Oktober 2010

Nog even lieve details van vandaag in huize Tjeemp:



Trouwens nog even een lief detail;



14 jarige zoon ging vanmiddag naar de bieb en kwam met boeken thuis voor mij over zwanger zijn zodat ik wel goed voor mezelf zal zorgen



Kleinste zoon heeft een molenplacemat (afzichtelijker dan afzichtelijk mar het kind is molenfan en gaat graag naar de Zaanse schans. Mam, eigenlijk ben ik nu wel wat te groot voor de placemat, als de baby er is mag die mijn placemat hebben.



Vanmiddag gingen we even samen liggen (ook hier mamamoe) en toen we wakker werden riep de kleine man, hallo baby, heb jij ook lekker geslapen?



Grappige is dat de kinderenj er al mee bezig zijn dat de baby er is, ik leef alleen maar op de echo van volgende week en het stukje bevestiging



Tijd voor x factor

Leuk om alle verhalen te lezen! Hier nog steeds weinig aan de hand qua misselijkheid enzo. Hopelijk blijft het zo.

Vraagje in het verlengde van sporten: vanaf wanneer moet je gaan uitkijken met tillen? Ik kreeg te horen dat ik er nu al mee uit moet kijken...?? Maar wel van een bezorgd familielid dus ik weet niet in hoeverre dit waar is!

Grrrr, heel stuk getypt alles weg... Nieuwe laptop en die gaat soms ineens pagina's terugscrollen als je het niet wilt.. Geen idee hoe het kan maar ik zal vast wel iets niet goed doen.. Dus even opnieuw dan maar weer...



Welkom aan alle nieuwe dames!



Tjeempie, wat onwijs lief om te lezen hoe je kinderen er nu al mee omgaan zeg. Dat moet vast heel veel smelt momenten opleveren.



Bapauw, ik kan me heel goed voorstellen dat jij echt goed let op alles wat je voelt en of je nog wel iets voelt. Dat heb ik al en ik heb geen miskraam gehad. Hoop voor je dat het deze keer gewoon goed blijft gaan.



Caro, ik heb gelukkig nog geen problemen met slapen en vandaag zelfs van half 1 tot 4 uur op bed liggen slapen. Ik was zo moe en had de middag vrij genomen. Nou die heb ik dus helemaal verslapen. Met als gevolg dat ik nu nog wel wakker ben maar ik ga hierna wel gelijk naar bed want ben gewoon weer moe....



Hier overigens nog geen echte rare eetgewoontes. Voor mijn idee eet ik nog normaal. Wel veel honger (nu dus ook) maar ga er niet te vaak aan toegeven. Ik heb al een BMI van 36 wat veel te hoog is en ik wil daar niet al teveel bij gaan kweken. Het is zeer goed mogelijk om op gewicht te blijven tijdens een zwangerschap als je al zoveel overgewicht hebt dus daar gaan we dan maar naar streven. Maar dat zal nog wel heel moeilijk worden vrees is. En als blijkt dat het kind iets tekort komt ... dat wil ik ook niet. Alles voor de gezondheid van de kleine dus wat dat betreft. Als dat betekend dat ik toch aankom dan is het zo.

Visje, vind idd dat je het dan ook echt wel aan je groep moet vertellen als je daar de regel hebt dat niemand mag liegen. Dus bij jou weten eigenlijk al best wel veel mensen het dan. Nou ja... je snapt vast wel wat ik bedoel.



Mevr Jansen ook al door de mand gevallen. Tja sommige mensen zien het gewoon aan je he. Bij mij een oud-collega die ik al 9 maanden niet meer had gezien die zei dat ze iets aan me zag... Maar mooi dat ik het niet heb verteld hoor...Vind ik het toch echt nog te pril voor.



Ik denk overigens dat het sporten voor mij een hele uitdaging zou zijn. Doe ik nu al niet.. Dus ga gewoon extra wandelen want dat doe ik wel veel. Zolang ik het volhoud dan tenminste...



