Kinderen
alle pijlers
Mis haar zo
zondag 6 mei 2012 om 22:53
Sommige van jullie kennen misschien mijn verhaal. Ik ben moeder van twee prachtige kindjes en een engeltje. Ik merk dat ik de laatste tijd zoveel aan mijn kleine meisje denk. Hoe zou ze eruit hebben gezien, hoe zou ze zijn. Ik had verwacht dat het nadat de tijd verstrijkt makkelijker zou worden, maar niks is minder waar. Meerdere keren per dag "betrap" ik mijzelf erop dat ik aan E* denk, denk aan hoe het geweest zou zijn drie kindjes en hoe ons gezin eruit zou hebben gezien.
Wat ik wil met dit topic weet ik niet, maar wat kan het verdriet je ineens overvallen.
Wat ik wil met dit topic weet ik niet, maar wat kan het verdriet je ineens overvallen.
zondag 6 mei 2012 om 23:02
Lieve knor. Wat heb je het toch knap gedaan de laatste maanden. En nu, eindelijk, begint het ' gewone' leven weer. Maar zo gewoon is het natuurlijk niet, zonder kleine E*. Tuurlijk hoort ze bij jouw dagelijks leven en is ze dus in jouw gedachten. sterke vrouw, en weet dat je dat sterke soms even mag laten gaan.
zondag 6 mei 2012 om 23:04
Het rare is dat het op de meest gekke momenten je kan overvallen. Zo hadden we vorige week twee kindjes te eten. En zaten we dus met 3 grote kindjes aan tafel. (baby zat in de wipper erbij) en dan ineens de gedachte "zo had het er dus over een paar jaar uitgezien" of een jongens en meisjes tweeling zien lopen en hups daar komen de tranen.
Het rare is dat als ik bijv in een tijdschrift lees dat mensen hun kindje verloren hebben ik denk "wat erg voor die mensen" en dan de gedacht er achteraan "maar dat hebben wij ook meegemaakt"
Voor de buitenwereld telt ze al zo goed als niet meer mee, en voor ons zo van wel. Het is alleen al fijn om soms haar naam te mogen zeggen......
Het rare is dat als ik bijv in een tijdschrift lees dat mensen hun kindje verloren hebben ik denk "wat erg voor die mensen" en dan de gedacht er achteraan "maar dat hebben wij ook meegemaakt"
Voor de buitenwereld telt ze al zo goed als niet meer mee, en voor ons zo van wel. Het is alleen al fijn om soms haar naam te mogen zeggen......
zondag 6 mei 2012 om 23:12
Ik denk dat de buitenwereld niet weet hoe ze met jou verdriet om moeten gaan.
Ik wed dat niemand het is vergeten, maar het is een heel gevoelig punt en mensen willen je geen pijn doen.
Ik vind het heel erg voor je, Als jij er over wil praten, kun je dat ook gewoon doen want het is heel normaal dat je het niet vergeten kan, en dat het vaker naar boven komt.
Het is het ergste wat een moeder kan overkomen, het aller ergste wat een mens kan gebeuren, haar/zijn kind verliezen.
Zelf heb ik dit niet meegemaakt (gelukkig) maar ik weet wel dat huilen en praten soms heel goed kan zijn voor je, en dat dingen opkroppen helemaal niet goed voor je is.
Ik hoop ook dat jij en je man??? steun hebben aan elkaar.
Het is heel normaal dat je verdrietig bent.
Ik wed dat niemand het is vergeten, maar het is een heel gevoelig punt en mensen willen je geen pijn doen.
Ik vind het heel erg voor je, Als jij er over wil praten, kun je dat ook gewoon doen want het is heel normaal dat je het niet vergeten kan, en dat het vaker naar boven komt.
Het is het ergste wat een moeder kan overkomen, het aller ergste wat een mens kan gebeuren, haar/zijn kind verliezen.
Zelf heb ik dit niet meegemaakt (gelukkig) maar ik weet wel dat huilen en praten soms heel goed kan zijn voor je, en dat dingen opkroppen helemaal niet goed voor je is.
Ik hoop ook dat jij en je man??? steun hebben aan elkaar.
Het is heel normaal dat je verdrietig bent.
zondag 6 mei 2012 om 23:20
quote:knorretje28 schreef op 06 mei 2012 @ 23:04:
Voor de buitenwereld telt ze al zo goed als niet meer mee, en voor ons zo van wel. Het is alleen al fijn om soms haar naam te mogen zeggen......De 'buitenwereld' weet het denk ik en kans bestaat dat ze zich stil houden omdat ze jou niet van streek willen maken. Praat maar met ze over jouw prachtige dochter, je zal mensen ontmoeten die luisteren. Niet allemaal maar ze zijn er echt. Sterkte.
Voor de buitenwereld telt ze al zo goed als niet meer mee, en voor ons zo van wel. Het is alleen al fijn om soms haar naam te mogen zeggen......De 'buitenwereld' weet het denk ik en kans bestaat dat ze zich stil houden omdat ze jou niet van streek willen maken. Praat maar met ze over jouw prachtige dochter, je zal mensen ontmoeten die luisteren. Niet allemaal maar ze zijn er echt. Sterkte.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zondag 6 mei 2012 om 23:38
Enn wat reageer je ontzettend lief, mooie ware woorden.
Veel sterkte knorretje, ik hoop dat je nog heel lang heel warm aan je dochter denkt. En dat je omgeving op een gegeven moment ook zelf over haar begint, tot die tijd kan alleen jij dit gesprek starten. Zal voor beide partijen moeilijk zijn maar laat je dit niet weerhouden. Dikke dikke knuffel!
Veel sterkte knorretje, ik hoop dat je nog heel lang heel warm aan je dochter denkt. En dat je omgeving op een gegeven moment ook zelf over haar begint, tot die tijd kan alleen jij dit gesprek starten. Zal voor beide partijen moeilijk zijn maar laat je dit niet weerhouden. Dikke dikke knuffel!