Kinderen
alle pijlers
morgen...
dinsdag 5 juni 2012 om 13:59
Morgen ga ik naar de HA. Het voelt raar, onwerkelijk. Morgen moet ik onder ogen zien, dat dit niet langer kan. Ik wil en kan niet langer mooi weer spelen naar de buitenwereld terwijl wij er hier thuis aan kapot gaan.
Alle jaren waarin ik droomde van ons kindje en mij zo ontzettend gelukkig zag zijn....er bleek niets van te kloppen. Ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld als de afgelopen maanden.
Het liefst zou ik vandaag nog mijn spulletjes pakken en vluchten, maakt niet uit waarheen. Weg van hier...even geen baby, man en mensen die maar zeggen dat het zo genieten is met een kleine...
Zoon, inmiddels 9 maand, kan er niets aan doen dat hij opgescheept zit met een waardeloze moeder. Een moeder die nog steeds amper gevoelens voor hem heeft en hem het liefst de hele dag uitbesteed zodat ze zelf op bed kan liggen, met de dekens ver over zich heen.
Alle jaren waarin ik droomde van ons kindje en mij zo ontzettend gelukkig zag zijn....er bleek niets van te kloppen. Ik heb me nog nooit zo ellendig gevoeld als de afgelopen maanden.
Het liefst zou ik vandaag nog mijn spulletjes pakken en vluchten, maakt niet uit waarheen. Weg van hier...even geen baby, man en mensen die maar zeggen dat het zo genieten is met een kleine...
Zoon, inmiddels 9 maand, kan er niets aan doen dat hij opgescheept zit met een waardeloze moeder. Een moeder die nog steeds amper gevoelens voor hem heeft en hem het liefst de hele dag uitbesteed zodat ze zelf op bed kan liggen, met de dekens ver over zich heen.
dinsdag 5 juni 2012 om 14:07
Goede stap!! Zorg ervoor dat je nu ook meteen doorpakt..mocht je een verwijzing krijgen dan meteen werk van maken. het is misschien verleidelijk om dan ook weer onder de dekens te liggen maar je moet nu echt het moment pakken en doorgaan. Hoe eerder je de volgende stappen zet, hoe eerder je weer onderweg bent naar je gelukkig toekomstdroom van een aantal maanden geleden!!
dinsdag 5 juni 2012 om 14:13
Lieve to, goed dat je gaat! Dat is de beste stap die je kan doen voor je kinden jezelf. Het gaat anders worden, ik beloof het je! Maar dat kan nog lang duren. Hou vast aan dat vooruitzicht. Er zijn vele moeders als jij die zich net zo wanhopig en waardeloos gevoeld hebben.
Hou vol, hetkomt echt goed, echt waar!
Hou vol, hetkomt echt goed, echt waar!
dinsdag 5 juni 2012 om 14:26
Lieve TO,
Je bent een goede moeder als je de veiligheid, liefde en zorg waarborgd voor je kindje. En daar hulp van anderen bij vraagt als het je zelf niet lukt. Je neemt je verantwoording door hier wat aan te doen en door blijkbaar hulp aan te nemen van anderen. Voel je niet zo schuldig en knap op voor de toekomst
Je bent een goede moeder als je de veiligheid, liefde en zorg waarborgd voor je kindje. En daar hulp van anderen bij vraagt als het je zelf niet lukt. Je neemt je verantwoording door hier wat aan te doen en door blijkbaar hulp aan te nemen van anderen. Voel je niet zo schuldig en knap op voor de toekomst
dinsdag 5 juni 2012 om 14:38
Ach hemeltje, je klinkt allesbehalve als een waardeloze moeder,
maar juist als een moeder die het eventjes zwaar heeft en dat niet zomaar accepteert maar méér wil voor zichzelf en voor haar kindje. Dat lijkt mij een top-moeder!
Dit is het beste wat je voor jullie beiden kunt doen, ik vind het een heel dappere/moeilijke stap om met dit verhaal naar de huisarts te gaan.
Héél veel succes en sterkte!
maar juist als een moeder die het eventjes zwaar heeft en dat niet zomaar accepteert maar méér wil voor zichzelf en voor haar kindje. Dat lijkt mij een top-moeder!