Nou duik nu maar eens mijn bedje in. Ben echt helemaal kapot...

@bapauw, spannende week dus! maar komt goed!! Ik heb inderdaad in eerste instantie een vroge test gedaan, ongeduld is my second name zeg maar

vandaag trouwens een gewone test van het kruidvat gedaan en die gaf ook gewoon 2 streepjes, terwijl ik officieel pas over 4 dagen ongesteld zou moeten worden. Ik geloof dus niet meer in het verschil met die vroegtesten

Goedemorgen meiden,



Ik heb m'n best gedaan om zoveel mogelijk even te lezen, maar dat is best wel wat, 5 pagina's! Wat me opvalt is dat er veel meiden in de mm zaten. Lijkt me heel heftig!! Wel super voor jullie dat het nu gelukt is na zo lang proberen Zelf zijn wij er 5 maanden mee bezig geweest en dit vond ik al veel te lang duren. Als je iets graag wilt, durt het altijd zo lang helaas!

Wat mij ook opviel is dat er veel meiden zijn die een of meerdere miskramen hebben gehad. Helaas kan ik hierover meepraten. Voor m'n dochter heb ik een "miskraam"gehad bij 15-16 weken, heel heftig allemaal was dat. Gelukkig hebben ze nog een chomosomenonderzoek kunnen doen dmv een vruchtwaterpunctie en daar is uitgekomen dat ons kindje ipv 46 chomosomen 69 chromosomen had. Dat was voor ons heel geruststellend om te weten, want de herhalingskans is minder dan 1 procent. Maar dat betekent niet dat de zwangerschap van m'n dochter onbezorgd voor ons was. Ik was erg bang en onzeker de eerste 3-4 maanden, maar door extra echo's werd ik steeds weer gerustgesteld. Nu ik weer opnieuw zwanger ben, voel ik die onzekerheid ook weer, maar probeer te relativeren. Wel ben ik zo'n muts die niet gewoon 1 test kan doen, maar inmiddels al 3 heb gedaan. Gister was de teststreep namelijk lichter dan die dag ervoor, terwijl je zou denken dat hij juist donkerder zou zijn, maar het kan natuurlijk met de concentratie van je urine te maken hebben. Vanmorgen met ochtendurine getest en toen was hij weer duidelijker. Ik moet mezelf niet zo gek maken natuurlijk, maar ik vind het zo spannend!



Hoe snel hebben jullie trouwens de verloskundige gebeld? hier krijgt iedereen met 7-8 weken een echo dat is wel fijn. Ik denk dat ik volgende week maar even ga bellen/mailen.

Verder ben ik al een beetje misselijk. Ik kan me niet herhinneren dat ik dat bij m'n dochter ook al zo vroeg had. Maar op zich een goed teken natuurlijk.



Gefelciteerd trouwens ook voor Royanne en nijnepijn!

Marly, ik wilde eerst nog een aantal weken wachten met het bellen naar de vk. Maar op aandringen van man toch woensdag gebeld. Hij vindt en ik ook wel achteraf gezien het een fijner idee dat mijn zwangerschap al bij de vk bekend is. Heb vorige keer vaak bloed verloren en dus ook met enige regelmaat een extra echo gehad ( na weer een heftige bloeding). En die bloedingen begonnen hier met ruim 6 weken.

Nu heb ik vooralsnog gewoon met 12 weken een echo, tenzij ik weer bloed verlies dan moet ik bellen.



Rammie, ja bij mij weten al best wat mensen het. Maar heb het de vorige keer ook gelijk verteld aan familie en vrienden toen ik een positieve test had. Had het toen alleen voor mijn werkgever wat langer verzwegen, want ik moest nog een vast contract krijgen en dat wilde ik ook niet vergooien door ineens mijn zwangerschap te verkondigen. Ik heb dus eerst mijn vaste contract afgewacht (kreeg ik met 18 weken zwangerschap) en heb daarna P&O verteld dat ik zwanger was.

