Kinderen
alle pijlers
Obsessie
donderdag 16 september 2010 om 21:42
Ik lees al een tijdje mee hier op het forum, maar heb sinds kort pas een account aangemaakt. Vind het eigelijk best 'spannend' om een topic te openen. Gek eigenlijk, want het is anoniem. Maar goed dat was eigenlijk niet waar ik dit topic voor geopend heb!
Ik wil zo graag een zwanger worden; een kindje krijgen. Het probleem is alleen dat de situatie daarvoor nog niet ideaal is. Vriend wil ook graag kinderen, maar pas als bepaalde andere dingen zijn bereikt. Met mijn verstand wil ik dat ook. Ik kan het alleen niet helpen dat ik nergens anders aan denk. Ik bedenk namen, lees jullie verhalen mee, zoek alles op over zwangerschappen, staar naar ieder baby'tje dat ik zie. Het is gewoon een soort biologische oerdrift ofzo denk ik of stel ik me aan?
Herkent iemand zich hierin? Wat zijn jullie afwegingen (geweest)?
Ik wil zo graag een zwanger worden; een kindje krijgen. Het probleem is alleen dat de situatie daarvoor nog niet ideaal is. Vriend wil ook graag kinderen, maar pas als bepaalde andere dingen zijn bereikt. Met mijn verstand wil ik dat ook. Ik kan het alleen niet helpen dat ik nergens anders aan denk. Ik bedenk namen, lees jullie verhalen mee, zoek alles op over zwangerschappen, staar naar ieder baby'tje dat ik zie. Het is gewoon een soort biologische oerdrift ofzo denk ik of stel ik me aan?
Herkent iemand zich hierin? Wat zijn jullie afwegingen (geweest)?
donderdag 16 september 2010 om 21:53
thanx voor de reacties.
@Dangeensuus ik ben pas net afgestudeerd, vriend studeert dit jaar af. We wonen klein, geldgebrek
. Het liefst zouden we toch wel een huis met tuin willen voor een kleintje en niet op een flat.
Van de andere kant denk ik eer het kindje er is is vriend klaar, kindje kan toch pas echt buiten 'spelen' met een jaar dus dat geeft ons mooi de tijd. Maja dan is het wel een beetje overhaast..
Leefde ik maar 30 jaar geleden toen het heel normaal was jong kinderen te krijgen en huisvrouw te zijn... van mij persoonlijk hoeft dat feministisch gebeuren niet zo.
@Dangeensuus ik ben pas net afgestudeerd, vriend studeert dit jaar af. We wonen klein, geldgebrek
. Het liefst zouden we toch wel een huis met tuin willen voor een kleintje en niet op een flat. Van de andere kant denk ik eer het kindje er is is vriend klaar, kindje kan toch pas echt buiten 'spelen' met een jaar dus dat geeft ons mooi de tijd. Maja dan is het wel een beetje overhaast..
Leefde ik maar 30 jaar geleden toen het heel normaal was jong kinderen te krijgen en huisvrouw te zijn... van mij persoonlijk hoeft dat feministisch gebeuren niet zo.
donderdag 16 september 2010 om 21:53
Dat had ik ook! En inderdaad het is heel handig om alvast doelen te behalen voordat je aan kinderen begint, maar liefde is toch het allerbelangrijkste! Mits jullie natuurlijk niet nog blut bij vader en moeder wonen natuurlijk..En ik zou t zeker willen weten dat jullie t allebei willen, anders krijg je misschien ooit verwijten en daarbij is t voor jezelf ook wel zo prettig als hij het ook graag wil. Dat valt niet af te dwingen.
Maar ik begrijp je gevoelens wel! En als je nu al zo naar een kindje verlangt zal t straks als t er echt van komt vast heel veel liefde krijgen!
Maar ik begrijp je gevoelens wel! En als je nu al zo naar een kindje verlangt zal t straks als t er echt van komt vast heel veel liefde krijgen!
donderdag 16 september 2010 om 21:55
[quote]Xam schreef op 16 september 2010 @ 21:53:
thanx voor de reacties.
@Dangeensuus ik ben pas net afgestudeerd, vriend studeert dit jaar af. We wonen klein, geldgebrek. Het liefst zouden we toch wel een huis met tuin willen voor een kleintje en niet op een flat.
