Kinderen
alle pijlers
Onaardige dochter
woensdag 15 december 2010 om 22:29
Mijn dochter is nog niet zo lang 5, een heel pittig (en druk) ding. Ik moet haar vaak corrigeren maar ik kan ook erg om haar lachen. Ze is de jongste van de klas en verbaal zijn de andere meisjes iets sterker. Het valt me al een tijdje op dat ze als ze met iemand speelt constant het leukste, mooiste, meeste voor zichzelf pakt en opmerkingen maakt als "ik heb leker deze, lekker puh". Vind ik niet zo leuk maar ik dacht dat het bij de leeftijd hoorde.
Tot vandaag, ze was met een vriendinnetje boven aan het spelen en komt dan huilend naar beneden omdat ze van haar vriendinnetje niet kreeg wat ze hebben wilde. Ik probeerde haar uit te leggen dat haar vriendinnetje ook met haar speelgoed mag spelen en zij ook even wat anders kan pakken. Dus mijn dochter weer naar boven en ik liep erachter aan om te horen wat ze ging zeggen. Toen zei ze dus letterlijk "ik heb het tegen mijn moeder gezegd en die is nu heel boos op jou!"
Ik heb haar er natuurlijk mee geconfronteerd en uitgelegd dat dat liegen is, maar ik ben er ook erg teleurgesteld over.
Ik heb ook nog een zoon van 7 en ik herken dit gedrag helemaal niet. Met dit topic ben ik heel benieuwd of jullie dit allemaal meemaken met jullie dochters en hoe jullie ermee omgaan?
Ik vind het echt zo rot zoals ze doet, het is alsof ze constant strijd voert of ze wel het mooist, meest heeft.
Met haar broer heeft ze dit overigens niet, ze wil wel graag bepalen wat er gebeurt maar hij gaat er niet op in. Als ze snoepjes krijgt geeft ze ze ook aan haar broer, maar dat doet ze dus niet bij vriendinnetjes.
Misschien een heel verhaal, maar ik hoop echt op tips. Het zit me goed dwars.
Tot vandaag, ze was met een vriendinnetje boven aan het spelen en komt dan huilend naar beneden omdat ze van haar vriendinnetje niet kreeg wat ze hebben wilde. Ik probeerde haar uit te leggen dat haar vriendinnetje ook met haar speelgoed mag spelen en zij ook even wat anders kan pakken. Dus mijn dochter weer naar boven en ik liep erachter aan om te horen wat ze ging zeggen. Toen zei ze dus letterlijk "ik heb het tegen mijn moeder gezegd en die is nu heel boos op jou!"
Ik heb haar er natuurlijk mee geconfronteerd en uitgelegd dat dat liegen is, maar ik ben er ook erg teleurgesteld over.
Ik heb ook nog een zoon van 7 en ik herken dit gedrag helemaal niet. Met dit topic ben ik heel benieuwd of jullie dit allemaal meemaken met jullie dochters en hoe jullie ermee omgaan?
Ik vind het echt zo rot zoals ze doet, het is alsof ze constant strijd voert of ze wel het mooist, meest heeft.
Met haar broer heeft ze dit overigens niet, ze wil wel graag bepalen wat er gebeurt maar hij gaat er niet op in. Als ze snoepjes krijgt geeft ze ze ook aan haar broer, maar dat doet ze dus niet bij vriendinnetjes.
Misschien een heel verhaal, maar ik hoop echt op tips. Het zit me goed dwars.
donderdag 16 december 2010 om 13:52
Ik heb geen dochter,maar wel een 5 jarige zoon die zich echt misdraagt als er hier thuis kindjes komen spelen.
Hij wil zijn zin hebben &commanderen, lukt dit niet dan komt hij bij mij huilen.
Ik snap niet dat hij nog vriendjes heeft met dit gedrag.
Op school,en bij vriendjes thuis is hij juist heel sociaal(volgens ouders&juf).
Hopelijk is het een (kleuter) fase.
Hij wil zijn zin hebben &commanderen, lukt dit niet dan komt hij bij mij huilen.
Ik snap niet dat hij nog vriendjes heeft met dit gedrag.
Op school,en bij vriendjes thuis is hij juist heel sociaal(volgens ouders&juf).