Dit is het beste wat je voor jullie beiden kunt doen, ik vind het een heel dappere/moeilijke stap om met dit verhaal naar de huisarts te gaan.
Héél veel succes en sterkte!
dinsdag 5 juni 2012 om 14:49
Heel veel sterkte TO ik heb me de eerste 2 weken na geboorte van mijn dochter zo gevoeld en vond dat vreselijk. Kan me er geen voorstelling bij maken hoe het voelt als je dat 9 maanden lang hebt al. En je bent echt geen waardeloze moeder, want je wil dit veranderen. Als je echt waardeloos zou zijn, zou het je niks uitmaken. Maar juist doordat je het wil veranderen, laat je zien dat je wel om je kindje geeft!
En idd, laat je bij de huisarts niet afschepen. Hier heb je professionele hulp bij nodig, want dit kan je niet alleen. Heel veel succes morgen bij de huisarts...zet em op!
En idd, laat je bij de huisarts niet afschepen. Hier heb je professionele hulp bij nodig, want dit kan je niet alleen. Heel veel succes morgen bij de huisarts...zet em op!
dinsdag 5 juni 2012 om 14:50
Heel goed, die afspraak. Dat bewijst dat je op de goede weg bent. Stap 1 is genomen, namelijk een afspraak gemaakt. De kans is zeer groot dat je een ppd hebt. Niets om je voor te schamen, komt zeer vaak voor. Ik vind het alleen schrijnend dat niemand in je omgeving je al eerder gedwongen heeft naar de huisarts te gaan. Petje af dat je dit nu zelf wel gaat doen! Je hebt dus nog wel kracht in je zitten.
Wees morgen eerlijk bij de huisarts. Vertel hem/haar precies wat je hier nu ook opschrijft. Dan word je serieus genomen. Je hebt nog een lange weg te gaan, maar de eerste stap is gezet. En nog wel door jezelf. Heel goed! Sterkte!
Wees morgen eerlijk bij de huisarts. Vertel hem/haar precies wat je hier nu ook opschrijft. Dan word je serieus genomen. Je hebt nog een lange weg te gaan, maar de eerste stap is gezet. En nog wel door jezelf. Heel goed! Sterkte!
dinsdag 5 juni 2012 om 15:41
Lieve to, wat vreselijk dat je je zo voelt. Je bent niet alleen hierin, weet dat. En het komt goed, ook dat beloof ik je. Dat het niet gaat erkennen en ook nog eens een stap naar de ha maken is het beste dat je als moeder kunt doen. Laat dit dan - al is het rationeel - voor jouw idee je eerste succeservaring zijn als moeder. Er hangt hier een topic rond, lotgenoten postnatale depressie. Daar vind je vrouwen die zich net zo voelen als jij. Of gevoeld hebben. En daar spreekt mijn persoonlijke ervaring en het oprechte vooruitzicht dat het beter wordt! Heel veel sterkte.
dinsdag 5 juni 2012 om 15:45
dinsdag 5 juni 2012 om 15:49
dinsdag 5 juni 2012 om 16:55
Bedankt voor alle lieve reacties.
Ik weet dat ik de eerste (goede) stap gezet heb door een afspraak te maken met de HA. Het voelt ook goed. Ik wil echt veranderen en van mijn zoontje kunnen genieten!
Ik heb de afgelopen maanden gewoon een masker opgezet. Naar anderen toe kon ik de perfecte moeder spelen die helemaal dolverliefd was op haar kind. Als mensen mij dan vroegen "wat is het mooi hè, zo'n kleintje?"of "je kan je vast niet meer voorstellen dat 'ie er niet is", dan beantwoorde ik gewoon wat hoorde. Van binnen voelde ik mij dan zo enorm slecht.
Mijn man weet dat ik me niet goed in mijn vel voel, hij weet dat in 1e instantie aan hormonen (net als ikzelf), daarna riep hij dat het gewoon even wennen was en nu ziet hij ook in dat ik er niet mee moet blijven doorlopen.
Ik hoop gewoon zo dat ik snel mijn mannetje ècht kan zien opgroeien en dat ik er van kan gaan genieten...