Van de andere kant denk ik eer het kindje er is is vriend klaar, kindje kan toch pas echt buiten 'spelen' met een jaar dus dat geeft ons mooi de tijd. Maja dan is het wel een beetje overhaast..
Leefde ik maar 30 jaar geleden toen het heel normaal was jong kinderen te krijgen en huisvrouw te zijn... van mij persoonlijk hoeft dat feministisch gebeuren niet zo.[/quote]
Wat bedoel je hiermee??
thanx voor de reacties.
@Dangeensuus ik ben pas net afgestudeerd, vriend studeert dit jaar af. We wonen klein, geldgebrek
. Het liefst zouden we toch wel een huis met tuin willen voor een kleintje en niet op een flat. Van de andere kant denk ik eer het kindje er is is vriend klaar, kindje kan toch pas echt buiten 'spelen' met een jaar dus dat geeft ons mooi de tijd. Maja dan is het wel een beetje overhaast..
Leefde ik maar 30 jaar geleden toen het heel normaal was jong kinderen te krijgen en huisvrouw te zijn... van mij persoonlijk hoeft dat feministisch gebeuren niet zo.[/quote]
Wat bedoel je hiermee??
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
donderdag 16 september 2010 om 21:57
TO, klein wonen is geen probleem. Net afgestudeerd, vriend nog druk aan de studie en geldgebrek wel.
En die laatste opmerking kan ik niet helemaal plaatsen geloof ik
( zonder dat feministische gedoe was jij namelijk niet afgestudeerd en zat je godbetert al helemaal niet op internet te praten over een kinderwens)
En die laatste opmerking kan ik niet helemaal plaatsen geloof ik
( zonder dat feministische gedoe was jij namelijk niet afgestudeerd en zat je godbetert al helemaal niet op internet te praten over een kinderwens)
donderdag 16 september 2010 om 22:08
Even voor de duidelijkheid, ik heb echt niet tegen gelijke kansen voor man en vrouw. Het is alleen dat ik denk dat veel vrouwen voor hun 25e 'rammelende eierstokken' hebben (gezien dit biologisch gezien ook het beste is), maar dat is in deze maatschappij niet zo makkelijk. En ja ik weet dat vriend en ik in de supermarkt hadden kunnen gaan werken en nu wel een huis en een kind hadden kunnen hebben. Dus ik doe het zeker zelf. Ach ja ik zoek gewoon iets om tegenaan te schoppen vanwege mijn eigen teleurstelling.
@ moontje86 thanx voor het lieve berichtje Vriend wil het echt wel. Heb een tijd terug een zwangerschapstest gedaan omdat ik overtijd was. Toen het negatief was waren we beide stiekem teleurgesteld ook al was het geen bewuste keus geweest.
Maar we gaan verstandig nog minstens een jaar wachten. Dat is voor het kindje ook beter en dat is veel belangrijker dan mijn egoïstische obsessie..
@ moontje86 thanx voor het lieve berichtje Vriend wil het echt wel. Heb een tijd terug een zwangerschapstest gedaan omdat ik overtijd was. Toen het negatief was waren we beide stiekem teleurgesteld ook al was het geen bewuste keus geweest.
Maar we gaan verstandig nog minstens een jaar wachten. Dat is voor het kindje ook beter en dat is veel belangrijker dan mijn egoïstische obsessie..
donderdag 16 september 2010 om 22:20
@ dubiootje: Ik heb nu een parttime baan die ik op termijn kan uitbreiden naar waarschijnlijk 32 uur. Ik heb een HBO studie afgerond, maar wil misschien nog een cursus in de avonduren doen.Iets van schoonheidsspecialist of kapster ofzo. Lijkt me leuk om er één of twee avondjes in de week bij te doen, meer als hobby. Misschien dat ik me voorlopig daar maar op moet focussen...
donderdag 16 september 2010 om 22:27
quote:Xam schreef op 16 september 2010 @ 22:08:
Het is alleen dat ik denk dat veel vrouwen voor hun 25e 'rammelende eierstokken' hebben (gezien dit biologisch gezien ook het beste is),
daar geloof ik helemaal niks van.
Als je rammelende eierstokken hebt ga je echt niet 10 jaar uitstellen omdat de maatschappij dat verlangt van je ofzo.
