LGZW Deel V

Toen ik het boek las was ik nog niet zwanger, maar ik heb tranen met tuiten gehuild en er een week over gedroomd. Vond het een heel heftig boek, waar zo veel emoties in voorkomen, het heeft er echt ingehakt bij mij. Nu ik wel een kind heb,wil ik me er al helemaal geen voorstelling van maken.... als ik eraan denk dat ik... dan krijg ik spontaan al rillingen en tranen in mijn ogen...

Duft ook weer voor jou

We maken er zo wel een heftige middag van zeg, poe!

Oh Duft Snap dat je na dit boek hypochondrisch wordt. Hmm.. heb het dus niet gelezen. Puur omdat ik er niet mee om kan gaan. Denk en hoop dat ik de film wel aan kan.

En ik probeer zulke gedachten gewoon maar uit te bannen. Lukt meestal wel, maar dus puur omdat ik alles vermijd wat er mee te maken heeft vanuit de gedachte; ik leef nu, ben nu gezond en het helpt niks om me over zoiets druk te maken.

Daardoor ben ik dus wel weer heel gespitst op mijn gezondheid. Neem vitaminepillen en probeer mijn rust te pakken. En ben ook heel obsessief bezig met mijn relatie met Caatman. Zodra er ook maar iets van sleur te bespeuren is of dat ik vind dat we geen tijd voor elkaar vrijmaken, dan grijp ik in. Want ik denk dat als je ongelukkig bent; je ook vatbaarder bent voor een ziekte als kanker. (mijn moeder heeft een heel ongelukkig leven gehad namelijk en daar kwam ik pas goed achter in therapie)

Caat, dat is wel heel toevallig, want ik leef ook een beetje zo. Wil ook stress vermijden, gezond leven, de mooie dingen in het leven blijven opzoeken en me afsluiten voor nare verhalen. en Chiek ik probeer daar ook maar niet aan te denken...

Ik voel een group hug aankomen: voor iedereen hier!!



En ik denk dat het sowieso goed is om zo te leven. Wij zijn er alleen nog even meer bedacht op denk ik.

Probeer dat ook te doen, door te sporten en inderdaad te genieten van dit moment en niet te veel in de toekomst te leven. Alleen het mediteren dat ik me ook had voorgenomen, is er eigenlijk nog altijd niet van gekomen. Dit weekend maar weer eens een poging doen.

Ook ik geniet van het nu. Door de al genoemde k-ziekte die mijn vader gelukkig heeft overleefd heb ik iets meegekregen in mijn opvoeding. En nu natuurlijk de ziekte van Bengman, dat maakt ook dat je anders in het leven staat.

We hadden vanmorgen in de auto nog een heel gesprek over sterfelijkheid en de sterke wens je kind te zien opgroeien en settelen.



Wat mij van dat boek zo heftig is bijgebleven is de outfit die het kind voor haar moeder uitzocht voor in de kist. Ik zie het nog steeds zo voor me (en het is zo 6 jaar geleden dat ik het boek las). Dat heeft me zo aangegrepen....

Eigenlijk zie je nu pas het resultaat van je opvoeding en je vroegere gezinssituatie nu je zelf ouder bent geworden. Realiseerde ik me opeens. Ik weet nu heel goed hoe ik het absoluut wel en absoluut niet ga doen. Er zijn dingen die ik net zo wil doen als mijn moeder, maar ook dingen die ik absoluut anders ga doen.

Echt bijzonder hoeveel invloed dat op je heeft als persoon en als ouder. Nu maar hopen dat ik het zelf wel goed ga doen. Deze gedachte maakt me opeens heel alert op hoe ik het ga doen zeg maar.

En dat is dus het rotte, ik ben eigenlijk amper opgevoed en heb het min of meer zelf uit moeten zoeken, en nu weet ik dus ook niet echt waar ik goed aan doe. Ik doe 110% mijn best, maar puur op gevoel en niet op herinnering van vroeger... Als ik nu kritiek krijg raakt me dat ook enorm, omdat ik zelf ook heel erg twijfel of ik het wel goed doe... vind dat vreselijk moeilijk op moment.