Niet helemaal fair misschien, maar wel het gunstigst voor mij.

Nu heb ik het behalve op mijn werkplek (cliënten, collega's) ook verteld aan mijn beste vriendinnen, (schoon)ouders, een clubje meiden dat ik hier op het viva forum heb ontmoet, schoonzusje en zwager en mijn 2 halfzusjes. Oh ja en jullie natuurlijk. Ik moet mijn broers nog inlichten en mijn biologisch vader. En dan mag na de goede echo ( zal eind maart zijn) de rest van de wereld het ook weten.



Agnez: bedoel je met het tillen van mensen of tillen van spullen? Bij ons is het in de CAO geregeld hoe het zit met het tillen van cliënten als je zwanger bent. En tillen van spullen: ik doe gewoon wat ik denk dat ik kan en wat me te zwaar is of waarmee ik bang ben dat ik van de trap af val ( bijvoorbeeld zware wasmand) dat laat ik man tillen.



Tjeempie, wat lief zeg. Ik heb hier ook zo'n smeltmomenten met mijn dochter. Ze weet dat ik een "babybuik" heb. En nu loopt ze regelmatig langs: "Aah ooh (hallo) babybuik" en dan zwaait ze er naar of ze aait mijn buik en zegt: " Babybuik zacht. Aai. kusje"

Visje, vervelen dat je de vorige keer steeds bloedverlies had. Wel fijn dat je extra echo's kreeg.

Wat schattig dat je dochter zo lief is vor je "babybuik, heerlijk he! Hoe oud is ze?



Ik heb net mailcontact gehad met de verloskundige en gelijk een afspraak, maar goed dat we zo op tijd waren, want het viel nog niet mee om wat te plannen.



Dus voor de tabel: 9 maart eerste afspraak VK en echo

Ik ga dinsdag de vk bellen. Waarschijnlijk rond 8 weken de 1e echo ivm de miskramen.



Ik vind de tijd nu sneller gaan dan de vorige zwangerschap, hoop dat dat zo blijft!!



Ben nu echt heel erg misselijk. De vorige zwangerschap ben ik vanaf voor de positieve test tot de bevalling misselijk geweest. Na de bevalling woog ik minder dan voor ik zwanger werd. Veel gezeur van vk gehad maar de gyn (waar ik geweest ben doordat ik zoveel last van mijn bekken had en groeiecho's ivm gewichtsverlies door misselijkheid) maakte zich nergens druk om. Ik heb dan ook besloten om me er niet zo druk om te maken en zo gezond mogelijk te eten, als dat er weer uit komt kan ik er niks aan doen.



En nu naar bed om te slapen, bed slaapt vast lekkerder dan de bank haha.

Oh ja, nog vergeten... (tja,zwanger hè ) Visje, wat naar dat je steeds bloedverlies had! In welke week begon het? En nu nog niks?

Ik heb in de vorige zwangerschap 1 keer bloedverlies gehad, was ik helemaal van in paniek door eerdere ervaring maar gelukkig bleek het niks te zijn maar ik kan me een klein beetje voorstellen hoe naar dat elke keer moet zijn. Ik hoop voor je dat het deze keer een rustigere zwangerschap is!

Oh, volgens mij waren er ook nog nieuwe zwangeren die ik nog niet gefeliciteerd had, alsnog: GEFELICITEERD!!

Marly, mijn dochter is 2 weken geleden 2 geworden. Ja ze is echt een schatje, hoewel ik af en toe wenste dat ik nog ergens een rol behang over had ( om haar achter te plakken).