Hopelijk is het een (kleuter) fase.
donderdag 16 december 2010 om 14:19
Ik vind praten met de leerkracht helemaal geen slechte tip. Er van uit gaande dat je vertrouwen in de leerkracht hebt.
Ik leer heel veel van de juf van mijn kind.
Zij is al 100 jaar kleuterjuf en ik pas 5 jaar moeder.
Ik heb een heftig kind en ik heb het er soms echt moeilijk mee.
Een gesprek met de juf relativeert een hoop.
Helemaal omdat veel mede moeders anno 2010 liever hun tong afbijten dan toe geven dat hun kind ook wel eens een kreng of onhandelbaar figuur is.
Moeders zijn naar mijn mening veel te soft vaak en er wordt vaak meer rekening met kinderen gehouden dan ik gezond vind.
Aan de andere kant; ik heb maar 1 kind dat alle aandacht en liefde krijgt.
Ze leert dus niet automatisch dat dingen gedeelt moeten worden. Alles hier thuis staat in het teken van haar.
De juf is een baken voor mij. Geeft eerlijk toe dat dat ene vriendinnetje waarvan de moeder altijd zegt dat ze zo makkelijk is, ook af en toe een heks kan zijn in de klas.
Juf houdt me een spiegel voor. Ze roemt mijn consequent zijn.
Maar laat me ook zien dat ik het daarom vaak moeilijker heb dan andere moeders die dingen eerder laten.
Ik heb een bepaald beeld van de dingen die ik mijn kind graag mee wil geven. Sommige dingen, daar denkt mijn kind duidelijk anders over. Die wil ze gewoon niet zomaar van me aannemen. En dat kost dus moeite.
Ik vind het dan geweldig om met een juf te kunnen overleggen.
Was ik te veeleisend dat ik een HALF JAAR iedere dag strijd heb gevoerd met mijn kind omdat ze geen "goedemorgen" tegen de juf zei?
Dat durfde ze niet. Een hand geven deed ze wel, goedemorgen zei ze niet.
Veel moeders vonden mij overdreven.
Ik niet en de juf ook niet. Als je 5 bent hoort dat er bij. Je kijkt iemand aan en zegt gedag als je binnenkomt.
Het heeft heel veel moeite gekost maar het is gelukt.
En zowel dochter als ik zijn daar bij gebaat.
Zij leert dat mijn adem nog altijd langer is dan die hele lange van haar, ik leer dat de aanhouder wint.
En dat ik nog heel veel van dit soort dingen voor mijn kiezen zal krijgen.
Ik ben blij met de juf. Die oordeelt vanuit een objectief perspectief en heeft in al haar jaren ervaring zo veel kleuters voorbij zien komen dat ik haar oordeel van grote waarde vind.
Daarom dus; praten met de leerkracht.
Grote kans dat die zegt dat je dochter net zo normaal is als al die andere miniheksjes....
Ik leer heel veel van de juf van mijn kind.
Zij is al 100 jaar kleuterjuf en ik pas 5 jaar moeder.
Ik heb een heftig kind en ik heb het er soms echt moeilijk mee.
Een gesprek met de juf relativeert een hoop.
Helemaal omdat veel mede moeders anno 2010 liever hun tong afbijten dan toe geven dat hun kind ook wel eens een kreng of onhandelbaar figuur is.
Moeders zijn naar mijn mening veel te soft vaak en er wordt vaak meer rekening met kinderen gehouden dan ik gezond vind.
Aan de andere kant; ik heb maar 1 kind dat alle aandacht en liefde krijgt.
Ze leert dus niet automatisch dat dingen gedeelt moeten worden. Alles hier thuis staat in het teken van haar.
De juf is een baken voor mij. Geeft eerlijk toe dat dat ene vriendinnetje waarvan de moeder altijd zegt dat ze zo makkelijk is, ook af en toe een heks kan zijn in de klas.
Juf houdt me een spiegel voor. Ze roemt mijn consequent zijn.
Maar laat me ook zien dat ik het daarom vaak moeilijker heb dan andere moeders die dingen eerder laten.
Ik heb een bepaald beeld van de dingen die ik mijn kind graag mee wil geven. Sommige dingen, daar denkt mijn kind duidelijk anders over. Die wil ze gewoon niet zomaar van me aannemen. En dat kost dus moeite.