Maar, ik ben net zo inlevend als jij wb andere vrouwen, ik was op mijn 25 nog helemaal niet bezig met kinderen. Op mijn 30e ook niet en nu het half uit is met mijn geliefde, op mijn 35e denk ik, ach, misschien ooit... En zo ongeveer zijn al mijn vriendinnen. Ik zal ze ook wel opzoeken natuurlijk.
En nu als antwoord op je ot:
ik vind je niet raar, je wilt gewoon kinderen en dat afstuderen en klein wonen en weinig geld is een obstakel en je wil alles verstandig doen.
Het is alleen dat ik denk dat veel vrouwen voor hun 25e 'rammelende eierstokken' hebben (gezien dit biologisch gezien ook het beste is),
daar geloof ik helemaal niks van.
Als je rammelende eierstokken hebt ga je echt niet 10 jaar uitstellen omdat de maatschappij dat verlangt van je ofzo.
Maar, ik ben net zo inlevend als jij wb andere vrouwen, ik was op mijn 25 nog helemaal niet bezig met kinderen. Op mijn 30e ook niet en nu het half uit is met mijn geliefde, op mijn 35e denk ik, ach, misschien ooit... En zo ongeveer zijn al mijn vriendinnen. Ik zal ze ook wel opzoeken natuurlijk.
En nu als antwoord op je ot:
ik vind je niet raar, je wilt gewoon kinderen en dat afstuderen en klein wonen en weinig geld is een obstakel en je wil alles verstandig doen.
donderdag 16 september 2010 om 22:42
Er is best veel voor te zeggen om jong kinderen te krijgen. Hoge vruchtbaarheid, minder kans op complicaties, en je bent nog vrij jong als je kinderen opgroeien en je je weer meer op je carrière kan richten.
Wat me wel verbaast is dat je - vers afgestudeerd - het leven van een huisvrouw idealiseert. Ik hoop dat je nadenkt over de consequenties - ook voor je relatie - als je kiest voor de financiële afhankelijkheid die verbonden is aan het huisvrouwenbestaan.
Wat me wel verbaast is dat je - vers afgestudeerd - het leven van een huisvrouw idealiseert. Ik hoop dat je nadenkt over de consequenties - ook voor je relatie - als je kiest voor de financiële afhankelijkheid die verbonden is aan het huisvrouwenbestaan.
Ga in therapie!
donderdag 16 september 2010 om 22:45
Tja...klein wonen, nog studeren, weinig geld, geen tuin, het zijn allemaal dingen die ikzelf nooit als obstakel gezien heb.
Wij zijn begonnen in een mini-huisje wat net groot genoeg was voor 1 persoon. Vriend studeerde nog, we woonden nog niet eens samen. Na de geboorte hebben we 3 maanden in een soort apenkooi geleefd. Alles gebeurde in 1 ruimte en ik zou het zo weer doen! Geld? Ach zo duur is een baby niet hoor en je krijgt ook kinderbijslag, kindgebonden budget etc. En er bestaat nog zoiets als Marktplaats, dit forum, de Hema en de Zeeman.
Het zou wel handig zijn als 1 van jullie een vast inkomen zou hebben. En een tuin? Ja zou leuk zijn maar in huizen zonder tuin worden kinderen ook groot en zijn ze ook gelukkig hoor!
Wij zijn begonnen in een mini-huisje wat net groot genoeg was voor 1 persoon. Vriend studeerde nog, we woonden nog niet eens samen. Na de geboorte hebben we 3 maanden in een soort apenkooi geleefd. Alles gebeurde in 1 ruimte en ik zou het zo weer doen! Geld? Ach zo duur is een baby niet hoor en je krijgt ook kinderbijslag, kindgebonden budget etc. En er bestaat nog zoiets als Marktplaats, dit forum, de Hema en de Zeeman.
Het zou wel handig zijn als 1 van jullie een vast inkomen zou hebben. En een tuin? Ja zou leuk zijn maar in huizen zonder tuin worden kinderen ook groot en zijn ze ook gelukkig hoor!
donderdag 16 september 2010 om 22:47
quote:Suy schreef op 16 september 2010 @ 22:45:
Tja...klein wonen, nog studeren, weinig geld, geen tuin, het zijn allemaal dingen die ikzelf nooit als obstakel gezien heb.