Caro, ja bloedverlies vond ik erg vervelend. Enerzijds omdat ik erg bang was dat het mis zou gaan ( dat was met name de eerste 4 weken), toen kwam de heftigste bloeding ooit. Dat zelfs de vk die ik belde zei dat ze vreesde voor een miskraam. En daarna dacht ik: " Het zal allemaal wel niet zo'n vaart lopen als zelfs die heftige bloeding niets te betekenen heeft voor mijn kindje." Mijn bloedingen begonnen in week 6 en stopten in week 23 of zo. Daarna was het maar zo heel af en toe nog wat.



Nu verlies ik geen bloed en heb ik relatief weinig klachten ( maar ja ben morgen ook pas 5 weken) en nu denk ik: "Als het allemaal maar goed zit." Zucht het is ook nooit goed.



Wat vervelend dat je al zo misselijk bent. En de vorige zwangerschap zo lang misselijk geweest.... jeetje. Ik ben vorige zwangerschap ook wel misselijk geweest van ruim 5 weken tot een week of 18. Was blij dat het daarna over was.

Maar denk dat je er goed aan doet om gewoon gezond te eten.

Maar wanneer mag je dan ongeveer voor een echo ( maw wanneer ben je 8 weken?): begin maart ergens?

hoi meiden



visje, wat erg om met 15-16 weken je kindje te verliezen...

En dan alle andere miskramen en bloedverlies, brr, erg hoor. Ik hoop dat het nu met iedereen heeeel goed blijft gaan!!!



Ik heb 2 maart een afspraak met de vk. Ben dan 7 weken, ik had vorige week gebeld en zij denkt natuurlijk dat ik dan 8 weken ben. ik zal eens opnieuw bellen en in elk geval vragen of ik met 7 weken een (inwendige) echo kan krijgen. Dat wil ik omdat mijn vader begin maart geopereerd gaat worden aan darmkanker en de operatie risicovol is. Als ik al een vroege echo zou kunnen krijgen en een hartje zou zien, wil ik mijn vader voor de operatie het nieuws vertellen.



Verder ben ik hondsmoe... en erg duizelig.

groeten!!

Goodmorning ladies,



Allemaal lekker aan het genieten van het weekend?



Agnez, je mag best nog wat tillen maar ik zou niet te zwaar tillen. Je lichaam geeft je ook wel een seintje want je krijgt vanzelf steken in je banden. Idem als je straks wat verder bent in je zwangerschap en je uberhaupt even teveel achter elkaar doet. Fijn dat je nog nergens last van hebt!



Rammie, heerlijk he zo'n laptop! Ik ken het fenomeen, oeps alles weg. Dan heb je meestal even met je muis vanje hand over het electronische muismatje gezeten en vervolgens typ je terwijl de cursor ergens anders terecht is gekomen en poef weg is je tekst. Wat bij mij wel wil helpen is af en toe even het stuk kpieren. Hoef ik in ieder geval niet alles opnieuw te tikken Voor wat betreft het aankomen, je zal ongetwijfeld wat gaan aankomen maar hoeveel daar ben je zelf wel een groot stuk bij. Het is normaal om tussen de 8 en 14 kg aan ten komen. Beetje afhankelijk van je bouw ed en de grootte van de baby en de duur van de zwangerschap (bij 42 weken ben je zwaarder dan bij 38 weken) Als je tijdens je zwangerschap alles erin stop dan wil je wel hoger uitkomen maar als je gewoon gezond blijft eten (dus als je trek hebt neemje een bruine boterhammet beleg ipv en hele zak chips of een doos chocola) dan valt het over het algemeen best mee wat je aankomt. Zolang je maar geen honger hebt. Maar af e toe iets lekkers heb je ook nodig. Ik kom af van een bmi van 30 en heb na mijn laatste dieet een bmi van 23 dus ik snap je wel Als je straks uitgezwangerd bent dan heb ik wel tips voor je als je dat wilt Overigens ben ik in zwnagerschap 1 17 kg aangekomen en in zwangerschap 2 9kg. Beide was ik na de bevalling op 2 kg of zo meteen weer kwijt (prettig!) Overigens is soms even een beetje wandelen wel heel goed voor je. Je hebt straks een hoop energie nodig



