lastige keuze
donderdag 21 januari 2010 om 18:47
Ik ben 35 weken zwanger van de eerste. Meer dan 15 jaar geleden heb ik mijn stuitje gebroken en daar heb ik nu nog steeds best last van, waarschijnlijk is het toendertijd goed verschoven. Het is verder hanteerbaar, kan alleen niet te lang zitten of op mijn rug liggen. Toendertijd heb ik er wel veel last van gehad, duurde wel even (paar maanden) voordat ik normaal kon lopen, zitten en liggen, was geen pretje iig.
Nu zei de dokter mij dat de kans groot is dat het tijdens de bevalling weer gebeurt en dat er helaas niet veel aan te doen is (om te voorkomen, maar ook qua herstel). Ik maakte me (nog) niet al te druk over bevallen en alles wat daarbij komt kijken, maar sindsdien zijn de zenuwen toegeslagen en overheerst het een beetje mijn zwangerschap.
Ik heb dit met de dokter besproken, en hij gaf aan dat een keizersnede het risico mijn stuitje weer te breken voorkomt, dus dat dat een optie is. Tja, nu weet ik niet wat te doen. Is er iemand die bevallen is met een gebroken stuitje? Ik zou graag ervaringen horen, ook van degenen die een keizersnede hebben gehad, ik vind het een lastige beslissing vooraf.
groetjes Milous
Nu zei de dokter mij dat de kans groot is dat het tijdens de bevalling weer gebeurt en dat er helaas niet veel aan te doen is (om te voorkomen, maar ook qua herstel). Ik maakte me (nog) niet al te druk over bevallen en alles wat daarbij komt kijken, maar sindsdien zijn de zenuwen toegeslagen en overheerst het een beetje mijn zwangerschap.
Ik heb dit met de dokter besproken, en hij gaf aan dat een keizersnede het risico mijn stuitje weer te breken voorkomt, dus dat dat een optie is. Tja, nu weet ik niet wat te doen. Is er iemand die bevallen is met een gebroken stuitje? Ik zou graag ervaringen horen, ook van degenen die een keizersnede hebben gehad, ik vind het een lastige beslissing vooraf.
groetjes Milous
donderdag 21 januari 2010 om 19:09
mja, geen ervaringen met bevallingen met een gebroken stuitje, maar misschien dat je het extra voelt als je rugweeen hebt? Ik opper maar wat hoor......Als de dokter trouwens de optie voor een keizersnede geeft omdat het risico dat je stuitje breekt te groot is, dan zou ik dat, denk ik, wel serieus overwegen. Je geeft nl. zelf al aan dat je er nu nog last van hebt, ook al is het 15 jaar geleden.
donderdag 21 januari 2010 om 19:24
donderdag 21 januari 2010 om 19:38
donderdag 21 januari 2010 om 19:39
donderdag 21 januari 2010 om 19:39
Tja, beide geven pijn en zullen het bewegen en dergelijke lastiger maken, gelukkig heb ik hulp van mijn man en moeder in huis. Bij een keizersnede zal de pijn denk ik intenser, maar ook korter zijn. Bij een gebroken stuitje misschien iets minder pijnlijk, maar wel langer.
Voel me een beetje een watje dat ik zo angstig ben voor opnieuw een gebroken stuitje denk ik. Heb het de vorige keer tenslotte ook overleefd . En het hoeft natuurlijk niet opnieuw te gebeuren. En dat laatste maakt dat ik twijfel; het kan ook zomaar allemaal van een leien dakje gaan .
Voel me een beetje een watje dat ik zo angstig ben voor opnieuw een gebroken stuitje denk ik. Heb het de vorige keer tenslotte ook overleefd . En het hoeft natuurlijk niet opnieuw te gebeuren. En dat laatste maakt dat ik twijfel; het kan ook zomaar allemaal van een leien dakje gaan .
donderdag 21 januari 2010 om 19:42
donderdag 21 januari 2010 om 19:42
donderdag 21 januari 2010 om 19:46
Allereerst gefeliciteerd! Spannend dé eerste.