Ik vind het dan geweldig om met een juf te kunnen overleggen.
Was ik te veeleisend dat ik een HALF JAAR iedere dag strijd heb gevoerd met mijn kind omdat ze geen "goedemorgen" tegen de juf zei?
Dat durfde ze niet. Een hand geven deed ze wel, goedemorgen zei ze niet.
Veel moeders vonden mij overdreven.
Ik niet en de juf ook niet. Als je 5 bent hoort dat er bij. Je kijkt iemand aan en zegt gedag als je binnenkomt.
Het heeft heel veel moeite gekost maar het is gelukt.
En zowel dochter als ik zijn daar bij gebaat.
Zij leert dat mijn adem nog altijd langer is dan die hele lange van haar, ik leer dat de aanhouder wint.
En dat ik nog heel veel van dit soort dingen voor mijn kiezen zal krijgen.
Ik ben blij met de juf. Die oordeelt vanuit een objectief perspectief en heeft in al haar jaren ervaring zo veel kleuters voorbij zien komen dat ik haar oordeel van grote waarde vind.
Daarom dus; praten met de leerkracht.
Grote kans dat die zegt dat je dochter net zo normaal is als al die andere miniheksjes....
vrijdag 17 december 2010 om 22:39
quote:Neele01 schreef op 16 december 2010 @ 14:19:
Het heeft heel veel moeite gekost maar het is gelukt. Ik ben ervan overtuigd dat er relaxtere en harmonieusere manieren zijn om als je dat heel belangrijk vind je kind in een half jaar te leren goedemorgen te zeggen tegen de juf...quote: En zowel dochter als ik zijn daar bij gebaat.
Zij leert dat mijn adem nog altijd langer is dan die hele lange van haar, ik leer dat de aanhouder wint.
Ik geloof best dat jij dat een prettig gevoel vindt, maar ik snap oprecht niet waarom je het zo belangrijk dat je dochter dat leert? Handig voor jou als ze doet wat je zegt, maar wat denk je dat je dochter in haar leven opschiet met die geleerde les?
En wat leert ze hier nog meer van?
Volgens mij leert ze door jouw voorbeeld, ook dat:
- je als je iets wil gewoon stug vol moet houden ongeacht de gevoelens van anderen
- je je macht moet gebruiken om anderen te laten doen wat jij wil
Daarnaast laat je haar weten dat:
- het er niet zoveel toe doet wat zij voelt
- ze niet veel steun hoeft te verwachten van haar moeder als ze iets niet durft
- je maar gewoon moet doen wat mensen met macht zeggen.
- haar moeder haar alleen aardig vindt als ze zich gedraagt zoals moeder dat wil
Volgens mij gaat het ten koste van je relatie met je dochter, waardoor de kans dat ze de volgende keer wel gewoon iets van je aaneemt steeds kleiner wordt. Ook gaat het ten koste van een heleboel potentiele lessen die ook te leren waren rond dat voorval met de juf zaten...
Jij leert niet:
- waarom ze bang was haar juf een hand te geven
- wat ze allemaal voelt en denkt bij de omgang met de juf
Zij leert niet:
- zelf een afweging te maken hoe ze met andere mensen om wil gaan en wat ze wel of niet doet
- haar gevoelens serieus te nemen en zelf haar eigen angsten te overwinnen...
- jouw wensen en overwegingen serieus te nemen... ze leert dat ze bang moet zijn voor de gevolgen als ze niet doet wat jij zegt.
quote:En dat ik nog heel veel van dit soort dingen voor mijn kiezen zal krijgen.Als je van de opvoeding een machtstrijd maakt denk ik inderdaad dat er nog vele strijden in het verschiet liggen...
Het heeft heel veel moeite gekost maar het is gelukt. Ik ben ervan overtuigd dat er relaxtere en harmonieusere manieren zijn om als je dat heel belangrijk vind je kind in een half jaar te leren goedemorgen te zeggen tegen de juf...quote: En zowel dochter als ik zijn daar bij gebaat.
Zij leert dat mijn adem nog altijd langer is dan die hele lange van haar, ik leer dat de aanhouder wint.
Ik geloof best dat jij dat een prettig gevoel vindt, maar ik snap oprecht niet waarom je het zo belangrijk dat je dochter dat leert? Handig voor jou als ze doet wat je zegt, maar wat denk je dat je dochter in haar leven opschiet met die geleerde les?