Wij zijn begonnen in een mini-huisje wat net groot genoeg was voor 1 persoon. Vriend studeerde nog, we woonden nog niet eens samen. Na de geboorte hebben we 3 maanden in een soort apenkooi geleefd. Alles gebeurde in 1 ruimte en ik zou het zo weer doen! Geld? Ach zo duur is een baby niet hoor en je krijgt ook kinderbijslag, kindgebonden budget etc. En er bestaat nog zoiets als Marktplaats, dit forum, de Hema en de Zeeman.
Het zou wel handig zijn als 1 van jullie een vast inkomen zou hebben. En een tuin? Ja zou leuk zijn maar in huizen zonder tuin worden kinderen ook groot en zijn ze ook gelukkig hoor!en ja dit denk ik ook, ook al deed mijn vorige post anders vermoeden trouwens.
Tja...klein wonen, nog studeren, weinig geld, geen tuin, het zijn allemaal dingen die ikzelf nooit als obstakel gezien heb.
Wij zijn begonnen in een mini-huisje wat net groot genoeg was voor 1 persoon. Vriend studeerde nog, we woonden nog niet eens samen. Na de geboorte hebben we 3 maanden in een soort apenkooi geleefd. Alles gebeurde in 1 ruimte en ik zou het zo weer doen! Geld? Ach zo duur is een baby niet hoor en je krijgt ook kinderbijslag, kindgebonden budget etc. En er bestaat nog zoiets als Marktplaats, dit forum, de Hema en de Zeeman.
Het zou wel handig zijn als 1 van jullie een vast inkomen zou hebben. En een tuin? Ja zou leuk zijn maar in huizen zonder tuin worden kinderen ook groot en zijn ze ook gelukkig hoor!en ja dit denk ik ook, ook al deed mijn vorige post anders vermoeden trouwens.
donderdag 16 september 2010 om 22:50
Daarom kies ik daar dus ook niet voor. Ik wil met kinderen part-time werken, vooral als ze wat ouder zijn.
Zoals ik al zei: ik zocht iets om tegenaan te schoppen Het zou gewoon mijn ideale leven zijn. Genoeg geld hebben zodat je niet (veel) hoeft te werken en lekker je eigen kindjes zien opgroeien. Maar ja wie zou er nu niet genoeg geld willen hebben zonder veel te werken en zonder je hand op te hoeven houden naar iemand anders. Toch maar een paar staatslootjes kopen 
Zoals ik al zei: ik zocht iets om tegenaan te schoppen
Het zou gewoon mijn ideale leven zijn. Genoeg geld hebben zodat je niet (veel) hoeft te werken en lekker je eigen kindjes zien opgroeien. Maar ja wie zou er nu niet genoeg geld willen hebben zonder veel te werken en zonder je hand op te hoeven houden naar iemand anders. Toch maar een paar staatslootjes kopen
donderdag 16 september 2010 om 23:08
Sorry dat ik je uit de droom help, Xam, maar ik ben bang dat je het moederschap wat te veel idealiseert. Bij de geboorte van een kind wordt een schuldgevoel gratis meegeleverd. Alles wat je voordien als ideaal zag, blijkt allerlei haken en ogen te hebben. Als je parttime werkt, loop je voortdurend te schipperen tussen je werk en je privéleven. Met enige pech komt het runnen van het huishouden grotendeels op jou neer ("want je werkt minder"). Ondertussen geeft je baas je de hoeveelheid werk voor een fulltime baan en moet je zien hoe je hem/haar en je collega's tevreden houdt zonder er zelf onderdoor te gaan. Dan heb ik het nog niet over zieke kinderen, afspraken die onder werktijd vallen, vergaderingen op jouw vrije dag en andere jongleeroefeningen.
Ik chargeer uiteraard, maar dit komt wel dichter bij de realiteit dan jouw ideaalbeeld van een leven met kinderen. Het is ook gewoon een zware verantwoordelijkheid en het kan je relatie flink onder druk zetten. Zeker als je geen goede afspraken maakt over de taakverdeling in huis, financiën e.d.
Wat voor rol gaat je vriend in dit plaatje spelen? Zal hij ook zijn eigen kindjes zien opgroeien? En is er in dat geval ook genoeg geld om het hele gezin te onderhouden?
Dit zijn vragen waar je, denk ik, meer over moet nadenken dan over de vraag of een kind in een huis zonder tuin moet opgroeien.
Ik chargeer uiteraard, maar dit komt wel dichter bij de realiteit dan jouw ideaalbeeld van een leven met kinderen. Het is ook gewoon een zware verantwoordelijkheid en het kan je relatie flink onder druk zetten. Zeker als je geen goede afspraken maakt over de taakverdeling in huis, financiën e.d.