Ik had geen gebroken stuitje, maar wel een keizersnee. Mijn dochtertje hield het voor gezien bij de 9cm en moest dus gehaald worden. Een rare ervaring, maar net zo mooi als een gewone bevalling. De verpleegkundige op de OK zijn heel lief en begaan met je, laten je meteen je kindje zien en je man/vriend mag er gewoon bij aanwezig zijn. Als een keizersnee pijn aan je stuitje kan wegnemen, zou ik het doen. In principe kun je na een keizersnee vrijwel meteen je kindje zelf verzorgen. Je doet alles wat langzamer, want het is toch een buikoperatie. Maar ook op de kraamafdeling is de verpleging heel lief voor nieuwe moeders en kun kindje. En enige nadeel is een litteken... maar dit valt tegenwoordig onder de bikinilijn. Dus ja, ik zou zeggen een keizersnee. Heel veel sterkte de komende tijd.. en vooral veel genieten van je kindje en de kraamtijd.
Ik had geen gebroken stuitje, maar wel een keizersnee. Mijn dochtertje hield het voor gezien bij de 9cm en moest dus gehaald worden. Een rare ervaring, maar net zo mooi als een gewone bevalling. De verpleegkundige op de OK zijn heel lief en begaan met je, laten je meteen je kindje zien en je man/vriend mag er gewoon bij aanwezig zijn. Als een keizersnee pijn aan je stuitje kan wegnemen, zou ik het doen. In principe kun je na een keizersnee vrijwel meteen je kindje zelf verzorgen. Je doet alles wat langzamer, want het is toch een buikoperatie. Maar ook op de kraamafdeling is de verpleging heel lief voor nieuwe moeders en kun kindje. En enige nadeel is een litteken... maar dit valt tegenwoordig onder de bikinilijn. Dus ja, ik zou zeggen een keizersnee. Heel veel sterkte de komende tijd.. en vooral veel genieten van je kindje en de kraamtijd.
donderdag 21 januari 2010 om 19:56
Heel erg bedankt voor al het meedenken! Ik wil weer terug naar de kern en genieten van mijn laatste weken zwangerschap en het idee dat onze kleine er bijna is en niet meer zo piekeren de hele tijd. Ik ga de optie keizersnede toch eens nader bespreken met de arts.
Domnaiefmutsje, is je stuitje bij de andere bevallingen ook gebroken? Hoelang had jij last na de eerste keer?
Domnaiefmutsje, is je stuitje bij de andere bevallingen ook gebroken? Hoelang had jij last na de eerste keer?
donderdag 21 januari 2010 om 20:16
Nee, alleen bij de eerste. Ik heb heel lang last gehad. Denk wel meer dan twee jaar, vooral met fietsen en zitten. Tweede zwangerschap had ik een instabiel bekken en samen met dat stuitje ben ik in een rolstoel beland, tot na de bevalling. Derde bevalling weer 5 jaar later wel gevoelig bekken, maar geen last meer van stuitje. Maar je kan je spieren juist zo goed gebruiken. Als dat ook nog eens moet gaan helen, heb je meer druk op je botten.
donderdag 21 januari 2010 om 21:16
Blumpke dat zou wel ideaal zijn, zoiets zei de dokter ook nog. Maar brrr, de gedachte mijn stuitje weer te breken...en wat is de kans dat het dan wel juist terug groeit? Zoals het nu is, is er goed mee te leven. Heb ook verhalen gelezen op het internet (moet je natuurlijk nooit doen
over mensen die er nog steeds heel veel last van hebben en gefrustreerd zijn omdat er vrijwel niets tegen te doen is. Dus als een bevalling het weer recht zou kunnen zetten, zou het het misschien ook erger kunnen maken. De uitkomst is helaas niet te voorspellen.
Tegelijkertijd ook weer verhalen gelezen over keizersnedes en de nasleep daarvan. En de nasleep van een keizersnede in combinatie met een lastig stuitje is ook niet alles.
En zo pieker ik nog even door......
Tegelijkertijd ook weer verhalen gelezen over keizersnedes en de nasleep daarvan. En de nasleep van een keizersnede in combinatie met een lastig stuitje is ook niet alles.
En zo pieker ik nog even door......