En dit is zeker een grouphug moment

Chiek je doet het vast fantastisch! Je bent een heerlijk mens en je houdt van je meisje, dat is het voornaamste. Mijn oma zei altijd "wat met liefde wordt grootgebracht verongelukt niet" en daar geloof ik heilig in. Niet zo aan jezelf twijfelen, jullie meisje groeit op met 2 liefdevolle ouders.

Chiek, bij mij kwam kritiek ook heel hard binnen. Want inderdaad, je hebt geen vergelijkingsmateriaal en weet dus ook niet of het wel goed is wat je doet. Maar geloof mij maar: Je doet het hartstikke goed!



Overigens is mijn jeugd tot mijn 9e wel liefdevol geweest, mijn moeder leefde echt voor haar kinderen en ik heb mooie herinneringen aan toen. De herinneringen die ik nog heb, zijn ook de dingen die ik laat terugkomen in de opvoeding van mijn kinderen. Zoals voor het slapen gaan lekker op de bank nog wat fruit eten, daarna het slaapritueel met tanden poetsen etc. Of de herinneringen aan kerstavond, dat ik kindje Jezus in zijn kribje mocht leggen om 12 uur s'nachts. Ik heb voor V. een kerststal van Little*People gekocht, zo kan ik dat ritueel dus voortzetten op een speelse manier...



Maar... Heel veel dingen kan ik me ook niet meer herinneren. En ook niet meer navragen. En vanaf mijn 9e heb ik ook eigenlijk geen opvoeding gehad...



Beng, ik wist eigenlijk niet dat je vader zo ziek was in jouw jeugd. Hoe kan het nou dat ik dat helemaal gemist heb??

Hier een labiele Pien (is al de hele dag zo, begon in de wachtkamer vanmorgen gek genoeg) maar ik zal wel even op iedereen reageren.



Chiekie, lastig hoor. Ik kan je gevoel wel begrijpen (niet dat ik hetzelfde heb meegemaakt natuurlijk maar ik kan me wel wat bij je gevoel voorstellen), en het lijkt me inderdaad lastig om je ukje achter te moeten laten. Maar ook daar komt een tijd voor en dan komt het helemaal goed.



Die film, die ga ik zeker nog eens kijken. Het hoe en wanneer ben ik ook nog niet helemaal niet uit.



Pfffff meisjes ik ben even te labiel om nu te kunnen reageren op jullie familie ervaringen. Sorry! Ik wil jullie wel allemaal een dikke geven. En ik weet heel zeker dat jullie het allemaal heel goed doen. Dat weet ik gewoon!!



Nou toch niet zo'n denderende reactie. Maar weet dat ik met jullie meeleef.

Haai Pienie, hoe ligt Pienmini er nu voor en kon de VK je een beetje geruststellen en/of voorlichten??



@Duft

volgens mij heb ik hier nooit verteld dat mijn vader zo ziek is geweest. Heb het ook niet bewust meegemaakt, ik was nog te klein. Maar uiteraard zijn mijn ouders er wel heel erg door veranderd en dat heeft doorgewerkt in mijn opvoeding.

Pientje, wat is er met je meis? Waarom voel je je zo labiel? En hoe is het gegaan vandaag? Is Pieniminie gedraaid? Nou, nog maar eentje



Beng, oke, ik dacht al, ik kon me er niks van herinneren. Ik kan me voorstellen dat ziekte binnen een gezin een behoorlijke invloed kan hebben op het gezinsgeluk en de manier waarop je opgroeit... Wil je er op de groep wat meer over vertellen? Het hoeft niet nu, hoor. Maar misschien ooit?

Staat op de groep. Wel een beetje in een notedop want 31 jaar beschrijven voert wat ver.....

Poeh meisjes, wat een zware kost nog zo laat op de avond.