En wat leert ze hier nog meer van?
Volgens mij leert ze door jouw voorbeeld, ook dat:
- je als je iets wil gewoon stug vol moet houden ongeacht de gevoelens van anderen
- je je macht moet gebruiken om anderen te laten doen wat jij wil
Daarnaast laat je haar weten dat:
- het er niet zoveel toe doet wat zij voelt
- ze niet veel steun hoeft te verwachten van haar moeder als ze iets niet durft
- je maar gewoon moet doen wat mensen met macht zeggen.
- haar moeder haar alleen aardig vindt als ze zich gedraagt zoals moeder dat wil
Volgens mij gaat het ten koste van je relatie met je dochter, waardoor de kans dat ze de volgende keer wel gewoon iets van je aaneemt steeds kleiner wordt. Ook gaat het ten koste van een heleboel potentiele lessen die ook te leren waren rond dat voorval met de juf zaten...
Jij leert niet:
- waarom ze bang was haar juf een hand te geven
- wat ze allemaal voelt en denkt bij de omgang met de juf
Zij leert niet:
- zelf een afweging te maken hoe ze met andere mensen om wil gaan en wat ze wel of niet doet
- haar gevoelens serieus te nemen en zelf haar eigen angsten te overwinnen...
- jouw wensen en overwegingen serieus te nemen... ze leert dat ze bang moet zijn voor de gevolgen als ze niet doet wat jij zegt.
quote:En dat ik nog heel veel van dit soort dingen voor mijn kiezen zal krijgen.Als je van de opvoeding een machtstrijd maakt denk ik inderdaad dat er nog vele strijden in het verschiet liggen...
vrijdag 17 december 2010 om 23:12
Over machtstrijd. Ik vind het een moeilijk hoor om daar mee om te gaan. Dus kan me voorstellen dat het antwoord niet altijd kant en klaar ingepakt ligt met een mooie strik eromheen.
Ik heb vanochtend uit boosheid (en machtstrijd) dochter een tik verkocht op haar blote billen (we waren aan het wassen) en of ze maar even podverdriedubbeltjes NU ging luisteren. Soms is zelfs de macht van de lange adem niet genoeg (omdat ik die lange adem niet heb).
Maar goed, is wel erg off topic.
Ben het op zich trouwens wel eens met een deel van de posting van Heureka. Ik word ook erg consequent genoemd (soms zelfs te). Maar zelfs dat gaat me te ver wat je daar met je dochter hebt proberen te bereiken. Op een gegeven moment gaat het dan allang niet meer om het goedemorgen zeggen, maar wie het spelletje 'wint'.
Maar goed, je hebt voor deze aanpak gekozen Neele. Zou je dat nu ook weer zo doen (wetende dat het een strijd van een half jaar oplevert)?
Ik heb vanochtend uit boosheid (en machtstrijd) dochter een tik verkocht op haar blote billen (we waren aan het wassen) en of ze maar even podverdriedubbeltjes NU ging luisteren. Soms is zelfs de macht van de lange adem niet genoeg (omdat ik die lange adem niet heb).
Maar goed, is wel erg off topic.
Ben het op zich trouwens wel eens met een deel van de posting van Heureka. Ik word ook erg consequent genoemd (soms zelfs te). Maar zelfs dat gaat me te ver wat je daar met je dochter hebt proberen te bereiken. Op een gegeven moment gaat het dan allang niet meer om het goedemorgen zeggen, maar wie het spelletje 'wint'.
Maar goed, je hebt voor deze aanpak gekozen Neele. Zou je dat nu ook weer zo doen (wetende dat het een strijd van een half jaar oplevert)?
vrijdag 17 december 2010 om 23:39
Nee Heureka, van je kind een gelijkwaardige gesprekspartner maken zoals jij propageert, dat vind ik weer vaak hele nare kinderen.
Van die bijdehandjes die zich overal mee bemoeien want mama neemt ze altijd serieus.
En jij vindt dan weer niet dat ouders de baas zijn over hun kind.
Daarmee zijn er genoeg verschillen tussen ons duidelijk.