Royanne, Ik snap je ongeduld wel Hier nog zo een maar door de hormonen zou dat geen enkele zin hebben. Dan test je positief terwijl er niets aan het handje is. Sterkte met je vader! Is ook heftig om mee te maken, zeker tijdens je zwangerschap. Het zou wel heel fijn zijn als je hem het goede nieuws kan vertellen voor zijn operatie



Marly, MM is heftig maar vlak jezelf niet uit! Een miskraam is ook super heftig, zeker als je al zo'n eind bent! (daarmee niet zeggende dat het niet heftig is met 5 weken! Want ook dat is natuurlijk heftig) Ga je straks ook voor een prenatale screening of wachten jullie het gewoon af?



Visje, heerlijk he die speciale kindermomenten! Dat helpt mij soms even onbezorgd naar alles te kijken. Leuk dat je wat mensen van viva irl kent. Ik heb destijds meegeschreven met dec 2005 en daar heb ik een van mijn beste vriendinnen aan overgehouden



Caro wat prut dat je zo misselijk bent! Hopelijk is het dit keer niet zolang en kan je lekker gaan genieten. Lukt het je wel om te eten en het binnen te houden op dit moment?



Hoe gaat het met de andere dames?



Ik ben een beetje onzeker. Ik voel mezelf eigenlijk heel goed, geen echte rare kwaaltjes , wel heel moe. Bij mijn vorige zwangerschappen heb ik eigenlijk nooit gedacht dat het mis kon gaan (terwijl ik bij beide zwangerschappen bloedingen heb gehad) Dit keer ben ik echt lang (voor ons doen dan, er zijn vrouwen veel langer bezig) bezig geweest om zwanger te worden en merk dat dat impact heeft. Ben onrustig, wil het liefst gisteren een echo (al is er niets te zien) en hierdoor duren de dagen heel lang. Maar daarnaast merk ik aan mezelf dat ik nog niet echt blij durf te zijn. Ik ben echt heel bewust met babydingen bezig om de angst onder ogen te zien en het een beetje weg te wuiven maar lastig is het wel.



Dit weekend heb ik een boek gelezen over prenatale screening. Dit gezien ik 36 ben en dus de mogelijkheid ga krijgen om dit te laten uitvoeren en dit waarschijnlijk ook woensdag besproken zal worden als ik een goede echo heb gehad. Dan lees je hoe groot (eigenlijk hoe klein) de kans is dat er iets mis is en dat stelt wel weer wat gerust maar toch blijft dat rotstemmetje in mijn achterhoofd zitten. Lief is een schat en roept dat ik al voor hetere vuren heb gestaan en dat het kindje na 2 jaar zo waanzinnig gewenst is dat de waanzin even tot mij is gekomen dus daar ga ik mij maar aan vasthouden en gelukkig is het bijna woensdag en dan hoop ik het volledig los te kunnen laten



Tijd voor ontbijt! Gaaaaaap

Royanne, ik denk dat je me verkeerd begrepen hebt. Ik heb geen miskraam gehad alleen heel heftige bloedingen die waarschijnlijk van mijn baarmoedermond komen (blijkt achteraf). Lijkt me heel erg om je kindje te verliezen/ een miskraam te hebben. Ik heb ondanks alle bloedingen een gezonde dochter van 2 gekregen. Op de echo die ik kreeg naar aanleiding van de heftigste bloeding ( met 10 weken), zag ik geen hartje ( en had 3 weken daarvoor een goede echo gehad) dus raakte totaal in paniek. Maar ik keek verkeerd ( ik doos ) dus ze was er nog.

oja, stom, ik bedoelde marly die haar eerste kindje met 15 weken verloren heeft. hoezo zwanger...



tjeempie, wat bedoel je met: dan test je positief terwijl er niets aan het handje is?



ik hoop dat je woensdag een hele goede echo hebt!!