Wat voor rol gaat je vriend in dit plaatje spelen? Zal hij ook zijn eigen kindjes zien opgroeien? En is er in dat geval ook genoeg geld om het hele gezin te onderhouden?
Dit zijn vragen waar je, denk ik, meer over moet nadenken dan over de vraag of een kind in een huis zonder tuin moet opgroeien.
Ga in therapie!
vrijdag 17 september 2010 om 00:00
Ik herken het wel hoor. Ik had ook graag jong moeder willen worden. Helaas is dit niet gebeurt. En ik denk ook wel dat je (en ik ook) het misschien teveel idealiseert, maar dromen mag. Zolang je de realiteit niet uit het oog verliest. Iedereen heeft zo zijn/haar toekomstdromen. En voor veel vrouwen is dat moeder worden. En die obessie herken ik ook, je wordt er ook wel heel veel mee geconfronteerd. Maar ik zou zeggen, probeer ook van het onbezorgde leventje van jullie samen nu te genieten. Daar zul je op het moment dat je moeder bent ook vast wel eens naar terug verlangen. En je weet nu al heel goed wat je wilt, dan is het misschien ook fijn om naar dat ideaal plaatje toe te werken, en kun je er straks nog meer van genieten. Zorg er in elk geval voor dat je altijd zelfstandig en onafhankelijk blijft.
vrijdag 17 september 2010 om 06:16
Ik herken het wel ja,alleen was het bij mij iets vroeger,vanaf mijn 20 rammelden mijn eierstokken.....
Ik ging zogenaamd naar de huishoudbeurs,maar wilde alleen maar naar de 9maanden beurs die daar ook was...hahahaha..
Met mijn 22 vond )ex)man het ook wel leuk en toen had ik er op mijn 25 ste 2!
Nooit spijt van gehad,en we hadden ook echt niet alles in huis hoor.....daar vragen kinderen ook helemaal niet om,luxe,of huizen met tuinen...kinderen willen geboren worden in een huis waar ze liefde krijgen,en of ze nu in een designerbedje liggen of een ouwe televisiedoos.......dat maakt ze niet uit...
Ik ging zogenaamd naar de huishoudbeurs,maar wilde alleen maar naar de 9maanden beurs die daar ook was...hahahaha..
Met mijn 22 vond )ex)man het ook wel leuk en toen had ik er op mijn 25 ste 2!
Nooit spijt van gehad,en we hadden ook echt niet alles in huis hoor.....daar vragen kinderen ook helemaal niet om,luxe,of huizen met tuinen...kinderen willen geboren worden in een huis waar ze liefde krijgen,en of ze nu in een designerbedje liggen of een ouwe televisiedoos.......dat maakt ze niet uit...
vrijdag 17 september 2010 om 09:43
quote:Xam schreef op 16 september 2010 @ 22:08:
Even voor de duidelijkheid, ik heb echt niet tegen gelijke kansen voor man en vrouw. Het is alleen dat ik denk dat veel vrouwen voor hun 25e 'rammelende eierstokken' hebben (gezien dit biologisch gezien ook het beste is), maar dat is in deze maatschappij niet zo makkelijk. . ..
Wat een onzin!
Toen ik 21 was, studeerde ik, we woonden in een appartementje, man was nog niet afgestudeerd, had wel een goede baan, ik stond twee dagen per week voor de klas.
Ik werd zwanger, zoon kwam toen ik net 22 was.
Toen ik 25 was kwam de 2e.
Ik ben nu 28, man is bijna 32. Ik studeer deze maand af, sta al 9 jaar voor de klas. Man is net weer aan een studie begonnen, werkt sinds zijn 21e. We wonen in een prachtig huis, hebben een auto voor de deur en twee kinderen van bijna zes en 3,5.
Ik ben erg blij dat wij de keuzes hebben gemaakt die voor ons belangrijk zijn en ons niets aangetrokken hebben van wat de maatschappij belangrijk/gangbaar vindt.
Dat kun jij ook, hoor! Je stelt je nu als een slachtoffer op. Maak je eigen keuzes en wees er trots op, zou ik zo zeggen...