Chiekie, onze jeugd is in de verste verte niet met elkaar te vergelijken, ik kan me dus niet voorstellen hoe het is om 'geen opvoeding' te hebben gekregen. Maar ik kan me indenken dat je daardoor heel erg onzeker bent over hoe je het zelf aanpakt met Chocomeisje. Je wilt haar alle liefde geven die jezelf tekort bent gekomen en tegelijkertijd weet je niet of je daar grenzen aan moet stellen om haar niet te verstikken. Maar lieve Chiek, ik weet zeker dat je meisje nu echt alle warmte van haar moeder kan gebruiken (en ik weet ook 100% zeker dat je dat in je hebt) en natuurlijk komt er een moment dat je de teugels een beetje moet laten vieren, maar dat wijst zich vanzelf. Echt waar, daar ben je sterk genoeg voor om dat zelf aan te kunnen voelen. En besef dat iedere moeder haar verleden mee neemt in haar opvoeding en daar onzeker over is (mijn moeder was en is juist weer zo'n enorme kloek en claimt mij enorm en daarom wilde ik juist niet gaan huilen toen ik Sproetekind bij het KDV achterliet enzo, en dat maakt mij ook weer onzeker omdat ik bang ben gevoelloos over te komen). Daarmee wil ik jouw gevoelens trouwens niet bagatelliseren hoor, helemaal niet



Ook voor Duft, Caat en Beng. Jullie hebben ook allemaal een behoorlijke tik meegekregen uit het verleden, maar jullie gaan daar zó goed mee om. Alleen het feit al dat jullie je er zo van bewust zijn dat je op een bepaalde manier op dingen reageert door wat je hebt meegemaakt in je eigen jeugd. Zelfkennis is echt een groot goed.



Ik ga nu ook slapen, even Sproetekind een flesje geven. We hebben trouwens het huis gezien van binnen, morgen meer!

Oeh ik ben benieuwd naar de verhalen over jullie huis!!



Vannacht gelukkig goed geslapen, 3x eruit geweest om te plassen maar daarna gewoon verder kunnen slapen. Heerlijk, daar knapt een mens van op!



Schrok vanmorgen wel even toen ik in de spiegel keek, heb mijn haar een paar tinten donkerder laten verven gisteren. Dat is de volgende ochtend altijd even vreemd vind ik. Maar het bimbo-blond van de zon is weg en ik heb nu weer een nette niet ordi haarkleur.

Meisjes, wat een heftige gesprekken hier...wat hebben sommigen van jullie een verdriet gekend zeg!



Ik kan er gelukkig niet over mee praten...ik heb een hele fijne jeugd gehad en heb nu het geluk dat ik een hele fijne band met mijn ouders heb. Mijn pap en mam zijn, na ruim 30 jaar, ook nog steeds gelukkig getrouwd. En ik hoop echt dat Lief en ik ook zo'n toekomst tegemoet gaan...



Lief heeft wel verdriet gekend in zijn jeugd, maar bij mijn ouders voelt het voor hem als "thuis komen"...en gelukkig zijn mijn ouders ook dol op hem.



Chiek, ik denk niet dat je onzeker hoeft te zijn hoor. Zoals je zelf al zegt doe je voor 110% je best en het feit dat je over dit soort angsten denkt, maakt je al een goede moeder...Chocopopje heeft het geweldig bij jou!



Caat en Duft...



En Beng voor jou ook een want ik heb je verhaal op de groep gelezen, kan me voorstellen dat dit veel invloed heeft op je jeugd.



Pienie...hopelijk voel je je vandaag weer fijner!

Hai meisjes!

voor iedereen met twijfels en/of niet zo'n fijne jeugd. Ik net als Laal, mijn ouders zijn nu 37 jaar bij elkaar waarvan 31 jaar getrouwd, en maken elkaar nog steeds blij. En ons ook!

Chiek, mijn moeder heeft zelf ook een nare jeugd gehad en is echt een hele lieve moeder voor ons. Dus maak je geen zorgen, je kunt het echt wel. Ga gewoon op je gevoel af en dan komt het allemaal goed.



De kleertjes die ik besteld heb zijn binnen! Ik heb het zwarte jurkje besteld, de grijze trui, een zwarte legging, een zwart met grijze maillot, een zwart rokje en grijze sokjes. Ik zie alle combi's al voor me! Het is echt helemaal leuk. En ondanks dat jullie het allemaal een beetje truttig vonden, vind ik het wel schattig! Ze heeft ook zoveel stoere kleren dat iets truttigs er best bij mag.

Goedemorgen.



Ben ik inderdaad gisteravond helemaal vergeten te vertellen hoe het met Pienmini's is.



