat ik toch eventjes (alleen) naar het winkelcentrum kan of naar een vriendin of.... zonder dat ik bang hoef te zijn dat mijn kind omkomt van de honger..
Dat soort dingen deed ik ook gewoon hoor. Dan kreeg de baby een flesje afgekolfde melk. Of zet er genoeg tijd tussen de voedingen. Op een gegeven moment drinken ze nog maar 5 of 6 keer per dag en kun je dus rustig een paar uurtjes weg.
.
[...]
Ze is toen (na zes helse weken) gestopt omdat ze het vreselijk vond.
Bij mijn neefje is ze meteen aan de flesvoeding gegaan. Dit werkte voor haar beter en daar werd ze veel rustiger van.
Als ik kijk naar nicht en neef (en dan zullen zij wel weer de uitzonderingen zijn) dan zijn ze net zo vaak ziek, er zit geen verschil tussen.
6 weken geeft ook niet zoveel verschil denk ik
Als het gaat om zelfstandig/niet zelfstandig: mijn neefje is veel opener (FV) dan mijn nichtje (BV). Mijn neefje stapt ook eerder op mensen af dan mijn nichtje...
Is denk ik eerder een kwestie van karakter
Ik denk dat voor zowel FV als BV wat te zeggen valt. Maar het moet niet allebei afgefakkeld worden, dat slaat nergens op.
En voor mezelf zou ik me nog kunnen voorstellen dat ik, als ik t.z.t. toch besluit om wél BV te gaan geven, toch vanaf het begin af aan zou kolven om maar niet 24/7 beschikbaar te hoeven zijn voor mijn kind. Dat ik toch eventjes (alleen) naar het winkelcentrum kan of naar een vriendin of.... zonder dat ik bang hoef te zijn dat mijn kind omkomt van de honger..
Dat soort dingen deed ik ook gewoon hoor. Dan kreeg de baby een flesje afgekolfde melk. Of zet er genoeg tijd tussen de voedingen. Op een gegeven moment drinken ze nog maar 5 of 6 keer per dag en kun je dus rustig een paar uurtjes weg.
.
Grief is just love with nowhere to go
woensdag 25 november 2009 om 12:04
maar Yraatje, weet je dat wanneer je flesvoeding geeft je ook de kans bij jezelf (en je evt. dochter) op borst- en ovariumkanker vergroot? Dat vind ik echt wel een hele goeie reden om borstvoeding te geven.
En Djoels, ik was absoluut niet bezig met de baby in mijn buik toen ik zwanger was, ik vond het verschrikkelijk. Ook toen kind er was was ik echt niet overvallen door geluk, dat heb ik al eens eerder geschreven. Maar ik vond het gewoon zo logisch om borstvoeding te geven, ik heb er niet eens over gedacht of ik dat wel 'leuk'zou vinden en of het bij me zou passen, ik deed het gewoon.
En Djoels, ik was absoluut niet bezig met de baby in mijn buik toen ik zwanger was, ik vond het verschrikkelijk. Ook toen kind er was was ik echt niet overvallen door geluk, dat heb ik al eens eerder geschreven. Maar ik vond het gewoon zo logisch om borstvoeding te geven, ik heb er niet eens over gedacht of ik dat wel 'leuk'zou vinden en of het bij me zou passen, ik deed het gewoon.
woensdag 25 november 2009 om 12:05
quote:Maleficent schreef op 25 november 2009 @ 09:36:
Ik vind het zo apart dat vrouwen zeggen dat BV 'niks voor hun is' hoe is het dan om zwanger te zijn? Dan is je lichaam toch ook bezig voor iets anders, een andere functie?
En als je BV geef verklein je ook nog eens aanzienlijk de kans op borstkanker. Dat is voor mij persoonlijk ook nog eens een enorme plus.
Zwanger zijn is ook niks voor mij Mal
Maar ja, het is nou eenmaal een noodzakelijk kwaad als je dan toch een kind wil.
Ik vind het zo apart dat vrouwen zeggen dat BV 'niks voor hun is' hoe is het dan om zwanger te zijn? Dan is je lichaam toch ook bezig voor iets anders, een andere functie?
En als je BV geef verklein je ook nog eens aanzienlijk de kans op borstkanker. Dat is voor mij persoonlijk ook nog eens een enorme plus.
Zwanger zijn is ook niks voor mij Mal
Maar ja, het is nou eenmaal een noodzakelijk kwaad als je dan toch een kind wil.
woensdag 25 november 2009 om 12:05
quote:hinde schreef op 25 november 2009 @ 12:02:
[...]
Op deze foto zijn twee mannelijke kleuters van een al behoorlijke leeftijd aan de borsten van een model gelegd die duidelijk niet onlangs zwanger is geweest en dus ook geen borstvoeding geeft. De jongetjes zijn waarschijnlijk 'opgedragen' de tepels van het model in de mond te nemen. Hoezo kun je zien dat zij niet zwanger is geweest? En ik denk dat ze wel gewoon liggen te drinken. Mijn zoon had echt niet de tepels van een vreemde vrouw zo gepakt als er toch niks uitkwam. Beetje rare post dit.
[...]
Op deze foto zijn twee mannelijke kleuters van een al behoorlijke leeftijd aan de borsten van een model gelegd die duidelijk niet onlangs zwanger is geweest en dus ook geen borstvoeding geeft. De jongetjes zijn waarschijnlijk 'opgedragen' de tepels van het model in de mond te nemen. Hoezo kun je zien dat zij niet zwanger is geweest? En ik denk dat ze wel gewoon liggen te drinken. Mijn zoon had echt niet de tepels van een vreemde vrouw zo gepakt als er toch niks uitkwam. Beetje rare post dit.
Grief is just love with nowhere to go
woensdag 25 november 2009 om 12:06
yraatje, wat denk je, dat ik 9 maanden geen meter van mijn kind vandaan ben gegaan? nee hoor, snel kolven, voorraadje in de vriezer en je kan rustig uren zelfs een nacht weg. Geen probleem. Dat heeft niks met borstvoeden te maken. Als je kolven dan toch geen probleem vindt, ben je zo vrij als een vogeltje, en als je er wel bent, kan je live voeden.