Even voor de duidelijkheid, ik heb echt niet tegen gelijke kansen voor man en vrouw. Het is alleen dat ik denk dat veel vrouwen voor hun 25e 'rammelende eierstokken' hebben (gezien dit biologisch gezien ook het beste is), maar dat is in deze maatschappij niet zo makkelijk. . ..
Wat een onzin!
Toen ik 21 was, studeerde ik, we woonden in een appartementje, man was nog niet afgestudeerd, had wel een goede baan, ik stond twee dagen per week voor de klas.
Ik werd zwanger, zoon kwam toen ik net 22 was.
Toen ik 25 was kwam de 2e.
Ik ben nu 28, man is bijna 32. Ik studeer deze maand af, sta al 9 jaar voor de klas. Man is net weer aan een studie begonnen, werkt sinds zijn 21e. We wonen in een prachtig huis, hebben een auto voor de deur en twee kinderen van bijna zes en 3,5.
Ik ben erg blij dat wij de keuzes hebben gemaakt die voor ons belangrijk zijn en ons niets aangetrokken hebben van wat de maatschappij belangrijk/gangbaar vindt.
Dat kun jij ook, hoor! Je stelt je nu als een slachtoffer op. Maak je eigen keuzes en wees er trots op, zou ik zo zeggen...
vrijdag 17 september 2010 om 09:49
Toen onze eerste werd geboren woonden we op een 2-kamerflat op de 3e verdieping zonder balkon en tuin. Waarom moet je perse een huis met een tuin hebben? Zonder al die grote wensen gaat het ook prima. Nu wonen we op een 4-kamerflat op 2 hoog met een gezamenlijke tuin. Ik ben 28 en nummer 2 komt in december. En oja, ik woon in het buitenland, ben freelancer en mijn man werkt op de uni met een 3-jaren contract, want onderzoeker/wetenschapper. We hebben pas in december 2008 een auto aangeschaft. Dus in veel ogen van mijn Nederlandse vrienden geen 'ideaal' plaatje. Vreemd vind ik dat. Wanneer is het ideale moment?
Ik sluit me aan bij Sosofie hoor. Wees trots op jezelf en kom tot je eigen conclusies.
Ik sluit me aan bij Sosofie hoor. Wees trots op jezelf en kom tot je eigen conclusies.
vrijdag 17 september 2010 om 10:54
Sosofie en Liubi, mooi om te lezen hoe jullie je eigen keuzes hebben gemaakt, zo te horen goed doordacht en met volle overtuiging. Als je er allebei helemaal achter staat, kun je voor de praktische problemen altijd wel een oplossing vinden. Datzelfde geldt trouwens voor kinderen krijgen op latere leeftijd, behalve voor het vruchtbaarheidsvraagstuk, dat niet altijd op te lossen is.
Ga in therapie!
vrijdag 17 september 2010 om 13:24
Ook ik herken deze grote kinderwens, maar toen wij 23 jaar geleden ons eerste huis kochten hebben we samen besloten om beide volledig 40 (!) uur te gaan werken. Dit hebben we 5 jaar volgehouden, en in deze 5 jaar hebben we:
- de helft van de hypotheek op ons huis afgelost
- een goede auto gekocht
- ons huis verbouwd naar onze wensen, incl. droomkeuken
- mooie vakanties gehad
- alles gekocht voor de baby
- gespaard,
en zijn we getrouwd.
Heel ouderwets, maar toen onze zoon kwam (ik was toen 28) waren we er helemaal klaar voor en konden we echt genieten van hem en onze situatie. Ik ben toen ook een thuisblijfmoeder geworden. Achteraf leek het een eeuwigheid te duren, maar ik ben nog altijd blij dat we dit zo hebben gedaan.
Als je jezelf een doel stelt en dit bereikt kun je er je hele leven profijt van hebben.
- de helft van de hypotheek op ons huis afgelost
- een goede auto gekocht
- ons huis verbouwd naar onze wensen, incl. droomkeuken
- mooie vakanties gehad
- alles gekocht voor de baby
- gespaard,
en zijn we getrouwd.
Heel ouderwets, maar toen onze zoon kwam (ik was toen 28) waren we er helemaal klaar voor en konden we echt genieten van hem en onze situatie. Ik ben toen ook een thuisblijfmoeder geworden. Achteraf leek het een eeuwigheid te duren, maar ik ben nog altijd blij dat we dit zo hebben gedaan.
Als je jezelf een doel stelt en dit bereikt kun je er je hele leven profijt van hebben.