Het labiele was denk ik vooral hormonaal. Begon in de wachtkamer al te janken om een artikel over een bevalling van een mevrouw. En bij de vk gingen de tranen vrolijk door. Heel maf! Maar voelde me vervolgens de hele dag nogal wiebelig. En ben lekker mijn eigen ding gaan doen op het werk ook.



Maar goed Pienmini was weer lekker eigenwijs en eigenlijk kon de vk niet goed voelen hoe hij/zij lag. We moesten er eigenlijk allebei wel om lachen want ze was mij flink aan het pesten en in mijn buik aan het duwen en voelen. Aan de onderkant waren wel duidelijk billetjes te voelen, nou ja dat dacht ze, maar voor de rest was het echt verstoppertje spelen met Pienmini.

Ze raadde wel gelijk de moxa aan dus die is in bestelling. Komt hopelijk vandaag al binnen. Over 2 weken moet ik terug en dan hebben we ook deel 2 van de pretecho gehad dus dan weten we zeker meer.



En dan praten we pas verder. De vk maakt zich totaal nog geen zorgen. Dus daar moet ik me dan maar even aan vast houden.

Het hartje was ook minder goed te horen. Daar schrok ik wel een klein beetje van. Maar dat kwam ook gewoon door het verstoppertje spelletje van Pienmini. Alles is goed met onze frummel en dat is toch eigenlijk het belangrijkste.



Sproet ik heb je berichtje vannacht nog wel gelezen aangezien ik weer wat klaarwakkere uurtjes had. Wilde nog reageren maar las toen dat jij ook ging slapen.



Laal voel me vandaag stukken beter hoor. Ga zo snel aan de slag met deze dag. En dan hop op de trein.



Beng heb je verhaal nog niet gelezen. Maar ga ik zo doen.



Voor nu dikke allemaal omdat jullie allemaal zo lief zijn!!

Moppies, wat een heftige gesprekken hier inderdaad! Beng, Caat en Chiek en Dufty ook!



Chiek, wat jij zegt, vind ik zo rakend. Ik heb zelf ook niet de meest superjeugd gehad die er was, en ook eigenlijk alles mijzelf moeten leren. Ook ik mis hét voorbeeld en weet dus ook niet zo goed hoe ik iets moet doen. Ik heb de afgelopen jaren (vanaf mijn 18e, en vanaf ik vriendjes had) zelf heel veel geleerd over liefhebben en omgaan met mensen. Mijn ouders hadden mij daarin een beetje achtergesteld. Dit is 1 ding die ik Luba absoluut zeker mee ga geven. Verder knuffel ik ook zoveel mogelijk met hem, want die warmte was er bij ons thuis niet. Mijn ouders zijn nog wel steeds bij elkaar, maar soms vraag ik me af of ze niet beter af zijn zonder elkaar want er wordt wel veel af geruzied al jaren. Van de andere kant, kan ik me niet voorstellen dat mijn ouders uit elkaar zouden gaan, want zo sociaal beperkt als ze zijn, zouden ze nooit een ander leven op kunnen bouwen, verwacht ik zo.



Pienie, wat een gek kind heb je! Over twee weken heb je dus nog een echo? Ben benieuwd of ze gaat draaien door moxa. Wat is het ook al alweer?



Bengie, hoe voel jij je? Qua zwangerschap bedoel ik. Voel je je goed?



En Sproetie!!! Haaaaaai! Wanneer gaan jullie naar jullie eigen huisje dan?



Ik ben een beetje verkouden. Kreeg gisteren zware keelpijn en moest veel niezen. Vandaag ook aan het hoesten, wat snotterig. Volgens mij heeft Luba me aangestoken. Die niest niet meer zo, maar hoest wel nog een beetje. Vanavond ga ik naar Utrecht, uit eten met mijn jaarclub. Precies 10 jaar geleden zijn we 'ontstaan/opgericht' en dat gaan we even vieren! Het is wel al een paar jaar geleden dat we met z'n allen bij elkaar waren, meestal zijn we incompleet, dus het wordt vast leuk! Ik zou eerst nog blijven slapen bij een jc genootje, maar omdat ik toch een beetje ziek ben, ga ik gewoon lekker naar huis.



Ik ga ff douchen! Toedels!

Hey zie nu het berichtje van Minie pas. Da's raar.

Gelukkig ben jij helemaal blij met de nieuwe kleertjes. Daar gaat het toch om.