Hallo allemaal! Wat gezellig, al zoveel oktober mammies! Gefeliciteerd allemaal! Super, die tabel! Dit ontbreekt nog bij mij: ik ben 25 jaar en heb 26 februari de 1e afspraak bij de vk en dan ook gelijk mijn 1e echo

Ik voel me verder prima nu, een beetje gaar, maar mag niet klagen geloof ik!

Nu al last van zwangerschapsdementie, Royanne? Ik zeg hartstikke zwanger Op de site van babybrabbel geven ze een dag of 5 ( zeg ik uit mijn hoofd) voor dat je ongesteld moet worden, aan als de dag waarop een innestelingsbloeding mogelijk is. Dus dan lijkt me dus dat vanaf dat moment het vruchtje zeker is ingenesteld.



Nog even nagekeken en het is een week (8 dagen)

Jeej...gisteravond tot één uur staan dansen en werd ik ineens toch een partij moe!!! Is ook wel even een heel andere beleving zo aan de cola trouwens!



Ik vind het zo bijzonder dat het bij ons gewoon in één keer gelukt is. Ik realiseerde me al hoe lang een maand duurt! Lijkt me echt vreselijk steeds weer die teleurstelling.



Maar gelukkig nu allemaal blije mama's of mama's-to-be hier! Hopelijk blijft het allemaal goed gaan met iedereen, want dat lijkt me ook vreselijk zeg......



Bedankt voor jullie antwoorden over het tillen. Ik bedoelde idd meer zware kratten enzo. Bijvoorbeeld vorige week nog met een zak strooizout van 25 kg lopen zeulen. Ik dacht het is allemaal nog zo klein enzo, daar kan nog niks mee gebeuren. Maar toch maar even alvast wat rekening mee houden.

Visje!! Gefeliciteerd met je zwangerschap.



En de andere meiden ook natuurlijk...

Hallo dames,



Hartelijk dank voor de antwoorden m.b.t. het sporten. De sport die ik aan het doen ben heb ik net vorige maand sinds jaren weer opgepakt, daarom wil ik graag nog een paar maanden doorspelen (zo lang het goed), want ik heb er veel plezier in.



Ik heb nog geen last van misselijkheid (wel een beetje instabiel gevoel in mijn buik, maar dat is alles), maar ik merk wel dat ik wat emotioneel labieler ben de laatste weken. Het is de eerste voor ons en ik heb opeens allemaal van die twijfels (kan ik het wel, zal het goed gaan, etc).



Een hele goede vriendin heeft net vorige maand haar zwangerschap verloren na meer dan 5 maanden en dan wordt je wel opeens geconfronteerd met de realiteit dat het niet altijd van een leien dakje gaat. Afgezien daarvan twijfel ik ook wanneer ik haar moet vertellen dat ik zwanger ben, ze heeft er (logisch natuurlijk) zo ontzettend veel verdriet over de tragedie die haar getroffen heeft... Heeft een van jullie dezelfde situatie, of misschien een bevriend koppel die al maanden/jaren zwanger probeert te worden en dat het bij jou gelijk lukt? Hoe benaderen jullie dat?



Ik heb een afspraak met de vroedvrouw bij de dokter, maar ik weet niet of dat ook gelijk een echo is. Kun je alleen in het ziekenhuis een echo maken?



Liefs, succes allemaal weer...