Dat opgeteld bij het feit dat jij vindt dat een kind speelgoed voor zichzelf mag houden en dat jij bent van het type opvoeding" mama begrijpt dat je het heel moeilijk vindt om te delen maar...." maakt dat ik echt met jou de discussie niet aan kan gaan.
Dat is geen onwil maar puur realisme.
Ik ga ook geen discussie met een PVV stemmer aan.
Die staan ook totaal aan het andere eind van het politieke spectrum dan ik sta. Geen enkele illusie koester ik dat de PVV-er en ik ooit nader tot elkaar zullen komen.
En met jouw manier van denken over opvoeden en die van mij is dat hetzelfde.
Die staan verder uit elkaar dan wat dan ook.
Verder vind ik je manier van reageren buitengewoon ongepast. Zonder me te kennen of mijn dochter te kennen schets je een totaal gemankeerde relatie en een dochter die gedoemd is om gefurstreerd op te groeien.
De arrogantie waarmee je dat doet (ook in andere topics naar andere mensen) stuit me tegen de borst.
Als ik dan kijk met wie ik te maken heb door eens te bekijken waar jij op reageert en hoe blijk je dit vaker te doen. En blijk je zelf een moeder die omkomt van de boekentitels over hoe we onze kinderen op zouden moeten voeden.
Daarbij komt dat jouw kind nog een leeftijd heeft waarin je nog helemaal geen discussie's hebt.
Het ergste dat je in die leeftijd kan gebeuren is dat je kind je bijt.
En als jouw kind dat doet begrijp jij waarom hij dat doet.
Ook dat laat mij zien hoe ver wij van elkaar af staan.
Ik weet dat ik het recht niet heb maar ik vraag je of je graag jouw psycholgie van de koude grond niet meer op mij los wil laten. Ik weet zeker dat er heel veel mensen hier op het forum wel van jouw mening en kijk op de dingen willen leren dus focus je daar op.
Dank je...
Van die bijdehandjes die zich overal mee bemoeien want mama neemt ze altijd serieus.
En jij vindt dan weer niet dat ouders de baas zijn over hun kind.
Daarmee zijn er genoeg verschillen tussen ons duidelijk.
Dat opgeteld bij het feit dat jij vindt dat een kind speelgoed voor zichzelf mag houden en dat jij bent van het type opvoeding" mama begrijpt dat je het heel moeilijk vindt om te delen maar...." maakt dat ik echt met jou de discussie niet aan kan gaan.
Dat is geen onwil maar puur realisme.
Ik ga ook geen discussie met een PVV stemmer aan.
Die staan ook totaal aan het andere eind van het politieke spectrum dan ik sta. Geen enkele illusie koester ik dat de PVV-er en ik ooit nader tot elkaar zullen komen.
En met jouw manier van denken over opvoeden en die van mij is dat hetzelfde.
Die staan verder uit elkaar dan wat dan ook.
Verder vind ik je manier van reageren buitengewoon ongepast. Zonder me te kennen of mijn dochter te kennen schets je een totaal gemankeerde relatie en een dochter die gedoemd is om gefurstreerd op te groeien.
De arrogantie waarmee je dat doet (ook in andere topics naar andere mensen) stuit me tegen de borst.
Als ik dan kijk met wie ik te maken heb door eens te bekijken waar jij op reageert en hoe blijk je dit vaker te doen. En blijk je zelf een moeder die omkomt van de boekentitels over hoe we onze kinderen op zouden moeten voeden.
Daarbij komt dat jouw kind nog een leeftijd heeft waarin je nog helemaal geen discussie's hebt.
Het ergste dat je in die leeftijd kan gebeuren is dat je kind je bijt.
En als jouw kind dat doet begrijp jij waarom hij dat doet.
Ook dat laat mij zien hoe ver wij van elkaar af staan.
Ik weet dat ik het recht niet heb maar ik vraag je of je graag jouw psycholgie van de koude grond niet meer op mij los wil laten. Ik weet zeker dat er heel veel mensen hier op het forum wel van jouw mening en kijk op de dingen willen leren dus focus je daar op.
Dank je...
vrijdag 17 december 2010 om 23:41
quote:schouderklopje schreef op 17 december 2010 @ 23:13:
Ohja, en ik vind het vreemd dat de juf deze aanpak roemt. Consequent zijn is 1 ding. Maar de juf had het ook zelf even los kunnen laten. Gek genoeg komt het vaak dan vanzelf en waarschijnlijk eerder dan dat half jaar.