Luus beterschap en heel veel plezier vanavond.

En met recht een gek kind, want stuiteren en wiebelen kan ie/ze als de beste maar even netjes omdraaien ho maar. Zo vreemd!!



Nou ga wat doen want moet straks richting het zuiden.

Mien...leuk dat de kleertjes al binnen zijn en net wat Pien zegt...als jij er blij mee bent is het toch goed? Maak je wel een foto, want ik ben wel heel benieuwd hoe het haar staat!



Gekkie Pienmini toch! Dus nog niet gedraaid, wel fijn dat de VK zich inderdaad nog geen zorgen maakt. Ze zal het ongetwijfeld meer hebben meegemaakt dat kindjes pas later draaien...en ander help ik je vanmiddag toch in die handstand



Luus, veel plezier vandaag!

Oh Laal, ik heb het bonnetje van de kolf nog gevonden! Zal hem binnenkort een keer naar je opsturen.

Pien en Laaltje, veel plezier vanmiddag! Gaan jullie nog handstand oefenen?



Pien, hoe suf het ook klinkt, het is echt zo... probeer het draaien een beetje los te laten, je hebt er toch geen invloed op en het kost je alleen maar negatieve energie. Misschien dat je wel baat kunt hebben bij die therapie, pienimini draait vast nog!



Mini, ik ben ook benieuwd naar minimeisje in haar nieuwe kleren! Ik zeg: modeshow op de groep!



Wat een lieve woorden allemaal voor elkaar (en voor mij) ,ben echt zó blij met ons cluppie!



Beng, jouw verhaal ga ik zo nog even lezen

Even stiekum een copy/paste van mijn bericht op de october topic. lang verhaal hoor, maar als je vanand nou niet kan slapen heb je een verhaaltje voor het slapen Ga ik meisje voeden en daarna even lekker in bad, kom door de week even weer normaal chatten, lezen en persoonlijke berichtjes plaatsen ok?



Hallo lieve meiden. Ik kom even zwaaien. Paar drukke dagjes gehad met visite en afscheidsborrel en ook beetje kijken hoe ik mijn geprobeersel in een wat strakker schema kon bouwen, afgaande op gevoel en wat tips van hier en daar.



Heb wel Ria Blom besteld maar en er denk ik aardig uit, lijkt nu ongeveer zo te gaan, ben wel heel benieuwd hoe haar advies vergelijkt met mijn eigen plan.:



00:00 laatste voeding vorige dag

05:00 eerste voeding (een borst, verschonen, toetje, even tot rust brengen indien nodig met wiegen en/of slaapliedje, en weer slapen)

07:30 sta ikzelf op en eet een boterham en kleed me vast aan, gooi een wasje in de machine, daarna ga meestal ook nog even liggen of boekje lezen (ze ligt in wiegje naast ons bed)

09:00 word ze wakker (soms eerder, maar ideale scenario..), voeding.(1 borst + toetje)

Daarna beetje knuffen en spelen op het grote bed. Kijk ik met een half oog nog een beetje ATWT/GTST op tv-tje in slaapkamer.

Zodra ze moe word weer in het wiegje, slaapt ze nog even een uurtje of zo (vrij licht).Hang ik even de was op of kijk op het internet.

10:30 Kolf ik ook even klein beetje (50 a 60 ml, van 2x maak ik een portie om in te vriezen)

11:30 meisje wassen (ene dag wassen met een washandje, andere dag in de tummy-tub/badje 2 a 3 keer per week, hang ook een beetje af van afspraken en haar humeurtje.,

12:00 voeding

Daarna spelen we een poosje op kleed op de vloer en zing ik liedjes, dan zet ik de woezel en pip mobiel boven har om naar te kijken. Ondertussen leg ik een kruikje in de kinderwagen om hem lekker warm te maken.

Zodra ze moe word gaan we een stukje wandelen, dan slaapt ze in de kinderwagen.

15:00/16:00 volgende voeding/verschonen. Daarna even spelen in de box, en als het meezit nog een slaapje (leg ik haar in de kinderwagen in de woonkamer). Kan ik meestal voor het eten zorgen en/of even hlef uurtje voor mezelf vinden om te forummen.