Ik weet dat ik de eerste (goede) stap gezet heb door een afspraak te maken met de HA. Het voelt ook goed. Ik wil echt veranderen en van mijn zoontje kunnen genieten!
Ik heb de afgelopen maanden gewoon een masker opgezet. Naar anderen toe kon ik de perfecte moeder spelen die helemaal dolverliefd was op haar kind. Als mensen mij dan vroegen "wat is het mooi hè, zo'n kleintje?"of "je kan je vast niet meer voorstellen dat 'ie er niet is", dan beantwoorde ik gewoon wat hoorde. Van binnen voelde ik mij dan zo enorm slecht.
Mijn man weet dat ik me niet goed in mijn vel voel, hij weet dat in 1e instantie aan hormonen (net als ikzelf), daarna riep hij dat het gewoon even wennen was en nu ziet hij ook in dat ik er niet mee moet blijven doorlopen.
Ik hoop gewoon zo dat ik snel mijn mannetje ècht kan zien opgroeien en dat ik er van kan gaan genieten...
woensdag 6 juni 2012 om 15:40
quote:Tortelduifke schreef op 05 juni 2012 @ 16:55:
Ik hoop gewoon zo dat ik snel mijn mannetje ècht kan zien opgroeien en dat ik er van kan gaan genieten...
Dat punt gaat hoe dan ook komen. Ik beloof het je. Het duurt misschien nog even, gaat misschien met vallen en opstaan, kost je een traan of wat, maar er komt een moment dat je je beseft dat je naar je ventje kijkt en voelt dat je hem spontaan wil knuffelen, omdat je overloopt van intense liefde voor hem. En die momenten komen dan steeds vaker.
Erewoord.
Nu eerst aan jezelf werken. Sterkte to
Ik hoop gewoon zo dat ik snel mijn mannetje ècht kan zien opgroeien en dat ik er van kan gaan genieten...
Dat punt gaat hoe dan ook komen. Ik beloof het je. Het duurt misschien nog even, gaat misschien met vallen en opstaan, kost je een traan of wat, maar er komt een moment dat je je beseft dat je naar je ventje kijkt en voelt dat je hem spontaan wil knuffelen, omdat je overloopt van intense liefde voor hem. En die momenten komen dan steeds vaker.
Erewoord.
Nu eerst aan jezelf werken. Sterkte to
woensdag 6 juni 2012 om 18:51
Ik ben geweest, dus de 1e stap is gezet. Had niet mijn eigen huisarts, wat is juist wel fijn vond. Deze man was erg behulpzaam, begripvol en begaan. Ging er met een fijn gevoel weg. Hij heeft mij goed aangehoord, geen kritiek gegeven en ervoor gezorgd dat ik het weer een beetje zonniger in ben gaan zien.
Hij heeft me AD voorgeschreven. Het liefst begin ik vandaag gelijk al, maar het feit dat je niet mag autorijden weerhoudt me er nog van. Mijn werk is alleen maar bereikbaar met de auto, dus dat wordt 'm de komende weken niet. Morgen dus toch nog maar even bellen om te vragen of er misschien andere AD is waarbij de rijvaardigheid niet beïnvloed wordt.
Hij heeft me AD voorgeschreven. Het liefst begin ik vandaag gelijk al, maar het feit dat je niet mag autorijden weerhoudt me er nog van. Mijn werk is alleen maar bereikbaar met de auto, dus dat wordt 'm de komende weken niet. Morgen dus toch nog maar even bellen om te vragen of er misschien andere AD is waarbij de rijvaardigheid niet beïnvloed wordt.
woensdag 6 juni 2012 om 22:19
Fijn dat het een goed gesprek was.
Heb je het met je huisarts ook over je werk gehad? Misschien een afspraak maken bij de bedrijfsarts om te kijken wat er op dit moment mogelijk is qua werk en hoe dat moet met reizen. Ik heb collega's gehad die met de taxi naar het werk kwamen, omdat ze zelf niet mochten rijden.
Heb je het met je huisarts ook over je werk gehad? Misschien een afspraak maken bij de bedrijfsarts om te kijken wat er op dit moment mogelijk is qua werk en hoe dat moet met reizen. Ik heb collega's gehad die met de taxi naar het werk kwamen, omdat ze zelf niet mochten rijden.