Juf roemde mijn aanpak omdat er veel ouders zijn die het laten zitten en waar kinderen het na jaren nog niet doen.
We hebben het los gelaten hoor! Iedere vakantie besloten we er niet over te praten. Geen school? Geen gesprekken over "goedemorgen". Maar zelfs een hele zomervakantie mocht dus niet baten.
Juf roemde mijn aanpak ook omdat zij mijn kind kent.
Het was nooit gebeurt anders. Helaas.......
Ohja, en ik vind het vreemd dat de juf deze aanpak roemt. Consequent zijn is 1 ding. Maar de juf had het ook zelf even los kunnen laten. Gek genoeg komt het vaak dan vanzelf en waarschijnlijk eerder dan dat half jaar.
Juf roemde mijn aanpak omdat er veel ouders zijn die het laten zitten en waar kinderen het na jaren nog niet doen.
We hebben het los gelaten hoor! Iedere vakantie besloten we er niet over te praten. Geen school? Geen gesprekken over "goedemorgen". Maar zelfs een hele zomervakantie mocht dus niet baten.
Juf roemde mijn aanpak ook omdat zij mijn kind kent.
Het was nooit gebeurt anders. Helaas.......
zaterdag 18 december 2010 om 00:17
Hallo Neele, het was niet mijn intentie je met mijn bericht tegen de borst stuiten. Ik ben het met je eens dat wij het niet eens worden over opvoeding en dat discussiëren niet zoveel zin heeft als je denkbeelden zover uit elkaar liggen. Met je in discussie gaan was eigenlijk ook helemaal niet mijn bedoeling, ik heb zeer getwijfeld of ik wel moest posten... juist door onze eerdere vruchteloze discussies, maar ik kon het na jouw berichten die op mij heel hard overkomen niet nalaten om een ander geluid te laten horen... Ik zal proberen dat de volgende keer op een voor jou minder persoonlijke manier te doen... Het was niet mijn bedoeling jouw relatie met je dochter te schetsen noch haar toekomst te voorspellen. Mijn enige punt was aan de hand van jouw voorbeeld toe te lichten welke nadelen er volgens mij aan kleven als je van opvoeden een machtstrijd maakt.
Verder trek ik me even niet zoveel aan van dat jij vindt dat ik geen recht van spreken heb omdat mijn zoon pas bijna drie jaar is of omdat ik teveel boeken lees …. Wens je veel plezier en liefde samen met je dochter en voor nu welterusten!
Verder trek ik me even niet zoveel aan van dat jij vindt dat ik geen recht van spreken heb omdat mijn zoon pas bijna drie jaar is of omdat ik teveel boeken lees …. Wens je veel plezier en liefde samen met je dochter en voor nu welterusten!
zaterdag 18 december 2010 om 01:03
Mooi toch om te zien hoe twee uitersten beschaafd uit elkaar kunnen gaan
Neele, aha, dat had ik niet opgemaakt uit de stukjes tekst, dat er ook perioden tussenzaten van 'laten rusten' en later weer eens oppakken. Het kwam op mij nu over alsof dochter een half jaar lang elke ochtend weer dezelfde ruzie kon verwachten met een moeder die een kind wil afdwingen om iets te doen.
Ik ken het hoor. Ik weet hoe dat werkt of kan werken (heb zoals al aangegeven dochter vanochtend 'gedwongen' naar me te luisteren, dmv een tik, omdat ik dus even uit mijn voorraad van betere oplossingen was en toch vond dat ik duidelijk wilde maken aan haar dat het goedschiks of anders kwaadschiks gebeurde. Helaas voelde ik dus de noodzaak om kwaadschiks.
En ik HAAT dat )
Neele, aha, dat had ik niet opgemaakt uit de stukjes tekst, dat er ook perioden tussenzaten van 'laten rusten' en later weer eens oppakken. Het kwam op mij nu over alsof dochter een half jaar lang elke ochtend weer dezelfde ruzie kon verwachten met een moeder die een kind wil afdwingen om iets te doen.