Wereldvrouw, ik heb een vriendin die al meer dan 2 jaar bezig is. Is een heel goede vriendin en ze wist dat we voor een tweede gingen. Zij weet het dus ook al. Daarnaast heb ik nog een goede vriendin die het afgelopen jaar 2 keer een miskraam heeft gehad, zij weet het nog niet maar die ga ik het vertellen als ik haar zie (ze woont wat verder weg en wil ik het niet door de telefoon vertellen) en een andere vriendin is ook al een tijd bezig, die ga ik het ook vertellen als ik haar zie (woont ook wat verder weg dus die zie ik niet zo vaak) Het blijft moeilijk. Maar het scheelt wel dat het bij ons ook niet altijd makkelijk is geweest, dus er is geen gevoel van jaloezie of waarom zij wel.......



Echt naar voor je vriendin dat het zo laat nog mis is gegaan.

Succes met beslissen hoe en wanneer je het haar gaat vertellen.

quote:Ibbeltje78 schreef op 07 februari 2010 @ 13:43:

Visje!! Gefeliciteerd met je zwangerschap.



En de andere meiden ook natuurlijk...Dank je wel Ibbeltje

Wereldvrouw, ik heb geen ervaring met dat ik in 1 keer zwanger raakte, maar heb wel een keer aan de andere kant gestaan. Ik wil je wel vertellen hoe dat voelde: Een vriendin van mij en haar toenmalige partner hadden geen sex gehad met penetratie maar toch was er sperma bij haar binnen gekomen en daar was ze zwanger van geraakt. Hoe klein is nu die kans, maar ja het kan dus wel. En zij wilden geen kind op dat moment. Ze heeft dus abortus laten plegen. Ik weet van haar dat ze het heel moeilijk vond om het mij te vertellen omdat mijn man en ik heel bewust probeerden in verwachting te raken. Maar ik heb toen ook tegen haar gezegd dat haar schuldgevoel mij niet zwangerder maakte en haar niet minder zwanger. Dat het was zoals het was. Dat heeft zij echt als heel fijn ervaren dat ik dat tegen haar heb gezegd en tuurlijk baalde ik wel even: ik sleurde bij wijze van mijn man het bed in als ik mijn eisprong had (zonder resultaat) en bij haar was het een kwestie van "opstellen in rijen van 2 en naar binnen marcheren."



Ik denk dat het wel goed is om je gevoel aan te geven en aan te geven hoe moeilijk je het vindt het haar/ hen te vertellen.



En je gunt het hen toch net zo hard als jezelf om zwanger te raken? Ik denk dat het daarom gaat: dat je het de ander ook gunt en dat je voor hen hoopt dat het lukt.

wow wat wordt er hier fanatiek geschreven zeg! Wat betreft het sporten..ik ben momenteel een beetje lui..mijn abonnement bij de sportschool wordt niet zo goed gebruikt. Ben van plan om deze week weer eens te gaan. Bij mijn vorige zwangerschap heb ik tot 7 maanden gesport. Natuurlijk wel rustig aan gedaan, maar ik ging in ieder geval nog 1x per week. Eigenlijk wil ik het nu weer proberen. Mijn abonnement verloopt deze maand, dus het is ergens aantrekkelijk om te stoppen, maar denk dat het toch verstandig is om door te gaan.



Tijdens mijn 1e zwangerschap ben ik zo'n 17,5 kilo aangekomen. ik zag er op het eind uit als een walrus. Helaas zat er na een jaar nog 12 kilo teveel aan en ben ik een paar maanden naar de ww gegaan. Dat heeft toen goed geholpen. Maar de laatste 3 kilo zitten er nog aan vast geplakt. Ik denk dat het bij toen mis is gegaan tijdens mijn kraamweken (en de periode daarna). Ik heb met al mijn visite meegegeten en de beschuit met muisjes veranderden al snel in lekkere koeken.

Dit keer wil ik het anders aanpakken. Maar mocht het nodig zijn dan zit ik dit keer als eerste vooraan bij de ww.



Vandaag is zoontje trouwens ziek. Hij heeft voor het eerst in zijn leven moeten overgeven. Zo zielig. Maar wat een lucht zeg. Merk dat ik daar een beetje misselijk van wordt.



Fijne dag!!