19:00 voeding/verschonen, dit nu in de ouderslaapkamer. Na de voeding knuffelt ze lekker met papa tot ze in slaap valt.

21:00-00:00 de laatse paar dagen "clustert" ze tussen deze tijden. kan zijn omdat ze krampjes heeft of misschien om genoeg voeding binnen te krijgen voor de nacht, Sinds ze dit doet slaapt ze wel meestal langer door, maar ik weet niet of dit nu een gewoonte is of iets tijdelijks. Ik maak in elk geval de kamer schemerduister en TV gaat rond 22:00 uit om het "nacht" te maken.



Dit is wel allemaal een beetje als het loopt zoals ik wil, en ik heb er peace mee dat het soms anders loopt hoor. Maar het is gebasseerd op hoe dingen zijn gaan lopen, met ruimte voor speling, alleen merk ik dat het voor mzelf ook helpt dat ik een beetje een idee heb van "wat nu" na de vorige 'stap' in het programma, dus als we dit in elk geval een beetje kunnen aanhouden hebben we denk ik genoeg rust en regelmaat.



Zelf in slaap vallen lukt nog niet heel goed, ik wieg haar meestal en geef mijn pinkje tot ze wegvalt. Ze neemt wel vaker het speentje, was ik eerst niet heel erg voorstander van, maar inmiddels vind ik het wel fijn om mijn hand te kunnen gebruiken.



Op den duur wil ik de slaapjes in de kinderwagen slaapjes in haar ledikantjes op haar eigen kamertje laten worden. Maar laat het eerst maar even goed wennen denk ik dan. En op den duur gaat ze ook niet bij meer bij ons op de kamer slapen maar dan ook 's nachts in haar ledikantje. Maar tegen die tijd zal de dag ook wel vanzelf wat anders gaan lopen met misschien minder slaap.



Ze krijgt trouwens wel weer gewoon 2 bortsen nu. Ik heb het idee dat mijn lichaam het zelf wel weer geregeld heeft, of haar systeem kan het nu wel aan. Maar geen overproductie meer, alleen 's morgens wat meer dan let ik op dat ze de 2de borst niet te lang krijgt.



Ik kolf met opzet maar een beetje, omdat ik de productie niet teveel wil stimuleren. Ik heb ook geen haast met voorraadje opbouwen, dus dit werkt prima voor me, 50-60 ml per keer en dan porties maken van 100-120 ml (dus 2 dagen) en dan invriezen. Zal wel ietsje omhoog gaan om ook iets grotere porties te maken, maar beetje bij beetje denk ik. heb dit systeem zelf bedacht, maar het voelt voor mij logisch en goed dus ik houd het zo aan tenzij er reden zijn om wat anders te gaan doen.



Ik probeer in elk geval wel een eigen natuurlijk ritme te vinden en me niet aan allerlei voorgelegde schema's te houden, ik denk dat die fijn zijn als richtlijn maar ik kijk ook goed naar wat we zelf prettig vinden.



Met voeden ook, soms zit er 3 a 4 uur tussen maar soms ook maar 1 of 2, zoals ik schreef heeft ze de laatse paar dagen 's avond om meer gevraagd maar sliep daarna ook langer door, nou prima ik klaag niet. Het begint dus al goed te komen met dat doorslapen, maar voor hetzelfde komt ze straks wel weer een paar keer per nacht, zolang ik ook zelf maar kan slapen tussendoor vind ik het eigenlijk allemaal wel best en pas me wel een beetje aan haar aan tot ze er zelf aan gewend is.



Lang verhaal kort... het begint echt allemaal lekker te lopen en ik probeer me niet druk te maken als het anders gaat dus. Ik kan in elk geval al heel aardig op haar behoeftes inspelen en begin ook wel meer handigheid te krijgen in alles.



Ik merk wel dat ik voordurend dingen loopt te calculeren in mijn hoofd, lijstjes in mijn hoofd heb met wat van welke ruimte in het huis naar welke andere plek moet, hoeveel tijd ik nog heb voor ze waarschijnlijk wakker word en dat soort dingetjes, ook nu ik zit te typen ... ja kijk ik hoor har alweer, ik wist dat het eraan zat te komen. Nou toedelpiep, volgende keer minder over mij en meer reacties op jullie verhalen hoor!



Liefs, DDx