Ik ken het hoor. Ik weet hoe dat werkt of kan werken (heb zoals al aangegeven dochter vanochtend 'gedwongen' naar me te luisteren, dmv een tik, omdat ik dus even uit mijn voorraad van betere oplossingen was en toch vond dat ik duidelijk wilde maken aan haar dat het goedschiks of anders kwaadschiks gebeurde. Helaas voelde ik dus de noodzaak om kwaadschiks.
En ik HAAT dat )
zaterdag 18 december 2010 om 01:26
Snap ik! Ik had vanavond nog een gesprek met een vriendin terwijl onze dochters samen een sneeuwpop maakten; zij zei letterlijk:" het is gewoon zo jammer voor jou dat jij echt uit je dak moet gaan af en toe terwijl mijn kind gewoon luistert als ik haar iets vraag" . Omdat wij heel erg hetzelfde denken en opvoeden zijn wij er ( helaas) echt achter dat opvoeding maar een onderdeel is . De aard van het kind is ook echt essentieel. En bij sommige kinderen is daar af en toe een tik bij nodig. Heel jammer.... Aan de andere kant is het natuurlijk ook zo dat de ene ouder meer van haar kind verwacht dan de andere.
Morgen weer een dag. Nieuwe ronden en nieuwe kansen Schouderklop.
Ik heb als kind echt regelmatig een tik gehad en heb er echt niets aan over gehouden. Daarmee wil ik het absoluut niet promoten ofzo, integendeel, maar ik wil wel aangeven dat het ook niet het allerergste is dat er in een opvoeding kan gebeuren.
Ik heb een zeer close familielid dat zijn kinderen anti autoritair op heeft gevoed. Als klap op de vuurpijl kinderen ook naar een antroposofische school.
Kinderen zijn pubers nu en totaal stuurloos....
Dat is ook zielig hoor!
Er is geen methode die het beste is denk ik. Iedereen zoekt en doet wat hem of haar goeddunkt. En iedereen doet wat ie doet met de beste intentie.....
Morgen weer een dag. Nieuwe ronden en nieuwe kansen Schouderklop.
Ik heb als kind echt regelmatig een tik gehad en heb er echt niets aan over gehouden. Daarmee wil ik het absoluut niet promoten ofzo, integendeel, maar ik wil wel aangeven dat het ook niet het allerergste is dat er in een opvoeding kan gebeuren.
Ik heb een zeer close familielid dat zijn kinderen anti autoritair op heeft gevoed. Als klap op de vuurpijl kinderen ook naar een antroposofische school.
Kinderen zijn pubers nu en totaal stuurloos....
Dat is ook zielig hoor!
Er is geen methode die het beste is denk ik. Iedereen zoekt en doet wat hem of haar goeddunkt. En iedereen doet wat ie doet met de beste intentie.....
zaterdag 18 december 2010 om 01:29
ik zou als ik dat gedrag zou zien bij mijn kind het proberen uit te leggen dat dat niet leuk is. wil ze uiteindelijk toch niet delen, haar keuze over haar speelgoed!! dan vriendinnetje gelijk naar huis want bij samen spelen hoort samen delen. zou persoonlijk ook geen discussie aangaan maar ondervinden dat alleen spelen niet leuk is en daarin wel consequent zijn.
ik ga soms wel eens de "strijd" aan met mijn kind, soms moet er gewoon geluisterd worden en is er geen discussie mogelijk. zoals haren wassen, haren kamen, tanden poetsen, omkleden, aankleden. gebeurt elke dag en dat weet je.
in de maatschappij kun je ook niet altijd maar zeggen wat je wilt of over iets discusieren maar moet je gewoon doen wat je gezegd wordt.
kinderen zoeken grenzen op en die grenzen meoten aangegeven worden, daar zit soms een strijd bij, zeker als kinderen mondiger worden.
ik ga soms wel eens de "strijd" aan met mijn kind, soms moet er gewoon geluisterd worden en is er geen discussie mogelijk. zoals haren wassen, haren kamen, tanden poetsen, omkleden, aankleden. gebeurt elke dag en dat weet je.
in de maatschappij kun je ook niet altijd maar zeggen wat je wilt of over iets discusieren maar moet je gewoon doen wat je gezegd wordt.
kinderen zoeken grenzen op en die grenzen meoten aangegeven worden, daar zit soms een strijd bij, zeker als kinderen mondiger worden.
